Στον πλανήτη ΦΕΥ έχουν μια παροιμία:
"Μία του κλέφτη, δύο του κλέφτη, τρεις και η κακή του ώρα"
Για πολλά χρόνια ο κλέφτης έκανε το νοικοκύρη.
Έκλεβε το σπίτι του και τον έδιωχνε.
Τον κυνηγούσε και φώναζε ότι ο νοικοκύρης είναι ο κλέφτης.
Με τον τρόπο αυτό απέκτησε πολλά σπίτια.
Τότε άλλαξε τακτική.
Δεν έδιωχνε το νοικοκύρη. Άρπαζε ό,τι πολύτιμο εύρισκε στο σπίτι.
Με ιδιαίτερη προτίμηση στο λάδι.
Δεν έκλεβε το σπίτι. Το έκανε καλοκαιρινό.
Βασάνιζε τη γυναίκα και τα παιδιά του.
Ο νοικοκύρης ήταν κακός και αυτός τιμωρός.
Ο κλέφτης είχε ενδυθεί το ένδυμα του αυτοκράτορα.
Περάσανε τα χρόνια και όλα πήγαιναν καλά στην Απαπαία.
Μέχρι που ο αυτοκράτορας σταμάτησε τα προσχήματα.
Δεν μπαίνει πλέον στον κόπο να κάνει το νοικοκύρη.
"Ο νόμος είμαι εγώ" διαλαλεί.
"Είμαι κλέφτης και αν σας αρέσει"
"Θέλω λάδι", λέει και εφορμά.
Και παίρνει το λάδι. Και συνεχίζει.
Και οι περισσότεροι στον πλανήτη κοιτούν, κοιτούν....
Όχι όλοι. Κάποιοι ετοιμάζονται.
Και κάνει το μοιραίο λάθος.
Επιτίθεται στο Ραν.
Η συνέχεια στο βίντεο στον υπότιτλο της ανάρτησης.
