Κάποιοι σύνδεσμοι σε πηγές τεκμηρίωσης που παρατίθενται στα κείμενα ενδέχεται να μην είναι ενεργοί. Κάποιες από τις πηγές μπορούν να ανακτηθούν συμπληρώνοντας το URL του συνδέσμου (δεξί κλικ στο σύνδεσμο) στο Wayback Machine (http://archive.org/index.php)
Για μεγέθυνση ή σμίκρυνση κειμένων: κλικ στο κείμενο, Ctrl και + ή Ctrl και - (ή Ctrl και μετακινείστε μπρος ή πίσω τον τροχό του ποντικιού)

27.4.26

Η Διδασκαλια του Ιησού και οι Παλιοί και Σύγχρονοι Σφετεριστές Διαστροφείς της

  

 Η Βίβλος λέει να μην υποβλέπεις το σπίτι του γείτονά σου,
 Να μην κλέβεις.Έτσι, μας έδωσαν τη Βίβλο και μας πήραν τη γη  
 

Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΗΠΑ  

 Υπουργός Εξωτερικών ΗΠΑ- Υπουργός Πολέμου ΗΠΑ 

 

 Marco Rubio delivers pro-colonial speech at Munich Security Conference 

Ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ,  απηύθυνε έκκληση 
για μια νέα εποχή δυτικής κυριαρχίας, 
εξυμνώντας τις δυτικές αυτοκρατορίες και 
καλώντας τους συμμάχους των ΗΠΑ
 να μην «αλυσοδεθούν από ενοχές και ντροπή» 
 

ΚΑΙ Ο ... ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ   

 «Το να γυρίζεις το άλλο μάγουλο  όταν κάποιος άλλος καταπιέζεται
 δεν είναι χριστιανική συμπεριφορά.
 Είναι συνενοχή στα εγκλήματα του καταπιεστή» 
.
Πρόεδρος ΗΠΑ: Πολύ αντιχριστιανικό, βλ. Εδώ
 

------------ 

 

ΠΩΣ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΜΕΤΑΤΡΑΠΗΚΕ ΣΕ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ 

 
 How ONE MAN Reverse-Engineered 3 Civilizations Into a Control System 
 
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ
 
Λόγω της μεγάλης έκτασης του κειμένου
 για διευκόλυνση της ανάγνωσης
έχουν προστεθεί τίτλοι κεφαλαίων και
 έχουν τονιστεί τα βασικά σημεία 
 
 
Ένας άντρας μπαίνει στην Ιερουσαλήμ γύρω στο έτος 50 μ.Χ. Είναι πλούσιος, μορφωμένος, μιλάει ελληνικά σαν φιλόσοφος, εβραϊκά σαν ιερέας και λατινικά σαν γραφειοκράτης. Έχει εξουσιοδοτημένες επιστολές από το ανώτατο εβραϊκό δικαστήριο και νομική προστασία της ρωμαϊκής υπηκοότητας.

Και έχει ένα σχέδιο που θα αναδιαμορφώσει τα επόμενα 2.000 χρόνια ανθρώπινου πολιτισμού.

Το όνομά του είναι Παύλος. 
Και αυτό που πρόκειται να κάνει είναι να εφαρμόσει το μεγαλύτερο κόλπο στην ιστορία της εξουσίας, να χειριστεί την πιο επικίνδυνη ιδέα που αντιμετώπισε ποτέ η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία:
  • Tην ιδέα ότι κάθε άνθρωπος φέρει μια θεϊκή σπίθα, ότι κανένας αφέντης δεν κατέχει την ψυχή του.
Πρόκειται να μετατρέψει αυτή την ιδέα στο πιο αποτελεσματικό σύστημα υπακοής που έχει δει ποτέ ο κόσμος. 
  • Ο Ιησούς είπε στους σκλάβους ότι ήταν ελεύθεροι 
  • Ο Παύλος πρόκειται να πει στους ελεύθερους ανθρώπους ότι είναι σκλάβοι και θα τους κάνει να τον ευχαριστήσουν γι' αυτό. 
Δεν πρόκειται για θεωρία συνωμοσίας.
Αυτό λένε τα ίδια τα κείμενα αν τα διαβάσετε αρκετά προσεκτικά. 

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΤΟΥ ΒΙΝΤΕΟ
Θα δούμε πώς ένας άνθρωπος μετέτρεψε τρεις αρχαίους πολιτισμούς, τον Ρωμαϊκό, τον Ελληνικό και Ιουδαϊκό σε μια ενιαία θεσμική μηχανή που ονομάζεται Καθολική Εκκλησία. 

Θα δούμε τα συγκεκριμένα ρητορικά κόλπα που χρησιμοποίησε για να ανατρέψει την έννοια της ελευθερίας, της αγάπης και της σωτηρίας.

Θα καταλάβετε γιατί οι μελετητές αποκαλούν τον Παύλο, όχι τον Ιησού, τον πραγματικό ιδρυτή του Χριστιανισμού. 

Και θα αναγνωρίσετε ότι το σύστημα που σχεδίασε δεν είναι μια αρχαία ιστορία. 
Είναι το λειτουργικό σύστημα που εξακολουθεί να λειτουργεί κάτω από την επιφάνεια της σύγχρονης εξουσίας.
 
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΛΥΣΕΙ Ο ΠΑΥΛΟΣ
Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία βασιζόταν στη δουλεία,  Η δουλεία ήταν η οικονομία. Οι περισσότεροι άνθρωποι στην αυτοκρατορία ήταν είτε σκλάβοι είτε απελπιστικά φτωχοί. 
Ολόκληρος ο πλούτος της ρωμαϊκής άρχουσας τάξης, οι πατρίκιοι, οι γερουσιαστές, οι επαρχιακοί κυβερνήτες βασίζονταν στην ιδιοκτησία ανθρώπων.

Μετά ήρθε ο Ιησούς.
Ο Ιησούς μετέφερε ένα μήνυμα, τόσο απλό αλλά καταστροφικό: Μέσα σου υπάρχει κάτι θεϊκό.
 Οι δούλοι άρχισαν να απομακρύνονται από τους αφέντες τους. 
Στο ρωμαϊκό οικονομικό δίκαιο αυτό ήταν κλοπή.
Κάθε σκλάβος που σταματούσε να δουλεύει, κάθε υπηρέτης που αψηφούσε τον ιδιοκτήτη του κατέστρεφε τον πλούτο του αφέντη. 

Όταν σταυρώθηκε ο Ιησούς, οι Ρωμαίοι τον έβαλαν ανάμεσα σε δύο κλέφτες. 
Ο συμβολισμός δεν ήταν τυχαίος. Στα μάτια τους, ήταν ο μεγαλύτερος κλέφτης όλων. Τους έκλεβε το εργατικό δυναμικό.

Αλλά η δολοφονία του Ιησού δεν έλυσε το πρόβλημα. Το έκανε χειρότερο. Η διδασκαλία του, η ποίησή του, απέριττη, καθηλωτική, εύκολη να τη θυμάται κανείς, μετά το θάνατό του εξαπλώθηκε πιο γρήγορα από πριν. 
Οι άνθρωποι διέδιδαν τα λόγια του ο ένας στον άλλον,
 Η ιδέα της θεϊκής σπίθας άρχισε να διαδίδεται στην αυτοκρατορία και εξαπλωνόταν σαν φωτιά.

Η Ρώμη χρειαζόταν μια λύση. Όχι στρατιωτική λύση. Δεν μπορείς να σκοτώσεις μια ιδέα με σπαθί. Χρειάζονταν κάποιον που θα μπορούσε να αποκλείσει τη φωτιά μέσα σε ένα φούρνο. 
Κάποιον που θα μπορούσε να συλλάβει αυτή την επικίνδυνη ενέργεια και να την ανακατευθύνει.
Κάποιον που θα μπορούσε να μετατρέψει μια επανάσταση σε θρησκεία. 
Βρήκαν τον Παύλο. 
Εδώ είναι κάτι που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν.
Για δεκαετίες μετά τη σταύρωση, δεν υπήρχε ένας χριστιανισμός. 
Υπήρχαν πολλοί Χριστιανισμοί. Πολλές κοινότητες, που η καθεμία ερμήνευε τις διδασκαλίες του Ιησού με τον δικό της τρόπο.

Πολλές από αυτές τις πρώτες κοινότητες διοικούνταν από γυναίκες, χαρισματικές, πλούσιες, ανεξάρτητες. Ήταν δημοκρατικές, με πολυμορφία  και πνευματική ελεθευρία, γιατί αυτό ακριβώς δίδαξε ο Ιησούς. Η θεϊκή σπίθα είναι μέσα σου. Κανείς δεν στέκεται ανάμεσα σε εσένα και το Θεό.

Ηγέτης του αρχικού κινήματος ήταν ο Ιάκωβος ο Δίκαιος, ο αδελφός του του Ιησού. Λειτουργούσε από την Ιερουσαλήμ και διατηρούσε το κίνημα εντός της εβραϊκής παράδοσης. 
Όσο ζούσε, ο Ιάκωβος ήταν η απόλυτη αυθεντία για το τι πραγματικά εννοούσε ο Ιησούς. 

Ο Παύλος είχε πρόβλημα με τον Ιάκωβο, πολύ ουσιαστικό. Οι άνθρωποι πήγαιναν στον Ιάκωβο και του λένανε:«Ο Παύλος λέει σε όλους ότι ο Ιησούς είναι Θεός, ότι πιστεύοντας στον Ιησού είναι το μόνο που έχει σημασία, ότι η περιτομή είναι άσχετη." 
Ο Ιάκωβος, που είχε μεγαλώσει με τον Ιησού, που είχε φάει μαζί του, που γνώριζε τον άνθρωπο,τους  έλεγε: «Φυσικά και δεν είναι Θεός. Είναι αδερφός μου».
Ο Παύλος τελικά αντιμετώπισε τον Ιάκωβο στην Ιερουσαλήμ. Σύμφωνα με τη Βίβλο, κατέληξαν σε συμφωνία.
Αλλά αναρωτηθείτε: ποιος ωφελήθηκε από τον τελικό θάνατο του Ιακώβου; 
Όσο ζούσε ο Ιάκωβος, ο Παύλος δεν μπορούσε να ελέγξει πλήρως την αφήγηση.
Ο Παύλος δεν μπορούσε να ισχυριστεί ότι είναι η επίσημη φωνή του Χριστιανισμού ενώ ο ίδιος ο αδελφός του Ιησού ανέπνεε ακόμα και δεν συμφωνούσε μαζί του.

Ο Ιάκωβος δολοφονήθηκε και μαζί του πέθανε η τελευταία ζωντανή επιταγή με την εξουσία του Παύλου. 
Θα έχετε ακούσει ότι οι πρώτοι Χριστιανοί διώχθηκαν. Αυτό είναι αλήθεια. 
Αλλά αυτό που παραλείπεται από την επίσημη ιστορία είναι ότι πολλοί απ αυτούς δεν διώχθηκαν από τη Ρώμη. Διώχθηκαν από τον Παύλο.

Η δική του εκδοχή του Χριστιανισμού, όντας ιεραρχική και απαιτώντας υπακοή ήταν η μειοψηφία σε εκείνες τις πρώτες δεκαετίες. Οι περισσότεροι οπαδοί του Ιησού προτιμούσαν την αρχική διδασκαλία,
την ελευθερία, την εσωτερική θεότητα, την πνευματική ανεξαρτησία. 
Ο Παύλος συνέτριψε αυτές τις κοινότητες μία προς μία, όχι επειδή απέρριψαν τον Ιησού, αλλά επειδή απέρριψαν τον Ιησού του Παύλου. 

ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ - ΠΟΙΟΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΣΕ Ο ΠΑΥΛΟΣ;
Ο Παύλος από την Ταρσό θέτει στους μελετητές τρία ερωτήματα στα οποία κανείς δεν έχει απαντήσει ικανοποιητικά.

- Πρώτον, γιατί ένας πλούσιος, ιδιαίτερα μορφωμένος, εξελληνισμένος Εβραίος, ένας άνθρωπος με προνόμια και θέση, να εγκαταλείψει τα πάντα και να ενταχθεί σε ένα κίνημα αγράμματων Εβραίων αγροτών. 

- Δεύτερον, ο Παύλος ήταν φανατικός Φαρισαίος, φανατικός διώκτης των Χριστιανών που υποτίθεται ότι μια λάμψη φωτός στο δρόμο προς τη Δαμασκό τον μετέτρεψε στον πιο παθιασμένο υποστηρικτή του Χριστιανισμού.
Τι συνέβη τελικά σε αυτόν τον δρόμο;

-  Και τρίτον, ίσως το πιο αποκαλυπτικό, ο Παύλος πέρασε δεκαετίες ταξιδεύοντας στη Ρωμαϊκή
Αυτοκρατορία, από πόλη σε πόλη, ίδρύοντας εκκλησίες, απασχολώντας γραμματείς και χρηματοδότώντας ιεραποστολικές επιχειρήσεις.
  Από πού προέρχονταν τα χρήματα; 

Εφαρμόζοντας στοιχειώδη αναλυτική σκέψη σε αυτές τις τρεις ερωτήσεις  προκύπτει μια εικόνα. 
Ο Παύλος έχει το προφίλ του  πράκτορα, κάποιου που χρηματοδοτείται από έναν ισχυρό χορηγό για την επίτευξη ενός στρατηγικού στόχου. 

Η απλή απάντηση θα ήταν ότι εργάστηκε για τη Ρώμη. 
Έλαβε τη ρωμαϊκή υπηκοότητα που του έσωσε τη ζωή περισσότερες από μία φορές. 
Όταν ένας όχλος του επιτέθηκε στην Ιερουσαλήμ, ήταν οι Ρωμαίοι στρατιώτες που τον έσωσαν. 
Όταν προσήχθη στο δικαστήριο, επικαλέστηκε το δικαίωμά του ως πολίτης να προσφύγει απευθείας στον αυτοκράτορα. 
Το βιβλίο των Πράξεων, στο οποίο λέει την ιστορία του, μοιαζει σχεδόν με προπαγάνδα: Οι Εβραίοι είναι ένας παράλογος όχλος, ενώ η Ρώμη είναι ο ορθολογικός προστάτης. 

Υπάρχει όμως μια πιο ενδιαφέρουσα πιθανότητα. 
Ο Παύλος μπορεί να ήταν διπλός πράκτορας. 
Μαζί με τη διάδοση του Χριστιανισμού, διέδιδε επίσης και την εβραϊκή Βίβλο, την Τορά, τους προφήτες, την ιδέα ότι οι Εβραίοι είναι ο εκλεκτός λαός του Θεού. 
Ανέδείκνυε την εβραϊκή γραφή σε ιερή θέση σε όλο τον κόσμο των εθνικών (μη εβραίων).
Ένας Εβραίος κατάσκοπος που ανατρέπει τη Ρώμη από μέσα θα έμοιαζε ακριβώς με έναν Ρωμαίο κατάσκοπο που ανατρέπει τον Ιουδαϊσμό από μέσα. 
Η ομορφιά της κατασκοπείας είναι ότι από έξω, δεν μπορεί να διακρίνει κανείς τη μία κατασκοπεία από την άλλη.
Η πιο πιθανή εκδοχή, όμως, είναι η εξής. Ο Παύλος να εργαζόταν για τον Παύλο. 
Να είδε την ευκαιρία να χτίσει κάτι πρωτοφανές, μια θρησκευτική αυτοκρατορία που
θα διαρκούσε περισσότερο από οποιαδήποτε πολιτική. 
Ο Θεός και ο Σατανάς, λέει το παλιό αστείο, διαφωνούν. Ο Θεός λέει: «Οι άνθρωποι βρήκαν τη θρησκεία». Κερδίζω." απαντά ο Σατανάς:«Μην ανησυχείς, θα το οργανώσω».

ΤΡΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΙ ΣΕ ΕΝΑΝ
Αυτό έκανε ο Παύλος. Ο Ιησούς ανακάλυψε τη φωτιά. Ο Παύλος έφτιαξε το φούρνο. 
Η ιδιοφυΐα του Παύλου ήταν η σύνθεση. 
Δεν επινόησε μια θρησκεία από το τίποτα. Πήρε τους τρεις κυρίαρχους πολιτισμούς του κόσμου της Μεσογείου και τους συγκόλλησε σε ένα ενιαίο σύστημα. 
 
Το σύστημα  πρόσφερε κάτι σε όλους εξυπηρετώντας τα συμφέροντα της εξουσίας.
  • Από τους Εβραίους πήρε την εσχατολογία, την προσδοκία ενός μεσσία. 
Η εβραϊκή παράδοση υποστήριζε ότι θα εγερθεί ένας πολεμιστής βασιλιάς χρισμένος από τον Θεό για να καταστρέψει τη Ρώμη και να αποκαταστήσει το βασίλειο του Δαβίδ. 
Αυτή ήταν επικίνδυνη ιδέα για την αυτοκρατορία. 

Ο Παύλος έκανε μια καίρια αλλαγή. Διατήρησε τον Μεσσία αλλά άλλαξε την αποστολή του. Ο Ιησούς, δήλωνε ο Παύλος,  δεν ήταν ο Μεσσίας του πολέμου.   
 Ήταν ο Μεσσίας της ειρήνης. Δεν ήρθε για να ανατρέψει τη Ρώμη. Ήρθε για να πεθάνει για τις αμαρτίες μας. 
Με μια κίνηση, ο Παύλος πήρε το πιο μαχητικό σκέλος της εβραϊκής πίστης και το μετέτρεψε σε δόγμα
υποταγής. 
 
  • Από τους Έλληνες, πήρε τις μυστηριακές λατρείες, τις μυστικές τελετουργικές κοινότητες που επικεντρώνονταν σε θεούς όπως ο Διόνυσος. 
Οι παραλληλισμοί είναι εντυπωσιακοί και δεν είναι συμπτωματικοί. 
Ο Διόνυσος γεννήθηκε από παρθένα μητέρα. Ο πατέρας του ήταν ο Δίας. Σκοτώθηκε από εχθρούς και αναστήθηκε από τον πατέρα του. 
 
Οι οπαδοί του συμμετείχαν σε τελετουργικό γεύμα στο οποίο πίστευαν ότι κατανάλωναν το σώμα του θεού και απορροφούσαν την ενέργειά του επιτυγχάνοντας (επι)κοινωνία με το θείο.
Ο Παύλος υιοθέτησε σχεδόν όλο αυτό το πρότυπο: την παρθενογέννηση, το θάνατο και την ανάσταση,
 
Το τελετουργικό γεύμα στο Χριστιανισμό, είναι η Θεία Ευχαριστία, το ψωμί ως η σάρκα, το κρασί ως το αίμα, η εκκλησία  καταναλώνει τον θεό τους. 
Οι λατρείες μυστηρίου έδωσαν στον Παύλο την τελετουργία.

  • Από τους Ρωμαίους. πήρε την κοινωνική αρχιτεκτονική. Στην κορυφή οι πατρίκιοι, κάτω απ αυτόύς οι πληβείοι, τα παιδιά και οι πελάτες του και πιο κάτω οι σκλάβοι.
Οι πατρίκιοι είχαν απόλυτη εξουσία. Αναγνώριζαν τους ταλαντούχους σκλάβους, τους απελευθέρωναν, τους μετέτρεπαν σε επιχειρηματίες και μέσω αυτών έφτιαχναν εμπορικές αυτοκρατορίες. 
Το ρωμαϊκό κράτος ήταν περισσότερο  ένα σύστημα δικαιόχρησης παρά μια συγκεντρωτική ιεραρχία. Δεκάδες ισχυρές οικογένειες, συνδεδεμένες με κοινό συμφέρον. 
 
Ο Παύλος αντέγραψε με ακρίβεια αυτή τη δομή. 
Οι επίσκοποι ήταν ό,τι ήταν οι πατρίκιοι. Οι καρδινάλιοι και οι ιερείς ήταν οι πληβείοι. Η εκκλησία ήταν οι πιστοί, οι παραγωγικοί υπήκοοι.
Και όπως ένας Ρωμαίος πατρίκιος θα μπορούσε να επεκτείνει την εξουσία του αποκτώντας νέους σκλάβους,
ο επίσκοπος θα μπορούσε να επεκτείνει το ποίμνιό του προσηλυτίζοντας νέες ψυχές. 

Η προσηλύτιση ήταν φθηνότερη και ταχύτερη από την κατάκτηση. Δεν χρειαζόταν να αγοράσεις ανθρώπους. Μπορούσες απλά να τους βαφτίσεις. 
Ήταν μια επανάσταση στα οικονομικά της εξουσίας.

Η λαμπρότητα του σχεδίου ήταν ανυπέρβλητη. Ένας Ρωμαίος πατρίκιοςς μπορούσε να προσηλυτιστεί στον Χριστιανισμό και να φέρει ολόκληρο το σπίτι του, σκλάβους, πελάτες, οικογένεια στο νέο σύστημα χωρίς να αλλάξει ούτε μια σχέση εξουσίας.
Η δομή παρέμενε πανομοιότυπη. Μόνο η γλώσσα άλλαζε. Αντί για βασιλιάς, ήταν πλέον ποιμένας. Αντί για δούλους, είχε ένα ποίμνιο. Αντί για φόρο τιμής, μάζευε δέκατα.

Με αυτόν τον τρόπο η ταχεία ανάπτυξη του πρώιμου Χριστιανισμού είναι απολύτως λογική.
 
ΟΙ ΔΥΟ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ: ΜΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΕΣ
Αλλά εδώ είναι μια λεπτομέρεια που οι περισσότερες ιστορίες αφήνουν έξω. 
Η θρησκεία που επέβαλαν οι πατρίκιοι στους σκλάβους τους δεν ήταν η θρησκεία που ασκούσαν οι ίδιοι. 
Οι δούλοι πήραν τον Χριστιανισμό, την Ευχαριστία, την υπόσχεση του ουρανού, την εντολή για υπακοή. 
Οι πατρίκιοι κεκλεισμένων των θυρών συνέχισαν να ασκούν τις ελληνικές μυστηριακές λατρείες.  
 
Γιατί; 
Επειδή οι μυστηριακές λατρείες  εξυπηρετούσαν μια εντελώς διαφορετική λειτουργία.
Ήταν ο μηχανισμός μέσω του οποίου οι κυρίαρχες οικογένειες δένονταν μεταξύ τους, οικοδομούσαν εμπιστοσύνη και συντόνιζαν την εξουσία σε όλες τις επαρχίες. 

Ο Χριστιανισμός ήταν για τον έλεγχο των μαζών. 
Οι μυστηριακές λατρείες  ήταν για το συντονισμό μεταξύ της ελίτ.

Δύο θρησκείες που λειτουργούσαν παράλληλα, μία δημόσια, μία μυστική. 
Και αυτό το διπλό σύστημα, αυτή η αρχιτεκτονική της ορατής πίστης και του κρυφού τελετουργικού, δεν εξαφανίστηκαν με τη Ρώμη. Παρέμεινε στον μεσαιωνικό κόσμο και όχι μόνο.
Οι μυστικές εταιρείες που θα διαμόρφωναν την ευρωπαϊκή ιστορία για αιώνες αντλούν  τη γενεαλογία τους απευθείας στις ίδιες ελληνικές μυστηριακές σχολές.

Ο Παύλος δεν έχτισε μία θρησκεία. Έχτισε δύο. μία για τους κυβερνούμενους και μία για τους κυβερνώντες.
 
ΟΙ ΣΟΦΗΣΤΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ
Ο Παύλος εκπαιδεύτηκε στην ελληνική ρητορική. 
Ο κλασικός κόσμος είχε ένα όνομα για αυτόν τον κλάδο, σοφιστία. 
Ο σοφιστής πίστευε κάτι ριζοσπαστικό: ότι οι λέξεις δεν περιγράφουν την πραγματικότητα, δημιουργούν πραγματικότητα. 
Εάν ελέγχετε τη γλώσσα, ελέγχετε τι μπορούν να σκεφτούν οι άνθρωποι.  
  •  Παρακολουθήστε πώς ο Παύλος χειρίζεται το ζήτημα της περιτομής. 
Για τους Εβραίους η περιτομή ήταν αδιαπραγμάτευτη. Μια φυσική διαθήκη μεταξύ του λαού τους και του Θεού σφραγισμένη με σάρκα. Χωρίς αυτή, δεν ήσουν Εβραίος.

Ο Παύλος έπρεπε να εξαλείψει αυτό το εμπόδιο επειδή εμπόδιζε τη μεταστροφή των εθνικών (μη εβραίων). 
Έτσι, έκανε μια αλλαγή λέξεων. Η πραγματική περιτομή, έγραψε ο Παύλος, είναι θέμα καρδιάς. Είναι πνευματική, όχι κυριολεκτική. 
Με μια ρητορική κίνηση, απέσπασε τη λέξη από το νόημά της, τη μετέφερε από το σώμα στην ψυχή και άνοιξε την πόρτα σε οποιονδήποτε να αυτοαποκαλείται μέρος της διαθήκης του Θεού χωρίς να αλλάξει τίποτα φυσικό. 
Οι Εβραίοι ηγέτες ήταν έξαλλοι, αλλά ο Παύλος είχε ήδη προχωρήσει.

  • Έκανε το ίδιο πράγμα με την ελευθερία.  
Ο Ιησούς δίδαξε ότι κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος.ελεύθερος να αναζητήσει την αλήθεια, ελεύθερος να ακολουθήσει τη δική του θεϊκή σπίθα, ελεύθερος από κάθε γήινο αφέντη.
 
Οι σκλάβοι άκουγαν αυτό το μήνυμα και τους έβαζε φωτιά.
 Αντιμετώπιζαν τον Παύλο, λέγοντας:«Είμαστε ελεύθεροι, σωστά;»
 Και ο Παύλος απαντούσε:«Ναι, είσαι ελεύθερος, αλλά είσαι δούλος του Θεού». 
 
Κράτησε τη λέξη, αντέστρεψε το νόημα. «Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να σε έχει στην κατοχή του», ο Παύλος το εξήγούσε «επειδή ο Θεός σε έχει ήδη στην κατοχή του. Γι' αυτό, υπηρετείτε τον επίγειο κύριό σας χωρίς παράπονα, επειδή η αληθινή σας δουλεία είναι στον Χριστό και η ανταμοιβή του Χριστού είναι αιώνια.¨ 
  • Η πιο καταστροφική αλλαγή λέξης ήταν η αγάπη. Το διάσημο απόσπασμα του Παύλου, "η αγάπη είναι υπομονετική, η αγάπη είναι ευγενική", είναι ίσως το πιο συχνά αναφερόμενο κείμενο στον δυτικό πολιτισμό. Οι άνθρωποι το διαβάζουν σε γάμους. Το κάνουν επιγραφή σε τοίχους. 
Αλλά στο πλαίσιο της λογικής του συστήματος του Παύλου, η λέξη αγάπη λειτουργεί ως συνώνυμο της υπακοής. "Μην επιμένετε με τον δικό σας τρόπο. Μην αμφισβητείτε. Υπομένετε τα πάντα.. 
Όταν ένας ανθρώπινος αφέντης σε υποδουλώνει, ο Παύλος δίδαξε ότι αυτό είναι κακό. Αλλά όταν ο Ιησούς σε υποδουλώνει, είναι αγάπη. Και επειδή ο Ιησούς σε αγαπά, εσύ πρέπει να τον υπακούς πλήρως, που σημαίνει να υπακούς πλήρως στην εκκλησία. Ποτέ μην αμφισβητείς την εξουσία της. Ποτέ μην σκέφτεσαι μόνος σου. Το να το κάνεις αυτό δεν είναι ανεξαρτησία. Είναι αμαρτία. 
 
Αυτή είναι σοφιστεία  στο υψηλότερο επίπεδό της. 
 
 ΤΟ ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΘΕΥΡΩΣΗΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ 
Ο Παύλος δεν αντιτίθεται στην ελευθερία. Την επανορθώνει. 
Δεν επιτίθεται στην ατομικότητα. Την ανακατατάσσει ως εγωισμό, το προπατορικό αμάρτημα, τη ρίζα κάθε κακού. 
Παίρνει κάθε λέξη που χρησιμοποίησε ο Ιησούς για να ελευθερώσει τους ανθρώπους και προσεκτικά, μεθοδικά, αντιστρέφει το νόημά της,
 
το λεξιλόγιο της απελευθέρωσης να γίνεται το λεξιλόγιο του ελέγχου.
 
Η ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΗΣ
Η Ευχαριστία, το τελετουργικό της κοινωνίας, αξίζει ιδιαίτερης προσοχής, γιατί εκεί το σύστημα του Παύλου μετακινείται από το διανοητικό στο ψυχολογικό..

Το τελετουργικό είναι δανεισμένο απευθείας από τις διονυσιακές μυστηριακές λατρείες.
Οι οπαδοί του Διόνυσου συμμετείχαν σε ιερά γεύματα πιστεύοντας ότι κατανάλωναν το σώμα του θεού τους. Μέσω αυτής της πράξης,απορροφούσαν την ενέργειά του. Έχαναν την ατομική τους ταυτότητα και γινόντουσαν ένα με το θείο. 
Σε κάποιες ακραίες επαναλήψεις, αυτές οι τελετουργίες περιλάμβαναν πραγματική θυσία, τεμάχισμα ενός ζωντανού πλάσματος, μερικές φορές ενός ανθρώπου, σε μίμηση του θανάτου και του τεμαχισμού του Διόνυσου.
Ο Παύλος μεταφύτευσε αυτό το πλαίσιο στον Χριστιανισμό και το έκανε κεντρική πράξη της λατρείας. Όταν οι Χριστιανοί συγκεντρώνονται για την Ευχαριστία,καταναλώνουν ψωμί και κρασί που πιστεύουν ότι έχει γίνει κυριολεκτικά η σάρκα και το αίμα του Ιησού.
 Ο θεολογικός όρος είναι μετουσίωση.Το ψωμί δεν συμβολίζει το σώμα.Είναι το σώμα. 
Σκεφτείτε τι επιτυγχάνει ψυχολογικά αυτό το τελετουργικό.
 
 Ο Ιησούς δίδαξε ότι η θεϊκή σπίθα είναι μέσα σας, ατομική, μοναδική, δική σας. Η Ευχαριστία το αντιστρέφει αυτό. 
Όταν καταναλώνεις το σώμα του Χριστού, δεν βρίσκεις τον εαυτό σου. Χάνεις τον εαυτό σου.
Η ατομική σου σπίθα σβήνει και αντικαθίσταται από κάτι συλλογικό. Γίνεστε ένα κύτταρο στο σώμα της εκκλησίας. 
Ο Παύλος το έθεσε ρητά. Είστε το σώμα του Χριστού, έγραψε.
Το μάτι δεν μπορεί να πει στο χέρι: Δεν σε χρειάζομαι.
Κάθε άνθρωπος είναι ένα όργανο στην υπηρεσία  του συνόλου. Κανένα μέρος δεν έχει ανεξάρτητο σκοπό. Η εκκλησία είναι ο οργανισμός.  Είσαι μόνο ένα συστατικό.
Γι' αυτό ο Παύλος επέμενε στην απόλυτη συμμόρφωση στο τελετουργικό. 
Όταν άκουσε ότι κάποιες εκκλησίες αντιμετώπιζαν την κοινωνία ως συνηθισμένο γεύμα, τρώγοντας όταν πεινούσαν, γινόταν έξαλλος. Το τελετουργικό πρέπει να εκτελείται ακριβώς με ευλάβεια και πειθαρχία γιατί σκοπός του δεν είναι η τροφή. Σκοπός του είναι η κατοχή.

Ο Ιησούς μπαίνει μέσα σου. Ο Ιησούς σε αναλαμβάνει.
Δεν είσαι πλέον ένα άτομο με θεϊκή σπίθα. Είσαι σκεύος για το θεσμικό Χριστό. 
 
Η πρακτική έχει βαθιές ρίζες, πολύ παλαιότερες από την Ελλάδα.
Αρχαιολογικά στοιχεία από την περίοδο της Μαγδαληνής πριν από 15.000 χρόνια δείχνουν ότι ο τελετουργικός κανιβαλισμός ήταν ευρέως διαδεδομένος σε μέρη της Ευρώπης. 
Όταν κάποιος αγαπημένος πέθαινε, η κοινότητα κατανάλωνε μέρος του σώματός του ώστε το νεκρό πνεύμα να μείνει μαζί τους, μια μόνιμη κοινωνία μεταξύ ζωντανών και νεκρών. 
 
Ο Παύλος πήρε αυτό το αρχαίο ανθρώπινο ένστικτο, την επιθυμία να κρατήσουμε αυτούς που χάσαμε και το βιομηχανοποίησε. Ο Παύλος έχτισε μια μηχανή. 
 
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΠΑΤΟΡΙΚΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ
Ήταν όμως ο Αυγουστίνος, τρεις αιώνες αργότερα, που σφράγισε τις θεολογικές κλειδαριές. 
Την εποχή του Αυγουστίνου, ο Χριστιανισμός είχε γίνει η επίσημη θρησκεία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η μετάβαση είχε ολοκληρωθεί.

 Το επαναστατικό κίνημα του Ιησού είχε απορροφηθεί πλήρως στην αυτοκρατορική δομή εξουσίας.
Το έργο του Αυγουστίνου ήταν να παράσχει την πνευματική δικαιολόγηση :γιατί αυτό δεν ήταν μόνο αποδεκτό αλλά και θεϊκά καθορισμένο. 
Η βασική του καινοτομία ήταν η διδασκαλία του προπατορικού αμαρτήματος.
 
Ο Ιησούς δίδαξε ότι η θεϊκή σπίθα μέσα μας μας συνδέει με κάτι ανώτερο, κάτι αληθινό.
Ο Αυγουστίνος πήρε αυτή την ιδέα και την αντέστρεψε. 
Ναι μεν παραδέχτηκε ότι υπάρχει κάτι μέσα μας, αλλά αυτό προέρχεται από το Σατανά, όχι από τον Θεό. 
Γεννιόμαστε κακοί. Δημιουργηθήκαμε από χώμα, από το τίποτα. και ότι η ανυπαρξία είναι η πηγή της διαφθοράς μας. 
Τη στιγμή που η Εύα άπλωσε το χέρι της να πάρει τον καρπό στον Κήπο της Εδέμ, όλη η ανθρωπότητα έπεσε σε μια κατάσταση μόνιμης ηθικής αποτυχίας. 
 
Από αυτή την ϋπόθεση, όλα τα άλλα προκύπτουν με αδίστακτη λογική. 
  • Αν γεννηθούμε κακοί, δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε τον εαυτό μας. Αν δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε τον εαυτό μας, δεν μπορούμε να σκεφτούμε μόνοι μας. 
  • Αν δεν μπορούμε να σκεφτούμε μόνοι μας, για τον εαυτό μας, πρέπει να υπακούσουμε σε κάποιον που μπορεί να σκεφτεί για εμάς. 
Και ποιος είναι αυτός; Η εκκλησία, ο πάπας, ο ιερέας. Είναι οι εκπρόσωποι του Θεού στη γη. 
Και ο λόγος τους είναι ο λόγος του Θεού. 
 
Να μην τους υπακούεις, είναι να μην υπακούεις στον Θεό. 
Να τους αμφισβητείς είναι εγωΙσμός. Είναι  η ρίζα κάθε αμαρτίας. 

Ο Ιησούς είπε,  «Ακολούθησε την καρδιά σου και θα βρεις την αλήθεια». 
Ο Αυγουστίνος είπε: «Η καρδιά σου είναι το όργανο του Σατανά και αν την ακολουθείς θα είσαι καταδικασμένος».
Ο Ιησούς είπε, «Κάνε λάθη, μάθε, μεγάλωσε. Θα συγχωρεθείς». 
Ο Αυγουστίνος είπε: «Τα λάθη είναι απόδειξη της πεσμένης φύσης σου και μόνο η πλήρης υποταγή στην εκκλησία μπορεί να σε σώσει." 
Η παγίδα ήταν τώρα πλήρης. 
  • Ο Παύλος συνέλαβε τη θεϊκή σπίθα και την έβαλε μέσα σε ένα ίδρυμα.Ο Αυγουστίνος δήλωσε ότι η ίδια η σπίθα ήταν δαιμονική. 
Οι δύο τους, έχτισαν ένα σύστημα όπου ο μόνος δρόμος προς τη σωτηρία περνά μέσα από την υπακοή και η μόνη αρχή που αξίζει να υπακούς είναι αυτή του ελέγχου.
 
Ο Αυγουστίνος πρόσθεσε μια ακόμη καταστροφική βελτίωση. Τοποθέτησε την Καθολική Εκκλησία πάνω από την ίδια τη Ρώμη.
Η Ρώμη, έγραφε, είναι απλώς μια πρόσκαιρη πόλη, γήινη, φθαρμένη, καταδικασμένη να πέσει. Αλλά η εκκλησία είναι η πόλη του Θεού, αιώνια, θεϊκή, άφθαρτη.
Οι πολιτικές αυτοκρατορίες ανεβαίνουν και καταρρέουν.Η εκκλησία αντέχει.
 
ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΤΗΣ ΥΠΑΚΟΗΣ
Με αυτή τη μοναδική θεολογική κίνηση ο Αυγουστίνος έδωσε στο θεσμό κάτι που κανένας αυτοκράτορας δεν κατείχε ποτέ, μια αξίωση μονιμότητας. 
  • Οι Ρωμαίοι πατρίκιοι υιοθέτησαν τον Χριστιανισμό όχι επειδή βρήκαν τον Θεό, αλλά επειδή βρήκαν ένα καλύτερο επιχειρηματικό μοντέλο. 
Πριν από τον Χριστιανισμό, η εξουσία ενός πατριάρχη στηριζόταν στο χρυσό. Ο χρυσός μπορεί να κλαπεί. Ο χρυσός απαιτεί στρατούς για προστασία. Ο χρυσός δημιουργεί φθόνο, συνωμοσία,
δολοφονία.
 
 Αλλά η πνευματική εξουσία είναι ένα εντελώς διαφορετικό νόμισμα.
Όταν ένας πατρίκιος γινόταν επίσκοπος, ο ιδιωτικός του πλούτος μετατρεπόταν σε θεία εντολή. Αν σκότωνες έναν πλούσιο κληρονομούσες την περιουσία του. Αν σκότωνες έναν επίσκοπο θα ξεσπούσε η οργή του Θεού. 
Ήταν η μεγαλύτερη αναβάθμιση στην ιστορία της εξουσίας από βασιλιά σε θεό, από τη θνητή εξουσία στην αιώνια νομιμότητα. 
 
 Ο ΑΝΕΞΟΔΟΣ ΠΡΟΣΥΛΗΤΙΣΜΟΣ ΜΟΧΛΟΣ ΕΠΕΚΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΜΟΝΙΜΟΤΗΤΑΣ
Τα μαθηματικά της επέκτασης ήταν εξίσου κομψά. 
  • Για να αποκτήσεις σκλάβους με τον παλιό τρόπο, χρειαζόσουν στρατιωτική κατάκτηση, ακριβή, επικίνδυνη, αργή.
Για να αποκτήσεις ψυχές με το νέο τρόπο, χρειαζόσουν μόνο ιεραπόστολους, φθηνούς,  επεκτάσιμους,  αυτοαναπαραγόμενους.

Κάθε προσήλυτος γινόταν ευαγγελιστής. Κάθε νέα εκκλησία γινόταν franchise. 

Το σύστημα μεγάλωνε εκθετικά ακριβώς επειδή ο Παύλος το είχε σχεδιάσει έτσι να μεγαλώνει.Τα γράμματά του, οι τελετουργίες του, η ιεραρχία του, όλα αυτά χτίστηκαν για αναπαραγωγή. 
 
Οι δυναστείες που ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό τον 3ο και 4ο αιώνα δεν εξαφανίστηκαν. 
Αποθήκευσαν τη δύναμή τους μέσα στην εκκλησία, ένα θεσμό που ξεπέρασε κάθε αυτοκρατορία,
κάθε εισβολή, κάθε επανάσταση. 
Ο χρυσός που κρύβεται σε έναν καθεδρικό ναό είναι χρυσός που κανείς δεν τολμά να κλέψει. 
Ο πάπας είναι αυθεντία που κανένας στρατός δεν μπορεί εύκολα να αμφισβητήσει. 
Οι οικογένειες που έχτισαν τη Ρώμη βρήκαν στην Καθολική Εκκλησία κάτι που η ίδια η Ρώμη δεν θα μπορούσε ποτέ να προσφέρει. Μονιμότητα. 

 ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ
Το σύστημα που σχεδίασε ο Παύλος συνεχίζει να λειτουργεί με τις ίδιες αρχές που καθιέρωσε 2.000 χρόνια πριν.
  • Η γλώσσα της αγάπης εξακολουθεί να σημαίνει υπακοή.  
Το τελετουργικό της κοινωνίας εξακολουθεί να αντικαθιστά την ατομική ταυτότητα μέσω συλλογικής υποβολής. 

Το δόγμα του προπατορικού αμαρτήματος εξακολουθεί να διδάσκει σε δισεκατομμύρια ανθρώπους ότι δεν μπορούν να εμπιστευτούν τις καρδιές τους. 
  • Η συμμαχία μεταξύ πνευματικής εξουσίας και υλικής δύναμης, το σύμφωνο που μεσολάβησε για πρώτη φορά ο Παύλος μεταξύ της εβραϊκής θεολογίας και της ρωμαϊκής φιλοδοξίας, εξακολουθεί να ορίζει την αρχιτεκτονική του θεσμικού ελέγχου στο σύγχρονο κόσμο. 
 ΣΥΝΟΨΙΖΟΝΤΑΣ
  • Ο Ιησούς μπήκε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και είπε στους ανίσχυρους ότι ήταν  ισχυροί. 
Μίλησε με ποίηση που ο καθένας μπορούσε να απομνημονεύσει και κάθε γραμμή έφερε το ίδιο ριζοσπαστικό μήνυμα: Το βασίλειο δεν είναι εκεί έξω. Είναι μέσα σου. Κανένας ιερέας δεν μπορεί να σου το πουλήσει. 
Κανένας αυτοκράτορας δεν μπορεί να το αφαιρέσει. 
  • Ο Παύλος άκουσε το μήνυμα και κατάλαβε κάτι που ίσως ποτέ δεν σκέφτηκε ο Ιησούς: Ότι η πιο επικίνδυνη ιδέα στον κόσμο είναι και η πιο πολύτιμη. Αν μπορείς να τη  συλλάβεις, να την περιέχεις και να την διανέμεις μέσω ελεγχόμενων καναλιών, δεν χτίζεις απλώς μια εκκλησία, χτίζεις έναν πολιτισμό. 
Κατασκευάζεις μια μηχανή που λειτουργεί με την ανθρώπινη πίστη όπως ένας κινητήρας λειτουργεί με καύσιμο. Μετατρέπεις την  πνευματική πείνα σε θεσμική εξουσία από γενιά σε γενιά,από  αιώνα σε αιώνα. 
 
Σκεφτείτε τη συμφωνία από την οπτική γωνία του σκλάβου.  
  • Πριν από τον Παύλο, ο σκλάβος δούλευε για να αποφύγει το μαστίγιο. Το κίνητρο ήταν ο φόβος του πόνου, άμεσου, φυσικόύ, περιορισμένου. 
Μετά τον Παύλο, ο σκλάβος εργάζόταν για να κερδίσει τον αιώνιο παράδεισο. Το κίνητρο ήταν η ελπίδα του ουρανού, του άπειρου, πνευματικού, απεριόριστου.
Μερικές δεκαετίες σκληρής δουλειάς με αντάλλαγμα μια αιωνιότητα χαράς. 

Ακούγεται απίστευτο παζάρι. Η ομορφιά του από την οπτική γωνία του πατρίκιου είναι ότι ο λογαριασμός δεν λήγει ποτέ. 
  • Μέχρι να ανακαλύψει ο σκλάβος αν ο παράδεισος είναι πραγματικός, είναι ήδη νεκρός και τα παιδιά του έχουν ήδη βαφτιστεί στο ίδιο σύστημα. 
Ο Παύλος δεν ειρήνευσε απλώς το εργατικό δυναμικό, το υπερφόρτωσε.
 
Το ερώτημα που παραμένει, και είναι το ερώτημα που έχει σημασία, είναι
  •  αν η σπίθα που προσπάθησε να φυλακίσει ο Παύλος έσβησε, ή αν είναι ακόμα εκεί, περιμένοντας στη σιωπή, κάτω από τις τελετουργίες, κάτω από τα δόγματα, κάτω από 2.000 χρόνια οργανωμένης υπακοής.
Ο Ιησούς φαινόταν να πιστεύει ότι ήταν άφθαρτη, ότι κανένας θεσμός δεν θα μπορούσε να την περιέχει για πάντα, ότι αργά ή γρήγορα κάποιος θα άκουγε ξανά την παλιά ποίηση και θα θυμόταν τι σήμαινε. 

Αν είχε δίκιο δεν είναι θέμα θεολογίας. Είναι θέμα τι επιλέγεις να πιστεύεις 

24.4.26

Δυστοπίες των Ημερών μας (2)

 
 Στίχοι Εδώ
(1) Αυτό

Αυτή η συγχορδία / Αυτό το νερό / Αυτός ο γιος / Αυτή η κόρη /
Αυτή η μέρα / Αυτή η 'ώρα / Αυτή η γη
Είναι όλα δικά μου 
 
Αυτή η καμπάνα που καλεί / Αυτή η καμπάνα που χαλκεύει / 
Αυτή η σκοτεινή καμπάνα / Αυτή η καμπάνα μαχαίρι /
Αυτό το κάλεσμα / Αυτό το βάρος / Αυτή η πτώση /
Ο κόσμος γυρίζει

Αυτό που νόμιζα ότι ήξερα / Αυτό που νόμιζα  αληθινό /
 Αυτό που καταλάβαινα / Αυτό στο βαθύ δάσος / 
Αυτό αχ εκεί στεκόμουν παιδί τόσο όμορφο /
Αυτό σε μια πλατεία / Αυτό κάτω από τις βρώμικες σκάλες /
Αυτό για να δω το τραπέζι στρωμένο /Αυτό με χρυσές καρέκλες /
Αυτό αχ να ακολουθήσω, να ακολουθήσω, να ακολουθήσω εκεί

Αυτός ο αγώνας / Και αυτός ο κόσμος /
Αυτό το συναίσθημα/  Και αυτό το κορίτσι /
Αυτό το περίστροφο / Αυτή η φωτιά /
Αυτό Θα το κρατήσω ψηλότερα, ψηλότερα, ψηλά 
 
 

ΜΙΑ ΠΡΟΦΗΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ 2006

 

 
 Η ταινία Idiocracy κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ το 2006 ως καυστική σάτυρα παρουσιάζοντας μια εικόνα της ζωής στις ΗΠΑ 500 χρόνια μετά.

Η συμμόρφωση των ανθρώπων σε καταναλωτικά πρότυπα υπαγορευόμενα από τις μεγάλες εταιρίες που μονοπωλούν σχεδόν κάθε τομέα της ζωής των αμερικανών, από την τροφή, την ένδυση, τη διασκέδαση, την άθληση, μέχρι τη σεξουαλικότητα, την εκπαίδευση, συνοδευόμενη από κυβερνητική προπαγάνδα και εταιρική παραπληροφόρηση οδηγεί σε κατακόρυφη πτώση της νοημοσύνης τους και διάλυση της κοινωνίας τους.

Δυστυχώς, η ταινία αποδείχθηκε προφητική. Περιγράφει με ακρίβεια την κατάσταση στίς ΗΠΑ. 
Σήμερα, είκοσι χρόνια μετά και όχι 5οο χρόνια μετά. 
Ο χρόνος πρόβλεψης είναι η μόνη ανακρίβεια της ταινίας.

Σήμερα το 71% των νέων στις ΗΠΑ θέλει να γίνει αθλητής, ινφλουεσερ, 
Στην Κίνα περισσότεροι από το 50 % των νέων θέλουν να γίνουν αστροναύτης, επιστήμονας, νομικός

Ο πρωταγωνιστής υης ταινίας, ο Τζο, βιβλιοθηκάριος του στρατού, όχι ιδιαίτερα έξυπνος, αντιπροσωπεύοντας το μέσο αμερικανό, μαζί με μια εθελόντρια, τη Ρίτα, κλείνονται σε κάψουλες χειμερίας νάρκης σε στρατιωτική βάση στα πλαίσια απόρρητου στρατιωτικού πειράματος που θα διαρκούσε ένα χρόνο.

Προς το τέλος του έτους οι υπεύθυνοι του απόρρητου πειράματος συλλαμβάνονται ως συμμέτοχοι σε σεξουαλικό σκάνδαλο, η βάση κλε'ινει και γκρεμίζεται και ο Τζο και η Ρίτα συνεχίζουν να κοιμούνται στις κάψουλες. 
 
Τα χρόνια περνούν και η νοημοσύνη των Αμερικανών είναι σε συνεχή πτώση. Ενώ οι πιο λαμπροί επιστήμονες του κόσμου καταγίνονται να σταματήσουν την τριχόπτωση και να παρατείνουν τις στύσεις, οι αμερικανοί πολίτες αδυνατούν να βρουν λύση για τη σωστή αποκομιδή των σκουπιδιών τα οποία συσσωρεύονται και κάποια στιγμή οι σωροί καταρρέουν σαν χιονοστιβάδα, 
με την κάψουλα του Τζο να καταλήγει στο σπίτι του Φρίτου, ενός μέσου αμερικανού.
 
 Ο Τζο ξυπνάει σε μια κοινωνία ηλιθιότητας, σε μια δυστοπία. 
 
 

ΣΚΗΝΕΣ ΤΑΙΝΙΑΣ LIVE 

 
«Όταν περπατάω στο χώρο του Λευκού Οίκου, 
περπατά και ο Θεός στο χώρο του Λευκού Οίκου». 
 
Πόλα Γουάιτ, πνευματική σύμβουλος του προέδρου Τραμπ
ανώτερη υπάλληλος του Λευκού Οίκου,
 
πωλήτρια υπερφυσικών ευλογιών 
για ευημερία και κέρδος, βλ. The Guardian  
 
 

ΣΚΗΝΕΣ  ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΡΑΣkΗΝΙΑ 

 
Ο Λευκός Οίκος δημοσίευσε κατά λάθος και στη συνέχεια διέγραψε 
(αλλά πρόφθασε να δημοσιευτεί), ομιλία κεκλεισμένων των θυρών 
του Τραμπ στην οποία δήλωσε την αδυναμία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης 
να παράσχει υπηρεσίες όπως παιδικοί σταθμοί,  καθώς
  δίνει προτεραιότητα στη στρατιωτική ισχύ, βλ. Εδώ  

Εργαζόμενη στον τομέα υγειονομικής περίθαλψης
 εντόπισε όγκο στο στήθος, αλλά δεν έχει την οικονομική δυνατότητα 
να κάνει εξετάσεις  μολονότι εργάζεται σε τρεις δουλειές, βλ. Εδώ 

 The Oakland, California Homeless Problem is Beyond Belief 

 

 

Η ΑΠΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΙΡΑΝΟΥ 


 
 Ζω εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών 
Για χρόνια παρακολουθούσα τη χώρα σας από απόσταση με σεβασμό. 
Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής ήταν γνωστές ως το μέρος όπου η σκληρή δουλειά απέδιδε καρπούς,
όπου οι άνθρωποι μπορούσαν να χτίσουν μια καλή ζωή για τις οικογένειές τους.

Αλλά τελευταία όταν κοιτάζω τις ειδήσεις και τις ιστορίες που έρχονται στο φως, βλέπω κάτι εντελώς διαφορετικό. Βλέπω δυστυχία σε μεγάλη κλίμακα. Βλέπω μια χώρα που φαίνεται να έχει χάσει τον δρόμο της.

Και η ερώτηση που μου έρχεται συνέχεια στο μυαλό είναι αυτή. Τι συνέβη με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής; 

Οι  Αμερικανοί πολίτες αγωνίζονται όσο ποτέ άλλοτε.
Πάνε στο μπακάλικο και οι τιμές για τα βασικά τρόφιμα έχουν διπλασιαστεί μέσα σε λίγα μόλις χρόνια. Το ενοίκιο συνεχίζει να αυξάνεται κάθε χρόνο,
αλλά οι μισθοί για τους περισσότερους ανθρώπους έχουν παραμείνει σχεδόν ίδιοι.

Οι οικογένειες κάνουν δύο και τρεις δουλειές μόνο για να έχουν στέγη πάνω από το κεφάλι τους και φαγητό στο τραπέζι.
Νέοι αποφοιτούν από το κολέγιο με χρέη δεκάδων χιλιάδων δολαρίων  και μετά αγωνίζονται να βρουν αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας.

Το σύστημα υγείας έχει καταρρεύσει.
Αν αρρωστήσετε σοβαρά ο λογαριασμός μπορεί να χρεοκοπήσει όλη την οικογένειά σας.
Ένα απλό χάπι που κοστίζει 10 $ σε άλλες χώρες κοστίζει εκατοντάδες δολάρια εδώ. 
Οι Αμερικανοί πεθαίνουν νεότεροι από τους ανθρώπους σε άλλα  πλούσια έθνη επειδή δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά να έχουν την κατάλληλη ιατρική περίθαλψη.

Οι ηλικιωμένοι που εργάζονται για 40 ή 50 χρόνια ανησυχούν τώρα αν θα μπορέσουν να συνταξιοδοτηθούν.

Οι βετεράνοι που πολέμησαν για τη χώρα επιστρέφουν στην πατρίδα  και καταλήγουν άστεγοι στους δρόμους με ελάχιστη βοήθεια. 

Αυτή είναι η πραγματικότητα για εκατομμύρια ανθρώπους αυτή τη στιγμή. 
Οι άνθρωποι στην εξουσία βλέπουν αυτά τα προβλήματα καθημερινά.
Ωστόσο, συνεχίζουν να παίρνουν αποφάσεις που κάνουν τα πράγματα χειρότερα αντί για καλύτερα.

Τι συνέβη με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής;
Η χώρα που υποτίθεται ότι ήταν η χώρα των ευκαιριών για  όλους.

Τι έγινε με την υπόσχεση ότι αν δουλέψεις σκληρά, μπορείς να πετύχεις; 
Τώρα φαίνεται ότι το σύστημα είναι  ενάντια στο μέσο πολίτη.

Η διακυβέρνηση στην Ουάσιγκτον έχει μεγάλη ευθύνη γιατί τα πράγματα πήγαν τόσο στραβά. Οι πολιτικοί και στις δύο πλευρές έχουν γίνει εκατομμυριούχοι εξυπηρετώντας ειδικά συμφέροντα και λομπίστες.
Ψηφίζουν νόμους που ωφελούν τις μεγάλες εταιρείες και τους πλούσιους δωρητές.
Κάνουν πολύ λίγα για τους απλούς πολίτες.

Η χώρα ξοδεύει δισεκατομμύρια δολάρια για την ανοικοδόμηση άλλων εθνών και τη χρηματοδότηση  ξένων συγκρούσεων, αλλά δεν μπορεί να φροντίσει τις δικές της υποδομές ή τους φτωχούς της ανθρώπους.

Οι αμερικανικοί δρόμοι έχουν περισσότερους άστεγους από ποτέ, συμπεριλαμβανομένων των οικογενειών με παιδιά. 
Τα ποσοστά εγκληματικότητας έχουν αυξηθεί σε πολλές πόλεις.
Και το δικαστικό σύστημα συχνά τιμωρεί τα θύματα. 
Οι ισχυροί φαίνεται να ξεφεύγουν από τα πάντα.
Η χώρα είναι  διχασμένη με ανθρώπους να τσακώνονται μεταξύ τους για την πολιτική αντί να συνεργάζονται για να λύσουν πραγματικά προβλήματα.

Τα σχολεία αποτυγχάνουν να εκπαιδεύσουν σωστά την επόμενη γενιά, αφήνοντας τα παιδιά απροετοίμαστα για τον πραγματικό κόσμο. Η αμερικανική οικογένεια δέχεται τεράστια πίεση. Και πολλοί νέοι είναι δυστυχησμένοι. 

Κοιτάξτε το σύστημα δικαιοσύνης στην Αμερική σήμερα.
Οι πλούσιοι και οι ισχυροί παραβιάζουν τους νόμους και σπάνια αντιμετωπίζουν πραγματικές συνέπειες. Ενώ οι απλοί πολίτες συνθλίβονται από πρόστιμα, συλλήψεις και μεγάλες ποινές φυλάκισης για μικρά λάθη.
Οι φυλακές  είναι γεμάτες. 
Αλλά τα βασικά προβλήματα που βάζουν τους ανθρώπους εκεί:η φτώχεια,  έλλειψη θέσεων εργασίας, τα αποτυχημένα σχολεία, οι διαλυμένες οικογένειες δεν διορθώνονται ποτέ σοβαρά  

Ο ταχυδρομικός σας κώδικας καθορίζει εάν θα έχετε δίκαιη μεταχείριση ή σκληρή τιμωρία. 

Μαύρο, λευκό, Ισπανόφωνο. Πάρα πολλοί Αμερικανοί αισθάνονται ότι το σύστημα είναι φτειαγμένο εναντίον τους ανάλογα με το πού ζουν και πόσα χρήματα έχουν. 
Ταυτόχρονα, το βίαιο έγκλημα συνεχίζεται σε πολλές πόλεις. Οι άνθρωποι φοβούνται να περπατήσουν τη νύχτα ή να στείλουν τα παιδιά τους σε ορισμένες γειτονιές.

Τα θύματα περιμένουν χρόνια για δικαιοσύνη, ενώ οι πολιτικοί μαλώνουν στην τηλεόραση και δεν κάνουν τίποτα που να κάνει τους δρόμους πιο ασφαλείς.

Η χώρα που κάποτε υποστήριζε ίδια δικαιοσύνη για όλους βάσει του νόμου, τώρα εμφανίζει δύο διαφορετικά πρότυπα.Ένα για όσους έχουν χρήματα και διασυνδέσεις και άλλο για όλους τους άλλους. 
Αρνείται να βάλει πρώτο το μέσο Αμερικανό.

Κοιτάξτε την επόμενη γενιά.
Οι Αμερικανοί γονείς εργάζονται πιο σκληρά από ποτέ, αλλά δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά να μεγαλώσουν παιδιά χωρίς συνεχές οικονομικό άγχος.
Η παιδική φροντίδα κοστίζει περισσότερο από το ενοίκιο σε πολλά μέρη. Τα νεαρά ζευγάρια αποφασίζουν να μην κάνουν καθόλου παιδιά γιατί
βλέπουν τι συμβαίνει. Στασιμοι μισθοί, αυξανόμενο χρέος, απρόσιτη στέγαση και ένα μέλλον που μοιάζει χειρότερο από τη γενιά των γονιών τους.

Τα σχολεία προωθούν ατζέντες. Αντί να διδάσκουν πραγματικές δεξιότητες, μαθηματικά, ανάγνωση και κριτική σκέψη, πολλοί μαθητές τελειώνουν το λύκειο απροετοίμαστοι για πραγματικές δουλειές. 
Τα κολέγια χρεώνουν υψηλές τιμές  και αφήνουν τους αποφοίτους με τεράστια δάνεια που δεν μπορούν ν αποπληρώσουν για δεκαετίες.

Τα προβλήματα ψυχικής υγείας και ο εθισμός στα ναρκωτικά καταστρέφουν οικογένειες και σιωπή σε κάθε πολιτεία.
Η χώρα ξοδεύει δισεκατομμύρια στο εξωτερικό για πολέμους και οι ηλικιωμένοι βετεράνοι κοιμούνται στα πεζοδρόμια καιάστεγες οικογένειες  ζουν σε αυτοκίνητα  έξω από τις μεγάλες πόλεις. 

Οι ηγέτες μιλάμε για ενότητα κατά τη διάρκεια των εκστρατειών. 

. Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής χάνουν την εμπιστοσύνη των δικών τους ανθρώπων 
Γιατί η κυβέρνηση σταμάτησε να τους εξυπηρετεί, άρχισε να υπηρετεί τον εαυτό της και τους μεγάλους δωρητές της.
 
 

19.4.26

Γιατί Δεν Υπάρχει Δικαιοσύνη στον Κόσμο - Εισβολή στο Ιράν και η Σπηλιά του Πλάτωνα

 Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ 

 
 
Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ  
 
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ
 
Λόγω της μεγάλης έκτασης του κειμένου
 για διευκόλυνση της ανάγνωσης
έχουν προστεθεί τίτλοι κεφαλαίων και
 έχουν τονιστεί τα βασικά σημεία 
 
 
 Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ ΚΑΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΙΡΑΝ
Πριν από 2.400 χρόνια, ο Πλάτωνας φαντάστηκε μια σπηλιά με κρατούμενους αλυσοδεμένους στο έδαφος μέσα στο σκοτάδι, με μια φωτιά που έκαιγε πίσω τους την οποία δεν μπορούσαν να δουν. 
 
Κουκλοπαίκτες περνούσαν αντικείμενα μπροστά από τη φωτιά, ρίχνοντας σκιές στον τοίχο μπροστά στα πρόσωπα των κρατουμένων. Και οι κρατούμενοι, που δεν είχαν γνωρίσει ποτέ τίποτα άλλο, ήταν πεπεισμένοι ότι αυτές οι σκιές ήταν ολόκληρος ο κόσμος. 
Έδωσαν στις σκιές ονόματα. Έφτιαξαν μια γλώσσα γύρω τους. Τις υπερασπίστηκαν με τη ζωή τους. 

Ο Πλάτωνας το εννοούσε αυτό ως παραβολή για τη φιλοσοφία. 
Δεν ήξερε ότι έγραφε επίσης μια διαγνωστική για τις Ηνωμένες Πολιτείες το έτος 2026.
 
Επειδή ο πόλεμος που μόλις ξέσπασε μεταξύ Αμερικής και Ιράν δεν είναι ο πόλεμος για τον οποίο σας λένε. 
Δεν είναι ουσιαστικά ένας πόλεμος για το ουράνιο. 
Δεν είναι πόλεμος για ένα καθεστώς. 
Δεν είναι με τη βαθύτερη έννοια πόλεμος μεταξύ δύο εθνών. 

Είναι ένας πόλεμος για τον οποίο το σύνολο των σκιών της ανθρωπότητας θα συνεχίσει να αποκαλεί πραγματικό. 
Και γι' αυτό τίποτα γι αυτόν τον πόλεμο δεν θα συμπεριφερθεί όπως αναμένουν οι αναλυτές. 
Γι' αυτό δεν θα υπάρξει καθαρή εκεχειρία.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η πλευρά με δεκαπλάσιο στρατιωτικό προϋπολογισμό χάνει κατά κάποιον πολύ περίεργο τρόπο. 
 
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΤΟΥ ΒΙΝΤΕΟ: ΕΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ 
Μέσα στα επόμενα 25 λεπτά, θέλω να σας δώσω ένα λειτουργικό μοντέλο του πώς λειτουργεί πραγματικά ο κόσμος μας
Όχι σύμφωνα με το βιβλίο του πολίτη, όχι σύμφωνα με τις καλωδιακές ειδήσεις, αλλά το λειτουργικό σύστημα που τρέχει πίσω απ αυτά. Θα δείτε  
  • γιατί η Αμερικανική Αυτοκρατορία δεν μπορεί να σταματήσει να πολεμά ακόμα κι όταν η νίκη είναι μαθηματικά αδύνατη. 
  •  γιατί επέλεξε το Ιράν, από όλες τις χώρες, να ασκήσει αυτή την πίεση αυτή ακριβώς τη στιγμή. 
  • γιατί τα ονόματα στα αρχεία Epstein και τα ονόματα στους πρωινούς τίτλους σας συνεχίζουν να αποδεικνύονται  τα ίδια.
  • γιατί ένας εμφύλιος πόλεμος έχει ήδη ξεκινήσει μέσα στην ίδια την αμερικανική ελίτ και αυτό που αρχίζει να οικοδομείται.

 ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΣΠΗΛΙΑΣ 
Ξεκινούμε με τρία πράγματα για τη σπηλιά του Πλάτωνα.
Γνωρίζετε ήδη την εικόνα. Μπορεί να μην ξέρετε τι λέει στην πραγματικότητα η εικόνα.  
  • Το πρώτο πράγμα είναι αυτό: Οι σκιές στον τοίχο δεν ρίχνονται από κάποιον εξωτερικό εχθρό. 
Ρίχνονται από μαριονετίστες που στέκονται πίσω από κρατούμενους που χρησιμοποιούν τη φωτιά των ίδιων των κρατουμένων για να προβάλουν τις εικόνες. 

Η πραγματικότητα στην οποία ζουν οι κρατούμενοι είναι φτιαγμένη από την αρχή μέχρι το τέλος από τη δική τους  προσοχή.  Αν σταματήσει η προσοχή τους ο τοίχος αδειάζει. 
 
Δεν υπάρχει παραίσθηση χωρίς παραισθησιογόνο.

Κρατήστε αυτή τη σκέψη γιατί είναι η πιο ανατρεπτική ιδέα στην πολιτική οικονομία και σχεδόν κανείς δεν είναι διατεθειμένος να το πει μεγαλόφωνα.

 Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΘΗΚΕΥΜΕΝΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ 
  •  Ο πλούτος σε κάθε πολιτισμό είναι μια αποθηκευμένη μορφή ανθρώπινης συνείδησης.
Φανταστείτε έναν τεχνίτη να φτιάχνει ένα βάζο. 
Αν το μισό χρόνο ακούει μουσική, αν το μισό χρόνο προετοιμάζεται για καυγά με τη γυναίκα του και το μισό χρόνο είναι παρών, το βάζο θα είναι μέτριο και η αγορά θα πληρώσει πολύ λίγα για αυτό.
 
Αν ασχοληθεί με τον πηλό με όλη του την  προσοχή, το βάζο θα είναι όμορφο και η αγορά θα πληρώσει πολλά γι αυτό.
  • Αυτό που πραγματικά αποτιμάται σε χρήμα σε ένα έντιμο σύστημα είναι πόση ανθρώπινη συνείδηση ​​έχει επενδυθεί σε ένα πράγμα. 
  • Το κεφάλαιο είναι συγκεντρωμένη προσοχή.  Αυτή είναι η πρώτη ύλη κάθε πολιτισμού.
Όλα τα άλλα είναι  κατασκευασμένα για να το εξάγουν. 

Το δεύτερο με τη σπηλιά είναι ότι  
  • οι κουκλοπαίκτες δεν ζορίζουν κάποιον. Δεν μπορούν. 
Υπάρχουν μια χούφτα από αυτούς και ένα εκατομμύριο κρατούμενοι. 
Η δύναμή τους δεν είναι καταναγκαστική. Είναι θεατρική.
  • Όταν ένας κρατούμενος τελικά τραβάει τις αλυσίδες του και ανακαλύπτει ότι είναι απλώς σχοινιά, οι μαριονετίστες  δεν κάνουν τίποτα. Τον αφήνουν να φύγει. 
Τον παρακολουθούν να φεύγει και ανασηκώνουν τους ώμους τους.

Ολόκληρο το σύστημά τους βασίζεται στην πεποίθηση ότι οι αλυσίδες είναι πραγματικές. 
Τη στιγμή που η πεποίθηση γκρεμίζεται, οι αλυσίδες παύουν να είναι αλυσίδες.

Το τρίτο πράγμα είναι το πιο επώδυνο.
  • Όταν ο δραπέτης κρατούμενος επιστρέφει από το φως του ήλιου, ανοιγοκλείνοντας τα μάτια του, προσπαθώντας να πει στους άλλους ότι ο τοίχος είναι ένα κόλπο, οι άλλοι θα τον σκοτώσουν. Όχι οι μαριονετίστες, οι άλλοι κρατούμενοι. 
Γιατί μέχρι τότε, οι σκιές δεν είναι απλώς αυτό που βλέπουν οι κρατούμενοι.  
  • Οι σκιές είναι αυτό που είναι οι κρατούμενοι
Λέγοντάς τους ότι οι σκιές είναι ψεύτικες, είναι σαν να τους λέει ότι κάθε σχέση που έχουν, κάθε φιλοδοξία που κουβαλούν, κάθε θλίψη που έχουν βιώσει δεν έχει βάση.
 
Κανείς δεν επιβιώνει από αυτό το μήνυμα. 
Γι αυτό,   
  • οι κρατούμενοι δολοφονούν τον αγγελιοφόρο και η σπηλιά συνεχίζεται.  
Κρατήστε αυτά τα τρία γεγονότα  γιατί όλα όσα ακολουθούν βασίζονται σε αυτά.  
Η προσοχή είναι το νόμισμα. Η δύναμη είναι μια θεατρική παράσταση. 
  • Αυτοί που υπερασπίζονται την ψευδαίσθηση με τον πιο βίαιο τρόπο δεν είναι ποτέ οι κυβερνώντες. Είναι οι κυβερνώμενοι. 
 

Η ΣΠΗΛΙΑ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΖΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ  

 
 Η ΔΙΑΣΤΡΩΜΑΤΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΧΥΟΣ:  Αυτοκρατορία, Χρηματοοικονομικά, Οικονομία, θέατρο — Η Διασύνδεσή τους 
Τώρα ας φτιάξουμε τη σπηλιά στην οποία ζούμε εμείς. Στρώμα προς στρώμα, από πάνω προς τα κάτω.
  • Στην κορυφή βρίσκεται η Αμερικανική Αυτοκρατορία. 
Και εδώ η πρώτη διευκρίνιση.
Οι άνθρωποι παρεξηγούν τι είναι αυτοκρατορία. 
Η Αμερικανική Αυτοκρατορία δεν είναι πραγματικά κυβέρνηση. 
Δεν είναι ένας πολιτισμός. 

Στον πυρήνα του είναι ένας στρατός, ένας στόλος, μια διοίκηση βομβαρδιστικών, το παγκόσμιο δίκτυο βάσεων και η πολιτική βούληση για τη χρήση τους. 
Αυτή είναι η αυτοκρατορία. 

Αλλά ένας στρατός δεν μπορεί να διευθύνει μια παγκόσμια οικονομία. 
Ένας στρατός είναι ακριβός και αδέξιος. 
Οπότε η αυτοκρατορία εξουσιοδοτεί κάτι πιο εύπλαστο από κάτω, μια παγκόσμια οικονομική τάξη.

Στην κορυφή αυτής της οικονομικής τάξης βρίσκεται η τράπεζα διεθνών διακανονισμών στην Ελβετία, η κεντρική τράπεζα των κεντρικών τραπεζών. 
Κάτω από αυτήν το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα γράφουν τους κανόνες. 
Κάτω από αυτά, οι εθνικές κεντρικές τράπεζες, η Federal Reserve, η Τράπεζα της Αγγλίας, η Λαϊκή Τράπεζα της Κίνας  διαχειρίζονται κανόνες εντός των εδαφών τους. 

Και αυτό που κάνει όλη αυτή η πυραμίδα είναι πολύ απλό. 
  • Κάνει το δολάριο των ΗΠΑ το πρότυπο μέσο εξαγωγής και αποθήκευσης της ανθρώπινης συνείδησης σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Κάθε φορά που μια συναλλαγή γίνεται σε δολάρια, ένας μικρός φόρος επιστρέφει στους ανθρώπους που μπορούν να εκτυπώσουν τα δολάρια κατά βούληση. 
Αυτό δεν είναι ελάττωμα του συστήματος. Αυτό είναι το προϊόν του συστήματος.

Κάτω από την οικονομική τάξη βρίσκεται το πραγματικό παιχνίδι, η παγκόσμια οικονομία. το παγκόσμιο εμπόριο, οι ναυτιλιακές λωρίδες, οι αλυσίδες εφοδιασμού, οι τουριστικές πτήσεις, η πιστωτική κάρτα στη τσέπη σας.Αυτό είναι 
  • το ταμπλό το οποίο καθορίζει ποια έθνη επιτρέπεται να παίζουν. 
 
Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΤΙΜΩΝ 
Και το διοικητικό συμβούλιο είναι στημένο από κάτι που ονομάζεται ιεραρχία αξιών.
  • Η ιεραρχία των τιμών καθορίζει πώς διανέμεται η λεία.
Οι πόροι, το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, τα μέταλλα, τα σιτηρά κατατάσσονται φθηνότερα, κάτι που είναι παράλογο γιατί οι πόροι είναι πεπερασμένοι. 
Σε οποιοδήποτε λογικό σύστημα, οι πόροι θα ήταν το πιο ακριβό πράγμα στη γη. 
Πάνω από τους πόρους βρίσκεται η παραγωγή. 
Πάνω από την παραγωγή βρίσκεται η οικονομία της γνώσης, η έρευνα, το λογισμικό, οι επαγγελματικές υπηρεσίες. 
Και στην κορυφή είναι τα οικονομικά. 
  • Το στρώμα με τη μεγαλύτερη τιμή είναι το στρώμα που δεν παράγει τίποτα, που δεν μπορείτε να φάτε ή να αγγίξετε. 
Τώρα ας το χαρτογραφήσουμε  στον κόσμο. 
  • Στη Ρωσία και τα κράτη του Κόλπου έχουν ανατεθεί οι πόροι.
  • Στην Κίνα έχει ανατεθεί η παραγωγή.
  •  Στην Ευρώπη και την Αγγλόσφαιρα:  Βρετανία, Καναδά, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία, έχουν ανατεθεί η γνώση. 
  • Στην κορυφή βρίσκονται οι Ηνωμένες Πολιτείες με τα χρηματοοικονομικά. 
Αυτό δεν είναι γεωγραφία. Είναι ανάθεση εργασίας. 
Αν αρνηθείτε την ανάθεση, δεν έχετε δικαίωμα να παίξετε καθόλου. 
  • Το Ιράν δεν έχει δικαίωμα να παίξει. Η Βόρεια Κορέα δεν έχει δικαίωμα να παίξει. Είναι εντελώς αποκλεισμένες από την παγκόσμια οικονομία 
  • επειδή το σύστημα δεν μπορεί να ανεχθεί μια χώρα που λέει όχι. 
Αυτοκρατορία στην κορυφή, οικονομική τάξη στη διαχείριση, παγκόσμια οικονομία ως το διοικητικό συμβούλιο, ιεραρχία τιμών ως το σύστημα βαθμολόγησης. 

Ένας μηχανισμός που εγγυάται χρόνο με το χρόνο ότι  
  • η τιμή θα ρέει ανηφορικά προς τους ανθρώπους που κατασκεύασαν το μηχανισμό
Ένας μηχανισμός τόσο απογυμνωμένος δεν θα επιβίωσε ούτε ένα χρόνο. 
Αφαιρέστε τις ψευδαισθήσεις και θα μοιάζει με αυτό που είναι: εκμετάλλευση. 
 
ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ:  ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ,  ΜΕΣΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ,  ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ - ΠΩΣ ΕΓΚΑΘΙΣΤΑΝΤΑΙ ΟΙ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ
 Με ένα σύνολο θεσμών και ιστοριών κάνουν την εκμετάλλευση να φαίνεται δικαιοσύνη.  
Έτσι γύρω από το μηχανισμό αυτό, 
  • το σύστημα χτίζει ένα δεύτερο στρώμα, ένα θέατρο, ένα σύνολο θεσμών και ιστοριών που  δουλειά τους είναι να κάνει την εκμετάλλευση να φαίνεται δικαιοσύνη. 
  •  Σε διεθνές επίπεδο το θέατρο ονομάζεται τάξη βασισμένη σε κανόνες: Ηνωμένα Έθνη, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, και άλλοι  φορείς. 
Πρέπει να πιστεύετε ότι αυτοί οι θεσμοί περιορίζουν την αυτοκρατορία.
Στην πραγματικότητα, διαχειρίζονται την Αυτοκρατορία γιατί 
  • η Αυτοκρατορία γράφει τους κανόνες και ορίζει τους διαιτητές.  Η τάξη που βασίζεται σε κανόνες είναι ένα ξόρκι. 
Η φράση επαναλαμβάνεται τόσο συχνά ακριβώς επειδή η τάξη δεν βασίζεται σε κανόνες
Βασίζεται στην αυτοκρατορία. 
  • Οι κανόνες είναι οι σκιές στον τοίχο
Το διεθνές θέατρο δεν αρκεί. 
Χρειάζεσαι επίσης εγχώριο θέατρο, ένα τρόπο να διαμορφώσεις ακόμη και αυτό που φαντάζονται οι πολίτες. Αυτό γίνεται μέσα από τρία κανάλια. 
  • Το πρώτο είναι η εκπαίδευση. 
Μεγαλώνεις πιστεύοντας ότι το σχολείο υπάρχει για να σε διδάξει για τον κόσμο.
 Στην πράξη, όσο πιο ψηλά ανεβαίνεις στο σύστημα εκπαίδευσης, 
τόσο περισσότερο το πρόγραμμα σπουδών περιορίζεται σε ένα σύνολο εγκεκριμένων θεμάτων. 

Μεταπτυχιακά προγράμματα στα οικονομικά, τις πολιτικές επιστήμες, τις διεθνείς σχέσεις, δεν είναι πεδία εκπαίδευσης για την αλήθεια. 
 Είναι δικαιώματα μύησης σε άμπρα κατάμπρα.

Αποφοιτάς από το Χάρβαρντ ή το LSE γνωρίζοντας πώς να απαγγέλλεις άπταιστα τη λειτουργία της τάξης που βασίζεται σε κανόνες και γνωρίζοντας ότι η καριέρα σου εξαρτάται από το να μην την αμφισβητήσεις ποτέ. 
  • Το δεύτερο είναι τα ΜΜΕ. 
Παρακολουθείτε το CNN, τους Times ή το BBC και πιστεύετε ότι ακούτε ειδήσεις. 
Δεν είναι ειδήσεις. Είναι μια καθημερινή υπενθύμιση για το ποιές σκιές είναι εγκεκριμένες και ποιες σκιές είναι επικίνδυνες.
Με το χρόνο αναδιαμορφώνουν αυτό που μπορείτε να σκέφτεσθε.
  • Το τρίτο είναι ο πολιτισμός: 
 Χόλιγουντ, streaming τηλεόραση, δημοφιλής μουσική, διασημότητες. Εδώ εγκαθίστανται αξίες σε συναισθηματικό επίπεδο παρακάμπτοντας τη λογική και τη συνειδητή κρίση. 
Και οι εγκατεστημένες αξίες είναι αξιοσημείωτα συνεπείς. 
Ιδιαίτερα τρεις από αυτές:
  1. Η πρώτη είναι η ανοιχτή κοινωνία. Παγκοσμιοποίηση, πολιτισμικότητα, ο εορτασμός της διαφορετικότητας ως αυτοσκοπός. Παρατηρήστε ότι τα επιχειρήματα  δεν είναι σχεδόν ποτέ επιχειρήματα. Είναι ισχυρισμοί. Είναι καλό γιατί είναι καλό. Ρωτήστε τους και δεν θα το συζητήσουν. Θα είστε ταξινομημένοι σε μια κατηγορία, ρατσιστής, καθυστερημένος, αδαής και απόβλητος.
  1. Η δεύτερη αξία είναι ο νεοφιλελευθερισμός. Οι κυβερνήσεις είναι εγγενώς ανίκανες.Οι αγορές που αφήνονται μόνες τους παράγουν τα καλύτερα αποτελέσματα. Και πάλι, όχι με επιχείρημα, απλά μια υπόθεση. Αμφισβητήστε το και γίνεστε κομμουνιστής.
  1. Η τρίτη είναι ο καταναλωτισμός. Η υπόσχεση ότι το νόημα σχετίζεται με τις αγορές, τα γιοτ, τις εξορμήσεις. Αν παρατηρήσετε ότι ο καταναλωτισμός προκαλεί επιδημία μοναξιάς, κατάθλιψης και αυτοκτονίας, το σύστημα έχει έτοιμη την απάντηση. Πάρτε χάπια.  
Αυτό κάνει το θέατρο. 
 Δεν έχει σχεδιαστεί για να επιλύει διαφωνίες. 
Έχει σχεδιαστεί για να κάνει τη διαφωνία να μοιάζει με τρέλα. 

Η επιβολή του νόμου δεν γίνεται από μια μυστική αστυνομία. 
Γίνεται από τους γείτονές σας, τους συναδέλφους σας, την οικογένειά σας. 
Οι κρατούμενοι κρατούν τους εαυτούς τους στο σπήλαιο.
 
Η ΤΑΞΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ:  ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ - ΕΓΚΛΗΜΑ -  ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΙΑ
Τώρα ερχόμαστε στο μέρος αυτής της ανάλυσης που οι περισσότεροι σχολιαστές αρνούνται να αγγίξουν, επειδή περνά  από την πολιτική οικονομία σε κάτι που με πρώτη ματιά ακούγεται σαν συνωμοσία.
 
Θα σας καθοδηγήσω προσεκτικά γιατί τα στοιχεία είναι πλέον φανερά.  
  • Πάνω από τα εθνικά κράτη, είναι τρεις διεθνικές λειτουργίες: Οι Υπηρεσίες Πληροφοριών, το Έγκλημα και η Επιστήμη. 
Οι υπηρεσίες πληροφοριών δεν εργάζονται τελικά για τις κυβερνήσεις τους. 
Εργάζονται πέρα ​​από τα σύνορα μιας χώρας, στρατολογώντας ελίτ άλλων εθνών δέσμεύοντάς τες στο ευρύτερο δίκτυο. 
  • Το οργανωμένο έγκλημα δεν είναι ένα πρόβλημα που το σύστημα προσπαθεί να εξαλείψει. Είναι κέντρο κέρδους: ναρκωτικά, εμπορία ανθρώπων και κυρίως ξέπλυμα βρώμικου χρήματος. 
Αυτοί είναι οι μηχανισμοί με τους οποίους οι ελίτ διαφόρων κρατών εμπλέκονται οικονομικά μεταξύ τους και δεσμεύονται στην επιβίωση του ίδιου συστήματος. 

Η επιστήμη, αυτή είναι η πιο δύσκολη, επειδή 
  • είμαστε εκπαιδευμένοι να σκεφτόμαστε την επιστήμη ως την επιδίωξη της αλήθειας. 
Αλλά 
  • η θεσμική επιστήμη, η χρηματοδοτούμενη και ενισχυμένη, έχει μια άλλη επιπλέον δουλειά. Ο ρόλος της είναι να παράγει τα δεδομένα που δικαιολογούν το status quo.
 Γι' αυτό η σύγχρονη θεσμική επιστήμη είναι τόσο αυστηρά υλιστική. 
Μια υλιστική επιστήμη δεν μπορεί να θέσει τα ερωτήματα που θα απειλούσαν την εκμετάλλευση. 

Αυτές οι τρεις λειτουργίες συνδυαζόμενες μαζί συνθέτουν μια τάξη ελίτ που κυκλοφορεί ελεύθερα πέρα ​​από τα εθνικά σύνορα: Διακρατικό κεφάλαιο, κάποιες μυστικές εταιρείες και ένας μικρός αριθμός δυναστικών οικογενειών. 
Ξέρω πώς ακούγεται αυτό.
 
Μπορείτε να το θεωρήσετε συνωμοσία και να απομακρυνθείτε. 
 
 Ή μπορείτε να δείτε τα αρχεία Epstein που δημοσίευσε μόλις το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ στον ιστότοπό του. 
 
 ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΕPSTEIN - ΤΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Τα Αρχεία Epstein, περίπου 3 εκατομμύρια έγγραφα, δίνουν άλλη εικόνα απ αυτήν που παρουσίαζαν οι ταμπλόιντ.
 
Ο Τζέφρι Έπσταϊν δεν ήταν ένας απατεώνας διεστραμμένος εκβιαστής με ένα δισεκατομμύριο δολάρια.
Η καριέρα του ήταν πρόγραμμα προετοιμασίας: Εκπαίδευση στο Dalton, ένα από τα πιο ελίτ ιδιωτικά σχολεία στο Μανχάταν, Bear Sterns, οικονομικά. Ντάγκλας Λι, ένας διεθνής έμπορος όπλων συνδεδεμένος με το Ιράν.κίνημα  Κόντρα,  έγκλημα και μετά ο Γιεχούντ Μπαράκ, ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ. Υπηρεσία πληροφοριών, εκπαίδευση, οικονομικά, έγκλημα.
 
Η ευφυΐα του στρεφόταν σε κάθε κατεύθυνση ως γιος προέδρου που καλείται να τον κληρονομήσει και προετοιμάζεται.

Αυτό δεν είναι καριέρα. Είναι μαθητεία. Είναι εμφανές στην  αλληλογραφία του.
 
ΓΙΑΤΙ ΟΙ Bill Gates, Thiel και Musk ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΝ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΜΕ ΤΟΝ Epstein
Ο Μπιλ Γκέιτς, ο πλουσιότερος άνθρωπος εν ζωή δεν επισκεπτόταν το νησί του Επστάιν επειδή ο Επστάιν θα εξέθετε φωτογραφίες του. 
Ο Γκέιτς πήγαινε στον Έπσταϊν για να ζητήσει χρήματα. 

Ο Πήτερ Τηλ προσπαθούσε να κλείσει ραντεβού μαζί του.
. 
Ο Έλον Μασκ προσπαθούσε να κλείσει ραντεβού μαζί του.
 
 Γιατί ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο χρειάζεται ένα ραντεβού με έναν καταδικασμένο σεξουαλικό παραβάτη; Επειδή 
  • ο Έπσταϊν αντιπροσώπευε κάτι που τα χρήματα της Σίλικον Βάλεϊ δεν μπορούν να αγγίξουν. Το δίκτυο των Rothschild και το δυναστικό χρήμα πίσω από αυτό. 
Στα δικά του email, ο Epstein λέει στην Aya Rothschild ότι τρεις οικογένειες χρηματοδότησαν το καταφύγιο αστέγων όπου ζούσε ο Αδόλφος Χίτλερ όταν ήταν πάμπτωχος στη Βιέννη: οι Rothschild, οι Epstein και οι Goodman's. Βιανέζους τραπεζίτες, τους αποκαλεί. Μια γραμμή που πάει αιώνες πίσω. 

 Kushner, Chabad ΚΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ RUSSIAGATE
Το FBI είχε έναν εμπιστευτικό πληροφοριοδότη μέσα στον κόσμο του Epstein. 
Οι ενημερώσεις αυτού του πληροφοριοδότη είναι πλέον δημόσιες.  
Περιγράφουν έναν ιστό που συνδέει τον Έπσταϊν με 
  •  τη Μοσάντ,
  • τον Αχούντ Barack, (την προσωπική πεποίθηση του Barack ότι ο Benjamin Netanyahu ήταν εγκληματίας) και 
  • μια οργάνωση που ονομάζεται Habad Lubovich, ένα θρησκευτικό δίκτυο που, σύμφωνα με τον πληροφοριοδότη, λειτουργεί ως η υποδομή μέσω της οποίας ο Βλαντιμίρ Πούτιν παρακολουθεί τους Ρώσους Εβραίους ολιγάρχες και μέσω της οποίας αμερικανικές, ρωσικές και ισραηλινές ελίτ διατηρούν ένα ιδιωτικό κανάλι. 
Την ημέρα που εξελέγη ο Ντόναλντ Τραμπ, η Ιβάνκα Τραμπ  και ο Jared Kushner φέρεται να επισκέφτηκαν τον τάφο του Lubavature reba Manakim Mendel Schneerson.
 
Ο πληροφοριοδότης είπε στο FBI ότι  
  • ο Kushner, και όχι οι Ρώσοι χάκερς, ήταν η πραγματική ιστορία της ρωσικής "συμπαιγνίας"(Russiagate). 
 ο Κούσνερ μετέφερε ρωσικά επενδυτικά χρήματα μέσω οικογενειακών ακινήτων και
 η Χαμπάντ χρησιμοποιήθηκε συστηματικά για ξέπλυμα χρήματος.

Θέλω να είμαι προσεκτικός εδώ, γιατί επιπόλαιη σκέψη οδηγεί σε επικίνδυνα συμπεράσματα.
Σχεδόν όλοι οι φορείς εκμετάλλευσης που μόλις ονόμασα τυχαίνει να είναι Εβραίοι. 
Και υπάρχει μια μακρά παράδοση  θεωριών συνωμοσίας που πηγάζει απ αυτή τη διαπίστωση. Αλλά είναι λάθος. 
Οι εβραϊκές οικογένειες που κατονομάζονται στα αρχεία δεν βρίσκονται στην κορυφή αυτού του δικτύου. Είναι το ορατό πρόσωπο. 
Οι άνθρωποι πιο πάνω απ αυτούς είναι πιο ήσυχοι, μεγαλύτεροι σε ηλικία, πιο ευγενείς, προτιμούν τις σκιές. 

Το σύστημα δεν είναι μια εβραϊκή συνωμοσία. 

Πρόκειται για μια πολύ παλιά αριστοκρατική ανοησία να χρησιμοποιούνται διάφορες κοινότητες ως δημόσια όργανά της. 

Η ρατσιστική απλούστευση επιτρέπει να ξεφεύγουν οι πραγματικοί παίκτες. 
 
Αυτό που αποκαλύπτουν επίσης τα αρχεία είναι πόσο κοινότοπα λειτουργούν τα παράσιτα.
Ο πρίγκιπας Άντριου, αδελφός του βασιλιά, ζητά από τη βρετανική κυβέρνηση εμπιστευτική αξιολόγηση των επενδυτικών ευκαιριών στο Αφγανιστάν, ένα έγγραφο δηλαδή ουσιαστικά κρατικό μυστικό και στη συνέχεια το διαβιβάζει κατευθείαν στον Τζέφρι Έπσταϊν.
Δεν εργάζεται για τη Βρετανία. Δουλεύει για τον Έπσταϊν. 
  • Όταν το ΝΑΤΟ βομβαρδίζει τη Λιβύη, ο Έπσταϊν και οι συνεργάτες του έχουν ήδη στείλει email υπολογίζοντας ότι περίπου 880 δισεκατομμύρια δολάρια σε περιουσιακά στοιχεία της Λιβύης έχουν παγώσει σε διεθνείς τράπεζες και ότι, αν τοποθετηθούν ως μεσάζοντες για την ανάκαμψη, μπορούν να σβήσουν το 10 έως 25% εκτός κορυφής, ενώ παράλληλα συνάπτονται συμβόλαια ανοικοδόμησης αξίας άλλων 100 δις. 
  • Η καταστροφή μιας χώρας δεν είναι τραγωδία. Είναι η ροή της συμφωνίας.
 Και αν θέλετε τη ζωντανή εκδοχή αυτού, δείτε τον Jared Kushner.
  • Ο Κούσνερ και ο Στιβ Βίτκοφ συνομιλούν με τον Βλαντιμίρ Πούτιν για την Ουκρανία.
  • Οι Κούσνερ και Βίτκοφ συναντήθηκαν, με μεσάζοντες το Ομάν, με τους Ιρανούς εβδομάδες πριν από τα χτυπήματα. 
κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων ο Βίτκοφ βγήκε στην αμερικανική τηλεόραση και ισχυριίτηκε ψευδώς ότι το Ιράν προσπαθούσε να δημιουργήσει πυρηνικά όπλα.
  • Κούσνερ και Βίτκοφ πάλι με τον Νετανιάχου στη Γάζα. 
Αυτοί δεν είναι διπλωμάτες. Είναι προγραμματιστές ακινήτων. 
 
Σε κάθε μία από αυτές τις συγκρούσεις, το μοτίβο είναι πανομοιότυπο. 
  • Μια διαπραγμάτευση της οποίας ο πραγματικός σκοπός είναι να εντάξουν την ομάδα τους στα μεταπολεμικά αναπτυξιακά συμβόλαια. 
Η Γάζα ως παραθαλάσσιες βίλες, η Ουκρανία ως ανασυγκρότηση, το Ιράν τελικά ως ιδιωτικοποίηση.

Αυτά δεν είναι θεωρία. Αναφέρονται στα email. 
Τα αρχεία βρίσκονται σε ιστότοπο της κυβέρνησης των ΗΠΑ τη στιγμή που μιλάμε. 
 
Τα παράσιτα είναι σε δημόσια θέα. Το ερώτημα είναι γιατί; 
 
ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΗΠΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΝΑ ΠΟΛΕΜΟΥΝ - ΑΚΟΜΗ ΚΙ ΟΤΑΝ Η ΝΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΗ
Ολόκληρη η δομή: η αυτοκρατορία, η οικονομική τάξη, η παγκόσμια οικονομία, το θέατρο σκιών, η τάξη παρασίτων στηρίζεται σε μια ενιαία  αντίληψη. 
  • Όλοι πρέπει να πιστέψουν ότι η αυτοκρατορία είναι ανίκητη. 
  • Τη στιγμή που αυτή η πεποίθηση ραγίζει, οι σκιές χάνουν το υπνωτικό τους βάρος και οι αλυσίδες αρχίζουν να μοιάζουν με σχοινιά. 
Αυτό είναι που οδηγεί στο πιο ζοφερό παράδοξο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής τα τελευταία 25 χρόνια. 
  • Η αυτοκρατορία πρέπει να συνεχίζει να διεξάγει πολέμους ακόμα και όταν οι πόλεμοι είναι στρατηγικά άσκοποι, ακόμα και όταν ξέρει ότι δεν θα τους κερδίσει 
επειδή 
  • η εναλλακτική λύση να μην πολεμήσει θα ήταν μια ένδειξη αδυναμίας και το σύστημα δεν μπορεί να επιβιώσει μ αυτή.
Σκεφτείτε τον νταή του σχολείου. 
Όλοι τον υπολογίζουν επειδή είναι γνωστός για την παράλογη φύση του. 
 
Αλλά η παράλογη φύση είναι μια φήμη που πρέπει να ανανεώνεται περιοδικά. 
Έτσι, κάθε λίγες εβδομάδες χτυπάει ένα μικρότερο παιδί χωρίς κανέναν απολύτως λόγο.
 
Η γροθιά δεν έχει σχέση με το παιδί. Η γροθιά είναι για αυτούς  που παρακολουθούν τη γροθιά.
 
Αυτό είναι το Αφγανιστάν. 
Αυτό είναι το Ιράκ. 
Αυτή είναι η καταστροφή της Λιβύης και 
ο αργός διαμελισμός της Συρίας.
 
 Αυτά δεν είναι αποτυχημένες πολιτικές. Είναι περιοδικές επιδείξεις.
 Ο νταής ανανεώνει τη φήμη του.  (1) 
 
Καταλαβαίνετε τώρα τι έκανε η Ρωσία στην Ουκρανία?
  •  Η Ρωσία δεν προσπαθεί να κατακτήσει το Κίεβο. Η Ρωσία προσπαθεί να επαναδιαπραγματευτεί την ιεραρχία τιμών. 
  • Εδώ και 30 χρόνια, οι ρωσικοί πόροι, το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, τα μετάλλα τιμολογούνται στον πάτο. της παγκόσμιας κλίμακας. 
Η Μόσχα σφυροκοπεί το σύστημα γιατί αυτή είναι η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνει το σύστημα.
 Και ο μόνος τρόπος για επαναδιαπραγμάτευση είναι να δείξει ότι μπορεί να υπάρξει αντίσταση στην στην αυτοκρατορία.
 
Αυτός είναι ο λόγος που ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν τελείωσε το 2023, όταν ήταν ήδη ξεκάθαρο ότι η ουκρανική πλευρά δεν μπορούσε να κερδίσει με καμία ειλικρινή αποτίμηση.
 Γι' αυτό δεν υπάρχει ακόμη διακανονισμός. 

Ο πόλεμος χάθηκε με στενούς στρατιωτικούς όρους πριν από χρόνια. 
Η Ουάσιγκτον συνεχίζει γιατί το να απομακρυνθεί θα σήμαινε επιβεβαίωση αυτού που το σύστημα απαγορεύει, ότι η αυτοκρατορία έχει όριο.

Η ίδια λογική εξηγεί και τα χτυπήματα στο Ιράν.

Η Ουάσιγκτον δεν βομβαρδίζει το Ιράν για να σταματήσει μια βόμβα. 

Η Ουάσιγκτον βομβαρδίζει το Ιράν για να στείλει μήνυμα στη Μόσχα, στο Πεκίνο, σε κάθε πρωτεύουσα που παρακολουθεί. 
 
Είμαι ακόμα ο μεγαλύτερος. ο καταστροφικότερος. Και αν πιάσεις το σφυρί της επαναδιαπραγμάτευσης, θα πιάσω το δικό μου. 
  • Τα χτυπήματα είναι μια επίδειξη αήττητου. Είναι μια σκιά που ρίχνεται στον τοίχο.
Και η τραγωδία είναι ότι 
  • η παράσταση, το θέατρο, έχει γίνει ο λόγος ύπαρξης του πολέμου. 
Υπάρχει μια ακόμη τάξη εδώ, και είναι άβολη. 

Μέσα σε κάθε χώρα υπάρχει μια κατηγορία ανθρώπων που δεν είναι οι ίδιοι ισχυροί αλλά που επωφελούνται πάρα πολύ από την τρέχουσα ρύθμιση. 

Η διαπιστευμένη θεσμικά ενσωματωμένη ανώτερη μεσαία τάξη που βρίσκεται στα μέσα ενημέρωσης, στα πανεπιστήμια, στους υπαλλήλους, στις συμβουλευτικές εταιρείες.
Αυτή η τάξη δεν είναι η ελίτ, αλλά είναι πολυάριθμη και θορυβώδης και θα πιέσει τις κυβερνήσεις της να πολεμήσουν μέχρι τον τέλευταίο  πύραυλο κρουζ για να υπερασπιστούν μια ρύθμιση που πληρώνει τις συντάξεις της και κολακεύει την κοσμοθεωρία της. 

Στη σπηλιά του Πλάτωνα, αυτοί είναι 
  • οι κρατούμενοι που βρίσκονται πιο κοντά στον τοίχο. Δεν διευθύνουν την παράσταση, αλλά θα λιθοβολήσουν μέχρι θανάτου όποιον προσπαθήσει να την τερματίσει.
Αυτό μας φέρνει τελικά στους Ιρανούς και στο γιατί αυτός ο πόλεμος δεν μπορεί να τελειώσει μέσω διαπραγματεύσεων.

Η ΑΣΥΜΜΕΤΡΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΟΥ ΙΡΑΝ: ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΜΟΝΟ ΣΤΡΩΜΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΘΑΣΕΙ
  • Το Ιράν είναι εντελώς αποκλεισμένο από το σύστημα. Δεν είναι καν δευτερεύων παίκτης. Δεν έχει δικαίωμα να παίξει το παιχνίδι καθόλου. 
Αυτό ακούγεται σαν αδυναμία. 
Είναι κατά μία έννοια η πηγή της στρατηγικής σαφήνειας του Ιράν.
 
Επειδή το Ιράν δεν έχει τίποτα να χάσει μέσα στην παγκόσμια οικονομία, μπορεί να κάνει το μόνο πράγμα που η Κίνα και η Ρωσία δεν μπορούν να επιτρέψουν στον εαυτό τους να κάνουν. 
Μπορεί να στοχεύσει την ίδια την οικονομία.

Κοιτάξτε τα εργαλεία που διαθέτει στην πραγματικότητα μια χώρα όπως το Ιράν. 
Δεν μπορεί να αντιμετωπίσει άμεσα τον αμερικανικό στρατό. 
Η δύναμη πυρός είναι πολύ μεγάλη και η πυρηνική κλιμάκωση κρύβεται πίσω από κάθε πόρτα. 

Δεν μπορεί να διαλύσει το θέατρο σκιών. 
 
Η εκπαίδευση και τα μέσα ενημέρωσης και ο πολιτιστικός μηχανισμός της Δύσης είναι πολύ βαθιά ενσωματωμένοι. Είναι ένα φρούριο που χρειάστηκε 80 χρόνια να χτιστεί.
 
Δεν μπορεί να μεταρρυθμίσει τον ΟΗΕ ή τον ΠΟΕ, γιατί αυτοί οι θεσμοί είναι ήδη συνδεδεμένοι με την αυτοκρατορία.

Τα τρία από τα τέσσερα στρώματα του συστήματος είναι ουσιαστικά απρόσιτα για μια χώρα του μεγέθους του Ιράν.
Υπάρχει όμως ένα τέταρτο στρώμα, η ίδια η παγκόσμια οικονομία. 
 
Και η παγκόσμια οικονομία δεν είναι τόσο ισχυρή όσο φαίνεται. Είναι ένα μοναδικό διασυνδεδεμένο κυκλοφορικό σύστημα. 
Και όπως κάθε κυκλοφορικό σύστημα, έχει σημεία ασφυξίας. 

Κλείνεις τα στενά για αρκετό καιρό και η τιμή του πετρελαίου κινείται αρκετά γρήγορα ώστε να πυροδοτήσει τον πληθωρισμό σε κάθε πρωτεύουσα ταυτόχρονα.
Χτυπάς αρκετές από τις διασυνδέσεις και ολόκληρο το οικοδόμημα αρχίζει να τρέμει.

Όχι επειδή κάποιος κρίκος είναι αναντικατάστατος, αλλά επειδή ολόκληρο το σύστημα βασίζεται στην υπόθεση σταθερής ροής χαμηλής τριβής.
 
 Είναι ένας πύργος από τραπουλόχαρτα που στέκεται σε ένα πολύ σταθερό δωμάτιο. 
Κουνήστε το δωμάτιο και τα χαρτιά θα πέσουν.
Αυτή είναι η στρατηγική του Ιράν. 

Έχει σωστά εντοπίσει ότι 
  • η αυτοκρατορία δεν είναι πιο ευάλωτη στον στρατό της ή στον πολιτισμό της ή στους θεσμούς της. Είναι πιο ευάλωτη στις αρτηρίες της. 
Και μόλις το δείτε αυτό, ο λόγος για τον οποίο δεν έρχεται εκεχειρία γίνεται αμέσως αντιληπτός.
  • Η Αμερική αγωνίζεται να διατηρήσει την αντίληψη ότι η αρχιτεκτονική της πραγματικότητα είναι ανέπαφη. 
  • Το Ιράν μάχεται να γκρεμίσει αυτή την αντίληψη καταστρέφοντας την ίδια την αρχιτεκτονική της.
Αυτοί δεν είναι επικαλυπτόμενοι στόχοι. Δεν υπάρχει ενδιάμεση λύση.
Δεν μπορείς να διαπραγματευτείς ένα συμβιβασμό στον οποίο η πραγματικότητα είναι μισή πραγματική και μισή παραδεκτή ως θέατρο σκιών. 
Η μία πλευρά κερδίζει, η άλλη χάνει.
  • Και αυτό που χάνεται δεν είναι έδαφος ή πετρελαιοπηγές. 
  • Αυτό που χάνεται είναι η συλλογική παραίσθηση.
 Πράγμα που αφήνει ένα τελευταίο κομμάτι του παζλ και είναι το πιο παράξενο.

Γιατί ακριβώς αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών έχει τοποθετήσει 3 εκατομμύρια έγγραφα του Έπσταϊν στον δικό της ιστότοπο;

Γιατί τα παράσιτα αφήνουν τον εαυτό τους να εκτεθούν;
 
 Ο ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΕΛΙΤ ΤΩΝ ΗΠΑ - ΓΙΑΤΙ ΚΛΙΜΑΚΩΝΕΤΑΙ ΤΩΡΑ
Επειδή τα παράσιτα δεν είναι πια ένα ενιαίο πράγμα. 

Υπάρχει ένας εμφύλιος πόλεμος μέσα στην ελίτ: Το δίκτυο που περιέγραψα, το διακρατικό κεφάλαιο, οι παλιές δυναστικές οικογένειες, οι Kabad, Mossad, Rothschild.
  • Το δίκτιο Kushner έχει γίνει παχύ, ορατό και αλαζονικό και μια αντίπαλη φατρία των αμερικανικών ελίτ αποφάσισε να τους εκθέσει.
  • Τα αρχεία Epstein δεν αποτελούν ηθική αποτίμηση. Είναι ένα χτύπημα σε έναν εσωτερικό πόλεμο. 
Μία ομάδα παρασίτων προσπαθεί να αποσπάσει την άλλη ομάδα από τον οικοδεσπότη, ώστε να μπορέσει να καθίσει στο τραπέζι του φαγητού. 
 
Αυτή είναι η πραγματική ιστορία ρωσικής συμπαιγνίας που περιέγραψε ο πληροφοριοδότης. 

Αυτό είναι το πραγματικό υποκείμενο πολλών από αυτά που φαίνονται από έξω σαν πολιτικό θέατρο στην Ουάσιγκτον. 
Εδώ λοιπόν βρισκόμαστε στην πραγματικότητα.
  •  Ο εξωτερικός πόλεμος με το Ιράν καταρρέει το θέατρο σκιών από έξω.
  • Ο εσωτερικός πόλεμος μεταξύ της αμερικανικής ελίτ κανιβαλίζει τα παράσιτα από μέσα. 
Και οι δύο πόλεμοι θα επιταχυνθούν. 
Και οι δύο πόλεμοι θα τροφοδοτήσουν ο ένας τον άλλο. 
 
Και κάποια στιγμή τα επόμενα χρόνια, όχι δεκαετίες, 
  • το σπήλαιο θα αδειάσει γιατί η φωτιά θα έχει σβήσει.
 
Αυτό που το αντικαθιστά δεν θα είναι μια νέα ενιαία παγκόσμια τάξη πραγμάτων. 

Θα είναι ένας κόσμος σφαιρών: περιφερειακά χρηματοπιστωτικά συστήματα, περιφερειακά αποθεματικά περιουσιακά στοιχεία, περιφερειακές αρχιτεκτονικές ασφάλειας και ένας πολύ μικρότερος αμερικανικός πυρήνας που δεν θα προσποιείται πλέον ότι κυβερνά τον πλανήτη. 

Τίποτα από αυτά δεν σημαίνει ότι η ελευθερία είναι αυτόματη. 
  • Τη στιγμή που ο δραπέτης κρατούμενος του Πλάτωνα βγαίνει από τη σπηλιά, τυφλώνεται από το φως του ήλιου.
Και όπως μας προειδοποιεί η αλληγορία,
  •  η πρώ τη παρόρμηση των άλλων όταν επιστρέφει να τους πει ότι οι σκιές δεν είναι πραγματικές, δεν θα είναι να τον ευχαριστήσουν, αλλά να τον σκοτώσουν.
Οι συλλογικές παραισθήσεις δεν τελειώνουν απλά. 
Καταλήγουν σε θλίψη και βία και σε μακροχρόνιους καβγάδες για ποιων οι σκιές ήταν οι πραγματικές. 

Αλλά  
  • οι αλυσίδες, όπως αποδεικνύεται, ήταν πάντα σχοινιά. 
  • Οι φρουροί, όπως αποδεικνύεται, ήταν πάντα λιγότεροι από ό,τι νομίζαμε. 

Και ο πόλεμος που ξεκινά τώρα, παρά τον θόρυβό του, είναι στην ουσία ένας πολύ απλός πόλεμος.
 Είναι ο πόλεμος για το 
  • αν θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε τον τοίχο στο σπήλαιο ή αν τελικά θα γυρίσουμε πίσω.
_____________________________

(1) 

  
Κατέβηκα κάτω να δω κάποιους από το προσωπικό που δούλευαν για μένα και ένας από τους Στρατηγούς με κάλεσε στο γραφείο του και μου είπε:
"Κύριε, ελάτε μέσα, περάστε μέσα, πες τε μου γρήγορα "
Του είπα "Καλά, βιάζεσαι".

Μου είπε: "Οχι, Οχι, πήραμε την απόφαση να πάμε σε πόλεμο με το Ιράκ".
Αυτό ήταν περίπου στις 20 Σεπτεμβρίου (2001).

Του είπα: "Θα πάμε σε πόλεμο με το Ιράκ; Γιατί; "
Μου είπε: «Δεν ξέρω. Μάλλον δεν έχουν τι άλλο να κάνουν»

Του είπα: "Βρήκαν τίποτα πληροφορίες που να συνδέουν τον Σαντάμ με την Αλ-Κάιντα;"
Μου είπε: "Οχι, όχι. Δεν υπάρχει τίποτα το νέο με αυτό. Απλά αποφάσισαν να πάνε σε πόλεμο με το Ιράκ."
Μου είπε: «Μάλλον, δεν ξέρουμε τι να κάνουμε με τους τρομοκράτες αλλά έχουμε καλό στρατό και μπορούμε να κατεβάσουμε κυβερνήσεις"

Πήγα να τον δω λίγες βδομάδες αργότερα και ήδη είχαμε αρχίσει να βομβαρδίζουμε το Αφγανιστάν.

Μου είπε: "Μόλις έλαβα αυτό από πάνω από τη γραμματεία του γραφείου Άμυνας. Αυτό είναι ένα σημείωμα που περιγράφει πως πρόκειται να καταλάβουμε επτά χώρες σε πέντε χρόνια. "
"Ξεκινάμε με το Ιράκ, συνεχίζουμε με Συρία και Λίβανο. Μετά με Λιβύη, Σομαλία και Σουδάν. Στη συνέχεια ολοκληρώνουμε με το Ιράν. "
Εγγραφή σε: Σχόλια (Atom)