"Arbeit Macht Frei"

Αποκλειστική νοσοκόμα εργαζόμενη σε νοσοκομείο για λίγα ευρώ
"απελευθερώθηκε"
πηδώντας στο κενό για να αποφύγει τη σύλληψη.
Δεν είχε νόμιμα χαρτιά.

Όνομα: -
Εθνικότητα: Μπορεί από τη Γεωργία, μπορεί από την Αρμενία, βλ. Εδώ και Εδώ
Λοιπά Στοιχεία: -

Ευρώπη, 21ος Αιώνας.

Γράμμα F.M. Mayer:"Αξιοπρέπεια-Ελευθερία-Αλληλεγγύη. Θέλουν τιμή και τόλμη"

"Και να, τι θέλω τώρα να σας πω:
Μες στις Ινδίες μέσα στην πόλη της Καλκούτας,

φράξαν το δρόμο σ’ έναν άνθρωπο.
Αλυσοδέσαν έναν άνθρωπο κει που εβάδιζε.

Να το λοιπόν γιατί δεν καταδέχουμαι
να υψώσω το κεφάλι στ’ αστροφώτιστα διαστήματα.
Θα πείτε, τ’ άστρα είναι μακριά κι η γη μας τόση δα μικρή.
Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα,
εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω.

Για μένα, το λοιπόν,
το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό,
πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο,
είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει
είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε»

Ναζίμ Χικμέτ
Στένσιλ του Ba.

Aπό το ιστολόγιο KIKO με τίτλο:
Γραμμα για την υποθεση μου – Fee Marie Meyer .

Και τώρα που τα φώτα της παράστασης έσβησαν και η αυλαία έχει πια πέσει, ήρθε η ώρα να μιλήσω εγώ.
Με τον τρόπο που εγώ θέλω.
Για το τι έγινε, τι παιχνίδια θεωρώ ότι παίχτηκαν στην πλάτη μου, αλλά και πέρα από εμένα, γι’ αυτά που θα πρέπει πια να αφορούν τον κάθε νοήμονα άνθρωπο στον ελλαδικό χώρο.

.
Όσον αφορά στην «υπόθεσή» μου:
Είμαι πια αρκετά σίγουρη ότι από τη στιγμή που τα στοιχεία μου έγιναν γνωστά στα τσακάλια της αντιτρομοκρατικής, βεβαίως απόλυτα δικαιολογημένα -καταλαβαίνετε, ήπια ποτό με τους λάθος ανθρώπους- το έργο ήταν προδιαγεγραμμένο.
Πόσο μάλλον, όταν googlαραν το επίθετό μου (σαν να λέμε Παπαδόπουλος στην ελλάδα) και –φαντάζεστε τι χαρά- ανακάλυψαν το πλούσιο «οικογενειακό» μου ιστορικό.
Δεν είχε σημασία το διαφορετικό όνομα του πατέρα μου -άλλωστε «αυτές πάνε όλες με όλους»-, ούτε η διαφορετική ημερομηνία γέννησης της μητέρας μου.

.
Από τη στιγμή που η πραγματικότητα δεν τους έκανε, έπρεπε να προσαρμοστεί.
Έπρεπε να μπω στο καλούπι και τον ρόλο που μου είχαν ετοιμάσει.
Παρασκευή 15.00 έγινε η απαγωγή μου, την ώρα που έβγαινα από το σπίτι να πάω στο φροντιστήριο όπου διδάσκω.

.
Τουλάχιστον δέκα άτομα με κουκούλες, αφού μου φόρεσαν κι εμένα κουκούλα, με πήγαν στον 12ο όροφο της Γ.Α.Δ.Α. χωρίς να μου πουν ούτε μια λέξη.

.
Εκεί αφού με ανέκριναν έξι άτομα, μου έδειξαν μια φωτογραφία όπου βρισκόμουν εγώ και ο φίλος και σύντροφος Χρήστος Πολίτης.
Με ρώτησαν αν τον γνωρίζω και μόλις τους απάντησα θετικά, ότι είναι ένας ακόμη που έχετε στείλει φυλακή άδικα, ο επικεφαλής διέταξε βαρύγδουπα «κανονικά, πάμε τις διαδικασίες».

.
Με έγδυσαν, με κατέγραψαν, μου έκλεψαν το φανελάκι και τις κάλτσες μου, εννοείται ότι δεν μου είχαν πει καν γιατί κατηγορούμαι και εννοείται ότι καμία σημασία δεν έδιναν στο αίτημα μου για δικηγόρο.

.
Έχει σημασία η ώρα, γιατί ήδη στις 17.00, δύο μόλις ώρες αργότερα, είχε γίνει γνωστή η όλη ιστορία των υποτιθέμενων γονιών μου.
Έτσι, εξηγείται πολύ καλά, γιατί ενώ αντιστεκόμουνα στη φωτογράφηση, με τραβούσαν από τα κινητά τους τηλέφωνα, για να κλέψουν μια εικόνα.

Διαφορετικά το καυτό τους θέμα δεν θα πουλούσε τόσο…

.
Χρόνια τώρα ξέρουμε πώς λειτουργούν αυτοί οι σαθροί ως το κόκκαλο μηχανισμοί, γνωρίζουμε ότι άλλοτε οι ρουφιανοδημοσιογράφοι (με λιγοστές αλλά σημαντικές εξαιρέσεις) είναι τα φερέφωνα της αστυνομίας, και άλλοτε οι εντολείς τους.
Έτοιμοι να κομματιάσουν οποιαδήποτε ζωή πετάξουν στα αιχμηρά δόντια τους, έτοιμοι να κατασπαράξουν αλήθειες για να ξεράσουν ψέματα. Σιχαμένοι…

.
Αυτό που δεν είχα φανταστεί, τουλάχιστον προσωπικά, ως σήμερα είναι ο απροκάλυπτος τρόπος με τον οποίον αυτό συμβαίνει στο εδώ και το τώρα.

.
Όταν το φιάσκο είχε αρχίσει να γίνεται ξεκάθαρο, κι ενώ εγώ δεν γνώριζα τίποτα απ’ όλα τα αίσχη που είχαν δει το φως της δημοσιότητας, με κάλεσε στο γραφείο του ένας υπεύθυνος για τη «διεθνή τρομοκρατία».
Άρχισε να μου κάνει «φιλική κουβεντούλα» σε σχέση με το πότε ακριβώς σκοτώθηκε ο πατέρας μου σε συμπλοκή!
Πραγματικά, πρέπει να μου έπεσε το σαγόνι στο πάτωμα, ιδιαίτερα όταν μειδιώντας πρόσθεσε ότι «καλά, εμένα πιο πολύ η μητέρα σου με το διεθνές ένταλμα σύλληψης με ενδιαφέρει»…
Μόνο που δεν με κατηγόρησε, εν τέλει, ανοιχτά για υπόθαλψη εγκληματία, αφού δεν δήλωσα εξ αρχής τα πατρώνυμα των γονιών μου…

.
Βέβαια, έκανα αρκετά.
Όπως είπε και η εισαγγελέας, «κατέσχεσαν πολλά, ασυνήθιστα πολλά» πράγματα από το σπίτι μου… βούρτσες, ρούχα, οδοντόβουρτσες, μαξιλαροθήκες και… έντυπα.
Έντυπα που με αδιάσειστα στοιχεία αποδεικνύουν ότι είμαι αναρχική, κάτι που δεν σκέφτηκα ούτε στιγμή να κρατήσω μυστικό, άρα -όπως εύγλωττα διατύπωσε αυτή η μορφωμένη κυρία- και τρομοκράτης, αφήνοντας ανοιχτό, μέχρι να γίνει το συμβούλιο, ακόμη και το ενδεχόμενο της στέρησης της ελευθερίας μου!

.
Αν θέλει να με φυλακίσει γι’ αυτό, ναι, είμαι ένοχη, και πάντα θα είμαι.
Πάντα θα είμαι στην όχθη των καταπιεσμένων και όχι των εκμεταλλευτών, πάντα, μέχρι να μην υπάρχει πια εξουσία από άνθρωπο σε άνθρωπο και από τον άνθρωπο στα ζώα και τη φύση.
Αιτούμαι όμως δημόσια και σοβαρά, να αλλάξει το κατηγορητήριό μου.

.
Ας γραφούν οι αληθινές κατηγορίες, να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας.
Να μπει στη θέση των κατηγοριών –είναι αναρχική και διαβάζει έντυπα. Έχει σχέσεις με πολλούς ακόμη αγωνιζόμενους ανθρώπους και είναι περήφανη για αυτό.

…Οπλίσατε επί σκοπό και εκτελέστε μας στον τοίχο της Καισαριανής…

.
Κάπου κάποτε διάβασα ότι το κύρος ενός πολιτικού καθεστώτος φαίνεται από τον τρόπο που αντιμετωπίζει τους πολιτικούς του αντιπάλους. Ελλάς το μεγαλείο σου!

.
Η εποχή που ζούμε είναι ευμετάβλητη, παράξενη, αλλάζει συνεχώς.
Η εξουσία σε εποχές θεσμικής και οικονομικής κρίσης πάντα παίζει με το καρότο και το μαστίγιο, το φόβο και την ασφάλεια.

.
Θέλουν κανένας να μην αντιδρά σε τίποτα, να μην μιλά, να μην κοιτάζει κανείς γύρω του, κανείς να μην σκέφτεται διαφορετικά, να μην σκέφτεται γενικά.

.
Λοβοτομείτε μας εκ γενετής, να τελειώνουμε!

.
Προσπαθούν να επιβάλουν παντού την τρομαχτική και απόλυτη ομοιομορφία τους, την απόλυτα, εξονυχιστικά μελετημένη απανθρωπιά τους.

.
Στον ελλαδικό χώρο αυτοί τη στιγμή υπάρχουν περίπου 40 κρατούμενοι για πολιτικούς λόγους.
Οι περισσότεροι δεν έχουν καν δικαστεί, κι όμως βρίσκονται σε φυλακές υψίστης ασφαλείας, άλλοι δεν δικάζονται με ανοιχτή και δημόσια δίκη, άλλοι κρατούνται δίχως να υπάρχει το παραμικρό εις βάρους τους, με βάση το φρόνημά τους, την αλληλέγγυα στάση ζωής που επιδεικνύουν και τις προσωπικές τους σχέσεις.

.
Θέλουν όλο και πιο συντηρητικά, όλο και πιο φασιστικά να επιβάλουν την απομόνωση, τη μοναξιά, τη λογική του «ο καθένας για την πάρτη του» και μονάχα να βλέπουμε όλοι τις μεσημεριανές εκπομπές τους, να καταναλώνουμε υποκατάστατα ζωής, ψέματα, θέαμα.

.
Να μη μιλάμε με γνωστούς, μην πηγαίνουμε και μην καλούμε σε σπίτια, να μην ξέρουμε κανέναν, ή να του ζητάμε πιο πριν να μας γνωστοποιήσει το φάκελό του στην ασφάλεια, άσε καλύτερα, μπορεί να μπλέξουμε.

.
Θέλουν να μη νιώθουμε, να λειτουργούμε μόνο βάση των χαμηλότερων ενστίκτων της επιβίωσης και της αυτοσυντήρησης, βάση του σαδισμού της «κλειδαρότρυπας» να παίρνουμε μάτι τις ζωές άλλων, χάνοντας τη δική μας.

.
Θέλουν να μισούμε, να εξορίσουμε στο «πυρ το εξώτερον» κάθε τι διαφορετικό, ανθρώπους από άλλα μέρη, συναδέλφους από άλλους κλάδους, όποιον σκέφτεται ή ζει διαφορετικά.
Όλοι αυτοί είναι επικίνδυνοι, πρέπει να τους μισούμε, καθώς το μίσος τρέφει τον φόβο και αντίστροφα.

.
Σε αυτόν το φόβο βρίσκουν πάτημα για να επιβάλουν τη νεκρική τους ασφάλεια, ως επιθανάτιο ρόγχο μιας κοινωνίας που απαρνείται τους τελευταίους δεσμούς που την ορίζουν ως τέτοια.

.
Μονάχα τρεις λέξεις, πιστεύω, φτάνουν για να καθοριστεί το Ανθρώπινο στον Άνθρωπο. Αξιοπρέπεια-Ελευθερία-Αλληλεγγύη.
Η μια δεν μπορεί να υπάρξει δίχως τις άλλες δυο, καμία δεν πέφτει από τον ουρανό.
Θέλουν τιμή και τόλμη.

.
Αυτές είναι όμως οι δύσκολες έννοιες που δίνουν στον άνθρωπο υπόσταση, που μετατρέπουν την επιβίωση σε ζωή.
Μπορούν να μας ελέγχουν, να μας κομματιάζουν και να μας απομονώνουν μονάχα όσο μένουμε με την πλάτη σκυμμένη κάτω από το μαστίγιο, να κυνηγάμε το εκάστοτε καρότο.

.
Ας αντισταθούμε!
Μόλις σηκώσουμε το κεφάλι και αντικρύσουμε τον εαυτό μας και τους απέναντι ξανά στα μάτια, το σαθρό τους οικοδόμημα θα καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος.

.
Γιατί, μπορεί αυτή τη στιγμή η καταστροφή να έπεσε στο σπίτι του γείτονα, αλλά αύριο θα είναι στο δικό σου.
Ας αντισταθούμε!

Γιατί, παντού στον κόσμο υπάρχουν άνθρωποι που τολμούν να σηκώσουν το κεφάλι.
Παντού και πάντα, κάθε μοναδική στιγμούλα που κάποιος υψώνει το βλέμμα στον ουρανό και στο απέραντο του ορίζοντα που ξέχασε από παιδί, ξαναγεννιέται το Ανθρώπινο στον Άνθρωπο.

.
Φτάνει, αρκετά τους ανεχτήκαμε!
Αγώνας για την γη ολάκερη και την ελευθερία, αγώνας για τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας

.
Το κράτος και τα μίντια είναι οι μόνοι τρομοκράτες.

.
Η αλληλεγγύη σε όσους αγωνίζονται, πέρα από όπλο μας, είναι και δεδομένη.

.
Παραφράζοντας το γνωστό ποίημα:
Όταν ήρθαν να πάρουν το γείτονά μου, δεν μίλησα, ήταν ξένος.
Όταν αργότερα ήρθαν να πάρουν τον επόμενο, ήταν τσιγγάνος, πάλι δε μίλησα.
Μετά πήραν και τον φτωχό, τον αλήτη, τον αναρχικό, τον αριστερό….
Τελικά ήρθαν να πάρουν κι εμένα…
ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΜΕΙΝΕΙ ΠΙΑ ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ…

Fee Marie Meyer

H φωτογραφία είναι από το άρθρο Μπάτσοι και αστυνόµοι

της Κορίνας Πριµηκυρίου στο περιοδικό Γαλέρα

.

Αφγανικής Καταγωγής

.
Εξερράγη εκρηκτικός μηχανισμός,
η αναγγελία του θανάτου σου,
αφγανικής καταγωγής, το όνομά σου

Παράπλευρη απώλεια στο διάβα σου από γη σε γη
σου επεφύλαξαν μεγάλοι και μικροί
στην παράπλευρη ζωή

Αναπαύσου
Οι τελευταίοι έσονται πρώτοι έχει αναγγελθεί

Νόμος και Τάξη

"O νόμος έγινε για ένα λόγο μόνο,

για την εκμετάλλευση αυτών που δεν τον κατανοούν,

ή αυτών που λόγω ανέχειας δεν μπορούν να τον υπακούσουν"

.

Bertold Brecht (Η Όπερα της Πεντάρας)

.

"Όσο περισσότερο εξουσιάζονται οι άνθρωποι, τόσο πιο καταπιεσμένοι γίνονται
Όσο πιο καταπιεσμένοι είναι, τόσο πιο ανήσυχοι γίνονται
Όσο πιο ανήσυχοι είναι, τόσο πιο βίαια συγκρατούνται

Όταν οι άνθρωποι συγκρατούνται με βία, εφευρίσκουν συνεχώς τρόπους να την περιφρονούν
Και όσο πιο εφευρετικοί γίνονται στην περιφρόνησή τους, τόσο παράξενα πράγματα συμβαίνουν
Όταν αρχίζουν να συμβαίνουν παράξενα πράγματα, οι νόμοι και οι κανονισμοί γίνονται πιο αυστηροί

Αυστηρότεροι νόμοι και κανονισμοί σημαίνουν περισσότεροι παραβάτες και φυγόδικοι

Σύντομα, όλοι είναι είτε παραβάτες ή φυγόδικοι
Και κανείς δεν μπορεί να ξεμπερδέψει το κουβάρι

Συνεπώς
Ο σοφός δεν κάνει τίποτα και οι άνθρωποι αυτοκυβερνούνται
Δεν προκαλεί και οι άνθρωποι είναι ειρηνικοί
Δεν παρεμβαίνει και οι άνθρωποι ευημερούν
Είναι χωρίς επιθυμία και οι άνθρωποι αυτοεκπληρώνονται

Όσο περισσότερο ελέγχονται οι άνθρωποι, τόσο λιγότερο ικανοποιημένοι γίνονται

Πότε, λοιπόν, οι ηγέτες θα το κατανοήσουν αυτό; " ....................................Λάο Τσε .

.

"Δεν Χρειάζεται Ιδεολογία στη Ζωή. Χρειάζεται Σοφία"

.
Ο τίτλος είναι από τη συνέντευξη της Κωνσταντίνας Κούνεβα στο δημοσιογράφο Σταύρο Θεοδωράκη που δημοσιεύτηκε στα Νέα και αναδημοσιεύτηκε στο TVXS με τίτλο:
«Η αστυνομία άργησε να ασχοληθεί σοβαρά με την υπόθεση».

Είναι τα λόγια ενός μεγάλου ανθρώπου σε έναν ιδιαίτερο δημοσιογράφο.
Λόγια σοφίας, όπως και τα παρακάτω από την ίδια συνέντευξη:

"Βία σημαίνει φόβος. Βία χρησιμοποιεί αυτός που φοβάται".
"Τον λυπάμαι, αυτός ο άνθρωπος έχει προβλήματα μεγάλα.
Πρόβλημα με την ψυχή του, τον εαυτό του. Έχει εγωισμό και φόβο".

"Σ΄ εμένα το κακό φαίνεται, σ΄ εκείνον δεν φαίνεται,
αυτός τραβάει πολύ περισσότερα από μένα. Είμαι σίγουρη.
Όταν κάνεις επίθεση σε έναν άνθρωπο, αυτό πολλαπλασιάζεται και γυρνάει σε σένα".

"Όχι, δεν ασχολούμαι με κόμματα. Κάθε κόμμα είναι ένα πλαίσιο
και κάθε άνθρωπος που συμμετέχει
στο κόμμα είναι μια τελεία μέσα στο πλαίσιο.

Υπάρχει ιεραρχία εκεί μέσα, κατά συνέπεια υπάρχει και
ανταγωνισμός- ποιος θα πάρει την πρώτη θέση.
Και αυτός ο ανταγωνισμός βγαίνει έξω, στην κοινωνία,
και τελικά μεταδίδεται ένα άρρωστο πνεύμα σε όλη την κοινωνία".

"Μη χαλάς κάτι που δεν μπορείς να το φτιάξεις ξανά ο ίδιος».

Λόγια από έναν άνθρωπο που δέχθηκε βόλια και παρέμεινε αλώβητος.

Δεν θα μείνουν στην επίσημη γραπτή ιστορία. Δεν γράφτηκαν σε βιβλίο. Δεν ειπώθηκαν σε συνέδριο ειδημόνων να καταχωρηθούν στα πρακτικά.
Δεν τα είπε δηλωμένος διανοούμενος. Δεν θα παραπέμπουν σ αυτά οι επόμενοι.

Τα λόγια αυτά, όμως, θα αφήσουν το ενεργειακό τους αποτύπωμα πολύ περισσότερο από τις ρήσεις των λεγόμενων μεγάλων του κόσμου τούτου.

Γιατί είναι λόγια βιωμένα. Με αντίκρυσμα.
Δεν γράφτηκαν για να επιμηκύνουν τα βιογραφικά. Γιαυτό είναι άμεσα.

Είναι λόγια βγαλμένα από της ψυχής τα ιερά.
.

Ποινικοποίηση των Βομβαρδισμών - H Άρση της Ντροπής του Αιώνα και η Λύση των Προβλημάτων του Κόσμου

.

Οι μεγάλοι του κόσμου συνέρχονται και συζητούν για τα μεγάλα προβλήματα του κόσμου.
Ακούμε καθημερινά για διεθνείς οργανισμούς, διεθνείς επιτροπές, διεθνείς συνδιασκέψεις, διεθνή συνέδρια, διεθνή δικαστήρια και διεθνείς πρωτοβουλίες.
Καθημερινά ενημερωνόμαστε για τα πήγαινε έλα των διεθνών προσωπικοτήτων.

Πολυτελείς λιμουζίνες, συνεστιάσεις, συνεντεύξεις, αναμνηστικές φωτογραφίες, επισκέψεις αξιοθέατων και πανηγυρικοί λόγοι. Συνοδεία συμβούλων, κειμενογράφων, εντεταλμένων δημοσιογράφων και λοιπών παρατρεχάμενων.
Με όλα τα έξοδα πληρωμένα από τον κρατικό κουρβανά των πολιτών του κόσμου τούτου.

Οι εικόνες από τα μειδιάματα, τα χαμόγελα, τις χειραψίες, τα συναδελφικά σκουντήγματα στην πλάτη, τις οικογενειακές φωτογραφίσεις, τα αστεία τους, κάνουν το γύρο του κόσμου.

Τις εικόνες ακολουθούν τα ανακοινωθέντα των σύγχρονων αυτών ιερατείων:

.

«Άμεση Κατάπαυση των Εχθροπραξιών την οποία θα Ακολουθήσει μια Βιώσιμη Κατάπαυση του Πυρός»

.

Αυτό ήταν το ανακοινωθέν του Συμβουλίου των Υπουργών Εξωτερικών στις Βρυξέλες για την εισβολή του Ισραήλ στο Λίβανο το 2006.

Άξια τα λεφτα τους. Η πυθία είπε και ελάλησε!

Πρωτοστάτες σε όλες τις διαβουλεύσεις του ιερατείου Αμερικανοί και Βρετανοί κρατούντες. Αυτοί που κάθε φορά που κάποια συμφορά πλήττει κάποιο λαό, πρέπει να απολογούνται ότι δεν βρίσκονταν πίσω απ αυτή και που και να το αρνούνται δεν γίνονται πιστευτοί.

.

Οι ίδιοι είναι οι πρωτοστάτες και για τα σύγχρονα θέματα του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν και της κλιματικής αλλαγής που έχουν αναλάβει να επιλύσουν τα ιερατεία για να εξασφαλίσουν το μέλλον του κόσμου.

Την ίδια ώρα παρακολουθούμε τη μεγάλη ντροπή του αιώνα μας: το λαμπάδιασμα ζωντανών ανθρώπων!
Καρβουδισμένα παιδιά, γυναίκες, άνδρες, ψυχικά και σωματικά ακρωτηριασμένες ολόκληρες γενιές ανθρώπων, ως μέσον επίλυσης των διαφορών των κρατούντων των εθνών!

Μαζικοί ειδεχθείς φόνοι στην υπηρεσία της προστασίας της ζωής.
Οποίος πολιτισμός!

Άνθρωποι να λαμπαδιάζουν ανθρώπους και να αναγορεύονται προστάτες και υπερασπιστές.
Άνθρωποι να λαμπαδιάζονται και να αποκαλούνται τρομοκράτες.
Οποίος Παραλογισμός!

Και οποία ανανδρεία! Χωρίς καν αναμέτρηση. Εκ του ασφαλούς.

Με το πάτημα ενός κουμπιού καταστροφή μέσα σε ένα λεπτό του μόχθου και της δημιουργίας δεκαετιών και αιώνων.
Με το πάτημα ενός κουμπιού η μεγαλύτερη ύβρις του ανθρώπου απέναντι στη δημιουργίας της φύσης.
Η μεγαλύτερη ύβρις του ανθρώπου απέναντι στο δημιουργό του.

Πόσο χρήμα, πόση ενέργεια, πόση καταστροφή του φυσικού πλούτου της γης για την κατασκευή του οργάνου αυτού του διαβόλου, του τέρατος αυτού της αποκάλυψης που ξερνά φαρμάκι και μαγαρίζει τη γη!

Πόση μόλυνση του περιβάλλοντος προκαλεί η αναπνοή του τέρατος αυτού και πόση οικολογική καταστροφή το ξέρασμα της φωτιάς του!

Πόσος πλούτος δεσμευμένος για τη συντήρηση του τέρατος αυτού!

Πόση αποδέσμευση χρήματος, ενέργειας, πρώτων υλών, θα απελευθερώνονταν αν αποσύρονταν και διαλύονταν τα τέρατα αυτά!

Αλλά οι μεγάλοι του κόσμου ανησυχούν για το μέλλον του κόσμου.
Ο μεγάλος Μπλερ περιδιαβαίνει τις ηπείρους και μοχθεί για την κλιματική αλλαγή.
Οι τραπεζίτες και οι χρηματιστές, η κόκα κόλα και οι μεγάλες πολυεθνικές πρωτοστατούν στη διάσωση του πλανήτη.
Οι αμερικανοί πρωτοστατούν στην επιτήρηση των πυρηνικών.

Οποία ψυχική απουσία απαιτείται αυτοί που ευθύνονται για την σημερινή περιβαλλοντική καταστροφή να υπεραμύνονται για αυτή;

Οποία ψυχική απουσία απαιτείται αυτοί που ευθύνονται για τη δημιουργία της πυρηνικής απειλής, που πάσχισαν να την εφεύρουν και στη συνέχεια να την εκσφεντονίσουν, να υπεραμύνονταιι του δικαιώματός τους να ανησυχούν για αυτούς που δεν την εφηυραν και δεν την εξαπέλυσαν!

Οποία ψυχική αναλγησία

- να συνδιαλέγεσαι με ανθρώπους που δεν ένοιωσαν την παραμικρή ευθιξία να ζητήσουν συγγνώμη για το τερατούργημά τους,

- να μην τους ερωτάς γιατί :

άφησαν άθικτα τα αυτοκρατορικά ανάκτορα και τον περίβολό τους και κατέστρεψαν το πεδίο ζωής άμαχων, αμέτοχων, ανθρώπων,

γιατί καρβούδισαν αμέτοχους ανθρώπους ενώ συνεργάστηκαν και αποκατέστησαν τονς υπαίτιους του πολέμου, τον αυτοκράτορα και τους αυλικούς του,

- να μην τους ρωτάς γιατί δεν δημοσιοποίησαν τα αποτελέσματα της επιτυχημένης δοκιμής τους για να επιτυχουν την παράδοση του εχθρού!

Να μην δημοσιοποιούνται και ερευνούνται τα στοιχεία που έχουν προκύψει για το φιάσκο στο Περλ Χάρμπορ και για το ό,τι η βόμβα επεσε μετά τη συμφωνία για παράδοση του εχθρού!

Πως θα μείνει στην ιστορία ο αιώνας αυτός αν τον εξιστορήσουν οι νικητές;
Πως θα μείνει στην ιστορία ο αιώνας αυτός αν τον εξιστορήσουν οι ητημμένοι;
Εμείς τί θέση έχουμε σε όλα αυτά;

...................................................H εικόνα είναι από το Φίλοι του ανθρώπου

.Βλ. και

- To "Πανέμορφο Μανιτάρι",

- Πολεμική Μετανάστευση

- H Όμορφη Χάνα και οι Φωτιές

.

Απλωμένα Χέρια και Σφιγμένες Καρδιές

.

"Θυμήσου το πρόσωπο του πιο φτωχού και αδύναμου ανθρώπου που είδες ποτέ και ρώτησε τον εαυτό σου αν η πράξη που σκέφτεσαι να κάνεις πρόκειται να έχει κάποια αξία γι' αυτόν.

Θα τον ωφελήσει άραγε σε κάτι; Θα του δώσει κάποιον έλεγχο πάνω στη ζωή του και στο πεπρωμένο του; Μ' άλλα λόγια, θα οδηγήσει στην αυτοδυναμία των εκατομμυρίων που πεινούν και λιμοκτονούν; Θα δεις τότε τις αμφιβολίες σου και το εγώ σου να διαλύονται".
Μαχάτμα Γκάντι

.

"Του δε πλήθους των πιστευσάντων ήταν η καρδιά και η ψυχή μία, και κανείς τίποτα από τα υπάρχοντά του δεν το έλεγε δικό του, αλλά ήταν σ' αυτούς τα πάντα κοινά... ούτε υπήρχε κανένας ανάμεσά τους που να στερείται, γιατί όσοι ήταν κτήτορες αγρών ή οικιών, τα πούλαγαν κι έφερναν τα τιμήματα των πωλουμένων και τ' απόθεταν στα πόδια των αποστόλων· και μοιράζονταν αυτά στον καθένα ανάλογα με την ανάγκη που είχε" (Πράξεις, δ΄, 32, 34, 35).

Χθες καθόμουνα σε μια καφετέρια στα Εξάρχεια μαζί με έναν κοντινό μου άνθρωπο που ο άνθρωπός του είναι στην εντατική μετά από μια δεύτερη εγχείρηση μέσα σε δυο μέρες και τρίτη κατά σειρά το φετεινό χρόνο.
Ο γιατρός που έκανε τη δεύτερη εγχείρηση δεν είδε κάτι σοβαρό στις πολλαπλές μαγνητικές και κολονοσκοπήσεις που παράγγελνε σχεδόν κάθε δυο μέρες τις τελευταίες δυο βδομάδες.

Το είδε στη μαγνητική μετά τη δεύτερη εγχείρηση που έκανε για να αποκαταστήσει κάποια δυσλειτουργία που είχε προκύψει από την πρώτη.
Γιαυτό έγινε η τρίτη εγχείρηση δύο μέρες μετά τη δεύτερη.

Ταλαιπωρημένοι άνθρωποι πέρναγαν από την καφετέρια και πλησίαζαν τους θαμώνες της.
Μεσήλικες, ηλικιωμένοι, νέοι, πατέρας με παιδί στο χέρι.

Άλλοι σιωπηλοί, άλλοι παρακλητικοί.

Όλοι με απλωμένο χέρι.

Απλωμένα χέρια πέρναγαν συνέχεια από μπροστά μου και με έκαναν να σκύβω το κεφάλι και να αναρωτιέμαι άραγε ποιο νάναι πιο τραυματικό:

Να σε σταματούν, να σε ψαχουλεύουν και να σε σιδηροδένουν συνάνθρωποί σου

ή,

να παρακαλάς γι΄ αυτό που η φύση σου κληροδότησε και σου στέρησαν συνάνθρωποι;

Να παρακαλάς για νερό, τροφή, ένα κομμάτι γης να ξαποστάσεις;

Να σε περιφρονούν άνθρωποι με στολή ή να σε περιφρονούν άνθρωποι χωρίς στολή, καλοντυμένοι καλοποτισμένοι και καλοκοιμισμένοι;

Να σε θεωρούν εχθρό ή να σε αγνοούν παντελώς;

.

Για το πρώτο έχει γίνει τελευταία πολλή συζήτηση και κινητοποίηση και καλώς.

Για το δεύτερο;

Ταλαίπωροι περιφρονημένοι άνθρωποι περνούσαν από μπροστά μου και με έκαναν να αναρωτιέμαι ποιοι είναι πιο σεβαστοί, πιο αξιοπρεπείς:

Αυτοί που σε ευχαριστούν όταν τους δίνεις κάτι από το περίσσευμά σου το οποίο ίσως και να γνωρίζουν ότι το οφείλεις στη δική τους ένδεια;

ή,

αυτοί που τους δίνεις από το υστέρημά σου, που σου το απαιτούν κραδαίνοντας το νυστέρι;

Αυτοί που τους το εγχειρίζεις για να τους εξευμενίσεις να προσέξουν τον άνθρωπό σου γιατί φοβάσαι ότι οι καρδιές τους έχουν σφίξει και τα νυστέρια θέλουν λάδι για να μην τον πετσοκόψουν;

Απλωμένα χέρια. Οι ικέτες και οι ζήτουλες. Οι δύο όψεις της ντροπής.

Στις νυχτερινές ειδήσεις στη ΝΕΤ θυμήθηκα κάποια άλλα απλωμένα χέρια, πολυσπουδαγμένα, με σφιγμένες καρδιές.

Άκουσα για την καθηγήτρια ιατρό, την επικεφαλής της ελληνικής επιτροπής πανδημίας. Δήλωσε ότι μετά τις νέες πληροφορίες από την Ελβετία ότι το εμβόλιο Pandemrix της Glaxo δεν είναι ασφαλές για εγκύους και ασθενείς οργανισμούς για τους οποίους προορίζεται στην Ελλάδα, η αρμόδια επιτροπή σκέφτεται να το προωθήσει όχι σ αυτούς αλλά στους υγιείς οργανισμούς.

Η ακαταλληλότητα του εμβολίου τόσο για τις εγκύους όσο και για τους υγιείς οργανισμούς είναι καταφανής σε οποιονδήποτε μη ειδικό διαβάσει το πιστοποιητικό το συνοδευτικό του εμβολίου βλ. Tα Δύο Είδη του Nέου Εμβολίου, οι Αντιδράσεις στη Γερμανία και Ερωτήματα για την Ελλάδα
Η επικεφαλής καθηγήτρια ιατρός δεν είχε αναγνώσει, άραγε, το πιστοποιητικό;

Ύστερα, άκουσα για το κατσαρόλι έξω από το σπίτι μιας άλλης ιατρού,της θεοσεβούμενης βουλευτού, πρώην υπουργού παιδείας και θρησκευμάτων, με τα ακριβά γούστα με έξοδα του ελληνικού λαού.

Άκουσα διάφορα για την τρομοκρατία της κατσαρόλας των μπαρουτιασμένων παιδιών.

Δεν άκουσα τίποτα για την τρομοκρατία των λευκών κολάρων και των καθαρών απολυμασμένων χεριών.

.

Το Όχι της Αντίδρασης και το Όχι της Κατανόησης και της Αποστασιοποίησης

.
Εκτός από το ιστορικό Όχι, το όχι εν γένει έχει ιδιαίτερα επαινεθεί ως στάση ζωής, ως επιθυμητή στάση σε καταστάσεις επιβουλών από άλλους στους διάφορους τομείς της προσωπικής και κοινωνικής ζωής του ανθρώπου.
Αρκετοί μιλούν και για τα όχι που πρέπει να προβάλλει κανείς και απέναντι στον ίδιο τον εαυτό του, στις επιζήμιες προδιαθέσεις και τάσεις του.

Άλλοι πάλιν εξυμνούν το ναι της κατάφασης, της αποδοχής.

Μερικοί απορρίπτουν και το ναι και το όχι και μιλούν για αποχρώσεις μεταξύ μαύρου και άσπρου και της διάκρισης που πρέπει να έχει ο άνθρωπος ώστε να μην εγκλωβίζεται σε απόλυτα που οδηγούν σε ολοκληρωτικές καταστάσεις.

Εν γένει, αναπτύσσεται μια αντιπαλότητα ανάμεσα στις δύο πρώτες κατηγορίες ανθρώπων, στους όχι-ανθρώπους και στους ναι –ανθρώπους, όπως αποκαλεί η μια κατηγορία ανθρώπων την άλλη.
Η τρίτη στάση της σχετικότητας θεωρείται από τις δύο πρώτες κατηγορίες ανθρώπων ως χλιαρή και απευκταία.

Είναι, όμως, οι δύο πρώτες στάσεις τόσο διαφορετικές όσο φαίνονται;
Μήπως και η άρνηση και η κατάφαση είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος;
Μήπως το όχι είναι ναι;

Όταν απλά αρνείσαι μια κατάσταση αντιστεκόμενος σ΄αυτή, όταν την αντιπαλεύεις, την αποδυναμώνεις;
Η κατάσταση αυτή σταματά να υπάρχει για σένα;
Η ενέργειά σου, η προσοχή σου αποσύρεται απ΄αυτήν; Παραμένεις ψυχολογικά αποσπασμένος απ΄αυτήν;

Η εμπειρία δείχνει το αντίθετο. Σε απασχοληθεί περισσότερο, σε δεσμεύει περισσότερο, την υφίστασαι σε ψυχολογικό επίπεδο περισσότερο. Οι συνέπειές της είναι μεγαλύτερες, άρα δεν έχει αποδυναμωθεί, έχει ενισχυθεί.

Άρα η απλή άρνηση δεν είναι παρά κατάφαση.

Επιβεβαίωση της μετάπτωσης αυτής των αντιθέτων μπορεί να βρει κανείς στην πορεία πολλών ανθρώπων με αντιστασιακές δάφνες που μετεστράφηκαν σε ένθερμους υποστηρικτές της κατεστημένης κατάστασης στην οποία αντιστάθηκαν, αλλά και στην ιστορία πολλών επαναστατικών κινημάτων, κινημάτων άρνησης της καθεστηκυίας κατάστασης την οποία κάποια στιγμή άρχισαν να αναπαράγουν.

Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελεί το κίνημα των Τουπαμάρος οι οποίοι πολέμησαν την εξουσία όσο κανένα άλλο αντάρτικο πόλεων.
Όπως γράφει ο Ρούσσος Βρανάς στα Νέα, ο Χοσέ Μούχικα, ένας από τους ηγέτες των Τουπαμάρος, υποψήφιος πρόεδρος της Ουρουγουάης, διαβεβαίωσε τους επιχειρηματίες της χώρας ότι θα διατηρήσει την οικονομία της αγοράς, θα εγγυηθεί την ατομική ιδιοκτησία και θα προστατέψει τις επενδύσεις. (βλ. ΔΡΟΜΟΙ) .

Πώς υπερβαίνει κανείς αυτή την κατάσταση της δυαδικότητας, την κατάσταση των αντιθέτων που το ένα οδηγεί στο άλλο και που αναιρεί την ουσιαστική αλλαγή;
Πώς μπορεί κανείς να αρνηθεί μια κατάσταση χωρίς να αιχμαλωτιστεί απ΄αυτή;
Πώς μπορεί κανείς να κάνει μια κατάσταση να μην τον απασχολεί, να μην τον καθορίζει επί της ουσίας, όχι μόνον επιφανειακά;
Πώς τελειώνει κανείς μια κατάσταση;

Θα μιλήσω από προσωπική εμπειρία.
Για πολλά χρόνια, με είχε σημαδέψει μια εικόνα που είχα δει στο δρόμο: η εικόνα ενός σκυλιού κατακρεουγμένου από ένα αυτοκίνητο και παρατημένου στη μέση του δρόμου.

Κάθε φορά που αντίκρυζα από μακρυά κάτι που έμοιαζε με σώμα στο δρόμο, και τριγύρναγα τότε συχνά στους δρόμους, νόμιζα ότι έβλεπα κατακρεουγμένο σκυλί.
Μ΄έπιανε σύγκρυο, ταυτιζόμουνα μαζί του, αρνιόμουνα να συνεχίσω και άλλαζα δρόμο.
Η σκηνή αυτή με διακατείχε για αρκετή ώρα και προσπαθούσα να την ξορκίσω γράφοντας σε ένα μπλοκάκι για το δράμα του άτυχου ζώου.

Κάποια μέρα αποφάσισα να δοκιμάσω να μην αντισταθώ να δω τι θα μου συμβεί.
Πλησίασα, το κοίταξα και είδα ότι ήταν ένα λασπωμένο σχοινί.

Από τότε δεν άλλαζα δρόμο. Όταν έβλεπα κάτι στο δρόμο, πλησίαζα, το κοίταζα επισταμένα και προχωρούσα χωρίς να με απασχολεί άλλο.
Και μερικές φορές ήταν πράγματι ένα σκυλί κατακρεουγμένο και παρατημένο.
Δεν με διατάρασσε πια.

Συνειδητοποίησα ότι η μέχρι τότε άρνησή μου δεν ήταν ευαισθησία, ήταν αδυναμία κατανόησης.
Συνειδητοποίησα ότι η άρνησή μου να δω κατάματα μια κατάσταση ήταν αυτή που με αιχμαλώτιζε.
Ήταν αυτή που επέτρεπε να μεσολαβούν σκέψεις και μνήμες και να ζωντανεύουν το παρελθόν στο παρόν, που επέτρεπε την καθήλωσή μου στο παρελθόν, που με εμπόδιζε να προχωρήσω κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Να κοιτάζεις κάτι κατάματα, να προσηλώνεσαι σε κάτι ώστε να μην μεσολαβεί η σκέψη που είναι η απόκριση του παρελθόντος, είδα ότι είναι ο τρόπος, ή τουλάχιστον ένας τρόπος για να τελειώνεις μια κατάσταση,

Λες όχι σε μια κατάσταση όταν αποστασιοποιείσαι απ΄αυτήν.

Δύσκολο θα πει κανείς. Ασυνήθιστο θα έλεγα.

Το έχω καταφέρει. Όχι, φυσικά. Δεν θα έγραφα.

Βλ. και Eίναι η Ενεργή Αντίσταση Λύση Σήμερα; και Προβληματισμός Ενός Ολίγον Blogger
.

Για το Ιστορικό Όχι

.
Επέτειος του ιστορικού Όχι αυτές τις ημέρες για την Ελλάδα και πολύς λόγος άρχισε στο διαδίκτυο για το ποιος ήταν ο φορέας του Όχι και ποιος δικαιούται την τιμή.

Πρέπει να ομολογήσω ότι δεν είμαι ιδιαίτερα ενημερωμένος για τα ιστορικά γεγονότα γενικά. Αυτό οφείλεται σε σημαντικό βαθμό στην αντίληψή μου για την ιστορία.
Λένε ότι όποιος αγνοεί την ιστορία είναι καταδικασμένος να επαναλάβει τα λάθη της, όποιος δεν διδάσκεται από το παρελθόν το επαναλαμβάνει στο παρόν.

Πάντων μέτρον άνθρωπος έλεγαν οι παλιοί.
Μπορείς να δεις τα πάντα στην κλίμακα του ανθρώπου.
Μπορείς να δεις την πορεία ενός τόπου στην κλίμακα της ζωής ενός ανθρώπου.

Η γνώση του παρελθόντος ενός ανθρώπου καθορίζει το παρόν του και το μέλλον του;
Έτσι λέγεται.
Είναι η άποψη που συνδέει μονοσήμαντα αιτία και αποτέλεσμα.

Η αιτιότητα, όμως, αυτή, προϋποθέτει το μονοδιάστατο του ανθρώπου, προϋποθέτει τον προβλέψιμο άνθρωπο, τον συμμορφούμενο άνθρωπο κατά το πρότυπο του σκύλου του Παβλόφ.

Η άποψη αυτή υπογράφει και την καταδίκη του ανθρώπου, την υπαγωγή του σε αγέλη.
Προϋποθέτει τον άνθρωπο τον αποκομμένο από τις άπειρες, εν δυνάμει, ανεκδήλωτες, δυνατότητές του που συνιστούν την ψυχή του.

Ένας άνθρωπος με ψυχή, ένας τόπος με ψυχή δεν είναι προβλέψιμος.

Σε έναν τέτοιο άνθρωπο, σε έναν τέτοιο τόπο, το παρελθόν δεν μπορεί να αποτελεί οδηγό.
Είναι ένα κομμάτι της ζωής του που το αποθέτει με σεβασμό, αλλά δεν μπορεί να είναι οδηγός του.
Το κομμάτι αυτό δεν υπάρχει στο παρόν.
Δεν μπορεί να καθοδηγείται από κάτι ανύπαρκτο.
Γιατί αν το παρόν του είναι απόκριση του παρελθόντος δεν είναι παρόν.

Πρέπει να ομολογήσω ότι δεν διακατέχομαι καθόλου από εθνική υπερηφάνεια για τα επιτεύγματα των προγόνων.
Ποτέ μου δεν κατανόησα από που αντλούμε την υπερηφάνειά μας για κάτι που έκαναν κάποιοι άλλοι.
Γιατί να ζητωκραυγάζω και να υπερηφανεύομαι, για παράδειγμα, για τους ολυμπιονίκες μας;
Δικός τους ήταν ο μόχθος και όχι δικός μου. Δεν είμαι μέλος αγέλης.
Όταν κάνει κάτι μεμπτό κάποιος δεν το καταλογίζω στον εαυτό μου, δεν ντρέπομαι γιαυτό.
Γιατί υπερηφανεύομαι όταν αυτός ο άλλος κάνει κάτι εξαιρετικό;

Αλλά, κυρίως, δεν καταλαβαίνω γιατί στον εικοστό πρώτο αιώνα που πληροφορούμαστε και έχουμε εικόνες για τις φρικαλεότητες των πολέμων με τις "παράπλευρες απώλειες"τους και πληροφορούμαστε για τις κινητήριες δυνάμεις πίσω τους, νοιώθουμε εθνική υπερηφάνεια για τους ήρωες στα πεδία των μαχών.

Πώς μπορούμε να μιλάμε για νίκες, όταν η νίκη του ενός είναι πανωλεθρία και ατέλειωτη δυστυχία για κάποιον άλλο, έναν άλλο απλό άνθρωπο σαν και μας;
Έναν άνθρωπο με τον οποίο δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε, πού άλλοι μας προπαγάνδισαν να θεωρούμαστε εχθροί ο ένας του άλλου για τους δικούς τους αφανείς λόγους.

Πώς μπορούμε να είμαστε περήφανοι για φόνους;
Νόμιμους φόνους, ναι.
Φόνους τιμής θα έλεγαν κάποιοι.
Τότε γιατί καταδικάζουμε τους φόνους τιμής σε καιρούς ειρήνης;

Τιμούμε το θάρρος και την περιφρόνηση του θανάτου που επέδειξαν οι πολεμιστές;
Τότε, γιατί δεν τιμούμε και τους θαρραλέους του ποινικού δικαίου που βιαιοπραγούν αψηφώντας για την τιμωρία;

Γιατί στον πόλεμο ισχύουν άλλοι νόμοι θα απαντήσει κανείς.
Εκεί ισχύει ο θάνατός σου η ζωή μου, η ατίμωσή σου η τιμή μου.

Πώς μπορούμε τότε να είμαστε υπερήφανοι για περιόδους που άνθρωποι αναγκάζονται να υποβιβάζονται σε υπάνθρωπους;

Μερικοί απορούν για τους εμφύλιους που ξεσπούν σε εμπόλεμες περιόδους.
Αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί η απορία.

Όταν μετρούμε την ανδρεία με τον αριθμό των σφαγιασμένων, όταν ακούμε για ιερωμένους που πρωτοστάτησαν σε σφαγές, που ικέτεψαν τον πανάγαθο και φιλεύσπλαχνο θεό τους να ξεκληρίσει ανθρώπους σαν και μας, γιατί απορούμε;

Αρκετοί από μας, αν αναγκαζόμασταν να βιαιοπραγήσουμε για να προστατεύσουμε μέλη της οικογένειάς μας ή κάποιον άλλον από θανάσιμη απειλή κάποιου άλλου, κάποιου ξένου, δεν νομίζω ότι θα ήμασταν υπερήφανοι για την βιαιοπραγία μας.
Δεν νομίζω ότι θα γιορτάζαμε την επέτειο του γεγονότος επιδεικνύοντας τα σύνεργα του σφαγιασμού του ξένου, ούτε θα αποθανατίζαμε τα παιδιά μας να παρευλάνουν μαζί με τα σύνεργα αυτά.

Θα καλούμασταν να δώσουμε εξηγήσεις πόσο απαραίτητη ήταν η αντίδρασή μας αυτή, μήπως υπερβάλαμε και σίγουρα δεν θα μας απέτιαν φόρο τιμής για την υπεράσπισή μας αυτή.

Γιατί αυτό αντιστρέφεται όταν πρόκειται για τις πολεμικές επιχειρήσεις;

Μήπως θα έπρεπε να μας προβληματίσει;

Βλ. και H Μοναδικότητα του Ανθρώπου και οι Μηχανισμοί Συμμόρφωσης
.
.

Παρατηρώντας τον Aτέρμονα Aδιέξοδο Kύκλο Διαμαρτυρίας - Αστυνομικής Βίας

.
Παρακολουθώντας τα πρόσφατα επεισόδια στα Εξάρχεια και τα προηγούμενα στην πορεία για τον νεκρό Μοχάμεντ Καμράν Ατίφ από το Πακιστάν, μου δημιουργήθηκε η αίσθηση ενός φαύλου κύκλου, ενός ατέρμονα αδιέξοδου κύκλου δράσης-αντίδρασης, όπου η διαμαρτυρία συνεπάγεται άσκηση βίας και η άσκηση βίας συνεπάγεται διαμαρτυρία.

Μολονότι σε αρκετά από τα ιστολόγιά μας φιγουράρει η ρήση του Αϊνσταίν ότι ¨ένα πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί με την ίδια λογική η οποία το δημιούργησε"και αυτή του Γκάντι «συ γίνε η αλλαγή που επιθυμείς» και καταγγέλλουμε την αντιμετώπισή μας ως αγέλης, επιβραβεύουμε το πετροβόλημα αδιακρίτως μιας ομάδας επαγγελματιών για τα πεπραγμένα κάποιων απ΄αυτούς και στη συνέχεια διαμαρτυρόμαστε για την εκ μέρους τους αδιάκριτη βιαιοπραγία τους.

Αν και καυτηριάζουμε τη στάση μέρους των συμπολιτών μας να αναπαράγουν παλιές αντιλήψεις και ξεπερασμένα πρότυπα στην πολιτική ζωή του τόπου μας και καταγγέλλουμε τις προσπάθειες συμμόρφωσής μας και αντιμετώπισής μας ως αγέλης από τους εξουσιαστικούς θεσμούς, κάνουμε και μεις το ίδιο καταλογίζοντας συλλογική ευθύνη σε κατηγορία των συμπολιτών μας.

Μολονότι κάνουμε αναλύσεις για τις αιτίες και τους ηθικούς αυτουργούς της βίας και μιλάμε για την κυριαρχία και την καλυμμένη βιαιοπραγία των τραπεζών και των μεγαλοεταιριών, κατευθύνουμε την αντίδρασή μας στους αδύναμους υποτελείς τους.

Καμία πορεία, καμία διαμαρτυρία δεν διοργανώθηκε κατά των μεγαλοεταιριών για τους νεκρούς της ΛΑΡΚΟ και του μεταλλείου - φονιά στη Στρατονίκη.

Ούτε ποτέ έχει γίνει κάποια πορεία για την αφαίμαξη των τραπεζιτών, για τους οποίους οι ίδιοι οι υπάλληλοί τους, όταν πια οι τραπεζίτες είχαν εγκαταστήσει την κυριαρχία τους και τους ξεπέταξαν, κυκλοφόρησαν πριν κάμποσα χρόνια αφίσες που τους παρομοίαζαν ως βρυκόλακες εν δράσει.

Μολονότι μιλάμε για ελευθερία ιδεών και όχι χειροπέδες στη σκέψη, γελοιοποιούμε σχολιαστές των αναρτήσεών μας με αντίθετη άποψη, λοιδορούμε ενδεχόμενη αδυναμία έκφρασής τους στοχοποιώντας τους ως υποβολιμαίους, μερικές μάλιστα φορές εκθέτοντας κατόπιν έρευνας και προσωπικά τους στοιχεία.

Άλλες φορές επισημαίνουμε και ορθώς την ανάγκη για διαφάνεια της ζωής και των πεπραγμένων των ομιλούντων και αρθρογραφούντων, αλλά χωρίς ταυτόχρονα να εκθέτουμε και να διαφανοποιούμε και τη δική μας ζωή ως αρθρογραφούντες.

Κρίνουμε ανθρώπους από τις καταγεγραμμένες δημόσια πράξεις τους, κατηγοριοποιώντας τους σε αξιόλογους και μη, αναιρώντας έτσι την υποστασιακή και όχι χρηστική αξία των ανθρώπων, ενώ διαμαρτυρόμαστε για την κατηγοριοποίηση και την απαξίωση αδύναμων ανθρώπων από τους εξουσιαστικούς θεσμούς.

Τιμούμε τις δημόσιες πράξεις των ανθρώπων ή κατακρίνουμε την απουσία τους χωρίς να ξέρουμε τις συνθήκες ή τα κίνητρα που ώθησαν τους μεν στην κοινωφελή τους δράση, τους δε στην αποχή τους.
Χωρίς να ξέρουμε αν οι πρώτοι φυγοδίκησαν από δύσκολες προσωπικές, οικογενειακές ή φιλικές καταστάσεις και προτίμησαν την κοινωνική αναγνώριση του δημόσια ορατού έργου.
Σήμερα άκουσα στις ειδήσεις ότι κάποιος στην Ιταλία που είχε αποφυλακιστεί ζήτησε να επιστρέψει στη φυλακή γιατί δεν άντεχε την γκρίνια της γυναίκας του.

Δημιουργούμε ανθρώπους πρότυπα και τους αντιπαραθέτουμε στους ανθρώπους πρότυπα της εξουσίας.

Μας ταυτοποιούν οι εξουσιαστικοί θεσμοί με μια λίστα ιδιοτήτων, συμπληρώνουμε και μεις αυτή τη λίστα με αντιστασιακές επίσημες και ανεπίσημες περγαμηνές.

Εν τέλει, μήπως δεν είμαστε απέναντι στις εξουσίες, αλλά τα "προοδευτικά" μέσα άσκησής τους;
Μήπως αυτός είναι ο "διακριτικός¨τρόπος εμπέδωσης των αξιών τους, ο αθόρυβος τρόπος που οι λίγοι κουμαντάρουν τους πολλούς;

Βλ. και Eίναι η Ενεργή Αντίσταση Λύση Σήμερα;
. .

Η Βία και ο Αντικατοπτρισμός της

.
Χθες βράδυ στο κανάλι της Βουλής προβλήθηκε ένα αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ.

Σε μια σκηνή μικρά παιδιά ομοιόμορφα ντυμένα προχωρούν στοιχισμένα σε στρατιωτικό σχηματισμό και τραγουδούν ρυθμικά:

"Με χαρά θα υπηρετούμε τη κυρά γιατί το λέει ο Χριστός που τόσα έχει κάνει για μας."
Είναι τα παιδιά των Αβορίγινων της Αυστραλίας.

Έχουν κλαπεί από τους γονείς τους και έχουν εγκλειστεί σε ιδρύματα.
Εκπαιδεύονται να υπηρετούν λευκά αφεντικά και να αφομοιωθούν στη λευκή φυλή.

Το θεάρεστο έργο είναι του κράτους και της εκκλησίας σε αγαστή συνεργασία.

Τέσσερις ενήλικες Αβορίγινες προσπαθούν να κάνουν αναδρομή στην παιδική τους ηλικία και τους πνίγουν τα δάκρυα και ο θυμός.

Με δυσκολία θυμούνται την κάθε είδους απάνθρωπη κακοποίηση από τους σωτήρες τους παιδαγωγούς, την ενστάλαξη μίσους για τους κακούς και επικίνδυνους «μαύρους» της φυλής τους, για την πειθώ τους ότι ανήκουν στη λευκή φυλή που είναι ανώτερη, για τα τρεχαλητά τους να γλυτώσουν από τους επικίνδυνους ¨μαύρους¨όταν οι συγγενείς τους προσπαθούσαν να τα πλησιάσουν έξω από τα συρματοπλέγματα του ιδρύματος.

Μιλούν για τα τρεχαλητά τους όταν συναντούσαν «μαύρους» ομόφυλούς τους ακόμη και όταν σαν ενήλικες έφυγαν από το ίδρυμα, για την απέλπιδα άρνησή τους όταν τους έλεγαν να κοιταχτούν στον καθρέφτη να δουν ότι και αυτοί είναι «μαύροι».

Εκφράζουν το θυμό τους, τον ασίγαστο θυμό τους για τη συμμόρφωσή τους αυτή, που τη βιώνουν σαν ακρωτηριασμό.

Μια ολόκληρη γενιά παιδιών κατεστραμμένη και μια γενιά γονέων παραιτημένων αλκοολικών.

Τα έργα της λευκής φυλής και της σωτηριολογικής εκκλησίας της σε πολλοστή επανάληψη.

Ο αβάσταχτος αυτός πόνος των ενήλικων αυτών με τη σημαδεμένη παιδική ηλικία, αλλά και των παιδιών τους που νοιώθουν μετέωρα εκτονώνεται αρκετές φορές με βία.

Βιαιοπραγούν κατά των λευκών ακόμη και για ασήμαντη αφορμή.
Εγκλεισμένοι μέσα στην φυλακή για ξυλοδαρμό λευκού, δηλώνουν ότι θα το επαναλάβουν με την πρώτη ευκαιρία.
Είναι καταδικασμένοι να το κάνουν. Δεν μπορούν να αντισταθούν στην εσωτερική παρόρμηση.

Μαζί με τους Αβορίγινες, ολόκληρες φυλές και μεμονωμένοι άνθρωποι παντού στον κόσμο υφίστανται τους ίδιους εξευτελισμούς, την ίδια αδικία.

Άλλοι υπομένουν στη μοίρα τους, άλλοι, ίσως, οι πιο δυνατοί, αντιδρούν και αρκετοί βιαιοπραγούν.

Τους ανθρώπους αυτούς το κράτος τους τιμωρεί, τους αποκαλεί τρομοκράτες και εγκληματίες, η εκκλησία τους κατακεραυνώνει, οι συνάνθρωποί τους τους αποστρέφονται.

Ποιος θα τιμωρήσει τους κρατούντες, ποιος θα τους τιμωρήσει για την τρομοκρατία τους και τα εγκλήματά τους, ποιος θα κατακεραυνώσει την εκκλησία, πότε θα αναγνωρίσουμε τις ευθύνες μας για τα δεινά των συνανθρώπων μας;

Πότε θα αναγνωρίσουμε ως αιτία της κακοδαιμονίας του κόσμου τη συσσωρευμένη ένταση από την καταπίεση της θέλησης και των συναισθημάτων του ανθρώπου στο όνομα του υπεροπτικού και κερδώου «πολιτισμού» μας και την «πανούκλα» που τη συνοδεύει, όπως αποκαλεί ο Β. Ράϊχ τη διαστροφή της ανθρώπινης φύσης που προκαλείται;

Πότε θα αναγνωρίσουμε ως αιτία της κακοδαιμονίας μας ότι δεν πενθήσαμε τους εσταυρωμένους του παρελθόντος και του παρόντος της πολιτισμικής μας λαίλαπας;

Η χριστιανική θρησκεία έχει στηριχθεί στα πάθη και τη σταύρωση του θεανθρώπου Ιησού Χριστού. Δισεκατομμύρια πιστοί σ΄όλο τον κόσμο υποβάλλονται κάθε χρόνο σε περιβάλλον κατάνυξης και πένθους σε ανάμνηση των παθών του θεανθρώπου για χάρη μας.

Καμιά, όμως, θλίψη και καμιά εκδήλωση πένθους δεν συνοδεύει κάποια άλλα πάθη και σταυρώσεις ανίσχυρων ανθρώπων από τους ομοίους τους.

Πότε θα αναγνωρίσουμε τη συλλογική ευθύνη μας για την ανοχή και έμμεση συμμετοχή μας στην αδικία αυτή και θα προσπαθήσουμε να επανορθώσουμε;

Οι Μέθοδοι Υποβολής Βίας και η Υποκρισία των Πανεπιστημιακών Πειραμάτων

.
Προχθές πέθανε αβοήθητος ένας άνθρωπος, ο Μοχάμεντ Καμράν Ατίφ, βλ. TVXS: Αστυνομική κτηνωδία με νεκρό μετανάστη. Τρομοκρατήθηκε και βασανίστηκε.

Άλλος ένας άνθρωπος θύμα κρατικής τρομοκρατίας και κρατικής βίας προστέθηκε στο μακρύ κατάλογο στην Ελλάδα και στον Κόσμο.

Για μια άλλη φορά έρχεται στο προσκήνιο το όνειδος αυτό της ανθρώπινης φυλής και το ερώτημα που το συνοδεύει:

Γιατί ο άνθρωπος είναι σχεδόν το μοναδικό μέλος του ζωικού βασιλείου με το όνειδος αυτό;

Παλιότερα, πολύς λόγος έχει γίνει στο διαδίκτυο για σχετικά πειράματα που έχουν γίνει σε αμερικανικά πανεπιστήμια.
Πειράματα τα οποία έγιναν για να διερευνήσουν οι ειδικοί αν καθόλα υγιείς καθημερινοί άνθρωποι μπορούν να γίνουν βασανιστές.

Τα πειράματα αυτά έτυχαν ιδιαίτερης προσοχής, αρχικά, την εποχή των αποκαλύψεων για την φυλακή στο Abu Ghraib, αργότερα, με την κυκλοφορία φωτογραφιών και βίντεο από τη σφαγή στη Γάζα και πιο πρόσφατα με την κυκλοφορία στο You Tube βίντεο από την κακοποίηση σε αστυνομικά τμήματα μεταναστών και ιερόδουλων γυναικών.

Στα πειράματα αυτά, γνωστά ως πείραμα φυλακής του Stanford και πείραμα του Milgram συμμετείχαν έναντι αμοιβής νέοι, καθ΄όλα υγιείς, άνθρωποι οι οποίοι ανταποκρίθηκαν σε σχετικές αγγελίες των πανεπιστημίων.

Χωρίστηκαν σε βασανιστές και βασανιζόμενους και συμμορφούμενοι στους κανονισμούς της εν γνώσει τους εικονικής φυλακής στο πρώτο πείραμα και στις εντολές του καθοδηγητή του πειράματος στην δεύτερη περίπτωση, ταυτίστηκαν πλήρως με το ρόλο του βασανιστή που τους υποδεικνυόταν.

Άν και γνώριζαν ότι είχαν τη δυνατότητα να μη συμμορφωθούν με τους κανονισμούς και τις εντολές, η πλειοψηφία αυτών που είχαν το ρόλο του βασανιστή συμμορφώθηκαν μέχρι το τέλος, μολονότι έβλεπαν στο πρώτο πείραμα και άκουγαν στο δεύτερο τις συνέπειες των βασανισμών τους.

Στο πρώτο μάλιστα πείραμα αναγκάστηκαν οι ίδιοι οι εμπνευστές του να το διακόψουν ενωρίτερα για να αποφύγουν μοιραίες μη αντιστρέψιμες συνέπειες σε αυτούς με το ρόλο του βασανιζόμενου.

Περιγραφή και σχολιασμό των πειραμάτων αυτών στα ελλληνικά μπορεί να βρεί κανείς στην ιστοσελίδα Hint.gr με τίτλο: Το πείραμα του Stanford, στην ιστοσελίδα Allu Fun Marx με τίτλο Είμαστε όλοι εν δυνάμει βασανιστές, στο ΤVXS.gr (BETA) - Γάζα: βίντεο-ντοκουμέντο για τα εγκλήματα πολέμου και πρόσφατα στο μπλογκ Τροφή για τη σκέψη με τίτλο: "Κοινωνιολογικά πειράματα".
Στο τελευταίο μπλογκ σχολιάζεται και ένα άλλο σχετιζόμενο εκπαιδευτικό πείραμα με τίτλο A Class Devided στο οποίο οι μαθητές στους οποίους είχε ειπωθεί ότι, επειδή είναι γαλανομάτες, είναι ανώτεροι από τους καστανομάτες επέτυχαν καλύτερες επιδόσεις στο σχολείο και επέδειξαν τον αντίστοιχο ελιτισμό που υπαγόρευε η ανωτερότητά τους.

Το πρώτο πείραμα αποτέλεσε και το θέμα βραβευμένης γερμανικής κινηματογραφικής ταινίας με τίτλο: Το Πείραμα ( Das Experiment) που προβλήθηκε και στην Ελλάδα το 2001.

Πολλοί σχολιαστές στα παραπάνω μπλογκς συμμερίζονται την υποτιθέμενη έκπληξη των εμπνευστών και διοργανωτών για τα ευρήματα των πειραμάτων αυτών, εκφράζουν τον αποτροπιασμό τους, την απορία τους, ακόμη και την περιφρόνησή τους για τη φαυλότητα αυτή μέρους των συνανθρώπων μας, εκφράζοντας έμμεσα την πεποίθησή τους ότι δεν ανήκουν στη μερίδα αυτή των ανθρώπων.

Αλλά, γιατί δεν διερωτώμαστε ποιά η διαφορά των συμμετεχόντων στα πειράματα αυτά και των συμμετεχόντων σ΄ έναν πόλεμο;

Ποιά η διαφορά, επί της ουσίας, στους «νόμιμους» και τους παράνομους βασανισμούς, τις «νόμιμες» και τις παράνομες δολοφονίες;

Και στον πόλεμο νέοι άνθρωποι, καθ όλα υγιείς, μορφωμένοι, καλλιτέχνες, άνθρωποι που αγαπούν και αγαπούνται, συμμετέχουν και μάλιστα χωρίς αμοιβή στο βασανισμό και την εξόντωση ανθρώπων άγνωστων σ΄αυτούς, ανθρώπων που γνωρίζουν ότι έχουν τους ίδιους πόνους και χαρές, τις ίδιες αγωνίες και όνειρα μ΄αυτούς.

Νέοι άνθρωποι που βλέπουν με τα μάτια τους τα βασανιστήρια των λαβωμένων και αβοήθητων στρατιωτών, που τους βλέπουν να πεθαίνουν με αργό και φρικιαστικό θάνατο και, όμως, συνεχίζουν, γιατί κάποιος ανώτερος τους εντέλλει.

Είναι άξιον απορίας, αν πράγματι οι εμπνευστές των πειραμάτων βρήκαν κάτι που ήδη δεν γνώριζαν.
Αν οι διοργανωτές των πειραμάτων αυτών δεν γνώριζαν τις αιτίες για τη συμπεριφορά των πειρατόζωών τους.

Αν οι διοργανωτές των πειραμάτων αυτών ερευνούσαν στα πλαίσια καθαρά ακαδημαϊκής έρευνας, ή στα πλαίσια αδιαφανών προγραμμάτων σε συνεργασία με το Πεντάγωνο και τη CΙΑ, τους κρυφούς εταίρους και χρηματοδότες αρκετών Αμερικανικών Πανεπιστημίων.

Ποιός απ αυτούς δεν γνώριζε για τη δύναμη της υποβολής;

Ποιός απ΄αυτούς δεν γνώριζε για τη διαταραχή της κρίσης και τη δεκτικότητα των ανθρώπων σε υποβολή όταν βρίσκονται σε κατάσταση έντασης και φόβου, όπως συμβαίνει σε περιόδους πολέμων, επιδημιών, κ.λ.π.βλ. Τα Σιωπηλά Όπλα Αυτοματοποίησης της Κοινωνίας;

Ποιός απ αυτούς δεν γνώριζε τη δυνατότητα ήχων και υπόηχων να προκαλούν αυτές τις καταστάσεις δεκτικότητας σε ανυποψίαστους ανθρώπους;

Ποιός απ΄αυτούς δεν γνώριζε τον καθοριστικό ρόλο που παίζουν τα υποσυνείδητα μηνύματα;

Ποιός απ αυτούς δεν έχει παρακολουθήσει υπνωτιστές επί τω έργω;

Ποιός απ αυτούς δεν γνωρίζει ότι κατάλληλη εκφώνηση κατάλληλων λέξεων ή κατάλληλη εστίαση του βλέματος αντιστοιχεί με εκπομπή ηλεκτρομαγνητικής ακτίνας.

Και ποιός απ΄αυτούς δεν γνώριζε ένα άλλο πανεπιστημιακό πείραμα που αναφέρεται στην ιστοσελίδα unlearning.com. για τη δύναμη των ηλεκτρομαγνητικών ακτίνων να αλλάζουν εντελώς την αντίληψη του δέκτη ακόμη και στο επίπεδο της φαντασίας του;

Στο πείραμα ζητείται από φοιτητή να κυττάξει σε μια οθόνη με οριζόντιες γραμμές.
Μετά κατευθύνουν σ΄αυτόν μια ηλεκτρομαγνητική ακτίνα.
Μέσα σε κλάσμα του δευτερολέπτου αλλάζει η αντίληψη του φοιτητή και βλέπει στην οθόνη κατακόρυφες γραμμές ενώ η οθόνη εξακολουθεί και δείχνει οριζόντιες γραμμές.

Στη συνέχεια ζητούν από το φοιτητή να κλείσει τα μάτια του και να οραματιστεί οριζόντιες γραμμές.
Αφού τις οραματίζεται με ευκρίνεια του κατευθύνουν πάλι την ηλεκτρομαγνητική ακτίνα.
Ακόμη και στα μάτια του νου του οι γραμμές μετασχηματίζονται σε κατακόρυφες.

Στην ιστοσελίδα http://www.dynamic/ Living Media σε άρθρο του Dick Sutphenical αναφέρεται ότι, όπως επιβεβαίωσε ο ερευνητής Herbert Krugman, όταν παρακολουθεί κανείς τηλεόραση υπερισχύει η λειτουργία του δεξιού ημισφαιρίου του εγκεφάλου, σε μια κατάσταση ημιέκστασης η οποία χαρακτηρίζεται από ενεργοποίηση ενδορφινών, των φυσικών αντίστοιχων του όπιου, δημιουργώντας έτσι μια κατάσταση εξάρτησης.

Σε αυτή την κατάσταση κυριαρχούν τα εγκεφαλικά κύματα που αντιστοιχούν σε κατάσταση μη εγρήγορσης και ο θεατής είναι ιδιαίτερα ανοικτός σε υποσυνείδητες υποβολές.

Αν λάβει κανείς υπόψη του ότι:
- Στα παιδιά τα πρώτα έξι χρόνια της ηλικίας τους λειτουργούν σχεδόν αποκλειστικά τα εγκεφαλικά κύματα μη-εγρήγορσης
- Τα παιδιά αυτής της ηλικίας παρακολουθούν για ώρες τηλεόραση
- Στην τηλεόραση, ιδιαίτερα, στα ιδιωτικά κανάλια δεν υπάρχει σχεδόν χολυγουντιανή ταινία χωρίς απροκάλυπτη ή καλυμμένη βία
- Υπάρχουν τεχνικές υποσυνείδητων μηνυμάτων που μεταδιδονται μέσω των διαφημίσεων, της μουσικής, κ.α.

είναι εύκολο να καταλάβει κανείς την έκταση των υποβολών στις οποίες είναι ετεθειμένος ο σημερινός άνθρωπος, ιδιαίτερα τα παιδιά.

Γιατί συμπράτουν οι επιστήμονες στην απόκρυψη αυτών των μηχανισμών ελέγχου των ανθρώπων που ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για τη σημερινή κακοδαιμονία του κόσμου μας;

Γιατί συμπράτουν να αφηνόμαστε έρμαια των εκάστοτε εξουσιομανών στους διάφορους τομείς της κοινωνικής ζωής;

Πότε θα λογοδοτήσουν γι΄αυτό;

Στη Μνήμη του Καμράν

.
Χθες υπέκυψε στα τραύματά του ένας άνθρωπος.
Το όνομά του: Μοχάμεντ Καμράν Ατίφ.
Κάτοικος Νίκαιας καταγόμενος από το Πακιστάν.

Βασανίστηκε από την ελληνική αστυνομία.
Συνελήφθη για ανυπόστατη καταγγελία στις 26 Σεπτέμβρη, 01.30 το βράδυ.
Δράστες 15 αστυνομικοί.

Ο αδελφός του αναγκάστηκε και παραπλανήθηκε να δηλώσει δεν είχε τραύματα όταν έφυγε από το αστυνομικό τμήμα.
Δεν μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο γιατί δεν είχε χαρτιά.

Αυτή είναι η είδηση από το TVXS: Αστυνομική κτηνωδία με νεκρό μετανάστη.

«Τον έδεσαν χειροπόδαρα και τον χτυπούσαν με ρόπαλα, ενώ στη συνέχεια του έκαναν ηλεκτροσόκ, με καλώδια στα χέρια και στα γόνατα», λέει η οικογένεια του η οποία επίσης ξυλοκοπήθηκε.

«Τον έβγαλαν σερνόμενο, σχεδόν λιπόθυμο, έξω από το σπίτι του με αποτέλεσμα το κεφάλι να χτυπάει στα σκαλοπάτια», λένε οι γείτονες.

"Αλήθεια αν τον Καμράν, τον λέγαν "Αλέξη", θα καθόμασταν ακόμη μπροστά στις οθόνες μας, μπας και ακούσουμε περί εξοστρακισμού κεφαλιού στα σκαλοπάτια"; διερωτάται ο κανένας στα σχόλια της είδησης

και λέει σύντομα όσα ήθελα να πω.

Στη μνήμη του ανθρώπου που τον έλεγαν Καμράν
παραθέτω άσμα της Πηνελόπης Πασπαλιάς με τίτλο:«Τα χρήματα της ξενιτειάς είναι χρήματα αίματος» που παρέθεσε στο άρθρο του ο Τάκης Μίχας στην «Ελευθεροτυπία» 8-9-2004:

Δεν έχω επιθυμία να τραγουδήσω, όμως θέλω να σας πω αυτήν την ιστορία.
Δεν τραγουδάω απλά με το συνηθισμένο τρόπο,
κλαίμε για τα βάσανα του κουρμπετιού (ξενιτιάς).

Πολλοί έχουν υποφέρει στη δουλεία και πληρώθηκαν τόσα λίγα.
Ο πρόσφυγας θα πρέπει να πάρει αυτά που αξίζει.
Τα χρήματα του κουρμπετιού είναι χρήματα αίματος.

Στους πρόσφυγες στην Ελλάδα έχει γίνει μεγάλη αδικία.
Βασανίζονται σε σκληρή δουλειά,
δεν τους πλήρωσαν ποτέ τον ιδρώτα του μετώπου τους.

Ενας απ' αυτούς έγραψε ιστορία πολεμώντας για τον ιδρώτα του,
ζητώντας τον ιδρώτα του μετώπου του.
Ο Φλαμούρ Πίσλι, η καρδιά ενός καθαρού Αλβανού.
Μιλάμε με δάκρυα στα μάτια, αναμνήσεις με πολλή νοσταλγία.
Είμαστε όλοι ακόμα λυπημένοι για τον Φλαμούρ Πίσλι από το χωριό Πατίν.

Ηταν το έτος ενενήντα οχτώ,
είχε πάρει τα χαρτιά του ο φτωχός Φλαμούρ,
έσκισαν τα χαρτιά του και τον έβαλαν φυλακή.

Του αρνήθηκαν τον ιδρώτα του μετώπου του.
Εμεινε στη φυλακή περίπου ένα μήνα,
εκεί υπέφερε πολλά βασανιστήρια.

Από μαχαίρια και ψαλίδια του έκαναν δώδεκα πληγές.

Ο φουκαράς ο Φλαμούρ είχε άγχος.
«Η ζωή», έλεγε, «δεν θέλω να ζήσω άλλο.
Με βασάνισαν για τον ιδρώτα μου.
Δεν συνηθίζουμε να μην είμαστε άνδρες».

Ποτέ μη βιάζεσαι.
Ο άνθρωπος δεν ζει μόνο για ένα κομμάτι ψωμί.
Ο λόγος (besa) κάποιου είναι το καλύτερο πράγμα.

Ο άνθρωπος ζει μόνο για το καθαρό του μέτωπο.
.

H Όμορφη Χάνα και οι Φωτιές

.
Η Χάνα! Ένα μικρό κορίτσι από το Ιράκ σε νοσοκομείο της Συρίας.
Ένα κοριτσάκι με ολοκαμμένο το κορμάκι του και το λιγοστό προσωπάκι του.
Η μητέρα της, ο πατέρας της, τα αδέλφια της, όλη η οικογένειά της κατακάηκαν από την ίδια βόμβα.
Στο ίδιο νοσοκομείο και άλλα παιδάκια με παραμορφωμένα προσωπάκια, με λαβωμένα κορμάκια.

« Μία Χάνα έχουμε» λέει η θεία της στο ντοκυμαντέρ: Ιράκ: η χαμένη γενιά που προβλήθηκε το Σάββατο στο κανάλι της Βουλής. Aναζητά τους λόγους της εξορίας περισσότερων από τέσσερα εκατομμύρια Ιρακινών που ζουν παράνομα στη Συρία και την Ιορδανία.

Η θεία! Μια μεσόκοπη στωική κυρία που για μήνες άφησε τα παιδιά της και τον άντρα της στο Ιράκ και μένει στο νοσοκομείο στο πλευρό της Χάνα, περιμένοντας τις επόμενες εγχειρίσεις.

18 εγχειρίσεις και η Χάνα δεν μπορεί ακόμη να φορέσει παπούτσι, δεν έχει ακόμη καθόλου μαλλιά στο κεφαλάκι της.
Το κρύβει με ένα μαντήλι.
Θέλει να γίνει ξανά όμορφη λέει με στωικό βλέμμα από τα πανέμορφα ματάκια του.
Δεν αντιλαμβάνεται την ανείπωτη ομορφιά του!

Τί ομορφιά ψυχής εκπέμπεται από κείνα τα μάτια!

Πόσο με κάνουν να ντρέπομαι για τον πολιτισμό μου!

Πόσο αδιάφοροι φαντάζουν οι οδυρμοί των ανθρώπων για την περουσία τους στο διπλανό κανάλι!

Μια γενιά χάνεται εκεί κάτω στο Ιράκ, στην Παλαιστίνη, στο Αφγανιστάν.

Εκεί λαμπαδιάζουν άνθρωποι!
.

Κανιβαλισμός και Πολιτισμός

" Η ζουή χουρίς φιουριτούρις " Πλάτανος

“Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω”
- Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08

Όχι στο όνομά μας

Aπό την ιστοσελίδα Φίλοι του ανθρώπου

που είδα στο Λεξικό πολιτικής

Χωρίς σχόλια

____________________________________

»Δημοσιογράφος ΣΚΑΙ: Έχουμε λοιπόν προσαγωγές έξω από τη Νομική και ο Δημήτρης Μανής είναι στο σημείο και μας ενημερώνει ξανά

Μανής: Όπως έλεγα Βασίλη, δεν πρόκειται για νεαρούς ταραξίες, αλλά για συγκεντρωμένο κόσμο, ο οποίος χάζευε τα περιστατικά, εδώ που γίνονται, και έκαναν μια έφοδο, οι αστυνομικοί και συνέλαβαν κάποιους από αυτούς, που βρίσκονταν εκεί και όταν εναντιώθηκε το πλήθος, οι υπόλοιποι από πίσω άρχισαν να φωνάζουν « γιατί τους συλλαμβάνετε αυτούς, αφού βλέπετε ότι δεν συμμετέχουν στα επεισόδια»

Άρχισαν να ψεκάζουν και να ρίχνουν χημικά προς το μέρος μας, προς τους δημοσιογράφους, στους καμεραμέν, για να φύγουμε, να μην τραβάμε, να μην βλέπουμε τι κάνουν εκείνη την ώρα

Δημοσιογράφος: Αυτή η απόπειρα της αστυνομίας, έχει καταγραφεί από συναδέλφους των τηλεοπτικών σταθμών;

Μανής: Βεβαίως, ήταν όλες οι κάμερες εδώ, ήταν όλες οι κάμερες εδώ» ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟ ΘΟΔΩΡΗ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟ

Προσθήκη 23.8.09
Στο Associated Press δημοσιεύτηκε η είδηση ότι ένας blogger στο New Jersey ο οποίος δικάζεται για απειλές κατά δικαστών και νομοθετών έχει εκπαιδευτεί από το FBI να δημοσιεύει πληροφορίες και να προκαλεί άλλους να ενεργήσουν έτσι ώστε να συλληφθούν (σύμφωνα με τον δικηγόρο του).
Οι εισαγγελείς έχουν επιβεβαιώσει ότι ο blogger ήταν πληροφοριοδότης.Εκπρόσωπος του FBI λέει ότι δεν επιβεβαιώνει ούτε αρνείται ότι ο blogger ήταν πράκτορας. The Associated Press: Attorney: FBI trained NJ blogger to incite ...

Eίναι η Ενεργή Αντίσταση Λύση Σήμερα;

.

'Συ Γίνε η Αλλαγή που Θέλεις να Δεις στον Κόσμο"

Γκάντι

,

Είμαι οραματιστής της άμεσης δημοκρατίας, του συν-αποφασίζειν και συν-πράττειν..

Αγωνίζομαι για έναν διαφορετικό κόσμο.

Οχι με μολότοφ και πέτρες, αλλά με ιδέες και κείμενα.
Ο Νίκος Τσουβαλάκης άρχισε κι αυτός απεργία πείνας την ίδια μέρα με εμένα σε ένδειξη αλληλεγγύης. Αλλοι κρατούμενοι κάνουν αποχή συσσιτίου. Οι περισσότεροι με στηρίζουν με απλές καθημερινές πράξεις: με επισκέπτονται στο κελί, μου δανείζουν βιβλία, μου παραχωρούν τη σειρά τους στο τηλέφωνο».
Θοδωρής Ηλιόπουλος

Αφορμή γι΄ αυτό το κείμενο είναι η σιωπηλή κραυγή του αγαπητού Nefestora στο Σαν ποίημα και το συντονισμένο μ΄αυτό πρώτο σχόλιο του Τίκτου.
Με τόσο λίγα λένε τόσα πολλά και τόσο δυνατά. Τα διάβασα και τα ξαναδιάβασα.
Επειδή δεν θα χωρούσαν στη φόρμα των σχολίων της ανάρτησης, παραθέτω τα σχόλιά μου εδώ.

Κατ΄Αρχήν Μια Δήλωση
Κάθε άνθρωπος εκφράζει μέσα από τα κείμενά του (ή όπως ορθότερα παρατηρούν σε μερικά μπλοκ, κατεβάζει από την κοινή δεξαμενή ιδεών) αυτά που αντιστοιχούν (στην ιδιοσυγκρασία του και) τις ιδιαίτερες συνθήκες και εμπειρίες του στη ζωή.

Πρέπει να δηλώσω ότι είμαι από τους καλοβολεμένους στη ζωή με την έννοια ότι προς το παρόν είμαι απαλλαγμένος από το άγχος της επιβίωσης, υπολογίζοντας να την «κάνω» από την δουλειά με το αζημίωτο, (όχι λόγω κομποδεμάτων ή άλλων κτημάτων τα οποία ουδέποτε επεδίωξα και δεν έχω) και τα όποια «δεινά» στη ζωή μου έχουν την πηγή τους στην παρορμητική φύση της ιδιοσυγκρασίας μου και όχι στην κακή μου τύχη (λόγω άλλων) (1).

Τη δήλωση αυτή τη θεώρησα αναγκαία, γιατί, όσο παρατηρώ τόσο καταλήγω ότι μια σύντομη περιγραφή για το σημερινό χάος στον κόσμο είναι ότι πράγματα και άνθρωποι είναι εκτός θέσης.

Νομίζω ότι δεν χρειάζονται επεξηγήσεις και επιχειρήματα για αυτό. Είναι τόσο φωναχτό (2).

Αν όλοι όσοι αναλαμβάνουν κάποιο ρόλο στα δημόσια πράγματα, είτε καταλαμβάνοντας κάποια θέση είτε κειμενογραφώντας. κατέθεταν κάποια δήλωση ότι η μέχρι τώρα πολιτεία τους δεν αντιφάσκει με τα καθήκοντα της θέσης που διεκδικούν ή με τις θέσεις της κειμενογραφίας τους, ίσως αρκετά πράγματα θα έμπαιναν αυτόματα στη θέση τους.

Ο Ρόλος της Αντίστασης στην Περίπτωση της Κατασκευής
Στο σχεδιασμό των κατασκευών διακρίνονται δύο περιπτώσεις καταπονήσεων:
- Καταπονήσεις με τη μορφή δύναμης (όπως τα βάρη της ίδιας της κατασκευής και τα φορτία από τη χρήση της) και
- Καταπονήσεις με τη μορφή επιβαλλόμενης παραμόρφωσης, όπως είναι ο σεισμός, η ανεμοθύελλα.

Ο σχεδιασμός διαφοροποιείται για κάθε μία από τις παραπάνω περιπτώσεις καταπόνησης.
Στην πρώτη περίπτωση άσκησης δύναμης η κατασκευή σχεδιάζεται με όσο γίνεται μεγαλύτερη αντίσταση, με μεγαλύτερη αντοχή.

Στην δεύτερη περίπτωση της επιβαλλόμενης παραμόρφωσης, η κατασκευή εντείνεται λόγω της αντίστασής της. Όσο μεγαλύτερη είναι η ανίστασή της τόσο μεγαλύτερη είναι η δύναμη με την οποία χτυπιέται. Γιαυτό, η κατασκευή σχεδιάζεται με όσο γίνεται μικρότερη αντίσταση.

Ο Ρόλος της Αντίστασης στην Κοινωνία
Και στην κοινωνική κατασκευή (3) θα μπορούσαμε σχηματικά και σαν μια πρώτη απλουστευτική προσέγγιση να διακρίνουμε δύο απειλές:

- Την απειλή την προερχόμενη από την ιδιοσυγκρασία μας και τις δικές μας πράξεις και
- Την απειλή την προερχόμενη από τρίτους, εν προκειμένω από τους ανθρώπους πίσω από τους κατεστημένους εξουσιαστικούς μηχανισμούς.

Στην πρώτη περίπτωση αρκετούς ανθρώπους έχει βοηθήσει η μετά γνώσεως αντίσταση σε ανεπιθύμητες προσωπικές καταστάσεις, όπως είναι η εξάρτηση από ουσίες ή επιβλαβείς συνήθειες.

Στη δεύτερη περίπτωση η αντίσταση στην κατεστημένη τάξη των πραγμάτων και η δολιοφθορά της με τη μορφή καταστροφών ανθρώπων και υλικών υποδομών, όπως φάνηκε από τους νέους νόμους αστυνόμευσης και ενίσχυσης των υπηρεσιών καταστολής που ακολουθούν μετά, δεν φαίνεται το ίδιο αποτελεσματική.

Αντιθέτως, όπως συμβαίνει και με τις κατασκευές, εντείνει την απειλή ανατροφοδοτώντάς την.

Άλλωστε, πόσες φορές δεν έχει αποκαλυφθεί ότι:
- Η αντίσταση μεθοδεύεται από τους ίδιους τους ανθρώπους που συνιστούν την απειλή ρίχνοντας λάδι στη φωτιά; (4), ή ότι,

-Οι ίδιοι οι άνθρωποι πίσω από τους μηχανισμούς αρκετές φορές προκαλούν οι ίδιοι με λόγια ή έργα την αγανάκτηση των πολιτών ώστε να δημιουργήσουν έκρυθμες καταστάσεις για τις οποίες έχουν εκ των προτέρων ετοιμάσει τα μέσα καταστολής τα οποία εμφανίζουν μετά ως τη λύση στο πρόβλημα που οι ίδιοι δημιούργησαν (5).

Τί Κάνουμε; Ο Τρόπος του Γκάντι:
Η Παθητική Αντίσταση της Συνειδησιακής Αφύπνισης
Πώς ο Γκάντι, μπόρεσε να γονατίσει μια φαινομενικά πανίσχυρη αυτοκρατορία και να εκδιώξει τους βρετανούς από την Ινδία;

Απέναντι στην αχλή των όπλων τους αντιπαρέθεσε την αίγλη της συνειδησιακής του υπεροχής.
Απέναντι στα κράνη και τις ασπίδες του στρατού τους αντιπαρέθεσε τη δύναμη του νου και της καρδιάς του.
Απέναντι στα παράσημα και τις περγαμηνές των στρατηγών τους αντιπαρέθεσε τα κοσμήματα της καρδιάς του.

Ας αναζητήσουμε τα δικά μας κράνη και ασπίδες κι ας λάβουμε θέσεις στην συνειδησιακή επανάσταση που αρχίζει να διαφαίνεται.

Άνθρωποι που δεν γνωρίζονται τα σώματά τους ενώνονται στο νου και την καρδιά τους, ενθαρρύνουν ο ένας τον άλλο, στηρίζουν ο ένας τον άλλον, αποκαλούνται φίλοι, αδελφοί, σύντροφοι, πληροφορούν ο ένας τον άλλο, ομορφαίνουν και εμψυχώνουν τις μηχανές (κι ας εγκλωβίζονται συχνά απ΄αυτές).

Συναντιούνται χωρίς περιορισμούς, χωρίς φύλο, ηλικία, επάγγελμα, καταγωγή, χωρίς μεσούρες και τα μετρήματά τους, με τις ταυτότητες της αληθινής υπόστασής τους των άπειρων, ανεκδήλωτων δυνατοτήτων, με την ψυχοπνευματική τους φύση.
Χωρίς ιεραρχίες,χωρίς μεσάζοντες.

Ποιήματα, σκέψεις, αγωνίες, βίντεο, ανέκδοτα, χιούμορ, διαμαρτυρίες, αγωνίες, οι μηχανές να δουλεύουν για μας.
Λέμε, ξελέμε (να καλύπτομαι και γω), προχωράμε.

Είναι η ευκαιρία μας.
Ας κάνουμε τη βία και την κακοβουλία των λιγόψυχων εξουσιαστικών ατόμων κίνητρο και εφαλτήριο για τη δική μας συνειδησιακή ανέλιξη.

Ας ανακατατάξουμε τις αξίες μας, ας αδιαφορήσουμε για τις πρόσκαιρες επενδύσεις μας του γοήτρου και των υλικών ανέσεων, ας αναπτυχθούμε στο οξυγόνο της ελευθερίας του νου και της ψυχής μας να μην μας αγγίζει τίποτα.

Ας διευρύνουμε το πλαίσιο αναφοράς μας. Ας απαλλαγούμε από τις ενοχλήσεις μας και τους φόβους μας. Πίσω απ΄αυτά βρίσκονται οι περιορισμοί μας. Αυτό που είναι κάτι μικραίνει και εξαφανίζεται όσο το πλαίσιο αναφοράς μας, ο ορίζοντάς μας μεγαλώνει.
Ας ανακατατάξουμε τις προτεραιότητες στη ζωή μας. Αυτό που είναι στο τέλος δεν μπορεί να μας διαταράξει.

Ας μην έχουμε. Ας Είμαστε. Αν δεν έχουμε, δεν μπορούμε να χάσουμε. Αν Είμαστε δεν μπορούμε να μην Είμαστε.

Ας υλοποιήσουμε τους προορισμούς μας.
Ας ελευθερώσουμε τους εχθρούς-τυράνους μας απαλλάσσοντάς τους από το φορτίο της βλάβης μας.
Ας κάνουμε τα σχέδια τους να λειτουργήσουν υπέρ μας. Ας τους μετατρέψουμε από εχθρούς μας σε δασκάλους μας.

_________________
(1) Δεν γνωρίζω αν όσα παραθέσω παρακάτω θα εξακολουθούσα να τα ενστερνίζομαι αν ζούσα με το άγχος της επόμενης ημέρας, αν βόμβες από το πουθενά έσκαγαν στα κεφάλια των δικών μου, αν σάπιζα στο κελί κάποιας φυλακής, αν...., αν...., αν .....
Γνωρίζω πώς είναι να νοιώθεις σιγά σιγά να εξημερώνεσαι και να χάνεις σταδιακά την θεραπευτική αίσθηση της οδύνης γι αυτή σου την ψυχική απώλεια, αλλά συγκρίνεται με τα παραπάνω;

(2) Για παράδειγμα:
- Οι κεντρικοί τραπεζίτες που δημιούργησαν την κρίση να υποδεικνύουν και να επιβάλλουν στις κυβερνήσεις πώς να βγουν από την κρίση.
- Οι φαρμακευτικές εταιρίες να αποφασίζουν για γενικευμένους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς με τα εμβόλιά τους.
-Ο Μπλερ και η Κόκα κόλα να ηγούνται της διάσωσης του πλανήτη.
- Οι βάσει συμβολαίου δεσμευμένοι στο αφεντικό και τους ισχυρούς πελάτες τηλεοπτικοί αστέρες με τις μυστικές κρατικές χορηγίες και τους κρατικούς σωματοφύλακες να κόπτονται και να στηλιτεύουν εξαρτήσεις, λογοκρισίες, αδιαφάνειες και σπατάλες.
- Οι πρώτοι διδάξαντες ακαδημαϊκοί και δικαστές με τις βίλες στην Πεντέλη να στηλιτεύουν την καταπάτηση των δασών.
- Οι προοδευτικοί βουλευτές με τα σαράντα και σπίτια να κόπτονται για τη φτώχια και,
- Οι υπηρέτες του λαού την παραμονή των εκλογών να μεταμορφώνονται σε αφέντες του λαού την επόμενη και να το επιδεικνύουν ασύστολα ( ξανά και ξανά και ξανά οι τηλεοπτικές κάμερες ζούμαραν στους «υπηρέτες» του λαού να αντιπαρέρχονται τις ουρές των πιστών υπήκοων-αφεντικών τους για να «προσκυνήσουν» συνοδεία καμερών τη μεγαλόχαρη).

(3) Η κατασκευή μπορεί να ειδωθεί ως κάτοπτρο του ανθρώπου και της κοινωνίας του προσαρμοζόμενη και ακολουθώντας την εξέλιξή τους. Σχεδιάζεται με δύο οργανισμούς, τον οργανισμό πληρώσεως (τις τοιχοποιες) και τον φέροντα οργανισμό σε αντιστοιχία με τους μύες και το σκελετό του ανθρώπινου και κοινωνικού οργανισμού (με συστήματα θέρμανσης, εξαερισμού, αποχέτευσης κ.α. σε πλήρη αντιστοιχία με τα αντίστοιχα συστήματα της κοινωνικής δομής).

(4) π.χ. πρόσφατα αξιωματούχος της πρεσβείας ομολογεί την εμπλοκή της Βρετανίας στις πρόσφατες ταραχές στο Ιράν Embassy official 'confesses' UK role in riots - Times Online 9.8.09

(5) Για παράδειγμα, (αναφέροντας τις λιγότερο γνωστές περιπτώσεις):
- Η κατασκευή κλίματος περί ευθύνης του Μπιν Λάντεν για τα γεγονότα της 11 Σεπτεμβρίου ώστε να εισβάλλουν αμερικανοί και σύμμαχοι στο Αφγανιστάν και η χρηματοδότηση των Ταλιμπάν από τους Διεθνείς Δωρητές και κυρίως από τις ΗΠΑ (FBI says, "No hard evidence connecting Bin Laden to 9/11: Το FBI λέει ότι δεν υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις για την εμπλοή του Μπιν Λάντεν και δεν είναι στη λίστα με τους καταζητούμενους και Who is funding the Afghan Taliban? Your Don't Want to Know Global News 13.8.09 : Ποιός χρηματοδοτεί τους Ταλιμπάν; Δεν θα θέλατε να ξέρετε).

- Η Επιχείρηση Northwoods το 1960 σχετικά με σχέδιο του Πενταγώνου να σκοτώσουν αθώους πολίτες και να προκαλέσουν τρομοκρατικά χτυπήματα σε αμερικανικές πόλεις ώστε να έχουν τη στήριξη των πολιτών για πόλεμο κατά της Κούβας. Το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε λόγω αντιρρήσεων του Κέννεντυ (Πόσα άλλα υλοποιήθηκαν;) U.S. Military Wanted to Provoke War With Cuba U.S. Military Drafted Plans to Terrorize U.S. Cities to Provoke War With Cuba. - ABC News

- Η κατασκευή κλίματος περί δικτύου τρομοκρατών της Αλκάϊντα ως πρόφαση για τους "αντιτρομοκρατικούς" νόμους και τον διαρκή «αντιτρομοκρατικό» πόλεμο.
Μετά από εξέταση των φακέλλων 517 κρατούμενων στο Γκουαντάναμο από δικηγόρους και φοιτητές της νομικής προέκυψε ότι μόνον το 8% κατηγορούνταν για κάποια σχέση με την Αλκάϊντα, το 55% δεν κατηγορούνταν για καμμιά εχθρική ενέργεια και οι υπόλοιποι κατηγορούνταν για εντελώς ασαφή παραπτώματα, μεταξύ των οποίων ότι είχαν προσπαθήσει να σκάσουν αμερικανικές βόμβες. Το 95% των κρατούμενων δεν συνελήφθησαν από αμερικανούς αλλά από αμειβόμενους κυνηγούς. Madness and Shame 2008-07-22, New York Times

- Η μυστική επιχείρηση του ΝΑΤΟ με την επωνυμία Gladio στην Ιταλία η οποία με την υποστήριξη CIA και Βρετανών Πρακτόρων προκάλεσε φρικαλεότητες, καταστροφές, τρομοκράτηση και θανάτωση αθώων ανθρώπων με στόχο την πρόκληση σύγχισης και φόβου στους πολίτες ώστε να ζητήσουν προστασία και μέτρα ασφάλειας από τις ηγεσίες τους.

Προσθήκη 23.8.09

Στο Associated Press δημοσιεύτηκε η είδηση ότι ένας blogger στο New Jersey ο οποίος δικάζεται για απειλές κατά δικαστών και νομοθετών έχει εκπαιδευτεί από το FBI να δημοσιεύει πληροφορίες και να προκαλεί άλλους να ενεργήσουν έτσι ώστε να συλληφθούν (σύμφωνα με τον δικηγόρο του).

Οι εισαγγελείς έχουν επιβεβαιώσει ότι ο blogger ήταν πληροφοριοδότης.
Εκπρόσωπος του FBI λέει ότι δεν επιβεβαιώνει ούτε αρνείται ότι ο blogger ήταν πράκτορας. The Associated Press: Attorney: FBI trained NJ blogger to incite ...