Άνθρωποι θρύλος

http://www.youtube.com/watch?v=RFvpfkUyBqE&feature=player_embedded

Συμβαίνει στον αιώνα μας, στην εποχή μας, στις μέρες μας, σήμερα.
Ένας σύγχρονος θρύλος.

Τον μαθαίνουμε από στόμα σε στόμα.
Τον θρύλο αυτό κάποιοι δεν θέλουν να μαθευτεί.

Έχουν απαγορεύσει στους γραφιάδες τους να γράψουν γι αυτόν.
Οι ντελάληδες να φωνασκούν και να κρούουν τύμπανα τους έχουν πει

να μην μπορεί να ακουστεί τίποτα για τον θρύλο αυτό.

Τον θρύλο αυτό φοβούνται πολύ να μαθευτεί.

Άνθρωποι γίνανε λιοντάρια, λέει ο θρύλος αυτός.

Άνθρωποι εναντιώνονται σε θεριά, σε κύκλωπες και λαιστρυγόνες.

Άντρες, γυναίκες, παιδιά ορθώνουν το ανάστημά τους και  τους πολεμούν.

Συμβαίνει στις μέρες μας, σήμερα, αυτή τη στιγμή.

Στη Σύρτη της Λιβύης.

Στα ερείπια μιας άλλοτε όμορφης πόλης που δεν αναγνωρίζει πια κανείς.

Σε μια πόλη που τη σακάτεψαν και την αποθανάτησαν στην εικόνα κάτω.

Ξαπόστειλαν κατά πάνω τους λύκους.

Τους εκπαίδευαν κρυφά εδώ και καιρό.

Τους βάλανε προβιά προβάτου και τους βγάλανε φωτό.

Και μας τους δείχνουν να ποζάρουν ανάμεσα σε σωρούς νεκρών.

Με τα κράνη του πιο πρόσφατου USA design, βλ. Εδώ.

Σχολεία, σπίτια, νοσοκομεία τα έχουν ερημώσει κι άλλα ισοπεδώσει.

Σκοτωμένα μικρά παιδιά κείτονται κατά γης.

Οι κραυγές από τα λαβωμένα μικρά παιδιά είναι γι αυτούς τρόπαιο κραταιό.

Κρατούν τις κιθάρες και τραγουδούν γι αυτό.

Κάθε τόσο προσπαθούν να τους παραπλανούν.

Ψέματα, ψέματα, ψέματα, πλαστογραφίες, σκηνοθεσίες, αφειδώς.

Αυτοί είναι τώρα το αφεντικό.

Η σκούφια τους από που κρατά να μην τους απασχολεί, βλ. Εδώ.

Τους επέλεξαν τα θεριά, αυτό να τους αρκεί.

Μα οι άνθρωποι που γίνανε λιοντάρια δεν λογάνε λύκους και θεριά.
Αντιστέκονται με νύχια και δόντια και τους τρέπουν σε φυγή κάθε φορά.

Μήνες τώρα τους έχουν περικυκλώσει από παντού.
Τους έχουν αποστερήσει κάθε τι υλικό, ψωμί, νερό, καύσιμα, φάρμακα, ηλεκτρικό.
Ξερνούν κατά πάνω τους φωτιά και λάβα από γη και ουρανό.

Κι όσο τους τρυπάνε το κορμί τόσο αυτοί ανορθώνονται
αποθεώνοντας το κορμί που κουβαλά τέτοια ψυχή.

Οι παλιοί μύθοι παίρνουν σάρκα και οστά.
Ο Δαυιδ αντιμετωπίζει τον Γολιάθ.

Ο άνθρωπος ορθώνει το λιοντάρι μέσα του. Ακούγεται ξανά ο αρχαίος βρυχημός.
Ο άνθρωπος που είναι άνθρωπος αλυσίδες δεν γροικά.

Του σακατεύουν το σώμα αλλά την ψυχή ποτέ.
Την ψυχή του ανθρώπου δεν μπορεί να την εξουσιάσει κανείς.
Όσο σακατεύεται το σώμα τόσο ανταρεύει η ψυχή.

Απτή μαρτυρία ο νέος στο βίντεο παρακάτω.

Emmanuel Kelly - Imagine 

Μόλυναν τη χώρα του με τα όπλα τους. Σημάδεψαν τη γέννα του.
Τους ορφάνεψαν αυτόν και τον αδελφό του
και τους παράτησαν μέσα σε ένα χαρτόκουτο σε ένα πάρκο.

Τους τσουλούφρισαν το κορμί τους,
αλλά δεν μπόρεσαν να σακατέψουν το νου και την ψυχή τους.

Κι αυτό είναι που φοβούνται τα θεριά τόσο πολύ.
Γιατί κάποια στιγμή αυτή η ψυχή και ο νους θα τους απειλήσει πολύ.

Ετικέτες: Λιβύη

Απορίες για τους "Μεγάλους" και Διδάγματα από τους "Μικρούς"

. .
Παρακολουθώντας προχθές στο ντοκιμαντέρ με τίτλο "άρωμα διαφθοράς στις ΗΠΑ" στο ιδιαίτερα αξιόλογο (ψηφιακό) κανάλι CINE της κρατικής τηλεόρασης, αμερικανίδα δημοσιογράφο αγνώστου διαμονής (καθώς μετά τη δολοφονία συναδέλφων της φοβάται για τη ζωή της) να μιλάει για τις διασυνδέσεις Αμερικανών προέδρων και Αμερικανικών τραπεζιτών με τη μαφία, ειδικά αυτή στο Λας Βέγκας,
.
διερωτήθηκα για μια ακόμη φορά για την ψυχική υγεία των ανθρώπων που κουμαντάρουν τον κόσμο μας.
.
Πάντα απορούσα γιατί κάποιοι άνθρωποι παθιάζονται τόσο πολύ και γίνονται ικέτες στην προεκλογική περίοδο για να αναρριχηθούν σε μια θέση η οποία θα τους καθαιρέσει κάθε έννοια προσωπικής ζωής και κάθε ελευθερία στις καθημερινές κινήσεις τους,

γιατί κουράζονται τόσο για μια θέση σε μια πολυτελή φυλακή.

Δεν μπορούσα να καταλάβω πως άνθρωποι που έχουν σώας τα φρένας τους επιδιώκουν μια ζωή με προσωπικούς φρουρούς και κάμερες να τους ακολουθούν παρά πόδας, να είναι υποχρεωμένοι να δείχνουν πάντα χαμογελαστοί και να είναι μόνιμα στο επίκεντρο της προσοχής.

Ομολογώ ότι η συνειδητοποίηση της αιχμαλωσίας τους αυτής μου τους έκανε συμπαθείς
και αισθανόμουν κατά κάποιον τρόπο υποχρέωση σ΄αυτούς που προσφέρονταν οικειοθελώς στη θυσία αυτή κι ας μην το συνειδητοποιούσαν αυτό.

Παρατηρώντας αυτές τις ημέρες στα Ιλίσια που μένω παρατεταγμένα τα φορτηγά και τους εκσκαφείς του δήμου στους κεντρικούς δρόμους να παραστέκονται στο ξήλωμα πλακών και κρασπέδων από τα πεζοδρόμια και την αντικατάστασή τους με άλλα πιο περιωπής,
φυσικά και δεν παραξενεύτηκα και χαμογέλασα με τις προεκλογικές φούριες του δημάρχου της περιοχής,
όπως θα χαμογελούσε κανείς με τα καμώματα ενός παιδιού που προσπαθούσε να εντυπωσιάσει για να παραμείνει στο επίκεντρο της προσοχής.

Αλλά να φθάνεις μέχρι το σημείο να γίνεσαι ανδρείκελο ανθρώπων που υπό κανονικές συνθήκες δεν θα ήθελες ούτε καν να καλημερίσεις,
να υπομένεις εκβιασμούς και άλλες μεθοδεύσεις, για να σε χρίσουν ανδρείκελο αρχηγό,
αυτό νομίζω εμπίπτει στη σφαίρα της βαριάς ψυχοπαθολογίας.

Ίσως, εκεί θάπρεπε να αναζητήσουμε τη βασική αιτία για την τόσο προβληματική κατάσταση στον κόσμο μας σήμερα.
Τον κόσμο μας κουμαντάρουν διαταραγμένοι άνθρωποι.

Είναι, άραγε, στην περίπτωση αυτή ενδεδειγμένη η στάση μας της εναντίωσης στους ανθρώπους αυτούς;
Από ό,τι φαίνεται δεν είναι και τόσο αποτελεσματική.
Ίσως στην υποσυνείδητη αυτή διαπίστωση να οφείλεται και η απροθυμία που παρατηρείται τον τελευταίο καιρό με τις κινητοποιήσεις για τη λεγόμενη οικονομική κρίση.

Μήπως θάπρεπε να το ξανασκεφτούμε; .
Κάποιες σκέψεις για το θέμα έχουν παρατεθεί παλιότερα στο Προβληματισμός Ενός Ολίγον Blogger και στο Eίναι η Ενεργή Αντίσταση Λύση Σήμερα;
.
Ίσως το παράδειγμα κάποιων άλλων ανθρώπων να μας δώσει κουράγιο και να μας εμπνεύσει.
Σήμερα, ήταν η ημέρα κινητοποιήσεων των ανθρώπων με αναπηρία.
.
Άνθρωποι με αναπηρία στο σώμα ή διαφορετικότητα στο νου διεκδικούν το φυσικό τους δικαίωμα σε αξιοπρεπή διαβίωση, βλ. συλλογή υπογραφών Εδώ.
.
Όπως αναφέρεται στο ιστολόγιο ιδιαίτερης ευαισθησίας ΣΤΟΝ ΠΗΓΑΙΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ:
πρώην έγκλειστος ψυχιατρείου, νυν επίτιμος διδάκτορας του ΑΠΘ, δηλώνει, βλ. Εδώ, ότι:
«αυτό που μας ενώνει είναι ότι γνωρίζουμε πως όπου κι αν βρισκόμαστε στην Ευρώπη δεν θα μας φερθούν καλά».
.
Και δεν είναι μόνον οι κυβερνήσεις που δεν φέρονται καλά στους ανθρώπους με αναπηρία.
Είμαστε και πολλοί από μας τους υπόλοιπους.
Είναι η σύγχισή μας για το τι είναι ουσιώδες στον άνθρωπο.

Η αξία του ανθρώπου έγκειται στην υπόστασή του. Η αξία των μηχανών έγκειται στις δεξιότητές τους, την παραγωγικότητά τους. Η διαφορετική αντιμετώπιση των ανθρώπων με αναπηρία αποτελεί ύβρι. Υποβιβάζει τους ανθρώπους στο επίπεδο των μηχανών.

Ας παρακολουθήσουμε στα παρακάτω βίντεο μικρά παιδιά να μας διδάσκουν για το ουσιώδες στον άνθρωπο και την ασύγκριτη δύναμη της ατέλειας ως κινητήριας δύναμης της ζωής.

http://www.youtube.com/watch?v=NPmWcVq-7zk

www.youtube.com/watch?v=8C3nOIagraU&feature=player_embedded

Για το συγκρότημα Liyana (Βροχή) από τη Ζιμπάμπουε που τραγουδά στο βίντεο και τη συγκλονιστική ιστορία της τραγουδίστριας Prudence Mabhena βλ. Εδώ

Βλ. και
- Οι «Μεγάλοι» και οι Άλλοι

- Τα Πράγματα δεν Πάνε Καλά - Κλείσε τα Μάτια και Κοίτα

.

Άνθρωποι της Συνείδησης - Πολίτης του Κόσμου, Ιδρυτής της «Ανθρώπινης Ασπίδας στο Ιράκ» μιλά για τη Συμμετοχή του στο Στολίσκο της Ελευθερίας

Εικόνα από το βίντεο των ισραηλινών που δείχνει

ακτιβιστή να περνά μέσα από σίδερο και με ένα

ξεχασμένο βέλος υπολογιστή www.youtube.com/watch?v=WW2R4Iw5afc&feature=player_embedded

"Έχω εδώ και πολλά χρόνια κατανοήσει ότι εμείς,

οι άνθρωποι της συνείδησης, είμαστε οι πραγματικοί

κάτοχοι της εξουσίας σε αυτόν τον κόσμο.

.
Προς απογοήτευση, ωστόσο, έχουμε σε μεγάλο βαθμό παραιτηθεί

απ΄αυτήν την εξουσία και έχουμε αποτύχει να αξιοποιήσουμε

πλήρως τις δυνατότητές μας. Το δυναμικό μας να

δημιουργήσουμε έναν καλύτερο κόσμο, έναν δίκαιο κόσμο.
.
Παρ όλα αυτά, έχω συνεταιριστεί με άλλους που έχουν

την ίδια αντίληψη να αποκαλύψουμε και να

ασκήσουμε την πραγματική μας δύναμη."http://kenokeefe.wordpress.com/

Μέσα στο κλίμα της γενικευμένης απαξίωσης της ανθρώπινης υπόστασης και το κλίμα ηττοπάθειας των ημερών, όπως εκφράζεται μέσα από τα ΜΜΕ και αρκετά ιστολόγια, μια ανάσα: ένας άνθρωπος μιλά για ανθρώπους της συνείδησης, δηλώνει την πίστη του στη δύναμη του ανθρώπου και το κάνει πράξη.
.
Είναι ο ακτιβιστής Kenneth O'Keefe που επέβαινε στο Mavi Marmara. Τα λόγια στον υπότιτλο είναι από τον πρόλογο άρθρο του στο ιστολόγιό του http://kenokeefe.wordpress.com/ με τίτλο Υπερασπιστές του Mavi Μarmara από την ιστοσελίδα του worldcitizen.uk.net/palestine.htm

Πριν τη συνέχεια του άρθρου του, λίγα λόγια για τον ίδιο από την Wikipedia, the free encyclopedia:

Είναι Αμερικανός που την 1η Μαρτίου 2001 αρνήθηκε την αμερικανική υπηκοότητά του.

Από τότε έχει αποκτήσει υπηκοότητα Ιρλανδίας, Χαβάης και Παλαιστίνης.
Πρώην πεζοναύτης υπηρέτησε το 1991 στον Πόλεμο του Κόλπου και μίλησε για τη χρήση απεμπλουτισμένου ουρανίου ως "έγκλημα κατά της ανθρωπότητας» και κατήγγειλε τις ΗΠΑ ότι χρησιμοποιεί τους στρατιώτες ως "ανθρώπινα ινδικά χοιρίδια" χορηγώντας τους πειραματικά φάρμακα που συνδέονται άμεσα με το σύνδρομο του Πολέμου του Κόλπου.

Δραστηριοποιείται σε προσπάθειες διατήρησης του θαλάσσιου περιβάλλοντος.
.
Το Δεκέμβριο του 2002 δημοσίευσε πρόσκληση και καλούσε σε δράση μεγάλο αριθμό δυτικών πολιτών να μεταναστεύσουν στο Ιράκ και να αποτελέσουν οι ίδιοι «ανθρώπινες ασπίδες».ώστε να αποτραπεί η εισβολή.Η κίνηση αυτή ονομάστηκε TJP (Αλήθεια Δικαιοσύνη Ειρήνη), μια νέα μορφή μη βίαιης άμεσης δράσης., καθώς οι παραδοσιακές μορφές διαμαρτυρίας ήταν σε μεγάλο βαθμό αναποτελεσματικές.
Στις 25 Ιανουαρίου 2003 συγκεντρώθηκε στο Λονδίνο μια ομάδα 50 εθελοντών η οποία με λεωφορεία ταξίδεψε μέσω Ευρώπης και Τουρκίας και καθ΄οδόν προσχώρησαν κι άλλοι και τελικά στο Ιράκ έφτασαν περίπου 200 με 500 άτομα.
Αν και απέτυχαν να αποτρέψουν την εισβολή μπόρεσαν να προστατεύσουν τόπους που προστατεύονταν νομικά από την τέταρτη Σύμβαση της Γενεύης κατά τη διάρκεια του αρχικού βομβαρδισμού "Σοκ και Δέος".

.
Στις 7 Ιανουαρίου 2004 έκαψε το αμερικανικό διαβατήριό του, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον "Aμερικανικό Ιμπεριαλισμό» ζητώντας την άμεση απόσυρση από το Ιράκ.
Αντικατέστησε το διαβατήριό του με διαβατήριο του Κόσμου, σύμφωνα με το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που προστατεύει το δικαίωμα στα ταξίδια και την αυτοδιάθεση.
Στη συνέχεια, ανακοίνωσε οτι είναι «Πολίτης του Κόσμου» ανήκοντας σε «όλη την ανθρώπινη οικογένειά μου και τον πλανήτη Γη."

Στο άρθρο του γράφει:

«Το 2002 ξεκίνησα την κίνηση TJP (Αλήθεια, Δικαιοσύνη, Ειρήνη) "ανθρώπινης ασπίδας στο Ιράκ", επειδή ήξερα ότι η εισβολή στο Ιράκ είχε προγραμματιστεί πολύ καιρό πριν, ότι ήταν μέρος ενός προγράμματος "Παγκόσμιας Κυριαρχίας », όπως προβλέπεται από το σχέδιο για ένα Νέο Αμερικανικό Αιώνα (1)
.
Ήξερα ότι οι διαμαρτυρίες δεν είχαν καμία πιθανότητα να σταματήσουν την εισβολή και ότι μεγάλο μέρος αυτών των διαμαρτυριών ήταν απλώς ένας τρόπος να μας κάνει να αισθανθούμε καλύτερα για τις επικείμενες μαζικές δολοφονίες.
.Με αυτή την αντίληψη, υποστήριξα ότι ο μόνος βιώσιμος τρόπος για να σταματήσει η εισβολή ήταν να προβούμε σε μαζική μετανάστευση προς το Ιράκ για να αποτελέσουμε ανθρώπινες ασπίδες σε σημεία του Ιράκ που υποτίθεται ότι πρέπει να προστατεύονται από το διεθνές δίκαιο, αλλά τα οποία αποτελούν αντικείμενο συστηματικού βομβαρδισμού.
Ένιωθα ότι 10.000 τέτοιοι άνθρωποι θα μπορούσαμε να αποτρέψουμε την εισβολή, ή τουλάχιστον, να εκθέσουμε την εισβολή ως αυτό που ήταν από την αρχή, μια πράξη διεθνούς επιθετικότητας, έγκλημα πολέμου και έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.

Όταν τα δύο διπλά διώροφα λεωφορεία μας ταξίδεψαν από το Λονδίνο στη Βαγδάτη, μέσω της Τουρκίας, ήταν εμφανές ότι ο λαός της Τουρκίας καταλάβαινε τη σημασία αυτής της κίνησης και ήταν οι πολίτες του oι περισσότεροι που συμμετείχαν σε αυτήν.
Τελικά δε μαζευτήκαμε τόσοι όσοι χρειάζονταν για να σταματήσουμε τον πόλεμο με συνέπεια τουλάχιστον ένα εκατομμύριο νεκρούς στο Ιράκ, αλλά εξακολουθώ να είμαι πεπεισμένος ότι ήταν στο χέρι μας να αποτραπεί η εισβολή.
Χάσαμε κατά τη γνώμη μου μια μεγάλη ευκαιρία.
.
Το 2007 έγινα μέλος της κίνησης Free Gaza Movement συμμετέχοντας στο σχέδιό της να προκαλέσει να αρθεί ο αποκλεισμός της Γάζας από τη θάλασσα.
Από τη στιγμή που άκουσα το σχέδιο ήξερα ότι θα μπορούσε να πετύχει και τελικά έκανα τον καπετάνιο στην πρώτη προσπάθεια.Η Ισραηλινή κυβέρνηση είπε ότι δεν ήμασταν παρά πειρατές και θα μας αντιμετώπιζαν ως τέτοιους.
Μας κατέστησε σαφές ότι δεν θα φτάναμε στη Γάζα.
Και όμως ήξερα ότι θα μπορούσαμε να πετύχουμε.
Και το κάναμε.
Δύο πλοία, με 46 επιβάτες από διάφορες χώρες κατάφεραν να πλεύσουν στη Γάζα στις 23 Αυγούστου του 2008.Αυτή ήταν η πρώτη φορά που έγινε κάτι τέτοιο εδώ και 41 χρόνια.

Η αλήθεια είναι ότι ο αποκλεισμός της Γάζας είναι πολύ περισσότερα από τρία χρόνια, κι όμως, μια μικρή ομάδα ανθρώπων συνείδησης αψηφίσαμε την ισραηλινή μηχανή και πανηγυρίσαμε μαζί με δεκάδες χιλιάδες κατοίκους της Γάζας, όταν φτάσαμε εκείνη την ημέρα.
Αποδείξαμε ότι μπορούσε να γίνει.
Και ήξερα τότε ότι αυτό ήταν μόνο η κορυφή του παγόβουνου.
Έτσι, η συμμετοχή μου στο στολίσκο της ελευθερίας ήταν σαν μια οικογενειακή συγκέντρωση για μένα.Ήταν η οικογένειά μου που είχα χάσει για πολύ καιρό. Οδηγός τους ήταν η συνείδηση. Είχαν αποτινάξει το φόβο. Ήταν με την ανθρωπότητα.Αλλά ήμουν ιδιαίτερα υπερήφανος πού εντάχθηκα στο πλοίο του στολίσκου με τουρκική σημαία
Θαυμάζω βαθύτατα τη δύναμη και το χαρακτήρα του τουρκικού λαού.
Παρά την ιστορία σας που έχει λεκέδες αδικίας, όπως και κάθε λαού, είστε σήμερα από τον απλό πολίτη ως τον πρωθυπουργό μεταξύ των ηγετών της ανθρωπιάς και της δικαιοσύνης.

Θυμάμαι ότι κατά τη διάρκεια της δράσης της ανθρώπινης ασπίδας στο Ιράκ ρωτήθηκα αν ήμουν ειρηνιστής.
Απάντησα με μια φράση του Γκάντι λέγοντας: δεν είμαι τίποτα το παθητικό.
Αντίθετα, πιστεύω στη δράση και πιστεύω επίσης στην αυτοάμυνα, 100%, χωρίς καμία επιφύλαξη. Δεν θα μπορούσα να μένω άπραγος όταν ένας τύραννος δολοφονεί μπροστά μου την οικογένειά μου.
Και η επίθεση κατά του Μavi Marmara ήταν σαν μια επίθεση κατά της παλαιστινιακής οικογένειάς μου.
Είμαι υπερήφανος που στάθηκα πλάι-πλάι με αυτούς που αρνήθηκαν να αφήσουν τους αδίστακτους ισραηλινούς κομάντος χωρίς αντίσταση.
Και ναι, παλέψαμε.
Όταν μου ζήτησαν σε περίπτωση που εκδηλωθεί ισραηλινή επίθεση εναντίον του Μavi Marmara αν θα μπορώ να χρησιμοποιήσω κάμερα, ή να υπερασπιστώ το πλοίο, με ενθουσιασμό δεσμεύτηκα να συμμετέχω στην άμυνα του πλοίου.
Είμαι ένθερμος οπαδός της μη βίας.
Πιστεύω ότι η μη βία πρέπει να είναι πάντα η πρώτη επιλογή.Παρ΄ όλα αυτά, εντάχθηκα στην άμυνα του Μavi Marmara συνειδητοποιώντας ότι θα μπορούσε να ασκηθεί βία εναντίον μας και θα είμαστε εκ των πραγμάτων υποχρεωμένοι να χρησιμοποιήσουμε βία σε αυτοάμυνα.

.
Το είπα κατ΄ευθείαν στους αξιωματούχους του Ισραήλ, πιθανότατα της Μοσάντ ή Shin Bet, και το λέω ξανά τώρα:
.
Το πρωί της επίθεσης συμμετείχα άμεσα στον αφοπλισμό δύο ισραηλινών κομάντος.
Ήταν ένας βίαιος, μη διαπραγματεύσιμος, αφοπλισμός καταδρομέων που είχαν ήδη δολοφονήσει μπροστά στα μάτια μου δύο αδέλφια μου.Ένας αδελφός εκτελέστηκε με σφαίρα στο μέτωπο.

Ήξερα ότι είχαν δολοφονήσει, όταν έπαιρνα ένα πιστόλι 9mm από έναν από αυτούς.
Είχα το όπλο στα χέρια μου και ως πεζοναύτης των ΗΠΑ είχα εκπαίδευση στη χρήση των όπλων και ήταν εντελώς στο χέρι μου να χρησιμοποιήσω το όπλο ενάντια στον καταδρομέα που μπορεί να ήταν ο δολοφόνος ενός από τα αδέρφια μου. .
Αλλά δεν το έκανα ούτε εγώ, ούτε κανείς άλλος στο πλοίο.Πήρα το όπλο, αφαίρεσα τις σφαίρες, κανονικές σφαίρες από μόλυβδο, και το έκρυψα με την ελπίδα ότι αν καταφέρναμε να αποκρούσουμε την επίθεση να υποβάλουμε αυτό το όπλο ως αποδεικτικό στοιχείο σε ποινική δίκη κατά των ισραηλινών αρχών για μαζική δολοφονία.
Επίσης βοήθησα να αφοπλιστεί και ένας άλλος κομάντο από το όπλο του, το οποίο ένας άλλος αδελφός το πέταξε στη θάλασσα.
Εγώ και εκατοντάδες άλλοι ξέρουν την αλήθεια ότι είναι αστεία η φήμη για τον γενναίο και ηθικό ισραηλινό στρατό.Είχαμε πλήρως στη διάθεσή μας τρεις εντελώς αφοπλισμένους και ανήμπορους καταδρομείς.
Αυτά τα παιδιά ήταν στο έλεός μας, ήταν μακριά από τους συναδέλφους τους δολοφόνους μέσα στο πλοίο και περιβάλλονταν από 100 ή περισσότερα άτομα.
Κοίταξα στα μάτια αυτά τα τρία παιδιά και μπορώ να σας πω ότι είχαν το φόβο του Θεού σ αυτά.
Μας κοίταζαν σαν να ήμασταν εκείνοι και δεν έχω καμία αμφιβολία ότι δεν πίστευαν ότι υπήρχε πιθανότητα να επιβιώσουν εκείνη την ημέρα.
‘Εμοιαζαν σαν τρομαγμένα παιδιά που αντιμετώπιζαν τον απειλητικό πατέρα τους.
Αλλά δεν αντιμετώπισαν έναν εχθρό αδίστακτο όπως ήταν οι ίδιοι.
Αντ' αυτού οι γυναίκες τους έδωσαν τις πρώτες βοήθειες και τελικά τους αφήσαμε, σίγουρα μελανιασμένους, αλλά ζωντανούς.
Ικανούς να ζήσουν άλλη μια ημέρα.
Να μπορούν να αισθανθούν τον ήλιο πάνω από το κεφάλι τους και την αγκαλιά των αγαπημένων τους.
Σε αντίθεση με αυτούς που δολοφόνησαν.
Παρά το θρήνο μας για την απώλεια των αδελφών μας, το αίσθημα οργής απέναντι σε αυτά τα παιδιά, τα αφήσαμε να φύγουν. .
(Στη φωτογραφία αριστερά πάνω ο αμερικανός έφηβος κάτοικος Τουρκίας που τον εκτέλεσαν με τέσσερις σφαίρες στο κεφάλι και κάτω αφοπλισμένος ισραηλινός).
Οι ισραηλινές πόρνες της προπαγάνδας μπορεί να χύνουν όση αηδιαστική χολή θέλουν.
Οι κομάντος είναι οι δολοφόνοι, είμαστε οι αμυνόμενοι, και όμως αγωνιστήκαμε.
Δεν αγωνιστήκαμε μόνο για τη ζωή μας, για το φορτίο μας, όχι μόνο για τον λαό της Παλαιστίνης, αγωνιστήκαμε στο όνομα της δικαιοσύνης και της ανθρωπιάς.
Είχαμε κάθε δίκιο να το πράξουμε.
.
Ενώ μας κρατούσαν στο Ισραήλ. εγώ μαζί με όλους τους άλλους υποβληθήκαμε σε ατελείωτη κακομεταχείρηση και πράξεις κατάφωρης ασέβειας.

(Στη φωτογραφία δεξιά ο Kenneth O'Keefe, κάτω μετά την "περιποίηση" στο Ισραήλ)

.Γυναίκες και ηλικιωμένοι υπέστησαν σωματική και διανοητικά επίθεση.
Δεν είχαμε πρόσβαση σε τροφή και νερό και δεν μας επέτρεπαν να πάμε τουαλέτα.
Χρησιμοποίησαν σκυλιά εναντίον μας και μας συμπεριφέρθηκαν σαν νάμασταν σκυλιά.
Μας κρατούσαν κάτω εκτεθειμένους στον ήλιο σε θέσεις στρες και μας είχαν δεμένους μέχρι σημείου να σταματήσει η κυκλοφορία του αίματος στα χέρια μας.
Μας κακομεταχειρίστηκαν με κάθε τρόπο που μπορεί να φανταστεί κανείς και εγώ ο ίδιος χτυπήθηκα σε σημείο να μαυρίσω ολόκληρος και με χτύπησαν και πάλι, ενώ ήμουν στο κελί μου.
.Σε όλα αυτά αυτό που είδα περισσότερο από ο,τιδήποτε άλλο ήταν δειλία... και όμως βλέπω και αυτούς ως τα αδέρφια μου.Επειδή ανεξάρτητα από πόσο άθλιοι είναι οι ισραηλινοί αξιωματούχοι και η κυβέρνηση, εξακολουθούν να είναι αδελφοί και αδελφές μου και για την ώρα έχω μόνο συμπόνοια για αυτούς. Επειδή εξανέμησαν ό,τι πιο πολύτιμο έχει ένας άνθρωπος, την ανθρωπιά τους.
Εν κατακλείδι:
Θα ήθελα να αμφισβητήσω κάθε οπαδό του Γκάντι, κάθε άνθρωπο που θεωρεί ότι τον καταλαβαίνει, που τον αναγνωρίζει ως έναν από τις μεγάλες ψυχές της εποχής μας προσκαλώντας τον με μια ερώτηση:
Παρακαλείσθε να εξηγήσετε πώς εμείς, οι υπερασπιστές του Μavi Marmara δεν είμαστε το σύγχρονο παράδειγμα της ουσίας αυτών που είπε ο Γκάντι;
.

Αλλά πρώτα διαβάστε τα λόγια του ίδιου του Γκάντι:

"Πιστεύω ακράδαντα ότι, όταν υπάρχει μόνο μια επιλογή μεταξύ δειλίας και

βίας, θα συμβούλευα τη βία .... Θα πρέπει να καταφύγουν στην Ινδία στα όπλα

για να υπερασπιστούν την τιμή της από το να παραμείνουν, δειλοί, ανήμποροι

μάρτυρες της ατίμωσής της". – Γκάντι

Και τέλος, έχω μία ακόμη πρόκληση:
Προκαλώ να γίνει δημόσια κριτική συζήτηση σε μια μεγάλη σκηνή για το τι κάναμε εκείνη την ημέρα.
Θα ήθελα προπάντων να έχω δημόσια συζήτηση με οποιονδήποτε ισραηλινό αξιωματούχο μας κατηγορεί.

Θα ήταν μεγάλη χαρά μου να σας αντιμετωπίσω.
Όλα όσα είδα στο Ισραήλ ήταν: δειλοί με όπλα. Θα ήθελα να σας δούμε σε ένα νέο περιβάλλον.Θέλω να συζητήσουμε μαζί σας στη μεγαλύτερη δυνατή σκηνή.
Πάρτε το ως μια ανοιχτή πρόκληση και ας δούμε πόσο γενναίοι είναι οι ισραηλινοί ηγέτες..

Προσθήκη 16.6.10
Από την ιστοσελίδα του Kenneth O'Keefe : worldcitizen.uk.net/palestine.htm
.

ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

ΑλήθειαΗ αλήθεια είναι ότι oι ευρωπαίοι Ναζί έχουν διαπράξει φρικτό έγκλημα κατά των Εβραίων, των Τσιγγάνων και άλλων και κατά κάποιο τρόπο ήταν οι Παλαιστίνιοι που πλήρωσαν το τίμημα.
Η αλήθεια είναι ότι η δημιουργία του Ισραήλ είναι πολύ χειρότερη από την εθνοκάθαρση της Βοσνίας και ότι το Ισραήλ έσβησε στην κυριολεξία εκατοντάδες Παλαιστινιακά χωριά "από το χάρτη".Η αλήθεια είναι ότι το Ισραήλ ιδρύθηκε με τη συνενοχή Βρετανίας και των Ηνωμένων Εθνών στην Ισραηλινή τρομοκρατία.Η αλήθεια είναι ότι αν η δημιουργία του Ισραήλ εκτεθεί μπροστά στα μάτια του κόσμου, θα καταγγελθεί ομόφωνα ως παράνομη και θα πρέπει να αποδοθούν εγκλήματα πολέμου για να απονεμηθεί δικαιοσύνη.
Όλα όσα είπα παραπάνω είναι 100% αλήθεια, η μηχανή, όμως, της προπαγάνδας καθιστά αυτές τις αλήθειες ελάχιστα γνωστές στο μεγαλύτερο μέρος της Αμερικής και μεγάλο μέρος της Ευρώπης.
Ως εκ τούτου, αυτά που έχουν υπομείνει οι Παλαιστίνιοι για δεκαετίες είναι αθλιότητες πέρα από κάθε περιγραφή εν μέσω συνεχιζόμενων ψευδών που σπιλώνουν το θύμα.
Εάν ένα παρόμοιο έγκλημα είχε διαπραχθεί εναντίον Αμερικανών και Ευρωπαίων για δεκαετίες, όπως έχει γίνει με την Παλαιστίνη, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι οι κοινωνίες μας θα ζητούσαν αίμα και δεν θα διστάζαμε να σκοτώσουμε τους συμπολίτες μας, εάν πιστεύαμε ότι είναι ένοχοι συνεργασίας με τον εχθρό.
Η μηχανή προπαγάνδας μας λέει συνεχώς ότι αυτή η σύγκρουση είναι "περίπλοκη" και με θρησκευτικά κίνητρα και ότι πάντα ήταν έτσι.
Όλα αυτά είναι ψέματα και η λύση του προβλήματος μπορεί να γίνει αντιληπτή μόνο με την κατανόηση της ρίζας του προβλήματος.

..
ΔικαιοσύνηΌπως συνέβη και με τη Νότια Αφρική, δεν υπάρχει καθόλου καμία πραγματική πολυπλοκότητα.
Το ρατσιστικό καθεστώς του απαρτχάιντ είχε, επίσης, για δεκαετίες την υποστήριξη από τα δυτικά κράτη, ενώ οι μαύροι νοτιοαφρικανοί είχαν μεταχείρηση υπάνθρωπων.
Μαύροι Νοτιοαφρικανοί και Παλαιστίνιοι έχουν υποστεί σχεδόν τα ίδια, ανισότητα, απώλεια γης και απώλεια αυτοδιάθεσης.
Τελικά, οι λαοί του κόσμου ξύπνησαν και με λαϊκά κινήματα, μποϊκοτάζ και αύξανόμενη ευαισθητοποίηση ανάγκασαν τις δυτικές κυβερνήσεις να ακολουθήσουν τη βούλησή τους.
Μόνο όταν οι άνθρωποι δρουν μαζί με νοήμονες τρόπους επιτυγχάνονται σημαντικά οφέλη.

Αυτό είναι που πρέπει να γίνει με την Παλαιστίνη και η παλίρροια φαίνεται να έχει αντιστραφεί οριστικά.Με την τελευταία (2008-9) ισραηλινή εισβολή στη Γάζα, η οποία είχε ως αποτέλεσμα κατηγορίες για τέλεση εγκλημάτων πολέμου, οι άνθρωποι τελικά φαίνονται να έχουν εξαντλήσει τα όρια τους στη συνενοχή και τη μη-δράση.
Φαίνεται, δυστυχώς, αλήθεια ότι απαιτείται αυτό το είδος λουτρό αίματος για να ενεργοποιηθούν πραγματικά οι λαοί και, μεσούσης αυτής της διαδικασίας, οι ευκαιρίες να αμφισβητιστεί η σιωνιστική ατζέντα είναι όλο και μεγαλύτερες.
Η δικαιοσύνη θα απαιτήσει καταδίκες για εγκλήματα πολέμου, αλλά περισσότερο από αυτό οι άνθρωποι θα πρέπει να συνεχίσουν να ασκούν συνεπή και επίμονη πίεση.

Μόνο έτσι θα είναι δυνατή η δικαιοσύνη.

. .ΕιρήνηΗ ιδέα ότι η ειρήνη μπορεί να προέλθει από τη λεγόμενη «λύση των δύο κρατών» είναι για μένα φάρσα.Φαντάζομαι ότι αυτή η ατζέντα θα προωθηθεί πολύ επίμονα με τον Obama, με την ψευδαίσθηση αυτή σε πλήρη εξέλιξη, και αν ο παλαιστινιακός λαός δεχθεί τα ψίχουλα της Παλαιστίνης που θα του προσφερθούν, τότε θα χαθεί η ευκαιρία για ειρήνη.
Η λύση, όπως ακριβώς ήταν για τη Νότια Αφρική, είναι οι Παλαιστίνιοι να υιοθετήσουν έγγραφο παρόμοιο με τη "Χάρτα Ελευθερίας» του Εθνικού Αφρικανικού Συνεδρίου που σκιαγραφούσε μια πλατφόρμα που απαιτούσε ένα κράτος με ισότητα για όλους.

Και αυτή η πλατφόρμα είχε τη συντριπτική διεθνή υποστήριξη.
Η ιδέα ότι αυτό δεν είναι εφικτό έγκειται κυρίως στο νόμιμο ισχυρισμό ότι «το Ισραήλ δεν θα αποδεχθεί ποτέ ένα κράτος".

Αυτή τη στιγμή αυτό είναι σχεδόν σίγουρα αλήθεια, αλλά αυτό συνέβαινε και με το ρατσιστικό καθεστώς της Νοτίου Αφρικής. Ποτέ δεν συμφώνησαν, αλλά απλά έκαναν το σωστό, αναγκάστηκαν να αποδεχθούν τη βούληση του λαού, τόσο εντός όσο και εκτός, που ήταν συντριπτική. Η αλήθεια είναι ότι η θέση τους ήταν ανυπόφορη
Έχουμε μια πολύ παρόμοια κατάσταση σήμερα με τους σιωνιστές οι οποίοι έχουν πολλά κοινά με τους αυταρχικούς ρατσιστικούς ηγέτες του απαρτχάιντ του χτες.Συμφωνώ ότι ποτέ δεν θα παραιτηθούν οικειοθελώς από την κλεμμένη γη που τη θεωρούν δοσμένη από τον Θεό, αλλά όπως ακριβώς με το καθεστώς του απαρτχάιντ, η δύναμη της ανθρωπιάς και της δικαιοσύνης μπορεί να υπερνικήσει το φαινομενικά ανυπέρβλητο.
Η μόνη σταθερά στη ζωή είναι η αλλαγή.

. .Το κλειδί για την ειρήνη Παλαιστίνιων και Ισραηλινών βρίσκεται στην υιοθέτηση μιας αιτίας που δεν θα αφορά μόνο το λαό της Παλαιστίνης και του Ισραήλ να την υποστηρίξει, αλλά θα την υποστηρίξει ολόκληρος ο κόσμος και άυτή η αιτία θα πρέπει σίγουρα να είναι η αιτία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ισότητας, όπως ήταν με τη Νότια Αφρική.
.

Βλ. και Η δημιουργία του ισραηλινού Απαρτχάιντ__________________________________

(1) Σχέδιο για έναν Νέο Αμερικανικό Αιώνα

Το σχέδιο αυτό αφορά τις χώρες της «Μείζονος Μέσης Ανατολής» και περιλαμβάνει όλες τις χώρες της B. Αφρικής (απ' το Μαρόκο ως την Αίγυπτο), όλες της M. Ανατολής (από την Τουρκία ως τη Σαουδική Αραβία, το Ιράκ και το Ιράν) και φτάνει ως το Αφγανιστάν και το Πακιστάν.

Στόχος του σχεδίου αναφέρεται ότι είναι να «αναστήσει» και να προαγάγει όλες αυτές τις «υπανάπτυκτες» χώρες, οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά, να τους προσφέρει ειρήνη, ευημερία, ελευθερία, δημοκρατία, γνώση με «παράπλευρη ωφέλεια» την εξαφάνιση της τρομοκρατίας.

Παρακάτω παρατίθενται αποσπάσματα από σχετιζόμενο άρθρο του Μάριου Πλωρίδη στο «Βήμα» (9-5-2004):

«Ας μας επιτραπούν, ωστόσο, μερικές αδιάκριτες παρατηρήσεις κι ερωτήσεις:

1. Το σχέδιο «M.M.Αν.» αγκαλιάζει μια τεράστια περιοχή με 500 περίπου εκατομμύρια κατοίκους.

Ποιος απ' αυτούς τους «ιθαγενείς» ρωτήθηκε (έστω με δημοσκοπήσεις) αν θέλει αυτή την «αναδιάταξη» της μισής σχεδόν Αφρικής και της μισής περίπου Ασίας από τρίτους, αυτόκλητους πολεοδόμους και οικοδόμους;

2. Τα αντιδημοκρατικά, αυταρχικά, εκμεταλλευτικά, σκοταδιστικά καθεστώτα που το σχέδιο τάζει να τα εξοστρακίσει, μήπως είχαν (και έχουν) υποστηριχτεί, στηριχτεί, υποκινηθεί από τις ΗΠΑ - και όχι μόνο;

Ηγουν, οι χτεσινοί και σημερινοί «νονοί» των τυράννων και του ζόφου, είναι οι καταλληλότεροι για ν' απολακτίσουν τα γεννήματά τους, είναι οι αρμοδιότεροι για να διδάξουν τους «απελευθερωμένους» λαούς στο δημοκρατικό τους αναμορφωτήριο;….

5. Είναι τυχαίο πως, μέσα στο τιτάνιο τόξο της M.M.Αν., βρίσκονται οι τρεις μεγαλύτερες πετρελαιοαραγωγές χώρες του κόσμου (Σαουδαραβία, Ιράκ, Ιράν);

'H πως το τόξο αυτό συνορεύει με τις πλουσιότατες πετρελαιοφόρες περιοχές του Καυκάσου;

Και πως το άθροισμα των μεν και των δε περικλείνει την υπερμέγιστη πετρελαιοπαραγωγή της Υφηλίου;»
.

Σχέδιο «Μάρτιος 2005»

Μετά το «Σχέδιο για έναν Νέο Αμερικανικό Αιώνα» καταστρώθηκε το στρατιωτικό σχέδιο «Μάρτιος 2005» σχετικά με παγκόσμια ανάπτυξη των αμερικανικών δυνάμεων για μια παγκόσμια στρατιωτική εποπτεία και παρέμβαση.

.

"Δεν Χρειάζεται Ιδεολογία στη Ζωή. Χρειάζεται Σοφία"

.
Ο τίτλος είναι από τη συνέντευξη της Κωνσταντίνας Κούνεβα στο δημοσιογράφο Σταύρο Θεοδωράκη που δημοσιεύτηκε στα Νέα και αναδημοσιεύτηκε στο TVXS με τίτλο:
«Η αστυνομία άργησε να ασχοληθεί σοβαρά με την υπόθεση».

Είναι τα λόγια ενός μεγάλου ανθρώπου σε έναν ιδιαίτερο δημοσιογράφο.
Λόγια σοφίας, όπως και τα παρακάτω από την ίδια συνέντευξη:

"Βία σημαίνει φόβος. Βία χρησιμοποιεί αυτός που φοβάται".
"Τον λυπάμαι, αυτός ο άνθρωπος έχει προβλήματα μεγάλα.
Πρόβλημα με την ψυχή του, τον εαυτό του. Έχει εγωισμό και φόβο".

"Σ΄ εμένα το κακό φαίνεται, σ΄ εκείνον δεν φαίνεται,
αυτός τραβάει πολύ περισσότερα από μένα. Είμαι σίγουρη.
Όταν κάνεις επίθεση σε έναν άνθρωπο, αυτό πολλαπλασιάζεται και γυρνάει σε σένα".

"Όχι, δεν ασχολούμαι με κόμματα. Κάθε κόμμα είναι ένα πλαίσιο
και κάθε άνθρωπος που συμμετέχει
στο κόμμα είναι μια τελεία μέσα στο πλαίσιο.

Υπάρχει ιεραρχία εκεί μέσα, κατά συνέπεια υπάρχει και
ανταγωνισμός- ποιος θα πάρει την πρώτη θέση.
Και αυτός ο ανταγωνισμός βγαίνει έξω, στην κοινωνία,
και τελικά μεταδίδεται ένα άρρωστο πνεύμα σε όλη την κοινωνία".

"Μη χαλάς κάτι που δεν μπορείς να το φτιάξεις ξανά ο ίδιος».

Λόγια από έναν άνθρωπο που δέχθηκε βόλια και παρέμεινε αλώβητος.

Δεν θα μείνουν στην επίσημη γραπτή ιστορία. Δεν γράφτηκαν σε βιβλίο. Δεν ειπώθηκαν σε συνέδριο ειδημόνων να καταχωρηθούν στα πρακτικά.
Δεν τα είπε δηλωμένος διανοούμενος. Δεν θα παραπέμπουν σ αυτά οι επόμενοι.

Τα λόγια αυτά, όμως, θα αφήσουν το ενεργειακό τους αποτύπωμα πολύ περισσότερο από τις ρήσεις των λεγόμενων μεγάλων του κόσμου τούτου.

Γιατί είναι λόγια βιωμένα. Με αντίκρυσμα.
Δεν γράφτηκαν για να επιμηκύνουν τα βιογραφικά. Γιαυτό είναι άμεσα.

Είναι λόγια βγαλμένα από της ψυχής τα ιερά.
.

Ψυχή Βαθιά – Oι Έλληνες και οι Βάρβαροι

.
Δεν θα σχολιάσω την ταινία «Ψυχή βαθιά»του Παντελή Βούλγαρη. Δεν την έχω δει ακόμη.

Θα αναφερθώ σε ένα σύγχρονο άνθρωπο, έναν απλό άνθρωπο με ψυχή βαθιά.
Τον αδελφό του Μοχάμεντ Καμράν.
Θα αναφερθώ στη συνέντευξή του για έναν άλλο μεγάλο απλό άνθρωπο, τον αδελφό του, τον Μοχάμεντ που θανατώθηκε πρόσφατα στην Ελλάδα από αστυνομικούς.
Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην Αυγή της Κυριακής από τον Niko Ago (nago@otenet.gr).

Φαντάζομαι ότι σε τέτοιους ανθρώπους θα αναφέρεται η ταινία του Βούλγαρη.
Σε αυτούς τους ανθρώπους θα αναγνώρισε ψυχή βαθιά.............. (Η φωτογραφία από τον Πλάτανο )
Σε ανθρώπους που επιβιώνουν μέσα σε κακουχία, μέσα σε ανασφάλεια, μέσα σε κλίμα βίας και κατάφωρης αδικίας και παραμένουν αλώβητοι.

«Δάχτυλο κομμένο είχε ο αδελφός μου, που είχε ένα ατύχημα στη δουλειά του» λέει ο αδελφός.
Και, όμως, οι απλοί αυτοί άνθρωποι δεν μνησικακούν, δεν κλαίγονται δεν ζητούν τίποτα.
Μας υπηρέτησαν, μας δούλεψαν τριπλοβάρδιες και απέτισαν φόρο αίματος στη μπετονιάδα της υπέρλαμπρης ολυμπιάδας μας με τους δεκατρείς νεκρούς τους, μας δούλεψαν και στοίχειωσαν με τους νεκρούς τους το καλαίσθητο μετρό μας και εμείς δεν τους συγκολλήσαμε ούτε το δάχτυλο για αντάλλαγμα.

«Στο νοσοκομείο δεν μπορούσαμε να τον πάμε, από φόβο. Δεν είχαμε κανένας μας χαρτιά. Μετά δεν ξέραμε αν θα τον έπιαναν και εκεί» συνεχίζει ο αδελφός και περιγράφει τους «έλληνες που φιλοξενούν σαν βάρβαροι».

Αυτοί οι άνθρωποι είναι μεγάλοι κι ας μην τους εξήρε ο Τσόρτσιλ.
Έχουν το ψυχικό ανάστημα, το ψυχικό βάθος, να συγχωρούν.
Έχουν τον ψυχικό χώρο να χωρούν ακόμη και τους βασανιστές τους.

«Φοβηθήκαμε πολύ, αλλά μας έδινε κουράγιο. Θα φύγει, έλεγε, ο πόνος από το ηλεκτροσόκ και θα γίνω καλά», έτσι έλεγε ο βαθύψυχος νεκρός αδελφός.

‘Εχουν το ψυχικό βάθος να χωρούν ακόμη και τον φονιά του δικού τους ανθρώπου.

«Δεν θέλω τίποτα από 'δώ και στο εξής. Ούτε και έχω μίσος μέσα μου. Έτσι το είχε γράψει ο Θεός (!), να φύγει νωρίς», λέει ο αδελφός.

Έτσι λέει ο απροστάτευτος μικρός αδελφός του νεκρού και μπροστά του ωχριούν έθνη ολόκληρα που περιφέρουν τους νεκρούς τους και μακελεύουν ολόκληρους λαούς στο όνομά τους.

Δεν ζητούν εξωτερική δικαίωση, τη βρίσκουν μέσα τους. Γιαυτό είναι μεγάλοι.

Είναι αυτάρκεις κι ας είναι χτυπημένοι όσο δεν παίρνει. Κι ας είναι στερημένοι όσο δεν παίρνει.
«Ήρθε από την Γερμανία ένας θείος μας και πλήρωσε τα έξοδα για τη μεταφορά της σορού του στην πατρίδα. Εμείς δεν είχαμε λεφτά» ομολογεί ο αδελφός.

Ζητούν μόνον σεβασμό του νεκρού τους, σεβασμό της μνήμης του, αποκατάσταση της αλήθειας του θανάτου τους.
«Μα δεν θέλω να λένε ότι πέθανε από μόνος του. Τον σκότωσαν τον αδελφό μου», λέει μόνον ο αδελφός.

Στους ανθρώπους αυτούς υποκλίνομαι.

Και μαζί με αυτούς και σ΄όλους εκείνους τους αθόρυβους, ανώνυμους, απλούς μεγάλους ανθρώπους, δηλωμένους και αδήλωτους, νόμιμους και «λαθραίους», που μέσα στο σημερινό κόσμο της κονόμας, των εκκωφαντικών κενοστομιών και της μόστρας, παραμένουν αυτάρκεις, αθόρυβοι, αθέατοι και άνθρωποι.

Υποκλίνομαι στον Μοχάμεντ Καμράν, τον αδελφό του που δεν μάθαμε το όνομά του, την Κωνσταντίνα Κούνεβα.... Στους ανθρώπους που στις χωρίς αντίκρυσμα μεγαλοστομίες των επώνυμων, αντιπαραθέτουν τις άγραφες δηλώσεις της στάσης της ζωής τους.

Στους ανθρώπους που δεν θα γράψει τίποτα γι αυτούς η ιστορία.
Γιατί, όπως λένε, την ιστορία την γράφουν οι νικητές. Και αυτοί είναι ηττημένοι.

Γνωρίζω υψηλά ιστάμενους στη δουλειά μου που τη βιογραφία τους αλλιώς θα την έγραφα εγώ και αλλιώς θα μείνει στην ιστορία.
Γι αυτό και γω διαβάζω τη δική μου ιστορία.
Αυτή που τη βλέπω να αναβιώνει γύρω μου στην καθημερινότητά μου και αυτήν σας παρουσιάζω.

Για τους ανθρώπους αυτούς που τους θεωρώ μεγάλους. απευθύνω, μέρες που είναι, ένα ερώτημα:
Γιατί η πολιτεία που τιμά και αποκαθιστά τους πεσόντες στα πεδία του πολέμου δεν τιμά και δεν αποκαθιστά τους πεσόντες στα πεδία της ειρήνης;

Βλ. και Οι Απλοί Άνθρωποι, οι "Mεγάλοι" και ο Ερπετοειδής Εγκέφαλος
..

Oι Άδοξοι Νεκροί και Σακατεμένοι της ΛΑΡΚΟ

«Αριστούργημα, αλλά το αίμα και οι στεναγμοί

τόσων πολλών ανθρώπων
αντηχούν μέσα απ΄αυτούς τους τοίχους του λιμανιού»

Επιγραφή σε κτίριο στο λιμάνι του Μπρίστολ

«Πολλοί άνθρωποι συγχέουν

τη φτωχή μνήμη με την καθαρή συνείδηση»
Doug Larson, γελοιογράφος

“Δουλεύουν από τις 5 το πρωί έως τις 11 το βράδυ. Τις νύχτες στοιβάζονται σ' ένα δωμάτιο των 12. «Ο μισθός μου είναι 80 λίρες το μήνα» λέει ένας εργάτης. «Αλλά δεν έχω πληρωθεί ακόμα». Ξαφνικά βάζει τα κλάματα. Στις εφημερίδες γράφουν για εργάτες που δεν άντεξαν και αυτοκτόνησαν πέφτοντας από τον ουρανοξύστη που έχτιζαν”

Eλευθεροτυπία» 21-8-2005

Από τη λεγόμενη γρίπη των χοίρων δεν υπήρξε κανένας θάνατος, κανένας σακατεμός, μόνον ελάχιστοι γριπωμένοι με ήπια συμπτώματα, πολύ πιο ήπια απ΄αυτά της εποχιακής γρίπης. Μια γρίπη λιγότερο μεταδοτική από την εποχική, αφού και μετά τον συνωστισμό των ανθρώπων στα υπερπλήρη μέσα μαζικής μεταφοράς (μαζί με τους ύποπτους τουρίστες) το δεκαπενταύγουστο, δεν σημειώθηκε αύξηση των κρουσμάτων.

Εντούτοις, οι λεγόμενοι διεθνείς οργανισμοί άλλάξαν τις πάγιες διατάξεις των νομοθετημάτων τους, τις αυστηριοποίησαν και αναγόρευσαν τον νέο ιό της γρίπης ως τον νέο διεθνή τρομοκράτη και ετοιμάζουν τον νέο αντιτρομοκρατικό μέσω υποχρεωτικών εμβολιασμών, δοκιμάζοντας το οπλοστάσιό τους, όπως έκαναν και με το Ιράκ και το Αφγανιστάν (1)

Oι κυβερνήσεις ενδίδοντας στα άνομα συμφέροντα των φαρμακευτικών εταιριών και των εκπροσώπων τους στους λεγόμενους διεθνείς οργανισμούς και συνεπικουρούμενες από τα ΜΜΕ τους έστησαν ολόκληρο μηχανισμό προπαγάνδας και εκφοβισμού και τάσσονται αλληλέγγυες στον νέο αντιτρομοκρατικό.
Και όπως και με τον άλλο αντιτρομοκρατικό αναμένονται «παράπλευρες απώλειες» και αλλαγή του σκηνικού του κόσμου (2).

Τον ίδιο καιρό μια άλλη μάστιγα με αποτρόποπαιους θανάτους και σακατεμένους ανθρώπους περνάει απαρατήρητη.

Μέσα σε μόλις 24 μέρες δύο νέoι άνθρωποι, ο Χρίστος Δόσκορης και ο Κωνσταντίνος Ντελής περιλούζονται με καυτό μετάλλευμα (θερμοκρασία 3000 C !) και αφήνουν την τελευταία τους πνοή στα «κάτεργα της ΛΑΡΚΟ. Και άλλοι συνάδελφοί τους παλεύουν με σοβαρότατα εγκαύματα.

Γιατί:
Γιατί η εταρία ήξερε ότι είχε βλάβη το καζάνι αλλά δεν το επισκεύασε.

Οι επιστήμονές της, συνυπολογίζοντας «ανθρώπινους πόρους» (κατά την ορολογία του ευρωπαϊκού συντάγματος), αποσβέσεις εξοπλισμών, ανθρωποώρες επισκευών, συντεχνιακή συνδρομή απο τα επιμελητήρια στα βαρύτιμα μέλη τους, αποζημιώσεις παράπλευρων απωλειών (ενδεχομένως και λαδώματα ελεγκτικών υπηρεσιών), κατέληξαν με επιστημονική τεκμηρίωση ότι συνέφερε το ρίσκο κάποιων παράπλευρων απωλειών.

Γιατί το πόρισμα για τα αίτια του προηγούμενου «ατυχήματος» πριν ένα μήνα καθυστερεί επ΄αόριστον, (όπως γίνεται πάντα όταν τα επιμελητήρια καλούνται να αποφανθούν για τα βαρύγδουπα μέλη τους με τα 1.000.000 ευρώ μίζες την ημέρα (3).

Απ’ την αρχή του 2009 περισσότεροι από 56 εργαζόμενοι έχουν χαθεί σε ανάλογα «ατυχήματα» και αμέτρητοι άλλοι έχουν σακατευτευτεί.

"Δυστυχώς για αυτή την επιδημία δεν υπάρχει εμβόλιο να μας πασάρουνε και ούτε τη θεωρούνε και επικίνδυνη», όπως σχολιάζει ο risinggalaxy στο Νέο θανατηφόρο ατύχημα στη Λάρκο.

Κάθε τόσο στα ψιλά των εφημερίδων διαβάζουμε για εκατοντάδες ανθρακωρύχους και μεταλλωρύχους που θάβονται στα έγκατα της γης.

Για χιλιάδες ανθρώπους που το προσδόκιμο της ζωής τους είναι πολύ πιο μικρό από το δικό μας.

Για χιλιάδες ανθρώπους που η υγεία τους και η ποιότητα της ζωής τους υποθηκεύεται για την καλοζωϊα μας.

Κανένας από τους λεγόμενους διεθνείς οργανισμούς δεν επιλαμβάνεται για την επιδημία αυτή.

Κανένας αρχηγός δεν στέλνει συλλυπητήρια τηλεγραφήματα στους συγγενείς τους.

Κανένα μετάλλιο δεν έχει θεσμοθετηθεί γι΄αυτούς τους ειρηνικούς πεσόντες για την επιβίωσή μας και τους στυλοβάτες του πολιτισμού μας.

Και δυστυχώς και καμία διαμαρτυρία, καμία συναυλία, καμία πορεία νεολαίας, μπλόκερς και άλλων κινητικών ομάδων.

Γιατί;

Βλ. και
- Ο Τεχνοκρατικός Εκπολιτισμός και το Αίμα Πίσω από τις Κατασκευές ι
- Ο Άνθρωπος ως Ανταλλασσόμενο Αγαθό
_______________________
(1) «Όποιος δεν υποτάσσεται σ΄εμάς θα χτυπιέται!”
Αμερικανοί και σύμμαχοι ομολογούν κυνικά ότι Αφγανιστάν και Ιράκ
είναι απλώς μαθήματα για να οργανώσουν καλά τις ένοπλες δυνάμεις τους»
Κύρα Αδάμ, αυτήκοος μάρτυρας, (Ελευθεροτυπία 13-12-2003)
(2) Βλ. Φαρμακοκρατία

(3) Δήλωση του προέδρου του τεχνικού επιμελητηρίου (ΤΕΕ) 14.4.2005