Κάποιοι σύνδεσμοι σε πηγές τεκμηρίωσης που παρατίθενται στα κείμενα ενδέχεται να μην είναι ενεργοί. Κάποιες από τις πηγές μπορούν να ανακτηθούν συμπληρώνοντας το URL του συνδέσμου (δεξί κλικ στο σύνδεσμο) στο Wayback Machine(http://archive.org/index.php)
Για μεγέθυνση ή σμίκρυνση κειμένων: κλικ στο κείμενο, Ctrl και + ή Ctrl και - (ή Ctrl και μετακινείστε μπρος ή πίσω τον τροχό του ποντικιού)
Είμαι εδώ μαζί σου, με αγάπη και ανοιχτή καρδιά, όπως και χθες Μην κλαις, γιε μου γιατί πολλά, πολλά δάκρυα έχουν σπαταληθεί Όπως τα δάκρυα της μητέρας σου επτά χρόνια τώρα Και δεν ωφελούν
Γι αυτό, γιε μου, αντί να κλαις, να είσαι δυνατός, γενναίος Για να μπορείς να παρηγορήσεις τη μητέρα σου Και όταν θέλεις
να την αποσπάσεις από τη θλίψη την πηγαίνεις μια μεγάλη βόλτα
στην ήσυχη εξοχή να μαζεύει λουλούδια εδώ κι εκεί να ξεκουράζεται κάτω από τη σκιά των δέντρων, στη μουσική στα ρυάκια Τη γαλήνη της φύσης, να απολαύσει Και σίγουρα θα την απολαύσεις κι εσύ
Αλλά, γιε μου, πρέπει να θυμάσαι: Μην ξοδεύεις όλο σου τον εαυτό για να βοηθήσεις τους αδύναμους στο πλευρό σου Τους πιο αδύναμους που φωνάζουν για βοήθεια, τους διωκόμενους και τα θύματα Είναι οι φίλοι σου, φίλοι δικοί σου και δικοί μου
Είναι οι σύντροφοι που πολεμούν -- ναι, και μερικές φορές πέφτουν Ακριβώς όπως ο πατέρας σου. Πολέμησα και έπεσα, χθες,
για την κατάκτηση της χαράς της ελευθερίας για όλους
Στον αγώνα της ζωής θα βρεις περισσότερη αγάπη Και στον αγώνα, θα αγαπηθείς κι εσύ
Φανταστείτε ένα Ιράν που αντί να ξοδεύει τον πλούτο του για την υποστήριξη τρομοκρατών ή όπλων, ξόδευε αυτά τα χρήματα βοηθώντας τον λαό του Ιράν. Θα είχατε μια πολύ διαφορετική χώρα.
Ο Λευκός Οίκος δημοσίευσε κατά λάθος και στη συνέχεια διέγραψε (αλλά πρόφθασε να δημοσιευτεί), ομιλία κεκλεισμένων των θυρών του Τραμπ στην οποία δήλωσε
την αδυναμία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης να παράσχει υπηρεσίες όπως παιδικοί σταθμοί, καθώς δίνει προτεραιότητα στη στρατιωτική ισχύκαι όχι στην ευημερία του αμερικανικού κοινού.
Ο Βενιαμίν Νετανιάχου είναι γιος τουιστορικού Μπέντζιον Νετανιάχου, ιδιαιτέρου γραμματέα του Βλαντιμίρ Ζεέβ Ζαμποτίνσκι, του ιδρυτή του «Αναθεωρητικού Σιωνισμού».
Η δυναστεία Νετανιάχου υποστήριζε πάντα τον «Αναθεωρητικό Σιωνισμό» εναντίον των «Σιωνιστών». Οι τελευταίοι, με επικεφαλής τον Τέοντορ Χερτσλ, σκόπευαν να χτίσουν ένα εβραϊκό κράτος, ενώ ο Ζαμποτίνσκι επιδίωκε να δημιουργήσει μια«Εβραϊκή Αυτοκρατορία».
Το 1921, στην Ουκρανία, ο Ζαμποτίνσκι συμμάχησε με τον ηγέτη των «ολοκληρωτικών εθνικιστών» Σάιμον Πετλιούρα εναντίον των Μπολσεβίκων.
Ο Πετλιούρα συνέχισε να οργανώνει πογκρόμ εναντίον των Εβραίων, τους οποίους ο Ζαμποτίνσκι ισχυριζόταν ότι υπερασπιζόταν.
Αυτή η αντίφαση οδήγησε τον Ζαμποτίνσκι να παραιτηθεί από την Παγκόσμια Σιωνιστική Οργάνωση (WZO), όπου υπηρέτησε ως διοικητής.
Κατά τη διάρκεια της εισόδου της Ευρώπης στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Ζαμποτίνσκι αυτοανακηρύχθηκε «φασίστας».
Δημιούργησε μια πολιτοφυλακή, τη Μπετάρ, στη Ρώμη, υπό την αιγίδα του Μουσολίνι.
Με το ξέσπασμα του πολέμου, αναζήτησε καταφύγιο σε ένα ουδέτερο κράτος, τις Ηνωμένες Πολιτείες (οι οποίες εισήλθαν στον πόλεμο μόνο μετά το βομβαρδισμό του Περλ Χάρμπορ από τους Ιάπωνες).
Ο Ζαμποτίνσκι πέθανε τους πρώτους μήνες του πολέμου, αλλά οι άντρες του συνέχισαν τον αγώνα του στο πλευρό των φασιστών και των Ναζί.
Είτε σοκαριστικό είτε όχι, οι αναθεωρητές Σιωνιστές οργάνωσαν αρκετές διαπραγματεύσεις με το Τρίτο Ράιχ. Ο Ρέζο Κάστνερ (γνωστός και ως «Ρούντολφ Ισραέλ Κάστνερ»),ένας Ούγγρος εθνικιστής και αναθεωρητής ηγέτης, είχε συζητήσεις μέχρι τις τελευταίες εβδομάδες του πολέμου με τον Άντολφ Άιχμαν, τον αρχιτέκτονα της «Τελικής Λύσης» για τους Σλάβους, τους Εβραίους και τους Ρομά [1].
Καθ' όλη τη διάρκεια της πολιτικής του καριέρας, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου διεκδίκησε αυτή την καταγωγή. Ωστόσο, ενήργησε καιροσκοπικά, αποτυγχάνοντας να εφαρμόσει τα ιδανικά του στην πράξη [2].
Αυτή η περίοδος έληξε στις 29 Δεκεμβρίου 2022, με το σχηματισμό, με τη βοήθεια και την υποστήριξη του Έλιοτ Άμπραμς, ενός συνασπισμού εβραϊκής υπεροχής [3].
Σιγά σιγά, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου έγινε πιο τολμηρός, απειλώντας τους Αγγλοσάξονες τον Φεβρουάριο του 2024 με την ανασύσταση της «Συμμορίας της Αυστηρής» [4], η οποία δολοφόνησε τον Ειδικό Αντιπρόσωπο του ΟΗΕ στην Παλαιστίνη υπό Εντολή (1948).
Δηλώνοντας στα εβραϊκά, στις 23 Αυγούστου 2025, τη δέσμευσή του για τη δημιουργία ενός «Μεγάλου Ισραήλ» και ζητώντας, στις 15 Σεπτεμβρίου 2025, τη μετατροπή της ισραηλινής δημοκρατίας σε μια «υπερ-Σπάρτη» [5].
Επομένως, είναι ένας δηλωμένος φασίστας, και όχι πλέον ένας ραδιούργος πολιτικός, που έχει εκδηλώσει την επιθυμία του να διεξάγει πόλεμο σε «επτά μέτωπα» και να θέσει τέλος στον ιρανικό ανταγωνισμό.
Ακριβώς πριν από ένα χρόνο, προέβλεψα τον τρέχοντα ισραηλινο-αμερικανικό πόλεμο εναντίον του Ιράν [6]. Είναι άσκοπο να διαφωνούμε για τα αίτια αυτής της σύγκρουσης:
όλες οι επίσημες δικαιολογίες της έχουν αποδειχθεί ψευδείς
(δεν υπάρχει ιρανικό στρατιωτικό πυρηνικό πρόγραμμα από το 1988· το Ιράν δεν διαθέτει διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους· το Ιράν δεν απείλησε τις Ηνωμένες Πολιτείες·και τέλος, το Ιράν δεν είχε πληρεξούσιους από το 2019).
Αρκεί να παρατηρήσουμε ότι απλώς εφαρμόζει την «αναθεωρητική σιωνιστική» ατζέντα. Τα εκατομμύρια Ισραηλινών που διαδήλωσαν εναντίον του δεν ξεγελιούνται.
"Και τώρα που η Τεχεράνη έστειλε απάντηση, φωνάζουν για βοήθεια σαν παιδί που έβαλε φωτιά και κάηκε από τις φλόγες.
Ω, τώρα είναι τραγωδία; Τώρα θυμηθήκατε τι είναι νοσοκομείο;
Βομβαρδίσατε πάνω από 200 νοσοκομεία στη Λωρίδα της Γάζας. Χτυπήσατε ένα παιδιατρικό νοσοκομείο στο Ιράν. Ανατινάξατε ασθενοφόρα, κέντρα αιμοκάθαρσης και μαιευτήρια. Και τώρα θέλετε Συμπόνια;
Επιτρέψτε μου να το πω δυνατά για να το ακούσει όλος ο κόσμος:
Δεν βομβαρδίσατε μόνο κτίρια. Δεν σκοτώσατε μόνο αμάχους.Στοχεύσατε σκόπιμα όσους προσπαθούσαν να τους σώσουν. Δολοφονήσατε γιατρούς - άοπλους, γενναίους, με καθήκον να σώζουν ζωές. Και τους σκοτώσατε εν ψυχρώ.
Έπειτα, τους θάψατε μαζί με τα οχήματά τους, σαν εγκληματίες που κρύβουν ένα όπλο δολοφονίας. Δεν σκοτώσατε απλώς ανθρώπους, καταστρέψατε τα αποδεικτικά στοιχεία. Θάψατε τη συμπόνια κάτω από τα ερείπια. Και τώρα ζητάτε συμπόνια;
Να το σημείο που καίει ακόμα πιο βαθιά: Για δύο χρόνια, ο κόσμος παρακολουθούσε μια ζωντανή μετάδοση γενοκτονίας. Σε κάθε οθόνη, σε κάθε γλώσσα, από κάθε γωνία.
Και τώρα, μετά από δύο χρόνια που σας παρακολουθούσαμε να βομβαρδίζετε παιδιά με αμερικανικούς πυραύλους, περιμένετε να νιώσουν οι άνθρωποι κάτι για εσάς; Έχετε λίγο θράσος.
Θέλετε δάκρυα; Πείτε το αυτό στις μητέρες που ξεθάβουν τα μωρά τους με γυμνά χέρια. Πείτε το αυτό στους καρκινοπαθείς που λαχταρούσαν οξυγόνο καθώς τα τείχη του νοσοκομείου κατέρρεαν γύρω τους. Θέλετε συμπάθεια; Είχατε δύο χρόνια παγκόσμιας σιωπής, και αυτό δεν ήταν αρκετό για την αιμοδιψή σας δίψα.
Έχετε εκτεθεί. Σας έχουν δει από μέσα. Ο κόσμος εξαπατήθηκε ώστε να πιστέψει ότι εσείς ήσασταν τα θύματα ενώ μετατρέψατε πόλεις σε νεκροταφεία.
Δεν πρέπει να κλάψετε τώρα. Όχι αφού κάνατε το πένθος στη Γάζα έγκλημα. Εσείς Δεν πρέπει να ουρλιάζτε τώρα. Όχι αφού έχετε φιμώσει κάθε φωνή που τολμούσε να πει, «Αρκετά!»
Βομβαρδίσατε την ελπίδα. Θάψατε το έλεος. Δολοφονήσατε την αλήθεια. Και τώρα θέλετε τον οίκτο των ανθρώπων;
Δεν θρηνούμε εγκληματίες πολέμου.Δεν κλαίμε για αποικιοκράτες.
Κλαίμε για τη σιωπή, για τα βάσανα, για τους παραϊατρικούς που αφήσατε να κείτονται στο χώμα.
Οι σκέψεις μου ανθίζουν ελεύθερα Οι σκέψεις μου μου δίνουν δύναμη Κανένας δεν μπορεί να τις χαρτογραφήσει Κανένας δεν μπορεί να τις παγιδεύσει Κανένας δεν μπορεί να τις αρνηθεί Οι σκέψεις μου είναι ελεύθερες
Σκέφτομαι όπως θέλω Και αυτό μου δίνει ευχαρίστηση Η συνείδησή μου με ορίζει Αυτό το δικαίωμα το θεωρώ πολύτιμο Οι σκέψεις μου δεν θα υπηρετήσουν δούκα ή δικτάτορα Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να το αρνηθεί Οι σκέψεις μου είναι ελεύθερες
Οι τύραννοι μπορούν να με συλλάβουν Και να με ρίξουν στη φυλακή Οι σκέψεις μου θα εκραγούν σαν άνθη στην εποχή τους Τα θεμέλια μπορεί να καταρρεύσουν Και οι δομές μπορεί να γκρεμιστούν Αλλά οι ελεύθεροι άνθρωποι θα φωνάξουν Οι σκέψεις μου είναι ελεύθερες
Την Ημέρα της Γης, η ιστορία ριζώνει στο έδαφος και ο Παλαιστίνιος στέκεται σταθερός σαν βελανιδιά, προσκολλημένος στη γη του και σε μια ταυτότητα που δεν θα ξεθωριάσει.
Κανείς στη Νέα Υόρκη δε θέλει να κάνει δουλειά με τον Τραμπ γιατί ξέρουν ότι δεν πληρώνει τους λογαριασμούς του και μιλάω με ανθρώπους που ήταν νομικοί του και γελάνε
Είναι απάτη, θεατρίνος, είναι γκάγκστερ Το μόνο πράγμα που μου αρέσει σ αυτόν είναι ότι δεν προσποιείται κάτι άλλο.... Ο κόσμος είναι στα χέρια αυτών των κρετίνων!
______
Ο Ντόναλντ Τραμπ
είναι ένα δημιούργημα της τηλεόρασης.
Στην πραγματική ζωή, ήταν ένας
αποτυχημένος επιχειρηματίας, με έξι χρεοκοπίες στο ενεργητικό του.
Ωστόσο στο «TheApprentice» του NBC έπαιξε τον επιτυχημένο, αποφασιστικό CEO– και αυτή την περσόνα πούλησε στο αμερικανικό κοινό στην εκστρατεία του για την προεδρία το 2016.
Στη δεύτερη θητεία του, απαγκιστρωμένος
από κάθε είδους αντίβαρα και φωνές αντιλογίας, έχει μετατρέψει την
προεδρία σε έναν μαραθώνιο RealityTV, με την καταιγίδα εκτελεστικών διαταγμάτων, τις αναρτήσεις στο TruthSocial και τις συνεχείς συνομιλίες με τους δημοσιογράφους (στο Οβάλ Γραφείο, στο AirForce
1) να του επιτρέπουν να παίζει το ρόλο του αφηγητή –πρωταγωνιστή (έστω
παροιμιωδώς αναξιόπιστου)– και να αποφασίζει πότε θα λήξει ένα επεισόδιο
και θα αρχίσει το επόμενο.
Μέχρι πρότινος, το κόλπο δούλευε. Η
δημοτικότητά του μπορεί να έφθινε, οι αντιστάσεις κατά των μικρών και
μεγάλων ατιμιών του μπορεί να ενισχύονταν, αλλά ήταν αναμφίβολα ο
κυρίαρχος του παιχνιδιού, αυτός που καθόριζε τις εξελίξεις.
Μέχρι τώρα: δεν ξέρουμε πώς ή πότε θα
σταματήσει ο πόλεμος στο Ιράν (τουλάχιστον η θερμή του φάση), και
υπάρχει πάντα η πιθανότητα ανατροπών. Αλλά σε αυτή τη φάση, το ιρανικό
καθεστώς, περαιτέρω ριζοσπαστικοποιημένο, δείχνει να έχει την
πρωτοβουλία των κινήσεων.
Ο Τραμπ μπορεί να θέλει να αλλάξει κανάλι. Η
Τεχεράνη όμως θα συνεχίσει και μετά το τέλος των βομβαρδισμών να ελέγχει
τα Στενά του Ορμούζ και θα τα αξιοποιήσει στον μέγιστο δυνατό βαθμό για
να ευνοήσει τους φίλους της, να πονέσει οικονομικά τους εχθρούς της και
να τους αποτρέψει από νέες επιθέσεις στο μέλλον. Ακόμα και μία χερσαία
επιχείρηση των Αμερικανών δύσκολα θα αλλάξει αυτήν την εικόνα.
Το πλήγμα στο κύρος της υπερδύναμης και
στις εκλογικές προοπτικές των Ρεπουμπλικανών είναι ήδη βαρύ. Η
δυνατότητα χειραγώγησης της πραγματικότητας από τον πρόεδρο του RealityTVμοιάζει να έφτασε στα όριά της, βλ. Γιάννης Παλαιολόγος: Ο Τραμπ προσπαθεί να αλλάξει κανάλι
Ο πρόεδρος του Ιράν, καρδιοχειρουργός, μαζί με την κόρη του, χημικό. Έχασε τη γυναίκα του, γυναικολόγο, σε δυστύχημα και μεγάλωσε τα τρία παιδιά του μόνος του,
Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν μετά τις δολοφονίες: Η Ισλαμική Δημοκρατία είναι φτιαγμένη για να αντέχει σε σοκ,
καμία προσωπικότητα, όσο ισχυρή κι αν είναι,
δεν μπορεί να αποσταθεροποιήσει το σύστημα
Η ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Ο πρόεδρος του Ιράν προς τους Αμερικανούς:
Κοιτάξτε πέρα από
την ομίχλη της πολεμικής προπαγάνδας, απορρίψτε την «κατασκευασμένη
απειλή», βλ. Εδώ και Eδώ (στα Αγγλικά)
------------
Στο όνομα του Θεού, του Συμπονετικού, του Ελεήμονα
Προς τον λαό των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και σε όλους όσους, εν μέσω μιας πλημμύρας διαστρεβλώσεων και κατασκευασμένων αφηγήσεων, συνεχίζουν να αναζητούν την αλήθεια και να επιδιώκουν μια καλύτερη ζωή:
Το
Ιράν - με αυτό ακριβώς το όνομα, τον χαρακτήρα και την ταυτότητά του -
είναι ένας από τους παλαιότερους συνεχείς πολιτισμούς στην ανθρώπινη
ιστορία.
Παρά τα ιστορικά και γεωγραφικά του πλεονεκτήματα σε διάφορες
χρονικές στιγμές, το Ιράν δεν έχει ποτέ επιλέξει στη σύγχρονη ιστορία
του την οδό της επιθετικότητας, της επέκτασης, της αποικιοκρατίας ή της
κυριαρχίας.
Ακόμα και μετά από διαρκή κατοχή, εισβολή και συνεχή πίεση
από παγκόσμιες δυνάμεις - και παρά το γεγονός ότι κατέχει στρατιωτική
υπεροχή έναντι πολλών από τους γείτονές του - το Ιράν δεν έχει ξεκινήσει
ποτέ πόλεμο. Ωστόσο, έχει αποκρούσει αποφασιστικά και γενναία όσους του
έχουν επιτεθεί.
Ο ιρανικός λαός δεν τρέφει καμία
εχθρότητα προς άλλα έθνη, συμπεριλαμβανομένων των λαών της Αμερικής, της
Ευρώπης ή των γειτονικών χωρών.
Ακόμα και απέναντι σε επανειλημμένες
ξένες επεμβάσεις και πιέσεις σε όλη την περήφανη ιστορία του,
οι Ιρανοί έχουν σταθερά κάνει μια σαφή διάκριση μεταξύ των κυβερνήσεων και των λαών που κυβερνούν. Αυτή είναι μια βαθιά ριζωμένη αρχή στην ιρανική κουλτούρα και τη συλλογική συνείδηση - όχι μια προσωρινή πολιτική στάση.
Για αυτόν τον λόγο,
η απεικόνιση του Ιράν ως
απειλής δεν είναι ούτε συνεπής με την ιστορική πραγματικότητα ούτε με τα
σημερινά παρατηρήσιμα γεγονότα.
Μια τέτοια αντίληψη είναι προϊόν πολιτικών και οικονομικών ιδιοτροπιών των ισχυρών -
η ανάγκη να κατασκευαστεί ένας εχθρόςγια να δικαιολογηθεί η πίεση,
να διατηρηθεί η στρατιωτική κυριαρχία,
να στηριχθεί η βιομηχανία όπλων και να ελεγχθούν οι στρατηγικές αγορές.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, εάν δεν υπάρχει απειλή, πρέπει να επινοηθεί
Στο ίδιο πλαίσιο,
οι Ηνωμένες
Πολιτείες έχουν συγκεντρώσει τον μεγαλύτερο αριθμό δυνάμεων, βάσεων και
στρατιωτικών δυνατοτήτων γύρω από το Ιράν - μια χώρα που, τουλάχιστον
από την ίδρυση των Ηνωμένων Πολιτειών, δεν έχει ξεκινήσει ποτέ πόλεμο.
Οι πρόσφατες αμερικανικές επιθέσεις που ξεκίνησαν από αυτές τις ίδιες
βάσεις έχουν δείξει πόσο απειλητική είναι πραγματικά μια τέτοια
στρατιωτική παρουσία.
Φυσικά, καμία χώρα που αντιμετωπίζει τέτοιες
συνθήκες δεν θα παραιτηθεί από την ενίσχυση των αμυντικών της
δυνατοτήτων.
Αυτό που έκανε το Ιράν - και συνεχίζει να κάνει - είναι μια
μετρημένη απάντηση που βασίζεται στην νόμιμη αυτοάμυνα και σε καμία
περίπτωση δεν αποτελεί έναρξη πολέμου ή επιθετικότητας.
Οι
σχέσεις μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών δεν ήταν αρχικά εχθρικές και
οι πρώτες αλληλεπιδράσεις μεταξύ του ιρανικού και του αμερικανικού λαού
δεν αμαυρώθηκαν από εχθρότητα ή ένταση.
Το σημείο καμπής, ωστόσο, ήταν
το πραξικόπημα του 1953 - μια παράνομη αμερικανική παρέμβαση που στόχευε
στην αποτροπή της εθνικοποίησης των ίδιων πόρων του Ιράν.
Αυτό το
πραξικόπημα διέκοψε τη δημοκρατική διαδικασία του Ιράν, επανέφερε τη
δικτατορία και έσπειρε βαθιά δυσπιστία μεταξύ των Ιρανών απέναντι στις
πολιτικές των ΗΠΑ.
Αυτή η δυσπιστία εντάθηκε περαιτέρω με
την υποστήριξη της Αμερικής στο καθεστώς του Σάχη,
την υποστήριξή της στον Σαντάμ Χουσεΐν κατά τη διάρκεια του επιβληθέντος πολέμου της δεκαετίας του 1980,
την επιβολή των μακρύτερων και πιο ολοκληρωμένων κυρώσεων στη σύγχρονη ιστορία
και, τελικά,την απρόκλητη στρατιωτική επιθετικότητα - δύο φορές, εν μέσω διαπραγματεύσεων - εναντίον του Ιράν.
Ωστόσο,
όλες αυτές οι πιέσεις δεν κατάφεραν να αποδυναμώσουν το Ιράν. Αντίθετα,
η χώρα έχει ενισχυθεί σε πολλούς τομείς:
τα ποσοστά αλφαβητισμού έχουν
τριπλασιαστεί - από περίπου 30% πριν από την Ισλαμική Επανάσταση σε πάνω
από 90% σήμερα.
η τριτοβάθμια εκπαίδευση έχει επεκταθεί δραστικά.
έχουν επιτευχθεί σημαντικές πρόοδοι στη σύγχρονη τεχνολογία.
οι
υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης έχουν βελτιωθεί και
οι υποδομές έχουν
αναπτυχθεί με ρυθμό και κλίμακα ασύγκριτη με το παρελθόν.
Αυτές είναι
μετρήσιμες, παρατηρήσιμες πραγματικότητες που είναι ανεξάρτητες από
κατασκευασμένες αφηγήσεις. Αλλά δεν πρέπει να υποτιμάται
ο καταστροφικός
και απάνθρωπος αντίκτυπος των κυρώσεων, του πολέμου και της
επιθετικότητας στη ζωή του ανθεκτικού ιρανικού λαού.
Η συνέχιση της στρατιωτικής επιθετικότητας και των πρόσφατων
βομβαρδισμών επηρεάζουν βαθιά τη ζωή, τις στάσεις και τις προοπτικές
των ανθρώπων.
Αυτό αντικατοπτρίζει μια θεμελιώδη ανθρώπινη αλήθεια:
όταν ο πόλεμος προκαλεί ανεπανόρθωτη ζημιά σε ζωές, σπίτια, πόλεις και
μέλλον, οι άνθρωποι δεν θα παραμείνουν αδιάφοροι απέναντι στους
υπεύθυνους.
Αυτό εγείρει ένα θεμελιώδες ερώτημα:
Ποια ακριβώς από τα συμφέροντα του αμερικανικού λαού εξυπηρετούνται πραγματικά από αυτόν τον πόλεμο;
Υπήρξε κάποια αντικειμενική απειλή από
το Ιράν που να δικαιολογεί μια τέτοια συμπεριφορά;
Μήπως
η σφαγή αθώων
παιδιών,
η καταστροφή φαρμακευτικών εγκαταστάσεων για τη θεραπεία του
καρκίνου ή
η καυχησιολογία για τον βομβαρδισμό μιας χώρας που θα την
φέρει «πίσω στη λίθινη εποχή»
εξυπηρετούν κάποιο άλλο σκοπό εκτός
από την περαιτέρω βλάβη της παγκόσμιας θέσης των Ηνωμένων Πολιτειών;
Το
Ιράν συνέχισε τις διαπραγματεύσεις, κατέληξε σε συμφωνία και εκπλήρωσε
όλες τις δεσμεύσεις του.
Η απόφαση να
αποσυρθεί από αυτή τη συμφωνία, να κλιμακωθεί προς την αντιπαράθεση και να εξαπολυθούν δύο επιθετικές πράξεις εν μέσω διαπραγματεύσεων
ήταν
καταστροφικές επιλογές που έκανε η κυβέρνηση των ΗΠΑ - επιλογές που εξυπηρετούσαν τις αυταπάτες ενός ξένου επιτιθέμενου.
Η επίθεση σε ζωτικές υποδομές του Ιράν — συμπεριλαμβανομένων των ενεργειακών και βιομηχανικών εγκαταστάσεων — στοχεύει άμεσα τον ιρανικό λαό.
Πέρα από το γεγονός ότι αποτελoύν έγκλημα πολέμου, τέτοιες ενέργειες έχουν συνέπειες που εκτείνονται πολύ πέρα από τα σύνορα του Ιράν. Δημιουργούν αστάθεια, αυξάνουν το ανθρώπινο και οικονομικό κόστος και διαιωνίζουν κύκλους έντασης, φυτεύοντας σπόρους δυσαρέσκειας που θα διαρκέσουν για χρόνια.
Αυτό δεν είναι επίδειξη δύναμης.Είναι σημάδι στρατηγικής αμηχανίας και αδυναμίας επίτευξης βιώσιμης λύσης.
Δεν ισχύει επίσης ότι η Αμερική έχει εισέλθει σε αυτήν την επιθετικότητα ως πληρεξούσιος του Ισραήλ, επηρεασμένη και χειραγωγημένη από αυτό το καθεστώς;
Δεν είναι αλήθεια ότι το Ισραήλ, κατασκευάζοντας μια ιρανική απειλή, επιδιώκει να αποσπάσει την παγκόσμια προσοχή από τα εγκλήματά του εναντίον των Παλαιστινίων;
Δεν είναι προφανές ότι το Ισραήλ στοχεύει τώρα να πολεμήσει το Ιράν μέχρι τον τελευταίο Αμερικανό στρατιώτη και το τελευταίο δολάριο του Αμερικανού φορολογούμενου — μετατοπίζοντας το βάρος των αυταπατών του στο Ιράν, την περιοχή και τις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες, επιδιώκοντας παράνομα συμφέροντα;
Είναι το «Πρώτα η Αμερική» πραγματικά μεταξύ των προτεραιοτήτων της κυβέρνησης των ΗΠΑ σήμερα;
Σας προσκαλώ να κοιτάξετε πέρα από τον μηχανισμό της παραπληροφόρησης — ένα αναπόσπαστο μέρος αυτής της επιθετικότητας — και αντ' αυτού ναμιλήσετε με όσους έχουν επισκεφθεί το Ιράν.
Παρατηρήστε τους πολλούς καταξιωμένους Ιρανούς μετανάστες —που έχουν σπουδάσει στο Ιράν— οι οποίοι τώρα διδάσκουν και διεξάγουν έρευνα στα πιο αναγνωρισμένα πανεπιστήμια του κόσμου ή συνεισφέρουν στις πιο προηγμένες εταιρείες τεχνολογίας στη Δύση.
Συμφωνούν αυτές οι πραγματικότητες με τις στρεβλώσεις που σας λένε για το Ιράν και τον λαό του;
Σήμερα, ο κόσμος βρίσκεται σε σταυροδρόμι. Η συνέχιση της πορείας της αντιπαράθεσης είναι πιο δαπανηρή και μάταιη από ποτέ.
Καθ' όλη τη διάρκεια των χιλιετιών περήφανης ιστορίας του, το Ιράν έχει επιβιώσει από πολλούς επιτιθέμενους. Το μόνο που απομένει από αυτούς είναι αμαυρωμένα ονόματα στην ιστορία, ενώ το Ιράν επιμένει —ανθεκτικό, αξιοπρεπές και περήφανο.
Ο MBS, ο ηγέτης της Σαουδικής Αραβίας, έχει κερδίσει τον Τραμπ εδώ και χρόνια τα δισεκατομμύρια του Τραμπ είναι στενά συνδεδεμένα με τον πλούτο της Σαουδικής Αραβίας
«Στη μέση του πολέμου, το Ιράν δεν συγκέντρωσε τον εβραϊκό λαό σε στρατόπεδα συγκέντρωσης... τους προστατεύουν σαν κανονικούς πολίτες»
ο Ραβίνος Elhanan Beck ασκεί μια από τις πιο εντυπωσιακές κριτικές για το Σιωνισμό και τους τρέχοντες πολέμους Ισραήλ-ΗΠΑ στη Γάζα, τον Λίβανο και το Ιράν
Υποστηρίζει ότι, σύμφωνα με την Τορά, το κράτος του Ισραήλ δεν έχει δικαίωμα ύπαρξης και προχωρά ένα βήμα παραπέρα - περιγράφοντας τον Βενιαμίν Νετανιάχου ως «Αμαλήκ», μια δύναμη που απομακρύνει τους ανθρώπους από τον Θεό.
Ο ραβίνος πιστεύει επίσης ότι, εάν χρειαστεί, το Ισραήλ θα χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα και ότι «καμία τιμή δεν είναι πολύ υψηλή», υπονοώντας ότι θα σκότωναν εκατομμύρια για να εξασφαλίσουν τους στόχους τους.
Εξερευνούμε τη θεολογία πίσω από αυτές τις απόψεις, συμπεριλαμβανομένου του Μεσσία, του Ναού και της ιδέας του Μεγάλου Ισραήλ - παράλληλα με την πίστη του στη συνύπαρξη Εβραίων-Μουσουλμάνων.
