Προεκλογική περίοδος – Προτάσεις υποψηφίων (χιούμορ)

"Δεν υπάρχουν ιδέες - υπάρχουν μονάχα άνθρωποι που κουβαλούν τις ιδέες

- κι αυτές παίρνουν το μπόι του ανθρώπου που τις κουβαλάει" 

Ν. Καζαντζάκης 

Προεκλογική περίοδος ξανά.

Η μεγάλη ημέρα της γιορτής της «δημο»κρατίας πλησιάζει.

Τα προεόρτια και οι προετοιμασίες σε πλήρη εξέλιξη.

Πυρετός συμμετοχών για το χορό.

Παλιοί, κρυφοπαλιοί και νέοι χορευτές επιδεικνύουν τα κάλλη τους.

Ξοπίσω τους, ακριβοαμειβόμενοι image makers.

Μπροστάρηδες, διατεταγμένοι ΜΜΕήτες στο μαγικό καθρέφτη της Τιβί

και τη θολή γυάλινη σφαίρα του διαδικτύου.

Διαγωνισμοί της πιο έξυπνης ατάκας και της περισσής λάσπης.

Δύσκολη η επιλογή της κριτικής επιτροπής για τα μέλη του χορού.

Ακόμη πιο δύσκολη για το ποιος θα σύρει το χορό.

Τα προγνωστικά δίνουν και παίρνουν.

Ο εγώ-εγώ πρώτος στις προτιμήσεις.

Αλλά όχι για φιγούρες χώρια από τα άλλα μέλη του χορού.

Προς ώρας.

Γιατί ο εγώ-εγώ διαμηνύει: "ή ταν ή επί τας",

ή μόνος στις φιγούρες ή ... ο χορός δεν θα τελειώσει ποτέ.

Σκοτούρες η κριτική επιτροπή.

Το ιστολόγιο δεν συμμετέχει στις γιορτές και τις επετείους.

Συμμερίζεται όμως το βάσανο της κριτικής επιτροπής.

Και της  θυμίζει τα γνωστά:

«Τα προβλήματα δεν μπορούν να επιλυθούν με το επίπεδο σκέψης που τα δημιούργησε»

« Να επαναλαμβάνεις το ίδιο και να περιμένεις διαφορετικό είναι παράνοια»

Επαναλαμβάνει την πρότασή του από την περασμένη επέτειο της γιορτής

για μια άλλη σύνθεση χορού που αναλυτικά είχε περιγραφεί Εδώ

Ετικέτες: Εκλογές, Χιούμορ

Υπάρχει δημοκρατία χωρίς αλήθεια; - Όταν εκατομμύρια Βρετανοί γίνονται πειραματόζωα της «δημο»κρατίας τους εν αγνοία τους;

Bλ. και 

Η ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ - ΒΡΕΤΑΝΙΚΕΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΕΣ – Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ

 

Ορίζοντας τη δημοκρατία και την αλήθεια

Ίσως παρατηρήσει κανείς ότι οι δύο βασικές λέξεις του τίτλου, δημοκρατία και αλήθεια, είναι ασαφείς.
Υπάρχει μία και μόνον αλήθεια; Είναι έννοια απόλυτη, σταθερή ή σχετική, μεταβαλλόμενη;
Είναι ο δήμος κάτι ενιαίο ώστε να μιλάμε για την κυριαρχία του, την επικράτησή του;

Θα προσδιορίσουμε λοιπόν για ποια δημοκρατία και ποιαν αλήθεια μιλάμε.

Αναφερόμαστε στη δημοκρατία ως την κυριαρχία, την επικράτηση της θέλησης, της πλειοψηφίας των μελών του δήμου σε σχέση με τα κοινά
και
στην αλήθεια ως απουσία λήθης που είναι και η ετυλογία της λέξης,
ως μη εσκεμμένη αποσιώπηση (ή διαστρέβλωση) δεδομένων, πληροφοριών.
Σ΄αυτήν την αλήθεια αναφερόμαστε.
Στην παράθεση απλώς δεδομένων και όχι στην αξιολόγησή τους η οποία είναι σχετική.

Υπάρχει δημοκρατία χωρίς αλήθεια;

Θα συμφωνήσετε ότι η αλήθεια με αυτήν την έννοια είναι βασική προϋπόθεση για την άσκηση της δημοκρατίας.
Για να μπορέσει κανείς να επιβάλει τη θέλησή του, να προασπίσει αυτό που νομίζει ότι τον υπηρετεί σε σχέση με κάτι, θα πρέπει να γνωρίζει περί τινος πρόκειται.

Μια ενδεικτική αποσιώπηση αλήθειας που ακυρώνει τη δημοκρατία

Σύμφωνα με άρθρο στην Guardian με τίτλο:
Εκατομμύρια σε πειράματα βιολογικού πολέμου – Το μεγαλύτερο τμήμα της Βρετανίας εκτέθηκε σε βακτήρια που ψεκάστηκαν σε μυστικές δοκιμές,

το Υπουργείο Άμυνας της Βρετανίας είχε μετατρέψει για πολλά χρόνια μεγάλο τμήμα της χώρας σε αχανές εργαστήριο μυστικών δοκιμών όπλων χημικού και βιολογικού πολέμου,
απελευθερώνοντας σε περισσότερα από 100 μυστικά πειράματα δυνητικά επικίνδυνες χημικές ουσίες και μικροοργανισμούς
σε μεγάλες περιοχές του πληθυσμού εν αγνοία τους.

Το στρατιωτικό προσωπικό είχε εντολές να απαντά στους περίεργους ότι οι δοκιμές ήταν έρευνα για τον καιρό και την ατμοσφαιρική μόλυνση

Σε μια δοκιμή μεταξύ 1955 και 1963 αεροπλάνα ψέκασαν πάνω από τη βόρειο-ανατολική Αγγλία ως την άκρη της Κορνουάλης κατά μήκος των νοτίων και δυτικών ακτών,
τεράστιες ποσότητες θειούχου ψευδαργύρου καδμίου (zinc cadmium sulphide ) το οποίο παρασύρθηκε και εξαπλώθηκε στην ενδοχώρα.

Σε άλλο πείραμα, διασπάρηκε η ίδια ουσία μέσω γεννήτριας στην άκρη ενός δρόμου για μία ώρα.

Ενώ η κυβέρνηση έχει υποστηρίξει ότι η ουσία αυτή είναι ασφαλής,
το κάδμιο εθεωρείτο χημικό όπλο στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο καθώς προκαλούσε καρκίνο του πνεύμονα.
Σε ένα άλλο πείραμα μεταξύ 1961 και 1968 περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι κατά μήκος της νότιας ακτής της Αγγλίας είχαν εκτεθεί σε βακτήρια όπως βάκιλουs E.coli και globigii.
 Ο ψεκασμός γινόταν σε ακτίνα δέκα μιλίων από στρατιωτικό πλοίο το οποίο ήταν αγκυροβολημένο στην ακτή.

Σε άλλο πείραμα το 1956 άλλα βακτηρίδια απελευθερώθηκαν στο μετρό του Λονδίνο την ώρα αιχμής το μεσημέρι.

Οικογένειες στις περιοχές των μυστικών δοκιμών είναι πεπεισμένες ότι τα πειράματα ενέχονται για γενετικές ανωμαλίες, σωματικές αναπηρίες και μαθησιακές δυσκολίες των παιδιών τους.
Αξιωματικός του στρατού κατήγγειλε ότι η γυναίκα του, οι τρεις αδελφές της και πολλές άλλες στο χωριό του που ψεκάστηκε
απέβαλαν και στη συνέχεια γέννησαν παιδιά με εγκεφαλική παράλυση και άλλα ανεξήγητα προβλήματα.
Στην έκθεση γίνεται αναφορά και για πέντε εκατομμύρια κέικ βοοειδών γεμάτα με θανατηφόρους σπόρους άνθρακα που θα ριχνόντουσαν στη Γερμανία για να σκοτώσουν τα ζώα τους, καθώς και
για πειράματα άνθρακα στην Gruinard στην ακτή της Σκωτίας με συνέπεια το νησί να μην μπορεί να κατοικηθεί μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980.

Ερωτηθείς ο υπεύθυνος αν οι δοκιμές αυτές εξακολουθούν να διεξάγονται, απάντησε:
«Δεν είναι πολιτική μας να συζητούμε εν εξελίξει έρευνα."

Σημειωτέον, όπως αναφέρεται στο άρθρο, σε κάποια από αυτά τα πειράματα συμμετείχαν μαζί με τους Βρετανούς στρατιωτικούς και επιστήμονες και Αμερικανοί.

Μια ενδεικτική αποσιώπηση αλήθειας που ακυρώνει τη δημοκρατίας

Λίγο πολύ γνωρίζουμε ότι η παραπάνω περίπτωση δεν αποτελεί κάποια ατυχή στιγμή στην ιστορία της «δημο»κρατίας μας εμάς των δυτικών.
Τα πλέον σημαντικά ζητήματα για την πορεία της ζωής μας αποσιωπούνται, δεν μας γίνονται γνωστά παρά μόνον κάποια απ αυτά πολλά χρόνια μετά.
Σε αρκετές τέτοιες μυστικές ιστορίες θα αναφερθούμε σε επόμενες αναρτήσεις.

Η επίγνωση αυτή, όμως, περιέργως, φαίνεται να απωθείται στους περισσότερους από μας.
Όλοι μιλάμε για την ελεύθερη πρόσβαση στις πληροφορίες που υπάρχει σήμερα και τη σημαντική συμβολή του διαδικτύου σε αυτή,
και ταυτόχρονα
όλο και περισσότεροι συνειδητοποιούμε ότι
όλο και λιγότερο κυριαρχεί η θέληση της πλειοψηφίας,
ότι κουμάντο κάνει το 1% και όχι το 99%
όπως είναι το σύνθημα πολλών διαμαρτυριών στη δύση σήμερα.

και η απώθησή της

Η αιτία γι αυτήν την αντίφαση θα έπρεπε, νομίζω, να είναι στο επίκεντρο των συζητήσεων που γίνονται αυτόν τον καιρό.
Αυτό δεν φαίνεται να συμβαίνει. 

 Αναζητώντας τις αιτίες

Παλιότερα είχαμε απασχοληθεί με αυτό το θέμα και είχαμε αναφερθεί σε δύο όψεις του:

- στα ατομικά και συλλογικά ενεργειακά βαρίδια, εν είδει φαντασμάτων, τα οποία εκτρέφουμε με τις επί μακρόν συνήθειες σκέψης και στάσης ζωής
και τα οποία μας κουμαντάρουν καθηλώνοντάς μας στις ίδιες συνήθειες και εξαρτήσεις που παράγουν την ενέργεια που τα ζωογονεί,
βλ. H Αυτοαιχμαλωσία του Ανθρώπου 

- στον πληροφοριακό θόρυβο ως τον σύγχρονο τρόπο απόκρυψης της αλήθειας.
Σήμερα, εν πολλοίς δεν εμποδίζεται να ειπωθεί κάτι, αλλά εμποδίζεται να ακουστεί,
βλ.Ο Πληροφοριακός Θόρυβος και η Χαμένη Ικανότητα Έκπληξης

Στην πρώτη όψη, αυτή της καθήλωσης του ανθρώπου σε καταστάσεις που δεν τον υπηρετούν,
λόγω της χαρακτηριοδομής του, της θωράκισής του,
έχουν αναφερθεί μεγάλοι ερευνητές της ανθρώπινης φύσης.

Ένας απ΄αυτούς, ο Βίλχελμ Ράιχ, μίλησε για πανούκλα που ενέσκηψε στην ανθρώπινη κοινωνία
ως συνέπεια της παρεμπόδισης της ελεύθερης δημιουργικής δραστηριότητας του ανθρώπου
και της καθυπόταξής της στην υπηρεσία αδιαφανών σκοπιμοτήτων για τη διαίωνιση της κυριαρχίας των λίγων επί των πολλών.

Κατά κάποιον τρόπον στην περίπτωση αυτή δεν είναι η έλλειψη της αλήθειας, της πληροφορίας, που τον καθηλώνει,
αλλά η ανικανότητά του να την αξιοποιήσει, να συμπεριφερθεί σύμφωνα μ΄αυτήν.
Αν του λείπει κάποια αλήθεια, είναι η αλήθεια για την ανικανότητά του αυτή.
H αλήθεια αυτή, η επίγνωση της ανικανότητας αυτής, είναι η βασική προυπόθεση για την άρση της αυτοαιχμαλωσίας του.

Την δεύτερη όψη, αυτή της άμεσης καταστολής της αλήθειας που επιφέρει η σύγχρονη υπερ-παρα-πληροφόρηση
δεν χρειάζεται να έχει κανείς ενδιατρίψει ιδιαίτερα για να την αντιληφθεί.

Ίσως, πέραν από την απόκρυψη της αλήθειας,
λιγότερο αντιληπτές γίνονται δύο άλλες όψεις αυτού του πληροφοριακού θορύβου.
Οι όψεις αυτές ενώ εμφανίζονται ως ερείσματα της δημοκρατίας, στην πράξη την υποσκάπτουν με τους παρακάτω τρόπους:

- Μέσω της συνεχούς δημιουργίας νέων μη ουσιωδών πληροφοριών και εθισμού σε αυτές αποσπάται η προσοχή από το ουσιώδες,
όπως ακριβώς συμβαίνει με τη συνεχή δημιουργία καταναλωτικών αγαθών τα οποία αν και εν πολλοίς άχρηστα και ίσως και επιβλαβή πλασσάρονται ως αναγκαία.

- Μέσω συνεχούς παράθεσης πιθανών σεναρίων άνεπιθύμητων καταστάσεων εξοικειώνεται ο αναγνώστης μ΄αυτές και δεν αντιδρά όταν αυτές ενεργοποιούνται,
όπως ακριβώς δηλητηριάζεται κανείς με συχνές μικρές δόσεις χωρίς να του γίνεται αντιληπτό, καθώς με τον τρόπο αυτό εξουδετερώνεται ο αμυντικός του οργανισμός.

Πολλοί ήλπιζαν ότι η συνεχώς αυξανόμενη χρήση του διαδικτύου και η κατά κάποιον τρόπο διαδικτυακή δημοσιογραφία των ιστολογίων
θα αναπλήρωνε τη χαμένη στόμα με στόμα μετάδοση της αλήθειας που χαρακττήριζε τις παλιότερες, λιγότερο απρόσωπες, δυτικές κοινωνίες.

Πολλοί φάνηκαν να πείστηκαν ότι χώρες όπου υπάρχει αυτή η με στόμα σε στόμα πληροφορία,
όπως για παράδειγμα στη Λιβύη πριν τον πόλεμο,
με τα τοπικά της συμβούλια, τις συχνές συνελεύσεις τους και την επιλογή τοπικών αντιπροσώπων στην κεντρική δίοικηση μετακλητών ανά πάσαν στιγμή από τα συμβούλια που τους εξέλεξαν,
υστερούν των δυτικών δημοκρατιών.

Μερικοί δεν νομίζουμε ότι η ελπίδα έχει ευοδωθεί.

Σ΄αρκετούς ο αρχικός ενθουσιασμός δείχνει να υποχωρεί.
Ιστολόγια αραιώνουν τις αναρτήσεις τους, άλλα σταματούν εντελώς
και, αν κρίνει κανείς από τα σαφώς λιγότερα σχόλια από πριν στα ιστολόγια μεγάλης επισκεψιμότητας,
μάλλον και η αναγνωσιμότητα αρκετών άλλοτε δημοφιλών ιστολογίων φθίνει.

Ίσως να κάνω λάθος καθώς και η δική μου δικτύωση φθίνει και μπορεί να επηρεάζει την εκτίμησή μου αυτή.

Η σημερινή συγκυρία και η ανάγκη να αγωνιστούμε για την αλήθεια

Σήμερα στον κόσμο συμβαίνουν πολλά και επαπειλούνται πολλά.
Αρκετοί λένε ότι ενδεχόμενη σύρραξη με το Ιράν, άμεσα, ή έμμεσα μέσω Συρίας,
θα σηματοδοτήσει γενικότερη σύρραξη που θα αλλάξει τη μορφή του πλανήτη μας όπως τον ξέρουμε. «Χάρις» στα τεχνολογικά επιτεύγματά μας.

Ίσως ήρθε η ώρα να δούμε τις αγκυλώσεις (1) μας που μας καθηλώνουν
και να χρησιμοποιήσουμε τα πληκτρολόγιά μας να αγωνιστούμε για την αλήθεια.
____________________________________________________

(1) Είναι στενάχωρο να βλέπει κανείς πόση ενέργεια αναλώνουν μερικοί από τους επαγγελματίες ή ερασιτέχνες των ιστολογίων να ανακυκλώνουν συνεχώς πληροφορίες οι οποίες έχουν με στοιχεία διαψευστεί υπηρετώντας μικροκομματικές σκοπιμότητες
(κάποιοι μάλιστα απ αυτούς, λόγω της ιδιότητάς τους, μάλλον γνώριζαν ότι είναι ανυπόστατες και πριν διαψευτούν)

Ενδεικτικές τέτοιες ψευδείς πληροφορίες που συνεχίζουν να ανακυκλώνονται:

- Μαγειρεύτηκαν τα δημοσιονομικά στοιχεία για να συμμετάσχει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη, βλ. διάψευση Εδώ

- Το Πασόκ σπατάλησε το δημόσιο χρήμα για να εξοφλήσει δάνειο πλέον των 100 εκ. ευρώ για το μέγαρο της μουσικής ως εκδούλευση σε γνωστό μεγαλοεκδότη,
ενώ έχει δημοσιοποιηθεί ότι για το δάνειο αυτό είχε δεσμεύσει ως εγγυητή το δημόσιο η ΝΔ.
(Σημειωτέον ότι η δημοσιογράφος – ιστολόγος που το επικαλείται ήταν βουλευτής της ΝΔ, Γραμματέας της Επιτροπής Εξωτερικών και Αμυνας και Αν. Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής της Ν.Δ).

Σε αρκετές άλλες θα αναφερθούμε σε κάποιες από τις επόμενες αναρτήσεις.

Η λευκή ψήφος δεν είναι λύση και το χρέος της Ελλάδας δεν είναι απεχθές

Πολλά σενάρια διακινούνται στο διαδίκτυο ως λύσεις για το σημερινό αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η Ελλάδα.
Θα αναφερθούμε προς το παρόν σε δύο μόνον απ αυτά που εμφανίζονται τον τελευταίο καιρό με μεγάλη συχνότητα.

Το σενάριο της Λευκής Ψήφου

Σύμφωνα με το σενάριο αυτό, αν στις επόμενες εκλογές τα λευκά ξεπεράσουν το 50% των ψήφων, τότε ο πρόεδρος της δημοκρατίας βάσει του συντάγματος πρέπει να διαλύσει τους υπάρχοντες πολιτικούς σχηματισμούς, να ορίσει υπηρεσιακή κυβέρνηση και να δώσει εντολή σχηματισμού νέων πολιτικών σχηματισμών προκειμένου να εκφράσουν την λαϊκή βούληση.
Αυτό είναι το σενάριο.
 
Πρωτοεμφανίστηκε σε άρθρο της ιστοσελίδας mikis-theodorakis-kinisi-anexartiton-politon με τίτλο: H ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΛΕΥΚΗΣ ΨΗΦΟΥ!! - του Γιώργου Κοφινάκου , και αναπαράχθηκε σε πάρα πολλά  ιστολόγια, όπως μπορεί να δει κανείς με απλή googleαναζήτηση.

Έκτοτε, εμφανίζεται ως θέση πολλών σχολιαστών ιστολογίων και ίσως να έχει λάβει και μεγάλη δημοσιότητα και στις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης (τις οποίες δεν παρακολουθώ).

Στην παραπάνω ιστοσελίδα και στη θέση του παραπάνω άρθρου υπάρχει ένα νέο άρθρο με τίτλο: ΠΑΜΕ ΓΙΑ 50+1% ΛΕΥΚΟ! Ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΓΙΑ ...ΑΣΠΡΗ ΗΜΕΡΑ!!!- του Χρήστου Σωτηρόπουλου
και ένα άλλο με τίτλο: ΟΙ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ Η ΛΕΥΚΗ ΨΗΦΟΣ του Σάκη Κουβάτσου στο οποίο διατυπώνεται προβληματισμός κατά πόσον η πρόταση για λευκή ψήφο εξυπηρετεί τους στόχους της κίνησής τους.

Σήμερα σε ραδιοφωνική του συνέντευξη στο ΣΚΑΙ ο καθηγητής του συνταγματικού δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Θράκης (Κατρούμπαλος) ερωτηθείς για το θέμα αυτό διευκρίνησε ότι

η λευκή ψήφος, είτε μικρότερη είτε μεγαλύτερη από το 50% πριμοδοτεί το πρώτο κόμμα.
Αν τα λευκά είναι πολλά, μπορεί το πρώτο κόμμα να αποκτήσει αυτοδυναμία με πολύ μικρό ποσοστό.

Συμπεραίνουμε, λοιπόν, ότι η κίνηση για λευκή ψήφο, ευνοεί, εσκεμμένα ή όχι, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αν λάβουμε υπόψη το μικρό προβάδισμά του στις δημοσκοοπήσεις.

Το σενάριο της Συγκρότησης Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου για τη Διαγραφή του Απεχθούς Χρέους

Στο σενάριο αυτό είχαμε αναφερθεί από την αρχή που εμφανίστηκε, βλ. Εδώ.

Με την μετέπειτα κυκλοφορία του ντοκιμαντέρ Χρεοκρατία – Deptocracy που το προέβαλε ως κεντρικό μήνυμα και την ευρεία διαφήμιση του ντοκιμαντέρ στο διαδίκτυο (1),(2)
το σενάριο αυτό έτυχε ευρείας δημοσιότητας.

Το κεντρικό του μήνυμα της συγκρότησης επιτροπής ελέγχου και διαγραφής του απεχθούς χρέους της Ελλάδας εμφανίζεται ως θέση πολλών σχολιαστών ιστολογίων και μάλλον θα έχει λάβει μεγάλη δημοσιότητα και στις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης.

Και το σενάριο αυτό δεν φαίνεται να έχει θέση.

Κατ΄ αρχήν τα στοιχεία τα σχετικά με το χρέος της Ελλάδος και τη διάθεσή του είναι όπως σε όλες τις χώρες με κοινοβουλευτικό πολιτικό σύστημα διαθέσιμα στον οποιονδήποτε.
Δεν χρειάζεται κάποια ειδική επιτροπή για να τα ανακαλύψει και μάλιστα διεθνής. (3)

Κάποια απ΄ αυτά μπορεί να τα δει κανείς στους παρακάτω ιδιαίτερα λεπτομερείς πίνακες:

ΠΙΝΑΚΑΣ 1 - Στοιχεία Προϋπολογισμών 1960-2011
ΠΙΝΑΚΑΣ 2 - Διάρθρωση Δαπανών Προϋπολογισμών 1960-2011
ΠΙΝΑΚΑΣ 3 - Διάρθρωση Χρηματοοικονομικών Μεγεθών, ανά δεκαετία, 1960-2011
ΠΙΝΑΚΑΣ 4 - Διάρθρωση Δαπανών Προϋπολογισμού, ανά δεκαετία, 1960-2011
ΠΙΝΑΚΑΣ 5 - Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, 1960-2011
ΠΙΝΑΚΑΣ 6 - Ε.Ε. Δαπάνες Κοινωνικής Πρόνοιας, 1996-2010
ΠΙΝΑΚΑΣ 7 - Ε.Ε. Δαπάνες Κρατικών Υπαλλήλων, 1996-2010
¨
Από την επεξεργασία και αξιοποίηση των στοιχείων στους πίνακες αυτούς συνάγονται πολλά χρήσιμα συμπεράσματα τα οποία παρατίθενται στην ιστοσελίδα Έλληνες Φορολογούμενοι  στο άρθρο με τίτλο Πού πήγαν τα λεφτά; Τί αποκαλύπτει η ανάλυση των Προϋπολογισμών της περιόδου 1960-2011;
Για σύντομη ανάγνωση του άρθρου δείτε Εδώ

Γενικό συμπέρασμα από την ανάλυση των στοιχείων του χρέους είναι ότι το χρέος της Ελλάδας όπως και των υπολοίπων ευρωπαϊκών χωρών δεν είναι απεχθές.

Ένα από τα επι μέρους συμπεράσματα του άρθρου είναι ότι για τη σημερινή κρίση υπεύθυνα είναι δύο λάθη της ελληνικής κυβέρνησης.
Όπως αναφέρεται:

"Η Ελλάδα είχε μπει στο “περισκόπιο” πολλών διεθνών επενδυτών, ήδη από τα τέλη του 2007, ως περίπτωση χώρας με αφύσικα χαμηλά επιτόκια.
Όμως, στο κρίσιμο εκείνο σημείο, η ελληνική Κυβέρνηση έκανε δύο πολύ μεγάλα λάθη:

(α) Δεν έλαβε μέτρα περιορισμού των ελλειμμάτων, ήδη από το 2007, όταν μπορούσε να το κάνει, καθ’ όσον είχε μόλις πετύχει μία εκλογική νίκη. Αντίθετα, παρατηρούμε ότι κατά το 2007, οι δαπάνες της Κυβέρνησης αυξήθηκαν κατά 12,4% σε σχέση με το 2006, όταν τα έσοδα αυξήθηκαν μόλις κατά 7,9%.
Στο άνοιγμα της “ψαλίδας” μεταξύ εσόδων και εξόδων, ευθύνεται και η αναποτελεσματικότητα στην είσπραξη δημοσίων εσόδων. Είναι χαρακτηριστικό ότι, ενώ μεταξύ του 2004 και του 2009, τα δηλωθέντα εισοδήματα (παραβλέπουμε τη φοροδιαφυγή) όλων των φυσικών προσώπων αυξήθηκαν κατά 43,2%, τα έσοδα του Κράτους αυξήθηκαν μόλις κατά 20,0%! .

(β) Απέκρυψε τα πραγματικά δημοσιονομικά στοιχεία από τις αγορές, από τις υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από τον ίδιο το λαό της.

Στο συμπέρασμα ότι το χρέος της Ελλάδας δεν είναι απεχθές καταλαγήγουν κι άλλοι οικονομολόγοι, βλ. για παράδειγμα το άρθρο Τι πιθανά θα αποκάλυπτε μια ΕΛΕ για το χρέος  στο οποίο συμπεραίνεται ότι "η χρησιμότητα μιας επιτροπής λογιστικού ελέγχου θα είναι παιδαγωγική".

Όπως αναφέρεται και στο άρθρο αυτό:

"το απεχθές χρέος συνδέεται κυρίως με δημόσια δάνεια που σύναψε ένα απολυταρχικό και διεφθαρμένο κράτος με δυσβάστακτους όρους, χωρίς συναίνεση και δεν τα χρησιμοποίησε για τον σκοπό για το οποίο το συνήψε".

Τα δάνεια που συνάπτουν τα κράτη στην ευρωζώνη, προστρέχοντας στις αγορές, είναι νόμιμα και γενικού σκοπού και εξυπηρετούν το τμήμα των δημοσίων δαπανών που δεν καλύπτεται από την φορολογία.

Το που δαπανώνται τα γενικού σκοπού δάνεια και τα φορολογικά έσοδα είναι άλλης τάξεως πρόβλημα που σε καμία περίπτωση δεν θα «φωτιστεί» από τη χρήση της έννοιας του «επαχθούς χρέους», πόσο μάλλον όταν αυτή η κατηγορία δανείων δεν υφίσταται στην ευρωζώνη και στην Ελλάδα".

__________________________________________

(1) Το σενάριο περί δημιουργίας επιτροπής λογιστικού ελέγχου του χρέους και διαγραφή του απεχθούς μέρους του αποτελεί μεταφορά λύσης από το Εκουαδόρ.

Το Εκουαδόρ είναι χώρα της Λατινικής Αμερικής στην οποία για πολλά χρόνια κάνανε κουμάντο στρατιωτικές χούντες που διαδέχονταν η μία την άλλη και τελούσε υπό τη σφιχτή αγκάλη της Παγκόσμιας Τράπεζας και των οικονομικών εκτελεστών που συνοδεύουν συνήθως την επέλασή της στις χώρες αυτές.

Η κακοδιαχείρηση των οικονομικών της χώρας αυτής είναι μάλλον εμφανής αν λάβει κανείς υπόψη του ότι η χώρα έχει πολλές πλουτοπαραγωγικές πηγές και σημαντικές εξαγωγές,
εξάγει πετρέλαιο και το 2005 ήταν ο πρώτος εξαγωγέας μπανάνας στον κόσμο,
και εντούτοις το κατά κεφαλήν εισόδημα των κατοίκων της ανήρχετο το 2003, όταν διεγράφη μέρος του χρέους της, στο ποσόν των 3.640 δολ. έναντι 28.650 δολ. για την Ελλάδα, βλ. Frequently Asked Questions (μετά την προβολή του Debtocracy) .

Στη χώρα αυτή μάλλον δεν θα τηρούνταν επίσημα δημοσιονομικά στοιχεία καθώς χρειάστηκαν κοντά δύο χρόνια για τη συγκέντρωση των στοιχείων σχετικά με το χρέος ύψους μόλις 14 δισ. δολ. από διεθνή επιτροπή που συγκροτήθηκε για το σκοπό αυτό.

Να ακολουθήσει η Ελλάδα τη διαδικασία του Εκουαδόρ παρουσιάστηκε ως πρόταση Έλληνα καθηγητή στη Βρετανία η οποία υιοθετήθηκε από μέρος της αριστεράς, βλ. Διεθνής επιτροπή λογιστικού ελέγχου του ελληνικού χρέους: Ένα επιτακτικό αίτημα του Κ. Λαπαβίτσα.

Στην αρχή μιλούσαν για συγκρότηση διεθνούς επιτυροπής. Μετά τις πληροφορίες για τον αδιαφανή ρόλο κάποιων από τους οργανισμούς που δραστηριοποιούνται στις διεθνείς αυτές επιτροπές, μιλούν απλά για επιτροπή λογιστικού ελέγχου του χρέους. (2)

Ο καθηγητής που εισηγήθηκε την πρόταση αυτή και είναι ο κεντρικός συνετελεστής - ομιλητής του ντοκιμαντέρ Deptocracy είναι Έλληνας στη Βρετανία, καθηγητής στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Μελετών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, βλ. Εδώ.

Oι διαφορές Ελλάδας και Εκουαδόρ είναι τόσο μεγάλες (δεν ανήκει και δεν επηρεάζει κάποια ένωση κρατών) που την πρόταση μεταφοράς τεχνογνωσίας ανάμεσα στις δύο χώρες δεν θα την επιχειρούσε ούτε κάποιος μη ειδικός.
Άλλωστε και μόνον το μέγεθος του χρέους του Εκουαδόρ, μόλις 14 δισ. δολ. (περίπου 9 δισ. ευρώ), είναι ενδεικτικό, νομίζω, για το άτοπον της σύγκρισης με την Ελλάδα. (3)

Το ντοκιμαντέρ Deptocracy έκανε γνωστό τον καθηγητή - συντελεστή του εκτός από την Ελλάδα και στη Βρετανία.
Διαφημίστηκε σε Βρετανικές εφημερίδες ως το πνευματικό παιδί (brainchild) του καθηγητή.
Κυκλοφόρησε και ως βιβλίο και πωλείται από τις εκδόσεις Λιβάνη.

Δυστυχώς, αρκετοί πανεπιστημιακοί στην προσπάθειά τους για προβολή και αναγνώριση και άλλοι έχοντας χάσει τη διάθεση και την ικανότητα για ανανέωση των γνώσεών τους, προβάλλουν και διδάσκουν αυτά με τα οποία έτυχε να καταγίνουν οι ίδιοι κι ας είναι αυτά παρωχημένα ή δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
(Όσοι έχουν γνώση για τα πανεπιστημιακά γνωρίζουν ότι αυτό είναι και ένας από τους λόγους που μερικοί πανεπιστημιακοί αντιτίθενται σε διαδικασίες ελέγχου του διδακτικού και ερευνητικού τους έργου).

Στην Ελλάδα υπήρχαν αρκετοί Έλληνες που γνώριζαν καλύτερα από τον καθηγητή στη Βρετανία τα οικονομικά πράγματα της Ελλάδας και θα περίμενε κανείς να είχαν κι αυτοί κάποια θέση στο ντοκιμαντέρ αυτό.

Άραγε, οι εν Ελλάδι Έλληνες δημοσιογράφοι - συντελεστές του ντοκιμαντέρ, όταν στις συνεντεύξεις που έδιναν πριν και μετά την κυκλοφορία του, βλ. Εδώ, τόνιζαν ότι σε αυτό μιλάνε μόνο ξένοι με εξαίρεση το Μανώλη Γλέζο, λόγω, όπως διευκρίνιζαν, του πολιτικού αναστήματός του και διευκρίνιζαν ότι η συμμετοχή του έλληνα καθηγητή ήταν με την ιδιότητα του καθηγητή στο Λονδίνο,
θεωρούσαν ότι η γνώμη Ελλήνων για τα πράγματα της Ελλάδας δεν υπηρετούσε το υψηλό επίπεδο του ντοκιμαντέρ;

Πάντως, απ΄ ό,τι φάνηκε στο τέλος του ντοκιμαντέρ, μάλλον η πρόταση του καθηγητή του Λονδίνου και η δημιουργία του ντοκιμαντέρ δεν ήταν για να υπηρετήσουν κάποια ιδέα στην οποία πίστευε πραγματικά ο καθηγητής.

Ανακεφαλαιώνοντας, συνεπέρανε ότι ακόμη κι αν όλο το ελληνικό χρέος αποδειχθεί νόμιμο, θα πρέπει να διαγραφεί έτσι κι αλλιώς.

Μάλλον η πρόταση απλά για διαγραφή του χρέους δεν ήταν πρωτότυπη και δεν μπορούσε να υποστηρίξει ολόκληρο ντοκιμαντέρ,
εκτός κι αν αναλυόταν ο ρόλος του χρέους ως πηγή πλουτισμού των τραπεζιτών, ρόλο τον οποίο απέφυγε να θίξει το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ.


(2) Πολλοί διαμαρτύρονται για την παρουσία στην Ελλάδα γερμανού τεχνοκράτη με το ρόλο του συμβούλου στον εκσυγχρονισμό των δημόσιων υπηρεσιών και μιλούν για απώλεια εθνικής κυριαρχίας, για Γερμανό μπάστακα όπως στην εποχή της Γερμανικής κατοχής.

Ανάμεσα στους διαμαρτυρόμενους είναι και αυτοί οι οποίοι προτείνουν διεθνή επιτροπή για το λογιστικό έλεγχο του ελληνικού χρέους και το κόμμα που υπέβαλε αίτημα στη Βουλή σχετικά με την επιτροπή αυτή.

Αν και μετέπειτα άλλαξαν τον τίτλο της πρότασής τους και μιλούν απλά για επιτροπή και όχι για διεθνή επιτροπή,
όπως φαίνεται από το κείμενo της διαδικτυακής τους καμπάνιας συλλαγής υπογραφών για τη σύγκληση της επιτροπής αυτής,
εξακολουθούν να προτείνουν τη συμμετοχή των διεθνών οργανισμών κι ας την έχουν απαλείψει στον τίτλο της καμπάνιας.

Το σκεπτικό για την ανάγκη η επιτροπή να είναι διεθνής είναι ότι αμιγώς ελληνική επιτροπή θα είναι αναξιόπιστη και πρέπει να ακολουθηθούν οι διαδικασίες των χωρών της Λατινικής Αμερικής.

Διερωτάται κανείς γιατί αυτή η παρουσία διεθνών ελεγκτών των πεπραγμένων του ελληνικού κράτους δεν συνιστά απώλεια εθνικής κυριαρχίας.
(πολύ περισσότερο που αυτοί οι διεθνείς οργανισμοί-ελεγκτές δεν είναι καν δανειστές του ελληνικού κράτους).


(3) Οι συντελεστές του ντοκιμαντέρ στους οποίους ετέθη το ερώτημα για το δυσανάλογα μικρό χρέος του Εκουαδόρ απήντησαν, βλ. Εδώ, ότι είθισται να συγκρίνεται το χρέος ως ποσοστό του ακαθάριστου εισοδήματος μιας χώρας και το χρέος του Εκουαδόρ ως ποσοστό δεν απείχε πολύ απ΄αυτό της Ελλάδας.

Πράγματι, είναι βασική επιστημονική πρακτική, σε όλους τους τομείς της επιστήμης και όχι μόνον στην οικονομία, ως παράμετροι συμπεριφοράς ενός συστήματος να τίθενται οι σχέσεις, οι λόγοι, διαφόρων μεγεθών μεταξύ τους και όχι τα απόλυτα μεγέθη τους.

Μόνον που τα μεγέθη που συσχετίζονται αλλάζουν κάθε φορά ανάλογα με τον τύπο της συμπεριφοράς που ερευνάται.

Έτσι, ενώ ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ μιας χώρας δείχνει την ικανότητα αποπληρωμής του χρέους της, ο λόγος αυτός δεν είναι ενδεικτικός για τις συνέπειες και τις κυρώσεις που θα έχει μια χώρα από τους δανειστές της αν δεν αποπληρώσει το χρέος της.

Εν προκειμένω, ενδεικτικός είναι ο λόγος του μη αποπληρούμενου ποσού προς το κεφάλαιο που διαθέτει ο δανειστής. Προφανώς άλλη είναι η αντίδρασή του αν απωλέσει το 5% του κεφαλαίου του και άλλο αν απωλέσει το 50%.

Δεδομένου ότι το χρέος της Ελλάδας είναι πλέον του 35πλάσιου αυτού του Εκουαδόρ αναμένονται και οι συνέπειες-κυρώσεις από τους δανειστές για διαγραφή ίσου ποσοστού του χρέους να είναι 35πλάσιες απ αυτές στην περίπτωση του Εκουαδόρ.

Τα Πολιτικά Κόμματα και η «Δημο»κρατία (2) – Η Δημοκρατία στη Δύση και η "Δημοκρατία" στη Λιβύη

Στην εικόνα η Αυτού Μεγαλειότης η Βασίλισσα Ελισάβετ ΙΙ
μονάρχης 16 κυρίαρχων κρατών: Ηνωμένου Βασιλείου
Καναδά, Αυστραλίας,Νέας Ζηλανδίας, κ.α
επί γης αντιπρόσωπος του Θεού
και
α Αυτού Υψηλότης Αριστερός Βασιλικός Κύων και
ο Αυτού Υψηλότης Δεξιός Βασιλικός Κύων

Η βασίλισσα, Αρχηγός του Κράτους, της Εκκλησίας
και των Ενόπλων Δυνάμεων,
ορίζει τον πρωθυπουργό και τον καθαιρεί,

καθαιρεί τους Υπουργούς και την Κυβέρνηση

διαλύει το Κοινοβούλιο και προκηρύσσει νέες εκλογές

ακυρώνει νόμους που ψηφίζονται από το Κοινοβούλιο

κηρύσσει κατάσταση έκτακτης ανάγκης και θεσπίζει νόμους,

απονέμει τίτλους και προνόμια, απονέμει χάρη, κ.α

Πρωθυπουργός, βουλευτές, αστυνομικοί, στρατιωτικοί, δικαστές, νομικοί,

δικηγόροι και δημόσιοι υπάλληλοι δίνουν τον παρακάτω όρκο:

"Ορκίζομαι στον Παντοδύναμο Θεό ότι θα είμαι πιστός και

θα υποτάσσομαι στην Α. Μ. Βασίλισσα Ελισάβετ, τους κληρονόμους

της και τους διαδόχους της ώστε να έχω τη βοήθεια του Θεού"

Κληρονόμησε την περιουσία των προγόνων της από το

παράνομο εμπόριο οπίου στην Κίνα και από το δουλεμπόριο
Αφρικανών Είναι ο μεγαλύτερος γαιοκτήμονας, βλ. Εδώ,
αποκομίζει τεράστια κέρδη από εταιρίες όπως: General Electric,
Royal Dutch Shell , British Petroleum κ.α
Αποκομίζει τεράστια κέρδη από τους πολέμους των ΗΠΑ μέσω
του ομίλου Carlyle, ανάδοχου στην άμυνα των ΗΠΑ, συμφερόντων

της οικογένειας του Βin Landen, του πατρός Μπους
και δικών της, βλ. Εδώ

Χρηματοδοτείται από τον κρατικό προϋπολογισμό με 5,5 εκατομμύρια

λίρες για σύνταξη με 11,5 εκατομμύρια λίρες για ταξίδια της βασιλικής

οικογένειας, 37 εκατομμύρια λίρες για τα παλάτια, 68,3 εκατομμύρια

λίρες για τους βασιλικούς βοτανικούς κήπους, κ.α, βλ. dailymail

[Σε ευρώ τα ποσά είναι περίπου 20% μεγαλύτερα]

Εν τω μεταξύ στη Βρετανία οι άστεγοι είναι περισσότεροι
από ό,τι στον παγκόσμιο πόλεμο και το χειμώνα
πεθαίνουν χιλιάδες από κρύο.

Τα κράτη υπο την βασίλισσα πρωταγωνιστούν στον ανηλεή βομβαρδισμό της Λιβύης για την Δημοκρατία
καθώς και τα κράτη υπό τους βασιλείς, Ολλανδία, κ.λ.π.

Τα Πολιτικά Κόμματα και η "Δημο"κρατία της Δύσης

Διαίρει και βασίλευε λέγανε από παλιά

Διαχρονική αξία για όλους όσους αρέσκονται να κουμαντάρουν τους άλλους.

Είναι η βασική φόρμουλα κάθε εξουσίας. Η μαγική συνταγή.

Έχει αναχθεί σε ολόκληρη επιστήμη. «Χειραγώγηση των μαζών» είναι το όνομά της.

Την έχουν σπουδάσει όλοι οι επικεφαλής, από τους κρατούντες στην πολιτική, στις επιχειρήσεις μέχρι στα πανεπιστήμια.

Την ασκούν από παλιά.

Την άσκησαν στους παγκόσμιους πολέμους και συνεχίζουν να την ασκούν σε κάθε σύγχρονο πόλεμο

- Αμερικανοί τραπεζίτες χρηματοδοτούσαν και τις δύο πλευρές των εμπόλεμων στον πρώτο και δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, βλ. Εδώ.

- Οι λεγόμενοι διεθνείς δωρητές, ως επί το πλείστον Αμερικανοί, είναι οι χρηματοδότες των εχθρών τους Ταλιμπάν στο σύγχρονο πόλεμο στο Αφγανιστάν, βλ. Reuters

Είναι ο τρόπος να ασκούν την εξουσία τους ανενόχλητοι.

Διασπούν τους άλλους σε κομμάτια, σε κόμματα, στρέφουν τον έναν εναντίον του άλλου και τους κρατούν απασχολημένους, ώστε να πετυχαίνουν το σκοπό τους.

Όπως ακριβώς γίνεται παντού στη Δύση με τα πολιτικά κόμματα, αυτήν την κορωνίδα της δημοκρατίας, καθώς λένε.

Παντού στον δυτικό κόσμο λειτουργούν τα κόμματα.

Και παντού στον δυτικό κόσμο κάνουν κουμάντο οι τραπεζίτες.

Παλιότερα τους έλεγαν τοκογλύφους. Τους περιφρονούσαν και τους κυνηγούσαν.
Σήμερα τους αποκαλούν κερδοσκόπους και υποκλίνονται σ΄αυτούς.
Τους αποκαλούν τρομοκράτες με τα λευκά κολάρα,

αλλά δεν κηρύσσουν κανένα αντιτρομοκρατικό.

Απεναντίας η προστασία των τρομοκρατών αυτών είναι η πρώτη προτεραιότητα παντού στη Δύση.

Τους αποκαλούν με τον όρο "αγορές" και κινούν τα πάντα στον αστερισμό των «αγορών».

Παντού στον δυτικό κόσμο λειτουργούν τα κόμματα.

Και παντού τα συμφέροντα των αγορών προτάσσονται απ αυτά των πολιτών.

Παντού οι κυβερνήσεις θέτουν προτεραιότητά τους το χρέος σε αυτούς και όχι το κοινωνικό χρέος τους έναντι των πολιτών

Κι ας εκλέχθηκαν για να υπηρετούν αυτό το χρέος, το χρέος να παρέχουν υγεία, παιδεία, ασφάλεια και εν γένει (καλώς εννοούμενη) καλοζωία στους πολίτες τους.

Παντού στον δυτικό κόσμο διογκώνουν το κοινωνικό χρέος τους έναντι των πολιτών τους για να υπηρετήσουν αυτούς που αποκαλούν κερδοσκόπους, για να πλουτίζουν άνθρωποι που είναι οικονοµικά αδρανείς, παράσιτα.

Διογκώνουν το κοινωνικό χρέος προς τους πολίτες όχι για να ξεπληρώσουν κάποιο δάνειο στους δανειστές τους,

αλλά για να τους χαρίσουν τεράστια ποσά για να μην διαταραχθεί η ικανότητά τους να αισχροκερδούν σε βάρος τους και να τους εκβιάζουν.

Παντού σε όλο το δυτικό κόσμο οι άνθρωποι αποστερούνται κεκτημένα δικαιώματα

ενώ οι τράπεζες και οι πολυεθνικές τους συνεχίζουν ανενόχλητες την υψηλή κερδοφορία τους, δημιουργούν κρίσεις και δεν λογοδοτούν σε κανέναν.

Κουμαντάρουν τον κόσμο και το κάνουν ανενόχλητοι.

Παντού στον δυτικό κόσμο υπάρχουν κόμματα και παντού θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η τροφή, το νερό, κ.α μετατρέπονται σε εμπορεύσιμα αγαθά στο παγκόσμιο χρηματιστηριακό καζίνο ανεβάζοντας αυθαίρετα τις τιμές και φέρνοντας σε απόγνωση εκατομμύρια ανθρώπους, βλ. exandas/ «Πεθαίνοντας στην αφθονία» και Πωλείται Ζωή

Εκατομμύρια άνθρωποι καταδικάζονται παντού στον κόσμο σε πείνα και θάνατο από το σύστημα της "δημο"κρατίας της δύσης.
και οι αυτουργοί παραμένουν πάντα στο απυρόβλητο.

Διαβάσαμε ότι η Wikileaks θα αποκάλυπτε τα ανομήματα μεγάλης τράπεζας, αυτός που της έκανε τη διαρροή εκτέθηκε και θα υποστεί τις συνέπειες.
Ο εκπρόσωπος της Wikileaks είπε ότι θα ανακοινώσει τα ονόματα της διαρροής σε λίγες εβδομάδες.
Έχουν περάσει μήνες και δεν ακούσαμε τίποτα ξανά.
Ακριβώς όπως είχε συμβεί και στο παρελθόν με την ίδια τράπεζα και την ίδια ιστοσελίδα.
(Κάποιοι λένε ότι ήταν απλά εκβιασμός από τράπεζα ανταγωνιστή)..

Αλλά δεν ακούσαμε κάποιο κόμμα στις ΗΠΑ να θέσει θέμα να ερευνηθεί η τράπεζα αυτή.

Πριν κάποιες εβδομάδες παρακολουθούσαμε αποσβολωμένοι στις οθόνες της Τιβί το σήριαλ που έπαιζαν σε παγκόσμια τηλεθέαση τα δύο κόμματα στις ΗΠΑ σχετικά με την αύξηση του ορίου δανεισμού της χώρας.
Ένα σήριαλ που μονοπώλησε την προσοχή των Αμερικανών και όχι μόνον κι ας ήταν γνωστό από την αρχή το τέλος του σήριαλ.
Μια στείρα (τεχνητή;) αντιπαράθεση μεταξύ των κομμάτων που αποσπούσε την προσοχή από τα φλέγοντα ζητήματα της δραματικής επιδείνωσης της καθημερινότητας των Αμερικανών
με συνεχώς αυξανόμενους τους ανθρώπους χωρίς στέγη, περισσότερους από το ένα έβδομο του πληθυσμού,
με συνεχώς αυξανόμενους τους πολίτες στα συσσίτια, ομοίως περισσότερους από το ένα έβδομο του πληθυσμού.

Μια ιδιαίτερα αποκαλυπτική περίπτωση του αποπροσανατολισμού που επιτελείται μέσω των κομμάτων, όπως σχολιάστηκε στην προηγούμενη ανάρτηση.


Ειδικότερα για τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα

Στο debate πριν τις εκλογές o Παπανδρέου σε κάποια απάντησή του σχολίασε ότι στο ΙΚΑ του είπαν ότι χαρίστηκαν στις τράπεζες πέντε δισεκατομμύρια ευρώ οφειλόμενες εισφορές,
Κανείς από τους παριστάμενους αρχηγούς των άλλων κομμάτων δεν σχολίασε το θέμα.
Ούτε έγινε αργότερα κάποια επερώτηση για το θέμα από κάποιο κόμμα.

Σήμερα, το κόμμα της λεγόμενης αξιωματικής αντιπολίτευσης κατηγορεί το κυβερνόν κόμμα για αντιλαϊκά μέτρα και ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας
τη στιγμή που το ίδιο απαιτούσε μηδενισμό του ελλείμματος μέσα σε έναν χρόνο και ταυτόχρονη σημαντική φορολογική ελάφρυνση του μεγάλου κεφαλαίου
και ήταν αυτό που μίλησε πρώτο για τα 50 δις από αποκρατικοποιήσεις.

Τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης καταφέρονται κατά της τωρινής κυβέρνησης και του αρχηγού της
γιατί έλεγε προεκλογικά ότι υπάρχουν χρήματα, ενώ ήξερε ότι δεν θα μπορούσε να τα εισπράξει
καθώς και για το μέγεθος των δανειακών υποχρεώσεων και του ελλείμματος της χώρας.

Τα κόμματα αυτά, όμως, υποστήριζαν κάθε φορά τις οικονομικές διεκδικήσεις προνομιούχων στρωμάτων της κοινωνίας
στη βάση ότι λεφτά υπάρχουν, να τα πάρουν από την "πλουτοκρατία",
ενώ ήξεραν ότι δεν θα παιρνόντουσαν από την "πλουτοκρατία" και ούτε έκαναν κάτι συγκεκριμένο για να συμβεί αυτό,
και αδιαφορούσαν που θα δινόντουσαν με νέο δανεισμό και δεν πληροφορούσαν γι αυτό.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης εξανίστανται για την πολιτική των δύο κυβερνητικών κομμάτων, για τα μεγάλα δάνεια που έπαιρναν, λες και αυτά ήταν στην αλλοδαπή και δεν το γνώριζαν,
το ίδιο και οι σφόδρα επικριτικοί σήμερα οικονομολόγοι τους,
η διακριτικότητα των οποίων τόσα χρόνια στις μεθοδεύσεις των τραπεζών τους επέτρεψε να κερδοσκοπούν απρόσκοπτα υπερχρεώνοντας ανημέρωτους πολίτες και φέρνοντάς τους στη σημερινή δύσκολη θέση.

Σήμερα τα κόμματα της αντιπολίτευσης και οι οικονομολόγοι τους για τον υπέρμετρο δανεισμό της χώρας ενοχοποιούν παλιότερες κυβερνήσεις,
παραβλέποντας ότι ο δανεισμός την παλιότερη εποχή ήταν άλλης φύσεως από τον υπέρμετρο δανεισμό των τελευταίων ετών της προηγούμενης κυβέρνησης, βλ. Εδώ,
καθώς τότε στηνόταν το κοινωνικό κράτος της χώρας και ήταν λογικό να είναι αυξημένος.

Άραγε, τα κόμματα και οι οικονομολόγοι τους αγνοούν στοιχειώδεις επιστημονικές αρχές για τη σημασία των ειδικών συνθηκών στη συναγωγή των συμπερασμάτων,
θεωρούν, άραγε, ότι οι ανάγκες ενός συνεχώς αναπτυσσόμενου οργανισμού είναι ίδιες με αυτές ενός ήδη ανεπτυγμένου και σταθεροποιημένου,
ή η παράβλεψη είναι για να αποποιηθούν τις ευθύνες τους για τη σιωπή τους των τελευταίων ετών;

Πέρυσι η υπουργός εργασίας του κυβερνώντος κόμματος μόχθησε ιδιαίτερα να περιστείλει αυθαιρεσίες και κάποια προνόμια των τραπεζιτών και να προστατεύσει τους δανειζόμενους,
και κατάφερε να γίνονται διακανονισμοί, ακόμη και να διαγράφονται τα χρέη σε όσους έχουν πλήρη αδυναμία αποπληρωμής καθώς και να σταματήσουν οι πλειστηριασμοί της πρώτης κατοικίας.
Η υπουργός αυτή στον ανασχηματισμό που ακολούθησε αποπέμφθηκε από την κυβέρνηση, κατά πάσαν πιθανότητα λόγω υψηλών πιέσεων.

Δεν αντελήφθηκα κάποιο από τα κόμματα να της είχε συμπαρασταθεί έμπρακτα την περίοδο των αγώνων της με τους τραπεζίτες αλλά ούτε μετά την "τιμωρία" της.

Στην Ελλάδα, όπως και στις άλλα κράτη της δύσης το θέμα των τραπεζών ήταν και παραμένει ταμπού.

Μπορούμε να αποκαλύπτουμε κακώς κείμενα γενικώς και ειδικώς των κυβερνητικών και των πολιτικών, εν γένει, αλλά όχι των τραπεζιτών.

Αυτοί δεν αγγίζονται. Είναι τα μεγάλα αφεντικά.
Τα δικά τους δεν αναφέρονται καν, είτε στριμώχνονται στα ψιλά και παραμένουν ασχολίαστα.
Τα κόμματα και οι πολιτικοί τους λειτουργούν κατά κάποιον τρόπο ως ανάχωμα για την προαστασία αυτών που πραγματικά κουμαντάρουν τη χώρα, τραπεζιτών και λοιπών.
Δέχονται οι πολιτικοί όλη τη δυσαρέσκεια των πολιτών και αφήνονται στο απυρόβλητο οι πραγματικοί ένοχοι.

Συνεχώς ακούμε για σκάνδαλα. Σκάνδαλο εδώ, σκάνδαλο εκεί.
Ποτέ δεν ακούσαμε για κάποιον τραπεζίτη να ενέχεται σε κάποιο σκάνδαλο. Ούτε καν σ΄αυτό του χρηματιστηρίου, ούτε σ΄αυτό των ομολόγων.
Το σκάνδαλο με το Mall του τραπεζίτη της Eurobank, βλ. Εδώ, με το που πήγε να δημοσιοποιηθεί εξαφανίστηκε εν ριπή οφθαλμού.
Δεν αντελήφθηκα κάποιο από τα κόμματα της αντιπολίτευσης να το έφερε για συζήτηση στη βουλή.


Τα Πολιτικά Κόμματα και η "Δημο"κρατία στη "Νέα" Λιβύη

Η Επανάσταση

Στη Λιβύη όπως μας λένε τα ΜΜΕ έγινε μια επανάσταση.
΄
Την επανάσταση την υποστηρίζουν όλοι οι προηγούμενοι αποικιοκράτες της χώρας μαζί με τους Άραβες μονάρχες.

Την επανάσταση την έκαναν αυτοί που είναι Αφρικανοί και ένα από τα βασικά συνθήματά τους είναι " "σταυροφορία για την εκκαθάριση των μαύρων σκλάβων",
βλ. Διεθνής Αμνηστία για Λιβύη: Ο μύθος περί μισθοφόρων, η εθνοκάθαρση, το λιντσάρισμα και οι δολοφονίες Αφρικανών μεταναστών και οι σκοπιμότητες.

Οι επαναστάτες απεχθάνονται τους σκουρόχρωμους κατοίκους της χώρας που αποτελούν το ένα τρίτο του πληθυσμού της και, ίσως,
ο Αμερικανός πρόεδρος και μεγάλος υπερασπιστής τους καλό θάναι να μην τους επισκεφτεί ιγκόγνιτο (καθότι μαυριδερός), γιατί κανείς δεν ξέρει τι θα του συμβεί, αν δεν αναγνωριστεί.

Προσοχή χρειάζεται και τι όνομα θα πει κανείς γιατί αν ηχεί σαν αυτά που είναι στη λίστα των προγραφών θα τον απελευθερώσουν για παντός, βλ. Εκτέλεσαν μια ολόκληρη οικογένεια επειδή είχε το επώνυμο ‘Καντάφι’

Οι επαναστάτες αποκαθηλώνουν κάθε τι που έχει σχέση με ανεξαρτητοποίηση, ξεκολλώντας τις αφίσες του Νάσερ και άλλων ιστορικών μορφών της αφρικανικής ανεξαρτησίας

Λάβαρο της επανάστασής τους είναι η σημαία του προηγούμενου βασιλιά τον οποίο είχαν εγκαταστήσει οι παλιοί αποικιοκράτες και τωρινοί υπερασπιστές της επανάστασης.
Ο παλιός βασιλιάς και η οικογένειά του υποστηρίζουν κι αυτοί την επανάσταση.

Οι επαναστάτες την ημέρα έκαναν επανάσταση και το βράδυ έφτιαχναν πετρελαϊκή εταιρία και τράπεζα στα πρότυπα των υποστηρικτών της επανάστασης
κι έτσι από τις πρώτες μέρες τις είχαν έτοιμες και τις δύο.

Οι υποστηρικτές της επανάστασης την αγάπησαν πριν ακόμη εκδηλωθεί.
Έστειλαν αγγελιαφόρους τους και τους διαμήνυσαν πότε είχε έρθει η ώρα και πού έπρεπε να στηθεί.
Πετρελαιοπηγές και λιμάνια ήταν η κατάλληλη συνταγή.

Από τότε την έχουν από κοντά και τη φροντίζουν ανελλιπώς.
Το πως και γιατί, τα έχουμε πει αρκετά αναλυτικά σε παλιότερες αναρτήσεις.

Η Γέννηση του Θείου Βρέφους της Δημοκρατίας και οι Μάγοι

Από την επανάσταση αναμένεται να γεννηθεί η δημοκρατία.
Η δημοκρατία στην οποία αναφερθήκαμε παραπάνω.

Η γέννηση θα είναι άμωμη.
Τη σύλληψη ανήγγειλαν άγγελοι που υπερίπταντο στους ουρανούς και με τις τρομπέτες τους κάνανε σκόνη όλους τους κακούς και τα δημιουργήματά τους.

Η νέα Λιβύη τώρα εγκυμονεί το θείο βρέφος των ουρανών.

Μάγοι από τη Δύση καταφθάνουν συνεχώς να καλωσορίσουν το βρέφος που θα γεννηθεί όπως τους πληροφόρησαν οι σάλπιγγες από τον ουρανό.

Κάποιοι από τους μάγους έχουν ήδη καταφθάσει:
- Παγκόσμια τράπεζα
- Διεθνές Νομισματικό Ταμείο οσονούπω
- Αμερικανικές βάσεις οσονούπω

Στην ουρά περιμένουν και οι μάγοι στο βίντεο:


http://www.youtube.com/watch?v=n7Fzm1hEiDQ&feature=player_embedded


Τα Δώρα των Μάγων

Μαζί με τους μάγους καταφθάνουν και τα δώρα που κουβαλάνε από τη Δύση:

- Κρατικά δάνεια και υπερχρέωση, ως σύγχρονη δημοκρατική χώρα
- Άστεγοι και λιμοκτονούντες, όπως στις αξιοπρεπείς δημοκρατικές χώρες
- Αξιοπρεπή ενοίκια και μισθώματα γης
- Εκπαίδευση και υπηρεσίες υγείας σε αξιοπρεπείς τιμές όπως στη Δύση
- Νερό και τρόφιμα σε αξιοπρεπείς τιμές, σαν αυτές της δύσης
- Ηλεκτρικό και καύσιμα και αυτά σε αξιοπρεπείς τιμές σαν αυτές της δύσης
- Φοιτητές υπερχρεωμένους να ξεφορτώνονται το ένα από τα δύο νεφρά να μην τα κουβαλάνε και τα δυο και κουράζονται, όπως στη Δύση, βλ. Καθηγητής: πουλήστε το νεφρό σας να ξεχρεώσετε τα φοιτητικά σας δάνεια

Τέλος με τα Κακά της Παλιάς Λιβύης

Με τη γέννηση του θείου βρέφους της δημοκρατίας και τα δώρα των μάγων θα εξαφανιστούν όλα τα κακά της παλιάς Λιβύης:

- Η εθνική ανεξαρτησία και το ξήλωμα των ξένων βάσεων
- Το μηδενικό εθνικό χρέος και τα άτοκα δάνεια στους πολίτες
- Η δωρεάν κατοικία και η δωρεάν παραχώρηση γης, ζώων και σπόρων σε όποιον ήθελε να την καλλιεργήσει
- Το δωρεάν ηλεκτρικό ρεύμα και η συμβολική τιμή στα καύσιμα
- Το δωρεάν νερό, τα δωρεάν βασικά τρόφιμα και οι πολύ χαμηλές τιμές στα υπόλοιπα
- Η δωρεάν εκπαίδευση στο εσωτερικό και εξωτερικό
- Η δωρεάν ιατρική περίθαλψη στο εσωτερικό και εξωτερικό

και ένα σωρό άλλα τέτοια αναχρονιστικά πράγματα που τους επέβαλε ένας παράφρονας
ο οποίος ανέτρεψε πριν 42 χρόνια τον καλό τον βασιλιά που είχαν που τους έβαζε να κάνουν γυμναστική να του φιλάνε τα πόδια,
έδιωξε τις βάσεις και τις πετρελαϊκές εταιρίες των καλών δυτικών που τους υπερασπίστηκαν την επανάσταση, τους έστειλαν τους αγγέλους για τη γέννα
και μετά τους μάγους με τα δώρα.

Αυτή κι αν ήταν τυραννία!

Και μετά βγαίνει αυτός ο παράφρονας και μιλάει για μασκαράτα.
Είναι να τον παίρνεις στα σοβαρά;

Και μαζί με αυτόν μπορείς να παίρνεις στα σοβαρά και να θεωρούς άξιους για τη νέα Λιβύη αυτούς που τον υποστηρίζουν και επιμένουν στην παλιά τους Jamahiriya.
Άκου άμεση δημοκρατία!
Να πηγαίνουν κάθε λίγο και λιγάκι σε συνελεύσεις να εκλέγουν επιτροπές και γραμματείες, να μιλάνε όλοι και να αποφασίζουν όλοι!
Τι τυραννία κι αυτή!


To "Mανιφέστο" της Δημοκρατίας

Τελειώνοντας παραθέτουμε tο μανιφέστο της δημοκρατίας όπως αυτό διαμορφώθηκε κατά τη σύγκλιση των δημοκρατικών δυνάμεων της Δύσης στην οποία παρέστη δημοσιογράφος της Ελευθεροτυπίας και το μετέφερε ως αυτήκοος μάρτυρας:

"Αμερικανοί και σύμμαχοι ομολογούν κυνικά ότι Αφγανιστάν και Ιράκ είναι απλώς μαθήματα για να οργανώσουν καλά τις ένοπλες δυνάμεις τους Κατά το δόγμα, οι Αμερικανοί και οι σύμμαχοί τους πρέπει να αναλάβουν προληπτική στρατιωτική δράση να εξουδετερώνουν κάθε πιθανή απειλή.

Θα καταλαμβάνουν «εχθρικές προς την παγκοσμιοποίηση» χώρες, θα τις αφοπλίζουν και θα εγκαθιδρύουν καθεστώς κατοχής, ώστε να μην υπάρχουν εμπόδια στην πρόσβαση των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στις περιοχές με πόρους ζωτικής σημασίας για τα συμφέροντά τους.

ΚΑΤΑΡΓΕΙ το αμερικανικό αυτοκρατορικό δόγμα την εθνική κυριαρχία και το διεθνές δίκαιο, διότι πάνω απ' όλα είναι το «ζωτικό συμφέρον  των ΗΠΑ» και τίποτε άλλο...

Τα αμερικανικά εφιαλτικά σενάρια προβλέπουν και την εξαφάνιση αντιφρονούντων λαών από προσώπου Γης, με νέα αποτελεσματικά όπλα, χωρίς να αποκλείονται και τα πυρηνικά!" Βλ. ΗΠΑ: ΑΡΧΙΣΕ ο Γ' Παγκόσμιος, Ελευθεροτυπία, 13।12।2003 - Αυτήκοος μάρτυρας η ΚΥΡΑ ΑΔΑΜ

Το μανιφέστο επικαιροποιήθηκε αυτές τις ημέρες με δήλωση του Βρετανού πρωθυπουργού ότι οι εκδημοκρατισμοί τύπου Λιβύης θα συνεχιστούν.


Βλ. και:
- Κείμενο-πρόβλεψη του Richard K. Moore σε τρεις συνέχειες Εδώ, Εδώ και Εδώ
- Χρήμα που να μην Είναι Χρέος η Λύση στη Σημερινή Κρίση - Η Προδοσία(;) των Οικονομολόγων και η Συνενοχή της Εκκλησίας

Τα Πολιτικά Κόμματα και η "Δημο"κρατία (1)

«Διαιρώντας τους ψηφοφόρους μέσω του πολιτικού συστήματος

των κομμάτων, μπορούμε να τους κάνουμε να σπαταλούν
την ενεργειά τους σε θέματα άνευ σημασίας.

‘Ετσι μπορούμε να εξασφαλίσουμε για μας αυτό που έχει τόσο καλά σχεδιαστεί

και επιτευχθεί…Οι λίγοι που μπορούν να καταλάβουν το σύστημα ή θα

ενδιαφέρονται τόσο για τα κέρδη τους ή θα εξαρτώνται τόσο από τις
εύνοιές του, ώστε δεν θα υπάρξει αντίσταση από αυτή την τάξη.

Από την άλλη, η μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων δεν είναι σε θέση να

κατανοήσει τα τρομερά πλεονεκτήματα που παίρνει το κεφάλαιο από το

σύστημα και θα φέρουν το ζυγό τους χωρίς διαμαρτυρία και χωρίς καν να

υποψιάζονται ότι το σύστημα είναι εχθρικό για τα συμφέροντά τους»

.USA Banker's Magazine, August 25,1924

Η Κατάτμηση στη Ζωή και την Επιστήμη 

Στη ζωή υπάρχει το κάλλος και το ωφέλιμο.
Και τα δύο έχουν τη θέση τους.
Καθένα απ΄αυτά υπηρετείται με διαφορετικό τρόπο.

Το ωφέλιμο απαιτεί, εν γένει σχεδιασμό και μεθόδευση, διαδικασία.
Ένα στάδιο της διαδικασίας αποτελεί συνήθως η κατάτμηση, η αναγωγή του όλου σε επιμέρους κομμάτια, ώστε να είναι χειραγωγήσιμα και να υπηρετηθεί ο σκοπός που υπόκειται του ωφέλιμου.
Γιατί η ειδοποιός διαφορά του από το κάλλος είναι ότι το ωφέλιμο υπηρετεί ένα σκοπό.
Γι αυτό απαιτεί μεθόδευση.

Η κατάτμηση είναι ένα στάδιο της μεθόδευσης.
Για να υπηρετεί τον αρχικό σκοπό πρέπει να ακολουθείται από ένα επόμενο στάδιο που είναι η σύνθεση των επιμέρους κομματιών.

Σήμερα το στάδιο αυτό της σύνθεσης τείνει να εκτοπιστεί. Η κατάτμηση και τα αποτελέσματά της δεν ακολουθείται από τη σύνθεσή τους.

Το βλέπουμε κατ΄εξοχήν στη σημερινή επιστήμη.
Εξ ου και η υπερπληθώρα αντικρουόμενων μεταξύ τους επιστημονικών συμπερασμάτων για το ίδιο θέμα, καθώς καθένας απομονώνει διαφορετικό κομμάτι του υπό έρευνα φαινομένου και με διαφορετικό τρόπο
και τα αποτελέσματα που συνάγει τα γενικεύει και τα θεωρεί ότι αντιπροσωπεύουν το όλο φαινόμενο.

Εξ ου και η σημερινή πολυπλοκότητα στην επιστήμη καθώς με τον τρόπο αυτό κάθε κομμάτι ανεξαρτητοποιείται και εκλαμβάνεται από μόνο του ως διαφορετικό φαινόμενο,
κάτι αντίστοιχο με την περίπτωση μιας αλγεβρικής εξίσωσης, π.χ. της αx2+βx+γ=0, της οποίας οι επί μέρους αριθμητικές εφαρμογές, π.χ. 5x2+3x+7=0, 6x2+2x=0. 9x+3=0, κ.ά, εκλαμβάνονται ως διαφορετικά αντικείμενα επίλυσης.

Συνέπεια αυτής της εκτόπισης του όλου από το μέρος και της πολυπλοκότητας που προέκυψε απ΄αυτό,
είναι η απώλεια της μνήμης του αρχικού σκοπού τον οποίο υπηρετούσε η κατάτμηση ως στάδιο μιας διαδικασίας που θα τον υπηρετούσε.

Η Κατάτμηση στην Πολιτική – Πολιτικά Κόμματα και Εκλογές

Την απώλεια αυτή της μνήμης του αρχικού σκοπού που επέφερε η κατάτμηση την παρατηρεί κανείς κατ΄εξοχήν στην πολιτική.
Η κατάτμηση σε πολιτικά κόμματα δεν φαίνεται πια να υπηρετεί τον αρχικό σκοπό της ευημερίας της κοινωνίας των πολιτών μέσω της προστασίας των αδύναμων μελών της από τις επιβουλές των ισχυρών μελών της.

Τα πολιτικά κόμματα σήμερα φαίνεται να εναρμονίζονται πλήρως με τον ρόλο που τους επιφύλασσαν οι τραπεζίτες όπως τον περιγράφουν στο μανιφέστο τους που παρατίθεται στον υπότιτλο της ανάρτησης.

Το ίδιο και οι εκλογές.
Με τις εκλογές νομιμοποιούνται τα κόμματα και εκλέγονται  κυβερνήσεις. Οι κυβερνήσεις υπάγονται στο σύνταγμα και τους νόμους και ορκίζονται ότι θα τα τηρούν.

Εκτός, όμως, από τις κυβερνήσεις ρόλο στα σημαντικά πράγματα του κόσμου παίζουν και κάποιοι άλλοι οι οποίοι είναι υπεράνω του συντάγματος και των νόμων της χώρας τους.
Δεν εκλέγονται και δεν υπόκεινται σε οποιονδήποτε έλεγχο.

Στην κατηγορία αυτή υπάγονται (απ΄ αυτούς που κάπως γνωρίζουμε):

- Τα διευθυντικά μέλη της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (BIS) που έχουν πλήρη ασυλία, ειδικά προνόμια και δεν υπόκεινται σε οποιονδήποτε έλεγχο (βλ.BIS - ΜΙα Τράπεζα Αόρατο Βομβαρδιστικό).
Επίσης, τα μέλη της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (και της SEC) τα οποία εξαιρούνται από κάθε εποπτεία, βλ. THE FEDERAL RESERVE (AND SEC) ARE IMMUNE FROM OVERSIGHT
.
- Τα μέλη του Διευθυντηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα οποία δεν εκλέγονται και δεν υπόκεινται σε οποιονδήποτε έλεγχο (βλ. Η Μυστική Συμφωνία στην Ευρωπαϊκή Ενωση).

- Τα διευθυντικά μέλη των Μυστικών Υπηρεσιών των μεγάλων, τουλάχιστον, χωρών με τις μυστικές αντισυνταγματικές επιχειρήσεις τους και τα μυστικά αντισυνταγματικά κονδύλια τους.

Είναι προφανές ποιοι απ΄αυτές τις δύο κατηγορίες ανθρώπων είναι οι πραγματικοί κυβερνήτες.
Αυτούς δεν καλούμαστε να τους νομιμοποιήσουμε με τις εκλογές.

Παρόλα αυτά, πολλοί αναφέρονται στη λειτουργία των πολιτικών κομμάτων και των εκλογών ως την πεμπτουσία της δημοκρατίας, δηλαδή της κυριαρχίας του δήμου, δηλαδή της κυριαρχίας των πολιτών.

Στο όνομα αυτής της ανύπαρκτης κυριαρχίας των πολιτών στις δυτικές κοινωνίες πολλοί κατακρίνουν το πολιτικό σύστημα της απ ευθείας αντιπροσώπευσης της "παλιάς" Λιβύης το οποίο παρουσιάζουν ως τυραννία και φθάνουν ακόμη και να δικαιολογούν το Νατοϊκό μακελειό στη χώρα αυτή.

Στο θέμα αυτό θα αναφερθούμε διεξοδικότερα στην επόμενη ανάρτηση: Στα καλά των δυτικών δημοκρατιών και στα καλά που αναμένονται από την εμφύτευση των δημοκρατιών αυτών στη "νέα" Λιβύη.

Αναγνωρίζοντας Ένα Λάθος - Η Εξοργιστική Συμπεριφορά των Πολιτικών

Το 90% των νομοσχεδίων στις ΗΠΑ περνάνε μυστικά.

Δεν μπαίνουν σε συζήτηση, ούτε σε ψηφοφορία,

http://www.youtube.com/watch?v=2B751mhY-QE,

.

Χθες διάβασα για την επικείμενη βράβευση από τον Αμερικανό πρόεδρο με το προεδρικό μετάλλιο της ελευθερίας, την ανώτερη τιμητική διάκριση των ΗΠΑ, του πατέρα Μπους για τη συμβολή του στην ειρήνη στον κόσμο.
.
Ο πατέρας Μπους πέραν των μαζικών δολοφονιών στις οποίες ενέχεται, έχει, επίσης, κατηγορηθεί για παιδοφιλία, βλ. Εδώ,
στο δε γυό του, προηγούμενο Αμερικανό πρόεδρο, ο δήμαρχος του Λονδίνου έχει διαμηνύσει να μην επισκεφτεί τη Βρετανία γιατί κινδυνεύει να συλληφθεί ως εγκληματίας πολέμου, βλ. you tube 1, you tube2 και telegraph.

Πέρυσι, ο Αμερικανός πρόεδρος είχε απονείμει το ίδιο μετάλλιο στον, επίσης, κατηγορούμενο για μαζικά εγκλήματα Μπλερ.
(Σημειωτέον ότι Μπους και Μπλερ έχουν επίσης τιμηθεί και με βραβείο αριστείας, βλ. bbc ).

.
Το βράδυ κάνοντας μετά από καιρό ζάππινγκ στα κανάλια, σε μια μάλλον χιουμοριστική εκπομπή νομίζω στον ΑΝΤΕΝΝΑ, είδα απόσπασμα από ομιλία του Αμερικανού προέδρου που έλεγε πως η Αμερικανική οικονομία ήταν σε ανοδική πορεία πριν από την κρίση στην Ελλάδα, αφήνοντας να εννοηθεί ότι την ανάκαμψη της Αμερικανικής οικονομίας ανέκοψε η κρίση στην Ελλάδα.

Όλοι μας γνωρίζουμε σήμερα τα καμώματα, για αρκετούς εσκεμμένα, των ελεγχόμενων (υποτίθεται) από την Αμερικανική Κυβέρνηση Αμερικανών Τραπεζιτών που προκάλεσαν τη διεθνή κρίση.
Τα καμώματα, για αρκετούς εσκεμμένα, των ελεγχόμενων (υποτίθεται) από την Αμερικανική Κυβέρνηση Αμερικανικών Οίκων Αξιολόγησης προκάλεσαν την κρίση στην Ελλάδα,

βλ. Τα Ελληνικά Καυσόξυλα και οι Ξένοι Πυρπολητές – Αμερικανικό Κογκρέσο, Τρισέ, οι Ηθικοί Αυτουργοί. Να Αποζημιώσουν. .

[Καθημερινά έρχονται στο φως τα συγκριτικά πολύ μεγαλύτερα από την Ελλάδα ελλείμματα και χρέη άλλων χωρών και, ιδιαίτερα, Αμερικής και Βρετανίας,. αλλά και τα συγκριτικά πολύ μεγαλύτερα «μαγειρέματα» των δημοσιονομικών στοιχείων τους. Για παράδειγμα, σήμερα αποκαλύπτεται ότι το πραγματικό χρέος της Βρετανίας ανέρχεται σε 4,6 τρισεκατομμύρια λίρες, βλ. Εδώ].

Και ο τυπικά, τουλάχιστον, υπεύθυνος για τις κρίσεις αυτές, τι λεει ο άνθρωπος !!!

Στην προηγούμενη ανάρτηση είχα εκφράσει την άποψη ότι είναι αποπροσανατολισμός η εστίαση της αντίδρασης των ιστολογίων κατά των πολιτικών.

Αλλά μου φαίνεται ότι τελικά δεν είχα δίκιο.

Είναι αρκετές φορές τόσο εξοργιστική η συμπεριφορά τους !

Κι ας αναγνωρίζω την πολυπλοκότητα των ζητημάτων που καλούνται να διαχειριστούν και την ομηρία τους από τα μεγάλα συμφέροντα των εταιριοκρατών που τους εκλέγουν, χρηματοδοτούν τις καμπάνιές τους και τους στηρίζουν μέσω των ελεγχόμενων απ΄αυτούς ΜΜΕ,

βλ. Αμερικανοί Γερουσιαστές Εξαγοράζονταν από την Wall Street και Επέτρεψαν τα «Παιχνίδια» της. Να Καταστούν Υπόλογοι για την Ελληνική Κρίση
.
Δεν έχω την αντίληψη ότι οι πολιτικοί, τουλάχιστον σήμερα, εκλέγονται από τους κατοίκους των χωρών τους και, άρα, εκφράζουν τα συμφέροντά τους.

Στις ΗΠΑ, βάσει νόμου οι επιχειρήσεις έχουν το δικαίωμα να δαπανούν απεριόριστα κεφάλαια για να υποστηρίζουν ή να μποϋκοτάρουν έναν υποψήφιο στις εκλογές, βλ. "We the corporations

Αρκετοί είμαστε ή έχουμε υπάρξει υπάλληλοι εταιριών (είτε αυτές καταχωρούνται ως τέτοιες ή με άλλες ετικέτες, όπως, για παράδειγμα, τεχνικά πανεπιστήμια, ερευνητικά εργηαστήρια, κ.λ.π)

και οι περισσότεροι εξυπηρετούμε τα συμφέροντά τους, ακόμη κι όταν μας γίνεται αντιληπτό ότι αντιστρατεύονται τα ευρύτερα συμφέροντα των συνανθρώπων μας.
Κι ας έχουμε χρηματοδοτηθεί απ αυτούς τους συνανθρώπους μας μέσω των φόρων τους και έχουμε στηριχθεί μέσω της απαλλαγής μας από κοπιαστές και χρονοβόρες δουλειές, ώστε να αποκτήσουμε τα προσόντα για να «υπηρετήσουμε» στις θέσεις αυτές,

Και τα περισσότερα κράτη σήμερα, όπως το αντιλαμβάνομαι, δεν είναι παρά εταιρίες θυγατρικές των μεγαλοεταιριών

και οι πολιτικοί μας υπάλληλοί τους, κι ας μην το συνειδητοποιούν, ίσως, κάποιοι απ΄αυτούς.

.

Γιαυτό, προσωπικά, δεν ευελπιστώ στους πολιτικούς για αλλαγή στα πράγματα του κόσμου και δεν εστιάζω την κριτική μου σ΄αυτούς.

.

Αλλά η συμπεριφορά τους είναι αρκετές φορές τόσο προκλητική, μα τόσο προκλητική !

.

Στη φωτογραφία οι διευθύνοντες της θυγατρικής στις ΗΠΑ

.

Βλ. και

- Πρόγνωση

.

.

Ετικέτες: Εκλογές, Επίφαση Θεσμών

Άνθρωποι ή Ανδράποδα; Τι θα Πούμε στα Παιδιά μας;

.

........................................

Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα Ανωτάτη Σχολή Κακών Τεχνών η αρχική σημασία της λέξης αγορά ήταν κοπάδι, να είσαι μέσα σε μαντρί.’
Ένα από τα εμπορεύματα που γινόταν η αγοραπωλησία τους ήταν άνθρωποι που είχαν πέσει θύματα απαγωγής, τους οποίους οι Ρωμαίοι αποκαλούσαν ομιλούντα εργαλεία και οι έλληνες ανδράποδα κατά το τετράποδα. Στη συνέχεια, η λέξη αγορά σήμαινε τη συγκέντρωση του λαού, τον τόπο της συγκέντρωσης και το λόγο που εκφωνείτο σε αυτόν.
Σύμφωνα με την Ιλιάδα οι ηγέτες ονομάζοντο ποιμένες λαών υπονοώντας ότι οι λαοί ήταν εκτρεφόμενα ζώα, εξ ου και η ονομασία του τόπου συγκέντρωσής τους.

Αυτές τις ημέρες διαβάζουμε για τους Κινέζους εργάτες που πέφτουν στο κενό αυτοκτονώντας γιατί δεν αντέχουν τις σκληρές συνθήκες εργασίας.

Φωτογραφίες με τους ίδιους εργαζόμενους αποκαμωμένους εν ώρα εργασίας και στοιχεία για το σύγχρονο αυτό δουλοπάροικο είχαν περάσει απαρατήρητα λίγο καιρό πριν, βλ. Το Ελληνικό «Πρόβλημα» και το Ευρωπαϊκό Όραμα – Εικόνες που Δε θα Ήθελαν να Δούμε.
Όπως απαρατήρητες είχαν περάσει και παρόμοιες ειδήσεις την εποχή της υπέρλαμπρης ολυμπιάδας στην Αθήνα, για εργαζόμενους αυτή τη φορά στην οικοδομική βιομηχανία που δεν άντεχαν την κακομεταχείριση και ρίχνονταν στο κενό από τους ουρανοξύστες που έχτιζαν, βλ. Ο Τεχνοκρατικός Εκπολιτισμός και το Αίμα Πίσω από τις Κατασκευές και Ο Άνθρωπος ως Ανταλλασσόμενο Αγαθό .

Οι άνθρωποι εξακολουθούμε να αντιμετωπιζόμαστε ως εκτρεφόμενα ζώα.

Μερικοί θα πουν ότι αυτά συμβαίνουν στην Κίνα και στο λεγόμενο τρίτο κόσμο.
Δεν μας αφορούν στη δύση, ή τουλάχιστον τη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων στη δύση. Έχουμε ελευθερία κινήσεων και δυνατότητα επιλογών.

Μήπως θάπρεπε να το σκεφτούμε περισσότερο;

Καθημερινά ακούμε για τις αγορές και πως πρέπει να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις τους.
Να τακτοποιήσουμε τα δημοσιονομικά, να εκσυγχρονίσουμε την εκπαίδευση, να αλλάξουμε αυτό, να αλλάξουμε εκείνο, γιατί το απαιτούν οι αγορές.

Άτομα, επιχειρήσεις και κυβερνήσεις, όλοι σε βηματισμό αναμένοντας τις ντιρεκτίβες των αγορών.

Μήπως να το ξανασκεφτούμε;

Μήπως να προβληματιστούμε με το παρακάτω βίντεο http://www.youtube.com/watch?v=Xbp6umQT58A που μας λέει ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει, παρά μόνον η μορφή της σκλαβιάς μας;

Για αυτόματη (στο περίπου) μετάφραση των υπότιτλων στα ελληνικά πηγαίνετε στο Youtube (κλικ κάτω δεξιά), πατάτε στο κόκκινο cc (κάτω δεξιά) μετά κλικ στο μετάφραση, κλικ στο english και αναζητείτε προς τα κάτω και κάνετε κλικ στο ελληνικά και μετά κλικ στο ok.

Βλ. και Τα Χρόνια που Έρχονται – Οι Εργάτριες Μέλισσες και οι Βασίλισσες ____________________________________________

Mετάφραση των υπότιτλων του βίντεο στα Ελληνικά

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΣΚΛΑΒΙΑΣ ΣΑΣ

Αυτή είναι η ιστορία της υποδούλωσης σας. Πώς έγινε δυνατή και πως μπορείτε τελικά να ελευθερωθείτε.

Όπως όλα τα ζώα, τα ανθρώπινα όντα θέλουν να κυριαρχήσουν και να αξιοποιήσουν τους υλικούς πόρους γύρω τους. Στην αρχή, ως επί το πλείστον κυνηγούσαμε ή ψαρεύαμε και τρεφόμασταν από τη γη - αλλά τότε κάτι μυστήριο και φοβερό συνέβη στο μυαλό μας.

Μόνο εμείς από όλα τα ζώα, αρχίσαμε να φοβόμαστε το θάνατο και το τι θα γίνει στο μέλλον. Αυτό ήταν η αρχή μιας μεγάλης τραγωδίας και μιας ακόμα μεγαλύτερης δυνατότητας ...

Βλέπετε, όταν αρχίσαμε να φοβόμαστε το θάνατο, μήπως μας βλάψει κάτι και μας αιχμαλωτίσει, γίναμε ελέγξιμοι - και γιαυτό πολύτιμοι – με τρόπο που δεν μπορούσε να είναι κάποια άλλη πηγή. Η μεγαλύτερη πηγή που μπορεί να θέσει σε έλεγχο ένα ανθρώπινο ον δεν είναι οι φυσικοί πόροι, ή τα εργαλεία, ή τα ζώα ή η γη - αλλά άλλα ανθρώπινα όντα.

Μπορείτε να τρομάξετε κάποια στιγμή ένα ζώο, επειδή τα ζώα φοβούνται τον πόνο, αλλά δεν μπορείτε να τρομάξετε ένα ζώο με απώλεια της ελευθερίας, είτε με βασανιστήρια ή φυλάκιση στο μέλλον, επειδή τα ζώα έχουν πολύ μικρή αίσθηση του αύριο.

Δεν μπορείτε να απειλήσετε μια αγελάδα με βασανιστήρια, ή ένα πρόβατο με θάνατο. Δεν μπορείτε να κραδαίνετε ένα δρεπάνι σε ένα δέντρο και να του κραυγάζετε να παράγει περισσότερα φρούτα, ή να κρατήσετε έναν αναμμένο πυρσό σε έναν αγρό και να απαιτήσετε περισσότερο σιτάρι. Δεν μπορείτε να πάρετε περισσότερα αυγά απειλώντας μια κότα - αλλά μπορείτε να κάνετε έναν άνθρωπο να σας δώσει τα αυγά του απειλώντας τον.

Οι φάρμες ανθρώπων έχουν υπάρξει το πλέον κερδοφόρο - και πιο καταστροφικό - επάγγελμα σε όλη την ιστορία, και τώρα φθάνει το καταστροφικό αποκορύφωμά του. Την ανθρώπινη κοινωνία δεν μπορεί να την κατανοήσει κανείς λογικά μέχρι να τη δει ως αυτό που είναι: μια σειρά από φάρμες στις οποίες οι ιδιοκτήτες τους έχουν στην κατοχή τους ανθρώπινα ζωντανά.

Μερικοί άνθρωποι μπερδεύονται, επειδή οι κυβερνήσεις τους παρέχουν υγειονομική περίθαλψη, νερό,εκπαίδευση, δρόμους και έτσι φαντάζονται ότι υπάρχει κάτι καλό στην εργασία. Τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι πιο μακρια από την πραγματικότητα. Οι ιδιοκτήτες στις φάρμες παρέχουν υγειονομική περίθαλψη και άρδευση και εκπαίδευση στα ζώα τους.

Μερικοί άνθρωποι μπερδεύονται επειδή μας επιτρέπονται ορισμένες ελευθερίες και, έτσι, φαντάζονται ότι η κυβέρνησή μας προστατεύει τις ελευθερίες μας. Αλλά οι αγρότες σπέρνουν τα σπαρτά τους σε κάποια απόσταση μεταξύ τους για να αυξήσουν την αποδοτικότητά τους - και επιτρέπουν σε ορισμένα ζώα μεγαλύτερο χώρο αν με αυτό θα τα κάνουν να παράγουν περισσότερο κρέας ή γάλα.

Στη χώρα σας, στη φάρμα των φορολογούμενων ζωντανών, ο ιδιοκτήτης της φάρμας σας σάς παραχωρεί ορισμένες ελευθερίες όχι επειδή νοιάζεται για αυτές, αλλά επειδή θέλει να αυξήσει τα κέρδη του.

Αρχίζετε να βλέπετε το κλουβί μέσα στο οποίο γεννηθήκατε;

Υπήρξαν τέσσερις σημαντικές φάσεις της σντιμετώπισης των ανθρώπινων όντων ως ζωντανών, ως εκτρεφόμενων ζώων. Η πρώτη φάση, στην αρχαία Αίγυπτο, ήταν άμεσος και κτηνώδης ανθρώπινος καταναγκασμός. Εξουσίαζαν τα ανθρώπινα σώματα, αλλά η δημιουργική παραγωγικότητα του ανθρώπινου μυαλού παρέμενε έξω από την εμβέλεια του μαστιγίου και των αλυσίδων. Οι σκλάβοι παρέμεναν απελπιστικά μη παραγωγικοί και απαιτούνταν να εξουσιάζουν τεράστιους αριθμούς δούλων-ζωντανών.

Η δεύτερη φάση ήταν το πρότυπο της Ρώμης, όπου στους οι σκλάβους χορηγήθηκε κάποια ικανότητα για ελευθερία, εφευρετικότητα και δημιουργικότητα, η οποία αύξησε την παραγωγικότητά τους.
Αυτό αύξησε τον πλούτο της Ρώμης και ως εκ τούτου το φόρο εισοδήματος της Ρωμαϊκής κυβέρνησης - και με αυτό τον πρόσθετο πλούτο. Η Ρώμη έγινε αυτοκρατορία, καταστρέφοντας τις οικονομικές ελευθερίες που έτρεφαν την εξουσία της και κατέρρευσε. Είμαι σίγουρος ότι αυτό δεν σας φαίνεται εντελώς άγνωστο.

Μετά την κατάρρευση της Ρώμης, το φεουδαρχικό μοντέλο εισήγαγε την έννοια της ιδιοκτησίας των ζωντανών και τη φορολογία. Αντί να είναι άμεσα υπό κατοχή οι αγρότες καλλιεργούσαν εκτάσεις τις οποίες μπορούσαν να διατηρήσουν για όσο διάστημα πλήρωναν τους τοπικούς πολέμαρχους. Το μοντέλο αυτό χάλασε λόγω της συνεχούς υποδιαίρεσης της παραγωγικής γης και καταστράφηκε όταν η γη ενοποιήθηκε και εκατοντάδες χιλιάδες χωρικοί εκδιώχθηκαν από την προγονική γη τους, καθώς οι νέες τεχνικές καθιστούσαν μεγαλύτερες φάρμες πιο παραγωγικές με λιγότερα άτομα.

Η αυξημένη παραγωγικότητα στο τέλος του Μεσαίωνα δημιούργησε τα επιπλέον τρόφιμα που απαιτούντο για την επέκταση των κωμοπόλεων και πόλεων, το οποίο με τη σειρά του οδήγησε στο σύγχρονο δημοκρατικό μοντέλο ανθρώπινης κατοχής.

Καθώς οι εκτοπισμένοι αγρότες πλημμύρισαν τις πόλεις, ένα τεράστιο απόθεμα φθηνού ανθρώπινου κεφαλαίου τέθηκε στη διάθεση των βιομηχάνων που άρχισαν να εμφανίζονται - και η άρχουσα τάξη αυτών που κατείχαν τις φάρμες των ανθρώπων συνειδητοποίησαν σύντομα ότι θα μπορούσαν να αποκτήσουν περισσότερα χρήματα αφήνοντας τους ανθρώπους-ζωντανά τους να επιλέγουν μόνοι τους τις ασχολίες τους.

Σύμφωνα με το Δημοκρατικό πρότυπο, το καθεστώς της άμεσης κατοχής δούλων έχει αντικατασταθεί από το μοντέλο της Μαφίας. Η Μαφία σπανίως κατέχει άμεσα επιχειρήσεις, απλά στέλνει τους τραμπούκους της περίπου μια φορά το μήνα να κλέψουν από τους "ιδιοκτήτες" των επιχειρήσεων. Τώρα έχετε πλέον τη δυνατότητα να επιλέξετε το δικό σας επάγγελμα, το οποίο αυξάνει την παραγωγικότητα σας - και κατά συνέπεια τους φόρους που μπορείτε να πληρώσετε στους κυρίους σας. Οι λίγες ελευθερίες σας διατηρούνται επειδή είναι επικερδείς για τους ιδιοκτήτες σας.

Η μεγάλη πρόκληση του δημοκρατικού μοντέλου είναι ότι η αύξηση του πλούτου και της ελευθερίας μπορεί να απειλήσει τους ιδιοκτήτες των φαρμών.Οι άρχουσες τάξεις αρχικά ωφελούνται από μια σχετικά ελεύθερη αγορά κεφαλαίων και εργασίας, αλλά όσο τα ζωντανά τους συνηθίζουν στις ελευθερίες τους και σε αυξανόμενο πλούτο, αρχίζουν να διερωτώνται γιατί να χρειάζονται καθόλου κυβερνήτες.

A, καλά. Κανείς δεν είπε ποτέ ότι να κουμαντάρεις φάρμες ανθρώπων ήταν εύκολο.

Να κρατάς τα φορολογούμενα ζωντανά με ασφάλεια κάτω από τις κυρίαρχες τάξεις είναι μια διαδικασία με τρεις φάσεις.
Η πρώτη είναι η κατήχηση των νέων μέσω της κυβερνητικής "εκπαίδευσης". Καθώς ο πλούτος των δημοκρατικών χωρών αυξανόταν, τα κυβερνητικά σχολεία εξαπλώνονταν διεθνώς προκειμένου να ελέγχουν τις σκέψεις και τις ψυχές των ζωντανών.

Η δεύτερη είναι να στρέφει τους πολίτες τον ένα εναντίον του άλλου μέσω της δημιουργίας εξαρτώμενων ζωντανών. Είναι πολύ δύσκολο να εξουσιάζεις ανθρώπινα όντα άμεσα με βία - και όπου μπορεί να επιτευχθεί, παραμένει εντελώς αντιπαραγωγικό, όπως μπορούμε να δούμε στη Βόρεια Κορέα.
Τα ανθρώπινα όντα δεν είναι αποδοτικά σε συνθήκες άμεσης αιχμαλωσίας. Αν οι άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι ελεύθεροι, τότε θα παράγουν πολύ περισσότερο για τους κυρίους τους.

Ο καλύτερος τρόπος για να διατηρηθεί αυτή η ψευδαίσθηση της ελευθερίας είναι να τεθούν ορισμένα από τα ζωντανά στις λίστες πληρωμής του ιδιοκτήτη της φάρμας. Αυτές οι αγελάδες που εξαρτώνται τώρα από την υφιστάμενη ιεραρχία, θα επιτίθενται σε άλλες αγελάδες που θα δείχνουν τη βία, την υποκρισία και την ανηθικότητα της ιδιοκτησίας ανθρώπινων όντων.

Η ελευθερία είναι σκλαβιά και η σκλαβιά είναι ελευθερία.

Εάν μπορείτε να κάνετε τις αγελάδες να επιτίθενται η μία στην άλλη κάθε φορά που κάποιος τους δείχνει την πραγματικότητα της κατάστασής τους, τότε δεν χρειάζεται να δαπανήσετε και τόσο πολλά για να τις ελέγξετε άμεσα.

Αυτές οι αγελάδες που γίνονται εξαρτώμενες από τις χορηγίες από τα κλεμμένα του ιδιοκτήτη της φάρμας θα αντιταχθούν βίαια σε οποιαδήποτε αμφισβήτηση κατά πόσον είναι αρετή η ιδιοκτησία ανθρώπων - και οι τάξεις των διανοούμενων και των καλλιτεχνών εξαρτώνται πάντα από τους ιδιοκτήτες των φαρμών - θα πουν σε όποιον ζητήσει την ελευθερία του από την κατοχή του ιδιοκτήτη του: «Θα βλάψεις τις συναγελάδες σου". Τα ζωντανά κρατούνται εέγκλειστα μέσω μετάθεσης της ηθικής ευθύνης της καταστρεπτικότητας ενός βίαιου συστήματος σε αυτούς που απαιτούν πραγματική ελευθερία.

Η τρίτη φάση είναι να επινοούν συνεχείς εξωτερικές απειλές, ούτως ώστε τα τρομαγμένα ζώα να παραμένουν υπό την "προστασία" των ιδιοκτητών των φαρμών.

Αυτό το σύστημα εκτροφής ανθρώπων πλησιάζει τώρα στο τέλος του. Η φοβερή τραγωδία του σύγχρονου αμερικανικού συστήματος συνέβη όχι παρά, αλλά λόγω των προηγούμενων οικονομικών ελευθεριών. Η μαζική αύξηση του αμερικανικού πλούτου τον 19ο αιώνα ήταν αποτέλεσμα της οικονομικής ελευθερίας - και ήταν αυτή η μεγάλη αύξηση του πλούτου που έθρεψε το μέγεθος και τη δύναμη του κράτους. Κάθε φορά που τα ζωντανά γινόντουσαν εκθετικά περισσότερο παραγωγικά, αυξανόταν ο αριθμός των ιδιοκτητών φαρμών και των εξαρτώμενών τους. Η ανάπτυξη του κράτους είναι πάντοτε ανάλογη με τις οικονομικές ελευθερίες που προηγήθηκαν. Οι οικονομικές ελευθερίες δημιούργησαν πλούτο και ο πλούτος προσελκύει περισσότερους κλέφτες και πολιτικά παράσιτα των οποίων η απληστία στη συνέχεια καταστρέφει τις οικονομικές ελευθερίες.

Με άλλα λόγια, η ελευθερία κάνει μεταστατικό τον καρκίνο του κράτους. Η κυβέρνηση που ξεκινά η μικρότερη δυνατή καταλήγει πάντα η μεγαλύτερη δυνατή. Αυτός είναι ο λόγος που δεν μπορεί να υπάρξει βιώσιμη εναλλακτική λύση σε μια πραγματικά ελεύθερη και ειρηνική κοινωνία. Μια κοινωνία χωρίς πολιτικούς ηγέτες, χωρίς ανθρώπινη ιδιοκτησία, χωρίς τη βία της φορολογίας και κρατισμό ...

Μια κοινωνία να είναι πραγματικά ελεύθερη είναι και πολύ εύκολο και πολύ δύσκολο. Αποφεύγουμε τη φρίκη της σκλαβιάς μας, επειδή είναι οδυνηρό να τη δούμε κατάματα. Χορεύουμε γύρω από τη βία του συστήματός μας που πεθαίνει, επειδή φοβόμαστε τις επιθέσεις των συνζωντανών μας.

Αλλά μπορούμε μόνο να κρατιόμαστε σε κλουβιά που αρνούμαστε να δούμε.

Ας ξυπνήσουμε, μωρά του Matrix... Να δεις τη φάρμα είναι να την εγκαταλείψεις.