Κάποιοι σύνδεσμοι σε πηγές τεκμηρίωσης που παρατίθενται στα κείμενα ενδέχεται να μην είναι ενεργοί. Κάποιες από τις πηγές μπορούν να ανακτηθούν συμπληρώνοντας το URL του συνδέσμου (δεξί κλικ στο σύνδεσμο) στο Wayback Machine(http://archive.org/index.php)
Για μεγέθυνση ή σμίκρυνση κειμένων: κλικ στο κείμενο, Ctrl και + ή Ctrl και - (ή Ctrl και μετακινείστε μπρος ή πίσω τον τροχό του ποντικιού)
Κανένα πακέτο βοήθειας δεν μπορεί να αντικαταστήσει την λογοδοσία και τη δικαιοσύνη.
Η αληθινή ανάκαμψη απαιτεί μια παγκόσμια αφύπνιση.
Είναι η Γάζα θεραπεύσιμη;
Το ίδιο το ερώτημα απαιτεί ταπεινότητα. Ένας ψυχίατρος μπορεί να δει τραύμα. Ένας ανθρωπιστής μπορεί να δει εκτοπισμό. Ένας αρχιτέκτονας μπορεί να δει ερείπια.
Αλλάοι πληγές της Γάζας είναι όλα αυτά και περισσότερα..... Αυτό που χρειάζεται η Γάζα είναι μια διαδικασία θεραπείας που είναι τόσο υλική όσο και ηθική - μια διαδικασία που απαιτεί μια ριζική αναδιάταξη της συνείδησης, όχι απλώς συμβόλαια ανοικοδόμησης.
Σπίτια, σχολεία, δρόμοι, νοσοκομεία, κλινικές, δίκτυα ύδρευσης, πανεπιστήμια, αρχεία, τζαμιά και νεκροταφεία έχουν ισοπεδωθεί. Αλλά αυτά τα στοιχεία δεν μπορούν να αποτυπώσουν τις πιο βαθιές απώλειες: - τα πρόσωπα των παιδιών που λείπουν από τις τάξεις, - τα χέρια που κάποτε έχτιζαν και τώρα τρέμουν, - τις μητέρες που τρομοκρατούνται να φέρουν νέα ζωή σε έναν κόσμο που σκοτώνει τα βρέφη του.
Η πραγματική καταστροφή έγκειται στη διάβρωση της εμπιστοσύνης, στη διάβρωση της αξιοπρέπειας και στην ομαλοποίηση του αφόρητου.
Τι μπορεί να βοηθήσει μια μητέρα από τη Ράφα που ετοιμάζει ένα πιάτο για το δολοφονημένο παιδί της κάθε μέρα;
Στη Γάζα, η θεραπεία ξεκινά με την αλήθεια.
Όταν ο ανθρωπισμός απογυμνώνεται από την ηθική δέσμευση, γίνεται ένας ακόμη μηχανισμός κυριαρχίας. ένα είδος αναισθησίας που αμβλύνει την επίγνωση, αντί να θεραπεύει την ασθένεια.
Το τραγελαφικό παράδειγμα του λεγόμενου Ανθρωπιστικού Ιδρύματος της Γάζας, που δελεάζει τους πεινασμένους με επισιτιστική βοήθεια μόνο και μόνο για να τους στήσει ενέδρα, καταδεικνύει αυτή τη διαστροφή.
Υπό το πρόσχημα της βοήθειας, η πείνα έχει γίνει όπλο, με τη «βοήθεια» να γίνεται δόλωμα.
Τέτοιες πράξεις εκθέτουν την ηθική κατάρρευση μιας διεθνούς τάξης που έχει μετατρέψει την ανακούφιση σε ένα ακόμη θέατρο σκληρότητας.
Αποκομμένο από την ηθική, το ανθρωπιστικό έργο κινδυνεύει να αναπαράγει την ίδια αποικιακή λογική που έχει καταστρέψει τη Γάζα εδώ και δεκαετίες, καθορίζοντας ποιος είναι άξιος ζωής και ποιος είναι αναλώσιμος.
Η βοήθεια γίνεται εργαλείο ελέγχου, εξαρτώντας την επιβίωση από την υποταγή.
Είναι αποικισμός μέσω της φιλανθρωπίας.
Το να βοηθάς τη Γάζα σημαίνει να έχεις επίγνωση του τραύματος – και αυτό
δεν μπορεί να σημαίνει υιοθέτηση απολιτικών πλαισίωνεισαγόμενων από τη δυτική ψυχολογία.
Το τραύμα στη Γάζα δεν είναι αποτέλεσμα ατυχήματος ή φυσικής καταστροφής. Είναι το αποτέλεσμα σκόπιμης, συστηματικής πολιτικής βίας, που εκτελείται ατιμώρητα και υποστηρίζεται από την παγκόσμια σιωπή.
Να έχεις επίγνωση του τραύματος σε αυτό το πλαίσιο σημαίνει να κατονομάζεις και να παίρνεις θέση απέναντι σς αυτόν που προκαλεί αυτό το τραύμα, απορρίπτοντας παράλληλα την ψευδή συμμετρία μεταξύ θύματος και θύτη.
Δεν μπορεί να υπάρξει θεραπεία στη συνενοχή, τη σύγχυση και την άρνηση.
Χωρίς να αντιμετωπίζουμε την πηγή της βλάβης, ο ανθρωπισμός γίνεται ένα ακόμη επίπεδο gaslighting.*
Το φαγητό, το καθαρό νερό, η στέγη και η ιατρική περίθαλψη είναι οι πρώτες γραμμές επείγουσας περίθαλψης για έναν πληθυσμό που ωθείται στην πείναΩστόσο, τίποτα από αυτά δεν μπορεί να διατηρηθεί χωρίς δικαιοσύνη.
Η ανοικοδόμηση χωρίς απολογισμό είναι σαν να επιδένεις μια πληγή που ακόμα μαχαιρώνεται. Οι μεταπολεμικές «ανακατασκευές» του Ιράκ και του Αφγανιστάν μας έδειξαν ότι όταν η ανοικοδόμηση ανατίθεται σε εκείνους που επωφελούνται από την καταστροφή, η κυριαρχία επιμένει με διαφορετικό όνομα.
Η Γάζα δεν πρέπει να γίνει ένα ακόμη εργαστήριο νεοφιλελεύθερης ανάκαμψης, όπου οι ίδιες δυνάμεις που την κατέστρεψαν υπαγορεύουν τους όρους της αναγέννησής της.
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο,
ο κόσμος διεξήγαγε τις Δίκες της Νυρεμβέργης
όχι μόνο για να τιμωρήσει,
αλλά και για να θεραπεύσει·
όχι μόνο για να κρίνει τους δράστες, αλλά για να επιβεβαιώσει τα όρια της ανθρώπινης συνείδησης.
Η Νυρεμβέργη δεν ήταν απλώς ένα νομικό δικαστήριο.
Ήταν μια ηθική διαδικασία· μια αναγνώριση ότι η δικαιοσύνη έχει θεραπευτικό αποτέλεσμα.
Ενώ η Νυρεμβέργη συμβόλιζε την ηθική αφύπνιση ενός κόσμου τρομοκρατημένου από τις φρικαλεότητες, οι διαδικασίες στο Διεθνές Δικαστήριο για τη Γάζα βοήθησαν να διευκρινιστεί εάν αυτή η ηθική δέσμευση ήταν γνήσια - ή απλώς προοριζόταν για ορισμένα θύματα. Σιωπή των παρευρισκομένων
Θα έχει η Γάζα τη Νυρεμβέργη της;
Θα υπάρξει ένα δικαστήριο όπου θα ειπωθεί η αλήθεια, θα κατονομαστεί η ευθύνη και θα αποκατασταθεί η αξιοπρέπεια των νεκρών– επιτρέποντας στους επιζώντες να αρχίσουν να αναπνέουν ξανά;
Η θεραπεία
- ξεκινά με την αποκάλυψη της αλήθειας.
- ωριμάζει μέσω της δικαιοσύνης και - κορυφώνεται με την αλληλεγγύη.
Χωρίς αυτή την ακολουθία, η «βοήθεια» του κόσμου κινδυνεύει να γίνει ένα ακόμη όργανο άρνησης
Το να θεραπεύσεις τη Γάζα σημαίνει να θεραπεύσεις τη συνείδηση του κόσμου.
Κάθε βόμβα που έπεσε στη Γάζα ήταν επίσης μια επίθεση στο διεθνές δίκαιο και τη συλλογική μας ηθική.
Όπως η μεταπολεμική ανοικοδόμηση της Γερμανίας ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τη μνήμη και τη δικαιοσύνη, η ανάκαμψη της Γάζας πρέπει να είναι συνυφασμένη με την αλήθεια και την ηθική αποκατάσταση.
Οι Παλαιστίνιοι χρειάζονται αλληλεγγύη που είναι ενημερωμένη, θαρραλέα και ηθικά θεμελιωμένη.
Ζητούν από τον κόσμο να απορρίψει τη γλώσσα της ουδετερότητας, να μιλήσει ξεκάθαρα για τη γενοκτονία και τον αποικισμό των εποίκων και να διαλύσει τα συστήματα που τα επιτρέπουν.
Η Γάζα μπορεί να θεραπευτεί μόνο από εκείνους που ασχολούνται όχι μόνο με τα βάσανά της, αλλά και με την αλήθεια της.
Η θεραπεία απαιτεί την αποκατάσταση της ίδιας της ανθρωπότητας - μια παγκόσμια αφύπνιση που αναγνωρίζει ότι
κανένα πακέτο βοήθειας δεν μπορεί να αντικαταστήσει την λογοδοσία.
Ανάμεσα στα ερείπια της Γάζας, το ερώτημα δεν είναι αν η παλαιστινιακή περιοχή μπορεί να ανακάμψει. είναι αν ο κόσμος μπορεί να ανακτήσει την ηθική του όραση __________________________________
*Με τον αγγλικό όρο gaslighting (προφ.: γκάσλαϊτινγκ) αποδίδεται η μέθοδος
ψυχολογικής χειραγώγησης με την οποία ο θύτης προσπαθεί να σπείρει
αμφιβολίες στο θύμα, έτσι ώστε να μην είναι βέβαιο για την ίδια του τη
μνήμη, την αντίληψη και τη λογική.
Από
νωρίς την Παρασκευή, οι Παλαιστίνιοι στη Λωρίδα της Γάζας βρίσκεται σε δεινή κατάσταση.
Ψυχρές αέριες μάζες και έντονες
βροχοπτώσεις, επιδεινώνουν τα βάσανα 1,5 εκατομμυρίου εκτοπισμένων
στον κατεστραμμένο από τον πόλεμο θύλακα.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Γραφείου Τύπου της Κυβέρνησης της Γάζας, το
93% όλων των σκηνών δεν είναι πλέον κατάλληλες για στέγαση λόγω καιρικών παραγόντων και ζημιών
που έχουν υποστεί από τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς, βλ. Εδώ
Η υπηρεσία του ΟΗΕ διαθέτει τα είδη στέγασης που χρειάζονται επειγόντως στη Γάζα.
Το Ισραήλ συνεχίζει να εμποδίζει την είσοδο υλικών στέγασης,όπως σκηνές και λυόμενα, αθετώντας τις υποχρεώσεις του βάσει της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός που τέθηκε σε ισχύ στις 10 Οκτωβρίου, βλ. Εδώ
ة الأطفال جراء غرق خيام النازحين
Οι Θηριωδίες Συνεχίζονται και Επεκτείνονται
Αριστερά ο 16χρονος Saddi από τη Γάζα
εξαφανίστηκε στις 22 Οκτωβρίου όταν πήγε μαζί με φίλους του στο κατεστραμμένο σπίτι του μετά την αποχώρηση των ισραηλινών για να μαζέψει πράγματα και καυσόξυλα.
Δέχθηκαν πυροβολισμούς από ισραηλινούς. Ο φίλος του βρέθηκε σκοτωμένος ο ίδιος απήχθη και αγνοείται η τύχη του, βλ. Εδώ
Δεξιά ο o 13χρονος Aysam Jihad Labib Naser, από τη Δυτική όχθη
Στις 11 Οκτωβρίου μάζευε ελιές μαζί με τους γονείς του. Ισραηλινοί στρατιώτες έριξαν δακρυγόνα για να τους παρεμποδίσουν και τον στόχευσαν με κάνιστρα δακρυγόνων. Το παιδί έπεσε αναίσθητο μην μπορώντας να αναπνεύσει. Οι Ισραηλινοί καθυστέρησαν τη μεταφορά του σε νοσοκομείο ανακρίνοντας για ώρα τον οδηγό του ασθενοφόρου. Πέθανε στις 11 Νοεμβρίου μετά ένα μήνα στην εντατική, βλ. Εδώ
Ισραηλινοί έποικοι εν μέσω καθημερινών βίαιων επιθέσεων σε Παλαιστίνιους βάζουν φωτιά και ασχημονούν σε τζαμί
Σε ομάδες 60 και 70 ατόμων επιτίθενται στα καταστήματά τους, χτυπούν τους εργαζόμενους, βάζουν φωτιά στα οχήματά τους Τους κυνηγούν με ρόπαλα και στυλλέτα κατά τη συγκομιδή των ελιών
Μόνο τον Οκτώβριο ο ΟΗΕ έχει καταγράψει 264 αιματηρές επιθέσεις των εποίκων στη Δυτική Όχθη
-----
Μόνο το 2025 οι ισραηλινές δυνάμεις και οι έποικοι έχουν σκοτώσει
46 παλαιστίνια παιδιά στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, βλ. Εδώ
Μια ταινία, μια καθηλωτική μαρτυρία για την ανθεκτικότητα της καθημερινής ζωής στην πολιορκημένη Γάζα.
Οι βιντεοκλήσεις μεταξύ της Ιρανής σκηνοθέτιδας και της πεισματικά αισιόδοξης νεαρής Παλαιστίνιας φωτορεπόρτερ Φάτμα Χασόνα, λειτουργούν ως μια δυνατή ψηφιακή γραμμή ζωής και σύνδεσης με την πραγματικότητα του πολέμου, της αντίστασης και της επιβίωσης.
Ο ψηφιακός τους διάλογος μας προσφέρει μια προσωπική απεικόνιση από πρώτο χέρι της καθημερινότητας στη Γάζα.
Μια μέρα μετά την ανακοίνωση της επιλογής της ταινίας στο Φεστιβάλ Καννών, η Φάτμα σκοτώθηκε μετά από ισραηλινό βομβαρδισμό στο σπίτι της.
Στο βίντεο η Παλαιστίνια Fatina Hassouna, 24 ετών συγγραφέας και φωτορεπόρτερ, (βλ. προηγούμενο βίντεο),
μιλάει για την απώλεια των έντεκα μελών της οικογενείας της (όλων άμαχων) από βομβαρδισμό του σπιτιού τους στις δώδεκα τα μεσάνυκτα, και
την ανάγκη της να νοιώσει ότι μπορεί με τις φωtοραφίες της και τη φωτογραφική μηχανή της ως όπλο να κάνει κάτι ,που θα διαρκέσει, να δείξει στον κόσμο τις ιστορίες των ανθρώπων της και να πει σε όσους τους αφήνουν μόνους ότι στεκόμαστε και μόνοι μας όρθιοι.
Οι Ισραηλινοί πέρασαν νομοσχέδια που εμπεδώνουν το καθεστώς του απαρντχάιντ: άλλους νόμους για τους Ισραηλινούς πολίτες και άλλους για τους Άραβες πολίτες
Θανατική καταδίκη για τους Άραβες, Γιορτάζουν τη ψήφισή του με γλυκά.
Κλείσιμο πρακτορείων ειδήσεων χωρίς δικαστική έγκριση και κατά τη διάρκεια ειρήνης.
Δίωξη υποκίνησης μέσω διδικτύου χωρίς δικαστική εμπλοκή (αφορά και το 20% των Ισραηλινών)
------
«Προς τους Σιωνιστές παντού στον κόσμο:
Δεν έχετε πρόβλημα δημοσίων σχέσεων που να μπορεί να λυθεί
με περισσότερες καμπάνιες branding, ψέματα και προπαγάνδα.
Έχετε ένα διαρκές πρόβλημα, και δεν θα ανακάμψετε ποτέ από αυτό.
Η διαφθορά σας, ακατανόητη για τους κανονικούς ανθρώπους,
θα αποσυναρμολογηθεί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.
Η ψεύτικη ταυτότητά σας θα αποκαλυφθεί σε όλους
για την ιστορική απάτη που είναι.
Είστε οι παρίες και τα παράσιτα σε αυτή τη γη, και
ο κόσμος επιτέλους ξυπνάει σε αυτή την αλήθεια.
Ποτέ η ανθρωπότητα δεν έχει δει τόσο σαφές και εκπληκτικό κακό.»
Σούζαν Αμπουλάχαουα Δεκέμβριος 2024 στο debate της Oxford Union
για το αν “το Ισραήλ είναι ένα κράτος
απαρτχάιντ υπεύθυνο για γενοκτονία»
“Αντιμετωπίζοντας την πρόκληση του τι πρέπει να γίνει για τους
αυτόχθονες κατοίκους της γης, ο Chaim Weizman, ένας Ρώσος Εβραίος, είπε
στο Παγκόσμιο Σιωνιστικό Συνέδριο το 1921 ότι οι Παλαιστίνιοι μοιάζουν
με «τους βράχους της Ιουδαίας, εμπόδια που έπρεπε να ξεπεραστούν σε ένα
δύσκολο μονοπάτι .”
Ο David Gruen, ένας Πολωνοεβραίος, που άλλαξε το
όνομά του σε David Ben Gurionγια να ακούγεται σχετικός με την περιοχή,
είπε«Πρέπει να διώξουμε τους Άραβες και να πάρουμε τις θέσεις τους»
Υπάρχουν χιλιάδες τέτοιες συζητήσεις μεταξύ των πρώτων σιωνιστών που
σχεδίασαν και εφάρμοσαν τον βίαιο αποικισμό της Παλαιστίνης και την
εξόντωση του γηγενούς λαού της.
Αλλά είχαν μόνο μερική επιτυχία, με την δολοφονία και εθνοκάθαρση του
80% των Παλαιστινίων, πράγμα που σήμαινε ότι το 20% από εμάς
παρέμειναν, ένα διαρκές εμπόδιο στις αποικιακές φαντασιώσεις τους, οι
οποίες έγιναν αντικείμενο εμμονών στις δεκαετίες που ακολούθησαν, ειδικά
μετά την κατάκτηση της υπόλοιπης Παλαιστίνης το 1967.
Οι Σιωνιστές θρηνούσαν την παρουσία μας και συζητούσαν δημόσια σε
όλους τους κύκλους -πολιτικούς, ακαδημαϊκούς, κοινωνικούς, πολιτιστικούς
– σχετικά με το τι να κάνουν με εμάς. Τι να κάνουν για τον
παλαιστινιακό ρυθμό γεννήσεων, για τα μωρά μας, τα οποία αποκαλούν
δημογραφική απειλή.
Ο Μπένι Μόρις, ο οποίος αρχικά επρόκειτο να είναι εδώ, εξέφρασε
κάποτε τη λύπη του που ο Μπεν Γκουριόν «δεν τελείωσε τη δουλειά» να μας
ξεφορτωθεί όλους, κάτι που θα είχε παρακάμψει αυτό που αναφέρουν ως
«αραβικό πρόβλημα».
Ο Benjamin Netanyahu, ένας Πολωνοεβραίος του οποίου το πραγματικό
όνομα είναι Benjamin Mileikowsky, θρήνησε κάποτε την χαμένη ευκαιρία
κατά τη διάρκεια της εξέγερσης στην πλατεία Τιενανμέν το 1989 για να
εκδιώξει μεγάλα τμήματα του παλαιστινιακού πληθυσμού «ενώ η παγκόσμια
προσοχή ήταν στραμμένη στην Κίνα».
Μερικές από τις διατυπωμένες λύσεις τους για την ενόχληση της ύπαρξής
μας περιλαμβάνουν την πολιτική “σπάστε κόκκαλα” στις δεκαετίες του ’80
και του ’90, με εντολή του Yitzhak Rubitzov, Ουκρανού Εβραίου που άλλαξε
το όνομά του σε Yitzhak Rabin (για τους ίδιους λόγους).
Αυτή η φρικτή πολιτική που άφησε ανάπηρους γενιές Παλαιστινίων δεν
κατάφερε να μας κάνει να φύγουμε. Και απογοητευμένοι από την
παλαιστινιακή ανθεκτικότητα, ένας νέος λόγος προέκυψε, ειδικά μετά την
ανακάλυψη ενός τεράστιου κοιτάσματος φυσικού αερίου στις ακτές της
Βόρειας Γάζας αξίας τρισεκατομμυρίων δολαρίων.
Αυτός ο νέος λόγος επαναλαμβάνεται στα λόγια του συνταγματάρχη Efraim
Eitan, ο οποίος είπε το 2004, «πρέπει να τους σκοτώσουμε όλους». Ο
Άαρον Σόφερ, ένας Ισραηλινός λεγόμενος διανοούμενος και πολιτικός
σύμβουλος, επέμεινε το 2018 ότι «πρέπει να σκοτώνουμε και να σκοτώνουμε
και να σκοτώνουμε. Όλη μέρα, κάθε μέρα.”
Όταν ήμουν στη Γάζα, είδα ένααγοράκι όχι μεγαλύτερο από 9 ετών, του
οποίου τα χέρια και μέρος του προσώπου του είχαν ανατιναχθεί από ένα
παγιδευμένο κουτί με φαγητό που είχαν αφήσει πίσω οι στρατιώτες για τα
πεινασμένα παιδιά της Γάζας. Αργότερα έμαθα ότι είχαν αφήσει επίσης
δηλητηριασμένα τρόφιμα για τους ανθρώπους στη Σουτζάιγγια, και τις
δεκαετίες του 1980 και του 1990, Ισραηλινοί στρατιώτες είχαν αφήσει
παιχνίδια παγιδευμένα με εκρηκτικά στο νότιο Λίβανο που εξερράγησαν όταν
τα σήκωσαν ενθουσιασμένα παιδιά.
Το κακό που κάνουν είναι διαβολικό, κι όμως, περιμένουν να πιστέψεις ότι είναι τα θύματα.
Επικαλούμενοι το ολοκαύτωμα της Ευρώπης και ουρλιάζοντας
“αντισημιτισμός”, περιμένουν από εσάς να αναστείλετε την θεμελιώδη
ανθρώπινη λογική για να πιστέψετε ότι η καθημερινή δολοφονία παιδιών από
ελεύθερους σκοπευτές με τους λεγόμενους «φονικούς πυροβολισμούς» και ο
βομβαρδισμός ολόκληρων γειτονιών που θάβουν ζωντανές οικογένειες και
εξαφανίζουν ολόκληρες γραμμές αίματος είναι αυτοάμυνα.
Θέλουν να πιστέψετε ότι ένας άνθρωπος που δεν είχε φάει τίποτα για
πάνω από 72 ώρες, που συνέχιζε να παλεύει ακόμα και όταν το μόνο που
είχε ήταν ένα λειτουργικό χέρι, ότι αυτός ο άνθρωπος υποκινήθηκε από
κάποια έμφυτη αγριότητα και παράλογο μίσος ή ζήλια για τους Εβραίους
μάλλον, παρά την ακατανίκητη λαχτάρα να δει τον λαό του ελεύθερο στην
ίδια του την πατρίδα.
Είναι σαφές για μένα ότι δεν είμαστε εδώ για να συζητήσουμε εάν το
Ισραήλ είναι απαρτχάιντ ή ένα γενοκτονικό κράτος. Αυτή η συζήτηση αφορά
τελικά την αξία των ζωών των Παλαιστινίων. Την αξία των σχολείων, των
ερευνητικών κέντρων, των βιβλίων, της τέχνης και των ονείρων μας. Την
αξία των σπιτιών που δουλέψαμε όλη μας τη ζωή για να χτίσουμε και τα
οποία περιέχουν αναμνήσεις γενεών. Την αξία της ανθρωπιάς μας και της
αυτενέργειάς μας, την αξία των σωμάτων και των φιλοδοξιών μας.
Διότι αν αντιστραφούν οι ρόλοι – αν οι Παλαιστίνιοι είχαν περάσει τις
τελευταίες οκτώ δεκαετίες κλέβοντας εβραϊκά σπίτια, εκδιώκοντας,
καταπιέζοντας, φυλακίζοντας, δηλητηριάζοντας, βασανίζοντας, βιάζοντας
και σκοτώνοντάς Εβραίους. Αν οι Παλαιστίνιοι είχαν σκοτώσει περίπου
300.000 Εβραίους σε ένα χρόνο, είχαν βάλει στο στόχαστρο τους
δημοσιογράφους τους, τους στοχαστές τους, τους νοσηλευτές και γιατρούς
τους, τους αθλητές τους, τους καλλιτέχνες τους, αν βομβάρδιζαν κάθε
ισραηλινό νοσοκομείο, πανεπιστήμιο, βιβλιοθήκη, μουσείο, πολιτιστικό
κέντρο, συναγωγή και ταυτόχρονα δημιουργούσαν μια πλατφόρμα παρατήρησης
όπου οι άνθρωποι έρχονταν για να δουν τη σφαγή τους σαν τουριστικό
αξιοθέατο.
Αν οι Παλαιστίνιοι είχαν μαζέψει τους Εβραίους κατά εκατοντάδες
χιλιάδες σε σαθρές σκηνές, τους βομβάρδιζαν στις λεγόμενες ασφαλείς
ζώνες, τους έκαιγαν ζωντανούς, τους είχαν κόψει τροφή, νερό και φάρμακα.
Αν οι Παλαιστίνιοι έκαναν τα εβραιόπουλα να περιφέρονται ξυπόλητα με
άδειες κατσαρόλες, να μαζεύουν τη σάρκα των γονιών τους σε πλαστικές
σακούλες, να θάβουν τα αδέρφια, τα ξαδέρφια και τους φίλους τους, να
βγαίνουν κρυφά από τις σκηνές τους μέσα στη νύχτα για να κοιμηθούν στους
τάφους των γονιών τους, να προσεύχονται για θάνατο μόνο και μόνο για να
ενωθούν με τις οικογένειές τους και να μην είναι πια μόνοι σε αυτόν τον
τρομερό κόσμο, και αν τα τρομοκρατούσαν τόσο πολύ που τα παιδιά έχαναν
τα μαλλιά τους, έχαναν τη μνήμη τους, έχαναν τα μυαλά τους και έκαναν
παιδιά ηλικίας 4 και 5 ετών να πεθαίνουν από καρδιακή προσβολή.
Αν τους αναγκάζαμε τα μωρά τους στη ΜΕΘ να πεθάνουν αβοήθητα, μόνα
τους στα κρεβάτια του νοσοκομείου, κλαίγοντας μέχρι που δεν μπορούσαν να
κλάψουν άλλο, νεκρά και αποσυντεθεμένα στο ίδιο σημείο.
Αν οι Παλαιστίνιοι χρησιμοποιούσαν φορτηγά ανθρωπιστικής βοήθειας με
αλεύρι σίτου για να δελεάσουν τους πεινασμένους Εβραίους, τότε άνοιγαν
πυρ εναντίον τους όταν συγκεντρώνονταν για να μαζέψουν το ψωμί μιας
ημέρας· εάν οι Παλαιστίνιοι επέτρεπαν τελικά την παράδοση φαγητού σε ένα
καταφύγιο με πεινασμένους Εβραίους και τότε έβαζαν φωτιά σε ολόκληρο το
καταφύγιο και στο φορτηγό βοήθειας προτού κάποιος προλάβει να δοκιμάσει
το φαγητό.
Αν ένας Παλαιστίνιος ελεύθερος σκοπευτής καυχιόταν ότι κατέστρεψε 42
Εβραικές επιγονατίδες σε μια μέρα όπως έκανε ένας Ισραηλινός στρατιώτης
το 2019. Αν ένας Παλαιστίνιος παραδεχόταν στο CNN ότι πάτησε εκατοντάδες
Εβραίους με το τανκ του, με τη στριμμένη σάρκα τους να παραμένει στα
πατήματα του τανκ.
Αν οι Παλαιστίνιοι βίαζαν συστηματικά Εβραίους γιατρούς, ασθενείς και
άλλους αιχμαλώτους με καυτές μεταλλικές ράβδους, οδοντωτές και
ηλεκτρισμένες φάλαγγες και πυροσβεστήρες, μερικές φορές τους βίαζαν
μέχρι θανάτου, όπως συνέβη με τον Δρ. Adnan al Bursh και άλλους.
Αν οι Εβραίοι αναγκάζονταν να γεννήσουν μέσα στην βρωμιά, να κάνουν
καισαρικές τομές ή ακρωτηριασμούς ποδιών χωρίς αναισθησία. Αν
καταστρέφαμε τα παιδιά τους και στολίζαμε τα τανκ μας με τα παιχνίδια
τους. Αν σκοτώναμε ή εκτοπίζαμε τις γυναίκες τους, και ποζάραμε με τα
εσώρουχά τους.
Αν ο κόσμος παρακολουθούσε σε πραγματικό χρόνο τη συστηματική
εξόντωση των Εβραίων σε ζωντανή μετάδοση, δεν θα υπήρχε συζήτηση για το
αν αυτό συνιστούσε τρομοκρατία ή γενοκτονία.
Και όμως δύο Παλαιστίνιοι – εγώ και ο Mohammad el-Kurd –
εμφανιστήκαμε εδώ για να κάνουμε ακριβώς αυτό, υπομένοντας την ταπείνωση
της συζήτησης με εκείνους που πιστεύουν ότι οι μοναδικές επιλογές ζωής
για μας πρέπει να είναι είτε να εγκαταλείψουμε την πατρίδα μας και να
υποταχθούμε στην υπεροχή τους ή να πεθάνουμε ευγενικά και αθόρυβα.
Αλλά κάνετε λάθος αν πιστεύετε ότι ήρθα να σας πείσω για οτιδήποτε. Η
πρόταση της oxford Union, αν και καλοπροαίρετη και εκτιμημένη, έχει
μικρή σημασία εν μέσω αυτού του ολοκαυτώματος της εποχής μας.
Ήρθα με το πνεύμα του Malcolm X και του Jimmy Baldwin, που και οι δύο
στάθηκαν εδώ και στο Cambridge πριν γεννηθώ, αντιμέτωποι με καλοντυμένα
και εβριθή τέρατα που έτρεφαν τις ίδιες ιδεολογίες υπεροχής με τον
Σιωνισμό—αυτές τις έννοιες του δικαιώματος (entitlement) και των
προνομίων, του να είναι θεϊκά ευνοημένοι, ευλογημένοι, εκλεκτοί.
Είμαι εδώ για χάρη της ιστορίας. Να μιλήσω σε γενιές που δεν έχουν
γεννηθεί ακόμα και για τα χρονικά αυτής της εξωφρενικής εποχής όπου
νομιμοποιείται ο μαζικός βομβαρδισμός ανυπεράσπιστων αυτόχθονων
κοινωνιών.
Είμαι εδώ για τις γιαγιάδες μου, που και οι δύο πέθαναν ως πρόσφυγες
χωρίς περιουσία, ενώ ξένοι Εβραίοι ζούσαν στα κλεμμένα σπίτια τους.
Και ήρθα επίσης να μιλήσω απευθείας με σιωνιστές εδώ και παντού. Σας
αφήσαμε να μπείτε στα σπίτια μας όταν οι χώρες σας προσπάθησαν να σας
δολοφονήσουν και όταν όλοι οι άλλοι σας έδιωξαν.Σας
ταΐσαμε, σας ντύσαμε, σας δώσαμε καταφύγιο, και μοιραστήκαμε μαζί σας
τη γενναιοδωρία της γης μας, και όταν έφτασε η ώρα, μας διώξατε από τα
σπίτια και την πατρίδα μας, μετά σκοτώσατε και ληστέψατε και κάψατε και
λεηλατήσατε την ζωή μας.
Μας χαράξατε τις καρδιές γιατί είναι ξεκάθαρο ότι δεν ξέρετε πώς να ζείτε στον κόσμο χωρίς να εξουσιάζετε τους άλλους.
Έχετε ξεπεράσει όλες τις κόκκινες γραμμές και τροφοδοτήσατε τις πιο
άθλιες ανθρώπινες παρορμήσεις, αλλά ο κόσμος βλέπει επιτέλους τον τρόμο
που υπομείναμε στα χέρια σας για τόσο καιρό, βλέπει την πραγματικότητα
του ποιοι είστε, ποιοι είσασταν πάντα.
Βλέπει με απόλυτη έκπληξη τον σαδισμό, την ικανοποίηση, τη χαρά και
την ευχαρίστηση με τις οποίες διεξάγετε, παρακολουθείτε και επευφημείτε
τις καθημερινές λεπτομέρειες της σπασίματος των σωμάτων μας, των μυαλών
μας, του μέλλοντός μας, του παρελθόντος μας.
Αλλά ό,τι κι αν συμβεί από εδώ και πέρα, όσα παραμύθια και να πείτε
στον εαυτό σας και στον κόσμο, δεν θα ανήκετε ποτέ αληθινά σε εκείνη τη
γη.
Δεν θα καταλάβετε ποτέ την ιερότητα των ελαιόδεντρων, που κόβετε και
καίτε εδώ και δεκαετίες μόνο και μόνο για να μας πεισμώσετε και για να
μας ραγίσετε λίγο περισσότερο την καρδιά.Κανείς ιθαγενής σε εκείνην την
γη δεν θα τολμούσε να κάνει κάτι τέτοιο στις ελιές. Κανείς που ανήκει
σε εκείνην την περιοχή δεν θα βομβάρδιζε ή θα κατέστρεφε μια αρχαία
κληρονομιά όπως το Baalbak ή το Bittir, ή θα διέλυε αρχαία νεκροταφεία
όπως καταστρέφετε εσείς τα δικά μας, όπως το Αγγλικανικό νεκροταφείο
στην Ιερουσαλήμ ή ο τόπος ανάπαυσης των αρχαίων μουσουλμάνων λογίων και
πολεμιστών στη Maamanillah. Όσοι έρχονται από εκείνη τη γη δεν
βεβηλώνουν τους νεκρούς. Γι’ αυτό η οικογένειά μου για αιώνες ήταν οι
φύλακες του εβραϊκού νεκροταφείου στο Όρος των Ελαίων, ως έργο πίστης
και φροντίδας για αυτό που γνωρίζουμε ότι είναι μέρος της καταγωγής και
της ιστορίας μας.
Οι πρόγονοί σας θα είναι πάντα θαμμένοι στις πραγματικές σας
πατρίδες, την Πολωνία, την Ουκρανία και αλλού σε όλο τον κόσμο από όπου
ήρθατε. Οι μύθοι και η λαογραφία του τόπου θα σας είναι πάντα ξένα.
Ποτέ δεν θα είστε εγγράμματοι στη λαϊκή γλώσσα των θόμπων που φοράμε,
που ξεπήδησαν από τη γη μέσω των προγονών μας κατά τη διάρκεια των
αιώνων—κάθε μοτίβο, σχέδιο και εικόνα μιλά για τα μυστικά της τοπικής
παράδοσης, της χλωρίδας, των πουλιών, των ποταμών και της άγριας ζωής.
Αυτά που οι κτηματομεσίτες σας αποκαλούν στις υψηλές τιμές τους
“παλιό αραβικό σπίτι” θα κρατούν πάντα στις πέτρες τους τις ιστορίες και
τις αναμνήσεις των προγόνων μας που τα έχτισαν. Οι αρχαίες φωτογραφίες
και πίνακες ζωγραφικής της γης δεν θα σας περιέχουν ποτέ.
Ποτέ δεν θα μάθετε πώς είναι να σε αγαπούν και να σε υποστηρίζουν
εκείνοι που δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από εσάς, και μάλιστα έχουν
πολλά να χάσουν. Ποτέ δεν θα γνωρίσετε την αίσθηση των μαζών σε όλο τον
κόσμο που ξεχύνονται στους δρόμους και στα γήπεδα για να ψάλλουν και να
τραγουδούν για την ελευθερία σας.
Και δεν είναι επειδή είστε Εβραίοι, όπως προσπαθείτε να κάνετε τον
κόσμο να πιστέψει, αλλά επειδή είστε διεφθαρμένοι βίαιοι αποικιστές που
πιστεύουν ότι η εβραϊκή σας ιδιότητα σάς δίνει το δικαίωμα στο σπίτι που
ο παππούς μου και τα αδέρφια του έχτισαν με τα χέρια τους σε εδάφη που
ανήκαν στην οικογένειά μας εδώ και αιώνες. Είναι επειδή ο Σιωνισμός
είναι μια πληγή για τον Ιουδαϊσμό και μάλιστα για όλη την ανθρωπότητα.
Μπορείτε να αλλάξετε τα ονόματά σας για να ακούγονται πιο σχετικά με
την περιοχή και μπορείτε να προσποιηθείτε ότι τα φαλάφελ και το χούμους
και το ζαατάρ είναι οι αρχαίες κουζίνες σας, αλλά στις εσοχές της
ύπαρξής σας θα νιώθετε πάντα το τσίμπημα αυτής της επικής πλαστογραφίας
και κλοπής, γι’ αυτό ακόμη και οι ζωγραφιές των παιδιών μας κολλημένες
σε τοίχους στα Ηνωμένα Έθνη ή σε μια πτέρυγα νοσοκομείου στέλνουν τους
ηγέτες και τους δικηγόρους σας σε υστερική κατάρρευση.
Δεν θα μας σβήσετε, όσους από εμάς κι αν σκοτώσετε και σκοτώσειτε και
σκοτώσετε, όλη μέρα, κάθε μέρα. Δεν είμαστε οι βράχοι που ο Chaim
Weizmann πίστευε ότι θα μπορούσατε να καθαρίσετε από τη στεριά. Είμαστε
το ίδιο του το χώμα. Είμαστε τα ποτάμια της και τα δέντρα της και οι
ιστορίες της, γιατί όλα αυτά γαλουχήθηκαν από τα σώματά μας και τις ζωές
μας για χιλιετίες συνεχούς, αδιάκοπης κατοίκησης αυτού του τμήματος της
γης μεταξύ του Ιορδάνη και των υδάτων της Μεσογείου, από τους δικούς
μας Χανανίτες, Εβραίους, Φιλισταίους, Φοίνικες πρόγονους μας, σε κάθε
κατακτητή ή προσκυνητή που ήρθε και έφυγε, που παντρεύτηκε ή βίασε,
αγάπησε, υποδούλωσε, μεταπήδησε μεταξύ θρησκειών, εγκαταστάθηκε ή
προσευχήθηκε στη γη μας, αφήνοντας κομμάτια του εαυτού τους στο σώμα μας
και την κληρονομιά μας.
Οι μυθικές, ταραχώδεις ιστορίες εκείνης της χώρας βρίσκονται
κυριολεκτικά στο DNA μας. Δεν μπορείτε να το σκοτώσετε ή να το
προπαγανδίσετε, ανεξάρτητα από την τεχνολογία θανάτου που χρησιμοποιείτε
ή τα οπλοστάσια του Χόλιγουντ και των corporate μέσων ενημέρωσης που
χρησιμοποιείτε.
Κάποια μέρα, η ατιμωρησία και η αλαζονεία σας θα τελειώσουν. Η
Παλαιστίνη θα είναι ελεύθερη. Θα αποκατασταθεί στην πολυθρησκευτική,
πολυεθνική πλουραλιστική δόξα της.
Θα αποκαταστήσουμε και θα επεκτείνουμε τα τρένα που εκτελούν
δρομολόγια από το Κάιρο στη Γάζα προς την Ιερουσαλήμ, τη Χάιφα, την
Τρίπολη, τη Βηρυτό, τη Δαμασκό, το Αμμάν, το Κουβέιτ, τη Σαναά και ούτω
καθεξής.
Θα βάλουμε τέλος στη σιωνιστική αμερικανική πολεμική μηχανή της
κυριαρχίας, της επέκτασης, της εξόρυξης, της ρύπανσης και λεηλασίας.
.και εσείς ή θα φύγετε, ή θα μάθετε επιτέλους να ζείτε ίσοι με τους άλλους.”