Δεν υπήρχε αρχή και τέλος.
Σιωπή. Αταραξία.
Άνοιξε τα μάτια και κοιμήθηκε.
Έβλεπε όνειρα. Το ένα κατόπιν το άλλο. Ασταμάτητα.
Όνειρα μονότονα:
Θόρυβος, φώτα. Ασταμάτητη κίνηση ακίνητη: πέρα-δώυε, δώθε-πέρα.
Όνειρα υπότονα, όνειρα φαντασμαγορικά. Αδιάφορα.
Μετά ήρθαν οι εφιάλτες:
Ελιές που τις ξερίζωναν και έκλαιγαν.
Ελιές που γινόντουσαν παιδιά. Παιδιά που τα μάτωναν.
Δάκρυα και αίμα!
Πολλά δάκρυα, πολύ αίμα.
Ατέλειωτη τραγωδία!
Τραγωδία χωρίς κάθαρση.
Όχι για πολύ.
Η κάθαρση εμφανίστηκε ξαφνικά.
Φορούσε ένδυμα πορτοκαλί.
Σιδηροδέσμια ανέβαινε στο Γολγοθά.
«Σταύρωσον, σταύρωσον αυτόν» φώναζαν τα πλήθη.
"Πατέρα πάρε με", ακουγόταν ξανά, βλ. Εδώ
Κραύγαζε. Ατέλειωτος πόνος.! Για 63 λεπτά!!!
Δεν άντεξε.
Έκλεισε τα μάτια και ξύπνησε.