Κάποιοι σύνδεσμοι σε πηγές τεκμηρίωσης που παρατίθενται στα κείμενα ενδέχεται να μην είναι ενεργοί. Κάποιες από τις πηγές μπορούν να ανακτηθούν συμπληρώνοντας το URL του συνδέσμου (δεξί κλικ στο σύνδεσμο) στο Wayback Machine (http://archive.org/index.php)

24.9.10

Κείμενο Ομιλίας Ιρανού Προέδρου στον ΟΗΕ (1) - Γιατί Αποχωρούν Κάθε Φορά οι Ιέρακες και η Κομπανία

. .

.
«Άμεση Κατάπαυση των Εχθροπραξιών την οποία θα Ακολουθήσει
μια Βιώσιμη Κατάπαυση του Πυρός»
1.8.2006, απόφαση Συμβουλίου Υπουργών Εξωτερικών στις Βρυξέλες
για την εισβολή του Ισραήλ στο Λίβανο

"Για τριάντα έξι συνεχείς ώρες, τρεις συντάκτες έπεξεργαζόμασταν διαδοχικά
σχέδια τα οποία ελέγχονταν και αναθεωρούντο από το γραμματέα αναπληρωτή
Τύπου του Λευκού Οίκου που έκανε σχόλια, όπως: "πολύ, πάρα πολύ
συγκεκριμένο!" "όχι πραγματικά γεγονότα!" και "πάρτε το πίσω και
θολώστε το», «θολώστε το».
Τελικά καταλάβαμε ότι αυτό που ζητούσε ήταν να αποφύγουμε κάθε σαφή
ουσιαστική δήλωση για ο,τιδήποτε εκτός από την ημερομηνία…Η ομιλία
συζητήθηκε ατέλειωτα για την απήχηση και τις πιθανές αντιδράσεις του
ακροατηρίου…Θα μπορούσε κανείς να πάρει στα σοβαρά την κενή ρητορική;
Η ομιλία ακουγόταν καλογραμμένη, αλλά δεν έλεγε απολύτως τίποτα
για ο,τιδήποτε. Αυτό ήταν κι αυτό που προοριζόταν να ειπωθεί.
Μετά την ομιλία οι αναλυτές σχολίαζαν:
«Τά έδωσε όλα» «Μου άρεσε ο τρόπος που σκέφτεται» «Βαρυσήμαντη Ομιλία».
«Η Εποχή της Χειραγώγησης» Wilson Bryan Key
.


Συνήθως οι ομιλίες των μεγαλοσχημόνων του κόσμου στις λεγόμενες διεθνείς συσκέψεις που επισύρουν τα φώτα της δημοσιότητας έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Να μην λένε τίποτα, όπως περιγράφεται γλαφυρά στο κείμενο στον υπότιτλο της ανάρτησης.

Στις κλειστές συναντήσεις τους φυσικά είναι σαφείς, Συγκρίνατε στην υποσημείωση (1) και (2) τι είπαν οι Αμερικανοί ιέρακες για τα σχέδιά τους σε κλειστή συνάντηση και τι είπε πρόσφατα η Χίλαρυ Κλίντον για το ίδιο θέμα σε πιο ανοιχτή συνάντηση.

Διαβάστε την παρακάτω ομιλία του Ιρανού προέδρου στον ΟΗΕ το 2006 και θα δείτε ότι οι ομιλίες του Ιρανού προέδρου ξεφεύγουν απ αυτή τη συνταγή. Όταν μιλάει λέει και τα λέει με το όνομά τους.

Θα καταλάβετε γιατί κάθε φορά οι ομιλίες του είναι επεισοδιακές. Γιατί άλλοτε δεν προσέρχονται παρά ελάχιστοι να τον ακούσουν και γιατί στη φετεινή ομιλία του την περασμένη Τρίτη (από την οποία, επίσης, αποχώρησαν οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι εταίροι) υπήρξαν τα περίεργα με τη μετάφραση. Όπως διαβάζουμε Εδώ:

"Αυτή τη φορά η αίθουσα στον ΟΗΕ δεν ήταν άδεια στην ομιλία Αχμαντινετζάντ - συνήθως πολλοί δυτικοί αξιωματούχοι αποχωρούν σε ένδειξη διαμαρτυρίας - .
Το "μποϊκοτάζ" ήρθε από τους μεταφραστές, καθώς το μεγαλύτερο μέρος της ομιλίας του δεν μεταφέρθηκε επιτυχώς. Η ομιλία του ιρανού προέδρου, την δεύτερη ημέρα της Συνόδου του ΟΗΕ για τους Στόχους της Χιλιετίας,
υπήρξε εξαρχής προβληματική καθώς υπήρξαν τεχνικά προβλήματα και ο ίδιος ακούστηκε να λέει ότι "δεν υπάρχει μετάφραση".
Ακολούθησε το ακόμη πιο παράδοξο οι διερμηνείς να εκδώσουν ανακοίνωση στην οποία ανέφεραν ότι: "θέλουν να αναφέρουν ότι διαβάζουν από γραπτό κείμενο μεταφρασμένο στα αγγλικά".

Το παρακάτω κείμενο είναι το πρώτο μέρος της ομιλίας του Ιρανού προέδρου σε μετάφραση από το Αγγλικό κείμενο που παρατίθεται Εδώ. Το δεύτερο μέρος της ομιλίας θα παρατεθεί στην επόμενη ανάρτηση.

.

"Δοξάζω τον Ελεήμoνα, Παντογνώστη και Παντοδύναμο Θεό που με ευλόγισε με μια ακόμη ευκαιρία να απευθυνθώ σ΄ αυτή τη συνέλευση εκ μέρους του μεγάλου έθνους του Ιράν και να θέσω μια σειρά θεμάτων στην προσοχή της διεθνούς κοινότητας.
.
Δοξάζω, επίσης, τον Παντοδύναμο για την αυξανόμενη επαγρύπνηση των λαών σε όλη την υδρόγειο, τη θαρραλέα παρουσία τους σε διάφορες διεθνείς συνθήκες και τη γενναία έκφραση των απόψεών τους και των προσδοκιών τους για τα παγκόσμια ζητήματα.
Σήμερα, η ανθρωπότητα με πάθος λαχταρά επικράτηση της αλήθειας, αφοσίωση στο Θεό, απόδοση δικαιοσύνης και σεβασμό της αξιοπρέπειας των ανθρώπων.
Απόρριψη της κυριαρχίας και της επιθετικότητας, υπεράσπιση των καταπιεσμένων και λαχτάρα για ειρήνη αποτελούν το δικαιολογημένο αίτημα των λαών του κόσμου, ιδιαίτερα των νέων γενεών και της πνευματώδους νεολαίας που επιδιώκουν έναν κόσμο απαλλαγμένο από παρακμή, επιθετικότητα και αδικία και γεμάτο με αγάπη και συμπόνια.
Η νεολαία έχει δικαίωμα να ζητάει δικαιοσύνη και την Αλήθεια.
Και έχει δικαίωμα να οικοδομήσει το δικό της μέλλον στα θεμέλια της αγάπης, της συμπόνιας και της ηρεμίας. Και δοξάζω τον Παντοδύναμο για την άπλετη αυτή ευλογία.

Κυρία Πρόεδρε, Εξοχότατοι,
Αυτό που πλήττει την ανθρωπότητα σήμερα σίγουρα δεν είναι συμβατό με την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Ο Παντοδύναμος δεν δημιούργησε τα ανθρώπινα όντα ώστε να μπορούν να παραβιάζουν άλλους και να τους καταπιέζουν.
.
Προκαλώντας πολέμους και συγκρούσεις, κάποιοι επεκτείνουν γρήγορα την κυριαρχία τους, συσσωρεύοντας περισσότερο πλούτο και σφετεριζόμενοι όλους τους πόρους, ενώ άλλοι ζουν υπομένοντας τη φτώχεια, τον πόνο και τη δυστυχία που τους προκαλούν.
Κάποιοι επιδιώκουν να κυβερνούν τον κόσμο βασιζόμενοι σε όπλα και απειλές, ενώ άλλοι ζουν εξ αιτίας τους σε διαρκή ανασφάλεια και κίνδυνο.
Κάποιοι καταλαμβάνουν την πατρίδα άλλων, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα σύνορά τους, παρεμβαίνουν στις υποθέσεις τους και ελέγχουν το πετρέλαιό τους και τους άλλους φυσικούς πόρους τους και τους στρατηγικούς τους δρόμους,
ενώ άλλοι βομβαρδίζονται καθημερινά στα ίδια τα σπίτια τους, τα παιδιά τους δολοφονούνται στους δρόμους και τα σοκάκια της χώρα τους και τα σπίτια τους γίνονται ερείπια.
Τέτοια συμπεριφορά δεν είναι αντάξια ανθρώπινων όντων και έρχεται σε αντίθεση με την Αλήθεια, τη δικαιοσύνη και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
.
Το θεμελιώδες ερώτημα είναι: υπό αυτές τις συνθήκες, που θα βρουν δικαιοσύνη οι καταπιεσμένοι;
Ποιος ή ποια οργάνωση υπερασπίζεται τα δικαιώματα των καταπιεσμένων και καταστέλλει ενέργειες επιθετικότητας και καταπίεσης;
Που είναι η έδρα της παγκόσμιας δικαιοσύνης;

.
Μια σύντομη ματιά σε μερικά παραδείγματα από τα πιο πιεστικά παγκόσμια προβλήματα μπορούν να καταδειξουν περαιτέρω το πρόβλημα.
.
Α. Η ανεξέλεγκτη εξάπλωση των πυρηνικών, χημικών και βιολογικών όπλων
.
Κάποιες δυνάμεις ανακοινώνουν με υπερηφάνια την παραγωγή πυρηνικών όπλων δεύτερης και τρίτης γενιάς.
Σε τι χρειάζονται τα όπλα αυτά;
Η ανάπτυξη και η συσσώρευση αυτών των θανατηφόρων όπλων αποσκοπεί στην προώθηση της ειρήνης και της δημοκρατίας;
Ή, αυτά τα όπλα, στην πραγματικότητα, είναι μέσα εξαναγκασμού και απειλής εναντίον άλλων λαών και κυβερνήσεων;
Για πόσο καιρό θα πρέπει οι λαοί του κόσμου να ζουν με τον εφιάλτη των πυρηνικών, βιολογικών και χημικών όπλων;
Ποιος περιορίζει αυτές τις δυνάμεις να παράγουν και να κατέχουν αυτά τα όπλα;
Πώς μπορούν να καταστούν υπόλογοι ενώπιον της διεθνούς κοινότητας;
.
Οι κάτοικοι αυτών των χωρών είναι ικανοποιημένοι με τη σπατάλη του πλούτου τους και των πόρων τους για την παραγωγή αυτών των καταστροφικών οπλοστασίων;
Δεν είναι δυνατόν να επαφίονται στη δικαιοσύνη, την ηθική και τη σοφία, αντί σ΄αυτά τα όργανα θανάτου;
Δεν είναι η σοφία και η δικαιοσύνη πιο συμβατή με την ειρήνη και την ηρεμία από ό,τι τα πυρηνικά, χημικά και βιολογικά όπλα;
Αν επικρατήσει η σοφία η ηθική και η δικαιοσύνη, τότε η καταπίεση και η επιθετικότητα θα εκριζωθούν, οι απειλές θα ατονήσουν και δεν θα υπάρχει πια αιτία για σύγκρουση.
.
Αυτή είναι μια στέρεη πρόταση γιατί οι περισσότερες παγκόσμιες συγκρούσεις πηγάζουν από την αδικία και από τον ισχυρό που δεν είναι ικανοποιημένος με τα δικά του δικαιώματα και επιχειρεί να καταβροχθίσει τα δικαιώματα των άλλων.
.
Οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ενστερνίζονται τη δικαιοσύνη και είναι πρόθυμοι να θυσιαστούν για χάρη της.
Δεν θα ήταν ευκολότερο για τις παγκόσμιες δυνάμεις να εξασφαλίσουν τη μακροβιότητά τους και να κερδίσουν τις καρδιές και το νου των ανθρώπων προασπίζοντας πραγματικά την προώθηση της δικαιοσύνης, της συμπόνιας και της ειρήνης, παρά τη συνεχίζοντας την εξάπλωση των πυρηνικών και χημικών όπλων και απειλώντας να τα χρησιμοποιήσουν;
.
Η εμπειρία της απειλής και της χρήσης των πυρηνικών όπλων είναι ενώπιόν μας.
Έχει πετύχει τίποτα άλλο για τους προωθητές της εκτός από έξαρση των εντάσεων, του μίσους και της εχθρότητας μεταξύ των εθνών;
.
Β. Κατάληψη χωρών και επιδείνωση των εχθροπραξιών
.
Η κατοχή χωρών, συμπεριλαμβανομένου του Ιράκ, συνεχίζεται τα τρία τελευταία έτη.
Δεν περνά ούτε μέρα που να μην δολοφονούνται εκατοντάδες ανθρώπων εν ψυχρώ.
Οι κατακτητές είναι ανίκανοι να εγκαταστήσουν ασφάλεια στο Ιράκ.
.
Παρά την εγκαθίδρυση της νόμιμης κυβέρνησης και της Εθνοσυνέλευσης του Ιράκ, υπάρχουν μυστικές και ς εμφανείς προσπάθειες να επιδεινωθεί η ανασφάλεια, να μεγεθυνθούν και να επιδεινωθούν οι διαφορές μέσα στην ιρακινή κοινωνία και να υποκινηθεί εμφύλιο πόλεμος.
.
Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι οι κατακτητές έχουν την απαιτούμενη πολιτική βούληση να εξαλειφθούν οι πηγές αστάθειας.
Πολυάριθμοι τρομοκράτες συνελήφθηκαν από την κυβέρνηση του Ιράκ, μόνο για να αφεθούν ελεύθεροι με διάφορες προφάσεις από τους κατακτητές.
Φαίνεται ότι η εντατικοποίηση των εχθροπραξιών και της τρομοκρατίας χρησιμεύει ως πρόσχημα για τη συνέχιση της παρουσίας των ξένων δυνάμεων στο Ιράκ.
.
Που μπορεί να βρει καταφύγιο ο λαός του Ιράκ, και από ποιον πρέπει να ζητήσει δικαιοσύνη η κυβέρνηση του Ιράκ;
Ποιος μπορεί να διασφαλίσει την ασφάλεια του Ιράκ;
.
Η ανασφάλεια στο Ιράκ επηρεάζει ολόκληρη την περιοχή.
Μπορεί το Συμβούλιο Ασφαλείας να διαδραματίσει κάποιο ρόλο στην αποκατάσταση της ειρήνης και της ασφάλειας στο Ιράκ, ενόσω οι κατακτητές είναι οι ίδιοι μόνιμα μέλη του Συμβουλίου;
Μπορεί το Συμβούλιο Ασφαλείας να λάβει δίκαιη απόφαση στο θέμα αυτό;
.
Σκεφτείτε την κατάσταση στην Παλαιστίνη:
.
Οι ρίζες του παλαιστινιακού προβλήματος πηγαίνουν πίσω στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Υπό το πρόσχημα της προστασίας ορισμένων από τους επιζώντες αυτού του Πολέμου, η γη των Παλαιστίνης κατελήφθη με πόλεμο, επιθετικότητα και εκτοπισμό εκατομμυρίων κατοίκων της.
Τέθηκε υπό την εξουσία ορισμένων από τους επιζώντες του Πολέμου φέρνοντας εκεί πολύ μεγαλύτερες ομάδες πληθυσμού από άλλα μέρη του κόσμου, οι οποίες δεν είχαν οποιαδήποτε επίπτωση από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
.
Και εγκαταστήθηκε μια κυβέρνηση στο έδαφος άλλων με πληθυσμό που συγκεντρώθηκε από όλο τον κόσμο σε βάρος των νόμιμων κατοίκων της χώρας που κατά εκατομμύρια υποχρεώθηκαν να σε διασπορά χωρίς πατρίδα.
Αυτή είναι μια μεγάλη τραγωδία σχεδόν χωρίς προηγούμενο στην ιστορία.
.
Πρόσφυγες εξακολουθούν να ζουν σε προσωρινά στρατόπεδα προσφύγων, και πολλοί έχουν πεθάνει με ανεκπλήρωτη την ελπίδα να επιστρέψουν μια ημέρα στην γη τους.
.
Μπορεί οποιαδήποτε λογική , δίκαιο, οποιαδήποτε νόμιμη επιχειρηματολογία να δικαιολογήσει αυτή την τραγωδία;
Μπορεί οποιοδήποτε μέλος του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών να αποδεχθεί μια τέτοια τραγωδία να συμβεί στη δική του πατρίδα;

.
Τα προσχήματα για τη δημιουργία του καθεστώτος κατοχής του Al- Qods Al -Sharif είναι τόσο αδύναμα που οι υποστηρικτές τους θέλουν να φιμώσουν κάθε φωνή που επιχειρεί μόνο να αναφερθεί σ΄αυτά, καθώς ανησυχούν ότι αν χυθεί φως στα γεγονότα θα μπορούσε να αμφισβητιθεί ο λόγο ύπαρξης του καθεστώτος αυτού, όπως έχει.
.
Η τραγωδία δεν τελειώνει με την εγκαθίδρυση ενός καθεστώτος στην επικράτεια άλλων.
Δυστυχώς, από την εγκατάστασή του το καθεστώς αυτό έχει αποτελέσει διαρκή πηγή απειλής και ανασφάλειας στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, εξαπολύνοντας πόλεμο και χύνοντας αίμα και εμποδίζοντας την πρόοδο των χωρών της περιοχής και έχει επίσης χρησιμοποιηθεί από κάποιες δυνάμεις ως μέσο διχόνοιας, εκβιασμού και πίεσης στους λαούς της περιοχής.
.
Αναφορά σε αυτές τις ιστορικές πραγματικότητες μπορεί να προκαλέσει κάποια ανησυχία στους υποστηρικτές του καθεστώτος αυτού.
Αλλά αυτά είναι πραγματικά περιστατικά και όχι μύθος.
Η ιστορία έχει εκτυλιχθεί μπροστά στα μάτια μας.
.
Ακόμη χειρότερο είναι η κάλυψη και η υποστήριξη που παρέχεται σε αυτό το καθεστώς.
.
Απλά δείτε τι συμβαίνει στα παλαιστινιακά εδάφη.
Οι άνθρωποι βομβαρδίζονται στα ίδια τα σπίτια τους και τα παιδιά τους δολοφονούνται στους δρόμους και τα σοκάκια τους.
Αλλά κανένας οργανισμός, ούτε αυτό το Συμβούλιο Ασφαλείας δεν μπορούν να τους παρέξουν οποιαδήποτε υποστήριξη ή προστασία. Γιατί;
.
Την ίδια στιγμή, μια κυβέρνηση σχηματίζεται δημοκρατικά και με ελεύθερη επιλογή του εκλογικού σώματος σε ένα τμήμα του παλαιστινιακού εδάφους.
Αλλά αντί να τύχει της υποστήριξης των λεγόμενων υπερασπιστών της δημοκρατίας, οι Υπουργοί της και τα μέλη του Κοινοβουλίου της απαγάγονται παράνομα και φυλακίζονται μπροστά στα μάτια της διεθνούς κοινότητας.
.
Ποιο Συμβούλιο ή διεθνής οργανισμός υπάρχει για την προάσπιση αυτής της βάναυσα πολιορκούμενης κυβέρνησης;
Και γιατί το Συμβούλιο Ασφαλείας δεν παίρνει κανένα μέτρο;
.
Επιτρέψτε μου να αναφερθώ τώρα στο Λίβανο:
.
Για τριάντα τρεις ολόκληρες ημέρες οι κάτοικοι του Λιβάνου έζησαν κάτω από ομοβροντία πυρός και βομβών και κοντά 1,5 εκατομμύριο από αυτούς είχαν εκτοπισθεί.
Και ορισμένα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας επέλεξαν πρακτικά μια τακτική που παρείχε ευχέρεια στον επιτιθέμενο να πετύχει τους στρατιωτικούς στόχους τους. Είδαμε ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών είχε σχεδόν καταστεί ανίκανο από ορισμένες δυνάμεις ακόμη και να κάνει έκκληση για κατάπαυση του πυρός.
Το Συμβούλιο Ασφαλείας παρέμενε σιωπηλό για τόσες πολλές ημέρες, παρατηρώντας ως θεατής τις σκηνές θηριωδίας κατά του Λιβάνου τη στιγμή που τραγωδίες όπως αυτές της Gana επαναλαμβάνονταν διαρκώς. Γιατί ;
.
Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις η απάντηση είναι αυτονόητη.
Όταν η δύναμη πίσω από τις εχθροπραξίες είναι η ίδια μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας, τότε πώς μπορεί αυτό το Συμβούλιο να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του;
.
Γ. Η έλλειψη σεβασμού για τα δικαιώματα των μελών της διεθνούς κοινότητας
.
Εξοχότατοι ,
Τώρα θα ήθελα να αναφερθώ σε ορισμένα από τα παράπονα του λαού του Ιράν και να μιλήσω για τις αδικίες σε βάρος του.
Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν είναι μέλος του ΔΟΑΕ και δεσμεύεται για την ΝΡΤ. Όλες οι πυρηνικές δραστηριότητές μας είναι διαφανείς, ειρηνικές και υπό το άγρυπνο βλέμμα των επιθεωρητών του ΔΟΑΕ.
Γιατί τότε υπάρχουν αντιρρήσεις στα νόμιμα αναγνωρισμένα δικαιώματά μας;
.
Ποιές κυβερνήσεις έχουν αντιρρήσεις για αυτά τα δικαιώματα;
Οι κυβερνήσεις που οι ίδιες επωφελούνται από την πυρηνική ενέργεια και τον κύκλο των καυσίμων.
Κάποιες από αυτές έχουν καταχραστεί την πυρηνική τεχνολογία για μη ειρηνικούς σκοπούς, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής πυρηνικών βομβών και ορισμένες έχουν ζοφερό ρεκόρ της χρήσης τους κατά της ανθρωπότητας.
.
Ποια οργάνωση ή Συμβούλιο θα πρέπει να αντιμετωπίσει αυτές τις αδικίες;
Είναι το Συμβούλιο Ασφαλείας σε θέση να τις αντιμετωπίσει;
Μπορεί να σταματήσει τις παραβιάσεις των αναφαίρετων δικαιωμάτων των χωρών;
Μπορεί να εμποδίσει ορισμένες δυνάμεις να παρακωλύουν την επιστημονική πρόοδο άλλων χωρών;
Η κατάχρηση του Συμβουλίου Ασφαλείας ως μέσο απειλής και εξαναγκασμού είναι πηγή σοβαρής ανησυχίας.

.
Ορισμένα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, ακόμη και όταν τα ίδια εμπλέκονται σε διεθνείς διαφορές, με άνεση απειλούν τους άλλους με το Συμβούλιο Ασφαλείας και δηλώνουν πριν ακόμα παρθεί οποιαδήποτε απόφαση από το Συμβούλιο την καταδίκη των αντιπάλων τους από το Συμβούλιο.
.
Το ερώτημα είναι: τι μπορεί να δικαιολογήσει τέτοιου είδους εκμετάλλευση του Συμβουλίου Ασφαλείας και αυτή δεν υποσκάπτει την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα του Συμβουλίου;
Μπορεί τέτοια συμπεριφορά να συμβάλει στην αξιοπιστία και αποτελεσματικότητα του Συμβουλίου να διατηρεί την ασφάλεια;
.
Εξοχότατοι ,
Η ανασκόπιση των προηγούμενων ιστορικών πραγματικοτήτων θα οδηγούσε στο συμπέρασμα ότι δυστυχώς η δικαιοσύνη έχει πέσει θύμα βίας και επιθετικότητας. Πολλές παγκόσμιες συμφωνίες έχουν καταστεί άδικες, μεροπηπτικές και ανεύθυνες, ως αποτέλεσμα υπερβολικής πίεσης εκ μέρους ορισμένων από τους ισχυρούς.
Απειλές με πυρηνικά όπλα και άλλα μέσα πολέμου από ορισμένες δυνάμεις έχουν πάρει τη θέση του σεβασμού των δικαιωμάτων των λαών και της διατήρησης και προαγωγής ειρήνης και ηρεμίας.
.
Για ορισμένες δυνάμεις, ισχυρισμοί για προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας διαρκούν μόνο για όσο διάστημα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μέσα πίεσης και εκφοβισμού εναντίον άλλων εθνών.
Αλλά όταν πρόκειται για τα συμφέροντα των εναγόντων, έννοιες όπως η δημοκρατία, το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των εθνών, σεβασμός των δικαιωμάτων και της νοημοσύνης των λαών, του διεθνούς δικαίου και της δικαιοσύνης δεν έχουν καμία θέση ή αξία.
.
Αυτό φανερώνεται ξεκάθαρα από τον τρόπο που αντιμετωπίζεται η εκλεγμένη κυβέρνηση του παλαιστινιακού λαού και από την υποστήριξη που απολαμβάνει το σιωνιστικό καθεστώς.
Δεν έχει σημασία αν οι άνθρωποι δολοφονούνται στην Παλαιστίνη, μετατράπονται σε πρόσφυγες, συλλαμβάνονται, φυλακίζονται ή πολιορκούνται.
Αυτό δεν παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα.
.
- Τα έθνη δεν είναι ίσα να ασκούν τα δικαιώματά τους που αναγνωρίζονται από το διεθνές δίκαιο.
Η απόλαυση αυτών των δικαιωμάτων εξαρτώνται από τη διάθεση ορισμένων μεγάλων δυνάμεων.
.
- Προφανώς το Συμβούλιο Ασφαλείας μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για τη διασφάλιση της ασφάλειας και των δικαιωμάτων ορισμένων μεγάλων δυνάμεων.
Όταν αυτοί που υφίστανται επίθεση έχουν αποδεκατιστεί από τους βομβαρδισμούς, το Συμβούλιο Ασφαλείας πρέπει να παραμείνει αδιάφορο και να μην κάνει ούτε έκκληση για κατάπαυση του πυρός.

Δεν είναι αυτό τραγωδία ιστορικών διαστάσεων για το Συμβούλιο Ασφαλείας, το οποίο είναι επιφορτισμένο με τη διατήρηση της ασφάλειας των χωρών;
.
- Η επικρατούσα τκατάσταση σύγχρονων παγκόσμιων αλληλεπιδράσεων είναι τέτοια που ορισμένες δυνάμεις εξομοιώνουν τους εαυτούς τους με τη διεθνή κοινότητα και θεωρούν τις αποφάσεις τους υπερισχύουσες αυτών των άλλων180 χωρών.
.
Θεωρούν τους εαυτούς τους τους κυρίους και κυβερνήτες ολόκληρου του κόσμου και τα άλλα έθνη μόνο δεύτερης κατηγορίας στην παγκόσμια τάξη.
.
Εξοχότατοι ,
Το ερώτημα που πρέπει να τεθεί είναι
αν οι κυβερνήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών ή του Ηνωμένου Βασιλείου που είναι μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας διαπράξουν επίθεση, κατοχή ξένης χώρας και παραβίαση του διεθνούς δικαίου
ποιο από τα όργανα του ΟΗΕ μπορεί να τις υποχρεώσει να λογοδοτήσουν;
Μπορεί ένα Συμβούλιο στο οποίο είναι προνομιούχα μέλη να επιληφθεί με τις παραβιάσεις τους;
Έχει αυτό συμβεί ποτέ;
Στην πραγματικότητα επανειλημμένα έχουμε δει το αντίθετο.
.
Εάν έχουν διαφορές με ένα έθνος ή κράτος, το σέρνουν στο Συμβούλιο Ασφαλείας και ως ενάγοντες αναθέτουν στον εαυτό τους ταυτόχρονα το ρόλο του εισαγγελέα, του δικαστή και εκτελεστή.
Είναι αυτή μια δίκαιη κατάσταση;
Μπορεί να υπάρξει μια πιο ηχηρή περίπτωση διάκρισης και πιο σαφής απόδειξη αδικίας;
.
.
Βλ. και
- Ποινικοποίηση των Βομβαρδισμών - H Άρση της Ντροπής του Αιώνα .
- Μια Αγοραπωλησία, μια Έκθεση, μια Καταδίκη, ένας Απολογισμός, κάποια Γεγονότα και η Διεθνής Υποκρισία με το Ιράν

____________________________________

(1) "Οποιος δεν υποτάσσεται σ' εμάς θα χτυπιέται!
Αμερικανοί και σύμμαχοι ομολογούν κυνικά ότι Αφγανιστάν και Ιράκείναι απλώς μαθήματα για να οργανώσουν καλά τις ένοπλες δυνάμεις τους
Κατά το δόγμα, οι Αμερικανοί και οι σύμμαχοί τους πρέπει να αναλάβουνπροληπτική στρατιωτική δράση, για να εξουδετερώσουν κάθε πιθανή απειλή. Θα καταλαμβάνουν «εχθρικές προς την παγκοσμιοποίηση» χώρες,
θα τις αφοπλίζουν και θα εγκαθιδρύουν καθεστώς κατοχής, ώστενα μην υπάρχουν εμπόδια στην πρόσβαση των ΗΠΑ και των συμμάχων τουςστις περιοχές με πόρους ζωτικής σημασίας για τα συμφέροντά τους.
ΚΑΤΑΡΓΕΙ, δηλαδή, το αμερικανικό αυτοκρατορικό δόγμα την εθνική κυριαρχία των κρατών και το διεθνές δίκαιο, διότι πάνω απ' όλα είναι το«ζωτικό συμφέρον των ΗΠΑ» και τίποτε άλλο.
ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ να εξυπηρετηθεί αυτό το υπέρτατο συμφέρον, τα αμερικανικά εφιαλτικά σενάρια προβλέπουν ακόμη και την εξαφάνιση αντιφρονούντων λαών από προσώπου Γης, με τη χρησιμοποίηση νέων αποτελεσματικών όπλων, χωρίς να αποκλείονται και τα πυρηνικά!" Βλ. ΗΠΑ: ΑΡΧΙΣΕ ο Γ' Παγκόσμιος, Ελευθεροτυπία, 13.12.2003 - Αυτήκοος μάρτυρας η ΚΥΡΑ ΑΔΑΜ

(2) «Οι ΗΠΑ μπορούν, πρέπει και θα αναλάβουν ηγετικό ρόλο στο νέο αυτό αιώνα Για τις ΗΠΑ, ο διεθνής ηγετικός ρόλος αποτελεί τόσο ευθύνη, όσο και ασύγκριτη ευκαιρία....Οι ΗΠΑ προσπαθούν να κτίσουν μία νέα παγκόσμια αρχιτεκτονική «ένα δίκτυο εταίρων και συμμάχων, με περιφερειακούς οργανισμούς και διεθνή θεσμικά όργανα, που θα είναι ανθεκτικά και αρκετά δυναμικά, ώστε να μπορούν να μας βοηθήσουν να αντιμετωπίσουμε τις σημερινές προκλήσεις και να προσαρμόζονται στις απειλές που θα προκύψουν»,
Ομιλία Χίλαρυ Κλίντον στο Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων στην Ουάσιγκτον, βλ. Εδώ
.
_______________________Βλ.