Κάποιοι σύνδεσμοι σε πηγές τεκμηρίωσης που παρατίθενται στα κείμενα ενδέχεται να μην είναι ενεργοί. Κάποιες από τις πηγές μπορούν να ανακτηθούν συμπληρώνοντας το URL του συνδέσμου (δεξί κλικ στο σύνδεσμο) στο Wayback Machine (http://archive.org/index.php)

19.9.14

Ένα παιδί επτά χρονών και η Κόκκινη Αγελάδα

Προσθήκη
Στην υποσημείωση (2) αποχαρακτηρισμένα ντοκουμέντα Ερυθρού Σταυρού για 22 Ισραηλινά στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας Παλαιστινίων(1948-1955)
Με νόμο που ψηφίστηκε πρόσφατα τα παιδιά που θα ρίχνουν πέτρες θα φυλακίζονται ως 20 χρόνια (ως τρομοκράτες)


Ενα παιδί επτά χρονών το απαγάγουν σηκωτό 
Στρατιώτες του Ισραήλ
Πόσο μεγάλη πετρούλα άραγε 
μπορούσε να σηκώσει τόσο δα κορμάκι;

Σπαρταράει το παιδάκι 
τη μοίρα που το περιμένει την ξέρει (1)

Τους δεσμώτες του παρακαλεί
Ανένδοτοι αυτοί
κι ας τους βλέπουν ξένοι πολλοί.

Παιδάκια απαγάγουν συνεχώς
ακόμη και πέντε ετών, βλ. Εδώ

Τους δασκάλους του παιδιού 
που διαμαρτύρονται γι αυτό
τους απαγάγουν κι αυτούς, βλ. Εδώ

Ξανακοιτώ το βίντεο

Ένα πολυκέφαλο θεριό
με πολλά ποδάρια
στις δαγκάνες του έχει αδράξει
μικρό παιδάκι που σπαρταράει
στη φωλιά του να το πάει
να το φάει βασανιστικά



Αγελάδες πολλές περιδιαβαίνουν
η μία δίπλα στην άλλη
να ξεμακρύνουν δεν μπορούν
είναι εγκλεισμένες για σφαγή

Μια μικρή αγελάδα απ αυτές
έγινε ξακουστή.
Μπορεί να είναι η εκλεκτή
Έχει κάτι ξεχωριστό
χρώμα κοκκινωπό
του αίματος το χρώμα το λαμπερό

Συνταρακτικά τα νέα 
χαροποίησαν εναν ολόκληρο λαό
Αδημονεί να δεί
αν το χαρμόσυνο γεγονός επιβεβαιωθεί

Είναι κι αυτός εκλεκτός
Έχει χρώμα κοκκινωπό
του αίματος το λαμπερό
κι ας μην είναι σ όλους ορατό

Η μικρή αγελαδίτσα θα θυσιαστεί 
σαν γίνει τριών ετών
το αίμα της να ξεπλύνει το αίμα 
στα χέρια των εκλεκτών
και να στεριώσει τον ιερό τους ναό


Η μικρή αγελαδίτσα τελικά
δε βρέθηκε να είναι η εκλεκτή
άσπρες τρίχες ανιχνεύτηκαν, βλ. Εδώ
αναβάλλεται ο εξαγνισμός


Αγελαδίτσα μου κοκκινωπή
πολύ σε παρακαλώ
κάνε ό,τι μπορείς
για τα παιδάκια που τα αδράχνουν σηκωτά
θεριά εκλεκτά
Δεν νοιάζεται άλλος κανείς

Είναι κι αυτά εγκλεισμένα όπως εσύ.



Μικρή μου αγελαδίτσα
που είσαι και συ παιδί
κάνε μια προσευχή 

Εγώ δεν μπορώ 
Εφυσηχασμούς, βολέματα
κουβαλάω πολλά
Μέσα μου το μικρό παιδί αργοπεθαίνει
δεν μπορεί να προσευχηθεί

Βλ. και
- Ενα παιδί μιλάει
________________________________
(1) ΜΙΑ ΑΠΟΣΙΩΠΗΘΕΙΣΑ ΕΚΘΕΣΗ, βλ. ΕΔΩ

Συντάκτες: Εννέα διακεκριμμένοι Βρετανοί νομικοί-δικαστές

Θέμα:  Απάνθρωπες συνθήκες κράτησης ...παιδιών της Παλαιστίνης ηλικίας...12 ετών  στις φυλακές του Ισραήλ - Φυλακίζονται 700-800 το χρόνο.

Ενδεικτικές αναφορές από την έκθεση:
- Κρατούνται σε απομόνωση,
- Εξαναγκάζονται να υπογράφουν ομολογίες που δεν μπορούν να διαβάσουν
- Τους φοράνε κουκούλες και σίδερα στα πόδια
-  Tα αναγκάζουν να μένουν ξύπνια
- Τα σέρνουν από τα κρεβάτια τους στη μέση της νύχτας, δεμένα πισθάγκωνα με δεμένα μάτια και τα αναγκάζουν να γονατίζουν ή να ξαπλώνουν μπρούμυτα σε στρατιωτικά οχήματα, κ.α

Προσθήκη

Ισραηλινά Στρατόπεδα Καταναγκαστικής Εργασίας Παλαιστινίων 
(1948-1955)
Παλαιστίνιοι (άμαχοι, ανάμεσά τους παιδιά και υπερήλικες)
σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας (1948-1955 )
των Ισραηλινών. Εν μέσω αφόρητης ζέστης του Ιουλίου, 
τους δίνουν μια σταγόνα νερό, βλ. Εδώ 

Τους έβαζαν να σπάνε και μεταφέρουν πέτρες. 
Η τροφή τους ήταν μια πατάτα το πρωί και μισό ξερό ψάρι το βράδυ. 
Κοιμόντουσαν σε σκηνές και βρέχονταν τον χειμώνα. 
Τους χτυπούσαν και τους διαπόμπευαν διατάζοντάς τους να γδύνονται 
και να στέκονται γυμνοί στη σειρά και μαζεύονταν Ισραηλινοί 
(παιδιά και ενήλικες) και τους περιγελούσαν, βλ. Εδώ

Η ύπαρξη των στρατοπέδων αυτών έγινε πρόσφατα γνωστή όταν
ερευνητής έτυχε να δει αρχείο 500 σελ.του Ερυθρού Σταυρού
για τα στρατόπεδα αυτά που αποχαρακτηρίστηκε το 1990.

Επιζώντες Παλαιστίνιοι των στρατοπέδων αυτών ερωτώμενοι
γιατί δεν είχαν κάνει γνωστα τα βάσανά τους αυτά
απάντησαν ότι τα δικά τους βάσανα ωχριούσαν μπροστά στις άλλες 
θηριωδίες που υπέστησαν άλλοι Παλαιστίνιοι από τους Ισραηλινούς 
(βλ. Εδώ - ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΆ ΕΓΚΛΉΜΑΤΑ ΠΟΛΈΜΟΥ, ΕΓΚΛΉΜΑΤΑ 
ΚΑΤΆ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΌΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΓΕΝΟΚΤΟΝΊΑ)

Το Αγεπίσημο Ολοκαύτωμα από Ισραηλινούς σε Εβραίους

The Ringworm Children 1/5 of Israel

Στο βίντεο η χρησιμοποίηση μιας ολόκληρης γενιάς 
(100.000) παιδιών (σκουρόχρωμων) Σεφαρδιτών Εβραίων ως 
ινδικών χοιριδίων σε μοιραία μαζικά πυρηνικά πειράματα
εποπτευόμενα από τον (Νομπελίστα) Σιμόν Πέρες 
και χρηματοδοτούμενα από τις ΗΠΑ

Ζήτησαν από τα παιδιά στα σχολεία να πουν τα ονόματά τους.
΄Στα παιδιά Ασκενάτσι είπαν να παραμείνουν στις αίθουσες.
Τα άλλα τα οδήγησαν σε πούλμαν για εκδρομή....στο θάνατο

 6.000 από τα παιδιά πέθαναν αμέσως. 
Τα υπόλοιπα ανέπτυξαν καρκίνους και πέθαιναν κατά χιλιάδες.
Ενόσο ζούσαν υπέφεραν από επιληψία, αμνησία, 
Αλτσχάιμερ, χρόνιους πονοκεφάλους και ψύχωση. 
Επειδή εκτέθηκε στις ακτίνες όλο τους το σώμα, 
η γενετική σύσταση των παιδιών μεταβλήθηκε 
και επηρέασε την επόμενη γενιά. 

14.9.14

Μια Αξιοσημείωτη Συνέντευξη Τύπου και μια Απολογητική Ανοικτή Επιστολή προς το Λαό της Ρωσίας


https://www.youtube.com/watch?v=yH35raTPVu8


  •  
    • Στο βίντεο συνέντευξη τύπου του Πρωθυπουργού του Donetsk. 
      Παρίσταντο δημοσιογράφοι από όλες τις χώρες.

      Κανένα δυτικό ΜΜΕ δεν την δημοσιοποίησε, ούτε απλά την ανέφερε.
      Οι ηγέτες των δυτικών ωχριούν μπροστά στους ηγέτες των "τρομοκρατών".

      Οι " τρομοκράτες" ηγέτες μιλάνε άμεσα. 
      Μιλάνε απλά, λογικά, ουσιαστικά.
      Όπως μιλάει αυτός που δεν έχει να κρύψει κάτι.
      Καταλαβαίνεις ότι λένε αλήθειες. 
      Καταλαβαίνεις το δίκιο του αγώνα των ανθρώπων τους.

      Υποκλίνεσαι στην αυθεντικότητά τους. 

        Ακούς τον Αμερικανό ηγέτη λίγους μήνες μετά την καταδίκη των ΗΠΑ από την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ στη Γενεύη, βλ. Εδώ, για 
          την ποινικοποίηση της έλλειψης στέγης, χαρακτηρίζοντάς την «σκληρή, απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση" που παραβιάζει τις διεθνείς υποχρεώσεις της συνθήκης για τα ανθρώπινα δικαιώματα,
        και με νωπή ακόμη τη νέα Ηρωδιάδα του Ισραήλ στην Παλαιστίνη
        να προαναγγέλλει έναν ακόμη "πόλεμο ειρήνης" λέγοντας, βλ. Εδώ:
        "Αμέρικα, οι ατελείωτες ευλογίες μας συνεπάγονται ένα διαρκές φορτίο.
        Αλλά ως Αμερικανοί, χαιρετίζουμε την ευθύνη μας να οδηγούμε.
        Από την Ευρώπη στην Ασία, από τα πέρατα της Αφρικής ως τις εμπλεγμένες σε πόλεμο πρωτεύουσες της Μέσης Ανατολής, ορθώνουμε το ανάστημά μας για ελευθερία, δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια.
        Αυτές είναι αξίες που αποτελούν οδηγό για το έθνος μας από την ίδρυσή του"
        και δεν βλέπεις να αντιδρά κανείς. 

      Να ακούς κάποιους να μιλάνε λογικά, να ακούς ηγέτες να λένε αλήθειες τον εικοστό πρώτο αιώνα σε εντυπωσιάζει.
      Νοιώθεις ότι σε σέβονται, δεν υποτιμούν τη νοημοσύνη σου.
      Τόσο σπάνιο στις μέρες μας.

      Αυτούς τους ανθρώπους τους έχουν κατασυκοφαντήσει οι "δικοί μας" ηγέτες και τα ΜΜΕ "μας".

      Κάποιοι ένοιωσαν την ανάγκη να απευθύνουν ανοικτή επιστολή απολογίας στο Ρωσικό λαό και τον ηγέτη του που στηρίζει ανθρώπους σαν κι αυτούς.
      Απολογία για τη συμπεριφορά των ηγετών τους και των ΜΜΕ τους απέναντί τους.

        Η επιστολή, βλ. Εδώ, δημοσιοποιήθηκε σε δεκαεννέα γλώσσες στις 20 Αυγούστου 2014. 
        Η ιστοσελίδα στην οποία αναρτήθηκε, όπως αναφέρεται Εδώ, λίγο μετά τη δημοσίευσή της υπέστη επίθεση και ήταν ανενεργή για μέρες. 
        Σήμερα έχει συγκεντρώσει πάνω από 23.000 υπογραφές από 190 χώρες. 


        Για να υπογράψετε κλικ Εδώ


        Η συμπεριφορά των δυτικών ηγετών και των δυτικών ΜΜΕ για την οποία απολογούνται αυτοί που συνέταξαν την επιστολή και αυτοί που προσθέτουν τις υπογραφές τους περιγράφεται σύντομα και περιεκτικά στο παρακάτω κείμενο


      από την ιστοσελίδα ΗΕLLAS FORCE με τίτλο:
      Του Μιχαήλ Στυλιανού
      Υπό την προεδρία και διεύθυνση του προέδρου Ομπάμα και της ευρωπαϊκής ηγεσίας Μέρκελ, Ολάντ, Κάμερον, Ραζμούσεν και Μπαρόζο, η καθημερινή ενημέρωση του δυτικού δημοκρατικού κόσμου προσομοιάζει με τεράστια πανοραμική οθόνη όπου φοβερές κατασκευές σατανικού εγκεφάλου εισορμούν κάθε τόσο, μεταιωρούνται τρομοκρατικές μερικά εικοσιτετράωρα, 
      αναλύονται και σχολιάζονται με συναισθηματικές εκρήξεις,
       εντυπώνουν εικόνες και «πεποιθήσεις» σε άδεια μυαλά,
       και εξαφανίζονται κατόπιν και πάλιν ως ήρθανακολουθούμενες αμέσως από άλλες, προτού δοθεί χρόνος για την επισήμανση και την αποκάλυψη της απάτης και το «κάρφωμα» του δαιμόνιου ταχυδακτυλουργού.

      Η μηχανή δοκιμάζεται επί χρόνια σε διάφορα γεωγραφικά στίγματα, επέτρεψε το συνεχιζόμενο απίστευτο και πολυαίμακτο φιάσκο του Ιράκ και της Λιβύης, μετά την κρεούργηση της Γιουγκοσλαβίας, αλλά ίσως πουθενά προηγουμένως δεν έφθασε στα επίπεδα της διαστροφής, της προπέτειας και της έλλειψης δισταγμού που επιδεικνύεται στο θέατρο της Ουκρανίας.
      • Ρωσικές στρατιές κατεβαίνουν απειλητικές προς την Δύση στα χείλη του κ. Φογκ Ρασμούσεν και Αμερικανών στρατηγών του ΝΑΤΟ, αλλά την μεθεπομένη έχουν εξαφανισθεί από ραντάρ και δημοσιεύματα των καθωσπρέπει μίντια.
      • «Ο Πούτιν και Ρώσοι ρίχνουν με πύραυλο BUK ένα μαλαισιανό Μπόϊγκ , σκοτώνοντας 298 αθώους επιβάτες και πλήρωμα»

      καταγγέλλει ο κ. Κέρρυ, σιγοντάρει ο κ. Ομπάμα, απειλεί ο Ολλανδός πρωθυπουργός, εκρήγνυται ο Κάμερον, συνταράσσεται ο πλανήτης
      • Χωρίς μιαν εικόνα από τους παντεπόπτες αμερικανικούς δορυφόρους, που διαβάζουν και πινακίδα αυτοκινήτου από το διάστημα.
      • Οι «μυστικοί» του Κιέβου εξαφανίζουν και τα ηχητικά της επικοινωνίας με το μαλαισιανό Μπόϊγκ και τον Ισπανό ελεγκτή εναέριας κυκλοφορίας (όχι όμως και τις αποκαλύψεις του στο Τουίτερ). 
      • Το BBC εξαφανίζει την ανταπόκριση απεσταλμένης του, με τις περιγραφές αυτοπτών μαρτύρων της επίθεσης καταδιωκτικών. 
      • Το GOOGLE εξαφανίζει τις φωτογραφίες από τα διάτρητα από σφαίρες συντρίμματα της πτέρυγας και της πλευράς του πιλοτηρίου του Μπόϊγκ
      • Δηλώσεις, εικόνες και διαγράμματα των ρωσικών ραντάρ, με την επισήμανση ουκρανικών καταδιωκτικών, αγνοούνται από τα καθωσπρέπει μίντια της δημοκρατικής Δύσης
      • Τα μαύρα κουτιά παραδίδονται απείραχτα στους Μαλαισιανούς απεσταλμένους, αλλά έχουν εξαφανισθεί στα εργαστήρια… βρετανικών υπηρεσιών μελέτης.
      • Ακολουθούν μαρτυρίες ειδικών, στη Γερμανία, στη Μαλαισία, στην Αυστραλία, πως το αεροπλάνο καταρρίφθηκε με βολίδες βαρέως πολυβόλου και πύραυλο αέρος-αέρος, από ουκρανικό καταδιωκτικό, αλλά τις βλέπει μόνο το αμυδρό φως της «παράλληλης», συνωμοτικής ενημέρωσης…

      Σε μια βδομάδα, δέκα μέρες το πολύ, η δολοφονία 300 ανύποπτων επιβατών ενός αεροπλάνου χάνεται από την μαγική οθόνη του προπαγανδιστή ταχυδακτυλουργού. Ούτε μία λέξη στην ελεγχόμενη μηχανή της «ενημέρωσης»,από το συμμαχικό «Υπουργείο της Αλήθειας». Αλλά η πλύση εγκεφάλων των αμέριμνων, αδιάφορων και αφασικών υπηκόων έχει συντελεσθεί…
      Την περασμένη Παρασκευή: 
      « Ρωσική στρατιωτική φάλαγγα 16 στρατιωτικών οχημάτων, τη νύχτα με αναμμένα τα φώτα, παραβιάζει τα σύνορα και εισβάλλει στην Ουκρανία»
      κατά μαρτυρία Εγγλέζων δημοσιογράφων, της Γκάρντιαν μάλιστα και του Νταίηλυ Τέλεγκραφ, χωρίς φωτογραφία, ούτε από κινητό…Που επισύρει αμέσως κλήση του Ρώσου πρεσβευτή στο Φόρεν ΄Οφις για «εξηγήσεις» (μπέρδεψαν την Ουκρανία με αποικία της Αυτής Μεγαλειότητος!) διεθνή πάταγο, κατάρρευση χρηματιστηρίων και φυσικά τις αναμενόμενες δηλώσεις περί ρωσικής απειλής για την Ευρώπη, από τον συνεχώς εξαγριωμένο κ. Ρσμούσεν (του ΝΑΤΟ, ντε ).
      Το τελευταίο φάντασμα αντιμετωπίστηκε με σαρκαστική ανακοίνωση από την Μόσχα και την επομένη εξαφανίσθηκε και πάλι, χωρίς να αφήσει ίχνη στην οθόνη του προπαγανδιστή ταχυδακτυλουργού…
      Αλλά το φαινόμενο της δουλικής υποταγής, άλλοτε έγκυρων και σεβαστών αμερικανικών, βρετανικών και γερμανικών μέσων ενημέρωσης, στην μπαγκέτα του «Μεγάλου Αδελφού» και οι άκρως απειλητικές του συνέπειες, σε περίοδο όπου σε ηγετικούς κύκλους της Ουάσιγκτων κυριαρχεί κρίση πολεμικής υστερίας, προκαλεί κραυγές απόγνωσης σε εχέφρονες Αμερικανούς και Ευρωπαίους πολιτικούς, διπλωμάτες και βετεράνους κρατικούς λειτουργούς, των οποίων όμως η φωνή πνίγεται στον πάταγο της πολεμοχαρούς προπαγάνδας
      Φωνές σωφροσύνης σαν του καγκελαρίου Χέλμουτ Σμιτ, του Γάλλου πρώην υπουργού των Εξωτερικών Υμπέρ Βεντρίν, των Αμερικανών Πάτρικ Μπιουκάναν και Ρον Πωλ παραμερίζονται ως αναχρονιστικές, ενώ του Βρετανού Νάϊτζελ Φάρανζ και της Μαρίν Λεπέν ( μαχητικά φιλελλήνων και των δύο) περιφρονούνται και στην Ελλάδα, ως στερημένες ταυτότητας της «Αστυνομίας της Σκέψης».
      Σεβαστοί Ολλανδοί δημοσιογράφοι, οι Κάρελ Βαν Βόλφερεν και Ρον Ούνζ μιλούν για την « έσχατη διαφθορά και αναξιοπιστία του αμερικανικού Τύπου»
      Ο Βόλφερεν, σε μακροσκελές άρθρο του, που επικαλείται ο Πωλ Γκραιγκ Ρόμπερτς, αναλύει πως ο ηγεμόνας της Ουάσιγκτων εγκλώβισε την Ευρώπη σε μιαν « ατλαντιστική ιδεολογία», που αποκλείει κάθε ανεξάρτητη σκέψη ή εξωτερική πολιτική από μέρος των Ευρωπαίων, οι οποίοι έχουν υπαχθεί σε κατάσταση βασσάλων-υποτελών.
      Ο Βόλφερεν καταλήγει με την διαπίστωση ότι καθώς η Ουάσιγκτων σπρώχνει την Ευρώπη στον πόλεμο, «οι Ευρωπαίοι αδυνατούν να πείσουν τους εαυτούς τους να παραδεχθούν την δυσλειτουργία και άκρα ανευθυνότητα του αμερικανικού κράτους»
      Ο Αμερικανός οικονομολόγος, τέως υπουργός, καθηγητής, αρχισυντάκτης της Γουώλ Στρητ Τζέρναλ και συγγραφέας Πωλ Γκραιγκ Ρόμπερτς, σε δύο συνεχόμενα άρθρα του το Σαββατοκύριακο, επέμενε στο θέμα, που κρίνει κρίσιμο για την ανθρωπότητα:
      «Χωρίς εσωτερικούς ελέγχους της ανευθυνότητας της Ουάσιγκτων από τους συμμάχους της, τα ΜΜΕ και τους Αμερικανούς γερουσιαστές, το μόνο φρένο στη φόρα της Ουάσιγκτων προς τον πόλεμο είναι η ρωσική, κινεζική, ινδική και Λατινοαμερικανική διπλωματία. Αν η διπλωματία αποτύχει, η Φουκουσίμα, όσο ολέθρια και αν είναι, δεν θα είναι παρά μια σταγόνα στον Ωκεανό.
      «Η σφαγή, από την Ουάσιγκτων, τα ανδρείκελά της στο Κίεβο και τους βασσάλους της στην ΕΕ, των αμάχων πολιτών στις πρώην ρωσικές επαρχίες που αποτελούν τα ανατολικά και νότια σύνορα της σημερινής Ουκρανίας, όχι μόνο δεν αναφέρεται από τα δυτικά ΜΜΕ, αλλά και διαψεύδεται ή επιρρίπτεται στη Ρωσία
      Η προπαγάνδα της Ουάσιγκτων αποδίδει, σημειώνει ο Ρόμπερτς. 
      • «Δημοσκοπήσεις αποκαλύπτουν πως η πλειοψηφία των Αμερικανών, που έπρεπε να έχουν πλέον ξυπνήσει, μετά τις ψευτιές που τους γέμισαν για το Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Σομαλία, τη Λιβύη, τη Συρία και το Ιράν, με την ανεξάντλητη ευπιστία τους, έπεσαν και πάλι θύματα και θεωρούν τη Ρωσία ως απειλή. ΄Ετσι με τα ψέματα και τις απάτες το καθεστώς Ομπάμα ετοιμάζει τους Αμερικανούς για τον πόλεμο»
      Ο Ρόμπερτς παρενθετικά σημειώνει πως 
      • «οι απάτες που έχει οι διαπράξει η Ουάσιγκτων τις τελευταίες δεκαετίες δεν έχουν προηγούμενο στην ιστορία. 

      Και δεν είναι μόνο οι σχετικές με τους πολυάριθμους πολέμους, αλλά και οι τεράστιες οικονομικές απάτες της Γουώλ Στρήτ, ανάμεσα στις οποίες είναι η ευρωπαϊκή κρίση χρέους, η καταπάτηση της εθνικής κυριαρχίας ευρωπαϊκών κρατών με τις «σωστικές από τη χρεοκοπία παρεμβάσεις» του ΔΝΤ και την φτωχοποίηση της «διασωθείσας» Ελλάδας, Ιταλίας, Ισπανίας, Πορτογαλίας και Ιρλανδίας μαζί με τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.»
      Υπογραμμίζοντας την αυτοσυγκράτηση του Προέδρου Πούτιν και την επιμονή του στην αποφυγή της σύγκρουσης, ο Πωλ Γκραιγκ Ρόμπερτς επισημαίνει παράλληλα ότι η σφαγή των Ρώσων αμάχων στο Ντονμπάς και το συνδυασμένο μπαράζ αμερικανικών κατηγοριών εναντίον της Ρωσίας κορυφώνουν την οργή του ρωσικού λαού -οργή επικίνδυνη, καθώς θα μπορούσε να εξαναγκάσει τον Πούτιν να προσφύγει στη βία.
      «Ο Ιγκόρ Προσβίρνιν, αρχισυντάκτης ρωσικής ηλεκτρονικής εφημερίδας μας έδειξε -γράφει- την έκταση της οργής που προκαλεί στη Ρωσία το επικίνδυνο μείγμα από τις καταπατημένες υποσχέσεις της Ουάσιγκτων με τον διεστραμμένο πόλεμο προπαγάνδας εναντίον της Ρωσίας με την συνενοχή της Γερμανίας.
      «Ο Προσβίρνιν δείχνε θυμό σε κατάσταση βρασμού: «Οι Γερμανοί αποτύχατε στις εξετάσεις. Όταν το Κακό επέστρεψε ξανά στην Ευρώπη, δεν επιχειρήσατε καν να του αντισταθείτε, αμέσως πέσατε στα πόδια του όπως ένας σκλάβος». Στα μάτια των Ρώσωνόλη η Ευρώπη είναι ένας σκλάβος του κακού που έρχεται από την Ουάσιγκτων» ,παρατηρεί ο Ρόμπερτς και αναρωτιέται (ρητορικά):
      «Γιατί η Μέρκελ επέτρεψε στην Ουάσιγκτων να σπρώξει τη Γερμανία σε σύγκρουση με τη Ρωσία; Τι εξηγεί αυτήν την πλήρη αποτυχία της Μέρκελ ως ηγέτη;.. Τα καθεστώτα Κλίντον, Μπους και Ομπάμα έβαλαν τον κόσμο στις ράγες προς ένα τελικό πόλεμο. Πως είναι δυνατόν να μην αναγνωρίζεται το κακό που υπηρετούν;»
      « Μια μέρα οι Ευρωπαίοι θα ξυπνήσουν- ελπίζει ο πρώην υπουργός του Ρέιγκαν. Τότε θα αντιληφθούν ότι η Ουάσιγκτων δεν κάνει τίποτα γι’ αυτούς εκτός από το να τους προστατεύει από ένα ανύπαρκτο «ρωσικό κίνδυνο», ενώ τους φορτώνει με δραματικό κόστος, χρησιμοποιώντας τους για στρατολόγηση στον πόλεμό της για την παγκόσμια ηγεμονία.
      Αργά ή γρήγορα οι Ευρωπαίοι πρέπει να αντιληφθούν ότι αυτός ο ρόλος που τους έχει ανατεθεί από την Ουάσιγκτων δεν είναι προς το συμφέρον τους και οδηγεί κατ’ ευθεία στον 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο, στον οποίο πρώτα θύματα θα είναι οι Ευρωπαίοι

8.9.14

Σκοτεινές Σελίδες Ιστορίας Πίσω από τη Σημερινή Κατάσταση στον Κόσμο


"Πλήρης διάλυση του Λιβάνου σε πέντε επαρχίες ως προηγούμενο για ολόκληρο τον αραβικό κόσμο συμπεριλαμβανομένων της Αιγύπτου, της Συρίας, του Ιράκ και της Αραβικής χερσόνησου και ήδη ακολουθείται αυτό το σχέδιο.
Η διάλυση της Συρίας και του Ιράκ αργότερα σε εθνοτικές ή θρησκευτικές περιοχές όπως στο Λίβανο είναι πρωταρχικός στόχος του Ισραήλ στο ανατολικό μέτωπο μακροπρόθεσμα,
ενώ η διάλυση της στρατιωτικής δύναμης των κρατών αυτών χρησιμεύει ως πρωταρχικός βραχυπρόθεσμος στόχος"
Από άρθρο του Oded Yinon, υπαλλήλου του Υπουργείου Εξωτερικών του Ισραήλ στη Kivunim (Οδηγίες), επίσημο όργανο της Παγκόσμιας Σιωνιστικής Οργάνωσης, βλ. Εδώ 

Συνεχίζουμε την παράθεση ιστορικών στοιχείων από την Εισαγωγή της "Εγκυκλοπαίδειας για το Πρόβλημα της Παλαιστίνης", βλ. Εδώ
Στην προηγούμενη ανάρτηση είχαν παρατεθεί τα δύο πρώτα κεφάλαια:
Παρακάτω παρατίθενται τα κεφάλαια 6 έως 10:
  • Ισραηλινά Εγκλήματα Πολέμου που Διαπράχθηκαν στο Λίβανο κατά των Λιβανέζων και των Παλαιστινίων.
  • Ισραηλινή Πειρατεία και Τρομοκρατία στη Θάλασσα
  • Τρομοκρατία της MOSSAD και Εγκλήματα κατά Παλαιστινίων και Άλλων στην Ευρώπη και Μέση Ανατολή
  • Σιωνιστική Τρομοκρατία Εναντίον Αμερικανών στις ΗΠΑ
  • Σιωνιστικά Εγκλήματα Εναντίον Εβραίων
 και σε υποσημείωση τα κεφάλαια 3 έως 5:
  • Ο Σιωνιστικός επιθετικός πόλεμος το1967
  • Η  Ιντιφάντα: Η Πρόκληση της Παλαιστίνης στο Σιωνισμό
  • Bομβαρδισμός στρατοπέδων Παλαιστίνιων Προσφύγων



  • Ισραηλινά Εγκλήματα Πολέμου που Διαπράχθηκαν στο Λίβανο κατά των Λιβανέζων και των Παλαιστινίων

Το κεφάλαιο 30 ασχολείται με τους σιωνιστικούς επιθετικούς πολέμους του 1978 και του 1982 κατά του Λιβάνου.

·        Πόλεμος του 1978
Ήδη από το 1919 οι σιωνιστές σχεδίαζαν να συμπεριλάβουν στο προτεινόμενο εβραϊκό κράτος τους το νότιο τμήμα του Λιβάνου εκτεινόμενο από το λιμάνι της Τύρου ως τα βόρεια σύνορα της Παλαιστίνης.
Ο στόχος τους δεν ήταν μόνο η επέκταση, αλλά και να σφετεριστούν τα νερά του ποταμού Λιτάνι.
Μετά την κατάληψη του 80% της Παλαιστίνης και την ανακήρυξη του λεγόμενου εβραϊκού κράτους, το 1951 σιωνιστές ηγέτες άρχισαν να σχεδιάζουν τις μελλοντικές παρεμβάσεις τους σε υποθέσεις του Λιβάνου, προκειμένου να φέρουν τον Λίβανο υπό τον έλεγχό τους.
Ο Ben Gurion και ο Μοσέ Νταγιάν συνωμότησαν για να προσελκύσουν Λιβανέζους Μαρωνίτες αξιωματικούς να συνεργαστούν μαζί τους.
Στη Μοσάντ, την υπηρεσία πληροφοριών του Ισραήλ, δόθηκε η κύρια ευθύνη για παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις του Λιβάνου, προκειμένου να διασπάσει τη χώρα σε μαριονέτες μίνι κράτη.
Αυτό το έχει αποδεχθεί ο Uri Dan, ο εκπρόσωπος Τύπου του υπουργού Άμυνας Αριέλ Σαρόν:
"Η Mossad ήταν υπεύθυνη για τις σχέσεις του Ισραήλ με τους ηγέτες των χριστιανών του Λιβάνου »(37)
Από το 1948 έως το 1978, οι Σιωνιστές διέπραξαν εγκλήματα πολέμου σε επιδρομές εναντίον χωριών στο νότιο Λίβανο και σκότωσαν εκατοντάδες Λιβανέζους άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Κατέστρεψαν πολλά σπίτια και ανατίναξαν σπίτια σε πάνω από πενήντα χωριά.
Χρησιμοποίησαν βόμβες φωσφόρου και ναπάλμ για να κάψουν καλλιέργειες, κήπους και να επιφέρουν σοβαρή ζημιά στα Λιβανέζικα χωριά.
Η ανάφλεξη πολέμου που ξεκίνησε από το Ισραήλ στις 14 Μαρτίου του 1978 και αντιπροσώπευε την κορύφωση της σιωνιστικής συνωμοσίας κατά του Λιβάνου, αποτελεί έγκλημα κατά της ειρήνης από την ισραηλινή ηγεσία. Ισραηλινές δυνάμεις προέλαυσαν στο Λίβανο στα βόρεια, δυτικά και ανατολικά.
Στις 19 Μαρτίου είχαν σχεδόν ολοκληρώσει την κατοχή τους στην περιοχή νότια του ποταμού Λιτάνι. Εξοπλισμένοι με αμερικανικό αεροσκάφη, στην περιοχή της Τύρου η ισραηλινή αεροπορία έκανε χρήση παράνομων βομβών διασποράς για πρώτη φορά.
Η περιοχή που καταλήφθηκε από το Ισραήλ ανερχόταν σε 1.100 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Οι λιβανικές αρχές εκτίμησαν το συνολικό αριθμό Λιβανέζων και Παλαιστινίων που σκοτώθηκαν από το Ισραήλ στους 1.168, σχεδόν οι μισοί από αυτούς άμαχοι. 285.000 άνθρωποι έμειναν άστεγοι στο Νότιο Λίβανο.
Στις 19 Μαρτίου 1978, το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών εξέδωσε ψήφισμα στο οποίο καλούσε
 «το Ισραήλ να σταματήσει αμέσως τις στρατιωτικές ενέργειες εναντίον της εδαφικής ακεραιότητας του Λιβάνου και να αποσυρθεί αμέσως από ολόκληρη τη λιβανική επικράτεια."
Παρά το ψήφισμα, οι ισραηλινές δυνάμεις συνέχισαν να βομβαρδίζουν Λιβανικές πόλεις και χωριά από αέρα και από θάλασσα, σκοτώνοντας εκατοντάδες άνδρες, γυναίκες και παιδιά.

·        Πόλεμος του 1982
Στις 6 Ιουνίου του 1982 οι ηγέτες του Ισραήλ κλιμάκωσαν τη συνωμοσία τους εναντίον του Λιβάνου και διεξήγαγαν έναν επιθετικό πόλεμο στον οποίο συμμετείχαν 90.000 στρατεύματα.
Οι στόχοι των Ισραηλινών ήταν
- να εκδιώξουν όλους τους Παλαιστινίους από το Λίβανο,
- να υποστηρίξουν τους Φαλαγγίτες να πάρουν τον έλεγχο όλου του Λιβάνου,
- να αναγκάσουν τον Μαρωνίτη Πρόεδρο να συνάψει ειρήνη με το Ισραήλ και
- να μετατρέψουν τον Λίβανο σε κράτος-μαριονέτα.
Στις 30 Αυγούστου του 1982, ο Menahem Begin και ο Ariel Sharon κάλεσαν τον εκλεγέντα Πρόεδρο του Λιβάνου, τον Bashir Gemayel, στη Nahariya.
Στο βιβλίο τους « Iσραηλολιβανικός Πόλεμος, ο Ze'ev Schiff και ο Yehud Ya'ari αναφέρουν ότι ο Begin
"μόλις που στεκόταν στη θέση του πριν ξεκινήσει την επίθεση «Που βρισκόμαστε με την συνθήκη ειρήνης"; ρώτησε απότομα με τον άξεστο τρόπο του ... "Ο Gemayel είπε,
" Δεν μπορώ να αποφασίσω μόνος μου για τέτοια θέματα. Υπάρχει κυβέρνηση και πολιτικοί θεσμοί στο Λίβανο και θα πρέπει να συμμετέχουν ... ». Ο Begin τον διέκοψε:
« Εμείς πιστεύουμε ότι το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις ως πρόεδρος είναι να επισκεφθείς την Ιερουσαλήμ, ή τουλάχιστον το Τελ Αβίβ ... »
« Θα είμαστε σε επαφή μαζί σου, κύριε, πριν από τις 22 Σεπτεμβρίου », είπε ο Begin καθώς συνόδευε να φύγει ο Gemayel.
Δεδομένου ότι η ημερομηνία ήταν η παραμονή των εγκαθίδρυσής του ως προέδρου, υπήρχε μια σπόντα απειλής στο αντίο του Begin. "(38)
Λίγο αργότερα, η Μοσάντ, η ισραηλινή υπηρεσία πληροφοριών, διέταξε τους πράκτορές της στο Λίβανο για έκρηξη μεγάλης ποσότητας gelignite κάτω από το κτίριο όπου είχε συνάντηση ο Bashir Gemayel με τους βοηθούς του.
Η βόμβα εξερράγη στις 14 Σεπτεμβρίου 1982 και σκότωσε τον εκλεγμένο πρόεδρο Bashir Gemayel και 60 από τους βοηθούς του στα κεντρικά γραφεία των Φαλαγγιτών στην Ανατολική Βηρυτό.
Την ίδια ημέρα, "ο Begin και ο Sharon, χωρίς διαβούλευση του υπουργικού συμβουλίου, μόνο με τον υπουργό Εξωτερικών Shamir έβαλαν σε εφαρμογή την  «Επιχείρηση Σιδερένιος Εγκέφαλος» για την κατάληψη της Δυτικής Βηρυτού.» (39)
Οι ισραηλινές δυνάμεις κατέλαβαν μεγάλο μέρος του Λιβάνου, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσας του Βηρυτού. Κατέστρεψαν πολλά Λιβανικά χωριά και τις πόλεις της Τύρου και της Σιδώνας.
Επίσης, κατέστρεψαν ολοσχερώς τα παλαιστινιακά στρατόπεδα προσφύγων στο Λίβανο, αφήνοντας τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες άστεγους για δεύτερη φορά.
Όταν βομβάρδισαν τη Βηρυτό, χιλιάδες άνθρωποι, κυρίως άμαχοι άνδρες, γυναίκες και παιδιά και βρέφη, σκοτώθηκαν, ακρωτηριάστηκαν, τραυματίστηκαν και έμειναν άστεγοι.
Ισραηλινοί στρατιώτες λεηλάτησαν, λαφυραγώγησαν και πλιατσικολόγησαν πολλά πολύτιμα αντικείμενα από τα χωριά του Λιβάνου και από τις πόλεις της Τύρου, της Σιδώνας και της Βηρυτού, καθώς και από τους παλαιστινιακούς προσφυγικούς καταυλισμούς.
Έκλεψαν ραδιόφωνα, τηλεοράσεις, συσκευές και είδη οικιακής χρήσης. Στην Τύρο, τη Σιδώνα και τη Βηρυτό έκλεψαν πολλά πολύτιμα χαλιά, αντικείμενα τέχνης και κοσμήματα.
Εξαιρουμένων των θυμάτων της σφαγής στη Σάμπρα και Σατίλα, ο Λιβανικός Ερυθρός Σταυρός ανέφερε στις 30 Νοεμβρίου του 1982, ότι 19.085 άτομα σκοτώθηκαν και 31.915 τραυματίστηκαν κατά την ισραηλινή εισβολή, και ότι στη Δυτική Βηρυτό, για παράδειγμα, το 80% των θυμάτων ήταν άμαχοι και το ένα τρίτο των θυμάτων ήταν κάτω των 15 ετών. » (40)
Έως τις 17 Ιουνίου του 1982, 800.000 άνθρωποι είχαν εκτοπιστεί εξαιτίας της ισραηλινής εισβολής.100.000 πρόσφυγες ήταν άστεγοι εξαιτίας της καταστροφής των παλαιστινιακών προσφυγικών καταυλισμών στο νότο. (41)
Το Συμβούλιο για την Ανάπτυξη και την Ανασυγκρότηση του Λιβάνου εκτίμησε ότι οι ζημιές που προκλήθηκαν από την εισβολή του Ισραήλ, μέχρι το Δεκέμβριο του 1982, ανήρχοντο σε 6351824000 Λιβανικές λίρες, εκ των οποίων το 5% αντιστοιχούσε σε σχολεία, το 7,2% σε υπηρεσίες Υγείας, το 0,9% σε εγκαταστάσεις πόσιμου νερού, το 0,3% σε αρδευτικά έργα, το 2,4% σε δημοτικά κτίρια, το 12,8% στη γεωργία, το 36,2% στη στέγαση, και το 32,9% στο εμπόριο.
Μόνο το 2,1% των ζημιών που προκλήθηκαν από τη σιωνιστική εισβολή ήταν σε στρατιωτικά κτίρια. (42)
Η απρόκλητη καταστροφή από το Ισραήλ της εθνικής ζωής και της οικονομίας του Λιβάνου, μαζί με το έγκλημα της γενοκτονίας κατά των Παλαιστινίων προσφύγων που ζούσαν στο Λίβανο, δεν μπορεί να ξεπλυθεί από τους σιωνιστές προπαγανδιστές, όσο σκληρά κι αν προσπαθούν.
Μέχρι το 1978 οι Ισραηλινοί χρησιμοποιούσαν παράνομες βόμβες διασποράς εναντίον του Λιβανέζικου και του Παλαιστινιακού λαού στο Λίβανο.
Το 1982 χρησιμοποιήθηκαν, επίσης, βόμβες φωσφόρου.
Τις δύο τελευταίες εβδομάδες του Ιουλίου του 1982, οι Ισραηλινοί "εκτόξευσαν εκατοντάδες βόμβες φωσφόρου μόνο στη Βηρυτό." (43)
 To Christian Science Monitor ανέφερε:
" Η χρήση των βομβών φωσφόρου από τον ισραηλινό στρατό, έχει καταδικαστεί από τους εργαζόμενους περίθαλψης στο Λίβανο, που έχουν δει τις συνέπειές του.
Ο μόνος τρόπος για να σταματήσει η καύση που προκαλείται από τις βόμβες φωσφόρου κοχύλια είναι είτε να αφαιρεθεί ο προσβεβλημένος ιστός ή να γίνει ακρωτηριασμός
Οι εργαζόμενοι περίθαλψης αναφέρουν μια ασυνήθιστα υψηλή συχνότητα ακρωτηριασμών στη Δυτική Βηρυτό, ιδίως μεταξύ των αμάχων.
Ο φώσφορος συνεχίζει να καίει μέχρι και 24 ώρες μετά.
Ο Δρ Τroy Rusli της Νορβηγίας είπε ότι περιέθαλψε περίπου 50 περιπτώσεων φωσφόρου σε πέντε εβδομάδες. Μία από τις τελευταίες ομάδες που φρόντισε ήταν μια οικογένεια με επτά μέλη. Έλειπαν τα μαλλιά στα κεφάλια τους και δεν διακρίνονταν τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους.(44)
Η σφαγή στα στρατόπεδα Παλαιστίνιων προσφύγων στη Σάμπρα και Σατίλα συγκλόνισε τη συνείδηση της ανθρωπότητας.
Περίπου τέσσερις ώρες μετά το θάνατο του Bashir Gemayel, ο υπουργός Άμυνας Ariel Sharon και ο Αρχηγός του Επιτελείου Rafael Eitan αποφάσισαν να στείλουν τους Φαλαγγίτες στα δύο στρατόπεδα.
Ο λόγος που οι Ισραηλινοί έστειλαν τους Φαλαγγίτες, όπως παραδέχτηκε οστρατηγός Eitan αργότερα, ήταν
 "γιατί θα μπορούσαμε να τους δώσουμε εντολές, ενώ ήταν αδύνατο να δώσουμε εντολές στο στρατό του Λιβάνου."
Ο στρατηγός Eitan και ο στρατηγός Amir Drori συναντήθηκαν με τους ηγέτες της «χριστιανικής πολιτοφυλακής» συμπεριλαμβανομένων των Fadi Frem και Elias Hobeika, φαλαγγίτη επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών, ο οποίος ήταν ο ηγέτης της σφαγής.
Ο Sharon και ο Eitan έδωσε στους φαλαγγίτες το πράσινο φως για εξοντώσουν όλους τους παλαιστίνιους πρόσφυγες στη Σάμπρα και Σατίλα.
Ενώ οι φαλαγγίτες διέπρατταν τις σφαγές, οι ισραηλινές δυνάμεις απέκλεισαν τα στρατόπεδα για να αποτρέψουν να δραπετεύσουν οι Παλαιστίνιοι και άναβαν φωτοβολίδες για να μπορούν να βλέπουν οι φαλαγγίτες τα θύματά τους.
Οι φαλαγγίτες σκότωσαν περισσότερους από 2.750 Παλαιστίνιους, άντρες, γυναίκες και παιδιά. (45)
Μεταξύ 4 Ιουνίου του 1982 και 19 Σεπτεμβρίου του 1982 το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών ενέκρινε ψηφίσματα σχετικά με το Λίβανο.
Μεταξύ 26 Ιουνίου και 17 Δεκεμβρίου του 1982 η Γενική Συνέλευση συζήτησε την κατάσταση του Λιβάνου σε τρεις συνόδους, καταδικάζοντας την εισβολή του Ισραήλ στο Λίβανο.
Στις 5 Ιουνίου του 1982, το Συμβούλιο Ασφαλείας υιοθέτησε το ψήφισμα 508 ζητώντας την παύση «κάθε στρατιωτικής δραστηριότητας στο Λίβανο."
Στις 6 Ιουνίου του 1982, το Συμβούλιο Ασφαλείας εξέδωσε το ψήφισμα 509 επιβεβαιώνοντας την
«ανάγκη σεβασμού της εδαφικής ακεραιότητας, της κυριαρχίας και της πολιτικής ανεξαρτησίας του Λιβάνου"
και ότι πρέπει
"το Ισραήλ να αποσύρει αμέσως και άνευ όρων όλες τις στρατιωτικές δυνάμεις του έξω από τα διεθνώς αναγνωρισμένα σύνορα του Λιβάνου. "
Στις 19 Ιουνίου του 1982, το Συμβούλιο Ασφαλείας εξέδωσε το ψήφισμα 512 ζητώντας από το Ισραήλ  
"να σεβαστεί τα δικαιώματα του άμαχου πληθυσμού και να απόσχει από κάθε πράξη βίας εναντίον αυτών των πληθυσμών."
Στις 26 Ιουνίου του 1982  , η Γενική Συνέλευση υιοθέτησε ψήφισμα το οποίο
 "καταδικάζει το Ισραήλ για τη μη συμμόρφωσή του με τα ψηφίσματα 508 και 509 του Συμβουλίου Ασφαλείας."
Στις 4 Ιουλίου του 1982, το Συμβούλιο Ασφαλείας εξέδωσε το ψήφισμα 513  στο οποίο αναφέρεται ότι
το Συμβούλιο "είναι θορυβημένο από τα συνεχή βάσανα των αμάχων του Λιβάνου και του παλαιστινιακού πληθυσμού στον Νότιο Λίβανο και τη Δυτική Βηρυτό."
Στις 29 Ιουλίου,του1982, το Συμβούλιο Ασφαλείας εξέδωσε το ψήφισμα 515 που απαιτούσε
«η κυβέρνηση του Ισραήλ να άρει αμέσως τον αποκλεισμό της πόλης της Βηρυτού."
Στις 19 Σεπτεμβρίου του 1982, το Συμβούλιο Ασφαλείας εξέδωσε το ψήφισμα 521 στο οποίο αναφέρεται:
«Τρομοκρατημένοι από την σφαγή των Παλαιστινίων αμάχων στο Beiurt," το Συμβούλιο "καταδικάζει την εγκληματική σφαγή" που διαπράττεται στα παλαιστινιακά στρατόπεδα της Σάμπρα και Σατίλα.
Στις 24 Σεπτεμβρίου του 1982, η Γενική Συνέλευση ενέκρινε ψήφισμα στο οποίο
«καταδικάζει την εγκληματική σφαγή των αμάχων Παλαιστινίων και άλλωνι στη Σάμπρα και Σατίλα."
Στις 16 Δεκεμβρίου του 1982, η Γενική Συνέλευση κατήγγειλε τις σφαγές στη Σάμπρα και Σατίλα "με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο," χαρακτηρίζοντάς τες "γενοκτονία"
Σε ειρωνεία της ιστορίας, "γενοκτονία", ένας όρος που προέκυψε ως αποτέλεσμα των ναζιστικών διώξεων των Εβραίων στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, ήταν ανάμεσα στα εγκλήματα που διαπράχθηκαν από τους Σιωνιστές εναντίον των Παλαιστινίων προσφύγων στον Λίβανο.
Μια επιτροπή από διακεκριμένους διεθνείς νομικούς, υπό την προεδρία του κατόχου του Νόμπελ Ειρήνης το 1974, του Sean MacBride της Ιρλανδίας, συνεδρίαζε στο Λονδίνο από τις 28 Αυγούστου του 1982 για να ερευνήσει την ισραηλινή εισβολή στο Λίβανο.
Άκουσαν πολλούς μάρτυρες και οργανώσεις στο Λίβανο, την Ιερουσαλήμ, τη Δυτική Όχθη, το Αμμάν, το Λονδίνο, το Όσλο, τη Δαμασκό και την Κύπρο.
Η Επιτροπή, μετά την εξέταση των στοιχείων και σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες δικαίου. κατέληξε στο συμπέρασμα ότι:
1. Η κυβέρνηση του Ισραήλ έχει διαπράξει πράξεις επιθετικότητας σε αντίθεση με το διεθνές δίκαιο.
2 Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις έχουν κάνει χρήση όπλων και μεθόδων πολέμου που απαγορεύονται από το διεθνές δίκαιο, συμπεριλαμβανομένων των νόμων του πολέμου.
3. Παλαιστίνιοι, Λιβανέζοι και κρατούμενοι από άλλες εθνικότητες έχουν υποβληθεί σε μεταχείριση που απαγορεύεται από το διεθνές δίκαιο, συμπεριλαμβανομένης της απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης.
Επιπλέον, υπήρξε παραβίαση του διεθνούς δικαίου που απορρέει από την άρνηση να προσδοθεί στους Παλαιστινίους φυλακισμένους και κρατούμενους η ιδιότητα του αιχμαλώτου πολέμου.
4. Υπήρξε σκόπιμος ή αδιάκριτος ή απερίσκεπτος βομβαρδισμός μη στρατιωτικού χαρακτήρα, νοσοκομείων,  σχολείων και άλλων μη στρατιωτικών στόχων.
5. Υπήρξε συστηματικός βομβαρδισμός και άλλες καταστροφές πόλεων, κωμοπόλεων, χωριών και καταυλισμών προσφύγων.
6  Οι πράξεις των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων έχουν προκαλέσει τη διασπορά, την απέλαση και την κακομεταχείριση των πληθυσμών, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου.
7. Η κυβέρνηση του Ισραήλ δεν έχει βάσιμους λόγους βάσει του διεθνούς δικαίου για την εισβολή του Λιβάνου, για τον τρόπο με τον οποίο διεξάγει τις εχθροπραξίες ή για τη δράση της ως δύναμη κατοχής.
8. Οι ισραηλινές αρχές ή δυνάμεις συμμετείχαν, άμεσα ή έμμεσα, στις σφαγές και άλλες δολοφονίες που έχουν αναφερθεί ότι έχουν πραγματοποιηθεί από πολιτοφύλακες του Λιβάνου στα στρατόπεδα προσφύγων της Σάμπρα και Σατίλα στη Βηρυτό μεταξύ 16 και 18 Σεπτεμβρίου. (46)

  • Ισραηλινή Πειρατεία και Τρομοκρατία στη Θάλασσα

Όταν ένας πολίτης των Ηνωμένων Πολιτειών δολοφονήθηκε εν πλω στο ιταλικό πλοίο Achille Lauro που χτυπήθηκε, όλος ο κόσμος καταδίκασε την πειρατεία στο πλοίο και τη δολοφονία του μοναδικού επιβάτη.
Το Ισραήλ ασκεί πειρατεία και τρομοκρατία στη θάλασσα από το 1984
Δεκαπέντε πλοία έχουν υποστεί πειρατεία σε διεθνή ύδατα και έχουν οδηγηθεί σε ισραηλινά λιμάνια. Οι επιβάτες και τα μέλη του πληρώματος σκοτώθηκαν ή φυλακίστηκαν.
Οι ισραηλινοί ναυτικοί έχουν κλέψει χρήματα, κοσμήματα και άλλα τιμαλφή από τους επιβάτες. Παλαιστίνιοι και επιβάτες άλλων εθνικοτήτων έχουν φυλακιστεί και βασανιστεί από τις ισραηλινές αρχές, και κάποιοι από αυτούς εξακολουθούν να εκτίουν ποινές φυλάκισης.
Αυτά τα ισραηλινά εγκλήματα είναι παραβίαση του διεθνούς δικαίου.
Έχουμε καταθέσει τα αποδεικτικά στοιχεία του εγκλήματος της πειρατείας από τις ισραηλινές αρχές στο κεφάλαιο 33, "Ισραηλινή πειρατεία και η τρομοκρατία στη θάλασσα."

  • Τρομοκρατία της MOSSAD και Εγκλήματα κατά Παλαιστινίων και Άλλων στην Ευρώπη και Μέση Ανατολή

Η κυβέρνηση του Ισραήλ διαπράττει δολοφονίες σε όλο τον κόσμο, κυρίως αθώων ανθρώπων, χρησιμοποιώντας την Μοσάντ ως πράκτορά της στην διάπραξη αυτών των εγκλημάτων.
Αμέσως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το Εβραϊκό Πρακτορείο οργάνωσε μια ομάδα φανατικών σιωνιστών στην Εβραϊκή Ταξιαρχία του Βρετανικού Στρατού, καλώντας τους "Hanokmin" (οι Εκδικητές) για να δολοφονούν ύποπτους Γερμανούς εγκληματίες πολέμου. Τα τάγματα θανάτου Hanokmin δολοφόνησαν περίπου 1.000 Γερμανούς χωρίς δίκη. Η Hanokmin παρείχε στη  Μοσάντ πολλούς από το προσωπικό της. Ένας από τους απαγωγείς της Μοσάντ του Eichman και του στρατηγού Aharon Yariv, επικεφαλής της Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών το 1967, ήταν μέλη της Hanokmin (των Εκδικητών). Κατά τη διάρκεια των ετών 1961 -1963, η Mossad προσπάθησε να δολοφονήσει πολλούς από τους Γερμανούς μηχανικούς και επιστήμονες οι οποίοι συνεργάζονταν με αιγυπτιακά κυβερνητικά εργοστάσια. Κάποιοι από αυτούς δολοφονήθηκαν και άλλοι δέχτηκαν απειλές και παρενόχληση από τη Μοσάντ.
Η Golda Meir εξουσιοδότησε το στρατηγό Zwi Zamir, επικεφαλής της Mossad, να διατάξει δολοφονία των Παλαιστινίων σε στυλ συμμοριών.
Η πρώτη δολοφονία διαπράχθηκε στις 1 Ιουνίου του 1972, όταν παγιδεύτηκε το αυτοκίνητο του Gassan Kanafani, Παλαιστίνιου διανοούμενου, ποιητή και μυθιστοριογράφου, στη Βηρυτό του Λιβάνου, σε μια πράξη του φόνου εκ προμελέτης.
Ο Kanafani δολοφονήθηκε μαζί με την 17 ετών ανιψιά του και πολλοί άλλοι Παλαιστινίοι του Λιβάνου τραυματίστηκαν.
Η δεύτερη απόπειρα δολοφονίας έγινε εναντίον του είκοσι εννιά χρονών Παλαιστινίνιου Bassam Abu Sharif, μετέπειτα εκπρόσωπου του προέδρου Γιασέρ Αραφάτ, στη Βηρυτό στις 25 Ιουλίου του 972. Η βόμβα της Μοσάντ ήταν κρυμμένη σε δέμα που στάλθηκε στο σπίτι του Αμπού Σαρίφ τον τύφλωσε από το ένα μάτι και υπέστη σοβαρές ζημιές στο άλλο.
Ο Wael Zuaiter, Παλαιστίνιος διανοούμενος στη Ρώμη ήταν το επόμενο θύμα. Δολοφονήθηκε στις 16 του Οκτώβρη του 1972 στις 22:30, ενώ επέστρεφε στο διαμέρισμά του.
Στις 8 Δεκεμβρίου του 1972, η Μοσάντ δολοφόνησε τον Mahmud Hamshari, εκπρόσωπο της ΟΑΠ στο Παρίσι. Ο  Hamshari άρχισε να έχει προβλήματα με το τηλέφωνό του για αρκετές ημέρες. Κάλεσε το τηλεφωνικό κέντρο για να επιλύσουν. Ο Hamshari δεν ήξερε ότι είχε δικό του προσωπικό εξυπηρετητή, ένα φορτηγό σταθμευμένο σε κοντινή απόσταση από το σπίτι του από το οποίο τροφοδοτούνταν το τηλέφωνό του. Από κει ένας μηχανικός Μοσάντ έκοβε τις κλήσεις από και προς το τηλέφωνο του Hamshari μέχρις ότου ζήτησε να επισκευαστεί.. Του είπαν ότι θα τον επισκεφθεί ένας μηχανικός την επόμενη ημέρα. Στις 7 του Δεκέμβρη του 1972 εμφανίστηκε κάποιος που οδηγούσε ένα βαν. Τοποθέτησε στο τηλέφωνο εκρηκτικά για να ανατινάξει το διαμέρισμα. Στις 9.25 π.μ., την επόμενη ημέρα, στις 8 Δεκεμβρίου, χτύπησε το τηλέφωνο στο διαμέρισμα του Hamshari. Σήκωσε το τηλέφωνο και τον ρώτησαν «Είσαι ο Δρ Hamshari;" Εκείνος απάντησε, "Ναι."  Το τηλέφωνο εξερράγη και πέθανε λίγες ώρες αργότερα. Αλλά πρόφθασε να πει στην αστυνομία για τον δημοσιογράφο που τον είχε καλέσει και για το αίτημα που είχε γίνει την προηγούμενη μέρα για να επισκευαστεί το τηλέφωνο.
Μετά την έκρηξη βόμβας στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του Παλαιστίνιου Abad Al Chir στη Λευκωσία στην Κύπρο στις 24 Ιανουαρίου του 1973, που τον έκανε κομμάτια και τον  θανάσιμο πυροβολισμό του Dr. Basil Al Kubaissi, Ιρακινού καθηγητή, μπροστά στο Eglise de la Madeleine στο Παρίσι, στις 6 Απριλίου του1973,
η Μοσάντ εκτέλεσε τις πιο φιλόδοξες δολοφονίες της, σε επιδρομή στο κέντρο της Βηρυτού στο Λίβανο, σε συνεργασία με την ισραηλινή Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών και ισραηλινών αλεξιπτωτιστών.
Από το πρωί της 9ης Απριλίου του 1973, 30 ισραηλινοί αλεξιπτωτιστές και αξιωματικοί της Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, όλοι ντυμένοι με πολιτικά ρούχα, προσγειώθηκαν στο  στο Dove Beach έξω από τη Βηρυτό. Το σινιάλο τους το έδωσαν ένας άνδρας και μια γυναίκα που συμπεριφέρονταν ως ζευγάρι που φλέρταρε, οι οποίοι ήταν στην πραγματικότητα πράκτορες της Μοσάντ που εργάζονταν στη Βηρυτό.
Μετά την προσγείωση, οι ισραηλινοί επιδρομείς χωρίστηκαν σε ομάδες των πέντε σε έξι αυτοκίνητα τα οποία είχαν ενοικιαστεί από τη Μοσάντ στο αεροδρόμιο. Μερικά από τα αυτοκίνητα έφθασαν στο τριώροφο σπίτι στην Rue El Χαρτούμ, όπου είχαν τα διαμερίσματά τους παλαιστίνιοι ηγέτες.
Οι Ισραηλινοί πυροβόλησαν τους φρουρούς στην πόρτα του κτιρίου και ανέβηκαν στον 2ο όροφο στο διαμέρισμα του Mohammed Yussuf El Najjar του Νο 3 ανθρώπου στην Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO). Πυροβόλησαν τις κλειδαριές, μπήκαν στο διαμέρισμά και γάζωσαν με σφαίρες τον El Najjar και τη σύζυγό του μπροστά στα παιδιά τους που παρακολουθούσαν τη σκηνή με τρόμο. Ακούγοντας το θόρυβο, μια Λιβανέζα γυναίκα που έμενε στο επόμενο διαμέρισμα, κοίταξε έξω από την πόρτα της και αμέσως σκοτώθηκε από ισραηλινές σφαίρες.
Ο Kemal Nasse, εκπρόσωπος τύπου της ΟΑΠ, δολοφονήθηκε στη συνέχεια στο διαμέρισμά του, ενώ καθόταν στο γραφείο του, γράφοντας μια ομιλία και ο Κεμάλ Adwan, αναπληρωτής του El Najjar, πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε στην πόρτα του διαμέρισματός του.
Ένας από τους άνδρες που σκότωσαν τον Kemal Adwan, ήταν ο Yonathan Nethanyahu, γνωστός ως Yoni, του οποίου  ο νεότερος αδελφός Benjamin, γνωστός ως Bibi, ήταν Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ.
Ο τώρα αποβιώσας Yonathan Nethanyahu ήταν τρομοκράτης που είχε διαπράξει πολλά εγκλήματα κατά των Παλαιστινίων, και ο Benjamin Nethanyahu συνέχισε στα χνάρια του μεγαλύτερου στους αλεξιπτωτιστές.
Σε άλλο κτίριο που επιτέθηκαν οι Ισραηλινοί, οι επιδρομείς πήγαν από όροφο σε όροφο, σκοτώνοντας όλους τους ενοίκους που έβρισκαν.
Μετά τη σφαγή, οι Ισραηλινοί ανατίναξαν το κτίριο, σκοτώνοντας πάρα πολλούς ανθρώπους που βρίσκονταν παγιδευμένοι στο εσωτερικό του.
Η Μοσάντ δολοφόνησε στη συνέχεια τον Mohamed Boudia στο Παρίσι στις 28 Ιουνίου του 1973, ανατινάζοντας το αυτοκίνητό του με βόμβα.
Στις 21 Ιουλίου του 1973, ισραηλινή ομάδα εκτελεστών δολοφόνησε έναν άνθρωπο τον οποίο νόμιζαν ότι ήταν ο Ali Hassan Salameh, ένας Παλαιστίνιος ηγέτης. Στην πραγματικότητα, ο άνθρωπος που σκότωσαν, ο Ahmed Bouchiki, ήταν Μαροκινή σερβιτόρος που εργάζονταν στη Νορβηγία. Όχι μόνο η ομάδα της Mossad τον σκότωσε κατά λάθος, αλλά πιάστηκαν από τη Νορβηγική αστυνομία και δικάστηκαν και καταδικάστηκαν από Νορβηγικό δικαστήριο.
Παρά το Νορβηγικό φιάσκο, η Μοσάντ συνέχισε με μεγαλύτερη ένταση την εκστρατεία δολοφονιών εναντίον εκπροσώπων της PLO και άλλων Παλαιστινίων.
Ο Mahmoud Saleh, εκπρόσωπος της ΟΑΠ στη Γαλλία, δολοφονήθηκε στις 3 Ιανουαρίου του 1977.
Ο Said Hammami, εκπρόσωπος της ΟΑΠ στη Μεγάλη Βρετανία, δολοφονήθηκε στις 4 Ιανουαρίου του 1978.
Ο Ezzedine Kalak, εκπρόσωπος της ΟΑΠ στο Παρίσι και ο αναπληρωτής του Hamad Adnan, δολοφονήθηκαν στις 3 Αυγούστου του 1978.
Στις 22 Ιανουαρίου του 1979, ένα παγιδευμένο αυτοκίνητο από τη Mossad σκότωσε τον Ali Hassan Salameh. Πολλοί Λιβανέζοι σκοτώθηκαν κατά την έκρηξη μαζί με μια Βρετανή, τη Susan Wareham.
Στις 25 Ιουλίου του 1979, η Μοσάντ δολοφόνησε τον Zuhair Mohsen, ανώτερο στέλεχος της ΟΑΠ, στο δρόμο στις Κάννες, στη Γαλλία, όπου ήταν διακοπές.
Από το 1979 μέχρι το 1988, πράκτορες της Μοσάντ δολοφόνησαν πέντε Παλαιστίνιους στην Κύπρο, ένα στο Βέλγιο, τρεις στην Ιταλία, ένα στην Ισπανία, ένα στο Παρίσι, δύο στην Ελλάδα και ένα στο Λονδίνο.
Στις 16 Απρίλη του 1988, ισραηλινοί τρομοκράτες εκπροσωπώντας τη Μοσάντ και το Ισραηλινό Στρατό, παραβίασαν το έδαφος της Τυνησίας και δολοφόνησαν τον Khalil Al Wazir, γνωστό ως Abu Jihad, Αναπληρωτή του Προέδρου Γιασέρ Αραφάτ. Δολοφόνησαν επίσης δύο φρουρούς του και τον Τυνήσιο κηπουρό.
Αυτό το ρεκόρ δολοφονών πολιτικών αντιπάλων και αθώων περαστικών στο έδαφος πολλών ξένων χωρών αποδεικνύει ότι η οργάνωση της Μοσάντ και η λεγόμενη ισραηλινή κυβέρνηση, η οποία δίνει τις εντολές, είναι εγκληματικές οργανώσεις των οποίων τα μέλη θα πρέπει να δικαστούν ως δολοφόνοι και εγκληματίες πολέμου.
Έχουμε τεκμηριώσει αυτή τη δήλωση στο κεφάλαιο 32, «Μοσάντ τρομοκρατία και τα εγκλήματα κατά των Παλαιστινίων και άλλοι στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή."

  • Σιωνιστική Τρομοκρατία Εναντίον Αμερικανών στις ΗΠΑ

Το 1985, το Υπουργείο Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών δημοσίευσε έκθεση για τις εβραϊκές τρομοκρατικές ομάδες στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το 1986 το αμερικανικό Υπουργείο Ενέργειας δημοσίευσε  έκθεση για τρομοκρατία και πιθανές απειλές για τις πυρηνικές εγκαταστάσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σ αυτήν μια ολόκληρη ενότητα αναφέρεται στην εβραϊκή τρομοκρατία, κυρίως στην Jewish Defence League, στο United Jewish Underground και στην Jewish Direct Action.
Αυτές οι εβραϊκές τρομοκρατικές οργανώσεις δεν ενεργούν από μόνες τους. Ενεργούν σε συντονισμό με την Anti-Defamation League του Bnai B'rith (ADL), την American-Israeli Public Affairs Committee (AIPAC) και της Presidents' Conference (που αποτελείται από προέδρους των 48 εβραϊκών εθνικών οργανώσεων).
Αυτές οι εβραϊκές τρομοκρατικές οργανώσεις που δρουν υπό την καθοδήγηση της Μοσάντ, της Ισραηλινής Υπηρεσίας Πληροφοριών, οι οποίες έχουν πολλούς πράκτορες στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αυτές οι Σιωνιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις τρομοκρατούσαν Αραβο-Αμερικανούς και Αμερικανούς άλλων εθνοτήτων, και διέπρατταν φόνους, εμπρησμούς, εκφοβισμούς, παρενοχλήσεις, επιθέσεις και άλλα κακουργήματα.
Οι εκθέσεις του Υπουργείου Δικαιοσύνης και του Υπουργείου Ενέργειας και οι ακροάσεις ενώπιον της Υποεπιτροπής για την Ποινική Δικαιοσύνη της Επιτροπής της Juciciary της αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων, περιέχουν αποδεικτικά στοιχεία των εγκλημάτων των σιωνιστικών τρομοκρατικών οργανώσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Παραθέτουμε τα ντοκουμέντα και τις ένορκες μαρτυρίες για αυτά τα εγκλήματα στο κεφάλαιο 34: "Σιωνιστική τρομοκρατία κατά των Αμερικανών στις Ηνωμένες Πολιτείες."

  • Σιωνιστικά Εγκλήματα Εναντίον Εβραίων

Πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η πλειοψηφία των Εβραίων σ όλο τον κόσμο ήταν ενάντια στον Σιωνισμό.
Αντιτίθετο στη δημιουργία εβραϊκού κράτους και ήθελαν να ζήσουν ως νόμιμοι πολίτες στις αντίστοιχες χώρες τους, όπου απολάμβαναν ή επεδίωκαν ισότητα και ελευθερία.
Η συντριπτική πλειοψηφία των Εβραίων στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν αντίθετοι με τον Σιωνισμό.
Σε 1919 εξέχοντες Αμερικανοί Εβραίοι υπέβαλαν υπόμνημα προς τον Πρόεδρο Wilson για να το μεταφέρει στη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων, εκφράζοντας την αντίθεσή τους στη Διακήρυξη Μπάλφουρ και την δημιουργία εβραϊκού κράτους.
Οι επιφανείς αυτοί Εβραίοι Αμερικανοί θεωρούσαν ότι ο σιωνισμός ήταν κατά κύριο λόγο ιδέα των Ρώσων Εβραίων.
Το 1919, ο Dr. Morris Jastrow, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, αποκάλυψε τη ρωσική προέλευση του πολιτικού Σιωνισμού. Αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά στη λίστα των συνέδρων στο αποκαλούμενο Αμερικανο-εβραϊκό Συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στη Φιλαδέλφεια το Δεκέμβριο του 1918, και το Διεθνές Σιωνιστικό Συνέδριο που πραγματοποιήθηκε το Φεβρουάριο του 1919 στο Λονδίνο, για να καταλάβει πόσο σωστή είναι αυτή η δήλωση. (47)
Στη δεκαετία του 1920 οι Σιωνιστές έγιναν όλο και πιο επιθετικοί και δεν ανέχονταν καμία αντίθεση στον Σιωνισμό.
Το 1924, το πρώτο θύμα αντι-Σιωνιστή Εβραίου από τους Σιωνιστές, ο καθηγητής de Haan, δολοφονήθηκε στην Παλαιστίνη. Η Hagana αργότερα ομολόγησε τον φόνο.
Στις δεκαετίες του 1920 και του 1930 οι Σιωνιστές επιτίθεντο συνεχώς σε Εβραίους που δεν συμφωνούσαν μαζί τους. Διοργάνωναν εκστρατείες δυσφήμισης, συκοφαντίας και παρενόχλησης εναντίον διακεκριμένων Αμερικανών, όπως εναντίον του Πρέσβη Henry Morgenthau (ο οποίος είχε δηλώσει ότι «η Αμερική είναι η Σιών μας"), του μέλους του Κογκρέσσου Julius Kahn, του Ραβίνου Ισαάκ Landman,  του Adolph Ochs, και πολλών άλλων.
Στις 28 Μαΐου 1922 οι New York Times δημοσίευσαν κύριο άρθρο αποκαλώντας τον Σιωνισμό "επικίνδυνο κίνημα."
Ο εκδότης Adolph Ochs, έγραψε άρθρο με τίτλο: «Η αλήθεια για την Παλαιστίνη», στο οποία επιτίθετο στο σιωνιστικό κίνημα.
Ο Arthur Sulzberger Hays, ο οποίος διαδέχθηκε τον Ochs ως εκδότης των New York Times, το 1946 δήλωσε δημοσίως:
" Απεχθάνομαι τις μεθόδους κατανασμού των Σιωνιστών οι οποίοι σε αυτή τη χώρα δεν δίστασαν να χρησιμοποιήσουν οικονομικά μέσα για να φιμώσουν αυτούς που έχουν διαφορετικές απόψεις.
Διαφωνώ με τις απόπειρες δολοφονίας της προσωπικότητας εκείνων που δεν συμφωνούν μαζί τους".
Η καταδίωξη των Εβραίων της σέχτας Neturei Karta στην Ιερουσαλήμ από το Εβραϊκό Πρακτορείο πριν το 1948 και από τη λεγόμενη κυβέρνηση του Ισραήλ μετά το 1948, είναι ένα παράδειγμα της βάρβαρης μεταχείρισης των Εβραίων από τους Σιωνιστές.
Η Neturei Karta δημοσίευσε αγγελία στην εφημερίδα New York Times στις11 Νοεμβρίου 1975 στην οποία ανέφερε μεταξύ άλλων, τα εξής:
1. Κραυγάζουμε κατά του σαδισμού των Σιωνιστών (του Κράτους του Ισραήλ).
2. Ο πραγματικά αυθεντικός εβραϊκός λαός και το κράτος του Ισραήλ δεν συμπίπτουν, αλλά ακραία αντίθετα
3  Οι Σιωνιστές είναι οι μεγαλύτεροι εχθροί του Εβραϊκού λαού.
4.  Οι Σιωνιστές βασανίζουν τους ζώντες και ασχημονούν στους αγαπημένους μας αποθανόντες σοφούς μας, μια κατάφωρη παραβίαση του εβραϊκού νόμου και παράδοσης.
5. Κραυγάζουμε κατά των σαδιστικών πράξεων τις οποίες οι Σιωνιστές έχουν διαπράξει και διαπράττουν εναντίον άλλων εθνών ...
________________________________
  • Ο Σιωνιστικός Επιθετικός Πόλεμος το 1967

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 5ης Ιουνίου του 1967 το Ισραήλ εξαπέλυσε επιθετικό πόλεμο εναντίον της Αιγύπτου, της Ιορδανίας και της Συρίας και κατέλαβε τη Δυτική Όχθη, τη Γάζα, τα Υψώματα του Γκολάν και τη χερσόνησο του Σινά.
Όπως παραδέχονται πολλοί Ισραηλινοί ηγέτες, ο πόλεμος αυτός ήταν αποτέλεσμα μιας από παλιά προγραμματισμένης επιθετικότητας.
Ανελήφθη προκειμένου να επεκτείνει την κατοχή από το Ισραήλ αραβικών εδαφών και όχι (όπως ψευδώς ισχυρίζονται ισραηλινοί απολογητές) ως ένα προληπτικό χτύπημα για να αποφύγουν τον αφανισμό.
Οι παρακάτω παραδοχές από τους ηγέτες του Ισραήλ αποδεικνύουν τη συνωμοσία τους και το έγκλημά τους κατά της ειρήνης:
1. Μεναχέμ Μπέγκιν, υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου:
"Τον Ιούνιο του 1967 είχαμε και πάλι μια επιλογή. Οι συγκεντρώσεις του αιγυπτιακού στρατού στο Σινά δεν αποδεικνύουν ότι ο Nasser επρόκειτο πραγματικά να μας επιτεθεί.
Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας. Εμείς αποφασίσαμε να του επιτεθούμε.»(26)
2. Στρατηγός Yitshak Rabin, Αρχηγός του Επιτελείου Ισραηλινών Δυνάμεων Άμυνας:
"Δεν πιστεύω ότι ο Nasser ήθελε πόλεμο.
Τα δύο τμήματα που έστειλε στο Σινά στις 14 Μαΐου δεν ήταν αρκετά για να εξαπολύσει επίθεση εναντίον του Ισραήλ. Το ήξερε και το ξέραμε και μεις"  (27)
3. Στρατηγός Mattitiahu Peled, επικεφαλής Quartermaster- Γενικό Επιτελείο ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων:
"Όλες αυτές οι ιστορίες για τον τεράστιο κίνδυνο που αντιμετωπίζαμε λόγω του μικρού εδαφικού μας μεγέθους, ένα επιχείρημα που αναπτύχθηκε μόλις  ο πόλεμος είχε τελειώσει, δεν είχαν ποτέ ληφθεί υπόψη στους υπολογισμούς μας πριν την εξαπόλυση των εχθροπραξιών.
Ενόσω προχωρούσαμε στην πλήρη κινητοποίηση των δυνάμεων μας, κανένας εχέφρων δεν θα μπορούσε να πιστέψει ότι όλη αυτή η δύναμη ήταν απαραίτητη για την  άμυνά μας ενάντια στην αιγυπτιακή απειλή.
7. Στρατηγός Haim Barlev, Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ισραηλινών Δυνάμεων Άμυνας:
"Δεν απειλούμασταν με γενοκτονία την παραμονή του πολέμου των έξι ημερών και ποτέ δεν είχαμε σκεφτεί τέτοια δυνατότητα» (32)
8. Στρατηγός Chaim Herzog, πρώτος στρατιωτικός διοικητής του Ισραήλ στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη:
" Δεν υπήρχε κίνδυνος αφανισμού του Ισραήλ. Οι Επικεφαλής ποτέ δεν πίστεψαν αυτόν τον κίνδυνο." (33)
9. Μορντεχάι Bentov, Υπουργός Οικισμού:
«Η όλη ιστορία περί κινδύνου εξόντωσης επινοήθηκε με κάθε λεπτομέρεια και προβλήθηκε με υπερβολή για να δικαιολογήσει την προσάρτηση νέων αραβικών εδαφών" (34)
10. Yigal Allon, Υπουργός Εργασίας και μέλος της Στρατιωτικής Συμβουλευτικής Επιτροπής του Πρωθυπουργού Eshkol:
"Ο Begin και εγώ θέλουμε την Ιερουσαλήμ" (35)
11.  Στρατηγός Meir Amit, ο πρώην επικεφαλής της στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών, επικεφαλής της Μοσάντ το 1967:
«Πρόκειται να γίνει πόλεμος. Ο στρατός μας έχει τώρα πλήρως κινητοποιηθεί.
Αλλά δεν μπορούμε να παραμείνουμε σε αυτή την κατάσταση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η οικονομία μας κινδυνεύει, δεν έχουμε το ανθρώπινο δυναμικό αυτή τη στιγμή, ούτε για τις καλλιέργειες. τα σακχαρότευτλα σαπίζουν στη γη. Πρέπει να πάρουμε γρήγορες αποφάσεις ...
Αν μπορούμε να δώσουμε  το πρώτο χτύπημα οι απώλειες μας θα είναι συγκριτικά μικρές .... " (36)
Να προσποιούμαστε ότι οι αιγυπτιακές δυνάμεις που συγκεντρώθηκαν στα σύνορά μας ήταν σε θέση να απειλήσουν την ύπαρξη του Ισραήλ, δεν προσβάλλει μόνο τη νοημοσύνη κάθε ατόμου που είναι ικανό να αναλύσει τέτοιες  καταστάσεις, αλλά είναι κυρίως προσβολή προς τον ισραηλινό στρατό. " (28)
 4. Στρατηγός Ezer Weizman, Επιχειρησιακός Επικεφαλής  Ισραηλινών Δυνάμεων Άμυνας, Γενικό Επιτελείο:
"Δεν υπήρξε ποτέ κίνδυνος εξόντωσης. Αυτή η υπόθεση δεν είχε εξεταστεί ποτέ σε καμία σοβαρή συνάντηση.". (29)
5. Στρατηγός Yeshayahu Gavish, Διοικητής Στρατηγός Southern Command:
"Ο κίνδυνος εξόντωσης του Ισραήλ δεν ήταν παρών πριν από τον πόλεμο των έξι ημερών " (30)
6. Στρατηγός Μορντεχάι Hod, Διοικητής Στρατηγός Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας:
"Δεκαέξι ετών σχεδιασμός υλοποιήθηκε αυτά τα αρχικά ογδόντα λεπτά. Ζούσαμε με το σχέδιο, κοιμόμασταν με το σχέδιο, τρώγαμε με το σχέδιο Συνεχώς το τελειοποιούσαμε ". (31 )
Κατά τη διάρκεια του πολέμου του 1967, οι Σιωνιστές διέπραξαν σφαγές εναντίον των Παλαιστινίων, των Σύριων και Αιγυπτίων και δολοφόνησαν εκατοντάδες αιχμαλώτους πολέμου.
Λεηλάτησαν και λαφυραγώγησαν Αραβικές ιδιοκτησίες και τα υπάρχοντά τους στις περιοχές που κατέλαβαν.
Έδιωξαν πάνω από 300.000 Παλαιστίνιους, μουσουλμάνους και χριστιανούς από τη Δυτική Όχθη και τη Γάζα, και αρνήθηκαν να τους επιτρέψουν να επιστρέψουν.
Από το 1967, περισσότεροι από 350.000 Παλαιστίνιοι, άντρες, γυναίκες και παιδιά ήταν έγκλειστοι σε ισραηλινές φυλακές ή στρατόπεδα συγκέντρωσης, από τους οποίους αμέτρητοι βασανίστηκαν.
Πολλοί έχασαν τη ζωή τους ή η σωματική ή ψυχική τους υγεία βλάφθηκε σοβαρά.
Η ισραηλινή κυβέρνηση έχει σφετεριστεί το 65% της γης που ανήκει σε Παλαιστίνιους στη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας και έχει σφετεριστεί το 95% των υδάτινων πόρων τους.
Έχουν εγκαταστήσει παράνομα 173 εβραϊκούς οικισμούς και μετέφεραν 86.000 Εβραίους από το Ισραήλ στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα για να ζήσουν σε αυτούς τους οικισμούς.
Στη Δυτική Όχθη, καθώς και τη Λωρίδα της Γάζας η οικονομία έχει καταστραφεί σκόπιμα.
Οι αγρότες, στερούνται τα χωράφια τους και την επιβίωσή τους, έχουν γίνει εργάτες προκειμένου να στηρίξουν τις οικογένειές τους.
Οι Παλαιστίνιοι έχουν φτωχοποιηθεί με παράνομες εισφορές  φόρων δήμευσης 
Παλαιστίνιοι δήμαρχοι, κοινωνικοί και θρησκευτικοί ηγέτες, καθηγητές, δάσκαλοι, δημοσιογράφοι και συνδικαλιστές έχουν απελαθεί σε γειτονικές αραβικές χώρες, τιμωρώντας τους και διαταράσσοντας τις ζωές των οικογενειών τους.
Τα ανθρώπινα, πολιτικά και θρησκευτικά δικαιώματά τους έχουν παραβιαστεί.
Υπόκεινται σε στρατιωτική διοίκηση με τον ίδιο βάναυσο τρόπο που οι Ναζί κυβερνούσαν την κατοχική Ευρώπη κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου.
Περισσότεροι από 10.000 άνδρες, γυναίκες, αγόρια και κορίτσια κρατούνται σε φυλακές και στρατόπεδα συγκέντρωσης και βασανίζονται με τις πιο απάνθρωπες μεθόδους.
Έχουμε ασχοληθεί με αυτά τα εγκλήματα στα Κεφάλαια 18 έως 28.
Οι τίτλοι των κεφαλαίων αυτών περιγράφουν τα εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διαπράττονται εναντίον των Παλαιστινίων από το 1967 έως το 1989.

  •  Η  Ιντιφάντα: Η Πρόκληση της Παλαιστίνης στο Σιωνισμό

Τον Δεκέμβριο του 1987 ο παλαιστινιακός πληθυσμός της Δυτικής Όχθης και της Γάζας, με την ηθική υποστήριξη των Παλαιστινίων που επιβιώνουν στο 80% της Παλαιστίνης που έχει σφετεριστεί από τους Σιωνιστές το 1948, εξεγέρθηκε αυθόρμητα ενάντια στην καταπίεση των κατακτητών Σιωνιστών.
Έχουν αντέξει, παρά τη δολοφονία εκατοντάδων Παλαιστίνιων ανδρών, γυναικών και παιδιών και τον τραυματισμό και την φυλάκιση δεκάδων χιλιάδων περισσότερων, μια εθνική εξέγερση που καθήλωσε την προσοχή του κόσμου και επηρέασε δραστικά την αντίληψη για το σιωνιστικό καθεστώς.
Παρακολουθώντας
τη βιαιότητα της πολιτικής των Ισραηλινών των «σπασμένων κόκκαλων», τη χρήση δηλητηριωδών αερίων που προκαλούν ακούσιες αποβολές σε εγκύους γυναίκες της Παλαιστίνης, την κατεδάφιση και σφράγιση σπιτιών Παλαιστινίων, ξεριζώνοντας χιλιάδες ελαιόδεντρα που θέλουν δεκαπέντε χρόνια για να φθάσουν σε ωριμότητα, παρεμβαίνοντας στη θρησκευτική λατρεία και την εκπαίδευση,
μεταξύ των άλλων εγκλημάτων πολέμου και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, οι οθόνες των τηλεοράσεων σε όλο τον κόσμο έχουν καταστρέψει τους μύθους μιας «ήπιας» κατοχής που εκπορεύεται από τη σιωνιστική προπαγάνδα επί δεκαετίες.
Στην πραγματικότητα, οι Σιωνιστές έχουν εντείνει μόνο τα εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που έχουν διαπράξει στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα τα τελευταία είκοσι χρόνια στην μάταιη προσπάθειά τους να καταστείλουν την Ιντιφάντα.
Αυτά τα γεγονότα περιγράφονται στο Κεφάλαιο 29.

  • Απρόκλητος Βομβαρδισμός στα Στρατόπεδα Παλαιστινίων Προσφύγων

 Οι Σιωνιστές απέλασαν 800.000 Παλαιστινίους από το 80% της Παλαιστίνης την περίοδο 1948 - 1950 και απέλασαν επιπλέον 300.000 από τη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας το 1967. Αυτοί οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες αναγκάστηκαν να εγκατασταθούν στην Ιορδανία, τη Συρία, το Λίβανο και την Αίγυπτο.
Μή όντας ικανοποιημένοι με τα εγκλήματα που είχαν ήδη διαπράξει έναντι αυτών των ανήμπορων Παλαιστινίων, από το 1951 οι Σιωνιστές βομβαρδίζουν και σφυροκοπούν τακτικά τα παλαιστινιακά στρατόπεδα προσφύγων στις χώρες αυτές.
Χρησιμοποιώντας τα πιο εξελιγμένα γαλλικά Mirage και τα  Phantom και F-15 αεροσκάφη των ΗΠΑ, έχουν ρίξει σε αυτά τα στρατόπεδα βόμβες, ρουκέτες, φωσφόρο, ναπάλμ και βόμβες διασποράς.
Έχουν σκοτώσει, ακρωτηριάσει ή τραυματίσει περισσότερους από 100.000 Παλαιστίνιους και έχουν καταστρέψει πάνω από 80.000 σπίτια που χτίστηκαν από Παλαιστίνιους πρόσφυγες.
Η πλειονότητα των θυμάτων τους είναι γυναίκες και παιδιά.

Στο Κεφάλαιο 31 έχουμε ασχοληθεί εκτεταμένα με τους απρόκλητους βομβαρδισμούς του Ισραήλ στα στρατόπεδα προσφύγων, καταχωρώντας αυτά τα εγκλήματα σύμφωνα με την ημερομηνία, την τοποθεσία, και τον αριθμό των θυμάτων.