Εμείς και το Παιδί

.
Ικμπάλ Μασίχ είναι το όνομά του
Την ιστορία του θα βρείτε Εδώ
Πέθανε δεκατριών ετών
από τον ιό της μαφίας των λεφτών

Ερώτημα μας άφησε
σε μας τους μεγάλους
με τα παχιά άδεια λόγια:

Πώς χώρεσε τόσο μεγάλη καρδιά
σε τόσο μικρό σώμα;

Τόσο μεγάλο χαμόγελο
σε έναν κόσμο με τόση απονιά;

Πέταξε με τον Ιωνάθαν μαζί
αναφωνώντας με βροντερή φωνή:

"Ο μόνος αληθινὸς νόμος είναι
ο νόμος της Λευτεριάς
Άλλος νόμος δεν υπάρχει"

παρακαταθήκη ιερή
στη βαρήκοη ανθρώπινη φυλή

Μικρέ μου, συγγνώμη σου ζητώ
που χωρίς να σε ρωτήσω
την εικόνα σου εικόνισμα έβαλα
να κοσμεί αυτό το μπλογκ

Μα ειν΄η ανάγκη μου μεγάλη
να είναι κάπου να την κοιτώ.

Βλ. Ο Άνθρωπος ως Ανταλλασσόμενο Αγαθό και Η Αντιστροφή των Βασικών Αξιών της Ζωής
................................................................../...........................

H Όμορφη Χάνα και οι Φωτιές

.
Η Χάνα! Ένα μικρό κορίτσι από το Ιράκ σε νοσοκομείο της Συρίας.
Ένα κοριτσάκι με ολοκαμμένο το κορμάκι του και το λιγοστό προσωπάκι του.
Η μητέρα της, ο πατέρας της, τα αδέλφια της, όλη η οικογένειά της κατακάηκαν από την ίδια βόμβα.
Στο ίδιο νοσοκομείο και άλλα παιδάκια με παραμορφωμένα προσωπάκια, με λαβωμένα κορμάκια.

« Μία Χάνα έχουμε» λέει η θεία της στο ντοκυμαντέρ: Ιράκ: η χαμένη γενιά που προβλήθηκε το Σάββατο στο κανάλι της Βουλής. Aναζητά τους λόγους της εξορίας περισσότερων από τέσσερα εκατομμύρια Ιρακινών που ζουν παράνομα στη Συρία και την Ιορδανία.

Η θεία! Μια μεσόκοπη στωική κυρία που για μήνες άφησε τα παιδιά της και τον άντρα της στο Ιράκ και μένει στο νοσοκομείο στο πλευρό της Χάνα, περιμένοντας τις επόμενες εγχειρίσεις.

18 εγχειρίσεις και η Χάνα δεν μπορεί ακόμη να φορέσει παπούτσι, δεν έχει ακόμη καθόλου μαλλιά στο κεφαλάκι της.
Το κρύβει με ένα μαντήλι.
Θέλει να γίνει ξανά όμορφη λέει με στωικό βλέμμα από τα πανέμορφα ματάκια του.
Δεν αντιλαμβάνεται την ανείπωτη ομορφιά του!

Τί ομορφιά ψυχής εκπέμπεται από κείνα τα μάτια!

Πόσο με κάνουν να ντρέπομαι για τον πολιτισμό μου!

Πόσο αδιάφοροι φαντάζουν οι οδυρμοί των ανθρώπων για την περουσία τους στο διπλανό κανάλι!

Μια γενιά χάνεται εκεί κάτω στο Ιράκ, στην Παλαιστίνη, στο Αφγανιστάν.

Εκεί λαμπαδιάζουν άνθρωποι!
.

H Μεγαλοσύνη των Μικρών

( Άλλες Αναρτήσεις με Θέμα Σύγχρονες Αντιστροφές Εδώ)

H Μεγαλοσύνη των Μικρών
Μέσα στον αποπνικτικό ορυμαγδό των τελευταίων ημερών των αν-ούσιων, αποπροσανατολιστικών, τεχνητών; αντιδικιών των blogs με τις μεγάλες επισκεψιμότητες και των blogs με ομίλους, ανάσα και έκκληση για περίσκεψη αποτελεί η μεγαλοσύνη μκρών «καλοψημένων» παιδιών στο βίντεο YouTube - Physically challenged kids running race (2,5 λεπτά).

Όπως σχολιάζεται στο σίβυλλα:
"Δύο εικόνες είναι αυτές που σοκάρουν και ραπίζουν την ανθρώπινη ανικανοποίητη βουλιμία για επικράτηση και κυριαρχία με όλα τα μέσα (κυρίως αθέμιτα):

1η. Το βλέμμα του νεαρού, που ενώ έφτασε λίγο πριν το "σπάσιμο του νήματος" και ενώ ήτανε σίγουρα ο νικητής αυτής της πολυπόθητης νίκης για όλους, γύρισε πίσω να συμπαρασταθεί στον πάσχοντα συναθλητή του.

2η. Η σκηνή με την απεγνωσμένη προσπάθεια να συρθεί κλαίγοντας προς το τέρμα του νεαρού που σκόνταψε και έπεσε κάτω και το κοριτσάκι με με το σύνδρομο (Down's Syndrome) που τον αγκάλιασε στοργικά και του είπε: "Αισθάνεσαι καλύτερα τώρα;" ("Feeling better now?")

Τέλος η τελευταία σκηνή των εννέα συναθλητών που περπάτησαν αγκαλιασμένοι και ενωμένοι μαζί για τη τελική νίκη είναι το επισφράγισμα των στόχων μίας κοινωνίας".

Βλέποντας το βίντεο θυμήθηκα τα λόγια ενός ακόμη εύψυχου αθλητή, του παλαιστήνιου Αμπντέλ Σαλάμ στους Ολυμπιακούς αγώνες στην Αθήνα (Ελευθεροτυπία 27-8-2004):

«Ντρέπομαι που απολαμβάνω, έστω για εβδομάδες, μια πολυτελή διαμονή τη στιγμή που οι δικοί μου άνθρωποι υποφέρουν στον προσφυγικό καταυλισμό...Προτιμώ να τερματίσω τελευταίος και καθαρός, παρά πρώτος και βρώμικος»

Και ο δημοσιογράφος Χρήστος Μιχαηλίδης που παίρνει τη συνέντευξη παρατηρεί:

«Άκουσα εκείνην τη δήλωση της Φανή Χαλκιά, για μας τους ελληνες που “είμαστε γεννημένοι για να είμαστε πρώτοι”. Τότε ξαναχώθηκα στο μοναχικό μου καβούκι και άρχισα να αναζητώ τα καθαρά πρόσωπα των τελευταίων. Τρία παιδιά ήταν όλα κι όλα από την Παλαιστίνη. Τερμάτισαν και οι τρεις τελευταίοι και αποκλείστηκαν από τους αγώνες. Είναι όμως αδιαφιλονίκητοι ολυμπιονίκες. Και σίγουρα δεν γεννήθηκαν για να είναι τελευταίοι»

Κανείς από τους αξιοκρατούντες "Μεγάλους" δεν έχει ποτέ ντραπεί γιατί απολαμβάνει προνόμια και διευκολύνσεις που δεν απολαμβάνουν οι άλλοι, γιατί όπως γράφει ο Μακαβέλι «Οι μεγάλοι άντρες θεωρούν ντροπή να χάνουν κι όχι να εξαπατούν για να κερδίσουν (δεν υπήρχαν τότε μεγάλες γυναίκες).
.
Επιστροφή στην Αρχική Σελίδα