Κλεόνουμε τα μάτια, κλείνουμε τα αυτιά. Δεν διαβάζουμε, δεν ακούμε.
Ο κόσμος γύρω μας δεν υπάρχει.Το σώμα μας δεν υπάρχει.
Εμείς υπάρχουμε. Δεν είμαστε το σώμα μας.
Σκέφτόμαστε. Αισθανόμαστε.Έχουμε επίγνωση των σκέψεων. Έχουμε επίγνωση των συναισθημάτων.
Έχουμε συνείδηση.
Κοιμόμαστε το βράδυ. Περνάμε στο στάδιο του βαθέος ύπνου.
Δεν έχουμε επίγνωση σκέψεων. Δεν έχουμε επίγνωση συναισθημάτων.
Δεν έχουμε συνείδηση.
Εμείς υπάρχουμε. Δεν είμαστε ούτε η συνείδηση.
Είμαστε πέραν από το σώμα. Είμαστε πέραν από τη συνείδηση.
Το όνομά μας μας δόθηκε. Οι πεποιθήσεις μας μας διδάχθηκαν. Ο χαρακτήρας μας διαμορφώθηκε από τις περιστάσεις.
Η ιστορία μας είναι κατασκευασμένη. Δεν είμαστε η ιστορία μας.
Οι σκέψεις και τα συναισθήματα μας οδηγούν σε πράξεις.
Οι σκέψεις έρχονται και φεύγουν. Δεν τις δημιουργούμε εμείς. Δεν τις κουμαντάρουμε εμείς. Δεν είναι δικές μας σκέψεις.
Τα συναισθήματα έρχονται και παρέρχονται. Δεν τα δημιουργούμε εμείς. Δεν είναι δικά μας συναισθήματα.
Και οι πράξεις δεν είναι δικές μας. Δεν είμαστε αυτός που σκέφτεται. Δεν είμαστε αυτός που αισθάνεται. Δεν είμαστε αυτός που πράττει.
Είμαστε πέραν από τις σκέψεις, πέραν από τα συναισθήματα, πέραν από τις πράξεις.
Είμαστε πέραν από την ιστορία μας, πέραν από το χαρακτήρα μας, την προσωπικότητά μας, το εγώ μας.
Δεν είμαστε καλύτεροι ή χειρότεροι. Δεν είμαστε κάποιοι.
Απλά υπάρχουμε.
Όταν δεν είσαι κάποιος δε φοβάσαι να μην είσαι αυτός ο κάποιος.
Αποδέχεσαι τις καταστάσεις. Δεν αντιστέκεσαι.
Είσαι ελεύθερος.
Σκέφτεσαι, αισθάνεσαι, πράττεις, δεν πράττεις, αλλά δεν είσαι αυτός που σκέφτεται, αυτός που αισθάνεται, αυτός που πράττει, αυτός που παραλείπει.
Χαίρεσαι, λυπάσαι, πονάς, αλλά δεν είσαι αυτός που χαίρεται, αυτός που λυπάται, αυτός που πονάει.
Εκδηλωνόμαστε στο σώμα, βιώνουμε καταστάσεις και εμπλουτιζόμαστε.
Ξεχνιόμαστε και διερωτόμαστε:
Ποιοί είμαστε? .
