Τα Αέρια των Αγελάδων, oι Εκκενώσεις των Ανθρώπων, το Χαρτί της Τουαλέτας και η Σωτηρία του Πλανήτη

..
Ημέρα αφιερωμένη στην κλιματική αλλαγή και τη σωτηρία του πλανήτη σήμερα.

Παλιότερα τό λεγαν φαινόμενο του θερμοκηπίου. Δεν τους βγήκε και τόσο. Πολλοί αμφισβήτησαν ότι μπορεί ο πλανήτης να εξομοιωθεί με θερμοκήπιο.

Μετά το είπαν υπερθέρμανση του πλανήτη. Και αυτό αμφισβητήθηκε.

Μέχρι και το ΒΒC, ο παλιότερα φανατικός υπέρμαχος της υπερθέρμανσης του πλανήτη, σε άρθρο του με τίτλο : "Τί Συνέβη με την Υπερθέρμανση;" ( BBC NEWS Science & Environment What happened to global warming?) που σχολιάζει σε άρθρο της στις 11 Οκτωβρίου η Telegraph. με τίτλο: "Η Στροφή του BBC στην Κλιματική Αλλαγή" (The BBC's amazing U-turn on climate change – Telegraph Blogs) μιλάει για τάση ψύξης και όχι υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Αποφάσισαν λοιπόν να μην είναι συγκεκριμένοι. Και έτσι τόπαν κλιματική αλλαγή. Οι γενικεύσεις έχουν πάντα το απυρόβλητο.

Είναι το νέο σύνθημα. Το σύνθημα που διατρέχει ηπείρους, ευαισθητοποιεί ανθρώπους, του αφιερώνονται ημέρες.

Προετοιμάζεται το κλίμα, το ψυχολογικό. Το μήνυμα είναι: χρειάζονται θυσίες.

Είναι η νέα θρησκεία.

Καθαιρέθηκε ο θεός τους χρήματος; Όχι, βέβαια. Ενδύθηκε ένδυμα σωτηριολογικό. Ανάγκα και θεοί πείθονται.

Τί παρήγγειλαν οι θεοί στους θνητούς; Κινδυνεύει ο κόσμος. Και κόσμος φυσικά είναι οι μπίζνες τους. Τον πήξανε στο σκουπίδι και απειλείται πια η παραγωγή τους.
Πρέπει να βάλουμε όλοι το χεράκι μας να τους ξελασπώσουμε.

Πρέπει να αρχίσουμε τη φασίνα. Εδώ χρηματοδοτήσαμε τα θησαυροφυλάκια τους, στη φασίνα θα κάνουμε πίσω;

Και επειδή για τους θεούς και το σκατό τους έχει τιμή, έκαναν μπίζνες και τον καθαρισμό του.

Για να μας πείσουνε πόσο μεγάλο είναι το πρόβλημα και να μεθοδεύσουν την υπακοή μας παρήγγειλαν έλεγχο των εκκενώσεων ανθρώπων και ζώων.

Άνθρωποι και αγελάδες του κόσμου ελέγξτε τα αέρια και τις εκκενώσεις σας και φειδώ στο χαρτί της τουαλέτας είναι το φιρμάνι.

Τεράστια ποσά επενδύθηκαν στον Καναδά για να ελέγξουν τα αέρια των αγελάδων τους.

Στην Ιαπωνία άρχισε εκστρατεία ενημέρωσης στα αεροδρόμια οι επιβάτες να αφοδεύουν πριν επιβιβαστούν στα αεροπλάνα. Αφοδεύοντας μειώνεται το βάρος μεταφοράς του αεροπλάνου και μειώνονται τα αέριά του. Ποιός κοινός θνητός θα το σκεφτότανε αυτό;

Στην Αγγλία εξήγγειλαν φορολόγηση του χαρτιού της τουαλέτας υπέρ της κλιματικής αλλαγής.

Χρειάζεται οικονομία στο χαρτί. Να σωθούν τα δένδρα διαμηνύουν, ξεριζώνοντάς τα για νέα περάσματα για την συνεχώς αυξανόμενη αυτοκινούμενη πραγμάτειά τους.

Τη σημερινή μέρα παραχωρώ τη θέση μου από σεβασμό σε κάποιους άλλους θνητούς να υμνήσουν το σωτηριολογικό έργο των θεών.

Την αυριανή, ίσως ημέρα, συμμορφούμενος και γω σαν κοινός θνητός στην θεϊκή επιταγή θα αφιερώσω και γω ένα παραμύθι-αναδρομή της σωτηριολογικής τους διαδρομής.

Σήμερα, ας μιλήσουν ο Manuel Nimer Sanchez από τους Chiapas του Μεξικού, ο Ana de Souza Pinto, ακτήμονας της Βραζιλίας, ο Sentinath Sarangi από τα θύματα της Ινδίας, ο Alvaro Tombe, αγρότης Κολομβίας, ο Edison Casadore, Απάτσι ΗΠΑ, ο Vermati Heerra, από τη Νότιο Αφρική και ο Μohamed Aden, υπουργός υγείας της Σομαλίας,

Παρατίθεται απόσπασμα από τη «Διακήρυξη των Επτά Φτωχότερων Χωρών του Κόσμου» που συνέταξαν και παρέδωσαν στη συνάντηση των G7 στη Νάπολι της Ιταλίας τον Ιούλιο του 1994.

"Μας αποκαλούν τους φτωχότερους του κόσμου. Τους μικρότερους του κόσμου. Οι πολυάριθμοι ειδικοί σας θα σας πουν πως δεν είμαστε φτωχοί ή μικροί λόγω θεϊκής βούλησης.

Προερχόμαστε από τις γηραιότερες και μεγαλύτερες ηπείρους της γης. Παρ΄όλη τη λεηλασία των αγαθών μας για περισσότερα από 500 χρόνια, οι χώρες μας είναι ακόμη πλούσιες. Και οι πληθυσμοί μας οι οποίοι υπέστησαν για περισσότερα από 500 χρόνια όλες τις μορφές σκλαβιάς, γενοκτονίας, αποικιοκρατίας και καταναγκαστικής εργασίας είναι ακόμη ενεργοί και δεν αποκηρύσσουμε τον αγώνα για έλεγχο του μέλλοντός μας.

Στα τέλεια σχέδιά σας πάντα κρύβατε χονδροειδείς εκπλήξεις.

Μας θεωρείτε ανέκαθεν λειτουργικές οντότητες της δικής σας τεχνολογικής ανάπτυξης και της συσσώρευσης πλούτου από τις βιομηχανίες και τις εταιρίες σας.....

Η ανεξαρτησία μας το μόνο που κατάφερε ήταν να εδραιώσει την εξάρτησή μας. Πολλοί από τους ηγέτες και κυβερνήσεις στις χώρες μας ήταν ή έγιναν φερέφωνά σας.

Η ανάγκη να είμαστε άνθρωποι απλοί, ευθείς και προσπελάσιμοι αναστέλλεται από μυριάδες διεθνών δομών που έχουν περιεχόμενο και χρησιμοποιούν γλώσσες που μόνον εσείς κατανοείτε: ΅Wolrd Bank, International Monetary Fund, United Nations, Gatt, Forein Aid,...Third World Debt, Sustainable Development...

Όλα αυτά είναι τμήματα ενός μωσαϊκού σχεδιασμένου να πνίξει ολόκληρους πληθυσμούς και ηπείρους οι οποίες δυστυχώς δεν κατάλαβαν πως βρίσκονται σε ένα φονικό πόλεμο.

Οι χρήσεις της τεχνολογίας οδήγησαν σε εκατοντάδες Bhopals. Για το δικό σας κέρδος φανήκατε γενναιόδωροι μόνον όταν επρόκκειτο για την επιβολή και τη διατήρηση βίαιων δικτατοριών στις χώρες μας προμηθεύοντας όπλα και εκπαίδευση. Το αποτέλεσμα το βλέπει καθένας: Ρουάντα, Σομαλία, Καμπόντζη, Λιβερία, Αϊτή, Γουατεμάλα.

Άλλες, όπως το Μεξικό, η Βραζιλία και η Κολομβία, είναι υποδουλωμένες στη βαρβαρότητα των εταιριών σας και δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν στους πληθυσμούς τους εκτός από μιζέρια και θάνατο.

Δεν ξεχνούμε τους κατοίκους του Αμαζονίου, τα παιδιά του Ρίο, τη μάχη για επιβίωση των ιθαγενών κατοίκων της Chiapas και των αυτόχθονων κατοίκων και γεωργών της Κολομβίας που ξεριζώθηκαν και φονεύθηκαν με τη δικαιολογία του πολέμου κατά των ναρκωτικών- όλα αυτά με τη σιωπηρή σας επιδοκιμασία.

Και ενώ οι διάφοροι δικτάτορες χρησιμοποιούν τα όπλα σας εναντίον των ίδιων των λαών τους τους συντηρείτε πολιτικά και οικονομικά.

Παράλληλα, εξαιτίας του αδυσώπητου αγώνα σας για μια αδύνατη και απροσδιόριστη ανάπτυξη, υποκλέπτετε και καταστρέφετε ό,τι είναι για μας αιώνιο και αδιαίρετο: το οξυγόνο, το δάσος, τη στοιβάδα του όζοντος.

Με την παράλογη και αφύσικη ενεργειακή σας πολιτική, με την τεχνολογία σας να βασίζεται στην αδιάκριτη χρήση καυσίμων και πυρηνικής ενέργειας, αντί φυσικών ανανεώσιμων πηγών, καταστρέφετε τον πλανήτη χωρίς τη συμφωνία μας, χωρίς καν τη συνεργασία μας.

Και όλα αυτά μόνον και μόνον για να αποκτήσουν μικρά τμήματα του πληθυσμού σας περισσότερο πλούτο που σημαίνει περισσότερα ψυγεία, δεύτερα σπίτια και ένα μεγαλύτερο γιωτ....

Γνωρίζουμε ότι δεν αντιπροσωπεύετε τα συμφέροντα της πλειοψηφίας των πολιτών σας. Γνωρίζουμε τη διαφορετική αντιμετώπιση που επιφυλλάσσετε στις διαφορετικές τάξεις, όπιου οι φτωχότεροι πληρώνουν υψηλότερους φόρους για την ανάπτυξη αυτή.

Οι ιθαγενείς κάτοικοι της αμερικής, οι άθλιες συνθήκες που συστηματικά κρατούνται οι μετανάστες ώστε να αγνοούνται από τους νόμους και να ¨διαγράφονται" από τις συνειδήσεις των ντόπιων πληθυσμών....

Κρατήστε τον πλούτο σας, απολαύστε τον καταναλωτικό πολιτισμό σας. Αποσύρατε τελείως τα συμφέροντά σας, τις εταιρίες, τις επενδύσεις, τα τουριστικά θέρετρα και τις καλές σας ανθρωπιστικές προθέσεις μακριά από τις χώρες μας.

Αφήστε να αντιμετωπίσουμε τους εαυτούς μας και να βρεθούμε μπροστά στις δικές μας πολιτιστικές αξίες. Αφήστε μας να ακολουθήσουμε το δικό μας μοναχικό δρόμο της αυτοανάπτυξης. Αλλά θα είναι οι δικές μας επιλογές που θα τον διαμορφώσουν. και δεν πρόκειται ποτέ να βρούμε τους εαυτούς μας χειρότερα απ΄ο,τι σήμερα.

Σας ικετεύουμε να είστε περισσότερο ταπεινοί. Αφήστε τους ανθρώπους να απελευθερωθούν από τα εγωιστικά τους καβούκια, από τους εθνικισμούς, τις τυπολατρείες..... "

Η μετάφραση είναι του Παναγιώτη Ανδριόπουλου που τη δημοσίευσε παλιά στο φοιτητικό περιοδικό Amanita Muscaria.
.
Προσθήκη 24.4.10

- Επιστήμονας που ασχολείται με το κλίμα αποκαλύπτει ότι τα μοντέλα των Ηνωμένων Εθνών που χρησιμοποιούνται για να καθορίσουν την επίδραση των αερίων του θερμοκηπίου στο κλίμα υποθέτουν ότι η γη είναι επίπεδη, ότι ο ήλιος λάμπει όλη την ημέρα και τη νύχτα με την ίδια ένταση και ότι η θερμοκρασία της επιφάνειας της Γης είναι σταθερή καταλήγοντας ότι: «Η θεωρία του φαινομένου του θερμοκηπίου που προωθείται σήμερα είναι νεκρή", βλ. http://climaterealists.com/index.php?id=5583

- Ένας από τους κύριους συγγραφείς των εκθέσεων της επιτροπής IPCC του ΟΗΕ για την υπερθέρμανση του πλανήτη παραδέχεται ότι οι εκθέσεις είναι διάτρητες από εξαπατήσεις και δηλώνει: «Με τα χρόνια, η IPCC έχει αλλάξει και από ένας επιστημονικός οργανισμός που σχετίζεται με την πολιτική έχει καταλήξει ένα πολιτικό όργανο που προσποιείται ότι είναι επιστημονικό", βλ. http://nofrakkingconsensus.blogspot.com/2010/04/seasoned-veterans-view-of-ipcc.html

Βλ. και Μια Ιστορία για την Εταιριοκαταστροφή που τη Βάφτισαν Κλιματική Αλλαγή
,

Ερωτήματα

.

«Ήμουν σακάτης και δεν με περιθάλψατε, ήμουν σε ανάγκη και

δεν με βοηθήσατε, σας έκρουσα τη θύρα και δεν μου ανοίξατε.

Ήμουν ανήμπορος και με περιφρονήσατε.

Ήμουν σε όλους αυτούς και δεν με αναγνωρίσατε»

.

Απόσπασμα από τη Βίβλο σε ελεύθερη απόδοση

"Αστυνομική κτηνωδία με νεκρό μετανάστη" ήταν ο τίτλος της είδησης που γνωστοποίησε τον άδικο θάνατο του ανθρώπου Μοχάμεντ Καμράν Ατίφ που ήταν μετανάστης.

"Τον Μοχάμεντ τον σκοτώσαμε 10 εκατομμύρια νόμιμοι πολίτες" αντιτείνει το μπλογκ

Ο Χ Ι Α με τίτλο Η αγωνία τερματίστηκε.

"Στους πρόσφυγες στην Ελλάδα έχει γίνει μεγάλη αδικία" λέει στο άσμα της από το 2004 η Έλλη Πασπαλιά, βλ. Στη Μνήμη του Καμράν.

«Οι σύγχρονοι φυγάδες θεωρούνται αναλώσιμοι για την πιο εντατική εκμετάλλευση και αιματηρή καταστολή.

Ο κάθε Μοχάμεντ στοχοποιείται κάθε μέρα.

Στα σύνορα, στα ναρκοπέδια, στις θάλασσες, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, στις ουρές για αίτηση ασύλου, στις σκούπες, στα ρατσιστικά πογκρόμ, στις φασιστικές επιθέσεις, στις ακροδεξιές ρητορείες, στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης»

επεξηγεί στο Πορεία για τη δολοφονία μετανάστη στο Α.Τ. Νίκαιας ο αυτοοργανωμένος χώρος αλληλεγγύης και ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ που δραστηριοποιείται στις περιοχές του Κερατσινίου, της Νίκαιας, της Δραπετσώνας και του Περάματος οργανώνοντας πορεία στη Νίκαια το Σάββατο στις 17 του μηνός.

Και σίγουρα τους ανθρώπους του χώρου αυτού δεν θα τους συμπεριλαμβάνει στα 10 εκατομμύρια των μη συνειδητών δολοφόνων του ανθρώπου από το Πακιστάν ο μπλόγκερ

Ο Χ Ι Α.
Σίγουρα δεν θα περιλαμβάνει και κάποιους άλλους αθόρυβους ανθρώπους που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στην υπεράσπιση των φυσικών δικαιωμάτων των κακοτυχούντων συνανθρώπων μας και τη συνδρομή τους.

Οι υπόλοιποί μας σε τί φταίξαμε;

.

Φταίξαμε μόνον γιατί είμαστε οι ηθικοί αυτουργοί μιας ακόμη αστυνομικής βιαιοπραγίας, μιας ακόμη εκδήλωσης κρατικής βίας;

.

Ο Μοχάμεντ πέθανε γιατί δεν μπορούσε να πάει στο νοσοκομείο, δεν μπορούσε να ζητήσει βοήθεια από κανέναν. Γιατί γι΄αυτόν δεν υπήρχε κανείς γύρω του.

.

Ο Μοχάμεντ ζούσε σε έρημο.

.

Στην έρημο των «λαθρομεταναστών». Ήταν λαθραίος άνθρωπος.

.

Το λαθραίος προκύπτει από το λανθάνω, λέει στο λεξικό.

Ο Μοχάμεντ ήταν άνθρωπος λάθος, αδήλωτος.

Αδήλωτο εμπόρευμα, όπως τα λαθραία τσιγάρα.Έπρεπε να κρύβεται για να μην τον κατάσχουν.

.

Δεν ήταν σαν και μας, τους σωστούς, τους δηλωμένους.

Και του το δείχναμε σε κάθε του βήμα.

Ήταν παρακατιανός.

Ο Μοχάμεντ, όμως, που ζει σε κάθε παρακατιανό «λαθρομετανάστη» είχε ταξιδέψει μέσα σε σαπιοκάραβα, είχε ρισκάρει στη ζωή του όσο κανείς, ίσως, από μας.

.

Είχε ταξιδέψει στο άγνωστο. Το άντεχε το άγνωστο.

Είχε παίξει τη ζωή του κορώνα – γράμματα. Είχε τολμήσει. Ήταν ανυπότακτος.

Στις παλιές εποχές θα τον εκθείαζαν ως ήρωα. Θα ήταν το πρότυπο του ανθρώπου με τη σπίθα της εξερεύνησης, τη σπίθα της προόδου.

Μήπως κατά βάθος, ασυνείδητα, τον ζηλεύαμε;

Γιατί ήταν ανυπότακτος;

Γιατί ήταν θαραλλέος; Γιατί δεν είχε τίποτα και μπορούσε και επιβίωνε;

.
Μήπως κατά βάθος τον αποστρεφόμασταν γιατί αντικαθρέφτιζε τη δική μας υποταγή, τη δική μας παθητικότητα;

.

Μήπως, γιατί ξανασταυρώναμε τον απεσταλμένο του θεού μας και δεν θέλαμε να το δούμε;

Τα Βραβεία Ειρήνης, τα Επιστημονικά Βραβεία και η Αξιοκρατία

.
Το φετεινό βραβείο Νόμπελ για την Ειρήνη απονεμήθηκε στον Ομπάμα.

Βραβεύοντας τον πρόεδρο ενός κράτους για τη δράση του ως προέδρου στην πράξη βραβεύεται το ίδιο το κράτος, πολύ δε μάλλον που η επιλογή του υποψηφίου δεν ήταν δυνατόν να γίνει με βάση κάποια προσωπική του πρωτοβουλία, ούτε καν ως πρόθεση, καθώς, όπως προκύπτει από την ημερομηνία λήξης των υποψηφιοτήτων στο NobelPrize.org. η επιλογή του ως υποψηφίου έγινε δύο μόνον εβδομάδες μετά την ανάληψη της προεδρίας.

Πριν τον Ομπάμα, οι ακαδημαϊκοί παράγοντες είχαν και στο παρελθόν βραβεύσει επανειλημμένα μια σειρά προέδρων των ΗΠΑ και τον απερίγραπτο Κίσσιγκερ.

Η πρόσφατη βράβευση επαναφέρει ξανά στο προσκήνιο το 1984 του Όργουελ και την προφητευόμενη νέα αντεστραμμένη γλώσσα της νέας εποχής, όπου ειρήνη σημαίνει πόλεμος, ελευθερία σημαίνει υποδούλωση, άρνηση υποδούλωσης σημαίνει τρομοκρατία, δολοφονία αμάχων σημαίνει παράπλευρες απώλειες κ.λ.π.

Για άλλη μια φορά, οι ακαδημαϊκοί παράγοντες βράβευσαν ως κράτος της ειρήνης τις ΗΠΑ, την πρώτη εξαγωγό οργάνων βασανισμού, με τις αόρατες φυλακές, τους τριπλάσιους φιλακισμένους από τον μέσο όρο στον κόσμο (Πληροφορίες για τη Χώρα της Ελευθερίας..... ), τη χώρα των οικονομικών εκτελεστών του λεγόμενου τρίτου κόσμου. τη χώρα με τον ανεπίσημο τίτλο του διεθνούς χωροφύλακα και μακελιάρου του κόσμου με το ειρηνιστικό μανιφέστο:

"Όποιος δεν υποτάσσεται σε μας θα χτυπιέται" όπως επιμαρτυρεί η Κύρα Αδάμ που ήταν αυτήκοος μάρτυς (Ελευθεροτυπία 13.12.2003).

Οι ακαδημαϊκοί παράγοντες έχουν, επίσης, βραβεύσει επανειλημμένα με το Νόμπελ Ειρήνης και το άλλο φιλειρηνικό κράτος του Ισραήλ, βραβεύοντας προέδρους του μεταξυ των οποίων και τον Menachem Begin με τα γνωστά «ειρηνιστικά» του μανιφέστα που είδαν το φως της δημοσιότητας κατά την εισβολή του Ισραήλ στο Λίβανο.

Για άλλη μια φορά οι ακαδημαϊκοί παράγοντες έδωσαν το πράσινο φως να συνεχιστεί ο πόλεμος ειρήνης στον οποίο επιδίδονται τα δύο αυτά κράτη.

Παρόμοιες πολιτικές ακολουθούνται και στα βραβεία στον επιστημονικό τομέα.
.
Στο βιβλίο του Robert Mart Friedman, καθηγητή και τέως προέδρου του Πανεπιστημίου στο Οσλο με τίτλο “The Politics of the Excellence". το οποίο εξαίρει στην κριτική του το διεθνούς κύρους περιοδικό New Scientist στο τεύχος 2338, δίνονται στοιχεία για τις μηχανορραφίες πίσω από τις μεθοδεύσεις για την επιλογή των επιστημόνων στους οποίους απονέμονται τα βραβεία Νόμπελ. Χαρακτηριστικά αναφέρεται:

«Πίσω από τα Νόμπελ υπάρχει η δυνατότητα για την εκτύλιξη κάθε είδους φαυλότητας, υπεροψίας, ρατσισμού, σεξ και κάθε είδους ποταπών πράξεων και εμπλοκή κάθε είδους ανθρώπων των παρασκηνίων».

Γνωστή, επίσης, είναι η βράβευση επιστημόνων για τους οποίους ήταν γνωστό ότι είχαν σφετεριστεί την εργασία άλλων επιστημόνων, όπως για παράδειγμα η περίπτωση των Francis Crick και John Watson που βραβεύτηκαν για τη διπλή έλικα του DNA και του Selman Waksman που βραβεύτηκε για την ανακάλυψη της στρεπτομυκίνης,

Ο Francis Crick και ο John Watson έκλεψαν την εργασία της Franklin κατά την επίσκεψή τους στο εργαστήριό της όταν αυτή έλειπε από την πόλη και έπεισαν τον προιστάμενό της να ρίξουν μια ματιά στα στοιχεία της ερευνάς της (library.thinkquest.org/20465/franklin).

Ο Waksman έκλεψε και εμπορεύτηκε την εργασία του Αλβέρτου Schatz, μεταπτυχιακού σπουδαστή στο εργαστήριο του οποίου ήταν προιστάμενος.
Η επιτροπή Νόμπελ δεν είχε ποτέ ακούσει για τον Schatz, μολονότι είχε γίνει γνωστός από το άρθρο του Frank Ryan στο περιοδικό Actinomycetes με τίτλο:
«Tuberculosis:The Greatest Story Never Told. Albert Schatz "The true story of the discovery of streptomycin"(Albert Schatz - Obituaries, News - The Independent).

Αλλά οι πολιτικές αυτές δεν είναι αποκλειστικότητα μόνον των βραβείων Νόμπελ.

Τις επιτροπές βραβείων στελεχώνουν επιφανείς ακαδημαϊκοί.
Και οι επιφανείς ακαδημαϊκοί έχουν παντού κοινά γνωρίσματα και στάση (βλ. Η Ισχυρή Εξουσιαστική Δομή του Τεχνοεπιστημονικού Κατεστημένου και Η Κατασκευή των Αυθεντιών ).

Χαρακτηριστική είναι η απονομή του βραβείου Πούλιτζερ στον δημοσιογράφο Ουίλιαμ Λόρενς για την προσφορά του στην έγκυρη ενημέρωση η οποία πιστοποιήθηκε με το άρθρο του για το «Πανέμορφο Μανιτάρι» των Αμερικανών στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι τα οποία παρατηρούσε από τον πυργίσκο του ιπτάμενου υπερφρουρίου «Μεγάλος Καλλιτέχνης» (βλ. To "Πανέμορφο Μανιτάρι" )

Στο ίδιο πνεύμα ήταν και η βράβευση και τα αξιώματα, όπως αυτά του Προέδρου του Ιατρικού Συλλόγου και του επικεφαλής της Ιαπωνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, που έτυχαν οι «επιστήμονες» που είχαν αναλάβει κατά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο να κατασκευάσουν βιολογικά όπλα στις αχανείς εγκαταστάσεις του Ιαπωνικού αυτοκρατορικού στρατού στη Μαντζουρία της Κίνας, στο γνωστό ως κολαστήριο της Μονάδας 731.
Στο κολαστήριο στο οποίο, σύμφωνα με τις μαρτυρίες των νοσοκόμων που συμμετείχαν στο πρόγραμμα ήταν «καθημερινό φαινόμενο» να ανατέμνονται ζωντανοί οι «πίθηκοι» (όπως κατ' ευφημισμόν ονόμαζαν τους ανθρώπους-πειραματόζωα οι γιατροί), χωρίς τη χορήγηση αναισθητικού, για να διαπιστωθεί το είδος της ζημιάς που είχαν υποστεί τα εσωτερικά τους όργανα μετά τη χορήγηση των ερευνόμενων βακτηριδίων (από εκτενή έκθεση του Β. Μπαμπούρη στο Βήμα 12.9.1999).

Είναι πλήθος τα παραδείγματα παρόμοιων αξιοκρατικών κριτηρίων με βάση τα οποία αξιοκατατάσσουν και βραβεύουν οι αξιοκρατούντες ακαδημαϊκοί των κριτικών επιτροπών.

Παραδείγματα που αναδεικνύουν και μιαν άλλη ιδιαίτερα σημαντική διάσταση της τόσο εκθειαζόμενης αξιοκρατίας για την οποία έγινε λόγος στο Περί Αξιοκρατίας και Σεβασμού στον Πολίτη.
.

Η Βία και ο Αντικατοπτρισμός της

.
Χθες βράδυ στο κανάλι της Βουλής προβλήθηκε ένα αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ.

Σε μια σκηνή μικρά παιδιά ομοιόμορφα ντυμένα προχωρούν στοιχισμένα σε στρατιωτικό σχηματισμό και τραγουδούν ρυθμικά:

"Με χαρά θα υπηρετούμε τη κυρά γιατί το λέει ο Χριστός που τόσα έχει κάνει για μας."
Είναι τα παιδιά των Αβορίγινων της Αυστραλίας.

Έχουν κλαπεί από τους γονείς τους και έχουν εγκλειστεί σε ιδρύματα.
Εκπαιδεύονται να υπηρετούν λευκά αφεντικά και να αφομοιωθούν στη λευκή φυλή.

Το θεάρεστο έργο είναι του κράτους και της εκκλησίας σε αγαστή συνεργασία.

Τέσσερις ενήλικες Αβορίγινες προσπαθούν να κάνουν αναδρομή στην παιδική τους ηλικία και τους πνίγουν τα δάκρυα και ο θυμός.

Με δυσκολία θυμούνται την κάθε είδους απάνθρωπη κακοποίηση από τους σωτήρες τους παιδαγωγούς, την ενστάλαξη μίσους για τους κακούς και επικίνδυνους «μαύρους» της φυλής τους, για την πειθώ τους ότι ανήκουν στη λευκή φυλή που είναι ανώτερη, για τα τρεχαλητά τους να γλυτώσουν από τους επικίνδυνους ¨μαύρους¨όταν οι συγγενείς τους προσπαθούσαν να τα πλησιάσουν έξω από τα συρματοπλέγματα του ιδρύματος.

Μιλούν για τα τρεχαλητά τους όταν συναντούσαν «μαύρους» ομόφυλούς τους ακόμη και όταν σαν ενήλικες έφυγαν από το ίδρυμα, για την απέλπιδα άρνησή τους όταν τους έλεγαν να κοιταχτούν στον καθρέφτη να δουν ότι και αυτοί είναι «μαύροι».

Εκφράζουν το θυμό τους, τον ασίγαστο θυμό τους για τη συμμόρφωσή τους αυτή, που τη βιώνουν σαν ακρωτηριασμό.

Μια ολόκληρη γενιά παιδιών κατεστραμμένη και μια γενιά γονέων παραιτημένων αλκοολικών.

Τα έργα της λευκής φυλής και της σωτηριολογικής εκκλησίας της σε πολλοστή επανάληψη.

Ο αβάσταχτος αυτός πόνος των ενήλικων αυτών με τη σημαδεμένη παιδική ηλικία, αλλά και των παιδιών τους που νοιώθουν μετέωρα εκτονώνεται αρκετές φορές με βία.

Βιαιοπραγούν κατά των λευκών ακόμη και για ασήμαντη αφορμή.
Εγκλεισμένοι μέσα στην φυλακή για ξυλοδαρμό λευκού, δηλώνουν ότι θα το επαναλάβουν με την πρώτη ευκαιρία.
Είναι καταδικασμένοι να το κάνουν. Δεν μπορούν να αντισταθούν στην εσωτερική παρόρμηση.

Μαζί με τους Αβορίγινες, ολόκληρες φυλές και μεμονωμένοι άνθρωποι παντού στον κόσμο υφίστανται τους ίδιους εξευτελισμούς, την ίδια αδικία.

Άλλοι υπομένουν στη μοίρα τους, άλλοι, ίσως, οι πιο δυνατοί, αντιδρούν και αρκετοί βιαιοπραγούν.

Τους ανθρώπους αυτούς το κράτος τους τιμωρεί, τους αποκαλεί τρομοκράτες και εγκληματίες, η εκκλησία τους κατακεραυνώνει, οι συνάνθρωποί τους τους αποστρέφονται.

Ποιος θα τιμωρήσει τους κρατούντες, ποιος θα τους τιμωρήσει για την τρομοκρατία τους και τα εγκλήματά τους, ποιος θα κατακεραυνώσει την εκκλησία, πότε θα αναγνωρίσουμε τις ευθύνες μας για τα δεινά των συνανθρώπων μας;

Πότε θα αναγνωρίσουμε ως αιτία της κακοδαιμονίας του κόσμου τη συσσωρευμένη ένταση από την καταπίεση της θέλησης και των συναισθημάτων του ανθρώπου στο όνομα του υπεροπτικού και κερδώου «πολιτισμού» μας και την «πανούκλα» που τη συνοδεύει, όπως αποκαλεί ο Β. Ράϊχ τη διαστροφή της ανθρώπινης φύσης που προκαλείται;

Πότε θα αναγνωρίσουμε ως αιτία της κακοδαιμονίας μας ότι δεν πενθήσαμε τους εσταυρωμένους του παρελθόντος και του παρόντος της πολιτισμικής μας λαίλαπας;

Η χριστιανική θρησκεία έχει στηριχθεί στα πάθη και τη σταύρωση του θεανθρώπου Ιησού Χριστού. Δισεκατομμύρια πιστοί σ΄όλο τον κόσμο υποβάλλονται κάθε χρόνο σε περιβάλλον κατάνυξης και πένθους σε ανάμνηση των παθών του θεανθρώπου για χάρη μας.

Καμιά, όμως, θλίψη και καμιά εκδήλωση πένθους δεν συνοδεύει κάποια άλλα πάθη και σταυρώσεις ανίσχυρων ανθρώπων από τους ομοίους τους.

Πότε θα αναγνωρίσουμε τη συλλογική ευθύνη μας για την ανοχή και έμμεση συμμετοχή μας στην αδικία αυτή και θα προσπαθήσουμε να επανορθώσουμε;

Οι Μέθοδοι Υποβολής Βίας και η Υποκρισία των Πανεπιστημιακών Πειραμάτων

.
Προχθές πέθανε αβοήθητος ένας άνθρωπος, ο Μοχάμεντ Καμράν Ατίφ, βλ. TVXS: Αστυνομική κτηνωδία με νεκρό μετανάστη. Τρομοκρατήθηκε και βασανίστηκε.

Άλλος ένας άνθρωπος θύμα κρατικής τρομοκρατίας και κρατικής βίας προστέθηκε στο μακρύ κατάλογο στην Ελλάδα και στον Κόσμο.

Για μια άλλη φορά έρχεται στο προσκήνιο το όνειδος αυτό της ανθρώπινης φυλής και το ερώτημα που το συνοδεύει:

Γιατί ο άνθρωπος είναι σχεδόν το μοναδικό μέλος του ζωικού βασιλείου με το όνειδος αυτό;

Παλιότερα, πολύς λόγος έχει γίνει στο διαδίκτυο για σχετικά πειράματα που έχουν γίνει σε αμερικανικά πανεπιστήμια.
Πειράματα τα οποία έγιναν για να διερευνήσουν οι ειδικοί αν καθόλα υγιείς καθημερινοί άνθρωποι μπορούν να γίνουν βασανιστές.

Τα πειράματα αυτά έτυχαν ιδιαίτερης προσοχής, αρχικά, την εποχή των αποκαλύψεων για την φυλακή στο Abu Ghraib, αργότερα, με την κυκλοφορία φωτογραφιών και βίντεο από τη σφαγή στη Γάζα και πιο πρόσφατα με την κυκλοφορία στο You Tube βίντεο από την κακοποίηση σε αστυνομικά τμήματα μεταναστών και ιερόδουλων γυναικών.

Στα πειράματα αυτά, γνωστά ως πείραμα φυλακής του Stanford και πείραμα του Milgram συμμετείχαν έναντι αμοιβής νέοι, καθ΄όλα υγιείς, άνθρωποι οι οποίοι ανταποκρίθηκαν σε σχετικές αγγελίες των πανεπιστημίων.

Χωρίστηκαν σε βασανιστές και βασανιζόμενους και συμμορφούμενοι στους κανονισμούς της εν γνώσει τους εικονικής φυλακής στο πρώτο πείραμα και στις εντολές του καθοδηγητή του πειράματος στην δεύτερη περίπτωση, ταυτίστηκαν πλήρως με το ρόλο του βασανιστή που τους υποδεικνυόταν.

Άν και γνώριζαν ότι είχαν τη δυνατότητα να μη συμμορφωθούν με τους κανονισμούς και τις εντολές, η πλειοψηφία αυτών που είχαν το ρόλο του βασανιστή συμμορφώθηκαν μέχρι το τέλος, μολονότι έβλεπαν στο πρώτο πείραμα και άκουγαν στο δεύτερο τις συνέπειες των βασανισμών τους.

Στο πρώτο μάλιστα πείραμα αναγκάστηκαν οι ίδιοι οι εμπνευστές του να το διακόψουν ενωρίτερα για να αποφύγουν μοιραίες μη αντιστρέψιμες συνέπειες σε αυτούς με το ρόλο του βασανιζόμενου.

Περιγραφή και σχολιασμό των πειραμάτων αυτών στα ελλληνικά μπορεί να βρεί κανείς στην ιστοσελίδα Hint.gr με τίτλο: Το πείραμα του Stanford, στην ιστοσελίδα Allu Fun Marx με τίτλο Είμαστε όλοι εν δυνάμει βασανιστές, στο ΤVXS.gr (BETA) - Γάζα: βίντεο-ντοκουμέντο για τα εγκλήματα πολέμου και πρόσφατα στο μπλογκ Τροφή για τη σκέψη με τίτλο: "Κοινωνιολογικά πειράματα".
Στο τελευταίο μπλογκ σχολιάζεται και ένα άλλο σχετιζόμενο εκπαιδευτικό πείραμα με τίτλο A Class Devided στο οποίο οι μαθητές στους οποίους είχε ειπωθεί ότι, επειδή είναι γαλανομάτες, είναι ανώτεροι από τους καστανομάτες επέτυχαν καλύτερες επιδόσεις στο σχολείο και επέδειξαν τον αντίστοιχο ελιτισμό που υπαγόρευε η ανωτερότητά τους.

Το πρώτο πείραμα αποτέλεσε και το θέμα βραβευμένης γερμανικής κινηματογραφικής ταινίας με τίτλο: Το Πείραμα ( Das Experiment) που προβλήθηκε και στην Ελλάδα το 2001.

Πολλοί σχολιαστές στα παραπάνω μπλογκς συμμερίζονται την υποτιθέμενη έκπληξη των εμπνευστών και διοργανωτών για τα ευρήματα των πειραμάτων αυτών, εκφράζουν τον αποτροπιασμό τους, την απορία τους, ακόμη και την περιφρόνησή τους για τη φαυλότητα αυτή μέρους των συνανθρώπων μας, εκφράζοντας έμμεσα την πεποίθησή τους ότι δεν ανήκουν στη μερίδα αυτή των ανθρώπων.

Αλλά, γιατί δεν διερωτώμαστε ποιά η διαφορά των συμμετεχόντων στα πειράματα αυτά και των συμμετεχόντων σ΄ έναν πόλεμο;

Ποιά η διαφορά, επί της ουσίας, στους «νόμιμους» και τους παράνομους βασανισμούς, τις «νόμιμες» και τις παράνομες δολοφονίες;

Και στον πόλεμο νέοι άνθρωποι, καθ όλα υγιείς, μορφωμένοι, καλλιτέχνες, άνθρωποι που αγαπούν και αγαπούνται, συμμετέχουν και μάλιστα χωρίς αμοιβή στο βασανισμό και την εξόντωση ανθρώπων άγνωστων σ΄αυτούς, ανθρώπων που γνωρίζουν ότι έχουν τους ίδιους πόνους και χαρές, τις ίδιες αγωνίες και όνειρα μ΄αυτούς.

Νέοι άνθρωποι που βλέπουν με τα μάτια τους τα βασανιστήρια των λαβωμένων και αβοήθητων στρατιωτών, που τους βλέπουν να πεθαίνουν με αργό και φρικιαστικό θάνατο και, όμως, συνεχίζουν, γιατί κάποιος ανώτερος τους εντέλλει.

Είναι άξιον απορίας, αν πράγματι οι εμπνευστές των πειραμάτων βρήκαν κάτι που ήδη δεν γνώριζαν.
Αν οι διοργανωτές των πειραμάτων αυτών δεν γνώριζαν τις αιτίες για τη συμπεριφορά των πειρατόζωών τους.

Αν οι διοργανωτές των πειραμάτων αυτών ερευνούσαν στα πλαίσια καθαρά ακαδημαϊκής έρευνας, ή στα πλαίσια αδιαφανών προγραμμάτων σε συνεργασία με το Πεντάγωνο και τη CΙΑ, τους κρυφούς εταίρους και χρηματοδότες αρκετών Αμερικανικών Πανεπιστημίων.

Ποιός απ αυτούς δεν γνώριζε για τη δύναμη της υποβολής;

Ποιός απ΄αυτούς δεν γνώριζε για τη διαταραχή της κρίσης και τη δεκτικότητα των ανθρώπων σε υποβολή όταν βρίσκονται σε κατάσταση έντασης και φόβου, όπως συμβαίνει σε περιόδους πολέμων, επιδημιών, κ.λ.π.βλ. Τα Σιωπηλά Όπλα Αυτοματοποίησης της Κοινωνίας;

Ποιός απ αυτούς δεν γνώριζε τη δυνατότητα ήχων και υπόηχων να προκαλούν αυτές τις καταστάσεις δεκτικότητας σε ανυποψίαστους ανθρώπους;

Ποιός απ΄αυτούς δεν γνώριζε τον καθοριστικό ρόλο που παίζουν τα υποσυνείδητα μηνύματα;

Ποιός απ αυτούς δεν έχει παρακολουθήσει υπνωτιστές επί τω έργω;

Ποιός απ αυτούς δεν γνωρίζει ότι κατάλληλη εκφώνηση κατάλληλων λέξεων ή κατάλληλη εστίαση του βλέματος αντιστοιχεί με εκπομπή ηλεκτρομαγνητικής ακτίνας.

Και ποιός απ΄αυτούς δεν γνώριζε ένα άλλο πανεπιστημιακό πείραμα που αναφέρεται στην ιστοσελίδα unlearning.com. για τη δύναμη των ηλεκτρομαγνητικών ακτίνων να αλλάζουν εντελώς την αντίληψη του δέκτη ακόμη και στο επίπεδο της φαντασίας του;

Στο πείραμα ζητείται από φοιτητή να κυττάξει σε μια οθόνη με οριζόντιες γραμμές.
Μετά κατευθύνουν σ΄αυτόν μια ηλεκτρομαγνητική ακτίνα.
Μέσα σε κλάσμα του δευτερολέπτου αλλάζει η αντίληψη του φοιτητή και βλέπει στην οθόνη κατακόρυφες γραμμές ενώ η οθόνη εξακολουθεί και δείχνει οριζόντιες γραμμές.

Στη συνέχεια ζητούν από το φοιτητή να κλείσει τα μάτια του και να οραματιστεί οριζόντιες γραμμές.
Αφού τις οραματίζεται με ευκρίνεια του κατευθύνουν πάλι την ηλεκτρομαγνητική ακτίνα.
Ακόμη και στα μάτια του νου του οι γραμμές μετασχηματίζονται σε κατακόρυφες.

Στην ιστοσελίδα http://www.dynamic/ Living Media σε άρθρο του Dick Sutphenical αναφέρεται ότι, όπως επιβεβαίωσε ο ερευνητής Herbert Krugman, όταν παρακολουθεί κανείς τηλεόραση υπερισχύει η λειτουργία του δεξιού ημισφαιρίου του εγκεφάλου, σε μια κατάσταση ημιέκστασης η οποία χαρακτηρίζεται από ενεργοποίηση ενδορφινών, των φυσικών αντίστοιχων του όπιου, δημιουργώντας έτσι μια κατάσταση εξάρτησης.

Σε αυτή την κατάσταση κυριαρχούν τα εγκεφαλικά κύματα που αντιστοιχούν σε κατάσταση μη εγρήγορσης και ο θεατής είναι ιδιαίτερα ανοικτός σε υποσυνείδητες υποβολές.

Αν λάβει κανείς υπόψη του ότι:
- Στα παιδιά τα πρώτα έξι χρόνια της ηλικίας τους λειτουργούν σχεδόν αποκλειστικά τα εγκεφαλικά κύματα μη-εγρήγορσης
- Τα παιδιά αυτής της ηλικίας παρακολουθούν για ώρες τηλεόραση
- Στην τηλεόραση, ιδιαίτερα, στα ιδιωτικά κανάλια δεν υπάρχει σχεδόν χολυγουντιανή ταινία χωρίς απροκάλυπτη ή καλυμμένη βία
- Υπάρχουν τεχνικές υποσυνείδητων μηνυμάτων που μεταδιδονται μέσω των διαφημίσεων, της μουσικής, κ.α.

είναι εύκολο να καταλάβει κανείς την έκταση των υποβολών στις οποίες είναι ετεθειμένος ο σημερινός άνθρωπος, ιδιαίτερα τα παιδιά.

Γιατί συμπράτουν οι επιστήμονες στην απόκρυψη αυτών των μηχανισμών ελέγχου των ανθρώπων που ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για τη σημερινή κακοδαιμονία του κόσμου μας;

Γιατί συμπράτουν να αφηνόμαστε έρμαια των εκάστοτε εξουσιομανών στους διάφορους τομείς της κοινωνικής ζωής;

Πότε θα λογοδοτήσουν γι΄αυτό;

Στη Μνήμη του Καμράν

.
Χθες υπέκυψε στα τραύματά του ένας άνθρωπος.
Το όνομά του: Μοχάμεντ Καμράν Ατίφ.
Κάτοικος Νίκαιας καταγόμενος από το Πακιστάν.

Βασανίστηκε από την ελληνική αστυνομία.
Συνελήφθη για ανυπόστατη καταγγελία στις 26 Σεπτέμβρη, 01.30 το βράδυ.
Δράστες 15 αστυνομικοί.

Ο αδελφός του αναγκάστηκε και παραπλανήθηκε να δηλώσει δεν είχε τραύματα όταν έφυγε από το αστυνομικό τμήμα.
Δεν μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο γιατί δεν είχε χαρτιά.

Αυτή είναι η είδηση από το TVXS: Αστυνομική κτηνωδία με νεκρό μετανάστη.

«Τον έδεσαν χειροπόδαρα και τον χτυπούσαν με ρόπαλα, ενώ στη συνέχεια του έκαναν ηλεκτροσόκ, με καλώδια στα χέρια και στα γόνατα», λέει η οικογένεια του η οποία επίσης ξυλοκοπήθηκε.

«Τον έβγαλαν σερνόμενο, σχεδόν λιπόθυμο, έξω από το σπίτι του με αποτέλεσμα το κεφάλι να χτυπάει στα σκαλοπάτια», λένε οι γείτονες.

"Αλήθεια αν τον Καμράν, τον λέγαν "Αλέξη", θα καθόμασταν ακόμη μπροστά στις οθόνες μας, μπας και ακούσουμε περί εξοστρακισμού κεφαλιού στα σκαλοπάτια"; διερωτάται ο κανένας στα σχόλια της είδησης

και λέει σύντομα όσα ήθελα να πω.

Στη μνήμη του ανθρώπου που τον έλεγαν Καμράν
παραθέτω άσμα της Πηνελόπης Πασπαλιάς με τίτλο:«Τα χρήματα της ξενιτειάς είναι χρήματα αίματος» που παρέθεσε στο άρθρο του ο Τάκης Μίχας στην «Ελευθεροτυπία» 8-9-2004:

Δεν έχω επιθυμία να τραγουδήσω, όμως θέλω να σας πω αυτήν την ιστορία.
Δεν τραγουδάω απλά με το συνηθισμένο τρόπο,
κλαίμε για τα βάσανα του κουρμπετιού (ξενιτιάς).

Πολλοί έχουν υποφέρει στη δουλεία και πληρώθηκαν τόσα λίγα.
Ο πρόσφυγας θα πρέπει να πάρει αυτά που αξίζει.
Τα χρήματα του κουρμπετιού είναι χρήματα αίματος.

Στους πρόσφυγες στην Ελλάδα έχει γίνει μεγάλη αδικία.
Βασανίζονται σε σκληρή δουλειά,
δεν τους πλήρωσαν ποτέ τον ιδρώτα του μετώπου τους.

Ενας απ' αυτούς έγραψε ιστορία πολεμώντας για τον ιδρώτα του,
ζητώντας τον ιδρώτα του μετώπου του.
Ο Φλαμούρ Πίσλι, η καρδιά ενός καθαρού Αλβανού.
Μιλάμε με δάκρυα στα μάτια, αναμνήσεις με πολλή νοσταλγία.
Είμαστε όλοι ακόμα λυπημένοι για τον Φλαμούρ Πίσλι από το χωριό Πατίν.

Ηταν το έτος ενενήντα οχτώ,
είχε πάρει τα χαρτιά του ο φτωχός Φλαμούρ,
έσκισαν τα χαρτιά του και τον έβαλαν φυλακή.

Του αρνήθηκαν τον ιδρώτα του μετώπου του.
Εμεινε στη φυλακή περίπου ένα μήνα,
εκεί υπέφερε πολλά βασανιστήρια.

Από μαχαίρια και ψαλίδια του έκαναν δώδεκα πληγές.

Ο φουκαράς ο Φλαμούρ είχε άγχος.
«Η ζωή», έλεγε, «δεν θέλω να ζήσω άλλο.
Με βασάνισαν για τον ιδρώτα μου.
Δεν συνηθίζουμε να μην είμαστε άνδρες».

Ποτέ μη βιάζεσαι.
Ο άνθρωπος δεν ζει μόνο για ένα κομμάτι ψωμί.
Ο λόγος (besa) κάποιου είναι το καλύτερο πράγμα.

Ο άνθρωπος ζει μόνο για το καθαρό του μέτωπο.
.

Περί Διαφάνειας και Συμμετοχικότητας

.
Διαφάνεια, συμμετοχικότητα, αξιοκρατία και σεβασμός στον πολίτη είναι τα μηνύματα της νέας κυβέρνησης.

Σε προηγούμενη ανάρτηση σχολιάστηκαν τα περί Αξιοκρατίας και Σεβασμού στον Πολίτη.

Ήδη ανακοινώθηκαν κάποια θετικά μέτρα προς την κατεύθυνση της διαφάνειας, όπως η παρουσία των ΜΜΕ στις συνεδριάσεις του υπουργικού συμβουλίου και οι ανοικτές προκηρύξεις των θέσεων των γραμματέων των υπουργείων.

Είναι, όμως, τα μέτρα αυτά και όσα ακολουθήσουν προς την κατεύθυνση αυτή πράγματι μέτρα διαφάνειας της κοινωνικής μας ζωής;

Σίγουρα, είναι μέτρα εκσυγχρονισμού της πολιτικής ζωής σύμφωνα με τα πρότυπα των λεγόμενων ανεπτυγμένων χωρών της δύσης.

Είναι, όμως, ουσιαστικά μέτρα διαφάνειας της πολιτικής μας ζωής;

Είναι μέτρα που θα κάνουν φανερά όσα γίνονται για μας από την πολιτική εξουσία;

Ας δεχτούμε ότι η πολιτική εξουσία της χώρας μας έχει τις καλύτερες των προθέσεων.
Έχει, όμως, και τη δύναμη να τις υλοποιήσει;
Μπορούμε να επαναπαυτούμε στις καλές της προθέσεις;

Μια όψη του ερωτήματος αυτού έχει απαντηθεί σε προηγούμενες αναρτήσεις:
Οι Εκλογές και η Πραγματικότητα του Κόσμου μας και Οι Ντιρεκτίβες του ΔΝΤ και Μια Επίκαιρη Ιστορική Ομολογία

Θα επιχειρήσουμε να διερευνήσουμε μιαν άλλη όψη του θέματος. Αυτήν της διαφάνειας των έμμεσων μεθοδεύσεων που δεν αναφέρονται στενά σε πολιτικές αποφάσεις.

Τη διαφάνεια τη σχετιζόμενη με τη χρήση των τεχνοεπιστημονικών τεχνικών ελέγχου των ανθρώπων και των συνεπειών τους.

Πρόσφατα πληροφορηθήκαμε για την τεχνητή αλλαγή του καιρού στην Κίνα την παραμονή εθνικού εορτασμού.

Πόσο ενημερωμένοι είμαστε ότι υπάρχουν, ήδη, από χρόνια τεχνικές επιρροής και μεταστροφής του κλίματος, τεχνικές πρόκλησης τεχνητών σεισμών και τσουνάμι, τεχνικές επηρεασμού της ατμόσφαιρας κ.α.

Πόσο ενημερωμένοι είμαστε για τις τεχνολογίες επηρεασμού και χειραγώγησης των ανθρώπων που σχολιάζονται στο Η Επιστήμη και η Τεχνολογία στην Υπηρεσία της Χειραγώγησης;

Πόσο ενημερωμένοι είμαστε γιατί στον σημερινό κόσμο της αφθονίας και του υπερκατα-ναλωτισμού πεθαίνουν άνθρωποι από πείνα με αυξανόμενο αριθμό;

Για τους λόγους που οι υποσχέσεις της τεχνοεπιστήμης για απελευθέρωση του ανθρώπου από τον μόχθο και ιδρώτα όχι μόνον δεν υλοποιήθηκαν αλλά επανέφεραν τις παλιές μορφές σκλαβιάς για αρκετούς ανθρώπους και πρόσθεσαν νέες μορφές σκλαβιάς για τους περισσότερους που έχουν καταστεί αναλώσιμα αγαθά αναγκασμένοι να πουλάνε τα χέρια και το νου τους μόνον και μόνον για να επιβιώσουν;

Για τους λόγους που στα σχολεία οι νέοι άνθρωποι βομβαρδίζονται με πλήθος ανεδαφικών πληροφοριών που καμία σχέση δεν έχουν με τη σημερινή κατάσταση του κόσμου και τις καταστάσεις που θα αντιμετωπίσουν στην καθημερινότητά τους, όπως :
· Η φύση του ανθρώπινου όντος
· η φύση του χρήματος,
· η φύση και η διαχείριση της ενέργειας
· η φύση και η λειτουργία των πολυεθνικών εταιρειών, κλ.π.;

Αν δεν υπάρχει διαφάνεια στα σημαντικά θέματα, τα πρωταρχικά θέματα που καθορίζουν τη ζωή μας, τι νόημα έχει η υποσχόμενη συμμετοχικότητα;

Τί νόημα έχει η λεγόμενη δύναμη της πλειοψηφίας, όταν αυτή η πλειοψηφία έχει υποστεί την ίδια μεθόδευση απόκρυψης των ουσιαστικών της ζωής, όταν έχει υποστεί τους ίδιους μηχανισμούς χειραγώγησης και συμμόρφωσής της;

Η γνώση θα σας ελευθερώσει, είπαν οι παλιοί.
.

Blogging και Κριτική

.
Στο μπλογκ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ πάνω από το πλαίσιο σχολίων είναι γραμμένο ότι πριν κάνεις σχόλιο σκέψου ότι θα το διαβάσουν κι άλλοι, ότι θα μείνει για πάντα ενδεχομένως και για μελλοντικές γενιές.

Κάπου είχα διαβάσει, επίσης, για ένα κριτήριο ορθού λόγου, μου φαίνεται του Σωκράτη, ότι πριν πεις κάτι πρέπει να σκεφτείς αν βλάπτεις κάποιον, αν είναι αληθές και αν είναι αναγκαίο.

Τελευταία παρατήρησα μια σειρά συμπτώσεων λέξεων ακόμη και φράσεων που χρησιμοποιούσα στα κείμενα των αναρτήσεων τις οποίες μετά έβλεπα σε προγενέστερες αναρτήσεις σε άλλα μπλογκ.
Για παράδειγμα την περίοδο των κινητοποιήσεων για τον Ηλιόπουλο χρησιμοποίησα ως τίτλο ανάρτησης ‘Όχι 'Αλλο Κρίμα στο Όνομά Μας". Μετά είδα ότι Οχι στο Όνομά μας ήταν τίτλος μπλογκ και βασικό σύνθημα των κινητοποιήσεων τον περασμένο Νοέμβριο για την κατάσταση στις φυλακές.

Συνειδητοποίησα ότι κάθε λόγος έχει ένα ενεργειακό αποτύπωμα το οποίο, όπως γράφεται σε μερικά μπλοκ, αποθηκεύεται σε κοινή πηγή από την οποία μπορούμε να αντλούμε κάθε φορά τις εμπνεύσεις μας από τη συνολική παρακαταθήκη ιδεών όλων των ανθρώπων.

Δημιουργούμε, δηλαδή, με τα γραπτά μας μια συλλογική ενεργειακή βιβλιοθήκη στη διάθεση του καθενός από μας.
Μια ανάρτηση, ή ένα σχόλιό μας είναι σαν ένα προϊόν που ρίχνουμε στην αγορά το οποίο μπορεί να ωφελήσει ή να βλάψει κάποιον άγνωστο σε μας αποδέκτη του προϊόντος.

Κατά κάποιον τρόπο τα γραφόμενά μας δεν είναι χωρίς συνέπειες ακόμη και αν δεν τα διαβάσει κανείς.
Είναι παρόντα ενεργειακά και διαβάζονται ενεργειακά. Έχουν αποτέλεσμα και έχουμε ευθύνες.

Είναι φυσικό ότι στις αναρτήσεις μας ο καθένας μας έχει το προσωπικό του ύφος και τις προσωπικές του απόψεις για τα πράγματα.

Αρκετοί από μας προσπαθούμε να παρουσιάσουμε την άλλη όψη των πραγμάτων, ως αντίβαρο της υπερτονισμένης κατεστημένης όψης των ΜΜΕ.
Προσπαθούμε να παρουσιάσουμε την πίσω όψη τους, την κρυμμένη όψη του νομίσματος.
Γιαυτό είναι φυσικό οι θεωρήσεις μας να είναι μονομερείς και ελαφρά υπερτονισμένες και, ίσως δυσάρεστες σε κάποιον βαθμό.

Αλλά σίγουρα δεν θα πρέπει να είναι επιβλαβείς.
Όπως λένε είναι εύκολο να ρίξεις κάποιον, δύσκολο είναι να τον σηκώσεις.

Μήπως θα πρέπει να προβληματιστούμε για τη στάση μας στην προεκλογική και την πρώτη μετεκλογική περίοδο;
Στο ευρηματικό σκωπτικό κείμενο με τίτλο Απλά μαθηματικά στο μπλογκ ΩΡΕ ΤΙ ΜΕ ΛΕΣ περιγράφεται η ανεδαφικότητα και η αρνητικά ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα πολλών αναρτήσεων προεκλογικά. Η ατμόσφαιρα αυτή δείχνει να συνεχίζεται και μετεκλογικά.

Σίγουρα υπάρχουν μετεκλογικές ανακολουθίες που πρέπει να αναδειχθούν.
Για παράδειγμα, η ανακολουθία να εκλέγονται οι βουλευτές από τους πολίτες και να μην ορκίζονται ότι θα τηρήσουν την εντολή που τους εδόθη σ΄αυτούς που τους την έδωσαν, όπως εύστοχα παρατηρεί με το μοναδικό του ύφος ο Simple Man στην πρόσφατη ανάρτησή του με τίτλο Σε μένα να ορκιστείς.

Υπάρχουν κινήσεις που θα πρέπει να επισημαίνονται, όπως αυτή στην ανάρτηση Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο; στο μπλογκ Ιστορία γράφουν οι παρέες.

Αλλά το να δείχνουν οι υποψήφιοι υπουργοί την ανθρώπινη πλευρά τους, να χαίρονται και να φωτογραφίζονται με τους φίλους τους δεν νομίζω ότι είναι απ΄αυτά που θάπρεπε να στηλιτεύουμε.
Γιατί δεν επιθυμούμε οι αντιπρόσωποί μας να είναι σαν και μας;

Μπορούμε να διαφωνούμε με την πολιτική κατάσταση στη χώρα μας, να αμφισβητούμε το θεσμό της κυβέρνησης αλλά δεν μπορούμε να μην αναγνωρίζουμε ειλικρινείς προθέσεις και στους άλλους που έχουν διαφορετική άποψη από μας και την υπηρετούν έμπρακτα συνειδητοποιώντας μερικοί απ΄αυτούς το προσωπικό κόστος, όπως φάνηκε από την πρώτη συνέντευξη της υπουργού αγροτικής ανάπτυξης στο δελτίο ειδήσεων του Άλφα.

Μπορούσε να διακρίνει κανείς ένα νέο πολιτικό ήθος ενός ευγενούς και με πυγμή πολιτικού με συγκροτημένο λόγο.

Άξια θετικής αναφοράς είναι και οι πρώτες κινήσεις διαφάνειας στις συνεδριάσεις των υπουργικών συμβουλίων και η κατάργηση της αργομισθίας των 250 εκατομμυρίων ευρώ των συμβούλων και των επιτρομανών.

Γιατί τα παραβλέπουμε αυτά;
Γιατί να μην εμπλουτίσουμε τη συλλογική ενεργειακή βιβλιοθήκη και με τα ελπιδοφόρα αυτά σχόλια;

Στο μπλογκ Πλάτανος στην ανάρτηση με τίτλο Ο Ζιν, ο Ζουν, ο Ζαν και ο Μπάρμπα Θαν εξιστορείται η αδιαφορία του προσωπικού ενός επαρχιακού νοσοκομείου στο οποίο μεταφέρθηκε από τρεις φίλους ένας γέροντας γείτονά τους και το πώς κατέστη δυνατόν μετά από ολονύχτια ταλαιπωρία του γέροντα στο διάδρομο να επιληφθούν μόνον αφού έχασαν την υπομονή τους και τους μίλησαν στη γλώσσα της Αδάτσικαλαμ (του εξωγήινου πλανήτη με τον οποίο προσομοιάζεται η κατάσταση που επικρατεί γενικότερα).

Να ετελέθ άτφελ αν οσόδ. Να νεδ ετεξάτικ οτ ορέγ αρότ αθ ινίγ σιτ σανάτυοπ είναι η καλυμένη απόδοση της στιχομυθίας που παρατίθεται στο μπλογκ.

Σε σχόλιο που έκανα σε μια στιγμή συναισθηματικής ταύτισης με τον γέροντα ότι λυπάμαι που δεν ξέρω να μιλάω στη γλώσσα της Αδάτσικαλαμ, ο Πλάτανος μου απάντησε ότι ο ίδιος λυπάται όταν αναγκάζεται να τη χρησιμοποιήσει και σε ένα άλλο σχόλιο συστήνει να την αποφεύγουμε γιατί μόνο κακό του εαυτού μας κάνουμε.

Τον τελευταίο καιρό η γλώσσα της Αδάτσικαλαμ σε απροκάλυπτη απόδοση είχε την τιμητική της σε αρκετά μπλογκς. Σε μερικά και με εικονογραφημένη απόδοση, ομολογουμένως ιδιαίτερα ευρηματική.
Αποδέκτες διάφοροι πολιτικοί αλλά και ο «αδαής» και «καθυστερημένος» λαός.

Η απροκάλυπτη αυτή γλώσσα της Αδάτσικαλαμ δεν αποτελούσε την παράθεση εκ των υστέρων κάποιας πρόσωπο με πρόσωπο αντιπαράθεσης με τον αποδέκτη της, δεν εκστομήθηκε σε μια στιγμή επείγουσας κατάστασης και φυσικά δεν είχε οποιοδήποτε επωφελές αποτέλεσμα, όπως στην περίπτωση του νοσοκομειακού προσωπικού.

Δεν ήταν μια αντίδραση εν θερμώ. Για την κειμενογράφισή της, την εικονογράφισή της, τον επανέλεγχό της για ενδεχόμενα λάθη και την δημοσίευσή της μεσολαβεί αρκετός χρόνος.

Μήπως πρέπει να μας απασχολήσει αυτή η στάση μας ως μπλόγκερς;
Μήπως αυτή η στάση υπονομεύει τελικά αντί να προωθεί την ελευθερία των ιδεών μέσω των μπλογκς που τόσο υπερασπιζόμαστε θεωρητικά;

Μήπως θα πρέπει και μεις να αναγνωρίζουμε στους άλλους την ελευθερία να πιστεύουν αυτό που νομίζουν, όπως και μεις απαιτούμε και διεκδικούμε το δικαίωμά μας για ελευθερία στο διαδίκτυο;

Θα αντιτείνει κάποιος ότι η δική τους ελευθερία να πιστεύουν ό,τι θέλουν έχει επίπτωση στη δική μας ζωή.

Είναι γραμμένο: Μην κρίνεις για να μην κριθείς.

Πώς μπορούμε να κρίνουμε έναν ταλαίπωρο βιοπαλαιστή πατέρα που αναγκάζεται να προσχωρήσει σε κάποιο κόμμα, ίσως και υποκρινόμενος, για να βολέψει το παιδί του;

Εμείς δεν έχουμε βολευτεί σε κάποια θέση, ίσως πιο προνομιούχα απ΄ αυτήν των παιδιών του, έχοντας διαθέσιμο χρόνο και κατάλληλη διάθεση για να μπλογκάρουμε που, ίσως, να μην διαθέτουν ο ίδιος και τα παιδιά του;

Η αξιοκρατία της θέσης μας την οποία ενδεχομένως να επικαλεστούμε δεν κρύβει και την ευνοιοκρατία της οποίας τύχαμε, των αυξημένων δυνατοτήτων και ευκαιριών που μας επέτρεψαν να αξιοκαταταχθούμε;

Μήπως τελικά αναπαράγουμε και μεις την υποκρισία των τηλεαστέρων:
Τουλάχιστον εκείνοι αμείβονται γι αυτό. Εμείς τί κίνητρο έχουμε;

Μήπως αντί να κρίνουμε απλά τους άλλους, θάπρεπε να εστιάσουμε την προσπάθειά μας στις αιτίες που η ελευθερία του ενός παραβιάζει την ελευθερία του άλλου;
.
.

Περί Αξιοκρατίας και Σεβασμού στον Πολίτη

.
Αξιοκρατία και σεβασμός στον πολίτη ήταν για μια άλλη φορά το μήνυμα του νέου αρχηγού στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο.

Αρκετοί παρατήρησαν ότι μένουν να αποδειχτούν στην πράξη, μερικοί ενθουσιάστηκαν.

Υπάρχει, όμως, πραγματικά κάποιο μήνυμα;

Κατ΄αρχήν, για να σταλεί ένα μήνυμα πρέπει να υπάρχει και δέκτης.
Ποιός είναι ο δέκτης;
Σε ποιόν θα δείξουν σεβασμό:

Παλιότερα έλεγαν στο λαό. Τώρα λένε στον πολίτη.
Μερικές φορές μιλάνε και για τον μέσο πολίτη.

Υπάρχει άραγε, αυτός ο αποδέκτης; Ποιός είναι;

Ο χαμηλοσυντιαξιούχος ή ο τραπεζίτης;
Ο χαμηλόμισθος ή ο μεγαλοεπιχειρηματίας;
Ο μικροϋπάλληλος ή το μεγαλοστέλεχος;
Ο ανεκπαίδευτος ή ο πολυσπουδαγμένος;
Ο ακτήμων ή ο πολυκτήμων;

Γίνεται να τους σεβαστείς όλους;
Σεβασμός σε κάποιον σημαίνει σεβασμός των δικαιωμάτων του.

Ο τραπεζίτης καταχράστηκε τα χρήματα του χαμηλοσυντιαξιούχου.
Ο μεγαλοεπιχειρηματίας υποθήκευσε το μέλλον του χαμηλόμισθου.
Το μεγαλοστέλεχος παραγκώνισε τον μικρουπάλληλο.
Ο πολυσπουδαγμένος επωφελήθηκε από τη φορολογία του ανεκπαίδευτου.
Ο πολυκτήμων σφετερίστηκε τη φυσική κληρονομιά του ακτήμονα.

Πώς γίνεται να τους σεβαστείς όλους αυτούς μαζί;
Πώς γίνεται να σεβαστείς το δικαίωμα του ακτήμονα και του πολυκτήμονα ταυτόχρονα;

Με την αξιοκρατία;

Από τις παραπάνω κατηγορίες των πολιτών ποιούς θεωρείς πιο αξιοκρατείς;
Τον ανεκπαίδευτο ή τον πολυσπουδαγμένο;
Αυτόν που καθηλώθηκε στην επιβίωση ή αυτόν που απαλλάχτηκε απ αυτήν με τις πλάτες του άλλου;

Πώς θα τους σεβαστείς όλους αυτούς;

Προωθώντας αυτούς που επωφελήθηκαν και παραγκωνίζοντας αυτούς που αδικήθηκαν;
.