Κάποιοι σύνδεσμοι σε πηγές τεκμηρίωσης που παρατίθενται στα κείμενα ενδέχεται να μην είναι ενεργοί. Κάποιες από τις πηγές μπορούν να ανακτηθούν συμπληρώνοντας το URL του συνδέσμου (δεξί κλικ στο σύνδεσμο) στο Wayback Machine (http://archive.org/index.php)

15.3.11

Ιαπωνία (2) - Πόσο Φυσική είναι η Καταστροφή - Οι Πιθανότητες στην Επιστήμη - Η Διεθνής Υποκρισία: το Σόκ και Δέος των Bομβαρδισμών

,

2053 Πυρηνικές Εκρήξεις την περίοδο "1945-1998"
-> Εξ αυτών οι 1032 από τις ΗΠΑ



Earthquakes off the east coast of Honshu, Japan - Friday March 11, 2011 by Micah Frank

Πόσο Φυσική είναι η Καταστροφή στην Ιαπωνία

  • Η Επιρροή των Πυρηνικών Δοκιμών

Στο βίντεο παραπάνω φαίνεται η συχνότητα και η θέση πυρηνικών δοκιμών οι οποίες παρά τις εκάστοτε αποφάνσεις περί περιορισμού των πυρηνικών όπλων συνεχίζονται μέχρι τις ημέρες μας με αμείωτο, ίσως και αυξανόμενο ρυθμό.

Κάθε φορά που γίνεται ένας σεισμός εκλύεται ενέργεια η οποία όπως λένε οι ειδικοί ενεργοποιεί σεισμούς σε γειτονικές περιοχές, ή και σε ολόκληρο τον πλανήτη ανάλογα με το μέγεθος του σεισμού.

Η έκλυση τεράστιων ποσών ενέργειας υποθαλάσσια από τις πυρηνικές δοκιμές δεν ενεργοποιεί υποθαλάσσιους σεισμούς;
Πόσο φυσικός είναι ο τωρινός υποθαλάσσιος σεισμός της Ιαπωνίας;

  • Η Κατά πολύ Λάθος Εκτίμηση του Ύψους του Τσουνάμι

Ακούσαμε ότι μετά το σεισμό στην Ιαπωνία οι επιστήμονες εκτίμησαν και ανήγγειλαν επερχόμενο τσουνάμι ύψους τεσσάρων μέτρων.
Το ύψος του τσουνάμι που εκδηλώθηκε ήταν δεκατέσσερα αντί για τέσσερα μέτρα (δέκα μέτρα ήταν τα αναχώματα που υπερφαλάγγισε).
Οι επιστήμονες με τα εξελιγμένα όργανά τους και τα λεπτομερή θεωρητικά μοντέλα τους έπεσαν έξω στις εκτιμήσεις τους (14- 4 ) στα 14, δηλαδή περίπου 70 %
Αν είχε εκτιμηθεί το πραγματικό ύψος, οι απώλειες ανθρώπινων ζωών θα ήταν δραστικά πολύ μικρότερες καθώς οι άνθρωποι δεν θα επαφίεντο στην προστασία των δεκάμετρων αναχωμάτων και θα απομακρύνονταν.

  • Οι Ακατάλληλες για Τσουνάμι Ελαφριές Κατασκευές

Στις εικόνες που βλέπουμε από τις παραθαλάσσιες εκτάσεις που ισοπεδώθηκαν από το τσουνάμι εντύπωση προκαλεί ότι, όπως φαίνεται από τα συντρίμμια και τις στέγες που αποχωρίστηκαν από τα σπίτια και παρασύρθηκαν στον ωκεανό, τα κτίσματα ήταν ξύλινα, τουλάχιστον στην πλειονότητά τους, δηλαδή ελαφριές κατασκευές, οι οποίες ως τέτοιες ήταν ενδεδειγμένες για ένα σεισμό αλλά φυσικά όχι για ένα τσουνάμι.
Όπως είδαμε στις εικόνες από κάποια ισοπεδωμένη περιοχή το νοσοκομείο που ήταν από σκυρόδεμα είχε μείνει ανέπαφο.

Φαίνεται ότι οι ειδικοί ήταν σίγουροι για τις εκτιμήσεις τους για μικρού ύψους τσουνάμι, μολονότι ήταν πρόσφατο το κατά πολύ υψηλότερο τσουνάμι στη γειτονική τους ινδονησία..
Είχαν τόση εμπιστοσύνη στα θεωρητικά μοντέλα τους που τους εμπόδιζε να δουν τι γίνεται στην πραγματικότητα;

Αν ανάψει μια φωτιά από κάποιο φυσικό λόγο και δεν ανοίξεις τους κρουνούς με το νερό να τη σβήσεις, η καταστροφή που θα επέλθει θα είναι φυσική ή ανθρώπινη;

..
Τι νόημα έχουν οι πιθανότητες στην επιστήμη όταν η διακύβευση είναι ο γρήγορος ή αργός αφανισμός ακόμη και ενός πλανήτη;

Οι ειδικοί θα αντιπαραθέσουν ότι στην επιστήμη, εν γένει, δεν υπάρχουν βεβαιότητες.
Αυτή είναι μια ειδοποιός διαφορά της από τις θρησκείες. Και έχουν δίκιο.
Αν και αρκετές φορές δείχνουν να το ξεχνούν οι ίδιοι. Αλλά προς το παρόν δεν θα εστιάσουμε σ΄αυτό.
Οι αποφάνσεις της επιστήμης είναι εκτιμήσεις και έχουν πάντα μια περιοχή ισχύος.
Όπως άλλωστε και όλα στη ζωή.

Και αυτό, επίσης, οι επιστήμονές μας κατά κανόνα το ξεχνούν. Η υπερπληθώρα αντικρουόμενων μεταξύ τους επιστημονικών δημοσιεύσεων και ανακοινώσεων σ΄αυτό έχει την αιτία του, (στην γενίκευση συμπερασμάτων τα οποία ισχύουν μόνον για τις συνθήκες και τις παραμέτρους διεξαγωγής των πειραμάτων ή διατύπωσης των υποθέσεων).

Ένα από τα εργαλεία της επιστήμης και της τεχνοεπιστήμης είναι οι πιθανότητες.
Η ισχύς τους έχει κι αυτή μια περιοχή ισχύος, ένα όριο πέραν από το οποίο δεν μπορούν να αποτελούν εργαλείο.
Αυτό οι τεχνοεπιστήμονες δεν φαίνεται να το αντιλαμβάνονται.

Όπως και στη ζωή και στην επιστήμη υπάρχουν μεγάλες, μικρές και πολύ μικρές πιθανότητες να συμβεί κάτι το απευκταίο.
Ακόμη και διερχόμενος από το πεζοδρόμιο υπάρχει μια μικρή πιθανότητα να σκοτωθείς, για παράδειγμα να αποκολληθεί και να σούρθει στο κεφάλι ένα περβάζι, μια ακόμη μεγαλύτερη πιθανότητα να σκοτωθείς διασχίζοντας ένα δρόμο, εποχούμενος ή πεζός.
Εξερχόμενος από το σπίτι σου αναλαμβάνεις ένα πολύ μικρό ρίσκο να μην επιστρέψεις σ΄αυτό.
Όπως λένε, ζωή σημαίνει και κάποιο ρίσκο. Μόνον οι νεκροί είναι ασφαλείς.
Ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία του κάθε άνθρωπος αναλαμβάνει μικρότερα ή μεγαλύτερα ρίσκα στη ζωή του.

Αντίστοιχα ρίσκα αναλαμβάνονται και στην τεχνοεπιστήμη। Στο σχεδιασμό ενός κτιρίου, μιας εγκατάστασης, εν γένει ενός συστήματος, γίνεται αποδεκτή μια μικρή πιθανότητα αστοχίας τους και των συνεπειών που θα επιφέρει αυτή।
Πολλά θα μπορούσαμε να σχολιάσουμε στο θέμα αυτό, την οικονομική διάστασή του αλλά και την έντονα κοινωνική και το πως κατ΄εξοχήν κοινωνικοπολιτικά θέματα εμφανίζονται ως ουδέτερα τεχνικά, όπως συμβαίνει στην περίπτωση του σεισμού, βλ। Εδώ

Ας έρθουμε, όμως στο ερώτημα που θέσαμε παραπάνω.
Στο δρόμο θα βγείτε, πεζός, ή εποχούμενος διακινδυνεύοντας μικρή πιθανότητα τροχαίου ή άλλου ατυχήματος. Δεν θα βγείτε σε αυτοκινητόδρομο με πατίνια γιατί οι πιθανότητες ατυχήματος θα είναι αυξημένες.
Ενδεχομένως, οι λίγοι πιο ριψοκίνδυνοι από μας θα το έκαναν ή θα συμμετείχαν σε ράλι αυτοκινήτου όπου οι πιθανότητες ατυχήματος είναι σχετικά μεγάλες, θέτοντας σε μεγαλύτερη διακινδύνευση τη δική τους ζωή.

Αν όμως σας έλεγαν για κάποια δραστηριότητά σας ότι αν κατά τη διάρκειά της γίνει μπλακ άουτ και δεν υπάρχει ηλεκτρικό ρεύμα θα καταστραφεί η πόλη σας θα επιμένατε σε αυτήν; Και μάλιστα αν είχατε ήδη δοκιμασμένες εναλλακτικές δραστηριότητες για να υπηρετήσετε το σκοπό σας;

Θα λέγατε, ναι μεν, μπλακ άουτ μπορεί να συμβεί για πολλούς και απρόβλεπτους λόγους, έχω δει να συμβαίνει στο παρελθόν, το δε μέλλον άδηλο, (στις ΗΠΑ συνέβη πρόπερσι πολύωρο γενικευμένο μπλακ άουτ για ανεξήγητους λόγους), αλλά οι πιθανότητες μέχρι τώρα να συμβεί κάτι τέτοιο είναι ιδιαίτερα μικρές, οπότε ας το ρισκάρουμε να καταστραφεί η πόλη;
Δεν το νομίζω. .
Οι επιστήμονές μας όμως το έκαναν.

Τα προβλήματα με τους πυρηνικούς αντιδραστήρες στην Ιαπωνία, αυτά που έγιναν γνωστά και αυτά που απεκρύβησαν (για την ώρα;), οφείλονταν, όπως είπαν, στο μπλακ άουτ λόγω του τσουνάμι, που εμπόδισε τη διαδικασία ψύξης των αντιδραστήρων μετά τη διαδικασία εκκίνησης του κλεισίματός τους.

Η απλή λογική μας λέει ότι μερικά πράγματα απλά δεν τα κάνουμε.

Ο υλικός μας κόσμος είναι το σύμβολο των περιορισμών. Τα πάντα έχουν ένα όριο.
Τα όρια δεν τα διαρρηγνύεις. Τα υπερβαίνεις.
Μπορείς να πετάς με τη σκέψη σου, να αφήνεις τη σκέψη σου να υπερίπταται στο άπειρο, αλλά αν δοκιμάσεις να πετάξεις (από ύψωμα) θα συντριβείς.

Οι μεγαλοεπιστήμονές μας αυτό το τόσο αυτονόητο δείχνουν να το παραβλέπουν.

Στο πολυσυζητημένο πείραμα του αιώνα στο CERN διακινδυνεύουν την ίδια την υπόσταση του πλανήτη επειδή λένε ότι εκτιμούν ότι οι πιθανότητες για να συμβεί αυτό είναι πάρα πολύ μικρές (αν και στα εσωτερικά τους έγγραφα δεν το λένε ακριβώς έτσι), βλ. Οι Αφύλακτοι Παιδότοποι των Μεγάλων - Να Εμπιστευτούμε τους επιστήμονες; και Οι «Βαρυσήμαντες» Ανακοινώσεις ΝΑΣΑ και CERN.

Το Σοκ και δέος και η πυρηνική μόλυνση των πολέμων

Αυτή τη στιγμή στις ειδήσεις στο κανάλι του Άλφα αναφέρουν τη δημόσια εκδήλωση οργής του πρωθυπουργού της Ιαπωνίας γιατί μαθαίνει τις εξελίξεις, για τις εκρήξεις στους πυρηνικούς σταθμούς, από την τηλεόραση.
Οι εταιρίες των πυρηνικών σταθμών δεν ενημερώνουν καν τον πρωθυπουργό της χώρας !!!
Η μονοκρατορία των μεγαλοεταιριών στο σημερινό κόσμο στην πλήρη αίγλη της.
Για το θέμα αυτό έχουμε ασχοληθεί επανειλημμένα σ΄αυτό το ιστολόγιο και ίσως επανέλθουμε σε προσεχή ανάρτηση.

Νομίζω, όμως, ότι αυτές τις ώρες που έχουμε όλοι μας ευαισθητοποιηθεί είναι σημαντικό να ξαναπούμε μερικές αλήθειες.

Στα κανάλια δείχνουν τα κατεστραμμένα τοπία ξανά και ξανά και ξανά για να εμπεδώσουμε το θέαμα και "προσωπικότητες" εκφράζουν δημόσια τη λεκτική θλίψη τους για τη συμφορά των ανθρώπων που τα κατοικούσαν.
Βαθυστόχαστα άρθρα γράφονται για την καταστροφική μανία της φύσης και πόσο μικρός είναι ο άνθρωπος μπροστά της.

Η παρουσία μας στον πλανήτη αυτό έχει ένα τέλος. Όλοι το γνωρίζουμε.
Άλλοι όρθιοι, άλλοι στο κρεβάτι του πόνου, άλλοι αντιμέτωποι με ατυχήματα και φυσικές καταστροφές θα τελειώσουμε την ύπαρξή μας.
Όλοι μας συμμετέχουμε στην κοινή αυτή μοίρα.
Κι αυτό μας δίνει κάποια αίσθηση νομοτέλειας και παρηγοριά.

Κάποιοι όμως συνάνθρωποί μας τελειώνουν την ύπαρξή τους με ιδιαίτερα πιο οικτρό τρόπο, καβουρδισμένοι, ψυχικά και σωματικά ακρωτηριασμένοι χωρίς την αίσθηση αυτής της νομοτέλειας και παρηγοριάς.
Γίνονται θύματα ανθρωποκαταστροφών. Καταστροφών με σύλληψη και εκτέλεση ανθρώπινων εγκεφάλων.
Χωρίς καν την παραμικρή αναμέτρηση. Με εναέριους βομβαρδισμούς.

Αυτές τις ώρες που χιλιάδες συνάνθρωποί μας έχασαν ξαφνικά τη ζωή τους και οι δικοί τους θρηνούν τον πρόωρο χαμό τους, ας δώσουμε ένα νόημα στο χαμό τους και παρηγοριά στο θρήνο των συγγενών τους.
Ας εργαστούμε να αποτρέψουμε τους πιο αποτρόπαιους χαμούς και θρήνους, α
υτούς που προκαλούμε οι ίδιοι στο δικό μας είδος με τις ανθρωποκαταστροφές μας. Όχι για να τραφούμε όπως κάνουν τα άλλα πλάσματα του πλανήτη μας, αλλά από μια διαστροφή αποκλειστικότητα του είδου μας που ξεκίνησε από μερικούς από μας και κινδυνεύει να μας μολύνει όλους με την απάθεια και απραξία μας.
Συνεχίζεται

Βλ. και

- Ποινικοποίηση των Βομβαρδισμών

- Το Νέο Αόρατο Πολυβομβαρδιστικό και οι Νταήδες του Κόσμου - Λογοδοσία στους Πολίτες του Κόσμου

- Τεχνολογική Ανάπτυξη και Βαρβαρότητα (२) - Μια Έκκληση προς τους Επιστήμονες