Κάποιοι σύνδεσμοι σε πηγές τεκμηρίωσης που παρατίθενται στα κείμενα ενδέχεται να μην είναι ενεργοί. Κάποιες από τις πηγές μπορούν να ανακτηθούν συμπληρώνοντας το URL του συνδέσμου (δεξί κλικ στο σύνδεσμο) στο Wayback Machine(http://archive.org/index.php)
Για μεγέθυνση ή σμίκρυνση κειμένων: κλικ στο κείμενο, Ctrl και + ή Ctrl και - (ή Ctrl και μετακινείστε μπρος ή πίσω τον τροχό του ποντικιού)
Οι ανείπωτες ιστορίες πέντε ισχυρών Αφρικανών βασιλισσών που διοικούσαν στρατούς, νίκησαν τη Ρώμη και έχτισαν αυτοκρατορίες ενώ η Ευρώπη βρισκόταν ακόμα στον Μεσαίωνα.
Από τη βασίλισσα Αμανιρένας που νίκησε τις ρωμαϊκές λεγεώνες μέχρι την τριαντάχρονη αντίσταση της βασίλισσας Νζίνγκα ενάντια στους αποικιοκράτες, μάθετε την αλήθεια που έσβησαν από τα βιβλία της ιστορίας.
Αυτές οι μαύρες βασίλισσες κυβέρνησαν με απαράμιλλη δύναμη και σοφία— την κληρονομιά τους αξίζει να τη θυμόμαστε
Το γιατί η Αφρική ήταν κάποτε η πλουσιότερη ήπειρος είναι μια ιστορία που έχει τις ρίζες της στην αφρικανική ιστορία, την παγκόσμια οικονομία και τον αποικιακό αντίκτυπο.
Από τα τεράστια αποθέματα χρυσού και τις ισχυρές αυτοκρατορίες όπως το Μάλι, μέχρι τις μεγάλες παγκόσμιες εμπορικές οδούς, η Αφρική έπαιξε κεντρικό ρόλο στον πρώιμο παγκόσμιο πλούτο.
Πώς η Αφρική από την ηγετική θέση σε πόρους και εμπόριο έφτασε να αντιμετωπίζει οικονομικές προκλήσεις σήμερα;
Τι θα γινόταν αν η Αφρική δεν είχε ποτέ αποικιστεί; μια εναλλακτική ιστορία όπου η Αφρική αναπτύσσεται ανεξάρτητα— Πώς θα φαινόταν σήμερα το παγκόσμιο εμπόριο, η τεχνολογία και η κατανομή του πλούτου;
Οι βιβλιοθήκες δεν κάηκαν τυχαία, Κάηκαν για να φανεί ότι οι Ευρωπαίοι εισήγαγαν όλες τις καινοτομίες στον κόσμο.
«Ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ εξέδωσε εμπιστευτική οδηγία στις 26 Ιουνίου δίνοντας εντολή στις αμερικανικές πρεσβείες και διπλωματικές αποστολές να ενημερώσουν τις κυβερνήσεις υποδοχής ότι η Ουάσιγκτον θα θεωρούσε τη συμμετοχή τους στην εκδήλωση ως εχθρική πράξη.»
ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΙ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ
"Με μια βολή στην κηδεία θα εξοντώναμε όλη την ιρανική ηγεσία… αλλά δεν θα έχουμε κανέναν για να διαπραγματευτούμε μετά!"
Η Χίλαρυ Κλίντον ενέκρινε τη μεταφορά του αερίου Σαρίν από
τη Λιβύη στους "επαναστάτες" της Συρίας βλ. Εδώ. (1)
ΜΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΑΠΟ ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ
Πριν κάποιους μήνες στα ψιλά των εφημερίδων υπήρχε η είδηση ότι δολοφονήθηκε ο Σαΐφ αλ-Ισλάμ Καντάφι, γιος του Μουαμάρ Καντάφι, στο σπίτι του από αγνώστους, βλ. Εδώ.
Έχαιρε ιδιαίτερης εκτίμησης από τους συμπολίτες τους οι οποίοι αναπολούσαν την ευημερία επί Καντάφι.
Ήταν ο επικρατέστερος υποψήφιος στις προγραμματιζόμενες εκλογές, τις πρώτες μετά 15 έτη από τον πόλεμο του ΝΑΤΟ επί προεδρίας Ομπάμα κατά της Λιβύης.
Λίγες ημέρες πριν από τον θάνατο του Σαΐφ,
εκπρόσωποι των αντίπαλων
λιβυκών στρατοπέδων είχαν συναντηθεί στο Παρίσιγια να συζητήσουν μια
κοινή στάση στο ζήτημα των εκλογών.
Η συνάντηση φέρεται ναοργανώθηκε με
τη μεσολάβηση του Μασάντ Μπουλός, συμβούλου του Ντόναλντ Τραμπ για
ζητήματα του αραβικού και αφρικανικού κόσμου, βλ. Εδώ.
ΜΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΠΡΙΝ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ
Λίγες μέρες πριν τη δολοφονία στα ψιλά πάλι των εφημερίδων υπήρχε η είδηση ότι ο γιος του Καντάφι είχε ξεκινήσει έρευνα και απαιτούσε την επιστροφή του χρυσού της Λιβύης ο οποίος είχε εξαφανιστεί μεσούσης της λεγόμενης ανθρωπιστικής επέμβασης στη Λιβύη επί Ομπάμα.
Ο χρυσόςφυλασσόταν στην κεντρική τράπεζα της Λιβύης, από τις λίγες που δεν υπαγόταν στην τράπεζα διεθνών διακονονισμών, αυτό το αόρατο βομβαρδιστικό, βλ.Εδώ.
Ο Καντάφι το χρυσό της Λιβύης τον προώριζε για τη δημιουργία του χρυσού δηναρίου της Αφρικής που θα αντικαταστούσε το δολάριο στις συναλλαγές ολόκληρης της ηπείρου.
Θα σταματούσε, επίσης,την επί δεκαετίες, γαλλική οικονομική επιρροή στην Αφρική από
το φράγκο CFA, ένα νόμισμα συνδεδεμένο απευθείας με τα γαλλικά
αποθεματικά.
ΕΝΑ ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ
Αν ο πόλεμος του ΝΑΤΟ στη Λιβύη το 2011, με επικεφαλής τις ΗΠΑ επί Ομπάμα και τη Γαλλία επί Σαρκοζί ήταν ανθρωπιστικός, 'οπως έλεγαν, γιατί εξαφανίστηκαν τα κυριαρχικά περιουσιακά στοιχεία της Λιβύης;
Διεθνείς οργανισμοί καθυστέρησαν ή ακύρωσαν επανειλημμένα ελέγχους σχετικά με τα δεσμευμένα περιουσιακά στοιχεία της Λιβύης. Γιατί;
Ούτε το ΝΑΤΟ, ούτε ο ΟΗΕ, ούτε το ΔΝΤ,
ούτε οι νέες κυβερνήσεις της Λιβύης δεν προέβησαν σε έλεγχο και
αναζήτηση του χρυσού της Λιβύης.
Ο χρυσός δεν εξαφανίζεται αν δεν τον μετακινήσει κάποιος ισχυρός. Για να εντοπίσουμε τι συνέβη το 2011, πρέπει να ακολουθήσουμε έναν απλό διερευνητικό κανόνα. Ποιοι είχαν κίνητρο και πρόσβαση;
Η Γαλλία είχε το ισχυρότερο κίνητρο.
Για δεκαετίες, η γαλλική οικονομική επιρροή στην Αφρική εξαρτιόταν από το φράγκο CFA, ένα νόμισμα συνδεδεμένο απευθείας με τα γαλλικά αποθεματικά,
Η παρεμπόδισητου χρυσού δηναρίου θα διασφάλιζε ότι η αφρικανική νομισματική πολιτική θα παρέμενε κάτω από την εξουσία της νομισματικής πολιτικής του Παρισιού. Το χρυσό δηνάριο της Λιβύης ήταν υπαρξιακή απειλή για αυτό το σύστημα.
Επιχειρησιακή πρόσβαση είχε το ΝΑΤΟ.
Ήλεγχε τους ουρανούς της Λιβύης. Είχε στρατεύματα και συμβούλους στο έδαφος. Είχε το σύστημα πληροφοριών για τον εντοπισμό, την κατάσχεση και τη μεταφορά περιουσιακών στοιχείων υψηλής αξίας.
Τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα είχαν τα χρηματοοικονομικά κανάλια για να απορροφήσουν τα μη δηλωθέντα αποθεματικά, μεταφέροντάς τα σε προσωρινούς λογαριασμούς θεματοφυλακής με τη δικαιολογία της σταθεροποίησης.
Μαζί, το κίνητρο, η πρόσβαση και η σιωπή συνέκλιναν σε μια λειτουργία.
Μετά τον πόλεμο συνέβη κάτι περίεργο στην Ευρώπη.
Κάποιες κεντρικές τράπεζες ανέφεραν ανεξήγητες αυξήσεις ρευστότητας. Οι αγορές χρυσού σταθεροποιήθηκαν απροσδόκητα κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους.
Τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα επικαλέστηκαν εμπιστευτικές πράξεις, αποφεύγοντας ακριβείς αποκαλύψεις.
Διεθνείς οργανισμοί καθυστέρησαν ή ακύρωσαν επανειλημμένα ελέγχους σχετικά με τα δεσμευμένα περιουσιακά στοιχεία της Λιβύης.
Κανένας θεσμός, ούτε το ΝΑΤΟ, ούτε ο ΟΗΕ, ούτε το ΔΝΤ, ούτε οι νέες κυβερνήσεις της Λιβύης δεν προέβησαν σε έλεγχο και αναζήτηση του χρυσού της Λιβύης.
Η άρνηση είναι αποκαλυπτική. Ένας έλεγχος θα αποκάλυπτε κινήσεις, μεταφορές, αρχεία φύλαξης και αρχεία πτήσεων που δεν μπορούσανν να εξηγηθούν από το χάος του πολέμου.
Αυτό οδηγεί σε ένα απλό συμπέρασμα. Ο χρυσός δεν χάθηκε. Ο χρυσός δεν καταστράφηκε. Ο χρυσός μετακινήθηκε. Και κάποιος ή κάποιοι ωφελήθηκαν.
Κατά τη διάρκεια της κρίσης της Ευρωζώνης από το 2011 έως το 2013, τα ευρωπαϊκά χρηματοπιστωτικά συστήματα σταθεροποιήθηκαν ξαφνικά. Αυτή η εκπληκτική σταθεροποίηση συνέπεσε με ακρίβεια με την περίοδο που τα αποθέματα της Λιβύης ξεπέρασαν το ρεκόρ. ..........
Οι οικονομικοί αναλυτές εκείνη την εποχή σημείωσαν ασυνήθιστες εισροές χρυσού, ξαφνικές βελτιώσεις στη ρευστότητα και βραχυπρόθεσμη σταθεροποίηση σε ευάλωτες τράπεζες.
Κανένα από αυτά δεν συνδέθηκε δημόσια με τη Λιβύη, αλλά το χρονοδιάγραμμα ήταν επίσης βολικό να αγνοηθεί. Εν τω μεταξύ, η Λιβύη δεν μπόρεσε να διεκδικήσει πάνω από 100 δισεκατομμύρια σε παγωμένα περιουσιακά στοιχεία και έσοδα από πετρέλαιο που ήταν σε τράπεζες στο εξωτερικό. Διεθνείς τράπεζες που διαχειρίζονται τα κεφάλαια της Λιβύης ήταν διαφανείς για τα πάντα εκτός από χρυσό.
Η σιωπή δεν ήταν τυχαία. Ήταν σκόπιμη.
Διότι τη στιγμή που μια δυτική κυβέρνηση θα αναγνωρίσει τις μεταφορές χρυσού κατά τη διάρκεια του πολέμου, θα φαινόταν ότι εμπλέκονταν.
Οι θεματοφύλακες των τραπεζών θα ήταν εκτεθειμένοι, οι επιχειρήσεις πληροφοριών θα εποκαλύπτονταν. Και η ανθρωπιστική αφήγηση της παρέμβασης του 2011 θα κατέρρεε αμέσως.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κάθε εμπλεκόμενος θεσμός επέλεξε τη σιωπή. Αλλά η σιωπή έχει ημερομηνία λήξης.
Και αυτή η λήξη ήρθε τη στιγμή που μίλησε ο Sif Al-Islam Gaddafi.
Η απαίτησή του δεν είναι συναισθηματική. Θέλει να επιστραφεί ο χρυσός της Λιβύης. Να επιστραφεί ό,τι ανήκε στο έθνος, όχι ό,τι ισχυριζόταν η Δύση ότι προστάτευε.
Και αυτή η απαίτηση είναι νκαταστροφική για το ΝΑΤΟ.
Αν αρνηθούν, επιβεβαιώνεται ότι κάτι κρύβουν. Αν αρνηθούν, κινδυνεύουν να αμφισβητηθούν με αποδεικτικά στοιχεία. Αν συμφωνήσουν, παραδέχονται ότι ο χρυσός αφαιρέθηκε.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα δυτικά έθνη πανικοβάλλονται πίσω από κλειστές πόρτες.
Ο Sif δεν ζήτησε απλώς χρυσό. Αναβίωσε το θαμμένο ερώτημα που καταστρέφει την επίσημη ιστορία του πολέμου του 2011. Αν η παρέμβαση ήταν ανθρωπιστική, γιατί εξαφανίστηκαν τα κυριαρχικά περιουσιακά στοιχεία της Λιβύης;
Τα αφρικανικά έθνη παρακολουθούν στενά. Τα κινήματα των Παναφρικανών είναι σε εγρήγορση. Οι κυβερνήσεις του Σαχέλ, σε ανοιχτή εξέγερση ενάντια στη γαλλική επιρροή συνδέουν τις τελείες.
Διότι αν η Λιβύη αποδείξει ότι ο χρυσός της εκλάπη από τη δύση, τότε κάθε αφρικανική χώρα υπό ανθρωπιστική προστασία θα αρχίσει να ρωτά:
"Τι μας πήραν; Πού είναι τα αποθέματά μας; Ποιος κέρδισε από την κρίση μας;"
Η απαίτηση του Σιφ δεν αφορά απλώς τον πλούτο. Πρόκειται για την αποκάλυψη μιας δομής εκμετάλλευσης που λειτουργούσε υπό το κάλυμμα της ανθρωπιστικής παρέμβασης.
Αν ο χρυσός της Λιβύης αναγνωριστεί ή επιστραφεί, ολόκληρη η αφήγηση της εκστρατείας του ΝΑΤΟ στη Λιβύη καταρρέει επειδή ο χρυσός δεν λέει ψέματα.
Ο χρυσός δεν μπορεί να εξαφανιστεί. Ο χρυσός αφήνει πάντα ένα ίχνος.
Και αυτό το ίχνος, εάν εκτεθεί, θα αποκαλύψει ότι ο πόλεμος του 2011 δεν ήταν για τη σωτηρία της Λιβύης,
αλλά για να σταματήσει η πιο επικίνδυνη ιδέα της Αφρικής, η οποία ήταν η οικονομική ανεξαρτησία με την υποστήριξη του χρυσού.
Αν το ΝΑΤΟ και η Γαλλία δεν είχαν πραγματικά κανένα ρόλο στον χαμένο χρυσό της Λιβύης, γιατί απέφυγαν κάθε έλεγχο, κάθε έρευνα και κάθε αίτημα για διαφάνεια από το 2011;
Τη
νύχτα της 22ης προς 23η του Φεβρουαρίου 2011, πριν εκδηλωθεί η "επανάσταση" των Λίβυων,
Βρετανοί, Αμερικάνοι και
Γάλλοι στρατιωτικοί έφτασαν στη Βεγγάζη και το Τομπρούκ δια θαλάσσης
μέσω Νατοϊκών πολεμικών πλοίων αγκυροβολημένων έξω απ’τις ακτές της
Λιβύης.
Αυτά τα τμήματα έστησαν στρατιωτικές βάσεις στη
Λιβύη από όπου μπορούσαν να εκπαιδεύσουν και να διευθύνουν τις
ανοργάνωτες και ανεκπαίδευτες ‘επαναστατικές’ δυνάμεις,
Ο πόλεμος προήλθε από προεδρική εντολή του Ομπάμα για να ανατρέψει τον Άσαντ για λογαριασμό του Νετανιάχου.
Την άνοιξη 2011, ξεκίνησε η επιχείρησηTimber Sycamore:
οι Ηνωμένες Πολιτείες μαζί ίμε άλλες χώρες σε αυτήν την περιοχή, εκπαίδευσαν επαναστάτες, εκπαίδευσαν μαχητές, ειδικά τζιχαντιστές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που μόλις πήραν την εξουσία για να ανατρέψουν το καθεστώς.
Αυτό δημιούργησε χάος. 600.000 νεκροί στη Συρία σε έναν πόλεμο που υνεχίζεται εδώ και 14 χρόνια.
Το αποτέλεσμα αυτού του πολέμου είναι αυτό που ήθελε η CIA το 2011, δηλαδή
μια ομάδα τζιχάντιστών θα ανέβαινε στην εξουσία στη Συρία αφού οπλιζόταν από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
(2) Wesley Clar:
"Δέκα
μέρες περίπου μετά τα γεγονότα στις 11/9 πήγα στο Πεντάγωνο και είπα
στον Γραμματέα Rumsfield και τον Αναπληρωτή Γραμματέα Wolfweitz: Κατέβηκα
κάτω να δω κάποιους από το προσωπικό που δούλευαν για μένα και ένας από
τους Στρατηγούς με κάλεσε στο γραφείο του και μου είπε: "Κύριε, ελάτε μέσα, περάστε μέσα, πες τε μου γρήγορα " Του είπα "Καλά, βιάζεσαι". Μου είπε: "Οχι, Οχι, πήραμε την απόφαση να πάμε σε πόλεμο με το Ιράκ".
Αυτό ήταν περίπου στις 20 Σεπτεμβρίου (2001).
Του είπα: "Θα πάμε σε πόλεμο με το Ιράκ; Γιατί; "
Μου είπε: «Δεν ξέρω. Μάλλον δεν έχουν τι άλλο να κάνουν»
Του είπα: "Βρήκαν τιποτα πληροφορίες που να συνδέουν τον Σαντάμ με την Αλ-Κάιντα;" Μου είπε: "Οχι, όχι. Δεν υπάρχει τίποτα το νέο με αυτό. Απλά αποφάσισαν να πάνε σε πόλεμο με το Ιράκ."
Μου είπε: «Μάλλον, δεν ξέρουμε τι να κάνουμε με τους τρομοκράτες
αλλά έχουμε καλό στρατό και μπορούμε να κατεβάσουμε κυβερνήσεις"
Πήγα να τον δω λίγες βδομάδες αργότερα και ήδη είχαμε αρχίσει να βομβαρδίζουμε το Αφγανιστάν. Του είπα:"Ισχύει ακόμη ότι θα πάμε σε πόλεμο με το Ιράκ;" Και μου είπε: «Αχ, είναι χειρότερο απ αυτό."
Πήγε στο γραφείο του και πήρε μια κόλα χαρτί. Μου είπε: "Μόλις έλαβα αυτό από πάνω από τη γραμματία του γραφείου
Άμυνας. Αυτό είναι ένα σημείωμα που περιγράφει πως πρόκειται να
καταλάβουμε επτά χώρες σε πέντε χρόνια. "
"Ξεκινάμε με το Ιράκ, συνεχίζουμε με Συρία και Λίβανο. Μετά με
Λιβύη, Σομαλία και Σουδάν. Στη συνέχεια ολοκληρώνουμε με το Ιράν. "
"Τα πάμε περίφημα με τον Bibi. Ξέρει ποιός είναι το Αφεντικό"Με μια βολή στην κηδεία θα εξοντώναμε όλη την ιρανική ηγεσία… αλλά δεν θα έχουμε κανέναν για να διαπραγματευτούμε μετά!", βλ.Εδώ
Στη Γάζα, σε μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές του κόσμου οι χάρτες της Google κατ΄ απαίτηση των ΗΠΑ είναι όσο γίνεται πιο θολοί, βλ. Εδώ.
Οι δορυφορικές εικόνες χρησιμοποιούνται για πολλούς σκοπούς, όπως τη διερεύνηση παραβιάσεων των ανθρωπίνων
δικαιωμάτων σε όλο τον κόσμο.
Για παράδειγμα, με σύγκριση των χαρτών πριν και μετά εντοπίστηκαν οι καταστροφές των χωριών των Ροχίνγκια, από τον στρατό στη Μιανμάρ.
Η απαγόρευση ευκρινών εικόνων επεβλήθη από τις ΗΠΑ το 1997 για το Ισραήλ με πρόσχημα την ασφάλειά του και επεκτάθηκε και στα υπόλοιπα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη (για απόκρυψη προφανώς των βαρβαροτήτων του Ισραήλ).
Τα σημεία ελέγχου δεν είναι μόνο στα
σύνορα με το Ισραήλ,αλλά κυρίωςμέσα στην Παλαιστινιακή Δυτική Όχθη, τα περισσότερα απ αυτά μεταξύ των Παλαιστινιακών
πόλεων και των χωριών.
Έγκυες γυναίκες αποβάλλουν και ασθενείς και τραυματίες πεθαίνουν γιατί οι στρατιώτες καθυστερούν σκόπιμα να κάνουν τους ελέγχους.
Οι Παλαιστίνιοι στη Δυτική Όχθη υποχρεούνται να φέρουν μαζί τους ταυτότητες που έχουν εκδοθεί από το Ισραήλ στις οποίες αναγράφεται σε ποιες περιοχές, σε ποιους δρόμους και σε ποιους ιερούς τόπους τους επιτρέπεται ή δεν τους επιτρέπεται η πρόσβαση.
Χωρίς την επίδειξη των ταυτοτήτων αυτών δεν μπορούν περάσουν από τα σημεία ελέγχου.
ΕΠΟΙΚΊΖΟΥΝ ΣΥΝΕΧΩΣ (2)
Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο η εγκατάσταση εποίκων σε κατεχόμενα εδάφη αποτελεί έγκλημα πολέμου. Η αποστολή των εποίκων είναι η εθνοκάθαρση, η κλοπή της γης και των περιουσιακών στοιχείων των Παλαιστινίων με σκοπό να προσαρτηθούν αυτά στο Eretz Israel.
·Ένα ολόκληρο χωριό, το Wadi Κανά αναγκάστηκε να εκκενωθεί γιατί οι έποικοι μόλυναν τις πηγές και τα ρέματα του χωριού με ούρα και περιττώματα, βλ. Εδώ
Σε άλλο χωριό κοντά στη Χεβρώνα οι έποικοι έβρασαν σπόρους κριθαριού με ποντικοφάρμακο για να σκοτώσουν τα πρόβατα των χωρικών, βλ. Εδώ.
Στην εικόνα δίχτυα που έχουν κρεμάσει οι κάτοικοι στην παλιά αγορά στη Χεβρώνα για να πιάνουν τα σκουπίδια που πετάνε οι έποικοι οι οποίοι με τη βία εγκαταστάθηκαν στους επάνω ορόφους των κτιρίων, βλ. Εδώ.
Πολιτικά Δικαστήρια για τους Ισραηλινούς
Στρατοδικεία για τους Παλαιστίνιους (ποσοστό καταδίκης 99%)
Ξεχωριστοί δρόμοι για Ισραηλινούς και Παλαιστινίους.
Για τους πρώτους σύγχρονοι δρόμοι, για τους δεύτερους παλιοί, αχρηστευμένοι, βλ. Εδώ
«Οι Παλαιστίνιοι φαίνεται να έχουν
διαφορετική φύση
από την υπόλοιπη ανθρωπότητα....
Τους βάλαμε φυλακή
και είπαμε:
"Θα τους αναμορφώσουμε και
θα τους καταστρέψουμε στις
φυλακές....
Πολεμήσαμε το μυαλό τους με την
προπαγάνδα....
Εν ολίγοις, φαίνεται ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τους πιο δύσκολους ανθρώπους της Ιστορίας και για αυτούς δεν υπάρχει άλλη λύση από την αναγνώριση των δικαιωμάτων τους και τον τερματισμό της κατοχής.
Γιατί αύριο δεν ξέρουμε πώς θα είναι η επιστροφή τους»
"Το πιο φρικτό πράγμα σε αυτόν τον πόλεμο, είναι ο ήχος των drones.
Είναι μαζί μας νύχτα και μέρα.Στριγκλίζουν και είναι σαν να θέλουν να ανατινάξουν το μυαλό σου" λέει στην αρχή του βίντεο ο καθηγητής μουσικής Ahmed Muin Abu Amsha.
Συγκεντρώνει
τα παιδιά που υποφέρουν, δεν μπορούν να κοιμηθούν, που διαμαρτύρονται
ότι δεν αντέχουν αυτό τον ήχο και φτιάχνει μια μπάντα.
Ο
ίδιος κουβαλά πολλά τραύματα μέσα του, έχει χάσει τους αγαπημένους του,
τη δουλειά του, τα υπάρχοντά του. Έχει εκτοπιστεί τριάντα (30) φορές.
Για
χάρη των παιδιών τα βάζει στην άκρη, χαμογελά και εμπνέει τα παιδιά να
τραγουδήσουν στον τόνο του ήχου των drones, μετασχηματίζοντάς τον χειρότερο ήχο του πολέμου σε κάτι όμορφο.
Μετά ένα μήνα εκπαίδευσης τα παιδιά ξαναβρίσκουν το χαμόγελό τους.
Τα drones βυσομανούν. Τα παιδιά τραγουδούν. Όμορφα βλέμματα! Όμορφοι Άνθρωποι! Μεγαλοσύνη και Σθένος!!!
(1) Οι ίδιες δυνάμεις, που χρησιμοποίησαν τη δύναμη των όπλων για να αποικίσουν την Αφρική, να κλέψουν τους φυσικούς πόρους της και να υποδουλώσουν εκατομμύρια κατοίκων της εξαπέλυσαν καταιγισμό βομβών στη Λιβύη,το μεγαλύτερο παραγωγό πετρελαίου Και το Είπαν Ανθρωπιστική Επέμβαση
Βομβάρδισαν σπίτια, νοσοκομεία,δίκτυα κοινής ωφέλειας, σχολεία, πανεπιστήμια, σκότωσαν και μακέλεψαν άμαχους και παιδιά Και το Είπαν Προστασία Αμάχων, βλ.Εδώ
Επισκεφθήκαμε πέρυσι το Ισραήλ....Είδαμε τρομακτικές σκηνές:
·Σπίτια Παλαιστινίων να περικλείονται από συρματόπλεγμα και μεγάλα καδρόνια προκειμένου να εμποδίζουν τους εποίκους από το να ρίχνουν περιττώματα, ούρα και χρησιμοποιημένες σερβιέτες στους κατοίκους.
Παιδιά Παλαιστινίων στον δρόμο τους προς το σχολείο να ξυλοκοπούνται με ρόπαλα του μπέιζμπολ από ισραηλινά παιδιά υπό τις επιδοκιμασίες και το χειροκρότημα των γονιών τους.
Ένα ολόκληρο χωριό υπό έξωση, με τους κατοίκους να διαμένουν σε σπηλιές και τρεις οικογένειες εποίκων να έχουν καταλάβει τη γη τους.
Έναν εβραϊκό οικισμό στην κορυφή ενός λόφου που έστελνε τα λύματα της αποχέτευσής του απευθείας στα χωράφια των Παλαιστινίων παρακάτω.
Τα σημεία ελέγχου και όλες τις ατελείωτες καθημερινές ταπεινώσεις....
Φοβούμαι λοιπόν ότι όλα τα πολιτισμικά επιτεύγματα του Διαφωτισμού και του δυτικού πολιτισμού έχουν απαξιωθεί από αυτή την κατάφωρη υποκρισία.
(3) Τα ονόμασαν πρωτόγονη τέχνη . Παρόλα αυτά τα έκλεψαν, τα σφράγισαν σε γυαλί, αφαιρώντας τους φωνή και πνεύμα. Αλλά αυτά δεν ήταν ποτέ απλές διακοσμήσεις. Ήταν στην πραγματικότητα όργανα επιστήμης, ιερές τεχνολογίες που γεννήθηκαν από την ξεχασμένη ιδιοφυΐα της Αφρικής.
Τι θα γινόταν αν τα ιερά αντικείμενα της Αφρικής δεν ήταν απλώς συμβολικά, αλλά επιστημονικά; Τι
θα γινόταν αν οι χάλκινες μάσκες, οι σκαλιστές πέτρες, τα ιερά
μπαστούνια και τα περίπλοκα σύμβολα έφεραν μέσα τους τα σχέδια
συστημάτων που τώρα ονομάζουμε σύγχρονη μεθοδολογία, επικοινωνία, υπολογισμός και μετάδοση ενέργειας;
Τι
θα γινόταν αν τα αντικείμενα που αφαιρούνταν από ναούς, παλάτια και
προγονικά ιεράδεν προορίζονταν ποτέ να κάθονται πίσω από γυαλί, αλλά να
διεξάγουν, να ενισχύουν και να ευθυγραμμίζουν δυνάμεις, τόσο φυσικές
όσο και πνευματικές, που η Δύση ούτε καταλάβαινε ούτε σεβόταν.
Για
αιώνες, οι αποικιακές δυνάμεις δικαιολογούσαν την κλοπή αφρικανικών
αντικειμένων χαρακτηρίζοντάς τα ως φυλετικά, μυστικιστικά ή αισθητικά.
Αλλά αυτά τα αντικείμενα δεν ήταν διακοσμητικά, ήταν λειτουργικά. Κωδικοποιούσαν κοσμικούς νόμους, ηλεκτρικές αρχές και δονητική γνώση.
Ήταν τεχνολογίες ευθυγράμμισης, εργαλεία μνήμης, διακυβέρνησης, φυσικού νόμου.
Όταν η Ευρώπη λεηλάτησε την Αφρική, δεν πήρε απλώς χρυσό. Πήρε δύναμη. Πήρε επιστήμη. Πήρε μνήμη. Και μαζί της τα κλειδιά για μια γενεαλογία καινοτομίας που ήταν παλαιότερη, βαθύτερη και πιο ολιστική από οτιδήποτε είχε συναντήσει η Ευρώπη.
Σήμερα,
τα ίδια αυτά αντικείμενα βρίσκονται σε μουσεία, σε θησαυροφυλάκια και
ιδιωτικές συλλογές σε όλο το Λονδίνο, το Παρίσι και το Βερολίνο. Εκτός πλαισίου, εκτός σκοπού και εκτός εμβέλειας.
Αλλά τι συμβαίνει όταν αρχίζουμε να αποκωδικοποιούμε το τεστ; Όταν σταματάμε να βλέπουμε την αφρικανική γνώση μέσα από το πρίσμα της λαογραφίας και αρχίζουμε να την αναγνωρίζουμε ως την κρυμμένη σκαλωσιά κάτω από τα σύγχρονα συστήματα.
Μήπως η αρχαία Αφρική όχι μόνο καταλάβαινε συχνότητες, μορφή και δύναμη, αλλά τα κατακτούσε με τρόπους που συνδύαζαν την επιστήμη με το πνεύμα, την τέχνη με τον αλγόριθμο;
Σε αυτή την ταινία, η οποία ακολουθεί την κλεμμένη διαδρομή από τα χάλκινα χυτά μέχρι τα κοσμογράμματα, από ηχητικούς ναούς μέχρι ιερές γεωμετρίες, για να θέσει ένα ριζοσπαστικό ερώτημα.
Τι έκλεψαν πραγματικά; Και
τι θα γινόταν αν οι τεχνολογίες που γιορτάζουμε σήμερα κατασκευάστηκαν
στην πραγματικότητα σε σχέδια που εξήχθησαν από μια ήπειρο που ο κόσμος
επέλεξε να ξεχάσει;
Αυτή δεν είναι απλώς μια ιστορία κλοπής. Είναι μια ιστορία για την αλήθεια, για την τεχνολογία, για την επιστροφή.
Επειδή τα αντικείμενα της Αφρικής δεν ήταν απλώς όμορφα, ήταν ισχυρά. Και εξακολουθούν να είναι.
Πολύ πριν οι μηχανές και τα εργοστάσια ορίσουν τον σύγχρονο κόσμο, η Αφρική είχε ήδη κατακτήσει ένα διαφορετικό είδος τεχνολογίας. Μιας τεχνολογίας που αντιμετώπιζε την ενέργεια ως ιερή, τη μορφή ως συχνότητα και την ύλη ως καθρέφτη του κόσμου.
Για τους αρχαίους, η μηχανική δεν ήταν ξεχωριστή από την πνευματικότητα. Ήταν η φυσική επέκταση των θεϊκών νόμων.
Σε
όλη την ήπειρο, οι Αφρικανοί τεχνίτες, σιδηρουργοί, αρχιτέκτονες και
ιερείς δεν λειτουργούσαν μόνο ως εργάτες ή κατασκευαστές, αλλά ως ιεροί
τεχνολόγοι. Δεν δούλευαν μόνο με μέταλλο, πέτρα, χρυσό, πηλό.
Εργάζονταν
με πρόθεση, με δόνηση, με την πεποίθηση ότι κάθε υλικό μετέφερε
ενέργεια και ότι η ενέργεια, όταν ήταν σωστά ευθυγραμμισμένη, μπορούσε
να διαμορφώσει κόσμους.
Πουθενά αυτό δεν είναι πιο ορατό από
ό,τι στη μυθολογική ιδιοφυΐα των πολιτισμών Ι και Μπενίν σε αυτό που
είναι τώρα η σύγχρονη Νιγηρία.
Τα χάλκινα γλυπτά που παρήχθησαν από αυτούς τους πολιτισμούς δεν ήταν απλώς οπτικά εκπληκτικά. Ήταν μεθολογικά θαύματα. Χρησιμοποιώντας
τη μέθοδο χύτευσης χυμένου κεριού, αυτοί οι τεχνίτες δημιούργησαν
κεφάλια που έμοιαζαν με ψέματα, πλάκες και τελετουργικά αντικείμενα με
μαθηματική συμμετρία και μικροσκοπική λεπτομέρεια.
Αλλά η αληθινή εκλέπτυνση βρίσκεται βαθιά. Οι αρχαιολόγοι έχουν εκπλαγεί από τη χημική σύνθεση αυτών των έργων.
Κράματα
που παράγονταν σε εξαιρετικά υψηλές και με ακρίβεια ελεγχόμενες
θερμοκρασίες με μεθόδους που ανταγωνίζονταν ή και ξεπερνούσαν αυτές που
χρησιμοποιούνταν στην Ευρώπη τις ίδιες περιόδους. Πώς διατήρησαν τέτοια συνέπεια; Πώς
σχεδίασαν καλούπια ικανά να αποτυπώσουν τον λεπτό ανατομικό ρεαλισμό
μέχρι τις πτυχές του δέρματος ή το βλέμμα των βασιλέων;
Η απάντηση βρίσκεται σε μια κοσμοθεωρία όπουη κατασκευή μετάλλου δεν ήταν απλώς τέχνη. Ήταν τελετή.
Η
ίδια η διαδικασία καθοδηγούνταν από ταμπού, ψαλμωδίες, προγονικές
τελετουργίες, και ιερό χρονισμό. ......
Τα
ολιστικά συστήματα ενέργειας, δομής και μετασχηματισμού της Αφρικής
διαλύθηκαν, ανασυναρμολογήθηκαν με νέα ονόματα και καταχωρήθηκαν σε
σχολικά βιβλία.
Αλλά η προέλευση είναι ξεκάθαρη σε όσους ξέρουν πώς να δουν.
Η Δύση εκοσμίκευσε αυτό που η Αφρική καθαγίασε. Πήρε όργανα πνευματικής κοινωνίας και τα μετέτρεψε σε εργαλεία βιομηχανικής παραγωγής.
Αλλά οι βαθύτεροι κώδικες, αυτοί που είναι γραμμένοι στη συχνότητα, στην πέτρα, στη σιωπή, παραμένουν αμετάβλητοι. Περιμένουν, εξακολουθούν να βουίζουν κάτω από την επιφάνεια. Για
όσους είναι έτοιμοι να θυμηθούν όχι μόνο πώς λειτουργούν τα πράγματα,
αλλά και γιατί δημιουργήθηκαν για να λειτουργούν εξαρχής. Όταν τα ιερά αντικείμενα αφαιρούνται από την πηγή τους, δεν χάνουν απλώς τη θέση τους, χάνουν νόημα, μνήμη και ενέργεια.
Τα αφρικανικά αντικείμενα που τώρα βρίσκονται σε ευρωπαϊκά και αμερικανικά μουσεία δεν προορίζονταν ποτέ να παγώσουν πίσω από γυαλί.
Ήταν ζωντανά όργανα, μέρος ενός οικοσυστήματος τελετουργίας, ευθυγράμμισης και συνέχειας. Ο σκοπός τους δεν ήταν να θαυμάζονται, αλλά να ενεργοποιούνται. Όταν επέστρεψαν από τον ναό, τα παλάτια και τα προγονικά ιερά, κάτι κόπηκε, όχι μόνο πολιτιστικά, αλλά και ενεργειακά.
Δεν ήταν απλώς κλοπές κληρονομιάς. Ήταν διαταραχές κυκλωμάτων, σπάζοντας ιερά συστήματα που κάποτε διατηρούσαν τις κοινότητες, τα πνεύματα και την ενέργεια σε ευθυγράμμιση.
Στην παραδοσιακή αφρικανική κοσμολογία, η ενέργεια δεν ρέει σε μόνωση. Είναι σχεσιακή, συνδεδεμένη με τη γη, τους προγόνους, τον ήχο και το σύμβολο. Η μορφή onisi από το Κονγκό, για παράδειγμα, δεν είναι τέχνη. Είναι ένα δοχείο πνευματικού συμβολαίου που χτίζεται, καθαγιάζεται και διατηρείται μέσω της επίκλησης.
Μόλις αυτό το αντικείμενο αφαιρεθεί από την τελετουργική του κοινότητα, το φορτίο του καταρρέει.
Ένα ankh που αφαιρείται από το χέρι μιας ιέρειας γίνεται ένα άδειο κέλυφος. Ένα τύμπανο που δεν παίζεται πλέον σωπαίνει, όχι μόνο ηχητικά αλλά και σε δύναμη. Αυτό που παραμένει είναι μορφή χωρίς λειτουργία. Μια ιερή συσκευή αποσυνδεδεμένη από το πλέγμα του αρχικού της σκοπού.
Κι
όμως, αυτά τα ίδια αντικείμενα τώρα αγκυροβολούν στα πιο κύρια μουσεία
στον κόσμο.
Το Βρετανικό Μουσείο, το Λούβρο, το Βατικανό, το Φόρουμ Χούμπουλτ.
Θαύμασαν και ήταν περίεργοι, μελέτησαν και ιστορία, και ασφαλίστηκαν ως κεφάλαιο.
Αλλά δεν ζουν εκεί. Η ενέργεια δεν ρέει. Τα κυκλώματα
παραμένουν σπασμένα. Και ο σύγχρονος κόσμος, ειρωνικά, είναι χτισμένος
πάνω στο ρήγμα.
Ένας κόσμος που τροφοδοτείται από εξορυγμένους πόρους από χρυσό μέχρι πετρέλαιο και δεδομένα αποσυνδεδεμένους από την ιερή ηθική και την προγονική σοφία. Κατασκευάσαμε μηχανές, ναι, αλλά ξεχάσαμε την τελετουργία.
Εμείς προωθήσαμε την τεχνολογία αλλά χάσαμε την πνευματική βαθμονόμηση. Και αυτή η ανισορροπία εξακολουθεί να αντηχεί την κλιματική κατάρρευση, την αποσύνδεση, τον κενό τρόπο με τον οποίο σχετιζόμαστε με τη γη, τον χρόνο και ο ένας τον άλλον.
Αλλά το ρεύμα μετατοπίζεται σε όλο τον κόσμο.
Φωνές υψώνονται για να ζητήσουν επαναπατρισμό, όχι μόνο ως ζήτημα
πολιτικής δικαιοσύνης, αλλά ως βήμα προς ενεργειακή αποκατάσταση.
Η Νιγηρία απαιτεί την επιστροφή των χάλκινων χρυσών του Μπενίν. Η Αιθιοπία ζητά τους θησαυρούς της Μαγδαλά.
Το Κονγκό αναζητά τα πνεύματά του πίσω από τα θησαυροφυλάκια του Βελγίου. Αυτές δεν είναι απλώς νομικές αξιώσεις. Είναι πνευματικάδικαιώματα.
Γιατί όταν τα αντικείμενα επιστρέφουν, τα κυκλώματα αρχίζουν να κλείνουν. Τα ιερά μπορούν να ανοίξουν ξανά. Οι τελετουργίες μπορούν να συνεχιστούν. Η ενέργεια, αφού διασκορπιστεί, μπορεί να αρχίσει να ρέει ξανά. Δεν πρόκειται για το παρελθόν.Πρόκειται για την αποκατάσταση της ισορροπίας στο παρόν.
