Αγης Γηος

Έχουμε χρόνο για θυμό;

2012-01-28T21:06:00.005+02:00

«Τι κάνει κανείς αν έχει µία µόνο µέρα να ζήσει... Πώς περνάει αυτή η µέρα... Πώς αισθάνεται σ' αυτό το µεταίχµιο, µε τη ζωή πίσω και το όριο µπροστά...»

Τα ερωτήματα αυτά είναι από συνέντευξη του Αγγελόπουλου απόσπασμα της οποίας παραθέτει το ιστολόγιο Ιστορία γράφουν οι παρέες.

Τα ίδια ερωτήματα μου είχε κάνει πριν καιρό φίλος που αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας και πίστευε ότι ενδεχομένως θα απέβαιναν μοιραία για τη ζωή του.
Δεν θυμάμαι αν είχα απαντήσει τότε και τι, το πιο πιθανόν είναι ότι θα του είπα ότι οι φόβοι του είναι αδικαιολόγητοι.

Σήμερα που το ξανασκέφτομαι καταλαβαίνω ότι δεν είχε νόημα να απαντήσει κανείς στο ερώτημα αυτό για λογαρισμό κάποιου άλλου.
Ούτε στο θέμα αυτό, ιδιαίτερα στο θέμα αυτό, δεν μπορεί κανείς να γενικεύσει.
Ο καθένας μας είναι διαφορετικός.
Είναι διαφορετική η πορεία μας στη ζωή και δεν μπορεί παρά να είναι διαφορετική και η πορεία μας στο θάνατο,
αν μπορεί να τα ξεχωρίσει κανείς αυτά τα δύο: την πορεία στη ζωή και στο θάνατο.

Θυμάμαι μια ιαπωνική ταινία που είχα δει παλιά με το θέμα αυτό. (1)
Ήταν του Κουροσάβα. Ο ελληνικός τίτλος ήταν: ο καταδικασμένος, ο Ιαπωνικός: Ικίρου που σημαίνει Να ζεις.

Criterion Trailer 221: Ikiru

Ένας μεσήλικας υπάλληλος δημαρχείου που το νόημα της ζωής του εξαντλείτο στη συμμόρφωση του στους ανωτέρους του, μαθαίνει ότι πάσχει από σοβαρή ασθένεια και θα πεθάνει.
Νοιώθει ότι δεν είναι έτοιμος να πεθάνει. Τον πιάνει απελπισία.
Συνειδητοποιεί πόσο άδεια είναι η ζωή του όλα αυτά τα χρόνια, ότι είναι ζωντανός νεκρός.

Θαυμάζει τη ζωντάνια νεαρής κοπέλας από τη δουλειά του με την οποία αναπτύσσει άδολη φιλία και θέλει να νοιώσει κι αυτός ζωντανός.
Με παρότρυνση της κοπέλας εγκαταλείπει τη δουλειά του και δοκιμάζει διάφορα που όμως δεν μπορούν να τον αποσπάσουν από την απελπισία που τον διακατέχει.

Τελικά πεθαίνει ευτυχισμένος λικνιζόμενος μια χιονισμένη μέρα σε μια κούνια σε ένα πάρκο για παιδιά
για τη δημιουργία του οποίου είχε επιστρέψει στη δουλειά του και είχε υποστεί τα πάνδεινα μέχρι οι ανώτεροί του να υπογράψουν για να τον ξεφορτωθούν τα πάμπολλα έγγραφα που χρειάζονταν.
Παρέμενε γαλήνιος στους εξετευλισμούς τους γιατί όπως είπε όταν τον ρώτησε κάποιος:

«Δεν έχω χρόνο να θυμώσω με κανέναν»

Αυτή είναι η φράση που μου έχει μείνει περισσότερο από όλη την ταινία.
Αυτή τη φράση ήθελα να μοιραστώ γράφοντας αυτό το κείμενο.

Τι στάση θα κρατήσει ο καθένας από μας γνωρίζοντας ότι σε λίγες μέρες τελέιώνει η ζωή του δεν είναι κάτι που μπορεί κανείς να το εκθέσει δημόσια ακόμη κι αν μπορούσε εκ των προτέρω να το προσδιορίσει.

Μπορεί να συμπεριφερθεί όπως ο ήρωας στην ταινία,
άλλος μπορεί απλά να σιωπήσει για να έχει όσο γίνεται μεγαλύτερη συνειδητοποίηση του θανάτου του ως τη δεύτερη κορυφαία στιγμή στη ζωή του μετά τη γέννησή του,
κάποιος άλλος κάτι άλλο.

Σίγουρα, όμως, όλοι, νομίζω, θα νοιώσουμε ότι δεν θα έχουμε χρόνο να θυμώσουμε με οποιονδήποτε και για ο,τιδήποτε.

Να το καταφέρουμε, όμως, αυτό, να παραμείνουμε νηφάλιοι ανεξάρτητα από τις περιστάσεις,
δεν νομίζω ότι θα αρκεί απλά η απόφαση της τελευταίας στιγμής.

Πίσω από κάθε ενόχληση βρίσκεται κάποιος δικός μας περιορισμός, κάποια κρυσταλλωμένη άποψη για το τι είμαστε και τι δεν είμαστε,
κάποια περιχαρακωμένη άποψη για τον εαυτό μας.

Να αποβάλουμε αυτή την περιχαράκωσή μας, δεν νομίζω ότι μπορεί να γίνει ξαφνικά, παρά μόνον, ενδεχομένως, σε εξαιρετικές περιπτώσεις ανθρώπων και κάτω από εξαιρετικές περιστάσεις.
Λίγο πολύ όλοι μας έχουμε εμπειρία για την αδυναμία μας αυτή.

Άρα, το τι στάση θα τηρήσουμε εν αναμονή του θανάτου μας δεν είναι άσχετο με τη στάση μας στη ζωή πριν.

Γι αυτό νομίζω ότι είναι καλό να προβληματιστούμε με τη στάση μας στη ζωή ιδιαίτερα αυτή την περίοδο που θα μπορούσε κανείς να τη χαρακτηρίσει ως την περίοδο του μεγάλου θυμού για πολλούς από μας.

Μήπως αντί να εκτονωνόμαστε με το θυμό, να ακολουθούσαμε το παράδειγμα του ήρωα της ταινίας;

Αντί να κατηγορούμε το σκοτάδι να ανάβαμε ένα μικρό κερί;
__________________________________

(1) Ήταν από τις ταινίες που την είδα και την ξαναείδα και κάθε φορά με καθήλωνε.
Από τις λίγες ταινίες που τις θυμάμαι τόσο πολύ.
Εν γένει δεν είμαι του κινηματογράφου. Δεν έχω δει πολλές ταινίες.
Τις ταινίες του Κουροσάβα όμως τις έβλεπα και τις ξαναέβλεπα ακόμη και σε κατάμεστες χειμερινές αίθουσες που κατά κανόνα απέφευγα. Προτιμούσα τους καλοκαιρινούς κινηματογράφους με λίγο κόσμο.

Δεν ήταν το θέμα τους, η πλοκή τους, που σε καθήλωνε. Ήταν οι φυσιογνωμίες των ηρώων του που σου μιλούσαν κατ΄ευθείαν μέσα σου.
Σε καθήλωναν χωρίς να σε αιχμαλωτίζουν όπως οι περισσότερες ταινίες που με την περίτεχνη πλοκή τους σε εγκλωβίζουν σε αναμονή της επόμενης σκηνής ή προσπαθούν να σου υποβάλουν κάποια άποψη.
Λειτουργούσαν περισσότερο ως καταλύτες που επέτρεπαν τη δική σου αντίδραση, δημιουργούσαν την ατμόσφαιρα εκείνη που σε διευκόλυνε να στοχαστεις εσύ για σένα.

Άκουσα να λένε ότι οι ταινίες του Αγγελόπουλου λειτουργούσαν με παρόμοιο τρόπο.
Μία που είχα δει, το βλέμμα του Οδυσσέα, δεν μου είχε δημιουργήσει την αίσθηση αυτή.
Μου είχε φανεί αργή, με είχε κουράσει και δεν μου είχε δημιουργήσει την επιθυμία να δω κι άλλες του ίδιου σκηνοθέτη.
Ίσως να έφταιγε η κατάμεστη χειμερινή αίθουσα που την είχα δει, μπορεί και η ψυχική μου διάθεση.
Λίγες μέρες μετά είχα δει ταινία του Ταρκόσφσκι, το Σταλκερ. Την είχα δει σε καλοκαιρινό κινηματογράφο με πολύ λίγο κόσμο.
Φαινότανε ότι ο Αγγελόπουλος είχε ίδια τεχνοτροπία με τον Ταρκόφσκι.
Στην ταινία όμως αυτή μπορούσες να απολαμβάνεις κάθε σκηνή αυτοτελώς, κάθε σκηνή ήταν αυτάρκης. Ήταν σαν να απολάμβανες ένα τοπίο που σου γαλήνευε τη ψυχή και ταυτόχρονα σε παρόρτυνε να συλλογιστείς.
Η ροή των σκηνών δεν μπορούσες να πεις αν ήταν αργή ή γρήγορη.
Ήταν πέραν απ αυτό.

Κάποιες σκηνές από διάφορες ταινίες του Αγγελόπουλου που είδα χθες στο αφιέρωμα της κρατικής τηλεόρασης για το θάνατό του μου επανέφεραντην παλιά αίσθηση που είχα όταν έβλεπα το το Στάλκερ.
Θα επιδιώξω να δω κάποιες απ αυτές Ίσως η παλιά αίσθησή μου ήταν συγκυριακή.

Ο θάνατος, ο θρήνος και οι τιμές

2012-01-27T19:28:00.002+02:00

.
Λένε ότι κλείνει ο κύκλος, ο κύκλος της ζωής
Ο άνθρωπος γεννιέται, ζει και πεθαίνει
Επιστρέφει από κει που ήρθε
Άλλοι λένε στην ανυπαρξία, άλλοι λένε σε άλλη διάσταση ζωής
Κανείς δεν γνωρίζει, μόνον πιστεύει

Το πριν συναντά το μετά
Το πριν τη γέννηση και το μετά το θάνατο γίνονται ένα

Γεννήτορας το πριν, δάσκαλος το μετά
Η ζωή, το παιδί μαθητής, τους γεφυρώνει

Γέννηση, ζωή, θάνατος
Το ένα χωρίς το άλλο δεν υπάρχει

Γιατί να χαίρεται κανείς με το ένα και να θλίβεται με το άλλο;

Ο γεννήτορας και ο δάσκαλος διακρίσεις δεν κάνουν
Το παιδί είναι παιδί και τίποτα άλλο
Ο μαθητής είναι μαθητής και τίποτα άλλο

Άλλο το ένα παιδί και άλλο το άλλο παιδί
Να τα συγκρίνει δεν μπορεί
Δεν βαθμολογεί το μαθητή
Άλλα τα μαθήματα του ενός και άλλα του άλλου

Γιατί να ξεχωρίζει κανείς το ένα παιδί απ΄τά άλλο;

Γιατί να τιμά τον ένα μαθητή και όχι τον άλλο;

Η ιστορία της Λιζέτ Ταλάτ - Η αδίστακτη δυτική τρομοκρατία πίσω από τη δημοκρατική πρόσοψη

2012-01-26T13:02:00.008+02:00

"Δεν συνέβη ποτέ, ακόμη και όταν συνέβαινε"
Πίντερ

Στην προηγούμενη ανάρτηση αναφερθήκαμε στον κίνδυνο σύρραξης με το Ιράν.
Αρκετοί αναλυτές εκτιμούν ότι θα οδηγήσει σε παγκόσμια σύρραξη η οποία, λόγω των διαθέσιμων σήμερα πυρηνικών, ενδέχεται να αλλάξει δια παντός τον πλανήτη όπως τον γνωρίζουμε.

Είναι πια καιρός ως πολίτες του κόσμου να καταστήσουμε υπόλογους τους λίγους, τους πολύ λίγους, που αποφασίζουν ερήμην μας, να τους θέσουμε ερωτήματα και να απαιτήσουμε απαντήσεις.

Ίσως αρκετοί έχουμε την αίσθηση ότι τον κόσμο κουμαντάρουν σήμερα άνθρωποι διαταραγμένοι, οι οποίοι αντλούν το νόημα της ύπαρξής τους από την κυριαρχία που ασκούν με κάθε κόστος επάνω σε μας τους υπόλοιπους.

Μέχρι τώρα εμείς στη δύση βλέπαμε αυτούς τους λίγους να αιματοκυλούν και να δυστυχούν τον λεγόμενο τρίτο κόσμο, μερικοί θεωρητικολογούσαμε και άλλοι θεωρούσαμε ότι εμείς είμαστε μακρυά, δεν μας αφορούν αυτά.

Σήμερα βλέπουμε ότι η αδράνειά μας αυτή έφερε την τριτοκοσμική δυστυχία και στη δική μας αυλή.
Βλέπουμε τους οικονομικούς εκτελεστές να επισκέπτονται και μας.
Οι ιπτάμενοι σιδερένιοι εκτελεστές των ΗΠΑ που αποδεκατίζουν τον λεγόμενο τρίτο κόσμο αναμένεται ήδη να επεκτείνουν το πεδίον βολής τους οίκαδε.

Ίσως μερικοί έχουμε σκεφτεί πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος μας αν αυτοί οι λίγοι απομονόντουσαν, αν απαλλαγόμασταν απ΄αυτούς κλείνοντάς τους όλους μαζί σε ένα δωμάτιο να ασκήσουν την κυριαρχία τους ο ένας πάνω στον άλλο.

Φυσικά δεν έχουμε ψευδαισθήσεις ότι ο κόσμος μας θα γινόταν ξαφνικά αγγελικός, ότι θα σταματούσε η εκμετάλλευση που ασκούμε ο ένας στον άλλο.
Σίγουρα όμως θα ήταν λιγότερο παρανοϊκός.

Πριν θέσουμε τα ερωτήματα στα οποία θα απαιτήσουμε απαντήσεις θα επιχειρήσουμε να κάνουμε μια ανασκόπηση των μυστικών μεθοδεύσεών τους, όσων έχουν γίνει γνωστές.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι του γνωστού Αυστραλού δημοσιογράφου John Pilger,
ένα ιδιαίτερα διαφωτιστικό παλιό (2007) ντοκιμαντέρ του οποίου με τίτλο: Πόλεμος κατά της δημοκρατίας παρατίθεται παρακάτω.

Αυτές τις ημέρες κυκλοφόρησε το πρόσφατο ντοκιμαντέρ του με τίτλο:
Ο πόλεμος που δεν βλέπετε. Μπορεί να ενημερωθεί κανείς γι αυτό Εδώ

Αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ βραβευμένου Αυστραλού δημοσιογράφου

Ο ρόλος των ΜΜΕ στην πραξικοματική επιχείρηση των ΗΠΑ το 2002

για απομάκρυνση του Τσάβες (από το 16.40΄)

Από την ιστοσελίδα http://www.johnpilger.com/ με τίτλο:

The world war on democracy

H Λιζέτ Ταλάτ πέθανε τις προάλλες. Θυμάμαι μια νευρώδη, ιδιαίτερα έξυπνη γυναίκα που μετέτρεπε τη θλίψη της σε αποφασιστικότητα.
Ήταν η προσωποποίηση της αντίστασης των ανθρώπων στον πόλεμο κατά της δημοκρατίας.
Για πρώτη φορά την είδα σε ταινία του 1950 του Αποικιακού Γραφείου για τους νησιώτες του Τσάγκος, ένός μικρού έθνους κρεολών που ζούσε ενδιάμεσα Αφρικής και Ασίας στον Ινδικό Ωκεανό.
Η κάμερα κινιόταν σε χωριά που έσφιζαν από ζωή, σε μια εκκλησία, ένα σχολείο, ένα νοσοκομείο, μέσα σε μια σπάνια φυσική ομορφιά και γαλήνη.
Η Λιζέτ θυμάται τον παραγωγό να λέει σ΄αυτή και τις έφηβες φίλες της:
"Συνεχίστε να χαμογελάτε κορίτσια!"

Καθισμένη στην κουζίνα της στον Μαυρίκιο, πολλά χρόνια αργότερα, μου έλεγε:

«Δεν είχα ανάγκη να μου πει να χαμολελάω. Ήμουν ένα ευτυχισμένο παιδί, γιατί οι ρίζες μου ήταν βαθιά στα νησιά, στον παράδεισό μου.
Η γιαγιά μου είχε γεννηθεί εκεί. Γέννησα έξι παιδιά εκεί.
Γι αυτό δεν μπορούσαν να μας πετάξουν έξω από τα σπίτια μας νόμιμα.
Έπρεπε να μας τρομοκρατήσουν για να φύγουμε ή να μας αναγκάσουν με τη βία.
Στην αρχή, προσπάθησαν να μας λιμοκτονήσουν. Σταμάτησαν να έρχονται τα πλοία με τα τρόφιμα.
Μετά διέδωσαν φήμες ότι θα μας βομβάρδιζαν.
Μετά στράφηκαν στα σκυλιά μας. "

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, η κυβέρνηση των εργατικών του Harold Wilson συμφώνησε μυστικά σε αίτημα από την Ουάσιγκτον να «εκκαθαριστεί» και «εξυγιανθεί» από τους 2.500 κατοίκους του το αρχιπέλαγος Τσάγκος, Βρετανική αποικία,
ώστε να μπορέσει να κατασκευαστεί στρατιωτική βάση στο κύριο νησί, το Ντιέγκο Γκαρσία.

«Ήξεραν ότι είμασταν άρρηκτα συνδεδεμένοι με τα κατοικίδια ζώα μας", μου είπε η Λιζέτ.
"Όταν έφτασαν οι Αμερικανοί στρατιώτες να κατασκευάσουν τη βάση, οδήγησαν τα τεράστια οχήματά τους στην τούβλινη εγκατάσταση όπου προετοιμάζαμε τις καρύδες εγκλωβίζοντας μέσα εκατοντάδες σκυλιά μας.
Στη συνέχεια, διοχέτευσαν με σωλήνες αέρια από τις εξατμίσεις των οχημάτων.
Άκουγες τα σκυλιά να ουρλιάζουν»

Η Λιζέτ και η οικογένειά της και εκατοντάδες κάτοικοι αναγκάστηκαν να στοιβαχτούν σε ένα σκουριασμένο ατμόπλοιο για τον Μαυρίκιο, σε απόσταση 2.500 μιλίων από τα νησιά τους.
Τους έβαλαν να κοιμηθούν σε ένα αμπάρι με λίπασμα από σκατά πουλιών.
Ο καιρός ήταν άσχημος, όλοι αρρώστησαν, δύο γυναίκες απέβαλαν.

Στοιβαγμένοι στις αποβάθρες στο Port Louis, τα μικρότερα παιδιά της Λιζέτ, η Τσολίζ και η Ρέγκις, πέθαναν μέσα σε μια εβδομάδα το ένα από το άλλο.
"Πέθαναν από θλίψη», είπε.
"Είχαν ακούσει όλη τη συζήτηση και είχαν δει τη φρίκη με αυτό που συνέβη στα σκυλιά. Ήξεραν ότι εγκατέλειπαν το σπίτι τους για πάντα.
Ο γιατρός στον Μαυρίκιο, είπε ότι δεν μπορούσε να θεραπεύσει τη θλίψη".

Αυτή η πράξη μαζικής απαγωγής εκτελέστηκε με απόλυτη μυστικότητα.
Σε επίσημο αρχείο υπό τον τίτλο "Συντηρώντας τον μύθο",
ο νομικός σύμβουλος του Υπουργείου Εξωτερικών προτρέπει τους συναδέλφους του να καλύψουν τις ενέργειές τους "ταξινομώντας εκ νέου" τον πληθυσμό ως «κυμαινόμενο» και «να φτιάξουν προσαρμοσμένους κανονισμούς".

Το άρθρο 7 του καταστατικού του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου αναφέρει ότι η «απέλαση ή βίαιη μετακίνηση πληθυσμού" αποτελεί έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.

Ότι η Βρετανία είχε διαπράξει ένα τέτοιο έγκλημα - με αντάλλαγμα έκπτωση 14 εκατομμυρίων δολαρίων σε ένα αμερικανικό πυρηνικό υποβρύχιο Polaris - δεν ήταν στην ημερήσια διάταξη μιας ομάδας Βρετανών ανταποκριτών «άμυνας» που είχε πετάξει στο Τσάγκος από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας,
όταν η βάση των ΗΠΑ είχε ολοκληρωθεί.
"Δεν υπάρχει τίποτα στα αρχεία μας για κατοίκους ή εκκένωση." δήλωσε αξιωματούχος του υπουργείου.

Σήμερα, το Ντιέγκο Γκαρσία είναι ζωτικής σημασίας για τον πόλεμο Αμερικής και Βρετανίας κατά της δημοκρατίας.
Ο πιο σφοδρός βομβαρδισμός του Ιράκ και του Αφγανιστάν είχε την εκκίνησή του από τους αχανείς αεροδιαδρόμους του, πίσω από τους οποίους τα εγκαταλελειμμένα νεκροταφεία και η εκκλησία των νησιωτών στέκονται ως αρχαιολογικά ερείπια.

Ο χωματιένος κήπος στον οποίο η Λιζέτ χαμογελούσε για την κάμερα είναι πλέον ένα φρούριο στο οποίο είναι αποθηκευμένες οι βόμβες που μεταφέρονται με τα αεροσκάφη B-2 σε στόχους στις δύο ηπείρους.
Μια επίθεση στο Ιράν θα ξεκινήσει από δω.

Για να ολοκληρωθεί η εμβληματική αχαλίνωτη, εγκληματική ισχύς, η CIA πρόσθεσε μια φυλακή τύπου Γκουαντάναμο για τα «παραδιδόμενα¨θύματά» της και την αποκάλεσε Στρατόπεδο Δικαιοσύνης.

Αυτό που έγινε στον παράδεισο της Λιζέτ έχει επείγουσα παγκόσμια σημασία,
γιατί αντιπροσωπεύει τη βίαιη, αδίστακτη φύση ενός ολόκληρου συστήματος πίσω από τη δημοκρατική του πρόσοψη
και την κλίμακα της δικής μας κατήχησης στις μεσσιανικές του υποθέσεις, που περιγράφηκε από τον Χάρολντ Πίντερ ως « μια λαμπρή, ευφυής, επιτυχής πράξη ύπνωσης».

Μακρύτερος και αιματηρότερος από κάθε άλλο πόλεμο από το 1945,
διεξαγόμενος με δαιμονικά όπλα
και ένας γκανγκστερισμός ενδεδυμένος ως οικονομική πολιτική και μερικές φορές γνωστός ως παγκοσμιοποίηση,
ο πόλεμος κατά της δημοκρατίας δεν αναφέρεται στους δυτικούς κύκλους των ελίτ.

Όπως έγραψε ο Πίντερ, "δεν συνέβη ποτέ, ακόμη και όταν συνέβαινε".

Τον περασμένο Ιούλιο, ο Αμερικανός ιστορικός William Blum δημοσίευσε την "ενημερωμένη περίληψη των πρακτικών της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής".
Από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι ΗΠΑ:

1. Έχουν προσπαθήσει να ανατρέψουν πάνω από 50 κυβερνήσεις, οι περισσότερες από τις οποίες δημοκρατικά εκλεγμένες

2. Έχουν προσπαθήσει να καταστείλουν λαϊκά ή εθνικά κινήματα σε 20 χώρες

3. Έχουν παρέμβει κατάφωρα στις δημοκρατικές εκλογές σε τουλάχιστον 30 χώρες

4.Έχουν βομβαρδίσει το λαό σε περισσότερες από 30 χώρες

5. Έχουν προσπαθήσει να δολοφονήσουν πάνω από 50 ξένους ηγέτες

Συνολικά, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν πραγματοποιήσει μία ή περισσότερες από αυτές τις δράσεις σε 69 χώρες.

Σε σχεδόν όλες τις περιπτώσεις η Βρετανία έχει υπάρξει συνεργάτης.

Ο «εχθρός» αλλάζει στο όνομα - από κομμουνισμό σε ισλαμισμό - αλλά κυρίως είναι η άνοδος δημοκρατίας ανεξάρτητης από τη δυτική εξουσία ή
μια κοινωνία που καταλαμβάνει στρατηγικά χρήσιμο έδαφος και θεωρείται αναλώσιμη, όπως οι Νήσοι Τσάγκος.

Η τεράστια κλίμακα δυστυχίας, πόσο μάλλον εγκληματικότητας, είναι ελάχιστα γνωστή στη Δύση,
παρά την παρουσία των πιο προηγμένων επικοινωνιών στον κόσμο,
της κατ' όνομα πιο ελεύθερης δημοσιογραφίας και
των πιο ονομαστών ακαδημαϊκών.

Ότι τα πιο πολλά θύματα τρομοκρατίας - δυτικής τρομοκρατίας - είναι μουσουλμάνοι δεν λέγεται κι όταν είναι γνωστό.
Ότι μισό εκατομμύριο Ιρακινά βρέφη πέθαναν τη δεκαετία του 1990, ως αποτέλεσμα του εμπάργκο που επιβλήθηκε από τη Βρετανία και την Αμερική δεν κινεί καθόλου το ενδιαφέρον.

Ότι η ακραία τζιχάντ, η οποία οδήγησε στην 9 / 11, γαλουχήθηκε ως όπλο της δυτικής πολιτικής (Επιχείρηση «Κυκλώνας») είναι γνωστό στους ειδικούς αλλά απαγορεύεται να δημοσιοποιηθεί.

Ενώ η λαϊκή κουλτούρα στη Βρετανία και την Αμερική παρουσιάζει τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ως ηθικό ζήτημα για τους νικητές,
τα ολοκαυτώματα που προκύπτουν από την αγγλο-αμερικανική κυριαρχία των πλούσιων σε πόρους περιοχών βυθίζονται στη λήθη.

Υπό τον Ινδονήσιο τύραννο Σουχάρτο, χρισμένο από την Θάτσερ ως "τον άνθρωπό μας" σφαγιάστηκαν περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι.
Η CIA το περιγράφει ως «τη χειρότερη μαζική δολοφονία του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα»,
αλλά οι εκτιμήσεις της δεν επεκτείνονται και στο ένα τρίτο του πληθυσμού του Ανατολικού Τιμόρ που οδηγήθηκε σε λιμοκτονία ή δολοφονήθηκε με τη δυτική ανοχή και τα Βρετανικά βομβαρδιστικά και πολυβόλα.

Αυτές οι αληθινές ιστορίες υπάρχουν σε αποχαρακτηρισμένα αρχεία στο γραφείο Δημόσιων Εγγράφων, αλλά αποτελούν μια ολόκληρη διάσταση της πολιτικής και της άσκησης εξουσίας εντελώς αποκλεισμένη από δημόσια εξέταση.

Αυτό έχει επιτευχθεί με ένα καθεστώς εθελοντικού ελέγχου των πληροφοριών σε όλο το φάσμα ενημέρωσης,
από την εν είδει θεϊκών μάντρα καταναλωτική διαφήμιση μέχρι τα νέα του BBC και τώρα τα εφήμερα κοινωνικά δίκτυα μαζικής ενημέρωσης.

Είναι ως οι συγγραφείς που επαγρυπνούσαν να έχουν εξαφανιστεί, ή να είναι φερέφωνα ενός κοινωνοπαθητικού ρεύματος της εποχής, πεπεισμένοι ότι είναι πάρα πολύ έξυπνοι για να εξαπατηθούν.....

"Για σχεδόν πρώτη φορά σε δύο αιώνες», έγραψε ο Terry Eagleton,
"δεν υπάρχει διαπρεπής Βρετανός ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, μυθιστοριογράφος που να είναι σε θέση να αμφισβητήσει τα θεμέλια του δυτικού τρόπου ζωής".

Κανείς Όργουελ δεν προειδοποιεί ότι δεν χρειάζεται να ζούμε σε μια ολοκληρωτική κοινωνία για να διαφθαρούμε από τον ολοκληρωτισμό.
Κανείς Σίλλευ δεν μιλάει για τους φτωχούς.
Κανείς Μπλέικ δεν προσφέρει ένα όραμα.
Κανείς Γουάιλντ δεν μας υπενθυμίζει ότι «η ανυπακοή, στα μάτια όποιου έχει διαβάσει ιστορία, είναι η αρχέγονη αρετή του ανθρώπου".

Και δυστυχώς, κανείς Πίντερ δεν οργίζεται με την πολεμική μηχανή, όπως στο «αμερικανικό ποδόσφαιρο»:

Αλληλούια. Δόξα στον Κύριο για όλα τα καλά πράγματα ...
Εμείς κάναμε τις μπάλες τους σκόνη,
κομμάτια γαμημένη σκόνη ...

Σε κομμάτια γαμημένης σκόνης γίνονται όλες οι ζωές από τον Barack Obama, την ελπίδα αλλαγής της δυτικής βίας.
Κάθε φορά που ένας από τους κηφήνες του Ομπάμα κάνει σκόνη μια ολόκληρη οικογένεια σε μια μακρινή περιοχή των φυλών του Πακιστάν, ή τη Σομαλία, ή την Υεμένη,
οι αμερικανικοί ελεγκτές μπροστά από την οθόνη του υπολογιστή βιντεογκέιμ πληκτρολογούν «Χλαμπάτσα» (Bugsplat)..

Του αρέσουν του Ομπάμα τα μη επανδρωμένα βομβαρδιστικά και έχει αστειευτεί με τους δημοσιογράφους γι αυτά.
Μια από τις πρώτες ενέργειές του ως προέδρου ήταν να παραγγείλει ένα κύμα επιθέσεων εξόντωσης στο Πακιστάν με μη επανδρωμένα βομβαρδιστικά από το οποία σκοτώθηκαν 74 άτομα.
Από τότε έχει σκοτώσει χιλιάδες, ως επί το πλείστον άμαχους.
Μη επανδρωμένα αεροσκάφη εκτοξεύουν πυραύλους της κολάσεως που ρουφάνε τον αέρα από τους πνεύμονες των παιδιών και αφήνουν τα κομματιασμένα κορμιά τους διασκορπισμένα στην ύπαιθρο.

Θυμηθείτε τα δακρύβρεχτα πρωτοσέλιδα όταν εκλέχθηκε ο Ομπάμα:
«βαρυσήμαντη, σου προκαλεί ρίγη συγκίνησης» η Guardian.
"Το αμερικανικό μέλλον», έγραψε ο Simon Schama, "είναι όλο όραμα, υπερφυσικό, αδιαμόρφωτο, σε ζαλίζει..."
Ο αρθρογράφος του San Francisco Chronicle είδε έναν πνευματικό "εργάτη του φωτός (που μπορούσε) να εγκαινιάσει ένα νέο τρόπο ύπαρξης στον πλανήτη".

Πέρα από τις ανοησίες, όπως είχε προβλέψει ο μεγάλος πληροφοριοδότης Daniel Ellsberg, ένα στρατιωτικό πραξικόπημα ελάμβανε χώρα στην Ουάσιγκτον και ο Ομπάμα ήταν ο άνθρωπός τους.
Έχοντας αποπλανήσει το αντιπολεμικό κίνημα σε εικονική σιωπή, έχει δώσει στη διεφθαρμένη στρατιωτική τάξη αξιωματούχων της Αμερικής άνευ προηγουμένου εξουσίες πάνω στο κράτος και στις επιχειρήσεις του.
Αυτές περιλαμβάνουν την προοπτική πολέμων στην Αφρική και ευκαιρίες για προκλήσεις κατά της Κίνας, του μεγαλύτερου πιστωτή της Αμερικής και κατά του νέου «εχθρού» στην Ασία.

Υπό τον Ομπάμα, η παλιά πηγή επίσημης παράνοιας, η Ρωσία, έχει περικυκλωθεί με βαλλιστικούς πυραύλους και υπάρχει διείσδυση στην αντιπολίτευση.

Ομάδες δολοφονίας, στρατιωτικές και της CIA έχουν αναπτυχθεί σε 120 χώρες.

Από παλιά σχεδιασμένες επιθέσεις σε Συρία και Ιράν απειλούν έναν παγκόσμιο πόλεμο.

Το Ισραήλ, το υπόδειγμα βίας και ανομίας των ΗΠΑ, μόλις έλαβε το ετήσιο χαρτζιλίκι του $ 3 δισ. μαζί με την άδεια του Ομπάμα να κλέψει περισσότερα παλαιστινιακά εδάφη.

Το πιο "ιστορικό" επίτευγμα του Ομπάμα είναι να φέρει τον πόλεμο κατά της Δημοκρατίας οίκαδε, μέσα στην Αμερική.

Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, υπέγραψε την Νομοθετική Πράξη Εθνικής Άμυνας 2012 (NDAA), ένα νόμο που δίνει στο Πεντάγωνο το νόμιμο δικαίωμα να απαγάγει αλλοδαπούς και πολίτες των ΗΠΑ και να τους κρατά επ 'αόριστον, να τους ανακρίνει, να τους βασανίζει και να τους σκοτώνει. Το μόνο που χρειάζεται είναι να είναι "συνεργάτης" με αυτούς που «πολεμούν» τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Δεν θα υπάρχει ούτε προστασία του νόμου, ούτε δίκη, ούτε νομική εκπροσώπηση.

Αυτή είναι η πρώτη σαφής νομοθεσία που καταργεί το habeas corpus (το δικαίωμα της ορθής εφαρμογής του νόμου) και καταργεί τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του 1789.

Στις 5 Ιανουαρίου, σε μια ιδιαίτερη ομιλία του στο Πεντάγωνο, ο Ομπάμα δήλωσε ότι ο στρατός δεν θα είναι μόνον προετοιμασμένος να «εγγυάται εδάφη και πληθυσμούς» στο εξωτερικό, αλλά να μάχεται στην «πατρίδα» και να παρέχει «υποστήριξη στις πολιτειακές αρχές".

Με άλλα λόγια, τα στρατεύματα των ΗΠΑ θα αναπτυχθούν στους δρόμους των αμερικανικών πόλεων, όταν εκδηλωθεί η αναπόφευκτη πολιτική αναταραχή.

Η Αμερική είναι σήμερα μια χώρα επιδημικής φτώχειας και βάρβαρων φυλακών: η συνέπεια μιας «αγοράς» εξτρεμισμού η οποία, υπό τον Ομπάμα, έχει πετύχει τη μεταφορά 14 τρισεκατομμυρίων δολαρίων δημόσιου χρήματος σε εγκληματικές επιχειρήσεις της Wall Street.
Τα θύματα είναι κυρίως νέοι άνεργοι, άστεγοι, φυλακισμένοι Αφρο-Αμερικανοί, προδομένοι από τον πρώτο μαύρο πρόεδρο.

Το ιστορικό φυσικό επακόλουθο μιας διαρκούς κατάστασης πολέμου, αυτό δεν είναι φασισμός, δεν είναι ακόμη, όμως, δεν είναι δημοκρατία σε οποιαδήποτε αναγνωρίσιμη μορφή, ανεξάρτητα από την κενή περιεχομένου πολιτική που θα καταναλώνεται στις ειδήσεις μέχρι τον Νοέμβριο.
Η προεκλογική εκστρατεία, λέει η εφημερίδα Washington Post, θα "περιλαμβάνει μια αντιπαράθεση φιλοσοφιών σε ριζικά διαφορετικές απόψεις για την οικονομία".
Αυτό είναι πατενταρισμένο ψέμμα.
Η οριοθετημένη αποστολή της δημοσιογραφίας και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού είναι να δημιουργηθεί το πρόσχημα πολιτικής επιλογής εκεί που δεν υπάρχει καμία.

Η ίδια σκιά είναι και στη Βρετανία και σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης όπου η κοινωνική δημοκρατία, ένα άρθρο πίστης δύο γενιές πριν, έχει εκπέσει στους δικτάτορες της κεντρικής τράπεζας.

Στη «μεγάλη κοινωνία» του David Cameron η κλοπή των 84 δις λιρών από θέσεις εργασίας και υπηρεσίες υπερβαίνει ακόμη και το ποσό του φόρου που "νόμιμα" έχει αποφευχθεί από τις επιχειρήσεις- πειρατές.
Η ευθύνη δεν ανήκει στην άκρα δεξιά, αλλά σε μια δειλή φιλελεύθερη πολιτική κουλτούρα που επέτρεψε να συμβεί αυτό, το οποίο, έγραψε ο Hywel Williams στον απόηχο των επιθέσεων της 9 / 11, "μπορεί να είναι μια μορφή αυτοδίκαιου φανατισμού".

Ο Τόνι Μπλερ είναι ένας τέτοιος φανατικός.
Στην μανατζερίστικη αδιαφορία του για τις ελευθερίες που ισχυρίζεται ότι του είναι προσφιλείς, η μεγαλοαστική Μπλέρικη Βρετανία έχει δημιουργήσει ένα κράτος επιτήρησης με 3.000 νέες αξιόποινες πράξεις και νόμους: περισσότερους από ό,τι όλο τον προηγούμενο αιώνα.

Η αστυνομία πιστεύει ακράδαντα ότι δικαιούται να σκοτώνει ατιμώρητα.

Με αίτημα της CIA, περιπτώσεις όπως αυτή του κ. Binyam Mohamed, ενός αθώου Βρετανού κατοίκου που βασανίστηκε και στη συνέχεια κρατήθηκε για πέντε χρόνια στο Γκουαντάναμο, θα εξεταστεί σε μυστικά δικαστήρια στη Βρετανία «ώστε να προστατευτούν οι μυστικές υπηρεσίες» - οι βασανιστές.

Αυτό το αόρατο κράτος επέτρεψε στη κυβέρνηση Μπλερ να πολεμήσει τους νησιώτες του Τσάγκος, καθώς συνήλθαν από την απελπισία τους στην εξορία και απαίτησαν δικαιοσύνη στους δρόμους του Port-Louis και του Λονδίνου.

"Μόνο όταν αναλαμβάνεις άμεση δράση, πρόσωπο με πρόσωπο, ακόμη και παραβαίνοντας τους νόμους, μπορούν να σε προσέξουν», μου είπε η Λιζέτ.

"Και όσο πιο μικρός είσαι, τόσο μεγαλύτερο είναι το παράδειγμά σου στους άλλους." Μια τέτοια εύγλωττη απάντηση σε όσους εξακολουθούν να ρωτούν: «Τι μπορώ να κάνω;"

Τελευταία φορά είδα τη λεπτή φιγούρα της Λιζέτ να στέκεται μέσα στη βροχή και να κατευθύνεται με τους συντρόφους της έξω από το κτήριο του Κοινοβουλίου.

Αυτό που με εντυπωσίασε ήταν το διαρκές θάρρος της αντοχής τους.
Είναι αυτή η άρνηση να εγκαταλείψεις το φόβο της σάπιας εξουσίας, γνωρίζοπντας ότι είσαι ο σπόρος κάτω από το χιόνι.

Υπάρχει δημοκρατία χωρίς αλήθεια; - Όταν εκατομμύρια Βρετανοί γίνονται πειραματόζωα της «δημο»κρατίας τους εν αγνοία τους;

2012-01-24T21:54:00.005+02:00

Ορίζοντας τη δημοκρατία και την αλήθεια

Ίσως παρατηρήσει κανείς ότι οι δύο βασικές λέξεις του τίτλου, δημοκρατία και αλήθεια, είναι ασαφείς.
Υπάρχει μία και μόνον αλήθεια; Είναι έννοια απόλυτη, σταθερή ή σχετική, μεταβαλλόμενη;
Είναι ο δήμος κάτι ενιαίο ώστε να μιλάμε για την κυριαρχία του, την επικράτησή του;

Θα προσδιορίσουμε λοιπόν για ποια δημοκρατία και ποιαν αλήθεια μιλάμε.

Αναφερόμαστε στη δημοκρατία ως την κυριαρχία, την επικράτηση της θέλησης, της πλειοψηφίας των μελών του δήμου σε σχέση με τα κοινά
και
στην αλήθεια ως απουσία λήθης που είναι και η ετυλογία της λέξης,
ως μη εσκεμμένη αποσιώπηση (ή διαστρέβλωση) δεδομένων, πληροφοριών.
Σ΄αυτήν την αλήθεια αναφερόμαστε.
Στην παράθεση απλώς δεδομένων και όχι στην αξιολόγησή τους η οποία είναι σχετική.

Υπάρχει δημοκρατία χωρίς αλήθεια;

Θα συμφωνήσετε ότι η αλήθεια με αυτήν την έννοια είναι βασική προϋπόθεση για την άσκηση της δημοκρατίας.
Για να μπορέσει κανείς να επιβάλει τη θέλησή του, να προασπίσει αυτό που νομίζει ότι τον υπηρετεί σε σχέση με κάτι, θα πρέπει να γνωρίζει περί τινος πρόκειται.

Μια ενδεικτική αποσιώπηση αλήθειας που ακυρώνει τη δημοκρατία

Σύμφωνα με άρθρο στην Guardian με τίτλο:
Εκατομμύρια σε πειράματα βιολογικού πολέμου – Το μεγαλύτερο τμήμα της Βρετανίας εκτέθηκε σε βακτήρια που ψεκάστηκαν σε μυστικές δοκιμές,

το Υπουργείο Άμυνας της Βρετανίας είχε μετατρέψει για πολλά χρόνια μεγάλο τμήμα της χώρας σε αχανές εργαστήριο μυστικών δοκιμών όπλων χημικού και βιολογικού πολέμου,
απελευθερώνοντας σε περισσότερα από 100 μυστικά πειράματα δυνητικά επικίνδυνες χημικές ουσίες και μικροοργανισμούς
σε μεγάλες περιοχές του πληθυσμού εν αγνοία τους.

Το στρατιωτικό προσωπικό είχε εντολές να απαντά στους περίεργους ότι οι δοκιμές ήταν έρευνα για τον καιρό και την ατμοσφαιρική μόλυνση

Σε μια δοκιμή μεταξύ 1955 και 1963 αεροπλάνα ψέκασαν πάνω από τη βόρειο-ανατολική Αγγλία ως την άκρη της Κορνουάλης κατά μήκος των νοτίων και δυτικών ακτών,
τεράστιες ποσότητες θειούχου ψευδαργύρου καδμίου (zinc cadmium sulphide ) το οποίο παρασύρθηκε και εξαπλώθηκε στην ενδοχώρα.

Σε άλλο πείραμα, διασπάρηκε η ίδια ουσία μέσω γεννήτριας στην άκρη ενός δρόμου για μία ώρα.

Ενώ η κυβέρνηση έχει υποστηρίξει ότι η ουσία αυτή είναι ασφαλής,
το κάδμιο εθεωρείτο χημικό όπλο στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο καθώς προκαλούσε καρκίνο του πνεύμονα.
Σε ένα άλλο πείραμα μεταξύ 1961 και 1968 περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι κατά μήκος της νότιας ακτής της Αγγλίας είχαν εκτεθεί σε βακτήρια όπως βάκιλουs E.coli και globigii.
Ο ψεκασμός γινόταν σε ακτίνα δέκα μιλίων από στρατιωτικό πλοίο το οποίο ήταν αγκυροβολημένο στην ακτή.

Σε άλλο πείραμα το 1956 άλλα βακτηρίδια απελευθερώθηκαν στο μετρό του Λονδίνο την ώρα αιχμής το μεσημέρι.

Οικογένειες στις περιοχές των μυστικών δοκιμών είναι πεπεισμένες ότι τα πειράματα ενέχονται για γενετικές ανωμαλίες, σωματικές αναπηρίες και μαθησιακές δυσκολίες των παιδιών τους.
Αξιωματικός του στρατού κατήγγειλε ότι η γυναίκα του, οι τρεις αδελφές της και πολλές άλλες στο χωριό του που ψεκάστηκε
απέβαλαν και στη συνέχεια γέννησαν παιδιά με εγκεφαλική παράλυση και άλλα ανεξήγητα προβλήματα.
Στην έκθεση γίνεται αναφορά και για πέντε εκατομμύρια κέικ βοοειδών γεμάτα με θανατηφόρους σπόρους άνθρακα που θα ριχνόντουσαν στη Γερμανία για να σκοτώσουν τα ζώα τους, καθώς και
για πειράματα άνθρακα στην Gruinard στην ακτή της Σκωτίας με συνέπεια το νησί να μην μπορεί να κατοικηθεί μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980.

Ερωτηθείς ο υπεύθυνος αν οι δοκιμές αυτές εξακολουθούν να διεξάγονται, απάντησε:
«Δεν είναι πολιτική μας να συζητούμε εν εξελίξει έρευνα."

Σημειωτέον, όπως αναφέρεται στο άρθρο, σε κάποια από αυτά τα πειράματα συμμετείχαν μαζί με τους Βρετανούς στρατιωτικούς και επιστήμονες και Αμερικανοί.

Μια κυρίαρχη αντίφαση στις σημερινές «δημο»κρατικές κοινωνίες

Λίγο πολύ γνωρίζουμε ότι η παραπάνω περίπτωση δεν αποτελεί κάποια ατυχή στιγμή στην ιστορία της «δημο»κρατίας μας εμάς των δυτικών.
Τα πλέον σημαντικά ζητήματα για την πορεία της ζωής μας αποσιωπούνται, δεν μας γίνονται γνωστά παρά μόνον κάποια απ αυτά πολλά χρόνια μετά.
Σε αρκετές τέτοιες μυστικές ιστορίες θα αναφερθούμε σε επόμενες αναρτήσεις.

Η επίγνωση αυτή, όμως, περιέργως, φαίνεται να απωθείται στους περισσότερους από μας.
Όλοι μιλάμε για την ελεύθερη πρόσβαση στις πληροφορίες που υπάρχει σήμερα και τη σημαντική συμβολή του διαδικτύου σε αυτή,
και ταυτόχρονα
όλο και περισσότεροι συνειδητοποιούμε ότι
όλο και λιγότερο κυριαρχεί η θέληση της πλειοψηφίας,
ότι κουμάντο κάνει το 1% και όχι το 99%
όπως είναι το σύνθημα πολλών διαμαρτυριών στη δύση σήμερα.

και η απώθησή της

Η αιτία γι αυτήν την αντίφαση θα έπρεπε, νομίζω, να είναι στο επίκεντρο των συζητήσεων που γίνονται αυτόν τον καιρό.
Αυτό δεν φαίνεται να συμβαίνει.

Αναζητώντας τις αιτίες

Παλιότερα είχαμε απασχοληθεί με αυτό το θέμα και είχαμε αναφερθεί σε δύο όψεις του:

- στα ατομικά και συλλογικά ενεργειακά βαρίδια, εν είδει φαντασμάτων, τα οποία εκτρέφουμε με τις επί μακρόν συνήθειες σκέψης και στάσης ζωής
και τα οποία μας κουμαντάρουν καθηλώνοντάς μας στις ίδιες συνήθειες και εξαρτήσεις που παράγουν την ενέργεια που τα ζωογονεί,
βλ. H Αυτοαιχμαλωσία του Ανθρώπου

- στον πληροφοριακό θόρυβο ως τον σύγχρονο τρόπο απόκρυψης της αλήθειας.
Σήμερα, εν πολλοίς δεν εμποδίζεται να ειπωθεί κάτι, αλλά εμποδίζεται να ακουστεί,
βλ.Ο Πληροφοριακός Θόρυβος και η Χαμένη Ικανότητα Έκπληξης

Στην πρώτη όψη, αυτή της καθήλωσης του ανθρώπου σε καταστάσεις που δεν τον υπηρετούν,
λόγω της χαρακτηριοδομής του, της θωράκισής του,
έχουν αναφερθεί μεγάλοι ερευνητές της ανθρώπινης φύσης.

Ένας απ΄αυτούς, ο Βίλχελμ Ράιχ, μίλησε για πανούκλα που ενέσκηψε στην ανθρώπινη κοινωνία
ως συνέπεια της παρεμπόδισης της ελεύθερης δημιουργικής δραστηριότητας του ανθρώπου
και της καθυπόταξής της στην υπηρεσία αδιαφανών σκοπιμοτήτων για τη διαίωνιση της κυριαρχίας των λίγων επί των πολλών.

Κατά κάποιον τρόπον στην περίπτωση αυτή δεν είναι η έλλειψη της αλήθειας, της πληροφορίας, που τον καθηλώνει,
αλλά η ανικανότητά του να την αξιοποιήσει, να συμπεριφερθεί σύμφωνα μ΄αυτήν.
Αν του λείπει κάποια αλήθεια, είναι η αλήθεια για την ανικανότητά του αυτή.
H αλήθεια αυτή, η επίγνωση της ανικανότητας αυτής, είναι η βασική προυπόθεση για την άρση της αυτοαιχμαλωσίας του.

Την δεύτερη όψη, αυτή της άμεσης καταστολής της αλήθειας που επιφέρει η σύγχρονη υπερ-παρα-πληροφόρηση
δεν χρειάζεται να έχει κανείς ενδιατρίψει ιδιαίτερα για να την αντιληφθεί.

Ίσως, πέραν από την απόκρυψη της αλήθειας,
λιγότερο αντιληπτές γίνονται δύο άλλες όψεις αυτού του πληροφοριακού θορύβου.
Οι όψεις αυτές ενώ εμφανίζονται ως ερείσματα της δημοκρατίας, στην πράξη την υποσκάπτουν με τους παρακάτω τρόπους:

- Μέσω της συνεχούς δημιουργίας νέων μη ουσιωδών πληροφοριών και εθισμού σε αυτές αποσπάται η προσοχή από το ουσιώδες,
όπως ακριβώς συμβαίνει με τη συνεχή δημιουργία καταναλωτικών αγαθών τα οποία αν και εν πολλοίς άχρηστα και ίσως και επιβλαβή πλασσάρονται ως αναγκαία.

- Μέσω συνεχούς παράθεσης πιθανών σεναρίων άνεπιθύμητων καταστάσεων εξοικειώνεται ο αναγνώστης μ΄αυτές και δεν αντιδρά όταν αυτές ενεργοποιούνται,
όπως ακριβώς δηλητηριάζεται κανείς με συχνές μικρές δόσεις χωρίς να του γίνεται αντιληπτό, καθώς με τον τρόπο αυτό εξουδετερώνεται ο αμυντικός του οργανισμός.

Πολλοί ήλπιζαν ότι η συνεχώς αυξανόμενη χρήση του διαδικτύου και η κατά κάποιον τρόπο διαδικτυακή δημοσιογραφία των ιστολογίων
θα αναπλήρωνε τη χαμένη στόμα με στόμα μετάδοση της αλήθειας που χαρακττήριζε τις παλιότερες, λιγότερο απρόσωπες, δυτικές κοινωνίες.

Πολλοί φάνηκαν να πείστηκαν ότι χώρες όπου υπάρχει αυτή η με στόμα σε στόμα πληροφορία,
όπως για παράδειγμα στη Λιβύη πριν τον πόλεμο,
με τα τοπικά της συμβούλια, τις συχνές συνελεύσεις τους και την επιλογή τοπικών αντιπροσώπων στην κεντρική δίοικηση μετακλητών ανά πάσαν στιγμή από τα συμβούλια που τους εξέλεξαν,
υστερούν των δυτικών δημοκρατιών.

Μερικοί δεν νομίζουμε ότι η ελπίδα έχει ευοδωθεί.

Σ΄αρκετούς ο αρχικός ενθουσιασμός δείχνει να υποχωρεί.
Ιστολόγια αραιώνουν τις αναρτήσεις τους, άλλα σταματούν εντελώς
και, αν κρίνει κανείς από τα σαφώς λιγότερα σχόλια από πριν στα ιστολόγια μεγάλης επισκεψιμότητας,
μάλλον και η αναγνωσιμότητα αρκετών άλλοτε δημοφιλών ιστολογίων φθίνει.

Ίσως να κάνω λάθος καθώς και η δική μου δικτύωση φθίνει και μπορεί να επηρεάζει την εκτίμησή μου αυτή.

Η σημερινή συγκυρία και η ανάγκη να αγωνιστούμε για την αλήθεια

Σήμερα στον κόσμο συμβαίνουν πολλά και επαπειλούνται πολλά.
Αρκετοί λένε ότι ενδεχόμενη σύρραξη με το Ιράν, άμεσα, ή έμμεσα μέσω Συρίας,
θα σηματοδοτήσει γενικότερη σύρραξη που θα αλλάξει τη μορφή του πλανήτη μας όπως τον ξέρουμε. «Χάρις» στα τεχνολογικά επιτεύγματά μας.

Ίσως ήρθε η ώρα να δούμε τις αγκυλώσεις (1) μας που μας καθηλώνουν
και να χρησιμοποιήσουμε τα πληκτρολόγιά μας να αγωνιστούμε για την αλήθεια.
____________________________________________________

(1) Είναι στενάχωρο να βλέπει κανείς πόση ενέργεια αναλώνουν μερικοί από τους επαγγελματίες ή ερασιτέχνες των ιστολογίων να ανακυκλώνουν συνεχώς πληροφορίες οι οποίες έχουν με στοιχεία διαψευστεί υπηρετώντας μικροκομματικές σκοπιμότητες
(κάποιοι μάλιστα απ αυτούς, λόγω της ιδιότητάς τους, μάλλον γνώριζαν ότι είναι ανυπόστατες και πριν διαψευτούν)

Ενδεικτικές τέτοιες ψευδείς πληροφορίες που συνεχίζουν να ανακυκλώνονται:

- Μαγειρεύτηκαν τα δημοσιονομικά στοιχεία για να συμμετάσχει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη, βλ. διάψευση Εδώ

- Το Πασόκ σπατάλησε το δημόσιο χρήμα για να εξοφλήσει δάνειο πλέον των 100 εκ. ευρώ για το μέγαρο της μουσικής ως εκδούλευση σε γνωστό μεγαλοεκδότη,
ενώ έχει δημοσιοποιηθεί ότι για το δάνειο αυτό είχε δεσμεύσει ως εγγυητή το δημόσιο η ΝΔ.
(Σημειωτέον ότι η δημοσιογράφος – ιστολόγος που το επικαλείται ήταν βουλευτής της ΝΔ, Γραμματέας της Επιτροπής Εξωτερικών και Αμυνας και Αν. Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής της Ν.Δ).

Σε αρκετές άλλες θα αναφερθούμε σε κάποιες από τις επόμενες αναρτήσεις.

Τηλέφωνα και διευθύνσεις αλληλοβοήθειας - Χώροι για όσους δεν έχουν στέγη

2012-01-21T23:40:00.003+02:00

"Θα έβγαινα στον δρόμο για να φτιάξουμε έναν κοιτώνα
για τους άστεγους ή για τις ξένες πόρνες.
Η Αριστερά δεν έχει κάνει ένα κοιτώνα σίτισης, έναν χώρο υποδοχής
για τις γυναίκες του τράφικινγκ, για τους άνεργους, για τους μετανάστες.
νει το κράτος και όλοι οι φαρισαίοι και δεν κάνουμε εμείς
που ενδιαφερόμαστε πραγματικά για αυτούς".
βλ. Ο Π. Παπαδόπουλος, ο πάλαι ποτέ Κάιν των Εξαρχείων,
μιλάει για τις ομορφιές, αλλά και τα λάθη του «κινήματος»

Aπό το ΤVΧS με τίτλο:

Ανακοινώσεις χώρων στέγασης για τους αστέγους

Κρατήστε τα παρακάτω τηλέφωνα και διευθύνσεις.
Κοινοποιήστε όπου μπορείτε.

Όσοι πολίτες εντοπίσουν αστέγους που χρειάζονται βοήθεια,
μπορούν να απευθυνθούν:

ΑΘΗΝΑ

ΚΥΑΔΑ Τηλ: 210 5246515 και 210 5239465

ΚΛΙΜΑΚΑ Κων/πολεως 30, Τ.Κ. 118 54, Βοτανικός.
Τηλ: 210 3410462 , 210 3417773
e-mail: homeless@klimaka.org.gr

Το κέντρο θα παραμείνει ανοικτό σε 24ωρη βάση παρέχοντας σε άστεγους της Αθήνας καταφύγιο και είδη ά ανάγκης.
Παράλληλα η ομάδα παρέμβασης στο δρόμο πραγματοποιεί streetwork σε στέκια αστέγων ανταποκρινόμενη στις αυξημένες, λόγω των ακραίων καιρικών συνθηκών, ανάγκες επιβίωσης στο δρόμο.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Θερμαινόμενους στεγασμένους χώρους εξασφάλισε για τους αστέγους ο δήμος Θεσσαλονίκης ενόψει του κύματος κακοκαιρίας που αναμένεται να πλήξει τη χώρα.
Οι χώροι αυτοί βρίσκονται:

Ε’ ΚΑΠΗ (Παράρτημα 13ο), οδός Γαμβέτα 56 και Φλέμιγκ 36 κατά τις ώρες από 8:00 πμ - 9:00 μμ.
Τηλ. 2310 838603 , Fax 2310 838601

13ο Γυμνάσιο, οδός Εθν. Αμύνης 26 κατά τις βραδινές ώρες από 9:30 μμ - 8:00 πμ

Είναι προσβάσιμοι για όσους έχουν ανάγκη από προσωρινή φιλοξενία εξαιτίας του ψύχους καθ’ όλο το εικοσιτετράωρο στη διάρκεια των επόμενων ημερών.

Δωρεάν φαγητό

Iδρυμα Αστέγων Δήμου Αθηναίων Πειραιώς 35, Αθήνα.
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 2105239465 2105246516
e-mail: kyada@otenet.gr    http://www.kyada.gr/

Το Ίδρυμα Αστέγων Δήμου Αθηναίων έχει ανάγκη από ρούχα, σεντόνια, παπλώματα.
Εάν έχετε ρούχα (παιδικά /γυναικεία/ανδρικά), σεντόνια, παπλώματα που δεν χρειάζεστε πια, το ίδρυμα αστέγων Κ.Υ.Α.Δ.Α. δέχεται καθημερινά προσφορές 8:00-3:00

Γιατροί του Κόσμου

Τηλ: 210.32.13.150 & 210.32.13.850

Επικοινωνία: Χριστίνα Σαμαρτζή (Αθήνα).
Σαπφούς 12, 105 53 Αθήνα. ( http://g.co/maps/7zxvf)
info@mdmgreece.gr    http://mdmgreece.gr/

Πιο συγκεκριμένα, χρειαζόμαστε ΑΜΕΣΑ:

• Γάλα (Κουτιά)
• Παιδικά Γάλατα
• Παιδικές Τροφές
• Ρύζι
• Όσπρια
• Μακαρόνια
• Λάδι

Τόποι συγκέντρωσης τροφίμων:

• Σαπφούς 12, πλατεία Κουμουνδούρου, Αθήνα
• Αριστείδου 5 & Ξενοφώντος, Πέραμα
• Ίωνος Δραγούμη 65, Θεσσαλονίκη
• Μπόνιαλη 11, Χανιά
• Κράνου 13, Καβάλα

Οι Γιατροί του Κόσμου, σύμφωνα με τις αρχές τους και την πάγια τακτική της Οργάνωσης, θα παραδώσουν οι ίδιοι όλο το υλικό στον πληθυσμούς που το έχουν ανάγκη.

Ομάδα ΡΕΤΟ, πρώην ναρκομανών.

Τηλ. 210 66 25 096

Παίρνουν οτιδήποτε, είτε λειτουργεί, είτε όχι, και απασχολούν άτομα για επισκευές ή κατασκευές.
Έχουν ένα ή δύο μαγαζιά με μεταχειρισμένα αντικείμενα/έπιπλα κτλ.
Παραλαμβάνουν από το σπίτι, μεγάλα και μικρά αντικείμενα (έπιπλα, ηλεκτρικές/ηλεκτρονικές συσκευές, ρούχα, παιχνίδια κ.ά)

«Πράσινος Γάτος»: ανακύκλωση προϊόντων

Ιπποκράτους 142, 6979178257

Ο Πράσινος Γάτος δέχεται τα πράγματα που δεν χρειαζόμαστε πια.

Αντί να τα ανεβάσουμε στο πατάρι ή (πόσω μάλλον) να τα πετάξουμε στα σκουπίδια, μπορούμε να ανηφορίσουμε την οδό Ιπποκράτους και να αφήσουμε τη κ. Σοφία Φιλέρη και το... γάτο της να βρουν γι' αυτά νέο ιδιοκτήτη. Προηγουμένως, η Σοφία θα έχει... ζυγίσει το νέο εμπόρευμα και θα μας έχει δώσει ένα άκρως συμβολικό αντίτιμο.

Στον Πράσινο Γάτο μπορεί κανείς να βρει πληθώρα αντικειμένων, από ρούχα (τα οποία, σημειώνουμε, πλένονται σε επαγγελματικά πλυντήρια με έξοδα της ιδιοκτήτριας και σιδερώνονται από την ίδια!), μέχρι CD, DVD, βιβλία σε όλες τις γλώσσες, παιχνίδια, αλλά και χειροποίητα αντικείμενα, με τιμές από 1,5 ευρώ μέχρι περίπου 50 (τόσο κοστολογήθηκε ένα επώνυμο ταγιέρ).

Ο Γάτος τροφοδοτεί συνεχώς οργανώσεις, όπως π.χ. η "Κλίμακα" η οποία δραστηριοποιείται στο χώρο των αστέγων, ενώ βρίσκεται σε συνεργασία και με βιοτεχνία στα Καμίνια που φτιάχνει στουπιά από ανακυκλωμένα υφάσματa

(από άρθρο της εφημερίδας Καθημερινή).

SKOROS

O Σκοροχώρος βρίσκεται στην γωνία Ζ. Πηγής & Ερεσού στα Εξάρχεια.
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6981076913 (μόνο στις ώρες λειτουργίας του Σκόρου)

Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα - Πέμπτη 17:30 20:30 Παρασκευή 17:30 22:30 Σάββατο 11:30 15:00

Στο πλαίσιο της προσπάθειάς για μια αλληλέγγυα οικονομία και μια εναλλακτική μορφή οικονομικής ζωής, ο Σkόρος αποφάσισε να πειραματιστεί με έναν διαφορετικό τρόπο «κατανάλωσης».

Ένα πάρε-δώσε χωρίς χρήματα, έναν χώρο ανταλλαγής και αλληλεγγύης.

Στο χαριστικό παζάρι υπάρχουν διάφορα αντικείμενα που για κάποιον δεν είναι χρήσιμα αλλά που κάποιος άλλος μπορεί να τα χρειάζεται.
Επειδή δεν είναι όλα για τα σκουπίδια: τα πράγματα χάνουν την αξία τους όταν δεν χρησιμοποιούνται.

Ξαναδίνουμε αξία, προσφέρουμε πράγματα αχρησιμοποίητα αλλά όχι άχρηστα.
Χωρίς τιμή (γιατί άλλο αξία και άλλο τιμή), χωρίς χρήματα.
Χωρίς να χρειάζεται να φέρουμε κάτι για να πάρουμε κάτι άλλο.

Μόνος όρος: να χρησιμοποιήσουμε αυτό που θα πάρουμε.

Η επαναχρησιμοποίηση δεν είναι άμυνα ή μειονέκτημα, είναι πρόταση και στόχος.
Δεν σημαίνει φιλανθρωπία ή άδειασμα της αποθήκης και της ντουλάπας μας αλλά αλληλεγγύη.
Χωρίς αντίτιμο σημαίνει προσφέρω, μοιράζομαι.

Φέρτε αντικείμενα, ρούχα, βιβλία, cd, και ό,τι άλλο δεν χρησιμοποιείτε στο πατάρι του Σπόρου και πάρτε ό,τι σας είναι χρήσιμο!

Για τα προϊόντα που μπορεί να βρει κανείς στον Σκόρο, αλλά και περισσότερες πληροφορίες για τη φιλοσοφία του, επισκεφτείτε το http://skoros.espiv.net/about

xariseto.gr (Reuse, Reduce, Recycle)

Στο πλαίσιο της προσπάθειάς για μια αλληλέγγυα οικονομία και μια εναλλακτική μορφή οικονομικής ζωής, το xariseto.gr  προτείνει ένα διαφορετικό τρόπο «κατανάλωσης».

Ένα πάρε-δώσε χωρίς χρήματα, ένα χώρο αλληλεγγύης. Στο website μπορεί να βρει κανείς διάφορα αντικείμενα που για κάποιον δεν είναι χρήσιμα αλλά κάποιος άλλος μπορεί να τα χρειάζεται. Εξάλλου, όπως λένε και οι δημιουργοί του xariseto.gr,
"Η επαναχρησιμοποίηση δεν είναι ντροπή ή μειονέκτημα, είναι πρόταση και στόχος , είναι ένας εναλλακτικός τρόπος ανακύκλωσης!" http://www.xariseto.gr/

Βλ. και

- Γίναμε δυστυχώς Ευρώπη - Ας επανεύρουμε την ανθρωπιά μας

- Αλαζονεία

Μια ακόμη υποκρισία των ημερών - H παράνομη και η νόμιμη τοκογλυφία, τα παράνομα στοιχήματα και τα νόμιμα CDS

2012-01-20T14:44:00.005+02:00

Αλληλούια πολυεθνικές, τραπεζίτες κερδοσκόποι
ότι εσείς διαφεντεύετε τη μοίρα των θνητών
(με την κατανόηση του G.F. Handel)

Ότι η ισχύς είναι το μέτρο των πραγμάτων στον κόσμο μας το γνωρίζουμε όλοι μας.
Αυτό που είναι αποδεκτό για κάποιον που είναι ισχυρός μπορεί να είναι παράπτωμα μεγάλο για κάποιον άλλον.
Αυτό για το οποίο μπορεί κάποιος ισχυρός να επαίρεται και να εξυμνείται μπορεί να τιμωρείται με την εσχάτη των ποινών σε κάποιον άλλο.

Το βλέπουμε κάθε φορά στους πολέμους, στα πεδία των μαχών.

Ηθικοί αυτουργοί και εκτελεστές εν ψυχρώ κατά συρροήν δολοφονιών ζουν και...αυτοκρατορεύουν,
ενώ άλλοι με πολύ λιγότερα θύματα και λιγότερο ειδεχθή εγκλήματα αποκηρύσσονται και εξοντώνονται.

Το βλέπουμε συνεχώς στα πεδία της ειρήνης.

Το επαληθεύουμε στην ειδησεογραφία των ημερών.
Εξαρθρώθηκε λέει κύκλωμα τοκογλυφίας.
Θύματα κάποιοι που βρέθηκαν σε ανάγκη και συναίνεσαν στον τοκογλυφισμό τους.

Τα κυκλώματα τοκογλυφίας σε βάρος κρατών και πολιτών που δεν συναίνεσαν στον τοκογλυφισμό τους δεν είναι μεμπτά και δεν εξαθρώνονται.

Εξαθρώθηκε κύκλωμα στοιχημάτων σε κυνομαχίες λένε κατά καιρούς.
Θύματά τους ατυχείς σκύλοι που εκπαιδεύτηκαν να σκοτώνουν ο ένας τον άλλο.

Τα κυκλώματα στοιχημάτων σε κρατομαχίες για το ποιο κράτος θα εκπέσει που εξοντώνουν ψυχολογικά και κυριολεκτικά ανθρώπους που δεν συμμετείχαν και δεν στοιχημάτισαν σ΄αυτές, δεν κρίνονται μεμπτά και δεν εξαθρώνονται.

Η υποκρισία των ισχυρών. Κάποιες από τις πολλές εκφάνσεις της.

Μόνον που με την υποκρισία αυτή έχουμε μπολιαστεί και πολλοί άλλοι.

Βλ. και
- Τα "PIGS" και οι Μεγαλο - Γεροντοκόρες
- Ένας αντεστραμμένος κόσμος
- Για Ένα Άλλο Πλαίσιο Αναφοράς του Κόσμου

ΜΜΕ και αναγνώστες-θεατές - Μια αποκαλυπτική ευχετήρια κάρτα

2012-01-11T23:05:00.007+02:00

www.youtube.com/watch?v=Vnp4kj5lLOU&feature=player_embedded

Είμαστε ευγνώμονες στην Washington Post, τους New York Times,
το περιοδικό Times και άλλες μεγάλες εκδόσεις των οποίων οι
διευθυντές έχουν συμμετάσχει στις συνεδριάσεις μας και έχουν
σεβαστεί τις υποσχέσεις διακριτικότητάς τους για σχεδόν σαράντα έτη.

Θα ήταν αδύνατο για μας να αναπτύξουμε το σχέδιό μας για τον κόσμο

εάν έπεφταν επάνω μας τα φώτα της δημοσιότητας όλα αυτά τα έτη.

Ο κόσμος είναι τώρα πιο μπερδεμένος και έτοιμος για μια παγκόσμια
κυβέρνηση. Η υπερεθνική κυριαρχία μιας διανοητικής ελίτ και των
παγκόσμιων τραπεζιτών είναι σίγουρα προτιμότερη από τις
δημοκρατίες των περασμένων αιώνων
David Rockefeller - Wikiquote

Θα γνωρίζουμε ότι το πρόγραμμά μας της παραπληροφόρησης έχει

ολοκληρωθεί, όταν όλα όσα πιστεύουν οι αμερικανοί είναι ψευδή "
Γουίλιαμ Κέισι, διευθυντής της CIA

(στην πρώτη συνάντησή του με το προσωπικό, 1981),

βλ. Revealing Quotes from the Powerful

Η παρακάτω εικόνα είναι από την πρωτοχρονιάτικη κάρτα του Αμερικανικού δικτύου ειδήσεων Fox News (ιδιοκτησίας του Rupert Murdoch), βλ. Εδώ.

Στην εικόνα οι αναβάτες στα τέσσερα έλκυθρα είναι τα τέσσερα δημοφιλή δίκτυα ειδήσεων των ΗΠΑ με διεθνή εμβέλεια:
το Fox News απεικονιζόμενο με μια αλεπού καρτούν (Fox σημαίνει αλεπού) και τα δίκτυα ABC, NBC και CBS απεικονιζόμενα με καρτούν που φέρουν το λογότυπό τους, βλ. παρακάτω εικόνες

Στην πλαγιά αριστερά αναβάτες χωρίς έλκυθρο να κοιτούν αυτούς στα έλκυθρα είναι τα δίκτυα CNN and MSNBC.

Tα έλκυθρα των ειδησεογραφικών δικτύων τα σέρνουν τα πρόβατα τηλεθεατές και αναγνώστες αυτών των δικτύων.

Στο πίσω μέρος της κάρτας υπάρχει ποίημα για την πρωτιά του Fox news που κάνει σκόνη τα άλλα ειδησεογραφικά δίκτυα.

Την κάρτα αυτή δεν την έστειλε το Fox News στα πρόβατα που έχει ζέξει να σέρνουν το έλκυθρό του.
Την έστειλε σ΄αυτούς που είναι οι αναβάτες.
Είναι γραμμένη στη γλώσσα που μιλούν μεταξύ τους οι αναβάτες και όχι σ΄αυτήν που μιλούν για να ακούν τα πρόβατα πελάτες.

Μέρες που είναι για να δούμε το φως στο τούνελ που όλο μας λένε οι εγχώριοι αναβάτες ότι δε λέει να φανεί,
σας παρουσιάζουμε και μια άλλη γιορταστική κάρτα της αλεπούς, τη χριστουγεννιάτικη (1):

Στη θαλπωρή της φάτνης-φωτιάς δύο αλεπούδες σουβλίζουν έναν από τους άλλους αναβάτες-ανταγωνιστές.

Δυο πρόβατα κοιτούν αμέριμνα το τελετουργικό της γέννησης-θανάτωσης ανυποψίαστα για τη σούβλα που τα περιμένει κι αυτά μετά.

Μόνο που όπως μας λένε οι παλιοί, οι αλεπούδες συχνά πέφτουν στο λάκκο που σκάβουν στους άλλους.

Ας ελπίσουμε ότι οι ιστορίες αυτές θα επαληθευτούν και τα πρόβατα θα υποψιαστούμε και θα εγκαταλείψουμε την αλεπού και τους ανταγωνιστές να σκάβουν ο ένας το λάκκο του άλλου χωρίς θεατές.

Bλ. και

- Η Διασύνδεση ΜΜΕ και Πολέμων - Πως "φυτεύονται" οι ιστορίες της CIA στα ΜΜΕ

- Η Πολεμική Προπαγάνδα των ΜΜΕ ένα από τα Τρία Στάδια Σχεδίου της CIA για Εξόντωση του Καντάφι

- Ο Πόλεμος στο Νου σου - Θυμήσου Ποιος Είσαι

_________________________________________

(1) Η αλεπού απασχόλησε τα πρόβατα με τη χριστουγεννιάτικη κάρτα του Λευκού Οίκου, την παρακάτω θαλπωρική και ιδιαίτερα καλλιτεχνική γιορταστική κάρτα:

Η αλεπού εφιστά την προσοχή στα πρόβατα ότι η κάρτα αντί για το χριστουγεννιάτικο δέντρο έχει το σκύλο της προεδρικής οικογένειας, βλ. No Christmas in White House Card

Για το σοβαρό αυτό θέμα τους εκθέτει τα σχόλια πολιτικών παραγόντων που τους έθεσε υπόψιν το θέμα.
Κι αυτοί αφού ευχαρίστησαν για την καθόλα χριστουγεννιάτικη κάρτα της αλεπούς, εξέφρασαν σοβαρές ανησυχίες για το παράπτωμα αυτό του Λευκού Οίκου.

Βρήκαν επιτέλους κάτι να τον αμαυρώνει.

Ετικέτες: ΜΜΕ-κρατία

Νέα στοιχεία και μια ιστορία από τη Λιβύη. Ένα δις το κόστος του πολέμου για την Ελλάδα;

2012-01-07T22:10:00.006+02:00

Family murdered by NATO in Sorman Libya, Where are the condemnations?

Το άλμπουμ ενός τραγικού πατέρα
Η "προστασία των αμάχων" επί τω έργω Εδώ

Σε συνέδριο που διοργάνωσαν στις 9 Δεκεμβρίου Γάλλοι νομικοί
σχετικά με τον πόλεμο στη Λιβύη στο οποίο συμμετείχαν ως ομιλητές
γνωστοί καθηγητές του διεθνούς δικαίου από Αυστρία, Ρωσία και Γερμανία
ο πρώην υπουργός εξωτερικών της Γαλλίας Roland Dumas απεκάλυψε ότι
οι ΗΠΑ από το 1983 πίεζαν τη Γαλλία για επίθεση στη Λιβύη.
Όλοι οι προηγούμενοι πρόεδροι αντιστέκονταν στις πιέσεις αυτές.
Μόνον ο νυν πρόεδρος της Γαλλίας φάνηκε ανάξιος των προκατόχων
του και ενέδωσε, ηγούμενος μάλιστα της επίθεσης.

Σε βιβλίο του που κυκλοφόρησε αυτές τις ημέρες μαζί με τον γνωστό
νομικό Jacque Verges τεκμηριώνει γιατί ο Γάλλος πρόεδρος πρέπει να
διωχθεί για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στη Λιβύη
βλ. THE LIBYAN WAR: REVELATIONS OF FORMER FRENCH FOREIGN MINISTER

Όταν η δύση θα έχει καταρρεύσει από το ψέμα πάνω στο οποίο
είναι χτισμένη, σαφής τεκμηρίωση θα δείξει τον μιντιακό
πόλεμο στη Λιβύη με τόσα πολλά στοιχεία όσο ποτέ άλλοτε.

Moussa Ibrahim, εκπρόσωπος τύπου σε συνέντευξή του στις 21.8.2011

για το μακελειό του ΝΑΤΟ στην Τρίπολη της Λιβύης

Η ιστορία

20 Ιουνίου του 2011 στη μικρή ήσυχη και ειρηνική πόλη Sorman, 45 μίλια δυτικά της πρωτεύουσας της Λιβύης στα παράλια της Μεσογείου:

Παιδικές ανέμελες φωνές ακούγονται από ένα ολοφώτιστο σπίτι.
Μια μεγάλη τούρτα με κεράκια περιμένει τα παιδιά πάνω σε ένα στολισμένο τραπέζι.
Είναι η τούρτα γενεθλίων του μικρού φίλου τους, του Khweldi.
Τα έχει καλέσει μαζί με τους γονείς τους να γιορτάσουν τα γενέλθιά του.
Κλείνει τα τρία του χρόνια.

Μαζί με την αδελφή του, τη μικρή Khaleda, πέντε χρονών και τη ξαδέλφη τους, τη μικρή Salam, ενάμισυ χρονών, ξεναγεί τους μικρούς φίλους του στον κήπο τους με τα δέντρα και τα μικρά ζώα.
Η μαμά του, η νεαρή Safa, αγαπά πολύ τα παιδιά της και όλα τα παιδιά
Είναι έγκυος, κοντεύει να γεννήσει.

Ο μπαμπάς τους είναι κι αυτός εκεί.
΄Υπεραγαπά τα παιδιά του και τη μαμά τους, τη σύντροφο της ζωής του.
Το γνωρίζουν όλοι στη γειτονιά.
Τον μπαμπά τους τον σέβονται και τον αγαπούν όλοι στη μικρή πόλη.
Έχει αφιερώσει τη ζωή του να υπηρετεί όσους έχουν ανάγκη, ιδιαίτερα τα μικρά παιδιά.
Ορφανά επισκέπτονται συχνά το σπίτι του και παίζουν με το μικρά ζώα στον κήπο του σπιτιού.

Είναι ο Khaled K. El-Hamedi, 37 ετών, πρόεδρος του Διεθνούς Οργανισμού για Ειρήνη, Φροντίδα και Ανακούφιση (IOPCR), ενός από τους μεγαλύτερους ανθρωπιστικούς οργανισμούς της Λιβύης για παιδιά.
Βοηθάει παιδιά σε εμπόλεμες περιοχές. έχει βοηθήσει τα ορφανά στη Βοσνία, τη Γάζα, την Παλαιστίνη όπου και έχει συμβάλει στη συμφιλίωση Χαμάς και Φατάχ.

Όλα κυλούν όμορφα στο πάρτι.
Όλα, εκτός από κάτι που κανείς δεν το προσέχει.
Σε κάποια άκρη, δυο άγνωστοι στέκονται σιωπηλοί και παρατηρούν.
Προσποιούνται ότι συμμετέχουν στο πάρτυ αλλά κάποια έγνοια τους διακατέχει. Κάποια στιγμή σηκώνονται και περιδιαβαίνουν το σπίτι. Φαίνεται να τους ενδιαφέρει πολύ αυτό το σπίτι και τα κατατόπια του.

Το πάρτυ τελειώνει, φεύγουν οι καλεσμένοι, τα παιδιά και η μαμά πέφτουν να κοιμηθούν.
Είναι κουρασμένοι, αλλά πολύ ευχαριστημένοι.
Το πρωί θα ξυπνήσουν και θα αναπολήσουν όσα συνέβησαν στο πάρτυ.

Τρία παιδικά κορμάκια παραμορφωμένα κείτονται διασκορπισμένα στα ερείπια του σπιτιού το επόμενο πρωί.
Πιο πέρα μια έγκυος γυναίκα. Αγνώριστη κι αυτή. Πιο πέρα μια άλλη γυναίκα. Πιο πέρα κι άλλοι.

Ένας άντρας, ανήμπορος, γονατισμένος κοντά τους. Ένας πατέρας, ένας σύζυγος.

Είχε μεγάλο κρίμα και έπρεπε να τιμωρηθεί.
Ήταν γιος ενός επαναστάτη.
Ο πατέρας του και μερικοί άλλοι είχαν απελευθερώσει τη χώρα τους από το ζυγό των αποικιοκρατών.

Δεν πέτυχαν τον ίδιο, τουλάχιστον πέτυχαν την οικογένειά του.
Η επιχείρησή τους ήταν επιτυχής.
Τους έδωσαν σήμα μη επανδρωμένα σκάφη που πετούσαν στην περιοχή και
οι σπιούνοι που είχαν στείλει στο πάρτυ.

Κόσμος πολύς στέκεται βουβός στα ερείπια του σπιτιού.
Τύψεις καταλαμβάνουν κάποιους απ αυτούς.
Θυμούνται τώρα την περίεργη συμπεριφορά των αγνώστων στο πάρτυ και μέμφονται τον εαυτό τους που δεν έδωσαν προσοχή.

Οργή, πολλή οργή επικρατεί για τους δολοφόνους.
Ερωτήματα, πολλά ερωτήματα:
Είναι άνθρωποι αυτοί;
Έχουν παιδιά; Παίζουν με αυτά;
Με το αίμα στα χέρια;
Ήτανε ποτέ παιδιά; Έπαιξαν με τα άλλα παιδιά;
Το θυμούνται ακόμη;
Αρρώστησαν ποτέ; Πόνεσαν ποτέ; Σκέφτηκαν ότι είναι θνητοί;
Το θυμούνται ακόμη;

Μόνον ο πατέρας στέκεται σιωπηλός.
Έχει δει με τα μάτια του πολλά στις αποστολές του.
Έχει δει πολλά παιδιά μακελεμένα στην Παλαιστίνη.

Έχει βιώσει τον πόνο πολλών ανθρώπων.
Είναι ένας άνθρωπος που πονάει πολύ, πονάει βαθιά.
Δεν έχει χώρο μέσα του για μίσος και οργή.
Ο πόνος του για τους δικούς του ανθρώπους μετουσιώνεται σε αγάπη και προσφορά.
Δεν νοιώθει μίσος δηλώνει.
Θα συνεχίσει το έργο του. Θα συνεχίσει να αφιερώνει τον εαυτό του στην υπηρεσία των συνανθρώπων του που έχουν ανάγκη.

Έφτιαξε μια ιστοσελίδα με τις φωτογραφίες των παιδιών του και την τραγική μοίρα τους.
Να υπάρχει να μας θυμίζει την αμαρτία μας.
Μέχρι να ασχοληθούμε κάποτε με αυτή.

Την ιστορία αυτή την εξιστορούν τρεις δυτικοί δημοσιογράφοι:
- ο Franklin Lamb Εδώ
- ο Thierry Meyssan. από το ανεξάρτητο δίκτυο Voltairenet.org Εδώ
- ο Γάλλος Michel Collon στο πιο κάτω βίντεο με τίτλο:

Σαρκοζί και κομπανία, πόσα παιδιά σκοτώσατε απόψε;

“
Η ομερτά της σιωπής

Δεν είναι μόνον η οικογένεια αυτού του ευγενούς ανθρώπου που ξεκληρίστηκε στη Λιβύη από τα βομβαρδιστικά του ΝΑΤΟ.
Είναι πολλές άλλες οικογένειες.
Είχαμε αναφερθεί σε κάποιες απ΄αυτές παλιότερα.

Καμία απ αυτές δεν βρήκε το φως της δημοσιότητας.
Καμία απ΄αυτές τις ιστορίες δεν απασχόλησε τα ελληνικά ΜΜΕ.

Όταν πριν κάμποσους μήνες διάβασα και είδα το βίντεο με το βομβαρδισμό του δικτύου ύδρευσης και μετά το βομβαρδισμό του εργοστασίου που έφτιαχνε τους σωλήνες για να μην μπορεί να επισκευαστεί,
σκέφτηκα ότι την επόμενη θα ήταν πρωτοσέλιδο στις εφημερίδες και κεντρική είδηση στα δελτία ειδήσεων.
΄
Το δίκτυο ύδρευσης που βομβάρδισαν ήταν μοναδικό στον κόσμο στο είδος του, το όγδοο θαύμα του κόσμου για κάποιους,
ένα έργο της «παλιάς» Λιβύης στην υπηρεσία ολόκληρης της Αφρικής που φιλοδοξούσε να αρδεύσει την έρημο και να απεξαρτήσει την ήπειρο από την αρπάγη της Παγκόσμιας τράπεζας και του Δ.Ν.Τ.
Ένα έργο πνοής, 25 δισεκατομμυρίων, εξ ολοκλήρου από τα διαθέσιμα του κράτους της Λιβύης χωρίς τον παραμικρό δανεισμό.

Και, όμως, δεν διάβασα ούτε άκουσα τίποτα την επομένη στις εφημερίδες και τα κανάλια γι αυτό το έγκλημα πολέμου, γι αυτό το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.

Σκέφτηκα ότι, ίσως, το επισκίασε η επικαιρότητα με το περίεργο μακελειό στη Νορβηγία .
Βέβαια και στη Λιβύη μακελεύονταν την ίδια εποχή παιδιά και μεγάλοι, αλλά δεν ήταν δα και δυτικοί.

Όταν μετά διάβασα και είδα βίντεο με τον βομβαρδισμό του δικτύου της κρατικής τηλεόρασης και ραδιοφωνίας της Λιβύης σκέφτηκα πάλι ότι αυτό θα ήταν τουλάχιστον μια από τις ειδήσεις.
Όταν είχαν βομβαρδίσει την τηλεόραση στη Σερβία ήταν κεντρική είδηση στα δελτία ειδήσεων.
Και πάλι δεν είπαν και δεν έγραψαν τίποτα.

Κατάλαβα ότι δεν επρόκειτο τελικά να γράψουν και να πουν τίποτα για τα εγκλήματα αυτού του πολέμου.
Το έργο της δαιμονοποίησης του Λίβυου ηγέτη και της Λιβυκής αντίστασης είχε επιστημονικά σχεδιαστεί και απέδιδε καρπούς.

Καταλαβαίνω την απόκρυψη από το Αμερικανικό κοινό. Ο «ελεύθερος» τύπος στις ΗΠΑ πάντα του επεφύλασσε ξεχωριστή μεταχείρηση.
Αυτήν, όμως, την ομερτά σιωπής στην Ελλάδα δεν μπορώ να την κατανοήσω.
Για πρώτη φορά στη νεώτερη ιστορία της η Ελλάδα συμμετείχε ενεργά σε έναν πόλεμο και πέρασε απαρατήρητο.
Οι περισσότεροι δεν έμαθαν καν γι αυτή τη συμμετοχή.
Τα κανάλια ενημέρωναν για την "επανάσταση". Ξιφουλκούντες καθημερινά αρθρογράφοι εφημερίδων δεν αναφέρθηκαν ούτε μια φορά στο θέμα.
Κατά την εισβολή των Αμερικανών στο Ιράκ και το Αφγανιστάν διαβάζαμε στις εφημερίδες πύρινα άρθρα.
Ντοκιμαντέρ προβάλλονταν από την κρατική τηλεόραση για τη μοίρα των παιδιών αυτών.

Για τη Λιβύη είχε γυριστεί το 2004 ένα ιδιαίτερα κατατοπιστικό ντοκιμαντέρ από τον Εξάντα που έδειχνε μιαν άλλη Λιβύη απ΄αυτήν που πρόβαλλαν στα κανάλια και τις ανταποκρίσεις ξένων δικτύων που αναπαρήγαγαν οι εφημερίδες.
Το ντοκιμαντέρ αυτό θα μπορούσε να είχε αποτελέσει ανάχωμα στην τόσο καλά σχεδιασμένη δαιμονοποίηση του Καντάφι και της "δεινοπαθούσας" Λιβύης.

Σε αυτό υπάρχουν μαρτυρίες για τη μεγάλη υποστήριξη που είχε ο Καντάφι από τους Λίβυους,
για τον πλούτο που τους μοίρασε,
για την ισχυρή θέση και τις ελευθερίες που απολάμβαναν οι γυναίκες σε όλα τα επαγγέλματα και τα πανεπιστήμια, μοναδικές σε όλο τον μουσουλμανικό κόσμο,
για την πρώτη γυναίκα πιλότο σε αεροσκάφος των Λιβυκών αερογραμμών,
για τα μεγάλα έργα υποδομών που έγιναν επί Καντάφι, όπως αυτό του «Μεγάλου Τεχνητού Ποταμού», το θεωρούμενο ως το μεγαλύτερο τεχνικό έργο στον κόσμο, το όγδοο θαύμα του κόσμου κατά μερικούς, κ.α.

Κι όμως το ντοκιμαντέρ αυτό είχε απενεργοποιηθεί όλη τη διάρκεια του πολέμου.
Τελευταία φορά που επισκέφτηκα την ιστοσελίδα του Εξάντα , λίγες ημέρες μετά την δολοφονία του Καντάφι, εξακολουθούσε να υπάρχει η πληροφορία:
"Θα είναι διαθέσιμο προσεχώς"

Σε παλιότερες αναρτήσεις είχα παραθέσει ένα βίντεο διάρκειας πέντε λεπτών με την εισαγωγή του ντοκιμαντέρ που είχα εντοπίσει στο διαδίκτυο.
Σήμερα το ίδιο βίντεο διαρκεί 60 λεπτά και καλύπτει όλο το ντοκιμαντέρ του Εξάντα.

Το παραθέτω ξανά παρακάτω, καθώς όσοι το είδαν παλιότερα είδαν μόνο την εισαγωγή σ΄αυτό.

Watch Εξάντας - Λιβύη in News | View More Free Videos Online at Veoh.com

Μπορεί να το δει κανείς και στη σελίδα του Εξάντα Εδώ σε τέσσερα μέρη και στο Youtube Εδώ.

Πολλά απ΄ αυτά που περιγράφονται στο ντοκιμαντέρ σήμερα έχουν γίνει λίγο-πολύ γνωστά σε αρκετούς, μέσα από εναλλακτικές πηγές πληροφόρησης και από τις εκ των υστέρων πληροφορίες δυτικών ΜΜΕ.

Τι κρίμα που και η μαρτυρία αυτή ήρθε τόσο καθυστερημένη!

Άραγε, γιατί δεν ήταν διαθέσιμο το ντοκιμαντέρ τότε που θα μπορούσε να παίξει κάποιο ρόλο,
που θα μπορούσε να κλονίσει την τόσο καλά σχεδιασμένη προπαγάνδα των εισβολέων;

Τι κρίμα που σιώπησαν όλοι όσοι ήταν σε θέση και μπορούσαν να γνωρίζουν!

Πόσο κόστισε για την Ελλάδα ο πόλεμος;

Η Ελλάδα συμμετείχε στον πόλεμο στη Λιβύη με
- τέσσερα F-16,
- ένα ιπτάμενο ραντάρ,
- δύο ελικόπτερα έρευνας και διάσωσης,
- μια φρεγάτα, βλ. Εδώ
- και τις βάσεις στη Σούδα, στο Άκτιο και την Ανδραβίδα ως σταθμούς τεχνικής υποστήριξης, ανεφοδιασμού και απο-προσγείωσης των βομβαρδιστών, βλ. Εδώ.

Κάθε μία από τις τέσσερις ώρες που πετούσε κάθε F 16 κόστιζε 15.000 ευρώ και
άρα μόνον για τα F 16 το ημερήσιο κόστος ήταν 240.000 ευρώ.

Αν προστεθούν τα κόστη για το ιπτάμενο ραντάρ, τα ελικόπτερα και τη φρεγάτα, το ημερήσιο κόστος ξεπερνά το 1,5 εκατομμύριο, βλ. Εδώ.

Αν προστεθεί και το κόστος του ανεφοδιασμού, της τεχνικής υποστήριξης, των πρόσθετων μέτρων ασφαλείας στις βάσεις, το συνολικό κόστος εκτιμάται κοντά στα 4 εκατομμύρια ευρώ την ημέρα, βλ.

Για τους οκτώ μήνες, τις 240 ημέρες των επιχειρήσεων, το συνολικό κόστος εκτιμάται κοντά στο 1 δισεκατομμύριο ευρώ.
Επειδή τα χρήματα αυτά η Ελλάδα τα δανείζεται στην πραγματικότητα είναι πολύ περισσότερα.

Δεν γνωρίζω πόσο αξιόπιστα είναι αυτά τα στοιχεία, αν το κόστος είναι αυτής της τάξεως, μικρότερο ή μεγαλύτερο. Δεν έχω τη δυνατότητα να το ελέγξω.
Αυτοί που μπορούν να το κάνουν σιωπούν.

Όλο αυτό τον καιρό ακούμε συνεχώς ότι παρά τα μέτρα λιτότητας οι δαπάνες αυξήθηκαν.
Μας το ανακοινώνουν αλλά κανείς δεν διερωτάται γιατί συμβαίνει αυτό.
Κανείς δεν αναφέρεται στις δαπάνες αυτές του πολέμου στη Λιβύη.

Οι δαπάνες αυτές δεν έχουν δηλωθεί στον προυπολογισμό.
Πολιτικοί αρχηγοί και δημοσιογραφούντες εγείρουν θέμα για τα μυστικά κονδύλια του υπουργείου εξωτερικών. Καταγγέλλουν την αδιαφάνεια των κονδυλίων αυτών.

Δεν τους περνάει, άραγε, από το μυαλό ότι ο πόλεμος που ενέκριναν και σιγοντάρισαν είχε κόστος;

Ενα ερώτημα

Η Λιβύη σήμερα έχει διαλυθεί. Χάος είναι οι ανταποκρίσεις που έρχονται συνεχώς από τη χώρα.
Η λεγόμενη νέα κυβέρνηση είναι διακοσμητική.
Η παλιά συνοχή που υπήρχε επί Καντάφι δεν υπάρχει πια, όπως ακριβώς είχε προειδοποιήσει ο παλιός εκπρόσωπος τύπου, βλ. Εδώ.
Μάχες μαίνονται στην Τρίπολη ανάμεσα στους αντάρτες για τον έλεγχο του αεροδρομίου.

Η καταστροφή ενός λαού δεν φαίνεται να μας απασχολεί.

Τουλάχιστον, η χρηματοδότηση από το δικό μας υστέρημα αυτής της καταστροφής δεν θα έπρεπε να μας απασχολεί;

Ένας άλλος πόλεμος της αυτοκρατορίας είναι πάλι εν όψει.
Μια νέα προπαγάνδα δαιμονοποίησης προσώπων και κρατών βρίσκεται σε εξέλιξη ξανά.
Μια ακόμη συμμετοχή της Ελλάδας στην καταστροφή ενός άλλου λαού αναμένεται να ζητηθεί.

Τι στάση θα κρατήσουμε, άραγε, αυτή τη φορά;

Βλ. και
- Και στη Βρετανία κόβουν μισθούς, αυξάνουν φόρους, απολύουν σωρηδόν από το δημόσιο και το έλλειμμα (11%) δεν πέφτει. Γιατί;

Νέο έτος, νέες τομές (χιούμορ)

2012-01-01T23:20:00.005+02:00

Beer Bottle Orchestra

"Έχω τη μεγαλύτερη συλλογή οστράκων στον κόσμο.

Την διατηρώ στις παραλίες του κόσμου... πιθανόν να την έχετε δει"

Steven Wright

Κάθε έτος έχει τις δικές του τομές.
«Δανείσου και ξεχρέωνε» ήταν η τομή το έτος το παλιό στον τομέα τον οικονομικό.
Μπορεί να ακούγεται αντιφατική, μα υπακούει σε ανώτερη λογική, αυτήν των ειδικών. Δεν μπορεί να γίνει κατανοητή στον αμαθή.

Το παλιό έτος εγένετο νέο.
«Δανείσου κι άλλο και ξεχρέωνε» η νέα τομή όπως έχει ήδη προαναγγελθεί.

Πολλές οι τομές εν όψει το έτος αυτό. Ιδού δύο απ΄αυτές στα βίντεο πιο κάτω:

The future Technology

funny gags Dance Alcohol Test lol Must See

Επειδή πέραν από τις πιο πάνω τομές αναμένονται κι άλλες που δεν θα απαιτούν μόνον λεπτούς χειρισμούς και χορό,
ανανεώνουμε τις παλιές μας συμβουλές.

Ιδού οι νέες συμβουλές:

Πρακτικές Συμβουλές

- Από έναν ξυλοκόπο: Πως να ζεσταθείτε όλο το χειμώνα με ένα κούτσουρο
Παίρνετε ένα μέτριο κούτσουρο και τρέχετε όσο πιο γρήγορα μπορείτε στη σοφίτα.
Το πετάτε από το παράθυρο της σοφίτας.
Τρέχετε να το μαζέψετε (προσοχή όχι από το παράθυρο) και
επαναλαμβάνετε το ίδιο μέχρι να ζεσταθείτε.
Το επαναλαμβάνετε κάθε φορά που το έχετε ανάγκη.
Δεν θα απογοητευτείτε ποτέ. Πετυχαίνει πάντα. http://www.futilitycloset.com/category/humor/

- Από ένα μαθητή: Πως να προστατέψετε αυτά που έχετε

Ρωτάει ο δάσκαλος το μαθητή: “Αν έχεις επτά μήλα και σου ζητούσα να μου δώσεις τρία, πόσα μήλα θα σου έμεναν;
Μαθητής: «Επτά»

Συμβουλές από μια ξανθιά:

- Πως να μην πληρώνετε όταν σας λένε ότι κάτι είναι καλό και θα ξεπληρώσει τα λεφτά του
Πέρυσι αντικατέστησα όλα τα παράθυρα στο σπίτι μου με κείνο το ακριβό διπλό ενεργειακό τζάμι.
Φέτος μου τηλεφώνησε αυτός που μου τα εγκατέστησε και διαμαρτυρήθηκε πως έκανε τη δουλειά πριν ένα έτος και ακόμη δεν τον έχω πληρώσει γι αυτή.
Αλλά επειδή είμαι ξανθιά δεν σημαίνει ότι είμαι σώνει και καλά και ηλίθια.
Έτσι, του είπα απλά ότι ο υπάλληλος που μου τάχε φέρει πέρυσι μου είχε πει ότι σε ένα χρόνο τα παράθυρα θα ξεπλήρωναν το κόστος τους!
Helllooooo; έχει περάσει ένας χρόνος, του είπα.
Επικράτησε σιωπή στην άλλη άκρη της γραμμής και στο τέλος έκλεισε το τηλέφωνο.
Δεν ξαναπήρε ποτέ. Σίγουρα θα ένιωσε ηλίθιος.

- Πως να κυκλοφορείτε όταν σας έχουν πάρει την άδεια του αυτοκινήτου
Ένας αστυνομικός με σταματάει γιατί έτρεχα με το αυτοκίνητο και μου ζητάει ευγενικά να δει την άδειά μου.
Τον κοιτάω και του λέω:
"Εύχομαι παιδιά να είστε στα καλά σας. Μόλις χθες μου πήρατε την άδεια και σήμερα περιμένετε να τη δείξω εγώ σε σας!"

Συμβουλές για φιλοσοσφημένη ζωή

- Σκωτική σοφία:

Τα χρήματα δεν μπορούν να αγοράσουν την ευτυχία, αλλά κατά κάποιο τρόπο, είναι πιο άνετα να δυστυχεί κανείς μέσα σε μια Mercedes Benz απ΄ό, τι πάνω σε ένα ποδήλατο.
Συγχωρήστε τον εχθρό σας, αλλά να θυμάστε το όνομα του μπάσταρδου.
Βοηθήστε κάποιον όταν έχει προβλήματα και θα σας θυμηθεί όταν θα έχει ξανά προβλήματα.
Το αλκοόλ δεν λύνει κανένα πρόβλημα, αλλά ούτε και το γάλα

.- Steven Wright :

Δανειστείτε από απαισιόδοξους. Δεν τα περιμένουν πίσω.
Το 99% των δικηγόρων δίνει κακό όνομα στους υπόλοιπους.
H καθαρή συνείδηση είναι συνήθως σημάδι κακής μνήμης.
Όταν όλα φαίνονται να πηγαίνουν καλά κάτι δεν προσέξατε.
Η σκληρή δουλειά σε αποζημιώνει στο μέλλον, η τεμπελιά σε αποζημιώνει στο παρόν.
Τα μωρά δεν χρειάζονται διακοπές. Δεν έχουν δουλέψει ούτε μια ημέρα

Βλ. και

- Πρωτοχρονιάτικες Ιστορίες την Εποχή της Οικονομικής Κρίσης και της Διάσωσης

- Επιστημονικά Νέα για μια Νέα Αισιοδοξία

To Μήνυμα των Χριστουγέννων: Η δύναμη του παραδείγματος του ενός - Ζωή χωρίς χαρακώματα και περιχαρακώματα

2011-12-26T19:42:00.005+02:00

Life Vest Inside - Kindness Boomerang - "One Day"

Οι άνθρωποι στο παραπάνω βίντεο είναι πολύ διαφορετικοί μεταξύ τους.
Παρατηρώντας τους καθώς ο ένας νοιάζεται τον άλλο δεν μπορεί να μην διακρίνει κανείς την αίσθηση ενότητας που υπόκειται της στάσης τους αυτής.

Δεν μπορεί να μην προσέξει ότι αυτή η αίσθηση ενότητας κινητοποιήθηκε από έναν μόνον άνθρωπο, αυτόν που έτρεξε να βοηθήσει το μικρό αγόρι όταν έπεσε από το σκεϊμπορντ.
Ήταν σαν ένα σήμα που διαπέρασε τον ένα μετά τον άλλο εντελώς διαφορετικούς ανθρώπους και τους έθεσε σε κίνηση.
Η κίνηση συμπαράστασης ενός μόνον ανθρώπου λειτούργησε ως καταλύτης μιας αλυσιδωτής αντίδρασης στην οποία διαφορετικοί άνθρωποι εκφράζουν τη συμπαράστασή τους και την εκτίμησή τους ο ένας στον άλλο.
Ήταν σαν να ήταν σε λανθάνουσα κατάσταση σε όλους αυτούς τους ανθρώπους η αίσθηση αυτή ενότητας με τους άλλους και χρειάστηκε απλά να αφυπνιστεί από κάποιον άλλο μέσω της στάσης του, του παραδείγματός του.

Το παράδειγμα ενός μόνον ανθρώπου αναδεικνύεται καθοριστικός παράγοντας για την αλλαγή της στάσης ζωής πολλών άλλων ανθρώπων.

Αρκετοί έχουν επιχειρήσει να το αιτιολογήσουν αυτό μιλώντας για το ενεργειακό αποτύπωμα της στάσης της ζωής μας, των πράξεων και των σκέψεων πίσω απ αυτές, για την εγχάραξή τους στο ενεργειακό πεδίο του κόσμου μας.
Οι ξεκάθαρες σκέψεις και πράξεις ενός ανθρώπου δημιουργούν κατά κάποιον τρόπο μια εστία που τις ακτινοβολεί στο περιβάλλον
και με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται η ενίσχυση αδιαμόρφωτων, ασαφών σπερμάτων παρόμοιας συμπεριφοράς που υπάρχουν σε άλλους ανθρώπους.
Λειτουργούν κατά κάποιον τρόπο ως ένας δίαυλος, ένα κανάλι ή μια ατραπός που διευκολύνει και προσανατολίζει την πορεία άλλων ανθρώπων.

Γι αυτό, μπορεί να συμπεράνει κανείς ότι
με την άδολη σκέψη και στάση της ζωής τους, αθόρυβοι, καθημερινοί, άνθρωποι επιτελούν μεγαλύτερο έργο για την ανθρωπότητα
απ΄ ό,τι πολυπράγμονες και προβεβλημένοι άνθρωποι των οποίων οι εντυπωσιακοί λόγοι και οι θεαματικές παρεμβάσεις δεν υποστηρίζονται από τις βαθύτερες σκέψεις τους και την καθημερινή στάση της ζωής τους.

Αυτές τις ημέρες πολλοί άνθρωποι γιορτάζουν τιμώντας τη γέννηση πριν 2000 χρόνια στη φάτνη της Βηθλεέμ του ιστορικού Ιησού ο οποίος θεάνθρωπος ων έζησε στη γη και δίδαξε τους ανθρώπους με τη διδασκαλία του και το παράδειγμα της ζωής του.

Άλλοι μιλούν για την εσωτερική γέννηση στη φάτνη της καρδιάς μας ενός νέου ανθρώπου, ενός ανθρώπου που είναι μέσα σ΄ αυτόν τον κόσμο αλλά δεν είναι αυτού του κόσμου, ενός νέου ανθρώπου που όσο αναπτύσσεται αυτός τόσο φθίνει ο παλιός άνθρωπος μέσα μας.

Ένα από τα χαρακτηριστικά του παλιού ανθρώπου μέσα μας είναι η εγωκεντρικότητά μας, η χωριστικότητα που διακρίνει τη ζωή μας σε όλες σχεδόν τις πτυχές της, η περιχαρακωσή μας από τους άλλους.

Η άρση της περιχαράκωσης αυτής είναι σημάδι της νέας γέννησης.
Η άρση της περιχαράκωσης αυτής είναι βασική διδασκαλία του ιστορικού Ιησού.
«Αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν» ήταν η βασική διδασκαλία του.

Πολλοί το ερμήνευσαν ότι πρέπει να αγαπάμε τους συνανθρώπους μας όπως αγαπάμε τον εαυτό μας
και αρκετοί προβληματίστηκαν πόσο άραγε αγαπάμε τον εαυτό μας για να αγαπήσουμε το ίδιο τον γείτονά μας.
Κάποιοι το ερμήνευσαν ότι αυτό που δίδαξε ο Ιησούς ήταν
να αγαπάμε τον συνάνθρωπό μας γιατί ο συνάνθρωπός μας είναι ο εαυτός μας διακηρύσσοντας έτσι την ενότητα των ανθρώπων.

Τη διδασκαλία του αυτή την έκανε πράξη ζωής ο Ιησούς συναστρεφόμενος και τιμώντας αυτούς που οι άνθρωποι στην εποχή του κατέκριναν και απέφευγαν: τελώνες, πόρνες, ανθρώπους παραβατικούς, αλλόθρησκους.

Σήμερα πολλοί δηλώνουν πιστοί του.
Απ΄αυτούς λίγοι, ελάχιστοι, φαίνεται να ακολουθούν το παράδειγμά του στη στάση της ζωής τους.
Η άρση των φραγμάτων, των χαρακωμάτων που μας χωρίζουν, δεν είναι εύκολη.
Όλοι μας το γνωρίζουμε αυτό.
Οι διακρίσεις είναι αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας.

Ούτε γίνεται η άρση αυτή με επιβολή. Και αυτό το γνωρίζουμε.
Είναι εξωτερίκευση εσωτερικής κατάστασης.

Γνωρίζουμε τις απομιμήσεις της.
Γνωρίζουμε ότι μπορεί κανείς να εναγκαλίζεται τους πάντες αλλά να είναι όπως στα πλατώ των τηλεοπτικών εκπομπών και ότι
μπορεί να είναι κανείς απόμακρος και να είναι συνδεδεμένος και να νοιάζεται για τους άλλους.

Άνθρωποι κατ΄εξοχήν εγωκεντρικοί, περιχαρακωμένοι μέσα στα πλούτη τους, υλικά και πνευματικά,
μπορούν να επιδίδονται σε φιλανθρωπίες, σε θεωρίες και νουθεσίες περί ενότητας,
αλλά δεν μπορούν να κατανοήσουν πραγματικά και να βιώσουν οι ίδιοι πως είναι να ζεις χωρίς συγκρίσεις και διακρίσεις.

Γι αυτό, όταν τέτοιοι άνθρωποι επιχειρούν να επιβάλλουν στους άλλους τις δικές τους αντιλήψεις περί άρσης των χαρακωμάτων και ενότητας, ο κόσμος δεινοπαθεί.
Γι αυτό, έννοιες και καταστάσεις όπως πολυπολιτισμικότητα, ελεύθερη μετανάστευση, παγκοσμιοποίηση που μεθοδεύονται σήμερα από κύκλους τέτοιων ανθρώπων
χάνουν το ουσιαστικό νόημά τους και γίνονται μέσα αδιαφανών σκοπιμοτήτων.
Επιχειρούν να εξομοιώσουν τους ανθρώπους ώστε να είναι προβλέψιμοι και χειραγωγήσιμοι.

Άρση των περιχαρακωμάτων δεν σημαίνει εξομοίωση, εξαφάνιση της ατομικότητας του ανθρώπου.
Δεν είναι η ενότητα της απουσίας περιεχομένου, η ενότητα λόγω έλλειψης.
Το εντελώς αντίθετο.
Η ενότητα είναι αποτέλεσμα πλήρωσης, αποτέλεσμα της πλήρους ανάπτυξης της ατομικότητας του ανθρώπου.

Δεν είναι η διαφορετικότητα αυτή που εγείρει φράγματα και περιχαρακώνει τους ανθρώπους.
Είναι η σύγκριση και οι αξιολογικές διακρίσεις που προκύπτουν απ αυτήν που χωρίζουν τους ανθρώπους.
Άνθρωπος χωρίς περιχαρακώσεις είναι ο άνθρωπος ο οποίος δεν αυτοπροσδιορίζεται σε σχέση με κάποιον άλλο,
δεν συγκρίνεται με κάποιον άλλον και δεν βάζει αξιολογικές ετικέτες στον ίδιο και στους άλλους.
Δεν είναι ανώτερος ή καλύτερος, ούτε κατώτερος ή χειρότερος από τους άλλους.

Απλώς είναι. Όπως είναι και οι άλλοι.

Είναι διαφορετικός από τους άλλους όπως και οι άλλοι είναι διαφορετικοί απ΄αυτόν.
Δεν μπορεί κανείς να το αρνηθεί αυτό.
Όλοι μας γεννιόμαστε διαφορετικοί ο ένας από τον άλλο.

Είναι ο τρόπος που γίνεται αντιληπτή, που βιώνεται αυτή η διαφορετικότητα που άλλους τους περιχαρακώνει κι άλλους τους ενώνει.

Συνήθως είναι οι απλοί, καθημερινοί, άνθρωποι που μπορούν να αντιληφθούν αυτή την ενότητα πίσω από τη διαφορετικότητα.
Συνήθως είναι οι κακουχίες της ζωής που ανοίγουν τον άνθρωπο στη συνειδητοποίηση αυτή.

Είναι πολλές οι ιστορίες συναδέλφωσης ανθρώπων σε αντίξοες συνθήκες.
Μία απ αυτές όμως είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική.
Είναι η ιστορία της συναδέλφωσης των απλών στρατιωτών στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο την παραμονή των Χριστουγέννων το 1914.
Οι στρατιώτες βγήκαν από τα χαρακώματά τους και συνάντησαν πίσω από τον εχθρό τον άνθρωπο.
Τη συγκινητική αυτή ιστορία μπορεί να τη διαβάσει κανείς Εδώ και Εδώ.

Τα παρακάτω βίντεο είναι από δύο σχετικά πρόσφατες ταινίες που βασίστηκαν στην ιστορία αυτή.
Το πρώτο είναι από την ταινία ¨Καλά Χριστούγεννα" την οποία έπαιξε η ΕΤ1 την παραμονή των Χριστουγέννων.

Κρίμα που τέτοιες ιστορίες σπανίζουν στις μέρες μας.

Βλ. και
- Το Μήνυμα των Χριστουγέννων και οι Ρήξεις στη Ζωή μας

Η αφανής κρίση αξιοπιστίας του επιστημονικού κατεστημένου – Πως η προστασία των εμβολίων γρίπης από 1,5% έγινε 60%

2011-12-23T03:12:00.008+02:00

«Οι παλιότεροι δικτάτορες έπεφταν επειδή δεν μπορούσαν

να δώσουν στους υπηκόους τους αρκετό ψωμί, και θεάματα.

Κάτω από την επιστημονική δικτατορία, μέσω της εκπαίδευσης

οι περισσότεροι άνθρωποι θα αγαπήσουν τη δουλεία τους και

δεν θα ονειρευτούν ποτέ την επανάσταση.

Δεν θα φαίνεται να υπάρχει κανένας λόγος για να μπορεί

να εκθρονιστεί μια προσεγμένη δικτατορία της επιστήμης»

Huxley, «Ένας Γενναίος Νέος Κόσμος»

«Η επιστήμη είναι μέσο για ένα σκοπό.

Το μέσο είναι η γνώση. Ο σκοπός είναι ο έλεγχος»

Keith, « Μυστικά και Απόκρυψη»

Αυτήν την εποχή παντού μιλάνε για κρίση αξιοπιστίας του πολιτικού κατεστημένου.
Τα κυβερνώντα κόμματα σε όλη την Ευρώπη καταποντίζονται στις εκλογές και τις δημοσκοπήσεις.

Μια άλλη κρίση όμως ενός άλλου κατεστημένου περνάει απαρατήρητη.
Είναι η κρίση αξιοπιστίας του επιστημονικού κατεστημένου.

Οι πολίτες καταλογίζουν στους πολιτικούς ανικανότητα, διαφθορά, συμβιβασμούς και εξυπηρέτηση αλλότριων συμφερόντων.
Τα ίδια ισχύουν όμως και για πολλούς επιστήμονες, ιδιαίτερα για τις λεγόμενες επιστημονικές ελίτ.
Οι διαδικασίες με τις οποίες αναδεικνύονται είναι εξίσου προβληματικές με αυτές των πολιτικών, οι διασυνδέσεις τους με ισχυρά συμφέροντα και η εξάρτησή τους απ΄αυτά είναι επίσης ισχυρή.

Οι συνέπειες από την αναξιοπιστία τους δεν είναι μικρότερες απ΄αυτές των πολιτικών.
Αρκεί να αναλογιστεί κανείς για παράδειγμα τις συνέπειες της αναξιοπιστίας των επιστημόνων σε θέματα υγείας, όπου διακινδυνεύεται ακόμη και η ίδια η σωματική υπόσταση του ανθρώπου αλλά και η ποιότητα της ζωής του.

Και οι επιστήμονες, όπως και οι πολιτικοί, όταν αποφοιτούν και όταν διορίζονται σε κάποιον δημόσιο οργανισμό ορκίζονται ότι θα υπηρετούν τους πολίτες.
Και αυτοί είναι επίορκοι όταν καταπατούν τον όρκο τους και υπηρετούν αλλότρια συμφέροντα.

Εν τούτοις, ενώ οι πολιτικοί είναι συνεχώς στο στόχαστρο και η αναξιοπιστία τους κάποια στιγμή έρχεται στο φως της δημοσιότητας και είναι δυνατή η αντικατάστασή τους στις επόμενες εκλογές,
δεν συμβαίνει το ίδιο με τις επιστημονικές ελίτ.

Κατά κάποιον τρόπο, οι επιστημονικές ελίτ απολαμβάνουν τα ίδια προνόμια και το απυρόβλητο με τους τραπεζίτες. Ούτε αυτές υπόκεινται σε έλεγχο και κυρώσεις.

Παραδείγματα αφανούς αναξιοπιστίας - Τα επιτεύγματα ΝΑΣΑ και CERN που απεδείχθηκαν φούσκες αλλά δεν έγιναν ευρέως γνωστές

Πριν ένα χρόνο προαναγγέλθηκε και παίχθηκε σε παγκόσμια τηλεθέαση από τη ΝΑΣΑ η υποτιθέμενη ανακάλυψη του αιώνα, η ένδειξη εξωγήινης ζωής στη γη
Η ανακάλυψη απεδείχθη αέρας κοπανιστός.
Όχι μόνον δεν ήταν αξιόπιστο το βασικό εύρημα περί ενσωμάτωσης αρσενικού στο DNA βακτηρίου, βλ. Εδώ,
αλλά, όπως προέκυψε από το άρθρο που έστειλαν μετά για δημοσίευση,
δεν είχαν καν εκτελέσει τις τυπικές δοκιμές που απαιτούνταν για να αποφανθεί κανείς περί της σύστασης του DNA.
Παρ΄όλα αυτά το άρθρο εγκρίθηκε από τους κριτές).
Το φιάσκο αυτό δεν έκανε το γύρο του κόσμου. Λίγοι πληροφορήθηκαν γι αυτό.
Η διάψευση των ισχυρισμών της ΝΑΣΑ πέρασε μόνο στα ψιλά γράμματα των εφημερίδων.

Λίγες μέρες πριν από την ανακοίνωση αυτή, είχαμε πληροφορηθεί για ένα άλλο μεγάλο επίτευγμα, την "Μίνι Μεγάλη Έκρηξη" που επετεύχθη για πρώτη φορά στον LHC του CERN, βλ. Εδώ,
η οποία, όμως, είχε ξαναεπιτευχθεί το 2005 στον RHIC των ΗΠΑ, βλ. Εδώ.

Πριν κάμποσες ημέρες, διαβάσαμε στις εφημερίδες για ένα ακόμη εντυπωσιακό επιστημονικό νέο από τα πειράματα με τον LHC στο CERN,
για τις βάσιμες ενδείξεις για την ύπαρξη του λεγόμενου σωματιδίου του Θεού, ή κατ΄αλλλους για την ανακάλυψη του σωματιδίου αυτού.
Λίγες μέρες πριν είχαμε διαβάσει στις ίδιες εφημερίδες για τις βάσιμες ενδείξεις για τη μη ύπαρξη του σωματιδίου αυτού.
Πολύς λόγος έγινε και στο διαδίκτυο για την «ανακάλυψη» αυτή.
Εν τούτοις στην ιστοσελίδα του CERN δεν υπάρχει καμία αναφορά για κάποια σχετική επιστημονική εργασία, ή έστω ότι υποβλήθηκε προς έγκριση μια τέτοια εργασία, ή έστω ότι πρόκειται να υποβληθεί.
Αντ΄αυτού, αναφέρεται, βλ. Eδώ:

«Τα αποτελέσματα βασισμένα στην ανάλυση πολύ περισσότερων δεδομένων απ αυτά που παρουσιάστηκαν το καλοκαίρι, συνιστούν σημαντική πρόοδο στην αναζήτηση για το μποζόνιο Higgs, αλλά δεν αρκούν για οποιοδήποτε συμπέρασμα σχετικά με την ύπαρξη ή μη ύπαρξη του φευγαλέου Higgs».

Προφανώς και η επιστημονική αυτή είδηση είναι μια άλλη σκόπιμη διαρροή από το τμήμα διαφήμισης του CERN στην υπηρεσία εξασφάλισης της συνεχούς ροής των υπέρογκων κονδυλίων χρηματοδότησης των 11 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Σε ραδιοφωνικές συνεντεύξεις τους επιστήμονες που συμμετέχουν στο πείραμα προϊδεάζουν ήδη δηλώνοντας ότι μερικοί κρίνουν ότι πιο σημαντική θα είναι η διαπίστωση ότι δεν υπάρχει το σωματίδιο Ηiggs.
Τόσο βάσιμη ήταν κι αυτή η επιστημονική είδηση.

Παραδείγματα αφανούς αναξιοπιστίας στον τομέα της υγείας – Τα εμβόλια γρίπης

Το περυσινό φιάσκο των εμβολίων για τη λεγόμενη πανδημία γρίπης

Πέρυσι με τη λεγόμενη πανδημία γρίπης η αναξιοπιστία των ιατρικών ελίτ που είχαν αναλάβει εργολαβικά την επιχείρηση της προπαγάνδας για μαζικό εμβολιασμό ήταν προφανής σε οποιονδήποτε μη ειδικό.

Από τη μία ομολογούσαν ότι η επιδημία ήταν ελαφριά και πολλοί ενδέχετο να την είχαν υποστεί χωρίς να το έχουν αντιληφθεί
και από την άλλη προέβαιναν σε πρωτόγνωρες κινητοποιήσεις μαζικού εμβολιασμού (τον οποίο επεχείρησαν στην αρχή να είναι υποχρεωτικός) με εμβόλια τα οποία παραδέχονταν ότι ήταν ακόμη σε πειραματικό στάδιο.

Κι όμως, ο παραλογισμός αυτός υπερκαλύφθηκε από το βάρος της «αυθεντίας» των ελίτ αυτών και ο κρατικός μηχανισμός υπάκουσε στις ντιρεκτίβες τους
επιβαρύνοντας ασκόπως τους πολίτες στην Ελλάδα με πλέον των 2 δισεκατομμυρίων ευρώ κατά δήλωση κρατικού παράγοντα σε τηλεοπτική του συνέντευξη την εποχή εκείνη.

Ούτε όταν μετέπειτα η επιτροπή υγείας του Ευρωπαϊκού συμβουλίου επιβεβαίωσε με στοιχεία το φιάσκο αυτό και κατέδειξε τις διασυνδέσεις των επιστημόνων με τις φαρμακοβιομηχανίες- παρασκευαστές του εμβολίου, βλ. Εδώ,
υπήρξε κάποια κύρωση για τους επιστήμονες αυτούς, ποινική, οικονομική ή επαγγελματική.

Οι επιστημονικές αυτές αυθεντίες παρέμειναν στις θέσεις τους και συνεχίζουν το επιστημονικό τους έργο της ενίσχυσης των κερδών των φαρμακοβιομηχανιών με το αζημίωτο προφανώς
συνιστώντας κάθε χρόνο εμβολιασμό για προστασία από γρίπη.

Μια πρόσφατη έρευνα και πως παραποιήθηκε

Στους κινδύνους και την αναποτελεσματικότητα των εμβολίων γρίπης είχαμε αναφερθεί σε επανειλημμένες αναρτήσεις την εποχή της λεγόμενης πανδημίας.
Δεν θα επανερχόμασταν αν δεν διαβάζαμε σε ξένες ιστοσελίδες, ότι φέτος στις ΗΠΑ και σε αρκετά άλλα κράτη ο εμβολιασμός είναι σχεδόν υποχρεωτικός κι ας μην έχει κηρυχθεί κάποια πανδημία.
Μαθητές οφείλουν να εμβολιαστούν αλλιώς δεν γίνονται δεκτοί στα σχολεία και υπάλληλοι ακόμη και σε ιδιωτικές επιχειρήσεις απειλούνται με απόλυση αν δεν εμβολιαστούν.

Στην Ελλάδα δεν έγινε αντιληπτή κάποια δημόσια καμπάνια για εμβολιασμό.
Καθώς όμως εδώ και καιρό τα φαρμακεία έχουν θυροκολλήσει ανακοινώσεις για παραλαβή των νέων εμβολίων γρίπης συμπεραίνουμε ότι
και στην Ελλάδα οι γιατροί θα συνεχίζουν να συνιστούν (στους ηλικιωμένους πελάτες τους μόνον;) να εμβολιαστούν για να προφυλαχθούν.

Πριν ένα μήνα δημοσιοποιήθηκε στο διεθνούς κύρους εξειδικευμένο περιοδικό Lancet μια νέα έρευνα με θέμα την αποτελεσματικότητα των εμβολίων.

Για να φανεί πόσο προφανής είναι η αναξιοπιστία των δημόσιων ανακοινώσεων για τα συμπεράσματα τέτοιων ερευνών οι οποίες καθορίζουν τη στάση ολόκληρων κρατών και επαγγελματιών γιατρών
θα μακρυγορήσουμε κάπως στην παρουσίαση αυτή.

- Αποτελέσματα έρευνας

Από στατιστική επεξεργασία ερευνών σχετικά με την αποτελεσματικότητα των εμβολίων γρίπης προέκυψαν τα παρακάτω, βλ. Εδώ:

- Στις ομάδες που τα μέλη τους είχαν εμβολιαστεί το ποσοστό αυτών που αρρώστησαν με γρίπη ήταν 1,2%. Το υπόλοιπο 98,8% δεν αρρώστησε.

- Στις ομάδες αναφοράς στα μέλη των οποίων είχαν χορηγηθεί μόνον τα έκδοχα των εμβολίων, συντηρητικά και ενισχυτικά, αλλά όχι οι εξασθενημένοι ιοί (στην παροσυία των οποίων αποδίδεται η δημιουργία αντισωμάτων και η ανάπτυξη ανοσίας) το ποσοστό αυτών που αρρώστησαν ήταν 2,7%.
Το υπόλοιπο 97,3% δεν αρρώστησε.

- Πιθανά συμπεράσματα

Συμπέρασμα 1: Αφού δεν αρρώστησε το 98,8% αυτών που είχαν εμβολιαστεί, η αποτελεσματικότητα του εμβολίου είναι 98,8%.

Συμπέρασμα 2: Αφού από τους εμβολιασμένους αρρώστησε το 1,2%, ενώ από τους μη εμβολιασμένους το 2,7%
και το 1,2% είναι το 57% του 2,7% , η αποτελεσματικότητα του εμβολίου είναι 57%.

Συμπέρασμα 3: Το εμβόλιο δεν ήταν ο μόνος λόγος που δεν αρρώστησε το 98,8% στην ομάδα των εμβολιασμένων.
Προστασία έναντι της γρίπης προσφέρει και το ανοσοποιητιοκό σύστημα του ανθρώπου.
Από το 98.8% που δεν αρρώστησε από τους εμβολιασμένους κάποιο ποσοστό δεν θα αρρώσταινε και χωρίς το εμβόλιο χάρις στην προστασία του ανοσοποιητικού τους συστήματος.
Από τη δεύτερη ομάδα των μη εμβολιασμένων προκύπτει ότι το ποσοστό αυτό είναι 97.3%, αφού το ποσοστό αυτό δεν αρρώστησε χάρις στην προστασία που του παρείχε το ανοσοποιητικό του σύστημα.
Άρα, από την ανοσία 98,8% που μετρήθηκε στην πρώτη ομάδα των εμβολιασμένων το 97,3% οφειλόταν στην προστασία του ανοσοποιητικού συστήματος και άρα μόνον το 1,.5% στο εμβόλιο.
Η αποτελεσματικότητα του εμβολίου είναι, λοιπόν, 1,5%

- Ποιο είναι το "έγκυρο" συμπέρασμα που δημοσιοποιήθηκε στο κοινό

Πλήρης αποτελεσματικότητα των εμβολίων γρίπης θα θυμάστε ότι ήταν οι τηλεοπτικές διαβεβαιώσεις των επιστημονικών ελίτ – παραγόντων στο περυσινό φιάσκο της πανδημίας.
Υποθέτουμε λοιπόν ότι οι ελίτ αυτές κατέληξαν στο πρώτο από τα παραπάνω πιθανά συμπεράσματα.

Το συμπέρασμα το οποίο δημοσιοποιήθηκε στα αμερικάνικα ΜΜΕ ως απότοκο της παραπάνω έρευνας είναι το δεύτερο. Ειπώθηκε ότι η αποτελεσματικότητα των εμβολίων γρίπης είναι 60%
Αυτό είναι το νούμερο που αναφέρουν οι διάφοροι οργανισμοί υγείας καθώς και οι φαρμακοβιομηχανίες για τα εμβόλιά τους.
Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι το σκεφτικό με βάση το οποίο οι οργανισμοί υγείας, οι μεγαλόσχημοι σύμβουλοί τους και οι φαρμακοβιομηχανίες καταλήγουν στην αποτελεσματικότητα των εμβολίων είναι αυτό του δεύτερου συμπεράσματος πιο πάνω.
Τόσο επιστημονικό !

Φαντάζομαι ότι θα σας είναι προφανές ότι το ορθό συμπέρασμα είναι το τρίτο και όχι αυτό των επιστημονικών ελίτ και των "υπεύθυνων" οργανισμών και των συμβούλων τους.
Η αποτελεσματικότητα των εμβολίών γρίπης σύμφωνα με την έρευνα αυτή είναι 1,5%.
Σ΄αυτό καταλήγει κανείς με απλή λογική.

Θα διερωτάστε ίσως μερικοί πως γίνεται σε επιστήμονες και μάλιστα τόσο προβεβλημένουςι να τους διαφεύγουν αυτά τα τόσο απλά.
Όσοι έχετε κάποια εμπειρία από τα «προχωρημένα» επιστημονικά σε διάφορους τομείς της τεχνοεπιστήμης μάλλον δεν θα έχετε τέτοια απορία.

Οι επιστήμονες, ιδιαίτερα οι προβεβλημένοι περιφρονούν την απλή λογική κι αυτή συχνά τους εκδικείται.

Αλλά στην περίπτωση αυτή νομίζω ότι δεν χρειάζεται και πολύ σκέψη για να καταλάβουμε ότι μάλλον πρέπει να υπάρχει κάποιος άλλος λόγος, λιγότερο επιστημονικός, γι αυτήν την καταστρατήγηση της απλής λογικής.

Καταλαβαίνει κανείς ότι ένα συμπέρασμα για αποτελεσματικότητα 1,5% θα απαξίωνε τα εμβόλια και θα αποστερούσε στις φαρμακοβιομηχανίες κάποια από τα τεράστια κέρδη τους.

Η Αναποτελεσματικότητα και οι Κίνδυνοι των Εμβολίων

Εντύπωση προκαλεί ότι στην παραπάνω έρευνα δεν γίνεται αναφορά για τις παρενέργειες του εμβολίου που παρατηρήθηκαν στην ομάδα των εμβολιασμένων.

Σύμφωνα με το συνοδευτικό φυλλάδιο του εμβολίου Pandemrix (βλ.Εδώ, σελ. 29) εμφανίζονται οι παρακάτω ανεπιθύμητες παρενέργειες:

- μέτριες όπως λεμφαδενοπάθεια στο 10% των εμβολιαζόμενων

- πιο σοβαρές , όπως αλλεργικές αντιδράσεις οι οποίες οδηγούν σε επικίνδυνη αύξηση της αρτηριακής πίεσης και μπορούν να οδηγήσουν σε κατάρρευση, κώμα και θάνατο,
καθώς και χαμηλός αριθμός αιμοπεταλίων ο οποίος μπορεί να οδηγήσει σε αιμορραγία εμφανίζονται στο 1%ο των εμβολιαζόμενων

- ακόμη πιο σοβαρές, όπως φλεγμονή του εγκεφάλου και των νεύρων που μπορεί να προκαλέσει παράλυση η οποία μπορεί να εξαπλωθεί σε όλο το σώμα. και
στένωση ή παρεμπόδιση των αιμοφόρων αγγείων με νεφρική δυσλειτουργία στο 0,1%ο.

Μπορούμε λοιπόν να συμπεράνουμε ότι στους 10.000 εμβολιασμένους:
- 150 θα προστατευτούν από τη γρίπη,

= 1500 θα πάθουν λεμφανοπάθεια κι άλλες μέτριες παρενέργειες

- 10 θα πάθουν αλλεργίες και θα πέσουν τα αιμοπετάλιά τους και θα κινδυνεύσουν με θάνατο

- 1 θα πάθει φλεγμονή στον εγκέφαλο και θα παραλύσει και θα έχει νεφρική ανεπάρκεια.

Άραγε αξίζει όλη αυτή η επικινδυνότητα για χάριν αυτών των 150 που θα προστατευτούν χάρις στο εμβόλιο και οι οποίοι αν δεν εμβολιάζονταν και αρρώσταιναν, μετά κάμποσες ημέρες που θα έκανε τον κύκλο του ο ιός θα ήταν μια χαρά;

Στην περυσινή "πανδημία" τις πιθανότητες να νοσήσει βαριά από γρίπη κάποιος ο οποίος δεν πάσχει από υποκείμενο νόσημα παράγοντας του ΚΕΕΛΠΝΟ τις εκτίμησε σε μόλις σε 0,1%ο (1 στις 10.000),
λιγότερες δηλαδή απ΄ αυτές να κινδυνεύσει η ζωή του λόγω των παρενεργειών του εμβολίου, βλ. Εδώ (στο μέσον περίπου του άρθρου).

Ερωτήματα για την Αξιοπιστία των Δημόσιων Ανακοινώσεων και σε Άλλα Θέματα Υγείας

Πολλά θα μπορούσε να συζητήσει κανείς για την έρευνα αυτή, για το πως τελικά η προστασία του εμβολίου μπορεί να μην είναι ούτε 1,5%. (1)

Το θέμα όμως που θέλουμε να αναδείξουμε είναι η αναξιοπιστία πολλών επιστημονικών ανακοινώσεων και οι κίνδυνοι που προκύπτουν από το απυρόβλητο που απολαμβάνουν οι λεγόμενες επιστημονικές ελίτ.

Πόσες, άραγε, από τις ανακοινώσεις που πληροφορούμαστε μέσω των ΜΜΕ ή μας ενημερώνουν επιστημονικοί οργανισμοί υπόκεινται στην ίδια αναξιοπιστία όπως αυτή που είδαμε παραπάνω για τα εμβόλια;
Όταν μας πληροφορούν για αποτελεσματικότητα 50% για ένα φάρμακο ή μια θεραπεία εννοούν άραγε ότι στους 100 ασθενείς θεραπεύονται οι 50 ή ότι θεραπεύονται οι 2, σύμφωνα με το μοντέλο συναγωγής συμπερασμάτων που ακολουθήθηκε στο θέμα των εμβολίων γρίπης;

Μια Ιστορική Προειδοποίηση και μια ενδεικτική αποκαλυπτική μαρτυρία

Για τη σημερινή κατάσταση και τους κινδύνους που ελλοχεύουν από το απυρόβλητο των επιστημονικών ελίτ υπήρξε προειδοποίηση από τα παλιά.

Στο τέλος της προεδρίας του το 1961 ο Αμερικανός πρόεδρος Eisenhower στην αποχαιρετιστήρια ομιλία του στην οποία προειδοποιούσε για έναν νέο φασισμό που απειλούσε Αμερική και Ευρώπη εκτός από τους κινδύνους τους προερχόμενους από το «σύμπλεγμα της πολεμικής βιομηχανίας» μίλησε και για τους κινδύνους από μια άλλη ομάδα, το «εκπαιδευτικό-ερευνητικό σύμπλεγμα».

Στη δεύτερη παράγραφο της αποχαιρετιστήριας ομιλίας του αναφέρεται, βλ. Εδώ:

«Το ελεύθερο πανεπιστήμιο, ιστορικά η δεξαμενή των ελεύθερων ιδεών και της επιστημονικής ανακάλυψης, έχει βιώσει μιαν επανάσταση στην διεξαγωγή της έρευνας. Εν μέρει, λόγω των τεράστιων δαπανών, το κρατικό συμβόλαιο και επιχορήγηση γίνεται στην πράξη υποκατάστατο της διανοητικής περιέργειας..

Παράλληλα με τον οφειλόμενο σεβασμό στην επιστημονική έρευνα και ανακάλυψη πρέπει να επαγρυπνούμε για τον κίνδυνο να αιχμαλωτιστεί η δημόσια πολιτική από μια επιστημονική-τεχνοκρατική ελίτ».

Η έκκληση του Αμερικανού προέδρου δεν εισακούστηκε. Η επαγρύπνηση για την οποία μίλησε δεν υπήρξε.

Ενδεικτική είναι η δήλωση του καθηγητή ερευνητή Ντέιβιντ Χέιλι σε συνέντευξή του στην Κυριακάτικη ελευθεροτυπία (12-3-2006):

«Κάποιοι από τους σημαντικότερους ψυχιατρικούς και φαρμακευτικούς θεσμούς, όπως η Ένωση Αμερικανών Ψυχιάτρων ή το Αμερικανικό Κολέγιο Νευροψυχοφαρμακολογίας, αποφεύγουν να πάρουν θέση στη μεγάλη κρίση που έχει ξεσπάσει…

Όταν η λεγόμενη επιστημονική κοινότητα φοβάται ν΄αντιμετωπίσει ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα, αναρωτιέσαι ακόμα και αν αξίζει να αποκαλείται επιστημονική».

Βλ. και
- H Αναξιοπιστία, η Πλαστογράφιση και η Κλοπή Επιστημονικών Εργασιών II
- Οι Απλοί Άνθρωποι, οι "Mεγάλοι" και ο Ερπετοειδής Εγκέφαλος
_____________________________________

(1) Όταν κάνει κανείς μια δειγματοληπτική έρευνα έχει μεγάλη σημασία με ποιο τρόπο γίνεται η δειγματοληψία, πως καθορίζεται η ομάδα που ερευνάται, κατά πόσον το δείγμα, η ομάδα είναι αντιπροσωπευτική.

Η ομάδα αναφοράς στην έρευνα αυτή δεν ήταν και τόσο αντιπροσωπευτική των ανθρώπων που δεν εμβολιάζονται,
καθώς τα έκδοχα των εμβολίων, συντηρητικά και ενισχυτικά, που τους χορηγήθηκαν στα μέλη της είναι, όπως είχαμε σχολιάσει παλιότερα, βλ. Εδώ, ιδιαίτερα τοξικά και είναι αναμενόμενον να εξασθένησαν το ανοσοποιητικό τους σύστημα.

Αν δεν υπήρχε αυτή η εξασθένηση ενδέχεται το αποτέλεσμα της έρευνας να μην ήταν απλά η αναποτελεσματικότητα του εμβολίου αλλά η επικινδυνότητά του, βλ. Children Who Get Flu Vaccine Have Three Times Risk Of Hospitalization For Flu

Ετικέτες: Εμβόλια, Επιστημονοκρατία

Προχωρημένα οικονομικά

2011-12-17T16:58:00.006+02:00

Είμαστε ευγνώμονες στην Washington Post, τους New York Times,

το περιοδικό Times και άλλες μεγάλες εκδόσεις των οποίων οι

διευθυντές έχουν συμμετάσχει στις συνεδριάσεις μας και έχουν

σεβαστεί τις υποσχέσεις διακριτικότητάς τους για σχεδόν σαράντα έτη.

Θα ήταν αδύνατο για μας να αναπτύξουμε το σχέδιό μας

για τον κόσμο εάν έπεφταν επάνω μας τα φώτα της δημοσιότητας

όλα αυτά τα έτη. Ο κόσμος είναι τώρα πιο μπερδεμένος και

έτοιμος για μια παγκόσμια κυβέρνηση.
Η υπερεθνική κυριαρχία μιας διανοητικής ελίτ και των

παγκόσμιων τραπεζιτών είναι σίγουρα προτιμότερη από τις

δημοκρατίες των περασμένων αιώνων

David Rockefeller - Wikiquote

http://youtu.be/zIGThxn_eGk

Στο βίντεο οι εκπρόσωποι των οίκων αξιολόγησης δηλώνουν ότι

οι αξιολογήσεις που κάνουν είναι απλώς γνώμη.

Δεν αφορούν την αξία αγοράς ενός τίτλου,

την μεταβλητότητα της τιμής του ή την καταλληλότητά του ως επένδυση(!)

Οι οίκοι - ιερά και οι αξιολογήσεις - χρησμοί

Σήμερα όλος ο κόσμος στη δύση ζει στον αστερισμό των λεγόμενων οίκων αξιολόγησης.
Με το που εκφέρουν κάθε τόσο τις αποφάνσεις τους κινητοποιούνται οι πάντες λες και ενέσκηψε κάποιο κακό, έγινε κάποιος σεισμός.
Συσκέψεις, διασκέψεις, διαβουλεύσεις, ανακοινωθέντα.

Είναι ως να ομιλεί η πυθία και να γνωστοποιεί το μήνυμα των θεών και κινητοποιούνται οι προεστοί να προβούν στις θυσίες που απαιτούν οι θεοί.

Ενώ, όμως, την παλιά εποχή οι θεοί ήταν γνωστοί, είχαν ο καθένας και από ένα βίτσιο και με το που το ικανοποιούσαν οι θνητοί τους αντάμειβαν για την υποταγή,
σήμερα οι θεοί είναι διαφορετικοί,
δεν τους γνωρίζει κανείς και δεν φαίνονται να ικανοποιούνται ποτέ παρά τη συμμόρφωση των προεστών και τις θυσίες των θνητών.

Μόνον η πυθία παραμένει όπως παλιά.
Ομιλεί και δεν λογοδοτεί πουθενά. Εντέλει και δεν εξηγεί.
Οι χρησμοί είναι χρησμοί. Δεν υπόκεινται σε κάποια συλλογιστική.

Το όνομα μόνον έχει σήμερα αλλάξει.
Τα ιερά τα λένε οίκους και τους χρησμούς αξιολογήσεις

Όπως φαίνεται στα βίντεο πιο πάνω και οι τρεις οίκοι – ιερά πιστοποιούν ότι οι αξιολογήσεις τους είναι χρησμοί. Εκφράζουν απλά γνώμες, λένε.
Αυτό να μας αρκεί.

Οι Αξιολογήσεις των Απλών Θνητών

Η Θεωρητική Εκδοχή

Ο όρος αξιολόγηση για τους κοινούς θνητούς παραπέμπει στη διαδικασία και το αποτέλεσμα της σύγκρισης του αξιολογούμενου με κάποιο πρότυπο με βάση κάποια συμβατική, δηλαδή συμφωνημένη, διαδικασία.

Η ύπαρξη προτύπου και συμβατικής μεθοδολογίας, συμφωνημένης διαδικασίας σύγκρισης, είναι ουσιώδη στοιχεία για την πράξη της αξιολόγησης.

Το πρότυπο και τη μεθοδολογία την καθορίζουν επιτροπές στις οποίες συμμετέχουν:
- επιστήμονες,
- εκπρόσωποι των αξιολογούμενων υπηρεσιών, υλικών, μηχανών, προϊόντων και των εργαζόμενων σ΄αυτά και
- εκπρόσωποι των χρηστών ή καταναλωτών αυτών των υπηρεσιών και αγαθών.
Συνήθως οι τελευταίοι είναι εκπρόσωποι επιμελητηρίων, καταναλωτικών συλλόγων ή κρατικών υπηρεσιών.

Από τον συγκερασμό των απόψεων και συμφερόντων των επιμέρους φορέων που διαβουλεύονται προκύπτει μια κοινά αποδεκτή διαδικασία η οποία κατοχυρώνεται ως η συμβατική μεθόδευση της αξιολόγησης.

Πολλές φορές αυτή η συμφωνημένη διαδικασία παίρνει τη μορφή συμβατικού τεσταρίσματος στο οποίο υποβάλλονται οι υπό αξιολόγηση υπηρεσίες και αγαθά και οι εμπλεκόμενοι σ΄αυτά.

Η ανάγκη για συμβατική, συμφωνημένη μεθοδολογία είναι εντελώς κρίσιμη για το αποτέλεσμα της αξιολόγησης.
Αν δεν υπάρχει αυτή, η αξιολόγηση μπορεί να αποτελέσει εργαλείο για να προωθηθούν μονομερώς τα συμφέροντά κάποιου από τους εμπλεκόμενους φορείς.

Φανταστείτε για παράδειγμα κάποιον που θέλει να προωθήσει σε μια υπηρεσία λογιστών κάποιον έμπιστόν του που είναι φυσικός, να αξιολογεί τους υποψήφιους για τη θέση αυτή με ερωτήσεις για τη φυσική.

Το ίδιο μπορεί να συμβεί και με οποιοδήποτε τεστ. (1)
Όπως είχαμε σχολιάσει παλιότερα, βλ. Τράπεζες και τεσταρίσματα,
το αποτέλεσμα που θα πάρεις από μια δοκιμή, ένα τεστ, θα εξαρτηθεί από τα δεδομένα που θα βάλεις, όπως ακριβώς συμβαίνει με το πρόγραμμα σε έναν υπολογιστή.

Οποιοδήποτε τεστ μπορείς να το σχεδιάσεις να αποδείξεις ό,τι επιθυμείς.
Ο σχεδιασμός ενός τεστ δεν είναι παρά η διατύπωση μιας ερώτησης και τα αποτελέσματά του η απάντηση στην ερώτηση.
Η απάντηση εξαρτάται από τη διατύπωση της ερώτησης.
Δεν υπάρχουν απαντήσεις που ισχύουν για όλες τις ερωτήσεις.
Γιαυτό έχει μεγάλη σημασία ποιος κάνει το τεστ και ποια συμφέροντα εκφράζει.

Η εφαρμοσμένη εκδοχή

Όλοι μας γνωρίζουμε ότι στον κόσμο των θνητών τα πράγματα δεν είναι, εν γένει, όπως θεσμοθετούνται.
Κατά κανόνα το πάνω χέρι το έχει ο εκάστοτε θεωρούμενος ισχυρός.

Και οι αξιολογήσεις δεν εξαιρούνται από την περιπλοκή αυτή.
Οι μεθοδολογίες και τα πρότυπα που ακολουθούνται δεν είναι και τόσο απότοκες επιστημοσύνης και συγκερασμού απόψεων και συμφερόντων.
Ναι μεν συμμετέχουν εκπρόσωποι της επιστήμης και των εμπλεκόμενων τάξεων, αλλά με τις εκπροσωπήσεις, όπως όλοι μας γνωρίζουμε, τα πράγματα δεν είναι μονοσήμαντα.
Οι εκπρόσωποι αρκετές φορές άλλον φαίνονται να εκπροσωπούν και άλλου τα συμφέροντα υπηρετούν.
Από την περιπλοκή αυτή δεν εξαιρούνται οι εκπρόσωποι της επιστήμης,
Αρκετές φορές πρωταγωνιστούν σ΄αυτήν.
Το έχουμε σχολιάσει παλιότερα, θα το ξαναδούμε και στην επόμενη ανάρτηση με τις εξελίξεις στο επίκαιρο θέμα των εμβολίων γρίπης.

Οι οικονομικές αξιολογήσεις των κρατών

Η εκδοχή των θνητών

Παρακάμπουμε το θέμα κατά πόσον ένα κράτος θάπρεπε να λειτουργεί ή να αντιμετωπίζεται ως εταιρία και να υπόκειται σε οικονομική αξιολόγηση.
Το θεωρούμε δεδομένο αυτό, καθώς αυτή είναι η πραγματικότητα για τα κράτη σήμερα.

Προφανώς τα θέματα τα σχετιζόμενα με τη λειτουργία ενός κράτους και ειδικότερα με τα οικονομικά του έχουν σημαντικά μεγαλύτερη εμβέλεια απ΄αυτήν μιας απλής εταιρίας, ενός προίόντος ή μιας υπηρεσίας καθώς συναρτώνται άμεσα με την ποιότητα ζωής ή ακόμη και την επιβίωση πολλών από τους πολίτες του.

Προφανώς η πολυπλοκότητα των κρατών και οι διαφοροποιήσεις του ενός από το άλλο είναι πολύ πιο μεγάλες απ΄αυτές απλών εταιριών, υλικών, προϊόντων και υπηρεσιών που υπόκεινται σε κοινή μεθόδευση αξιολόγησης.

Θα περίμενε, λοιπόν, κανείς ότι προκειμένου για τα κράτη η οικονομική αξιολόγησή τους θα γινόταν με βάση ιδιαίτερα επιμελημένα πρότυπα και συμβατικές, συμφωνημένες, μεθόδους
οι οποίες θα προέκυπταν μετά από επισταμένες διαβουλεύσεις των εμπλεκομένων κρατών και θα ήταν αποτέλεσμα συγκερασμού των επί μέρους απόψεων και συμφερόντων τους.

Η θεϊκή εφαρμογή

Όλοι μας γνωρίζουμε ότι δεν συμβαίνει το παραπάνω.
Αυτή η τόσο σημαντική αξιολόγηση έχει αφεθεί στη βούληση και μόνον κάποιων που δεν εκπροσωπούν κανένα από τα εμπλεκόμενα κράτη.

Κατά το δοκούν αποφασίζουν πότε και τι θα πουν.
Το πότε και το τι θα πουν φέρνει τα πάνω κάτω στα κράτη.

Είναι σαν εκείνους τους εκτελεστές – κυνηγούς που λαβώνουν το θύμα - θήραμά τους και καιροφυλακτούν να εξαπολύσουν ξανά τα βέλη όταν πάει αυτό να ανασηκωθεί και συνεχίζουν ανενόχλητοι μέχρι να το αποτελειώσουν.

Και το κάνουν σε κοινή θέα όλων, εμπλεκόμενων και μη.
Σερίφηδες και αστυνόμοι τους κοιτούν και καταγράφουν τις λαβωματιές.
Να επέμβουν δεν τους παερνάει από το νου.

Είναι λες και μια ανώτερη θέληση τους έχει καθηλώσει
Οι εκτελεστές επιτελούν το θέλημα βλοσυρών θεών που το όνομά τους δεν τολμούν ούτε καν να το σκεφτούν.

Κάποιοι από τους αξιωματούχους των κρατών ψελλίζουν κατά διαστήματα κάτι κατά των εκτελεστών αυτών και μετά σιωπούν.
Συμμορφώνονται κι αυτοί στη θεϊκή βουλή.

Η Επιστροφή στην Αρχέγονη Εποχή

Τα παλιά, πολύ παλιά χρόνια λένε ότι οι θεοί είχαν κατέβει στη γη για να δείξουν στους θνητούς πως γινόταν να τους κυβερνούν μερικοί και να υπακούουν οι λοιποί.

Στη συνέχεια οι θεοί αποχώρησαν από τη γη και άφησαν στο κατόπιν τους τους αρχιερείς, ως εκπροσώπους τους στη γη.
Κυβερνούσαν οι αρχιερείς και οι θνητοί υπάκουαν σε αυτούς γιατί είχαν αυτοί το κοκαλάκι των θεών.

Τα χρόνια πέρασαν, έγιναν ανατροπές, οι αρχιερείς αποσύρθηκαν στα ενδότερα των ναών και κοινοί θνητοί ανέλαβαν τα καθήκοντα των θεών και των εκπροσώπων αυτών.
Επειδή, όμως, αυτοί δεν είχαν το κοκαλάκι των θεών δεν γινόντουσαν και τόσο αποδεκτοί,
η παλιά υπακοή είχε εξαφανιστεί.
Φωνές, ξεσηκωμοί και άλλα θορυβώδη τινά άρχισαν να εμφανίζονται σιγά σιγά.

Οι θνητοί περιέπιπταν στο αμάρτημα της ανυπακοής και δεν φαινόντουσαν οι κυβερνήτες να μπορούν να κάνουν τίποτα γι αυτό. Δεν διέθεταν το κοκαλάκι των θεών.

Οι θεοί ενοχλήθηκαν σφόδρα με τη νέα κατάσταση στη γη.
Το ίδιο και οι αρχιερείς αυτών που δεν μπορούσαν πια να επιτελέσουν το καθήκον τους έναντι των θεών αδιαταράκτως και με πειθώ.

Η ανυπακοή αυτή σήμερα έχει ενταθεί.
Οι αρχιερείς, λοιπόν, καθοδηγούμενοι από τους θεούς αναλαμβάνουν ξανά δράση.

Οι θεοί καταστρώνουν σχέδιο σωτηρίας από την ανυπακοή που ενέσκηψε στη γη.
Αναθέτουν πάλι την διακυβέρνηση των λαών στους αρχιερείς αυτών.

Στήνουν ξανά τα μαντεία και εκτοξεύουν τους χρησμούς να συνετίσουν πάλι τους θνητούς και να τους κάνουν να αποδεχτούν ξανά τους αρχιερείς.

Το σχέδιο είναι ήδη εν εξελίξει.
Οι αρχιερείς ξεκινούν από τους πιο απείθαρχους λαούς, αυτούς της Μεσογειακής γης.
Από κει θα επεκταθούν και στους άλλους λαούς.

Έτσι εκπληρώνονται την σημερινή εποχή οι προφητείες που έχουν έρθει στο φως εδώ και καιρό.
Μια απ΄αυτές διακοσμεί τον υπότιτλο της ανάρτησης.

Όλα δείχνουν ότι το σχέδιο βαίνει καλώς.
Αθορύβως και εν κρυπτώ όπως αρμόζει σε κάθε θεϊκό.

Κάποιοι έχουν αναλάβει τον αντιπερισπασμό της προσοχής των θνητών μέχρι να ολοκληρωθεί το σχέδιο αυτό και μοχθούν ολημερίς να τύχει θερμής υποδοχής.

Αρθρογραφούν συνεχώς για το εντός, εκτός και επί αυτά του ευρώ, τις επικείμενες καταρρεύσεις και καταστροφές, και άλλα τέτοια αισιόδοξα και ανυψωτικά,
αλλά δεν λένε κουβέντα για τους οικονομικούς εκτελεστές που κουμαντάρουν τις εξελίξεις αυτές.
Δεν περνάει από το νου τους καν η αποκαθήλωση των ιερών και το μπροστάρισμα των χρησμών.

Το πρόβλημα έχει ήδη επιτυχώς δημιουργηθεί και εμπεδωθεί.
Ο δρόμος για τη θεϊκή λύση έχει προετοιμαστεί.
Η επιστροφή στην αρχέγονη εποχή έχει δρομολογηθεί.

Θα μπορούσε, άραγε, η εξέλιξη αυτή να αποφευχθεί;

Θα επιχειρήσουμε σε επόμενη ανάρτηση να μιλήσουμε για την προχωρημένη επαναστατική προς την κατεύθυνση αυτή.
______________________________________

(1) ) Για παράδειγμα, αν υποβάλλεις σε τεστ ένα κομμάτι σκυρόδεμα για να το αξιολογήσεις από πλευράς αντοχής, ανάλογα πως θα το τεστάρεις μπορείς να πάρεις πολύ μεγάλη, πολύ μικρή, ή ενδιάμεση αντοχή
ανάλογα αν το δοκίμιο, το κομμάτι που θα υποβάλεις στο τεστ, είναι πλακοειδές (μεγάλη αντοχή), πρισματικό με μεγάλο ύψος (μικρή αντοχή), κυβικό (μέτρια αντοχή), αν είναι μικρού μεγέθους (μεγάλη αντοχή) ή μεγάλου μεγέθους (μικρή αντοχή), αν είναι κεντρωμένο ή έκκεντρο στη μηχανή φόρτισης, αν φορτιστεί γρήγορα ή αργά, κ.ο.κ.

Βλ. και :
- Πρόγνωση – Μια εμπεριστατωμένη ανάλυση για το σήμερα και το αύριο του κόσμου

Πρόγνωση – Μια εμπεριστατωμένη ανάλυση για το σήμερα και το αύριο του κόσμου

2011-12-17T14:33:00.007+02:00

Άρθρο του Richard K. Moore με τίτλο
Prognosis 2012: Towards a New World Social Order
από την ιστοσελίδα Global Research

Σύνθεση τριων επί μέρους

παλιότερων αναρτήσεων

Ιστορική αναδρομή - H εγκαθίδρυση της καπιταλιστικής κυριαρχίας

...Σε αντίθεση με τους παλιούς αριστοκράτες, οι καπιταλιστές δεν είναι δεμένοι με έναν τόπο, ή με τη διατήρησή του.
Το κεφάλαιο ρέει προς τον τόπο με τη μεγαλύτερη ανάπτυξη, όπως από την Ολλανδία στη Βρετανία, έπειτα από τη Βρετανία στις ΗΠΑ, και πιο πρόσφατα από παντού στην Κίνα.
Όπως ένα ορυχείο χαλκού θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο εκμετάλλευσης και στη συνέχεια να εγκαταλειφθεί, έτσι και στον καπιταλισμό ένα έθνος μπορεί να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης και στη συνέχεια να εγκαταλειφθεί.

Αυτή η αποστασιοποίηση από τον τόπο οδηγεί σ΄ένα διαφορετικό είδος γεωπολιτικής στον καπιταλισμό απ΄αυτό με την αριστοκρατία.
Ένας βασιλιάς πήγαινε σε πόλεμο, όταν έβλεπε κάποιο εθνικό πλεονέκτημα. Οι ιστορικοί μπορούν να «εξηγήσουν» τους πολέμους της προ-καπιταλιστικής εποχής, όσον αφορά την άνοδο των βασιλέων και των εθνών.

Ένας καπιταλιστής ξεκινά έναν πόλεμο προκειμένου να αποκομίσει κέρδη και στην πραγματικότητα οι ελίτ οικογένειες των τραπεζιτών έχουν χρηματοδοτήσει και τις δύο πλευρές των περισσότερων στρατιωτικών συγκρούσεων, τουλάχιστον από τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά.
Εξ ου που οι ιστορικοί δυσκολεύονται να βρουν μια εξήγηση για τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο που να σχετίζεται με εθνικά κίνητρα και σκοπιμότητες.

Στην περίπτωση των πολέμων της προ-καπιταλιστικής εποχής ήταν όπως με το σκάκι, κάθε πλευρά προσπαθούσε να κερδίσει.

Στον καπιταλισμό ο πόλεμος είναι όπως το καζίνο, όπου οι παίκτες μάχονται όσο περισσότερο χρόνο μπορούν για να πάρουν πίστωση για περισσότερες μάρκες και ο πραγματικός νικητής είναι πάντα το καζίνο - οι τραπεζίτες που χρηματοδοτούν τον πόλεμο και αποφασίζουν ποιος θα είναι ο τελευταίος που θα μείνει όρθιος.

Δεν είναι μόνο οι πόλεμοι που είναι οι πιο αποδοτικές από όλες τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις.

Επιλέγοντας τους νικητές και έχοντας τη διαχείριση της ανασυγκρότησης, οι ελίτ τραπεζικές οικογένειες είναι σε θέση, με την πάροδο του χρόνου, να συντονίζουν τους γεωπολιτικούς σχηματισμούς να ταιριάζουν στα δικά τους συμφέροντα.

Έθνη και λαοί δεν είναι παρά πιόνια στα παιχνίδια τους.Εκατομμύρια πεθαίνουν σε πολέμους, υποδομές καταστρέφονται και ενώ ο κόσμος θρηνεί, οι τραπεζίτες μετρούν τα κέρδη τους και κάνουν σχέδια για τις επενδύσεις τους στη μεταπολεμική ανοικοδόμηση.
Από θέση ισχύος, ως χρηματοδότες των κυβερνήσεων, η ελίτ των τραπεζών έχει τελειοποιήσει με την πάροδο του χρόνου τις μεθόδους ελέγχου τους.

Παραμένοντας πάντα πίσω από το προσκήνιο, κινούν τα νήματα ελέγχοντας τα μέσα ενημέρωσης, τα πολιτικά κόμματα, τις υπηρεσίες πληροφοριών, τις χρηματιστηριακές αγορές και τις κυβερνήσεις.Και ίσως από τους μεγαλύτερους μοχλούς της εξουσίας τους είναι ο έλεγχό τους στα νομίσματα.

Μέσω της απάτης των κεντρικών τραπεζών τους, κατασκευάζουν κύκλους άνθησης και ύφεσης και τυπώνουν χρήματα εκ του μηδενός και στη συνέχεια το δανείζουν με τόκο στις κυβερνήσεις.
Η δύναμη της ελίτ των τραπεζιτών είναι απόλυτη και διακριτική...

Το τέλος της ανάπτυξης – καπιταλιστές εναντίον του καπιταλισμού

Ήταν αναπόφευκτο ότι σε ένα πεπερασμένο πλανήτη θα υπάρξει ένα όριο στην οικονομική ανάπτυξη.
Η εκβιομηχάνιση έδωσε τη δυνατότητα να σπεύσουμε προς αυτό το όριο κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων αιώνων.

Η παραγωγή έχει γίνει όλο και πιο αποτελεσματική, οι αγορές γίνονται όλο και πιο παγκόσμιες και τελικά φτάσαμε στο σημείο όπου το πρότυπο της διαρκούς αύξησης δεν μπορεί πλέον να διατηρηθεί.

Το οριακό αυτό σημείο το φθάσαμε στην πραγματικότητα γύρω στο 1970.
Από τότε το κεφάλαιο δεν έχει αναζητήσει ανάπτυξη μέσω της αύξησης της παραγωγής, αλλά μέσω μεγαλύτερων αποδόσεων από σχετικά σταθερά επίπεδα παραγωγής.

Εξ ου και η παγκοσμιοποίηση, η οποία μεταφέρει την παραγωγή σε περιοχές με χαμηλότερους μισθούς, επιτρέποντας μεγαλύτερα περιθώρια κέρδους.

Εξ ου και η ιδιωτικοποίηση, η οποία μεταφέρει στους επενδυτές τα έσοδα που προηγουμένως πήγαιναν στα εθνικά δημόσια ταμεία.

Εξ ου και τα παράγωγα προϊόντα και οι αγορές συναλλάγματος, οι οποίες δημιουργούν την ηλεκτρονική ψευδαίσθηση οικονομικής ανάπτυξης, χωρίς πραγματικά να παράγουν τίποτα στον πραγματικό κόσμο.

Αν μελετήσει κανείς την κατάρρευση των πολιτισμών, αυτό που μαθαίνει είναι ότι η αποτυχία προσαρμογής είναι μοιραία.
Συνεχίζοντας στο δρόμο της επιδίωξης ανάπτυξης δεν είναι παρά μια τέτοια αδυναμία προσαρμογής.

Αν διαβάσει κανείς τις οικονομικές σελίδες αυτές τις μέρες, θα διαπιστώσει ότι είναι γεμάτες κακές ειδήσεις.
Διαβάζουμε ότι η ευρωζώνη είναι καταδικασμένη και η Ελλάδα είναι μόνο το πρώτο θύμα.
Διαβάζουμε ότι οι δέσμες μέτρων ανάκαμψης δεν είναι αποτελεσματικές, η ανεργία αυξάνεται, το δολάριο είναι μεγάλο πρόβλημα, η ανάπτυξη εξακολουθεί να λιμνάζει, οι επιχειρήσεις ακινήτων θα είναι η επόμενη φούσκα που θα σκάσει, κλπ.

Δίνεται η εντύπωση ότι ο καπιταλισμός αδυνατεί να προσαρμοστεί και ότι οι κοινωνίες μας κινδυνεύουν να καταρρεύσουν στο χάος.
Μια τέτοια εντύπωση είναι εν μέρει αληθινή και εν μέρει λανθασμένη.

Για να κατανοήσουμε την πραγματική κατάσταση πρέπει να κάνουμε σαφή διάκριση μεταξύ των καπιταλιστικών ελίτ και του καπιταλισμού.

Ο καπιταλισμός είναι ένα οικονομικό σύστημα οδηγούμενο κυρίως από την ανάπτυξη
Η καπιταλιστική ελίτ είναι αυτοί που έχουν καταφέρει να αποκτήσουν τον έλεγχο του δυτικού κόσμου κατά τη διάρκεια του καπιταλισμού τους δύο τελευταίους αιώνες.

Το καπιταλιστικό σύστημα έχει ημερομηνία λήξης και η ελίτ των τραπεζιτών το γνωρίζουν και προσαρμόζονται.
Ο καπιταλισμός είναι ένα όχημα που βοήθησε τους τραπεζίτες να αποκτήσουν την απόλυτη εξουσία, αλλά δεν έχουν κάποια ιδιαίτερη πίστη στο σύστημα αυτό, καθόλου περισσότερη από ό,τι σ΄έναν τόπο ή οποιονδήποτε άλλο.

Όπως προαναφέρθηκε, σκέφτονται σε παγκόσμια κλίμακα θεωρώντας τα έθνη και τους πληθυσμούς πιόνια.
Καθορίζουν τί είναι το χρήμα και το χειρίζονται ακριβώς όπως ο τραπεζίτης σε ένα παιχνίδι Monopoly.

Μπορούν επίσης να φτιάξουν ένα νέο παιχνίδι με νέα μορφή χρήματος.
Έχουν εδώ και καιρό ξεπεράσει την ανάγκη να στηρίζονται σε οποιοδήποτε ιδιαίτερο οικονομικό σύστημα προκειμένου να διατηρήσουν την εξουσία τους.

Ο καπιταλισμός βόλευε σε μια εποχή ταχείας ανάπτυξης.
Για την εποχή της μη-ανάπτυξης, ένα διαφορετικό παιχνίδι είναι στο στάδιο της προετοιμασίας.

Έτσι, ο καπιταλισμός δεν έχει το δικαίωμα να πεθάνει από φυσικό θάνατο.
Πρώτα τέθηκε σε σύστημα υποστήριξης της ζωής του, όπως προαναφέρθηκε, με την παγκοσμιοποίηση, την ιδιωτικοποίηση, τις αγορές παραγώγων, κ.λπ.

Μετά του έγινε ένεση ναρκωτικών για ευθανασία με τη μορφή των τοξικών παραγώγων.
Και όταν συνέβη η σχεδιαζόμενη κατάρρευση, αντί να στηριχθεί ο βιομηχανικός καπιταλισμός στηρίχθηκαν οι ελίτ τραπεζίτες.

Δεν ήταν ότι οι τράπεζες ήταν υπερβολικά μεγάλες για να αποτύχουν, αλλά οι τραπεζίτες ήταν πολύ ισχυροί πολιτικά για να αποτύχουν.
Έκαναν στις κυβερνήσεις μια προσφορά που δεν μπορούσαν να αρνηθούν.

Το αποτέλεσμα των τρισεκατομμυρίων δολαρίων στήριξης μπορούσε εύκολα να προβλεφθεί αν και δεν θα το ξέρετε από την ανάγνωση των οικονομικών σελίδων.

Οι εθνικοί προϋπολογισμοί ήταν ήδη στα ύψη και σίγουρα δεν είχαν αποθέματα για να διατεθούν για τη στήριξη των τραπεζών.
Έτσι, η στήριξη των τραπεζών δεν ήταν τίποτα περισσότερο από την ανάληψη τεράστιων νέων οφειλών από τις κυβερνήσεις.

Προκειμένου να εκπληρωθούν οι δεσμεύσεις στήριξης των τραπεζών, τα χρήματα θα έπρεπε να δανειστούν από τα ίδια τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα τα οποία διεσώθηκαν με αυτά.

Με τις διασώσεις των τραπεζών οι δυτικές κυβερνήσεις παρέδωσαν τα έθνη τους στους χούφτες των τραπεζιτών.
Οι κυβερνήσεις βρίσκονται τώρα σε διαρκή δουλεία για χρέη προς τους τραπεζίτες.

Αντί να τεθούν οι τράπεζες σε καθεστώς πτώχευσης, τέθηκαν σε κατάσταση πτώχευσης οι κυβερνήσεις.

Το υπουργικό συμβούλιο και οι σύμβουλοι του Ομπάμα είναι σχεδόν όλοι από την Γουόλ Στριτ.

Είναι στο Λευκό Οίκο ώστε να μπορούν να έχουν στενή παρακολούθηση για τη νέα κατάκτησή τους, τις άλλοτε κυρίαρχες ΗΠΑ.

Ίσως σύντομα θα επιβλέπουν τη διάλυσή τους.

Οι τραπεζίτες έχουν πλέον τον έλεγχο των εθνικών προϋπολογισμών.
Λένε τι μπορεί να χρηματοδοτηθεί και τι δεν μπορεί.
Όταν πρόκειται για τη χρηματοδότηση πολέμων και της παραγωγής των όπλων τους δεν θέτουν όρια.Όταν πρόκειται για δημόσιες υπηρεσίες, τότε λένε ότι τα ελλείμματα πρέπει να διατηρούνται υπό έλεγχο.
Η κατάσταση αυτή εκφράζεται πολύ καλά από τον Brian Cowan, επικεφαλής της κυβέρνησης της Ιρλανδίας.
Την ίδια εβδομάδα που η Ιρλανδία υποσχέθηκε 200 δισεκατομμύρια ευρώ για να διασώσει τις τράπεζες τον ρώτησα γιατί περικόπτει μερικά εκατομμύρια ευρώ από κρίσιμους προϋπολογισμούς υπηρεσιών.
Μου απάντησε, "Λυπάμαι, αλλά δεν υπάρχουν χρήματα".
Φυσικά δεν υπάρχουν! Το θησαυροφυλάκιο δόθηκε μακριά. Είναι άδειο το ντουλάπι.

Όπως ήταν αναμενόμενο, η υψηλότερη προτεραιότητα για τον προϋπολογισμό είναι η εξυπηρέτηση του χρέους προς τις τράπεζες.
Ακριβώς όπως οι περισσότερες χώρες του τρίτου κόσμου υπόκεινται στη δουλεία του χρέους προς το ΔΝΤ, έτσι και το σύνολο της Δύσης υπόκειται στη δουλεία του χρέους στις δικές της κεντρικές τράπεζες.
Η Ελλάδα είναι ο προάγγελος του τι πρόκειται να συμβεί παντού".

"Κάποιοι από τους μεγαλύτερους άντρες των ΗΠΑ
φοβούνται κάτι. Γνωρίζουν ότι υπάρχει μια δύναμη κάπου,

τόσο οργανωμένη, τόσο διακριτική, τόσο επάγρυπνη,
τόσο διασυνδεδεμένη, τόσο ολοκληρωτική, τόσο διάχυτη
που είναι καλύτερα να μην ακούγονται
όταν λένε κάτι εναντίον της"
Wilson Woodrow Πρόεδρος ΗΠΑ

Η οικονομία του άνθρακα – O έλεγχος της κατανάλωσης

Σε μια οικονομία μη ανάπτυξης, οι μηχανισμοί παραγωγής γίνονται σχετικά στατικοί.
Αντί να ανταγωνίζονται οι επιχειρήσεις στην καινοτομία, θα έχουμε γραφειοκρατίες παραγωγής.
Θα είναι ημικρατικές, ημι-ιδιωτικές γραφειοκρατίες, απασχολούμενες με προϋπολογισμούς και ποσοστώσεις και όχι με ανάπτυξη, κάτι σαν το πρότυπο του σοβιετικού μοντέλου.
Ένα τέτοιο περιβάλλον δεν θα καθοδηγείται από την ανάγκη για ανάπτυξη του κεφαλαίου και δεν θα επιτρέπει ένα κερδοφόρο παιχνίδι.

Μπορούμε ήδη να δούμε τα βήματα που γίνονται για την αλλαγή του εταιρικού μοντέλου προς το γραφειοκρατικό μοντέλο μέσω αυξανόμενης κρατικής παρέμβασης στα οικονομικά θέματα.

Με τα πακέτα διάσωσης της Wall Street, την αναγκαστική αναδιάρθρωση της General Motors, την πρόσκληση για κεντρική μικροδιαχείριση τραπεζών και βιομηχανίας καθώς και το νομοσχέδιο για την υγεία, η κυβέρνηση δηλώνει ότι η αγορά πρόκειται να αντικατασταθεί από τις κυβερνητικές ντιρεκτίβες.
Δεν λέω ότι θα πρέπει να θρηνούμε το θάνατο του εκμεταλλευτικού καπιταλισμού, αλλά πριν να το γιορτάσουμε θα πρέπει να κατανοήσουμε τι είναι αυτό με το οποίο αντικαθίσταται.

Σε μια εποχή καπιταλισμού και ανάπτυξης το επίκεντρο του παιχνιδιού είναι στην παραγωγική όψη της οικονομίας.
Το παιχνίδι έχει ως στόχο τον έλεγχο των μέσων της ανάπτυξης: την πρόσβαση σε κεφάλαιο. Η μηχανή-ανάπτυξης του καπιταλισμού δημιουργεί τη ζήτηση για κεφάλαιο.

Οι τραπεζίτες ελέγχουν την προσφορά.

Οι φόροι βασίζονται, ως επί το πλείστον, στο εισόδημα, σχετιζόμενοι, επίσης, με την παραγωγική όψη της οικονομίας.

Σε μια εποχή μη αύξησης, το επίκεντρο του παιχνιδιού θα είναι στην καταναλωτική όψη της οικονομίας.
Το παιχνίδι θα έχει ως στόχο τον έλεγχο των αναγκών της ζωής: την πρόσβαση σε τρόφιμα και ενέργεια.
Ο πληθυσμός δημιουργεί τη ζήτηση για τις ανάγκες της ζωής.

Οι τραπεζίτες προτίθενται να ελέγχουν την προσφορά.

Οι φόροι θα βασίζονται κυρίως στην κατανάλωση, ιδιαίτερα στην κατανάλωση της ενέργειας.

Περί αυτού πρόκειται με όλο αυτό τον θόρυβο περί επαπειλούμενης υπερθέρμανσης του πλανήτη, με τους φόρους άνθρακα και τις πιστώσεις άνθρακα
Ήδη στη Βρετανία γίνεται λόγος για ποσοστώσεις άνθρακα, κάτι αντίστοιχο με το δελτίο βενζίνης σε καιρό πολέμου.

Δεν είναι μόνο ότι θα πληρώνετε φόρους για ενέργεια, αλλά η ποσότητα της ενέργειας που θα μπορείτε να καταναλώνετε θα καθορίζεται από κυβερνητικές ντιρεκτίβες.
Θα σας χορηγούνται πιστώσεις άνθρακα που θα μπορείτε να τις χρησιμοποιήσετε για οδήγηση, για θέρμανση, ή σε σπάνιες περιπτώσεις για αεροπορικά ταξίδια.
Στη Βρετανία, οι αυτοκινητόδρομοι καλωδιώνονται ώστε να μπορούν να εντοπίζουν πόσα μίλια οδηγείτε, να σας φορολογούν ανάλογα και να σας επιβάλουν ποινή αν ταξιδεύετε πέραν από το όριό σας.
Μπορούμε να περιμένουμε τέτοιου είδους διαδικασίες να επεκταθούν σ΄όλη τη Δύση, καθώς είναι οι ίδιοι διεθνείς τραπεζίτες που έχουν τον έλεγχο παντού.

Από πλευράς προπαγάνδας, αυτός ο έλεγχος στην κατανάλωση πλασάρεται ως λύση για την υπερθέρμανση του πλανήτη και την εξάντληση του πετρελαίου.

Η όλη εκστρατεία προπαγάνδας είναι πολύ επιτυχής και όλα τα περιβαλλοντικά κινήματα έχουν εγκλωβιστεί σ΄αυτήν.
Στην Κοπεγχάγη οι διαδηλωτές ήρθαν αντιμέτωποι με την αστυνομία κρατώντας πανό για στήριξη των φόρων άνθρακα και των πιστώσεων άνθρακα.

Στην πραγματικότητα, όμως, το καθεστώς του άνθρακα δεν έχει καμία σχέση με το κλίμα ή με τη βιωσιμότητα.
Όλα είναι για τη μικροδιαχείρηση κάθε πτυχής της ζωής μας, καθώς και κάθε πτυχής της οικονομίας.

Αν αυτοί που κινούν τα πράγματα νοιάζονταν πραγματικά για τη βιωσιμότητα του πλανήτη, θα επένδυαν σε αποτελεσματική μαζική μεταφορά και θα μετατόπιζαν τη γεωργία από τις πετρελαιο-εντατικές και νερό-εντατικές μεθόδους σε βιώσιμες μεθόδους.
Αντ΄αυτού, επιβάλλουν τα βιοκαύσιμα και μας πουλάνε ηλεκτρικά αυτοκίνητα τα οποία δεν είναι ούτε περισσότερο βιώσιμα ούτε περισσότερο αποδοτικά σε άνθρακα από τα συνήθη αυτοκίνητα.

Ο πραγματικός σκοπός πίσω από τα βιοκαύσιμα είναι η γενοκτονία.
Με τις τιμές των τροφίμων συνδεδεμένες με τις τιμές της ενέργειας και την καλλιεργούμενη γη να μετατρέπεται από γη παραγωγής τροφίμων σε γη παραγωγής καυσίμων, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι μόνο μια μαζική αύξηση στην πείνα του τρίτου κόσμου.
Η μείωση του πληθυσμού είναι από καιρό δεδηλωμένος στόχος των κύκλων των ελίτ.
Η δυναστεία των Ροκφέλερ έχει συχνά εμπλακεί σε ευγονικές διαδικασίες διαφόρων ειδών.

«Πόλεμος κατά της Τρομοκρατίας» - Προετοιμάζοντας το έδαφος για τη μετάβαση

Ο λεγόμενος πόλεμος κατά της τρομοκρατίας έχει δύο μέρη.

Το πρώτο μέρος είναι πρόσχημα για την αυθαίρετη παραβίαση των δικαιωμάτων των πολιτών κάθε φορά που η υπηρεσία Εσωτερικής Ασφάλειας ισχυρίζεται ότι αυτή είναι αναγκαία για λόγους ασφάλειας
Το δεύτερο μέρος είναι πρόσχημα για στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ οπουδήποτε στον κόσμο, κάθε φορά που ο Λευκός Οίκος ισχυρίζεται ότι η Αλ Κάιντα δρα εκεί.

Τόνισα τη λέξη «ισχυρίζεται» παραπάνω, γιατί το πρόσχημα της τρομοκρατίας χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει αυθαιρεσίες, τόσο στο εσωτερικό όσο και διεθνώς.

Δεν χρειάζονται ισχυρά αποδεικτικά στοιχεία να υποβληθούν στο Κογκρέσο, τον ΟΗΕ, ή σε οποιονδήποτε άλλο, πριν να εισβάλουν σε κάποιο έθνος, πριν απαγάγουν κάποιο ή τον βασανίσουν ως «ύποπτο για τρομοκρατία», ή πριν παρθεί κάποιο νέο επεμβατικόμέτρο ασφάλειας.
Όταν η εξουσία κάνει ό,τι θέλει, τότε δεν ζούμε πια σε κράτος δικαίου, ούτε στη χώρα μας ούτε διεθνώς.
Ζούμε υπό την κυριαρχία εξουσιαστών, όπως σε ένα δικτατορικό καθεστώς, ή σε ένα βασίλειο ή αυτοκρατορία παλιάς εποχής.

Μέρος 1: Προετοιμάζοντας το δρόμο για μια νέα κοινωνική τάξη

Με πολύ πραγματική έννοια, το πρόσχημα της τρομοκρατίας χρησιμοποιείται για να ανατρέψει όλα όσα πέτυχε ο Διαφωτισμός και οι κοινωνικές επαναστάσεις πριν από δύο αιώνες.
Η ίδια η καρδιά της Χάρτας των Δικαιωμάτων - έχει αποδομηθεί.
Τα γκουλάγκ, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και οι μυστικές συλλήψεις τη νύχτα - αυτά που πάντα τα συσχετίζαμε με φασιστικές και κομμουνιστικές δικτατορίες - τώρα είναι όλα σε ισχύ υπό τη δικαιοδοσία των ΗΠΑ και τα έχει υπερασπιστεί δημοσίως ο ίδιος ο πρόεδρος.
Υπάρχει, άραγε, πράγματι τρομοκρατική απειλή για την πατρίδα και τα μέτρα αυτά μπορούν να είναι μια λογική απάντηση σε μια τέτοια απειλή;
Οι άνθρωποι είναι έντονα διχασμένοι στις απαντήσεις τους στα ερωτήματα αυτά.

Έχουν έρθει στο φως αρκετά αδιαμφισβήτητα στοιχεία σχετικά με τις διασυνδέσεις με μυστικές υπηρεσίες πληροφοριών και κατά τη δική μου άποψη τα περισσότερα από τα δραματικά «τρομοκρατικά» γεγονότα στις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρώπη αποτελούν καλυμμένες επιχειρήσεις ψευδούς σημαίας

Από ιστορική άποψη αυτό δεν προκαλεί καθόλου έκπληξη.
Τέτοιες επιχειρήσεις έχουν αποτελέσει συνήθη πρακτική - "modus operandi" - σε πολλά έθνη, αν και συνήθως δεν αποδεικνύονται παρά χρόνια αργότερα.

Για παράδειγμα, κάθε πόλεμος στον οποίο έχουν συμμετάσχει οι ΗΠΑ χαρακτηρίζεται από το δικό του απατηλό Συμβάν στον κόλπο Tonkin, ή την απάτη των Όπλων Μαζικής Καταστροφής, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
Είναι μια φόρμουλα που λειτουργεί. Άμεση κινητοποίηση της κοινής γνώμης, ταχεία έγκριση χωρίς συζήτηση, χωρίς τη δυνατότητα αποφάσεων και νομοθετημάτων.

Γιατί ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας να είναι κάτι διαφορετικό;
Όσον αφορά το κίνητρο: την ώρα που οι μουσουλμάνοι υποφέρουν ως αποτέλεσμα αυτών των δραματικών γεγονότων, οι ελίτ τραπεζίτες μας έχουν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν μια αστυνομοκρατούμενη υποδομή η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση προβλεπόμενης λαϊκής αντίστασης ή πολιτικού χάους που μπορεί να προκύψει καθώς θα προετοιμάζουν το δρόμο για το μετα-καπιταλιστικό μέλλον τους.

Με την κατάρρευση, τα πακέτα διάσωσης και την πλήρη αποτυχία να επιδιώξουν κάποιου είδους αποτελεσματική στρατηγική αποκατάστασης, οι ενδείξεις είναι πολύ σαφείς: το σύστημα θα αφεθεί να καταρρεύσει πλήρως, καθαρίζοντας έτσι το έδαφος για μια προ-αρχιτεκτονημένη «λύση».
Το Σημείο Μηδέν (στους δίδυμους πύργους) μπορεί να θεωρηθεί ως μια μεταφορά, με την καπιταλιστική οικονομία ως τους Δίδυμους Πύργους.
Και τα τοξικά παράγωγα καθιστούν σαφές το γεγονός ότι η κατάρρευση είναι στην πραγματικότητα μια ελεγχόμενη κατεδάφιση.

Μου φαίνεται αναπόφευκτο, δεδομένων των πολλών ενδείξεων, ότι ο στρατιωτικός νόμος θα αποτελέσει μέρος της διαδικασίας μετάβασης, δήθεν για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της οικονομικής κατάρρευσης.
Ίσως κατάρρευση της τροφικής αλυσίδας, λόγω κατάρρευσης της ενεργειακής αλυσίδας εφοδιασμού.
Η ανταπόκριση έκτακτης ανάγκης των ΗΠΑ στη Νέα Ορλεάνη και μετά στην Αϊτή, μας δίνει περισσότερες ενδείξεις, πραγματικές επί τόπου δοκιμές, τι είδους αντιμετώπιση «έκτακτης ανάγκης» μπορούμε να περιμένουμε.

Πρώτα απ΄όλα έρχεται η ασφάλεια των δυνάμεων κατοχής.

Αυτοί που θα υποφέρουν σε έκτακτη ανάγκη θα αντιμετωπίζονται περισσότερο σαν αντάρτες παρά σαν θύματα που χρειάζονται βοήθεια.

Στην περίπτωση της Αϊτής, η αντίδραση των ΗΠΑ μπορεί να περιγραφεί αποκλειστικά ως ένα σκόπιμο σχέδιο γενοκτονίας
Όταν οι άνθρωποι βρίσκονται θαμμένοι σε συντρίμμια μετά από ένα σεισμό, οι πρώτες 48 έως 72 ώρες είναι απολύτως κρίσιμες αναφορικά με τα ποσοστά επιβίωσης.
Όταν ο στρατός των ΗΠΑ μπλοκάρησε συστηματικά όλη την ξένη βοήθεια εκείνες τις κρίσιμες ώρες, γύρισε πίσω γιατρούς και άμεση βοήθεια, σφράγισε τη μοίρα χιλιάδων ανθρώπων που θα μπορούσαν να είχαν σωθεί.
Μπορεί κανείς να φανταστεί πολλά εφιαλτικά σενάρια δεδομένων αυτών των δυσοίωνων σημαδιών.
Ο πρώτος και δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος ήταν εφιάλτες που συνέβησαν πραγματικά, με εκατομμύρια να πεθαίνουν και οι ίδιες αυτές τραπεζικές δυναστείες ενορχήστρωσαν αυτά τα σενάρια και στη συνέχεια κάλυψαν τα ίχνη τους.

Πρέπει επίσης να θυμώμαστε και το Δόγμα του Σοκ και Δέος, όπου η καταστροφή θεωρείται ως ευκαιρία - όταν «τα πράγματα μπορούν να γίνουν όταν διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν».
Νωπά έχουμε ακόμη τα κύματα σοκ που μας εστάλησαν στις 9 / 11, και πάλι, όταν κατέρρευσε το χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Και τώρα περιμένουμε το πραγματικά μεγάλο σοκ, τη γενική κατάρρευση της κοινωνίας.
Την τελική έκδοση του Δόγματος Σοκ και Δέος: «Αν η κατάρρευση είναι συνολική, μπορούμε να πετύχουμε όλα τα κολασμένα πράγματα που θέλουμε να πετύχουμε».

Δεν θα διακινδυνεύσω να διατυπώσω μία εικασία για το πώς θα παιχτεί αυτή η διαδικασία μετάβασης, αλλά περιμένω ότι θα είναι ένας εφιάλτης με τη μία ή την άλλη μορφή.
Ήδη ο ολοένα και αυξανόμενος αριθμός αστέγων υποφέρει ένα εφιάλτη, από κάθε άποψη.
Τη μια μέρα ζείτε σε ένα σπίτι του οποίου η αξία ανεβαίνει, πηγαίνετε σε μια καλή δουλειά και την επόμενη η οικογένειά σας είναι έξω στους δρόμους.
Αυτός είναι εφιάλτης.

Ο χρόνος μετάβασης θα είναι μια δύσκολη περίοδος, αλλά θα είναι ένα μεταβατικό στάδιο, θα είναι προσωρινή, όπως με έναν πόλεμο.
Και όπως και με τον πόλεμο, θα επιτρέψει την κοινωνική και οικονομική ανασυγκρότηση την επαύριον.

Σκεφτείτε πως μετασχηματίστηκε η Ιαπωνία και η Γερμανία κοινωνικά και πολιτικά από τη μεταπολεμική ανοικοδόμηση.
Ήταν ασκήσεις κοινωνικής μηχανικής, όπως ήταν και ο προηγούμενος μετασχηματισμός από τον Μουσολίνι και Χίτλερ.
Αν και τα αποτελέσματα ήταν πολύ διαφορετικά, σε κάθε περίπτωση η πλήρης κατάρρευση / ήττα ήταν το προοίμιο για την ανοικοδόμηση.

.

Η συνολική κατάρρευση της καπιταλιστικής οικονομίας είναι προδοκιμασμένη, είναι απλώς η εφαρμογή μιας αποδειγμένης φόρμουλας.

Το δεύτερο σκέλος της μαθηματικής φόρμουλας θα είναι κάποια νέα κοινωνική τάξη, ή ίσως κάποια παλιά κοινωνική τάξη, ή κάποιο μίγμα.
Κάτι κατάλληλο για μια μη αναπτυσσόμενη, εντέλλουσα οικονομία

Αυτό είναι το πρώτο μέρος του Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας:
Έχει επιτρέψει τη δημιουργία της υποδομής που απαιτείται για να αντιμετωπίσει την κατάρρευση της κοινωνίας και να παρέχει ασφάλεια για τη διαδικασία της ανοικοδόμησης.

Μέρος 2: Προετοιμάζοντας το δρόμο για παγκόσμια κυριαρχία

Το δεύτερο μέρος του Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας αναφέρεται στη γεωπολιτική διάσταση μιας παγκόσμιας οικονομίας βασισμένης στη μη ανάπτυξη.
Προηγουμένως ανέφερα ότι η γεωπολιτική ήταν διαφορετική στο καθεστώς του καπιταλισμού απ΄ό, τι ήταν στο καθεστώς της μοναρχίας.

Η όλη δυναμική ήταν διαφορετική.
Παρομοίως, πολλά πράγματα θα αλλάξουν και κατά την αλλαγή από τον χαοτικό, προσανατολισμένο στην ανάπτυξη καπιταλισμό, προς ένα κεντρικό, μικροδιαχειριζόμενο, οικονομικό καθεστώς.

Σκεφτείτε, για παράδειγμα, τη σημασία του ελέγχου των αποθεμάτων πετρελαίου.
Σε μια οικονομία ανάπτυξης, τα κέρδη ήταν το βραβείο,
Ο έλεγχος των αγορών και των διαύλων διανομής τους επέτρεπε να έχουν το επάνω χέρι στο παιχνίδι.
Οι τοπικοί δικτάτορες μπορούσαν να διαχειρίζονται τα πράγματα όπως ήθελαν και να παίρνουν το μερίδιό τους από τα έσοδα από το πετρέλαιο, στο βαθμό που τηρούσαν τις συμβάσεις τους με τις μεγάλες εταιρείες πετρελαίου που ήταν στην ευχάριστη θέση να το πωλούν στους πλειοδότες.

Σε μια οικονομία μη ανάπτυξης, όπου η έμφαση δίνεται στον άμεσο έλεγχο της προσφοράς και κατανομής των πόρων, καθίσταται αναγκαίο να διασφαλίζονται, με τη στρατιωτική έννοια, οι πηγές του πετρελαίου και οι δίοδοι της κυκλοφορίας του.
Δεν αρκεί πλέον μόνο να επωφελούνται.Η εξασφάλιση των πηγών καθώς και η κατ ευθείαν κατανομή της διανομής αποτελεί το θεμέλιο για τη μικροδιαχείρηση της οικονομίας μη ανάπτυξης.
Αυτό ισχύει και για τους άλλους κρίσιμους πόρους, όπως για το ουράνιο και τα σπάνια μέταλλα που χρειάζονται για την «άμυνα» και τις βιομηχανίας ηλεκτρονικών.

Στην πραγματικότητα, είμαστε στο μέσον ενός πολέμου αρπαγής πόρων με την Κίνα και τη Ρωσία να πραγματοποιούν μακροπρόθεσμες ενεργειακές συμφωνίες με το Ιράν και τη Βενεζουέλα, την Κίνα να αγοράζει γεωργικές εκτάσεις στην Αφρική, την Ουάσιγκτον να κάνει μακροπρόθεσμες συμφωνίες για τα βιοκαύσιμα της Βραζιλίας και υπάρχουν πολλά άλλα παραδείγματα.

Με πολλούς τρόπους ο ιμπεριαλισμός επιστρέφει στις ημέρες της αποικιοκρατίας, όταν το μοντέλο ήταν η άμεση διοίκηση, παρά το καπιταλιστικό μοντέλο: κερδοσκοπία εταιρειών από επενδύσεις υπό δικτάτορες που καταστέλλουν τους πληθυσμούς τους.

Υπάρχει μια φυσική επιστροφή στη δυναμική των "παλιών καλών ημερών της αυτοκρατορίας», όταν οι Μεγάλες Δυνάμεις της Ευρώπης επικέντρωναν τις οικονομικές τους δραστηριότητες μέσα στις ατομικές σφαίρες επιρροής τους.

Στο Ιράκ, το Αφγανιστάν και τώρα στο Πακιστάν και την Υεμένη, οι ΗΠΑ με την υποστήριξη του ΝΑΤΟ βάζει ένα πολύ μη ειρηνικό χέρι στο παιχνίδι αρπαγής των πόρων.

Είναι το χέρι του δυνάστη, «έχω το μεγαλύτερο όπλο, έτσι θα πάρω αυτό που θέλω».

Αυτές οι επιθετικές ενέργειες είναι πολύ προκλητικές για τη Ρωσία και την Κίνα και απειλητικές για τα ζωτικά οικονομικά τους συμφέροντα.
Μια επίθεση κατά του Ιράν θα ήταν περισσότερο από μια πρόκληση, θα ήταν ένα άμεσο ράπισμα στο πρόσωπο, μια πρόκληση: «Πολεμείστε τώρα ή παραιτηθείτε σε ψίχουλα».

Εκτός από όλο αυτό το μπλοκάρισμα του πετρελαίου, οι ΗΠΑ έχει περιβάλει τη Ρωσία και την Κίνα με στρατιωτικές βάσεις και επιτάχυνε τελευταία τις εγκαταστάσεις αντιπυραυλικών συστημάτων στα σύνορά τους, εν μέσω έντονων ενστάσεων Ρωσίας και Κίνας.

Οι ΗΠΑ είναι σκοπίμως προκλητικές και απειλούν ζωτικά συμφέροντα αυτών των πιθανών αντιπάλων.
Σε ανταπάντηση σχηματίζονται συμμαχίες σε διμερή βάση και με τη μορφή SCO.

Η Κίνα και η Ρωσία είναι πολύ κοντά στη στρατιωτική τους συνεργασία και στην ανταλλαγή τεχνολογίας.

Ο στρατηγικός σχεδιασμός τους βασίζεται στην αναμονή μιας επίθεσης των ΗΠΑ και η στρατηγική αντιμετώπιση της βασίζεται στην αρχή του ασύμμετρου πολέμου.
Για παράδειγμα, ένας πύραυλος ενός εκατομμυρίου δολαρίων ικανός να αποτρέπει ένα αεροπλανοφόρο πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ή, ίσως, μια χούφτα πυραύλων ικανών να απενεργοποιήσουν τα συστήματα εντολών και ελέγχου των δορυφόρων του Πενταγώνου.

Εν τω μεταξύ, οι ΗΠΑ δαπανούν αστρονομικά ποσά για την ανάπτυξη δυνατότητας πρώτου χτυπήματος με διαστημικά οπλικά συστήματα, κλπ.
Τα νέα αντιπυραυλικά συστήματα αποτελούν σημαντικό μέρος της στρατηγικής πρώτου χτυπήματος, μειώνοντας την ικανότητα της Ρωσίας ή της Κίνας για την επιβολή αντιποίνων.
Τα συστήματα αυτά είναι κάτι παραπάνω από προκλητικά.
Είναι το σύγχρονο ισοδύναμο του να παρατάσσεις το στρατός σου στα σύνορα του αντιπάλου σου.
Αν υπάρξει πυρηνική ανταλλαγή μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, οι ιστορικοί θα αναφέρουν όλα αυτά τα πράγματα που έχω αναφέρει ως «προφανή σημάδια» ότι ο πόλεμος ήταν προ των θυρών.

Παραλληρισμοί μπορούν να γίνουν με το σενάριο που προηγήθηκε πριν τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, όταν η Γερμανία είχε επισκιάσει οικονομικά τη Βρετανία, όπως σήμερα η Κίνα επισκιάζει τις ΗΠΑ.
Και στις δύο περιπτώσεις, μια «απελπισμένη προσπάθεια να διατηρηθεί η ηγεμονία» μπορεί να ιδωθεί ως η αιτία του πολέμου.

Μπορεί να γίνει ή να μην γίνει τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος, αλλά όλες αυτές οι προετοιμασίες καθιστούν σαφές ότι η τραπεζική μας ελίτ προτίθενται να προΐσταται σε ένα παγκόσμιο σύστημα, με γάντζο ή απατεωνιά.

Αν ήθελαν μια ειρηνική ρύθμιση, μια διανομή της πίτας του τρίτου κόσμου, ας το πούμε έτσι, θα μπορούσε εύκολα να διεθευτηθεί ανά πάσα στιγμή συνοδευόμενη με ουσιαστικό πυρηνικό αφοπλισμό.
Η Κίνα και η Ρωσία θα ήθελαν να δουν ένα σταθερό, πολυπολικό κόσμο.

Είναι μόνον οι ελίτ των τραπεζιτών μας που έχουν εμμονή με την παγκόσμια κυριαρχία.
Είναι πιθανό ότι ο πυρηνικός πόλεμος είναι ένα «επιθυμητό αποτέλεσμα», επιτυγχάνοντας μείωση του πληθυσμού και καθιστώντας την κατάρρευση ακόμη πιο ολοκληρωτική.
Ή, ίσως, γίνει στην Κίνα και τη Ρωσία μια προσφορά που δεν θα μπορούν να αρνηθούν: «Παραιτηθείτε από την οικονομική κυριαρχία σας στο παγκόσμιο σύστημα μας, ή θα αντιμετωπίσετε τις συνέπειες».

Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η ελίτ των τραπεζιτών, οι κυρίαρχοι του σύμπαντος, σκοπεύουν να προεδρεύσουν σε ένα μικροδιαχειριζόμενο παγκόσμιο σύστημα.
Το έργο της κατάρρευσης έχει πλέον δρομολογηθεί και η επιχείρηση «απόκλεισε γύρω-γύρω τον εχθρό σου» φαίνεται να έχει λίγο-πολύ ολοκληρωθεί.

Από στρατηγική προοπτική, θα υπάρξει κάποιο σημείο ενεργοποίησης, κάποιο στάδιο στο σενάριο οικονομικής κατάρρευσης, όταν η γεωπολιτική αντιπαράθεση θα κριθεί ως πιο συμφέρουσα.
Είναι μια πολυδιάστατη σκακιέρα με το χρονοδιάγραμμα των διαφόρων κινήσεων να συντονίζονται πολύ προσεκτικά.
Από το γενικό σχηματισμό, φαίνεται ότι πλησιάζει το φινάλε.

Πρόγνωση για το 2012 – Ένας Νέος Μεσαίωνας

Το 2012 μπορεί να μην είναι το ακριβές έτος, αλλά είναι δύσκολο να δούμε το φινάλε να διαρκεί πολύ πέρα από αυτό.

Οι κυρίαρχοι του σύμπαντος αγαπούν το συμβολισμό, όπως μπορεί κανείς να συμπεράνει με την 9/11 και άλλα γεγονότα.
Το 2012 είναι φορτωμένο με συμβολισμό.
Το ημερολόγιο των Μάγιας και το διαδίκτυο είναι γεμάτα με διάφορες προφητείες σχετικά με το 2012: στρατηγικές επιβίωσης, αναμονή επεμβάσεων εξωγήινων, συντονισμοί με γαλαξιακά πεδία ακτινοβολίας, κλπ
Ύστερα υπάρχει και η ταινία του Hollywood, το 2012, η οποία απεικονίζει σαφώς την εξαφάνιση του μεγαλύτερου μέρους της ανθρωπότητας και την προσχεδιασμένη σωτηρία ενός μικρού αριθμού εκλεκτών.
Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει με τις Χολιγουντιανές παραγωγές, τι είναι φαντασία για απόδραση από την πραγματικότητα και τι στοχεύει στην προετοιμασία του κοινού νου σε συμβολικό επίπεδο γι αυτό που πρόκειται να συμβεί.

Ανεξάρτητα από το ποια είναι η ακριβής ημερομηνία, όλες οι απειλές θα έρθουν μαζί, γεωπολιτικά και εγχώρια και ο κόσμος θα αλλάξει.
Θα είναι μια νέα εποχή, ακριβώς όπως ο καπιταλισμός ήταν μια νέα εποχή μετά τη μοναρχία και όπως ο Μεσαίωνας ακολούθησε την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Κάθε εποχή έχει τη δική της δομή, τη δική της οικονομία, τις δικές της κοινωνικές μορφές και τη δική της μυθολογία.
Αυτά τα πράγματα πρέπει να σχετίζονται το ένα με το άλλο συνεκτικά. Η φύση τους απορρέει από τις θεμελιώδεις σχέσεις εξουσίας και τις οικονομικές συνθήκες του συστήματος.

Στον κόσμο μας μετά το 2012 θα έχουμε για πρώτη φορά μια κεντρική παγκόσμια κυβέρνηση και μια κυβερνώσα κλίκα ελίτ, ένα είδος διευρημένης βασιλικής οικογένειας, τους άρχοντες της χρηματοδότησης.
Όπως μπορούμε να δούμε με το ΔΝΤ (διεθνές νομισματικό ταμείο), τoν ΠΟΥ (παγκόσμιο οργανισμό υγείας) και τον ΠΟΕ (παγκόσμιο οργανισμό εμπορίου) και τα άλλα μέρη της εμβρυϊκής παγκόσμιας κυβέρνησης, τα θεσμικά όργανα της διακυβέρνησης δεν θα μπουν καθόλου στον κόπο να προσποιηθούν λαϊκή αντιπροσώπευση ή δημοκρατική ανταπόκριση.

Η εξουσία θα ασκείται μέσω αυταρχικών παγκόσμιων γραφειοκρατιών οι οποίες θα παίρνουν οδηγίες πως θα πορευτούν από τη βασιλική οικογένεια.
Το μοντέλο αυτό έχει ήδη λειτουργήσει εδώ και αρκετό καιρό μέσα από τις διάφορες σφαίρες επιρροής, όπως με τα προγράμματα αναδιάρθρωσης που επιβάλλονται στον τρίτο κόσμο ως προϋπόθεση για τη χρηματοδότησή του.

Κάθε φορά που υπάρχει αλλαγή εποχής, η προηγούμενη εποχή πάντοτε δαιμονοποιείται στη μυθολογία.

Στην ιστορία του Κήπου της Εδέμ δαιμονοποιείται το φίδι - ένα αγαπητό σύμβολο του παγανισμού, του προκάτοχου του χριστιανισμού.
Όταν εμφανίστηκαν οι δημοκρατίες, η δαιμονοποίηση των μοναρχών ήταν ένα σημαντικό μέρος της διαδικασίας.

Στον κόσμο μετά το 2012, θα δαιμονοποιηθούν η δημοκρατία και η εθνική κυριαρχία.
Αυτό θα είναι πολύ σημαντικό για να κάνει τους ανθρώπους να αποδεχθούν τον ολοκληρωτισμό και η μυθολογία θα περιέχει πολλά που θα είναι αλήθεια.

Θα λένε:

«Σ΄εκείνες τις τρομερές σκοτεινές ημέρες, πριν την ευλογημένη ενοποίηση της ανθρωπότητας, αναρχία βασίλευε στον κόσμο. Το ένα έθνος επιτίθετο στο άλλο, όπως τα αρπακτικά στην άγρια φύση. Τα έθνη δεν είχαν συνεκτικές πολιτικές, οι ψηφοφόροι πηγαινοέρχονταν από το ένα κόμμα στο άλλο κρατώντας τις κυβερνήσεις πάντοτε σε μεταβατικό στάδιο και σε σύγχυση.
Πώς είναι δυνατόν να σκέφτηκαν ότι μάζες ημι-μορφωμένων ανθρώπων θα μπορούσαν να αυτοκυβερνηθούν και να κυβερνήσουν μια σύνθετη κοινωνία;
Η δημοκρατία ήταν ένα κακό στη σύλληψή του πείραμα που οδήγησε μόνο σε διαφθορά και χαοτική διακυβέρνηση.
Πόσο τυχεροί είμαστε σ΄ αυτόν τον καλά οργανωμένο κόσμο, όπου η ανθρωπότητα έχει επιτέλους ενηλικιωθεί και παίρνουν τις αποφάσεις αυτοί που έχουν τα περισσότερα προσόντα».

Τα οικονομικά της μη ανάπτυξης είναι ριζικά διαφορετικά από τα καπιταλιστικά οικονομικά.

Η μονάδα ανταλλαγής είναι πιθανόν να είναι μία πίστωση άνθρακα που θα σας επιτρέπει να καταναλώσετε το ισοδύναμο ενός κιλού καυσίμου.

Τα πάντα θα έχουν μια αξία σε άνθρακα η οποία θα υποτίθεται ότι βασίζεται σε πόση ενέργεια χρειάστηκε για να παραχθούν και να μεταφερθούν στην αγορά.

Η «πράσινη συνείδηση» θα είναι μια πρωταρχική ηθική που θα ενσταλάζεται νωρίς στα παιδιά. Να αρκείσαι σε λιγότερα θα είναι αρετή, η χρήση ενέργειας αντικοινωνική, η λιτότητα μια υπεύθυνη και αναγκαία κατάσταση

Όπως με κάθε νόμισμα, οι τραπεζίτες θα θέλουν να διαχειρίζονται την ανεπάρκεια των πιστώσεων άνθρακα και αυτό υπηρετεί η κινδυνολογία για υπερθέρμανση του πλανήτη.

Ανεξάρτητα από τη διαθεσιμότητα των πόρων, οι πιστώσεις του άνθρακα μπορεί να κρατούνται αυθαίρετα ανεπαρκείς φτιάχνοντας απλώς προϋπολογισμούς άνθρακα με βάση τις οδηγίες από το IPCC(Διακυβερνητικό Συμβούλιο για την Κλιματική Αλλαγή), μια άλλη από τις αναδυόμενες μονάδες παγκόσμιας γραφειοκρατικής διακυβέρνησης.
Οι οδηγίες του IPCC θα είναι το ισοδύναμο της αναγγελίας για αλλαγή των επιτοκίων από την ομοσπονδιακή τράπεζα.
Οι προϋπολογισμοί αυτοί θα καθορίζουν την κλίμακα της οικονομικής δραστηριότητας.

Πιθανώς θα συνεχίσουν να υφίστανται έθνη ως επίσημες μονάδες διακυβέρνησης.

Ωστόσο, η ασφάλεια και η αστυνόμευση θα είναι σε μεγάλο βαθμό κεντρική και ιδιωτικοποιημένη.Όπως με τις ρωμαϊκές λεγεώνες, η υπηρεσία της ασφάλειας θα υπόκειται στα κεντρικά της αυτοκρατορίας και όχι στον τόπο όπου θα σταθμεύει.

Έχουμε ήδη δει αυτήν την τάση στις ΗΠΑ, όπου οι μισθοφόροι έχουν γίνει μεγάλη επιχείρηση και οι αστυνομικές δυνάμεις είναι όλο και περισσότερο ομοσπονδιακές, στρατιωτικοποιημένες και αποξενωμένες από το ευρύ κοινό.
Ακριβώς όπως τα αεροδρόμια έχουν γίνει πλέον ομοσπονδιακά, όλα τα συστήματα μεταφορών θα είναι στη δικαιοδοσία της υπηρεσίας ασφαλείας.
Η τρομοκρατία θα συνεχίσει ως ένας διαρκής μπαμπούλας που θα δικαιολογεί οποιεσδήποτε διαδικασίες ασφαλείας θα θεωρούνται επιθυμητές για σκοπούς κοινωνικού ελέγχου.
Ολόκληρη η υπηρεσία ασφάλειας θα έχει μια μονολιθική ποιότητα, έναν ομοιόμορφο χαρακτήρα ανεξάρτητα από τα ειδικά καθήκοντα ασφάλειας ή τον τόπο.
Όλοι θα είναι με ίδιες μαύρες στολές της Αυτοκρατορίας του Κακού, με μεγάλα φωσφορίζοντα γράμματα στο πίσω μέρος του μπουφάν τους.
Στην ουσία, η υπηρεσία ασφάλειας θα είναι στρατός κατοχής, η φρουρά του αυτοκράτορα στις επαρχίες.

Θα χρειάζεται να περνάτε σε καθημερινή βάση από σημεία ελέγχου διαφόρων ειδών με διαφορετικά επίπεδα απαιτήσεων ασφαλείας.
Σ΄αυτό αποσκοπεί η χρήση βιομετρικών στοιχείων.
Αν μπορούν να εμφυτευτούν τσιπς στους ανθρώπους, τότε ένα μεγάλο μέρος της ασφάλειας μπορεί να αυτοματοποιηθεί και θα μπορεί να παρακολουθείται κανείς ανά πάσα στιγμή και να ανακτάται η προηγούμενη δραστηριότητά του.
Το τσιπ θα συνδέεται με το υπόλοιπο της πιστωτικής σας. Έτσι θα έχετε όλο σας το χρήμα πάντα μαζί σας μαζί με τον ιατρικό σας φάκελο και πολλά άλλα που δεν θα τα γνωρίζετε.

Θα έχουν απομείνει πολύ λίγα από την εθνική κυριαρχία.
Στην εξωτερική πολιτική πολλά δεν θα έχουν κανένα νόημα.
Ο κύριος ρόλος της αποκαλούμενης «κυβέρνησης» θα είναι η κατανομή και η διαχείριση του πιστοληπτικού προϋπολογισμού άνθρακα που θα λαμβάνει από το IPCC.Το IPCC θα αποφασίζει πόσο πλούτο θα παίρνει κάθε έθνος για κάθε έτος και στη συνέχεια η κυβέρνηση θα αποφασίζει τον τρόπο διανομής αυτού του πλούτου με τη μορφή δημοσίων υπηρεσιών και δικαιωμάτων.
Ο πλούτος θα μετράται με βάση το δικαίωμα που θα έχει κανείς να δαπανήσει ενέργεια.

Στην πραγματικότητα, αυτό συμβαίνει ήδη μετά την κατάρρευση και τις διασώσεις.

Επειδή οι κυβερνήσεις έχουν βυθιστεί τόσο πολύ στο χρέος, οι τραπεζίτες είναι σε θέση να υπαγορεύουν τους όρους των εθνικών προϋπολογισμών ως προϋπόθεση για να κρατούν ανοιχτή την πρόσβαση στην πίστωση.Η οικονομία του άνθρακα με τους κεντρικά καθοριζόμενους προϋπολογισμούς της παρέχει ένα πολύ απλούστερο και πιο άμεσο τρόπο μικροδιαχείρησης της οικονομικής δραστηριότητας και την κατανομή των πόρων σε όλη την υδρόγειο.

Για να ανοίξει ο δρόμος για την οικονομία πιστώσεων άνθρακα, θα είναι απαραίτητο να καταρρεύσουν τα δυτικά νομίσματα, να καταστούν άνευ αξίας με τα έθνη να βυθίζονται όλο και περισσότερο σε πτώχευση και το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα να συνεχίζει να απαξιώνεται συστηματικά, (βλ. US Debt-to-GDP 600%, The Whole Thing Will Collapse το χρέος των ΗΠΑ είναι 600% του ΑΕΠ. Το όλο πράγμα θα καταρρεύσει).

.
Το νόμισμα του άνθρακα θα εισαχθεί ως μια εμπνευσμένη, προοδευτική «λύση» στην κρίση, ένα νόμισμα που συνδέεται με κάτι πραγματικό και τη βιωσιμότητα.Το παλιό νομισματικό σύστημα θα δαιμονοποιηθεί και πάλι η μυθολογία θα περιέχει πολλά που θα είναι αλήθεια.

Θα λένε:

«Η επιδίωξη των χρημάτων είναι η ρίζα κάθε κακού και το καπιταλιστικό σύστημα ήταν εγγενώς κακό.
Ενθάρρυνε την απληστία και την κατανάλωση και δεν έκανε τίποτα για τη σπατάλη των πόρων. Οι άνθρωποι πίστευαν ότι όσο περισσότερα χρήματα είχαν, τόσο καλύτερα ήταν.
Πόσο σοφότεροι είμαστε τώρα, που ζούμε μέσα στα όριά μας και κατανοούμε ότι μια πίστωση είναι σημάδι επιστασίας».

Πολιτιστικά η μετα-καπιταλιστική εποχή θα είναι κάπως σαν τη μεσαιωνική εποχή, με ευγενείς και άρχοντες στην κορυφή και τους υπόλοιπους αγρότες και δουλοπάροικους.
Όπως μόνον η παλιά ανώτερη τάξη είχε άλογα και άμαξες, έτσι και στην εποχή αυτή μόνο η νέα ανώτερη τάξη θα έχει το δικαίωμα να έχει πρόσβαση σε σημαντικές πιστώσεις άνθρακα.
Ο πλούτος θα μετριέται με δικαιώματα άνθρακα παρά με αποκτήματα ή κέρδη.
Όσοι θα βρίσκονται εκτός των γραφειοκρατικών ιεραρχιών θα είναι δουλοπάροικοι με δικαιώματα διαμονής.
Μέσα στις γραφειοκρατίες τα δικαιώματα θα συναρτώνται με το βαθμό και την ιεραρχία. Εκείνοι που θα λειτουργούν στα κεντρικά παγκόσμια θεσμικά όργανα θα είναι οι άρχοντες της αυτοκρατορίας με απεριόριστη πρόσβαση σε πιστώσεις.
Αλλά δεν θα υπάρχει συγκέντρωση του πλούτου, ή δημιουργία οικονομικών αυτοκρατοριών εκτός των δομών των γραφειοκρατιών που θα έχουν οριστεί.
Τα δικαιώματα θα αφορούν την πρόσβαση σε πόρους και εγκαταστάσεις, θα μπορούν να χρησιμοποιούνται ή να μη χρησιμοποιούνται, αλλά δεν θα αποθηκεύονται και δεν θα χρησιμοποιούνται ως κεφάλαιο.
Η ροή των δικαιωμάτων θα είναι προς τα κάτω, μικροδιαχειριζόμενη από την κορυφή.

Θα είναι μια οικονομία βοηθημάτων ανεργίας σε όλα τα επίπεδα, για άτομα και κυβερνήσεις το ίδιο - ένας παγκόσμιος αυστηρός έλεγχος της κατανάλωσης.

Όσον αφορά τον αυστηρό έλεγχο, η μετα-καπιταλιστική νοοτροπία θα είναι κάπως σαν το σοβιετικό σύστημα: αυτή είναι η κάρτα των δικαιωμάτων σας, αυτή η ανάθεση των καθηκόντων σας και αυτός ο τόπος που θα ζείτε.

Με την κυρίαρχη υπηρεσία ασφάλειας και τη μικροδιαχείριση της οικονομικής δραστηριότητας, το σενάριο συνίσταται στο λεπτομερή κοινωνικό έλεγχο σύμφωνα με κεντρικές κατευθυντήριες γραμμές και οδηγίες.

Πιθανώς τα μέσα μαζικής ενημέρωσης θα προγραμματίζονται προσεκτικά προσφέροντας χαμηλού επιπέδου απόδραση από την πραγματικότητα και ψεύτικες ειδήσεις, μιας πιο εξελιγμένης έκδοσης του στυλ προπαγάνδας για ομαδική σκέψη που περιγράφεται στο (βιβλίο) 1984. Κάτι σαν αυτό που λίγο πολύ ήδη έχουμε και σήμερα.
Το μη εμπορικό διαδιίκτυο, αν θα υπάρχει, θα περιορίζεται στην παρακολούθηση επίσημων σχεδιασμένων "chat sites» και άλλων τύπων εξυγιανσμένων φόρουμ.

Με τέτοια εστίαση στη κοινωνική μικροδιαχείριση δεν περιμένω η οικογένεια να επιβιώσει στη νέα εποχή και περιμένω η κινδυνολογία για κακομεταχείρηση των παιδιών να είναι ο μοχλός που θα χρησιμοποιηθεί για να αποσταθεροποιήσει την οικογένεια.

Το όλο σκηνικό έχει στηθεί με όλες αυτές τις αποκαλύψεις για την εκκλησιαστική και άλλη σεξουαλική κακοποίηση παιδιών.
Τέτοιες αποκαλύψεις θα μπορούσαν να είχαν γίνει οποιαδήποτε στιγμή τον περασμένο αιώνα, αλλά βγήκαν στο φως μια ορισμένη στιγμή που συμβαίνουν όλα αυτά που σηματοδοτούν τη μετάβαση στη νέα εποχή.

Οι άνθρωποι γνωρίζουν πλέον ότι συμβαίνει κακοποίηση των παιδιών σε ευρεία κλίμακα και έχουν προδιατεθεί να στηρίξουν δραστικά μέτρα για να την αποτρέψουν.

Κάθε φορά που ανοίγω την τηλεόραση, βλέπω τουλάχιστον μια διαφήμιση- έκκληση κάποιου οργανισμού που δείχνει συγκλονιστικές εικόνες με παιδιά που είναι σωματικά ή σεξουαλικά κακοποιημένα, ή εγκληματικά παραμελημένα στα σπίτια τους και δίνεται ένας αριθμός τηλεφώνου σε ανοικτή τηλεφωνική γραμμή που μπορούν να καλούν τα παιδιά.

.
Είναι εύκολο να δούμε πώς η κατηγορία για κακομεταχείρηση των παιδιών μπορεί να επεκταθεί ώστε να συμπεριλάβει τους γονείς οι οποίοι δεν ακολουθούν προγράμματα εμβολιασμού, όταν προκύπτουν στοιχεία ότι δεν ακολουθούν υγιεινή διατροφή, όταν έχουν αμφίβολα ψυχολογικά χαρακτηριστικά, κ.λπ.
Η κατάσταση φτώχειας των γονέων μπορεί να θεωρηθεί ως αμέλεια κακομεταχείρησης.

Με κατάλληλη παρουσίαση των μέσων ενημέρωσης είναι εύκολη η κινδυνολογία για κακομεταχείρηση των παιδιών.
Στο τέλος, το κίνημα των «δικαιωμάτων του παιδιού » μετατρέπεται σε κίνημα κατά της οικογένειας. Το κράτος πρέπει να προστατεύει το παιδί αμέσως μετά τη γέννησή του. Η οικογένεια δαιμονοποιείται.

Θα λένε:
Αφότου εισήχθη η δημόσια εκπαίδευση το κράτος και η οικογένεια έχουν ανταγωνιστεί για τον έλεγχο της διαμόρφωσης των παιδιών στην παιδική τους ηλικία.

«Πόσο τρομακτικές ήταν οι παλιές ημέρες, όταν χωρίς άδεια, ανεκπαίδευτα ζευγάρια είχαν πλήρη έλεγχο πάνω στα ευάλωτα παιδιά πίσω από κλειστές πόρτες με όλες τις νευρώσεις, τις εξαρτήσεις, ή διαστροφές που τύχαινε να έχουν οι γονείς.
Πώς αυτό το απομεινάρι της πατριαρχικής δουλείας συνέχιζε να υπάρχει τόσο καιρό και δεν ήταν δυνατόν να αναγνωριστεί το τι ήταν;
Πόσο καλύτερη είναι τώρα η κατάσταση με τα παιδιά να μεγαλώνουν επιστημονικά από εκπαιδευμένο προσωπικό που τους διδάσκουν υγιείς αξίες».

Στις θρησκευόμενες οικογένειες, η εκκλησία έχει τη δική της συμβολή στη διαμόρφωση αυτή.
Στο μικροδιαχειριζόμενο μετα-καπιταλιστικό μέλλον, με το Δόγμα Σοκ και Δέος για το σενάριο της γέννησης, θα είναι λογικά αναμενόμενο να αδράξουν την ευκαιρία να εφαρμόσουν την «τελική λύση» του κοινωνικού ελέγχου που θα είναι να μονοπωλήσει το κράτος την ανατροφή των παιδιώνΑυτό θα εξαλείψει από την κοινωνία το δεσμό γονέα-παιδιού, και, συνεπώς, και τους οικογενειακούς δεσμούς γενικότερα. Δεν θα υπάρχει πλέον η έννοια των συγγενών.

Θα υπάρχουν απλά οι εργάτριες μέλισσες, οι μέλισσες των υπηρεσιών ασφάλειας και οι βασίλισσες μέλισσες οι οποίες θα μοιράζουν σε μικρές μερίδες το μέλι.

Υστερόγραφο

Αυτή είναι μια εκτενής και κάπως λεπτομερής πρόγνωση σχετικά με την αρχιτεκτονική του μετα-καπιταλιστικού καθεστώτος και της διαδικασία μετάβασης που απαιτείται για να υλοποιηθεί.
Ο όρος «νέα παγκόσμια τάξη» είναι εξαιρετικά ανεπαρκής για να χαρακτηρίσει τη ριζοσπαστική φύση του κοινωνικού μετασχηματισμού που προβλέπεται στην πρόγνωση αυτή.
Ένας πιο κατάλληλος χαρακτηρισμός θα ήταν ένα «ποιοτικό άλμα στην εξημέρωση του ανθρώπινου γένους».
Μικροδιαχειριζόμενες ζωές και μικροπρογραμματιζόμενες πεποιθήσεις και σκέψεις.
Ένα άλλοτε άγριο είδος μετασχηματισμένο σε κάτι που μοιάζει με την κουλτούρα των μελισσών ή των μυρμηγκιών.

Είναι περιττό να πω ότι θα επιβάλλεται η συστηματική χρήση ψυχοτρόπων ουσιών ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να ανταπεξέλθουν συναισθηματικά με ένα τέτοιο στείρο, απάνθρωπο περιβάλλον.
Για να γίνει δυνατός ένας τόσο ριζικός μετασχηματισμός είναι εύκολο να καταλάβουμε ότι απαιτείται ένα πολύ μεγάλο σοκ, της κλίμακας μιας κατάρρευσης, ενός κοινωνικού χάους και, ενδεχομένως, της κλίμακας μιας πυρηνικής ανταλλαγής.
Χρειάζεται να υπάρξει μια σιωπηρή εντολή «κάντε ό, τι είναι απαραίτητο να μπορέσει να κινηθεί η κοινωνία ξανά».Το σοκ θα πρέπει να αφήσει τους ανθρώπους σε κατάσταση πλήρους αδυναμίας που να συγκρίνεται με αυτήν των επιζώντων στα βομβαρδισμένα χαλάσματα της Γερμανίας και Ιαπωνίας μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τίποτα λιγότερο δεν θα αρκεί.

Την ακρίβεια της πρόγνωσης, ως πρόβλεψης, φυσικά είναι αδύνατον να την γνωρίζουμε εκ των προτέρων.
Ωστόσο, κάθε μέρος της πρόβλεψης βασίστηκε σε πρόδρομα σημάδια που υπάρχουν ήδη, στον τρόπο λειτουργίας που έχει ήδη εισαχθεί, σε τάσεις που έχουν ήδη ξεκινήσει, αισθήματα που έχουν εκφραστεί, σινιάλα που έχουν δοθεί και ενέργειες που έχουν αναληφθεί και των οποίων οι συνέπειες μπορούν να προβλεφθούν με βεβαιότητα.

Επιπλέον, κοιτώντας όλους αυτούς τους δείκτες μαζί, βλέπει κανείς μια ορισμένη νοοτροπία, μια απολυταρχική αποφασιστικότητα για την εφαρμογή της «ιδανικής λύσης» χωρίς συμβιβασμό, χρησιμοποιώντας ακραία μέσα και με αχαλίνωτη τόλμη.

Οι παγκόσμιοι πόλεμοι έχουν αποτελέσει πρόβες γι αυτήν την ιστορική στιγμή.
Η υποδομή του αστυνομικού κράτους έχει ήδη τεθεί και έχει τεσταριστεί.
Η οικονομία βρίσκεται σε στάδιο κατάρρευσης.
Ο εχθρός είναι περιτριγυρισμένος με πυραύλους.
Αν όχι τώρα το τελικό έπαθλο, τότε πότε θα υπάρξει μια καλύτερη ευκαιρία;

Οι ελίτ σχεδιαστές υποστηρίζονται από κατάλληλες ομάδες προβληματισμού και γνωρίζουν ότι η νέα κοινωνία πρέπει να έχει συνοχή διαφόρων τύπων.
Έχουν ήδη αρκετή εμπειρία με την κοινωνική μηχανική όταν προετοίμαζαν την άνοδο του φασισμού και στη συνέχεια όταν εγκαθιστούσαν τα μεταπολεμικά καθεστώτα.
Κατανοούν τη σημασία της μυθολογίας.

Για παράδειγμα, υπάρχει η μυθολογία του ολοκαυτώματος, όπου η όλη ιστορία έχει να κάνει με την εξόντωση καθ΄εαυτή.
Η ιστορία δεν μιλάει για την κύρια αποστολή των στρατοπέδων συγκέντρωσης που ήταν η παροχή εργασίας σκλάβων για την πολεμική παραγωγή.
Μερικές από τις εταιρείες που χρησιμοποιούσαν την εργασία σκλάβων ανήκαν σε Αμερικανούς που εφοδίαζαν τη γερμανική πολεμική μηχανή.Αυτό πετυχαίνει μυθολογία.
Αν και περιέχει αλήθεια, πετυχαίνει να αποκρύψει τα ίχνη και τα εγκλήματα των ελίτ perps, αφήνοντας άλλους να φέρουν όλο το βάρος της ιστορικής δαιμονοποίησης.

Νομίζω, λοιπόν, ότι υπάρχει μια υγιής βάση για την πρόβλεψη του είδους της μυθολογίας που θα σχεδιαστεί για να αφήσουν πίσω και να απορρίψουν τους παλιούς τρόπους και να εμφανίσουν το νέο ως σωτηρία.

Υπάρχει ένα μεγάλο ιστορικό προηγούμενο όπου αλλαγές εποχών συνδέονταν με αλλαγές μυθολογίας, συχνά εκφραζόμενες με θρησκευτικούς όρους.
Θα υπάρξει ένας οικείος κύκλος στη νέα μυθολογία, μια ανάμιξη και εκ νέου ιεράρχηση οικείων αξιών και υποθέσεων, ούτως ώστε να συντονιστούν με την δυναμική του νέου καθεστώτος.

Η φύση της οικονομίας του άνθρακα έχει κατά κάποιο τρόπο σηματοδοτηθεί με ευκρίνεια. Προυπολογισμοί άνθρακα και πιστώσεις άνθρακα προορίζονται σαφώς να καταστούν πρωτογενή συστατικά της οικονομίας.

Καθώς έχουμε δει ελίτ και λαϊκό κίνημα να υποστηρίζουν το κίνημα κατά της υπερθέρμανσης του πλανήτη, η αυθαίρετη ανεπάρκεια των πιστώσεων άνθρακα μπορεί εύκολα να ρυθμιστεί με το πρόσχημα της προστασίας του περιβάλλοντος..

Και η κινδυνολογία για εξάντληση του πετρελαίου είναι πάντα διαθέσιμη ως ένα πρόσθετο στήριγμα.

Όπως το έχουν εκφράσει συχνά οι εκπρόσωποι των ελίτ, όταν έρθει η ώρα, οι μάζες θα ζητήσουν να επιβληθεί η νέα παγκόσμια τάξη.

Η φύση της υπηρεσίας ασφάλειας έχει σηματοδοτηθεί σαφώς με την αντιμετώπιση των διαδηλώσεων από το 1998 στο Σιάτλ και μετά με την αυξημένη χρήση σκληροτράχηλων δολοφόνων μισθοφόρων στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, από την υπερβολική και καταχρηστική συμπεριφορά της αστυνομίας, από τις διαδικασίες ασφαλείας στα αεροδρόμια, το Γκουαντάναμο και τις απαγωγές, τη δημιουργία στρατιωτικού κλάδου εσωτερικών υποθέσεων προσανατολισμένου στην αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης στο εσωτερικό και από τον τρόπο που χειρίστηκαν τις έκτακτες περιστάσεις Κατρίνα και Αϊτή.

Θα ήταν μεγάλο λάθος να σκεφτούμε τις τελευταίες επιχειρήσεις (Κατρίνα και Αίτή) ως αποτυχημένες.
Ήταν ασκήσεις διαχείρισης ένος συγκεκριμένου τύπου κατάρρευσης ενός συγκεκριμένου είδους που θα πρέπει να εφαρμόζονται σε ορισμένους πληθυσμούς με την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό των επιχειρήσεων στο Αφγανιστάν να θεωρούνται κατάλληλα για τη χορήγηση βοήθειας σε αμάχους θύματα καταστροφών.

Αυτά τα επιλεγμένα θύματα φυσικών καταστροφών θα θεωρούνται πρωτίστως ως απειλή για την αστική τάξη, ή ίσως ανεπιθύμητοι ώστε να φυλακίζονται ή να εξοντώνονται.
Θα δαιμονοποιούνται ως στασιαστές και αρχαιοκάπηλοι.
Η βοήθεια θα έρχεται αργότερα, αν θα έρχεται καν.
Και μπορεί όλα να μεταδίδονται από την τηλεόραση και κατά κάποιο τρόπο να θεωρούνται ως ο ενδεδειγμένος τρόπος που πρέπει να ακολουθείται.

Αυτές οι δύο ασκήσεις δεν ήταν καθόλου αποτυχημένες.
Ήταν ανησυχητικά επιτυχείς, ως προς την πραγματικού χρόνου μυθολογία PR.

Ο περιορισμένος ρόλος των εθνικών κυβερνήσεων, οι οποίες θα είναι κατά κύριο λόγο κατανεμητές των εντελλόμενων προϋπολογισμών, έχει με σαφήνεια σηματοδοτηθεί από τις μακροβιότατες πολιτικές του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στον τρίτο κόσμο και από τον τρόπο που οι τραπεζίτες έχουν ασκήσει διδακτορία στις κυβερνήσεις με τις εκτεταμένες διασώσεις.
Το παράδειγμα των προυπολογισμών των δικαιωμάτων άνθρακα επιτυγχάνει την ίδια μικροδιαχείριση με πολύ πιο άμεσο τρόπο και είναι το φυσικό αποτέλεσμα της ώθησης για επιβολή αυστηρών ορίων άνθρακα..

Οι αθόρυβες επαναστάσεις

2011-12-13T16:10:00.002+02:00

Ζούμε σε καιρούς αβεβαιότητας και ανασφάλειας. Οι παλιές ασφάλειες της κοινωνικής και προσωπικής ζωής μας κλυδωνίζονται.
Είμαστε σε εποχή γενικής αστάθειας και, γιαυτό, αυξημένων δυνατοτήτων για αλλαγή.

Ήδη, έχουν φανεί τα πρόδρομα σημάδια.
Η παλιά δομή αποκαλύπτεται σ΄όλη της την "αίγλη" και αμφισβητείται από τόσους πολλούς.

Η σημερινή κατάσταση, θα μπορούσε να ειδωθεί ως η περίοδος της μουντζάλας που είναι αναπόφευκτο στάδιο για να σβηστεί κάτι και να γραφτεί κάτι άλλο.
Και όλοι μας συμβάλαμε με θετικό ή αποθετικό τρόπο σ΄αυτήν.

Αρκετοί, ήδη, μιλούν για τέλος εποχής και μερικοί οραματίζονται την νέα εποχή.
Μιλούν για το τέλος της κοινωνίας όπως την ξέρουμε και οραματίζονται μια νέα κοινωνία με τη βοήθεια της επιστήμης και της τεχνολογίας.

Ίσως, όμως, θάπρεπε πριν, να μιλήσουμε και για το τέλος της επιστήμης με τη σημερινή της μορφή της "τσούλας των δημίων, της αλήθειας εσχάτης τεφροδόχας", όπως τη χαρακτηρίζει ο Κώστας Βάρναλης και να οραματιστούμε μια νέα επιστήμη όλων μας για όλους μας.

Αλλά, πριν απ΄αυτό, ίσως θάπρεπε να μιλήσουμε και για το τέλος του ανθρώπου όπως τον ξέρουμε.
Ίσως θάπρεπε να δούμε τι θάπρεπε να αλλάξει στη στάση μας στη ζωή ώστε να αλλάξουμε και μεις.
.
Το ταξίδι της ζωής

Λένε ότι η ζωή είναι ένα ταξίδι, ένα ταξίδι εμπειριών και κατασταλάγματος, μια πορεία αλλαγής του ανθρώπου.
Όπως σε κάθε ταξίδι υπάρχουν στάσεις και καθυστερήσεις.
Οι στάσεις είναι αναπόστατο μέρος του ταξιδιού. Είναι όπως ο ύπνος που χρειάζεται ο άνθρωπος για να μπορέσει να συνεχίσει να είναι δραστήριος.
Το ίδιο και οι καθυστερήσεις. Είναι το τίμημα της αλληλοεξάρτησης του ανθρώπου με το περιβάλλον του.

Στάσεις και καθυστερήσεις είναι τα διαλείμματα που χρειάζονται για να συνεχιστεί η μάθηση στο σχολείο της ζωής.
Τα διαλείμματα και η διάρκειά τους ποικίλλει από άνθρωπο σε άνθρωπο και από τα εκάστοτε περιβάλλοντά του.
Κάποιοι χρειάζονται πιο πολλά και με μεγαλύτερη διάρκεια, άλλοι λιγότερα και πιο σύντομα.

Τα φράγματα στη ζωή

Η πορεία αλλαγής του ανθρώπου, το ταξίδι του στη ζωή, μπορεί να ειδωθεί ως μια πορεία ρήξεων στη ζωή του με τη μορφή υπέρβασης φραγμάτων.

Τα φράγματα στη ζωή του ανθρώπου εμφανίζονται με διάφορες μορφές.
Άλλοτε είναι με τη μορφή προσωπικών και κοινωνικών πεποιθήσεων, προκαταλήψεων και αξιών, κρατικών και άλλων νόμων, άλλοτε με τη μορφή κατεστημένων θεσμών, όπως για παράδειγμα η στράτευση, ο γάμος, η καριέρα κ.α.

Η συντήρηση και η διάρρηξη των φραγμάτων

Μερικοί τα φράγματα τα αντιλαμβάνονται ως προστασία, άλλοι ως περιορισμό, ως θηλειές που τους πνίγουν.
Μερικοί τα συντηρούν, καταγίνονται να παραμείνουν στη θέση τους, άλλοι επιχειρούν να τα διαρρήξουν, να κόψουν τα σχοινιά.

Αυτοί που τα συντηρούν κι αυτοί που επιχειρούν να τα διαρρήξουν δρουν κατά κανόνα δυσαρμονικά, ασκούν με την μία ή την άλλη μορφή βία.
.
Οι περισσότεροι που επιχειρούν να τα διαρρήξουν συνήθως αποτυγχάνουν.
Θεωρούν ότι η διάρρηξη είναι υπέρβαση.
Αλλά τα φράγματα δεν εξαφανίζονται, τα δεσμά δεν λύνονται.
Απλά μεταλλάσσονται, αλλάζουν μορφή. Κάποιες φορές γίνονται πιο περιοριστικά από πριν.

Μια αντιπαλότητα που δεν έχει βάση

Ανάμεσα σ΄αυτούς που συντηρούν τα φράγματα και αυτούς που επιχειρούν να τα διαρρήξουν αναπτύσσεται συνήθως αντιπαλότητα.
Η αντιπαλότητα αυτή ανάμεσα στις δύο αυτές κατηγορίες ανθρώπων, στους συντηρητικούς και τους επαναστάτες, όπως αποκαλεί η μια κατηγορία ανθρώπων την άλλη, παίρνει αρκετές φορές μεγάλες διαστάσεις, όπως βλέπουμε αυτή την εποχή στην κοινωνία.

Είναι, όμως, οι δύο κατηγορίες τόσο διαφορετικές όσο φαίνονται;

Όταν απλά αρνείσαι μια κατάσταση αντιστεκόμενος σ΄αυτή, όταν την αντιπαλεύεις, την αποδυναμώνεις;
Η κατάσταση αυτή σταματά να υπάρχει για σένα;
Η ενέργειά σου, η προσοχή σου αποσύρεται απ΄αυτήν; Παραμένεις ψυχολογικά αποσπασμένος απ΄αυτήν;

Η εμπειρία δείχνει το αντίθετο.
Σε απασχοληθεί περισσότερο, σε δεσμεύει περισσότερο, την υφίστασαι σε ψυχολογικό επίπεδο περισσότερο.
Οι συνέπειές της είναι μεγαλύτερες, άρα δεν έχει αποδυναμωθεί, έχει ενισχυθεί.

Άρα η απλή άρνηση μιας κατάστασης δεν είναι παρά κατάφαση.

Επιβεβαίωση της μετάπτωσης αυτής των αντιθέτων μπορεί να βρει κανείς στην πορεία πολλών ανθρώπων με αντιστασιακές δάφνες που μετεστράφηκαν σε ένθερμους υποστηρικτές της κατεστημένης κατάστασης στην οποία αντιστάθηκαν, αλλά και στην ιστορία πολλών επαναστατικών κινημάτων, κινημάτων άρνησης της καθεστηκυίας κατάστασης την οποία κάποια στιγμή άρχισαν να αναπαράγουν.

Παρόλο τον μόχθο τους δεν καταφέρνουν να υπερβούν την κατάσταση της δυαδικότητας, την κατάσταση των αντιθέτων που το ένα οδηγεί στο άλλο, που αναιρεί την ουσιαστική αλλαγή

Αυτοί που επιχειρούν να διαρρήξουν τα φράγματα λειτουργούν όπως και αυτοί που τα συντηρούν.
Συνήθως δεν το συνειδητοποιούν καθώς τα φράγματα αλλάζουν μορφή.
Οι αλυσίδες αντικαθίστανται με άλλες πιο λεπτοφυείς και γι αυτό λιγότερο ορατές.

Οι αλυσίδες στα χέρια αντικαθίστανται με αλυσίδες στο νου.
Δεν το κατανοούν ούτε κι όταν μαζί με τις αλυσίδες κόβουν και τα χέρια που είναι αλυσοδεμένα.

Και στις δύο περιπτώσεις η επιχειρούμενη διάρρηξη των δεσμών με τη βία είναι ακόμη πιο αντιδραστική από τη συντήρησή τους,
καθώς δυσχεραίνει περισσότερο ή και ακυρώνει τη μελλοντική λύση τους.

Η ρήξη με τη μορφή της υπέρβασης των φραγμάτων

Εκτός απ΄αυτούς που συντηρούν τα φράγματα κι αυτούς που επιχειρούν να τα διαρρήξουν, υπάρχουν κι αυτοί που τα υπερβαίνουν.
Η υπέρβαση των φραγμάτων συμβαίνει κατά κανόνα αβίαστα και εν πολλοίς αθόρυβα.
Μερικές φορές μπορεί η αλλαγή να φαίνεται ξαφνική και βίαιη αλλά η βία αυτή δεν έχει υπόβαθρο.

Γιατί ο άνθρωπος που υπερβαίνει εξωτερικά τα φράγματα τα έχει πρώτα υπερβεί εσωτερικά, έχει αλλάξει συνειδησιακά.
Η κατάσταση χωρίς φράγματα είναι ήδη συνειδησιακή κατάκτηση γι αυτόν.

Εξαιρουμένων κάποιων ασυνήθιστων ανθρώπων και κάποιων ασυνήθιστων περιστάσεων η συνειδησιακή αυτή αλλαγή είναι κατά κανόνα αποτέλεσμα μακράς εσωτερικής διαδικασίας.
Η διαδικασία αυτή ξεκινά με τη συνειδητοποίηση κάποιων καταστάσεων ως δεσμών στη ζωή του ανθρώπου, αλυσίδων που τον καταπιέζουν και όχι αλυσίδων που τον διακοσμούν όπως τις αντιλαμβάνονται αυτοί που καταγίνονται να τις συντηρούν.

Η συνειδητοποίηση αυτή είναι κοινή και σ΄αυτόν που επιχειρεί να διαρρήξει τα δεσμά.
Σ΄αντίθεση όμως με αυτόν,
αυτός που τα υπερβαίνει αντιλαμβάνεται ότι για τα δεσμά έχει και ο ίδιος ευθύνη και ότι κατά κάποιον τρόπο τον υπηρέτησαν εμπλουτίζοντάς του το πεδίον των εμπειριών του.

Γι αυτό, σε αντίθεση με αυτόν που επιχειρεί αμέσως να τα διαρρήξει θεωρώντας τα ευθύνη μόνον των άλλων και βάρος που πρέπει αμέσως να αποτινάξει,
δεν εχθρεύεται τις καταστάσεις αυτές και τους ανθρώπους που ενδεχομένως εμπλέκονται με αυτές.

Απλά θεωρεί ότι ήρθε η στιγμή που δεν τον υπηρετούν πια οι καταστάσεις,
ότι τον κρατάνε πίσω στο ταξίδι του στη ζωή και γι αυτό επιταχύνει το βηματισμό του να τις προσπεράσει,
αποθέτοντας με συμπάθεια και με προσοχή για να μην βλαφθεί κανείς αυτό που τον υπηρέτησε μέχρι εκείνη τη στιγμή.
Το αντιλαμβάνεται ως ένα σκαλί στην πορεία της συνειδητοποίησής του και μεταλλαγής του.

Με αυτόν τον τρόπο αρνείται μια κατάσταση χωρίς να αιχμαλωτίζεται απ΄αυτήν.
Την υπερβαίνει. Λύνει τα δεσμά.
Η προβληματική κατάσταση δεν τον απασχολεί πια, δεν τον καθορίζει επί της ουσίας, όχι μόνον επιφανειακά.

Η αποστασιοποίηση ως ένα βήμα προς την υπέρβαση

Η κατάσταση αυτή υπέρβασης των προβλημάτων φαίνεται να είναι αποτέλεσμα μιας διαδικασίας με πολλά στάδια και βήματα.
Ένα από τα βήματα αυτά μάλλον είναι η αποστασιοποίηση από την προβληματική κατάσταση.

Σε αυτό καταλήγω από μιαν προσωπική εμπειρία μιας ασήμαντης για πολλούς αλλά ιδιαίτερα περιοριστικής για μένα προβληματικής κατάστασης.

Για πολλά χρόνια, με είχε σημαδέψει μια εικόνα που είχα δει στο δρόμο: η εικόνα ενός σκυλιού κατακρεουγμένου από ένα αυτοκίνητο και παρατημένου στη μέση του δρόμου.

Κάθε φορά που αντίκρυζα από μακρυά κάτι που έμοιαζε με σώμα στο δρόμο, και τριγύρναγα τότε συχνά στους δρόμους, νόμιζα ότι έβλεπα κατακρεουγμένο σκυλί.
Μ΄έπιανε σύγκρυο, ταυτιζόμουνα μαζί του, αρνιόμουνα να συνεχίσω και άλλαζα δρόμο.
Η σκηνή αυτή με διακατείχε για αρκετή ώρα και προσπαθούσα να την ξορκίσω γράφοντας σε ένα μπλοκάκι για το δράμα του άτυχου ζώου.

Κάποια μέρα αποφάσισα να δοκιμάσω να μην αντισταθώ να δω τι θα μου συμβεί.
Πλησίασα, το κοίταξα και είδα ότι ήταν ένα λασπωμένο σχοινί.

Από τότε δεν άλλαζα δρόμο. Όταν έβλεπα κάτι στο δρόμο, πλησίαζα, το κοίταζα επισταμένα και προχωρούσα χωρίς να με απασχολεί άλλο.
Και μερικές φορές ήταν πράγματι ένα σκυλί κατακρεουγμένο και παρατημένο.
Δεν με διατάρασσε πια.

Συνειδητοποίησα ότι
η μέχρι τότε άρνησή μου δεν ήταν ευαισθησία, ήταν αδυναμία κατανόησης.
Συνειδητοποίησα ότι
η άρνησή μου να δω κατάματα μια κατάσταση ήταν αυτή που με αιχμαλώτιζε.
Ήταν αυτή που επέτρεπε να μεσολαβούν σκέψεις και μνήμες και να ζωντανεύουν το παρελθόν στο παρόν, που επέτρεπε την καθήλωσή μου στο παρελθόν, που με εμπόδιζε να προχωρήσω κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Να κοιτάζεις κάτι κατάματα, να προσηλώνεσαι σε κάτι ώστε να μην μεσολαβεί η σκέψη που είναι η απόκριση του παρελθόντος, είδα ότι είναι ο τρόπος, ή τουλάχιστον ένας τρόπος για να τελειώνεις μια κατάσταση.

Λες όχι σε μια κατάσταση όταν αποστασιοποιείσαι απ΄αυτήν.

Δύσκολο θα πει κανείς. Ασυνήθιστο θα έλεγα.

Βλ. και
- H Επανάσταση της Καθημερινότητας
- Το Μήνυμα των Χριστουγέννων και οι Ρήξεις στη Ζωή μας
- Όπως Μέσα, έτσι και Έξω

Ετικέτες: Νέα Εποχή

Ποντίκια και άνθρωποι

2011-12-11T23:48:00.003+02:00

http://youtu.be/3jkOwYKBJEI

Τα ποντίκια

Στο βίντεο ένα ποντίκι βρίσκεται μέσα σε ένα κάπως ευρύχωρο κλουβί και ένα άλλο ακινητοποιημένο μέσα σε έναν κλειστό γυάλινο σωλήνα στο κέντρο του κλουβιού.
Το ποντίκι έξω από το σωλήνα στριφογυρίζει απεγνωσμένα γύρω από το φυλακισμένο ποντίκι και κάποια στιγμή καταφέρνει να ανοίξει την πόρτα του σωλήνα και να το απελευθερώσει.

Όπως λέει η ερευνήτρια, βλ. Εδώ, το ίδιο συνέβη και όταν εκτός από το σωλήνα με το εγκλεισμένο ποντίκι υπήρχε μέσα στο κλουβί και δεύτερος κλειστός γυάλινος σωλήνας με λιχουδιές σοκολάτας.
Τα ποντίκια απελευθέρωναν πρώτα το εγκλεισμένο ποντίκι και μετά άνοιγαν μαζί με αυτό το σωλήνα με τις λιχουδιές και τις έτρωγαν μαζί.

Ακόμη κι όταν μερικά από τα ποντίκια πειραματόζωα προτίμησαν να ανοίξουν πρώτα την πόρτα του σωλήνα με την τροφή, δεν την έτρωγαν παρά μόνον αφού απελευθέρωναν στη συνέχεια και το εγκλεισμένο ποντίκι για να την φάνε μαζί.

Η στάση αυτή των ποντικιών δεν υπαγορευόταν από την επιθυμία για παρέα.
Το «ελεύθερο ποντίκι μοχθούσε να απελευθερώσει το εγκλεισμένο ακόμη κι όταν αυτό απελευθερωνόταν σε άλλο κλουβί από το δικό του.

Η ερευνήτρια μιλάει για την ενσυναίσθηση των ποντικών, την ικανότητά τους να μπαίνουν στη θέση του άλλου και να βιώνουν την κατάστασή του σαν να ήταν δική τους.

Το πρόσφατο αυτό πείραμα, δημοσιοποιήθηκε πριν λίγες ημέρες, επαληθεύει για μιαν ακόμη φορά αυτό που ήδη είναι γνωστό εδώ και χρόνια.
Η ενσυναίσθηση είναι χαρακτηριστικό ποντικών και πολλών άλλων ζώων.
Το ίδιο και η αυτεπίγνωση. Για να μπορείς να αντιλαμβάνεσαι τα συναισθήματα των άλλων θα πρέπει να τα γνωρίζεις, να τα έχεις βιώσει στον εαυτό σου.

Είναι πάρα πολλές οι ιστορίες με δελφίνια, ελέφαντες, σκυλιά, αλλά και πολλά άλλα ζώα που το μαρτυρούν αυτό.
Όσοι έχουν σκυλιά να τους συντροφεύουν το γνωρίζουν αυτό πολύ καλά.
Εικόνες όπως αυτές στο παρακάτω βίντεο τους είναι οικείες.
Είναι εντελώς φανερό ότι το σκυλί στο βίντεο βιώνει την κατάσταση του παιδιού στο δάπεδο σαν να είναι δική του.

http://youtu.be/W3pxolmiQXU

Πιο σπάνιες είναι οι ιστορίες με ποντίκια καθώς λίγοι είναι αυτοί που τα επιλέγουν για ζώα συντροφιάς.
Γνωστές είναι κάποιες ιστορίες με ανθρώπους σε μπουντρούμια που τους κράταγαν συντροφιά ποντίκια.

Αυτό που γνώριζαν από άμεση εμπειρία όσοι είχαν επαφή με τα ζώα το ανακαλύπτει τώρα η επιστήμη.
Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που η επιστήμη αντιγράφει ευρήματα των λεγόμενων απλών ανθρώπων.

Όπως και σε ένα σωρό άλλους τομείς, αντιγράφοντάς τα προσπαθεί να τα οικειοποιηθεί επικολλώντάς τους μεζούρες, εξισώσεις και μοντελοποιήσεις.
Το ίδιο κάνει και στο θέμα αυτό. Μιλάει για “νευρώνες - καθρέπτες” που επιτρέπουν το αντικαθρέφτισμα των συναισθημάτων, βλ. διπλανή εικόνα από Εδώ.

Οι άνθρωποι

Πριν κάμποσες μέρες δημοσιοποιήθηκε η ύπαρξη στη Ρουμανία μιας από τις μυστικές φυλακές της αυτοκρατορίας.
Το γράψανε οι εφημερίδες, αρκετά ιστολόγια και ίσως να ειπώθηκε και στα κανάλια.
Τον καιρό του σεισμού στην Αϊτή είχε έρθει στο φως μια άλλη πλωτή μυστική φυλακή στα ανοιχτά της Αϊτής, βλ. Εδώ..
Στις φυλακές αυτές άνθρωποι βασανίζονται και εξαφανίζονται.

Πριν κάμποσα χρόνια ήρθαν στο φως της δημοσιότητας οι συνθήκες κράτησης, τα κλουβιά και τα βασανιστήρια, των κρατούμενων στο Γκουαντανάμο.
Το 2008 έρευνα δικηγόρων και φοιτητών της νομικής που δημοσιεύτηκε στους New York Times, βλ. Εδώ, απεκάλυπτε ότι από τους φακέλλους των κρατουμένων είχε προκύψει ότι μόνον το 8% κατηγορούνταν για κάποια σχέση με την Αλ Κάϊντα, το 55% δεν κατηγορούνταν για καμμιά εχθρική ενέργεια και οι υπόλοιποι κατηγορούνταν για εντελώς ασαφή παραπτώματα, μεταξύ των οποίων ότι είχαν προσπαθήσει να σκάσουν αμερικανικές βόμβες. που δεν είχαν εκραγεί.
Οι αποκαλύψεις δημοσιοποιήθηκαν πριν κάποιους μήνες και από το Wikileaks.

Καμία διαμαρτυρία, καμία κινητοποίηση δεν ακολούθησε τις αποκαλύψεις αυτές.
Ούτε καν στις εφημερίδες και στα ιστολόγια που τα δημοσιοποίησαν και τα αναδημοσίευσαν πρόσφατα δεν υπήρξε έστω κάποιο σχόλιο.
Καμία ένδειξη ενσυναίσθησης.

Το ίδιο κι όταν πριν δυο μήνες στα κανάλια όλου του κόσμου προβλήθηκαν άκρως προσβλητικές εικόνες για την αξιοπρέπεια του ανθρώπινου είδους, βλ. Εδώ.

Θάλεγε κανείς ότι άλλο να διαβάζεις και να βλέπεις σε οθόνες και άλλο να έχεις άμεση επαφή με αυτόν που δεινοπαθεί.
Τα ποντίκια στο ερευνητικό εργαστήριο και τα ζώα στις διάφορες ιστορίες είχαν άμεση επαφή με τα ζώα και τους ανθρώπους που μαζί τους συνέπασχαν και προσπαθούσαν να βοηθήσουν.

Θάλεγε κανείς ότι δεν θα μπορούσε οι άνθρωποι να παραμένουν απαθείς όταν άλλοι άνθρωποι πάσχουν μπροστά στα μάτια τους.
Ο άνθρωπος είναι εξελιγμένο ζώο και η ενσυναίσθησή του δεν μπορεί παρά να είναι εξελιγμένη κι αυτή.

Θάλεγε κανείς ότι η απάθεια που βλέπει κανείς στο παρακάτω βίντεο είναι εξαίρεση. Δεν είναι δυνατόν να σωριάζεται κάποιος μπροστά στα μάτια σου και να τον προσπερνάς αδιάφορος.

Μόνον που σήμερα οι εξαιρέσεις έγιναν κανόνες.
Πως φθάσαμε εδώ;

http://youtu.be/nCA6q6NJXUc

Βλ. και

- Γίναμε Δυστυχώς Ευρώπη - Ας Επανεύρουμε την Ανθρωπιά μας

- O Ιός που Κατατρέχει την Κοινωνία: Χρήμα, Νούμερα και Απώλεια Νοήματος

- Το Επιστημονικό και το Βιβλίο της Ζωής

H σύμπραξη των ΜΚΟ στον πόλεμο στη Λιβύη. Η ελληνική ΜΚΟ "Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι" που συμμετείχε

2011-11-29T20:17:00.008+02:00

Ψέμματα πίσω από τον "ανθρωπιστικό Πόλεμο στη Λιβύη" - "Δεν υπάρχει ένδειξη !!!- Μέρος 1

Ο εκπρόσωπος της οργάνωσης Λιβυκός Σύνδεσμος (στην Ελβετία) που μαζί με άλλες

70 ΜΚΟ έστειλε επιστολή στον ΟΗΕ κάνοντας έκκληση για επέμβαση στη Λιβύη

ερωτώμενος για το χρόνο και το μόχθο να συντονίσει και να ενημερώσει τόσες ΜΚΟ

απαντά ότι οι οργανώσεις αυτές είχαν κληθεί και απλά συνυπέγραψαν

Ερωτώμενος για τα πειστήρια πίσω από τις κατηγορίες απαντά:

"Δεν υπάρχει κάποια ένδειξη γι αυτά"

Ψέμματα πίσω από τον "ανθρωπιστικό Πόλεμο στη Λιβύη" - "Δεν υπάρχει ένδειξη !!!- Μέρος 2

(Τα παραπάνω δύο βίντεο είναι μέρος του ντοκιμαντέρ "Ανθρωπιστικοί πόλεμοι" που μπορεί κανείς να το δεί Εδώ)

"Οι ΜΚΟ είναι η προέκταση της αμερικανικής

εξωτερικής πολιτικής" Μπους

Λένε ότι οι μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) θα παίξουν καθοριστικό ρόλο στα πράγματα του κόσμου στο μέλλον.
Μερικοί μιλάνε για μελλοντική παγκόσμια κυβέρνηση τoυ OHE μέσω των Μ.Κ.Ο.

Όσοι έχουν ασχοληθεί με τα πεπραγμένα τους μιλούν για το σκοτεινό ρόλο πολλών απ αυτές τις οργανώσεις,
Υπάρχουν στοιχεία που τις διασυνδέουν με τις μεγάλες μυστικές υπηρεσίες, ιδιαίτερα τη CIA.

Όπως αναφέρεται στο άρθρο του Μιχάλη Ιγνατίου «Οι ΜΚΟ παίζουν και «βρώμικα» παιχνίδια:

«H Ρωσία, η Ινδία, η Βενεζουέλα και άλλες χώρες έχουν εκφράσει σφοδρά παράπονα για τη δράση αυτών των οργανώσεων και η μία μετά την άλλη λαμβάνουν μέτρα που σε μερικές περιπτώσεις είναι απαγορευτικά για τη συνέχιση της δράσης των ΜΚΟ.

Ο Ούγκο Τσάβες, π.χ., ξεπέρασε κάθε όριο με την εισαγωγή νόμου που εξαναγκάζει τις οργανώσεις να πληρώνουν διπλάσιο φόρο για τα ποσά που λαμβάνουν από ξένες χώρες. Βέβαια, ο ίδιος ήταν θύμα αυτών των οργανώσεων που χρηματοδοτούνται κατευθείαν από τις ΗΠΑ και αμερικανικά ιδρύματα, μερικά εκ των οποίων «έβαλαν πλάτη» και στην εναντίον του απόπειρα πραξικοπήματος που σχεδιάστηκε στην Ουάσιγκτον» (1)

Χαρακτηριστική είναι η δήλωση Αμερικανού διπλωμάτη ο οποίος, όπως αναφέρεται στο ίδιο άρθρο, έλεγε πως πριν από τα δημοψηφίσματα στην Κύπρο «ανοίξαμε μία τρύπα και ρίχναμε μέσα δολάρια»
εννοώντας τη χρηματοδότηση μέσω της Αμερικανικής USAID (Υπηρεσίαs των Η.Π.Α. για τη Διεθνή Ανάπτυξη) και της οργάνωσης UNOPS (The United Nations Office for Project Services ) του ΟΗΕ χιλιάδων μη κυβερνητικών οργανώσεων σε Κύπρο, Ελλάδα και Τουρκία για την προώθηση του σχεδίου Ανάν.

Όπως αναφέρεται στο παραπάνω άρθρο:

« Εξι χρόνια μετά η αμερικανική κυβέρνηση και ο ΟΗΕ αρνούνται να δημοσιοποιήσουν τους αποδέκτες της «αμερικανικής βοήθειας».
Αρνούνται επίσης να απαντήσουν στο πιο απλό ερώτημα: εάν όσοι έλαβαν χρήματα έδωσαν αποδείξεις για τον τρόπο με τον οποίο τα χρησιμοποίησαν, πολεμώντας με όλα τα μέσα τους ερευνητές που ζητούν μέσω της νομίμου οδού να αποχαρακτηρίσουν τον κατάλογο των αποδεκτών των αμερικανικών δολαρίων".

Τέτοια είναι η διαφάνεια των ΜΚΟ οι οποίες ακμάζουν ιδιαίτερα και στην Ελλάδα.

Όπως αναφέρεται στο άρθρο Η φάμπρικα των ΜΚΟ στην Ελλάδα υπολογίζονται γύρω στις 30.000 εκ των οποίων οι 4.500 δρουν στο όνομα των μεταναστών, των ναρκωτικών και των κακοποιημένων γυναικών.
Όπως εκτιμάται στο άρθρο αν τα χρήματα που διοχετεύονται ανεξέλεγκτα στις εν λόγω οργανώσεις πήγαιναν πράγματι για τις ευπαθείς ομάδες, δεν θα υπήρχαν ευπαθείς! (2)

Ο Ρόλος των ΜΚΟ ως Δούρειων Ίππων σε Πολεμικές Επιχειρήσεις

Οι στρατηγικές διείσδυσης ύποπτων ΜΚΟ σε διάφορες χώρες για πολιτική ή άλλη δολιοφθορά, τα τελευταία χρόνια με τις λεγόμενες πορτοκαλί επαναστάσεις έχουν γίνει λίγο - πολύ γνωστές,

Το παλιό σκάνδαλο της Διεθνούς Επιτροπής Νομικών, της σημαντικότερης ομάδας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που αποδείχθηκε παράρτημα της CIA άνοιξε τα μάτια σε πολλούς.

Εν πολλοίς άγνωστες παραμένουν κάποιες άλλες διεισδύσεις και συμπράξεις των οργανώσεων αυτών: αυτές στις πολεμικές συγκρούσεις.
Μερικοί μιλούν για ρόλο Δούρειου ίππου που παίζουν κάποιες από τις ΜΚΟ για την προώθηση των πολεμικών σχεδίων αυτών που τις κινούν παρασκηνιακά.
Έχουν αναφερθεί ακόμη και περιπτώσεις που οχήματα ακόμη και ασθενοφόρα τέτοιων οργανώσεων χρησιμοποιούνται ως καμουφλάζ για μεταφορά πρακτόρων ακόμη και όπλων.

Έναν τέτοιο ρόλο Δούρειου Ίππου έπαιξαν μια σειρά τέτοιων οργανώσεων και στην περίπτωση του πολέμου στη Λιβύη.
Για όσους παρακολούθησαν από κοντά τα γεγονότα γνωρίζουν ότι αυτό που συνέβη στη Λιβύη ήταν πόλεμος ΗΠΑ και Κρατών της Ε.Ε με το καμουφλάζ και τη συνδρομή Λίβυων ανταρτών και όχι το αντίστροφο, όπως εμφανίζεται στα ΜΜΕ.

Στον ρόλο αυτό των ΜΚΟ θα αναφερθούμε παρακάτω.
Ο ρόλος αυτός ήταν σε δύο επίπεδα.
Αφ ενός να αποκρυβεί ότι επρόκειτο για έναν από τους πιο απάνθρωπους πολέμους των τελευταίων χρόνων και
αφετέρου να του προσδοθεί ανθρωπιστικό προσωπείο.

Ο Ρόλος των ΜΚΟ κατά τη Διάρκεια του Πολέμου στη Λιβύη

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η παντελής σιωπή των διεθνών ανθρωπιστικών οργανώσεων για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν από το ΝΑΤΟ κατά τη διάρκεια του πολέμου αυτού.

Το ίδιο και η σιωπή των ανθρωπιστικών οργανώσεων στην Ελλάδα στην οποία έχουμε αναφερθεί και παλιότερα, βλ. Εδώ.

Χάρις στην αποσιώπηση αυτή διαβάζαμε τους λίγους αρθρογράφους στην Ελλάδα που ασχολήθηκαν μια-δυο φορές με το θέμα να μιλούν για χειρουργικά χτυπήματα του ΝΑΤΟ και αναίμακτο πόλεμο,
την ώρα που βομβαρδίζονταν νοσοκομεία, ιδρύματα ανάπηρων παιδιών, κατοικίες, γραφεία δημόσιων υπηρεσιών
μην αναφέροντας απολύτως τίποτα ούτε για το λουτρό αίματος στην Τρίπολη όταν ελικόπτερα και μη επανδρωμένα αεροσκάφη του ΝΑΤΟ πυροβολούσαν κάθε τι που εκινείτο στο δρόμο για να εξασφαλίζουν πρόσβαση στους Καταριανούς και άλλους μισθοφόρους τους και τα αιμοβόρα τάγματα της Μισράτα (αυτά που είδαμε στις οθόνες μας πριν ένα μήνα να επιδεικνύουν τα επανασταστικά τους ιδεώδη στην πράξη) κατά την εισβολή τους στην πόλη για να την απελευθερώσουν».
Στην ετήσια έκθεσή της η Διεθνής Αμνηστία μιλάει για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων από καθεστωτικούς και αντικαθεστωτικούς, αλλά μιλιά, ούτε μια αράδα για τις παραβιάσεις από το ΝΑΤΟ.

Στη Λιβύη οι εισβολείς βομβάρδισαν το υδρευτικό δίκτυο της χώρας το οποίο είναι γνωστό ως το μεγαλύτερο κατασκευαστικό έργο στον κόσμο
και στη συνέχεια βομβάρδισαν και το εργοστάσιο κατασκευής σωλήνων για να μην μπορεί να επισκευαστεί
και καμία ανθρωπιστική οργάνωση όχι μόνον δεν το κατήγγειλε, αλλά ούτε καν το γνωστοποίησε.
Έτσι μπορούσαν τα κανάλια να μιλούν για έλλειψη νερού στη Λιβύη λόγω δολιοφθοράς του δικτύου από τους «Κανταφικούς».

Παιδιά σφάδαζαν αβοήθητα από τους πόνους στη Σύρτη, βλ. Εδώ, όταν ΝΑΤΟ και τάγματα της Μισράτα ισοπέδωναν σπίτια, νοσοκομεία, δίκτυα κοινής ωφέλειας και επί ένα μήνα είχαν αποκλείσει την πόλη από τροφή, φάρμακα, νερό, κ.α. και δεν βρέθηκε καμία ανθρωπιστική οργάνωση, καμία Unicef (1) να το καταγγείλει και να επιληφθεί.

Ο Eρυθρός Sταυρός γνωστοποίησε την κατάσταση και δήλωσε απλά ότι δεν μπορούσε να μπει στην πόλη
επειδή «υπήρχαν εκατέρωθεν πυρά».

Η πόλη ισοπεδώθηκε.

Στη φωτογραφία φαίνεται το αποτέλεσμα της «ανθρωπιστικής» επέμβασης για την «προστασία» των αμάχων στην πόλη της Σύρτης.

Η σιωπή των ανθρωπιστικών οργανώσεων συνεχίζεται και σήμερα που έχει τελειώσει ο πόλεμος.
Η ζωή του γιου του Καντάφι τον οποίο δείξανε στα κανάλια πριν μια βδομάδα να κρατείται σε ιδιωτική φυλακή κινδυνεύει άμεσα εκτός των άλλων και από γάγγραινα και χρήζει άμεσης επέμβασης.
Κάθε μέρα που περνάει μπορεί να αποβεί μοιραία.
Δεν του παρέχεται καμία ιατρική φροντίδα, δεν επιτρέπεται η επίσκεψη δικηγόρου του και υπάρχουν ενδείξεις ότι μπορεί και να βασανίζεται, βλ. Εδώ. Καμία ανθρωπιστική οργάνωση δεν επιλαμβάνεται.

(Σημειωτέον ότι ο γιος αυτός είχε μεσολαβήσει πριν από τα γεγονότα για την αποφυλάκιση πολιτικών κρατούμενων οι οποίοι βαρύνονταν με κατηγορίες για προδοσία και δολοφονίες αστυνομικών και οι οποίοι μετά την αποφυλάκισή τους πρωτοστάτησαν στα γεγονότα που επέτρεψαν την εισβολή του ΝΑΤΟ).

Ο Ρόλος των ΜΚΟ στη Μεθόδευση για τον Πόλεμο στη Λιβύη

Ο Προαποφασισμένος Πόλεμος

Ο πόλεμος στη Λιβύη, όπως έχουμε αναφέρει από την αρχή των γεγονότων είχε αναγγελθεί το 2001 μαζί με αυτόν σε άλλες χώρες, βλ. Εδώ, επικαιροποιήθηκε το 2003, βλ. Εδώ και σχεδιάστηκε με κάθε λεπτομέρεια ακόμα πιο παλιά, βλ. Εδώ.
Χάρις στη σθεναρή αντίσταση σε δύο από τις χώρες αυτές, το Ιράκ και το Αφγανιστάν, ο πόλεμος στις άλλες χώρες που ήταν στη λίστα καθυστέρησε.

Ήδη ο στόχος στο Ιράκ έχει επιτευχθεί, η χώρα έχει διαλυθεί, στο Αφγανιστάν έχει περιέλθει σε αδιέξοδο, οπότε είχε έρθει η σειρά της Λιβύης.
Τώρα που ο στόχος επετεύχθη και στη Λιβύη, η χώρα διαλύθηκε, όπως όλα δείχνουν έχει έρθει η σειρά της Συρίας και του Ιράν.

Τη λίστα με τις χώρες σε αναμονή για εισβολή την είχε δημοσιοποιήσει ο γνωστός Αμερικανός στρατηγός Wesley Clark σε συνέντευξή του στη γνωστή δημοσιογράφο Amy Goodman από το Democracy Νοw τον Μάρτιο του 2007 που ήταν στο προσκήνιο ο πόλεμος στη Σερβία.

Καθώς το Democracy Νοw το παρακολουθούσαν πολλοί ξένοι αλλά και Έλληνες αναλυτές (ήταν μόνιμη αναφορά στην τηλεοπτική εκπομπή Inforwar) θα περίμενε κανείς ότι με την έναρξη των γεγονότων στη Λιβύη η συνέντευξη αυτή θα δημοσιοποιείτο ευρύτερα και θα κινητοποιούσε την αντίδραση στον πόλεμο αυτό.
Κάτι τέτοιο, δυστυχώς δεν συνέβη.

Η Χρησιμοποίηση ΜΚΟ ως Πρόσχημα για τον Πόλεμο

Η σύγκλιση του Συμβουλίου Ασφαλείας και τα ψηφίσματα για προστασία των αμάχων και δημιουργίας ζώνης απαγόρευσης πτήσεων φάνηκε να είναι η ανταπόκριση του ΟΗΕ στην επείγουσα έκκληση από τον Λιβυκό Σύνδεσμο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, τον LLHR, με έδρα την Ελβετία και εβδομήντα (70) άλλες μη κυβερνητικές οργανώσεις.
Η έκκληση αυτή έγινε μέσω επιστολής, βλ. Εδώ, που εστάλη και στην οποία καλείτο ο ΟΗΕ να προβεί στην ενεργοποίηση του άρθρου σχετικά με "την ευθύνη να προστατεύσει".
Σ΄αυτήν ακριβώς την ενεργοποίηση προέβη ο ΟΗΕ.

Με την ενέργεια αυτή άνοιξε η κερκόπορτα για να μπορεί να επεμβαίνει η αυτοκρατορία σε οποιαδήποτε χώρα επιθυμεί υπό το ανθρωπιστικό πρόσχημα, και όπως, όλα δείχνουν προετοιμάζεται για την επόμενη χώρα στη λίστα, τη Συρία.

Ποιες Είναι οι Πρωταγωνιστικές ΜΚΟ Δούρειοι Ίπποι
Ανάμεσα στις οργανώσεις που συνυπέγραψαν ήταν, βλ. Εδώ:

- το Παρατηρητήριο των Ηνωμένων Εθνών (U.N.Watch),οργάνωση άσκησης πίεσης, το οποίο ιδρύθηκε (το 2001) και χρηματοδοτείται από την Αμερικανική Εβραϊκή Επιτροπή, βλ. Εδώ

- το Αμερικανικό Ίδρυμα για την Προώθηση της Δημοκρατίας (ΝΕD) το οποίο είναι γνωστό ότι χρηματοδοτεί κόμματα της αντιπολίτευσης σε διάφορες χώρες και παρέχει ειδική βοήθεια σε εξόριστους και αντιπάλους καθεστώτων που δεν είναι αρεστά στο State Department.
Σύμφωνα με πολλούς λειτουργεί ως πράκτορας βοηθώντας τις μυστικές υπηρεσίες να ανατρέπουν αυτά τα καθεστώτα.

- Ο Λιβυκός Σύνδεσμος LLHR που είχε την πρωτοβουλία της επείγουσας έκκλησης είχε άμεση διασύνδεση με τη Διεθνή Οργάνωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που εδρεύει στη Γαλλία, η οποία είναι επίσημος συνεργάτης με το Αμερικανικό Ίδρυμα Προώθησης της Δημοκρατίας.
Ο Λιβυκός σύνδεσμος είχε επίσης ιδιαίτερες διασυνδέσεις με τα μέλη του μεταβατικού συμβουλίου της Λιβύης, πολλά από τα οποία ήταν μέλη του, όπως παραδέχεται στο βίντεο στον υπότιτλο της ανάρτησης (Μέρος 2) ο ίδιος ο εκπρόσωπός του με τα οποία είχε και προσωπική φιλία.
Ο εκπρόσωπος της οργάνωσης Sliman Bouchuiguir είναι σήμερα πρέσβης της νέας Λιβυκής κυβέρνησης στην Ελβετία.
Για τις σπουδές του στις ΗΠΑ και τις διασυνδέσεις του με ανθρώπους Αμερικανοισραηλινών ενδιαφερόντων μπορεί κανείς να δει Εδώ

Οι υπόλοιπες ΜΚΟ
Η πλειοψηφία των υπόλοιπων ΜΚΟ που υπέγραφαν ήταν ομάδων εξόριστων αντιφρονούντων,
όπως το Διευθυντήριο για τη Δημοκρατία στην Κούβα και άλλες παρόμοιες στην Kούβα, Κίνα, Βενεζουέλα Σουδάν, Ρωσία, Λιβύη και άλλα κράτη μη αρεστά στις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Οι ομάδες αυτές, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, χρηματοδοτούνται μέσω του ιδρύματος για την προώθηση της δημοκρατίας, (NED) από μυστικές υπηρεσίες.

Χαρακτηριστικό είναι ότι οι περισσότερες απ αυτές τις MKO δεν έχουν καμιά σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα ούτε στην ονομασία τους.
Ενδεικτικές οργανώσεις από τη λίστα:

- Παγκόσμια οργάνωση για την προώθηση του Προοδευτικού Εβραϊσμού
- Καμπάνια του Ιωβηλαίου, Ελβετία
- Ελβετικό Συμβούλιο της Ταμίλ Ιλάμ
- Αμερικανικό κέντρο μελέτης του Ισλαμισμού
- Αμερικανικό ίδρυμα για τις υποθέσεις του κόλπου (Gulf Affairs)
- Αμερικανικό γραφείο Διεθνούς καθολικής επιμόρφωσης
- Καταπράσινο τοπίο της Σιέρα Λεόνε
- Ίδρυμα για την Κίνα του 21ου αιώνα
- Διεθνής ένωση καταναλωτών Νεπάλ
- Αναπτυξιακό κέντρο Καμερούν
- Loksadhana για επαναδιαμόρφωση των χωριών στην Ινδία
- Κέντρο εκπαίδευσης πολυμέσων στο Σουδάν
- Ένωση γυναικών Ταϊλάνδης
- Οργάνωση Biland Awdal (ποιότητα τροφίμων) Σομαλίας
- Πολιτιστικό κέντρο Kwoto Σουδάν
- Σουδανικό κέντρο εκπαίδευσης
- Maghrebin Φόρουμ για το περιβάλλον και την ανάπτυξη του Μαρόκου
- Μηχανικοί του κόσμου, κ,ο,κ,-

Στους υπογράφοντες την επιστολή είναι επίσης και
- οργανώσεις θυμάτων και συγγενών θυμάτων της δολιοφθοράς στο Λόκερμπι η οποία αποδόθηκε σε Λίβυους τρομοκράτες, ενώ τελικά απεδείχθη ότι ήταν "δουλειά" της CIA (3)

- ο αμερικανός νεοσυντηρητικός Francis Fukuyama γνωστός για τη θεωρία του περί του τέλους της ιστορίας και του τελικού θριάμβου του πολιτικού και οικονομικού φιλελευθερισμού παγκοσμίως,
Όπως αναφέρεται στη Wikipedia ο Fukuyama ήταν σύμβουλος του Καντάφι τα έτη 2005 έως 2007 ως μέλος της αμερικανικής εταιρίας συμβούλων Monitor (μέλη της είναι και ηγετικά στελέχη μυστικών υπηρεσιών) για τον εκσυγχρονισμό και τα αναπτυξιακά έργα στη Λιβύη.
H εταιρία Μonitor επρόκειτο να συνεργαστεί για την έκδοση βιβλίου του Καντάφι σχετικά με την κοσμοθεωρία του και το πολιτικό σύστημα αμεσοδημοκρατίας στο οποίο αναφέρεται στο πράσινο βιβλίο.
Η συνεργασία αυτή τελικά δεν υλοποιήθηκε)

- Ο μηχανικός υπολογιστών Mohamed Eljahmi, Αμερικανολίβυος ακτιβιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων ιδρυτής και εκπρόσωπος τύπου της οργάνωσης American Libyan Freedom Alliance. ALFA η οποία, όπως αναφέρεται Εδώ, είχε αντικείμενο να πληροφορεί την κυβέρνηση των ΗΠΑ και τα ΜΜΕ σχετικά με τη Λιβύη
Όπως αναφέρεται στο βίντεο στον υπότιτλο της ανάρτησης ήταν μέλος του Λιβυκού συνδέσμου (στην Ελβετία) και προσωπικός φίλος του εκπροσώπου της.

Τι Προέκυψε από Συνέντευξη του Έχοντος την Πρωτοβουλία
Όπως καταγράφεται στα δύο βίντεο στον υπότιτλο της ανάρτησης, ο εκπρόσωπος του Λιβυκού Συνδέσμου Sliman Bouchuiguir,σε συνέντευξή του λίγες μέρες μετά την επείγουσα έκκληση του για κινητοποίηση κατά της Λιβυκής κυβέρνησης
σε παρατήρηση δημοσιογράφου ότι θα χρειάστηκε πολύ χρόνο και κόπο για να ενημερώσει και να συντονίσει όλες τις ΜΚΟ που συνυπογράφουν την επιστολή απάντησε ότι
δεν χρειάστηκε καθόλου χρόνος και κόπος γι αυτό. Απλά οι οργανώσεις αυτές είχαν κληθεί στη συνεδρίαση του συμβουλίου και υπέγραψαν εκεί την επιστολή.

Ερωτηθείς από τον δημοσιογράφο για τα στοιχεία στα οποία στηρίζονται οι κατηγορίες στην επιστολή του απάντησε μετά κάποιο διάστημα αμηχανίας ότι δεν υπάρχει κάποια ένδειξη γι αυτές.
Απλά είναι αυτά που τον πληροφόρησαν γνωστοί του στη Λιβύη.

Όπως απαντά σε άλλη ερώτηση του δημοσιογράφου μέλη του Λιβυκού συνδέσμου ήταν πολλά μέλη του μεταβατικού συμβουλίου και μερικά από αυτά και προσωπικοί του φίλοι.
Στην πραγματικότητα τα μέλη αυτά του συνδέσμου έγιναν μέλη του μεταβατικού συμβουλίου αμέσως μετά την αποστολή της επιστολής στον ΟΗΕ.
Ανάμεσα στα μέλη ήταν και ο Mahmoud Jibril που έγινε πρωθυπουργός και ο Ali Tarhouni.που έγινε υπουργός οικονομικών και πετρελαίων του μεταβατικού συμβουλίου, γνωστός ως ο άνθρωπος της Ουάσιγκτον στη Λιβύη.

Συμπερασματικά
Από τα παραπάνω συμπεραίνουμε ότι τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και η μετέπειτα πολεμική επιχείρηση στηρίχθηκαν απλά σε ανεπιβεβαίωτες εικασίες και μάλιστα αυτών που είχαν συμφέρον για αρπαγή της εξουσίας στη Λιβύη.

Το ότι αυτά που καταλογίζονταν στην κυβέρνηση της Λιβύης ήταν ανυπόστατα κι ας προπαγανδίζονταν συνεχώς από τα ΜΜΕ καταδείχθηκαν από έρευνα ανεξάρτητων ανθρωπιστικών οργανώσεων.
Για σύντομη επισκόπηση των διαψεύσεων αυτών μπορεί να δει κανείς το σύντομο κατατοπιστικό άρθρο του Ν. Κατζηλάκη στην Ελευθεροτυπία, βλ. Εδώ.

Ο Καντάφι επανειλημμένα μίλαγε για την παραπληροφόρηση των ΜΜΕ και καλούσε τον ΟΗΕ να στείλει ανεξάρτητους παρατηρητές στη Λιβύη για να διαπιστώσει τα ψεύδη.
Εντούτοις ο ΟΗΕ αρνήθηκε.
Προτίμησε να δώσει βάση στις ενστάσεις ατόμων και οργανώσεων που ήταν όλα και όλες εκτός της Λιβύης και μολονότι ο έχων την πρωτοβουλία δήλωνε επίσημα ότι οι κατηγορίες που επικαλείτο ήταν απλά εικασίες και οι υπόλοιποι υπέγραψαν επειδή απλά τους είπε να υπογράψουν.

Η στάση αυτή του ΟΗΕ δεν θάπρεπε να προβληματίσει;

Σημειωτέον ότι επιτροπή ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ΟΗΕ είχε συντάξει έκθεση που εκθείαζε την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Λιβύη και επρόκειτο να υπερψηφιστεί. Η υπερψήφισή της αναβλήθηκε λίγες μέρες πριν τα γεγονότα.
Την έκθεση μπορεί να την δει κανείς Εδώ

Σε άρθρο των New York Times με τίτλο: "Η Υψηλή επίδοση της Λιβύης στα ανθρώπινα δικαιώματα", βλ. Εδώ, στο οποίο σχολιάζεται η έκθεση του ΟΗΕ επισημαίνονται και οι θετικές αντιδράσεις πολλών χωρών ανάμεσα σε αυτές και του Κατάρ, του σημερινού εισβολέα της Λιβύης.
Όπως αναφέρεται:

"το Κατάρ επαίνεσε το νομικό πλαίσιο της χώρας για την προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων και ελευθεριών καθώς και τον ποινικό της κώδικα που τα εγγυάται"

Ενδεικτικό είναι επίσης και το γεγονός ότι η Λιβύη είναι από τις χώρες με το μικρότερο ποσοστό φυλακισμένων
σε αντίθεση με τον εισβολέα της, τις ΗΠΑ, οι οποίες:

- είναι πρώτες στη λίστα, με έξι φορές μεγαλύτερο ποσοστό φυλακισμένων από τον μέσο όρο του κόσμου, βλ. Εδώ,

- στις φυλακές τους έχουν συνθήκες Αμπού Γκράιμπ,, βλ. Εδώ

- διατηρούν σχολή εκπαίδευσης βασανιστών στην οποία εκπαιδεύονται οι βασανιστές όλου του κόσμου, βλ. Εδώ

και αυτές τις ημέρες πληροφορούμαστε ότι το κογκρέσο πρόκειται να ψηφίσει νόμο που θα δίνει το δικαίωμα στο στρατό να συλλαμβάνει όποιoν θέλει σε όλο τον κόσμο και τις ΗΠΑ και να τον κρατά χωρίς να του απευθύνει κάποια κατηγορία και χωρίς κάποια εκδίκαση, βλ. Εδώ

Η Ελληνική ΜΚΟ που Συνυπέγραψε - Το "Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι"

Ανάμεσα σ΄αυτούς που συνυπέγραψαν την επιστολή για κινητοποίηση του Συμβουλίου Ασφαλείας ήταν και ο Παναγιώτης Δημητράς, ως εκπρόσωπος του "Ελληνικού Παρατηρητηρίου Συμφωνιών του Ελσίνκι" (αρ. 48 στη λίστα των υπογραφών).
Όπως και με τις άλλες οργανώσεις που υπέγραψαν και ο ρόλος αυτής της οργάνωσης φαίνεται αδιαφανής και προβληματικός.

Μαζί με την οργάνωση "Ελληνική Ομάδα για τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων" της συζύγου του Ναυσικάς Παπανικολάτου, συνεπικουρούμενοι και από το Σκοπιανό ακροδεξιό κόμμα «ουράνιο τόξο» καταγγέλλουν συνεχώς το ελληνικό κράτος σε διεθνή συνέδρια και συσκέψεις και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για φαινόμενα αντισημιτισμού και κατάφωρες παραβιάσεις των δικαιωμάτων των μειονοτήτων στην Ελλάδα.

Καρπός αυτών των άοκνων διεθνών καταγγελιών και παρεμβάσεων για τον αντισημιτισμό στην Ελλάδα φαίνεται να είναι το νομοσχέδιο ποινικοποίησης της γνώμης και της ιστορικής έρευνας που ήρθε στη δημοσιότητα τον περασμένο Μάρτιο, βλ. Εδώ.

(Το νομοσχέδιο αυτό το οποίο ο προηγούμενος υπουργός δικαιοσύνης μετά τη σύνταξή του δεν το προώθησε ακούσαμε στις προγραμματικές δηλώσεις του νέου τραπεζίτη πρωθυπουργού ότι θα είναι στις άμεσες προτεραιότητές του να ψηφιστεί.
Άραγε, η αντικατάσταση του υπουργού σχετίζεται και με την πρότερη απροθυμία του για την ψήφιση αυτή;)

Εντύπωση προκαλεί ότι ενώ οι δύο ΜΚΟ των δύο συζύγων έχουν ακριβώς ίδιο αντικείμενο όπως φαίνεται από την κοινή ιστοσελίδα τους, βλ. Εδώ,
εμφανίζονται ως δύο διαφορετικές οργανώσεις στις διεθνείς καταγγελίες τους δημιουργώντας έτσι την ψευδή εντύπωση για ευρεία βάση των καταγγελιών αυτών. Βλ. προσθήκη (α)

Από ό,τι φαίνεται από την ιστοσελίδα του, στο «Παρατηρητήριο» εκτός από τη σύζυγο του Παναγιώτη Δημητρά Ναυσικά Παπανικολάτου μέλος του "Παρατηρητηρίου" είναι ή ήταν και ο πατέρας του Ηλίας Δημητράς,
(ο οποίος, όπως αναφέρεται Εδώ, υπήρξε υπουργός επί Δικτατορίας και εκδιώχθηκε από την Πάντειο όπου ήταν καθηγητής γιατί παγίδεψε επιστημονικό του συνεργάτη, μέλος του Δημοκρατικού αγώνα, στο γραφείο του όπου τον περίμεναν άντρες της γενικής ασφάλειας και τον συνέλαβαν).
Δεν γνωρίζουμε αν υπάρχουν κι άλλα συγγενικά πρόσωπα ανάμεσα στα ονόματα που αναφέρονται ως μέλη της οργάνωσης.

Οι μειονότητες τα δικαιώματα των οποίων παραβιάζει το ελληνικό κράτος κατά το «ελληνικό παρατηρητήριο» είναι κυρίως η Μακεδονική, η Τουρκική και η Αλβανική.
Ανάμεσα στις παραβιάσεις αυτές είναι και η παρεμπόδιση της διδασκαλίας της Μακεδονικής, Τουρκικής και Αλβανικής γλώσσας.

Μολονότι τέτοιες μειονότητες δεν αναγνωρίζονται από το ελληνικό κράτος, αλλά ούτε και από άλλον διεθνή οργανισμό, η μόνη μειονότητα που αναγνωρίζεται στην Ελλάδα σύμφωνα με τη συνθήκη της Λωζάνης είναι η Μουσουλμανική (η οποία αντιπροσωπεύεται και στην ελληνική Βουλή),
το Ελληνικό Παρατηρητήριο έχει κυκλοφορήσει πολυτελές βιβλίο με τίτλο «DENYING ETHNIC IDENTITY, the Macedonians of Greece (Μακεδόνες της Ελλάδος. Τους αρνούνται την εθνική τους ταυτότητα)
στο οποίο εκθέτει την καταπίεση των μειονοτήτων αυτών και συντάσσει εκθέσεις παραβιάσεων οι οποίες υιοθετούνται μετέπειτα από το State Department, βλ. Εδώ. Βλ. Προσθήκη (β)

Ερωτήματα εγείρονται κατά πόσον ο "οίστρος" της οργάνωσης για τα θέματα αυτά είναι άσχετος με τα γνωστά σχέδια για κατακερματισμό των Bαλκανίων του βασικού χρηματοδότη της οργάνωσης και βασικού συντελεστή της μητρικής οργάνωσης του Διεθνούς Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι: του γνωστού κερδοσκόπου Σόρος.

Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα της οργάνωσης, βλ. Εδώ, βασικός χρηματοδότης της είναι το Open Society Institute (ίδρυμα ανοιχτής κοινωνίας) του Σόρος.
Ο ίδιος δε ο Σόρος συμπεριλαμβάνεται και στη μακρά λίστα αυτών που χρηματοδοτούν την διεθνή οργάνωση με πάνω από 100 χιλιάδες δολάρια.
(Aλλοι χρηματοδότες στην κατηγορία αυτή είναι το ίδρυμα Rockefeller, το ίδρυμα Ford, ίδρυμα για το οποίο υπάρχουν κατηγορίες για παράνομη εμπορία αρχαιοτήτων (Levy and Shelby White), κάποιοι άλλοι που είναι και βασικοί χρηματοδότες του Human Rights Watch Ισραηλινών ενδιαφερόντων, κ.λ.π.), βλ. Εδώ.

Ο Σόρος είναι επίσης και ο βασικός συντελεστής της μητρικής οργάνωσης του Διεθνούς Παρατηρητηρίου του Ελσίνκι, το παρακλάδι του οποίoυ στη Ρωσία έχει επανειλημμένα επίσημα κατηγορηθεί για διασυνδέσεις με βρετανούς πράκτορες και χρηματοδότηση από τη Βρετανική πρεσβεία, βλ. Εδώ.

Ενδιαφέρουσα είναι η περίπτωση ενός άλλου χρηματοδότη του ελληνικού παρατηρητηρίου, η σκοπιανή οργάνωση «Macedonian Human Rights Movement of Canada» με πρόεδρο τον Bill Nicholov ο οποίος σε δημόσιο φόρουμ, βλ. Εδώ,
υποστήριζε ότι "η Ελλάδα θα χάσει την Μακεδονία του Αιγαίου από τους «Mακεδόνες», τη Θράκη και την Κύπρο από την Τουρκία και την Ήπειρο από την Αλβανία και ότι στους Έλληνες θα απομείνει ο μικρός βράχος που ονομάζεται Αθήνα, η οποία είναι 50% αλβανική».

Η οργάνωση έχει κατηγορηθεί και για κατασκευή ψεύτικων ειδήσεων προκειμένου να εξυπηρετήσει τους στόχους των χρηματοδοτών της.
Όπως αναφέρεται Εδώ,

«σε άρθρο του Ζιλ ντ’ Αϋμερί στο αμερικανικό διαδικτυακό περιοδικό Swans (Ο κύκλος της απάτης – Χαρτογραφώντας τα πλήθη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα Βαλκάνια, 23.7.2001),
από μία ανώνυμη καταχώρηση μέσω της λίστας ηλεκτρονικών μηνυμάτων του Balkan Human Rights του κ. Δημητρά, τον Μάιο του 2001, ξεκίνησε μία φήμη σχετικά με «την καταστροφή στοιχείων που αφορούσαν εγκλήματα εις βάρος Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου.
Η πληροφορία αυτή που διεσπάρη μέσω των συνδέσμων του Ελληνικού παρατηρητηρίου, αφορούσε την ανέλκυση από τον Δούναβη, στις Σιδηρές Πύλες κοντά στο Κλάδοβο της Σερβίας ενός παγωμένου φορτηγού γεμάτου από πτώματα, την 6η Απριλίου του 1999.
Η πηγή του, έγραφε το μήνυμα, ήταν το Ανθρωπιστικό Νομικό Κέντρο (Humanitarian Law Center) του Ελληνικού Παρατηρητηρίου του Ελσίνκι.
Η επόμενη λογική κίνηση ήταν να επισκεφθεί κανείς την ιστοσελίδα του Ελληνικού Παρατηρητηρίου του Ελσίνκι, η οποία αποτελεί τμήμα των ιστοσελίδων των Βαλκανικών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Εκεί, η αναφορά παρέπεμπε πίσω στην Λίστα Βαλκανικών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο του 2000 από … τις ιστοσελίδες των Βαλκανικών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων)! "

Αυτή είναι εν ολίγοις η ελληνική ανθρωπιστική οργάνωση που υπέγραψε την επείγουσα έκκληση για επέμβαση στη Λιβύη επιβεβαιώνοντας αυτά που απλά της είπαν να επιβεβαιώσει.

Στη μαρτυρία αυτής της ΜΚΟ και των άλλων των παρόμοιων με αυτήν στηρίχθηκαν τα ψηφίσματα του ΟΗΕ που οδήγησαν στον πόλεμο στη Λιβύη.

Αυτή είναι η πραγματικότητα των λεγόμενων διεθνών οργανισμών, ΟΗΕ και λοιπών που κουμαντάρουν τον κόσμο σήμερα.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ 30.11.11

(α) Τελικά οι ΜΚΟ με ίδιο αντικείμενο που ίδρυσε και εκπροσωπεί ο Π. Δημητράς δεν είναι μόνον δύο αλλά πέντε. Οι παρακάτω (βλ. Εδώ):

- Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ)
- Ελληνική Ομάδα για τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων (ΕΟΔΜ)
- Εταιρεία Επικοινωνιακής και Πολιτικής Έρευνας (ΕΤΕΠΕ) της οποίας η δραστηριότητα είναι η διαχείριση των προγραμμάτων των παραπάνω ΜΚΟ
- Το κέντρο Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τις Μειονότητες στην Ευρώπη - Νοτιανατολική Ευρώπη (CEDIME-SE),
- το Κονσόρτιουμ Πηγών Πληροφοριών για Μειονότητες (COMIR).

Αυτές οι πέντε ΜΚΟ υπογράφουν κατά κανόνα τις διεθνείς καταγγελίες για ρατσισμό και παραβιάσεις των δικαιωμάτων των μειονοτήτων στην Ελλάδα παραπλανώντας ότι πρόκειται για πέντε διαφορετικές ομάδες.

(β) Μερικά από τα περιεχόμενα του βιβλίου:
- Oι Έλληνες άλλαξαν βίαια τοπονύμια.
Μερικά παραδείγματα σλαβικών τοπονυμίων που "έγιναν" Ελληνικά είναι:
Το Σολούν έγινε Θεσσαλονίκη, το Τεκελι έγινε Σίνδος, το Ποστόλ έγινε Πέλα, το Κοστούρ έγινε Καστοριά....
- Oι Mακεδόνες και ιδιαίτερα οι ακτιβιστές παρακολουθούνται και απειλούνται από την ασφάλεια και υπόκεινται σε οικονομικές και κοινωνικές πιέσεις από την κυβέρνηση της Ελλάδος. Αυτό οδηγεί σε κλίμα φόβου που απαγορεύει σε πολλούς να δηλώσουν την μακεδονική τους ταυτότητα ή να εκφράσουν ανοικτά τις απόψεις τους.
- Eλέγχονται τα αποτελέσματα των Πανελλαδικών γιά να μη μπουν τα παιδιά των Μακεδόνων στα πανεπιστήμια.

Τι μαθαίνει κανείς !!!
____________________________________________________

(1) Ποιοί επιλέγονται ως επικεφαλής μεγάλων διεθνών ΜΚΟ

Για να υπηρετηθεί η μυστική ατζέντα πολλών απ΄αυτές τις οργανώσεις επικεφαλής τους τίθενται άνθρωποι «ιδιαίτερων» προσόντων.
Ενδεικτική είναι η περίπτωση του επικεφαλής της Unicef στον οποίο είχαμε αναφερθεί σε παλιότερη ανάρτηση, βλ. Εδώ.
Με παρέμβαση του Αμερικανού προέδρου επικεφαλής της Unicef ετέθη μέλος της οργάνωσης για την ηγεμονία των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, ο οποίος είχε προταθεί ως επικεφαλής της CIA και είχε απορριφθεί για ηθικούς λόγους

Φυσικά υπάρχουν και ΜΚΟ (όπως για παράδειγμα οι Γιατροί της καρδιάς) που τα κατά κανόνα αθόρυβα μέλη τους αφιερώνουν τη ζωή τους στην υπηρεσία δεινοπαθούντων ανθρώπων.
Οι άνθρωποι αυτοί επωμίζονται εν πολλοίς δικά μας ανομήματα και ευθύνες και διασώζουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπινου γένους.

Δεν μπορεί, όμως να παραβλέψει κανείς το πρόβλημα της ηγεσίας πολλών άλλων απ αυτές τις οργανώσεις και να μην διερωτηθεί για την κρυφή ατζέντα που ενδέχεται να υπηρετούν εκμεταλλευόμενοι το έργο των απλών μελών με το οποίο εξασφαλίζουν το κύρος και την καλό όνομα της οργάνωσης στην οποία ηγεμονεύουν.

(2) Που πηγαίνουν τα λεφτά των δωρεών

Πέραν από τις κρυφές ή φανερές κρατικές χρηματοδοτήσεις τους μερικές από τις οργανώσεις αυτές κατηγορούνται και για κατασπατάληση των χρημάτων δωρητών.

Κάποιοι ίσως να θυμούνται τη μεγάλη καμπάνια της ΜΚΟ Αλληλεγγύη της εκκλησίας της Ελλάδας για συγκέντρωση χρημάτων και ειδών πρώτης ανάγκης για το Ιράκ την εποχή της εισβολής των Αμερικανών στην οποία υπήρχε γενναιόδωρη ανταπόκριση.
Λίγοι μάλλον θα πληροφορήθηκαν για τα σάπια κοτόπουλα που βρέθηκαν στα ψυγεία της οργάνωσης που τα προοώριζαν για το Ιράκ και ότι τελικά οι δωρεές τους δεν έφθασαν ποτέ στον προορισμό τους.

Πολλοί θα θυμούνται την τηλεοπτική καμπάνια πριν τρία περίπου χρόνια της κρατικής τηλεόρασης στην οποία συμμετείχε και η Unicef για συγκέντρωση χρημάτων για να ξαναχτιστεί ένα από τα σχολεία στην Παλαιστίνη που είχαν ισοπεδώσει οι Ισραηλινοί.

Λίγοι γνωρίζουν ότι τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν, 1,2 εκ. δεν έχουν αποδοθεί ακόμη
(Στην αρχή είπαν ότι δεν υπέγραφε ο αρμόδιος υπουργός της ΝΔ. Μετά είπαν ότι τελικά υπέγραψε ο αρμόδιος του ΠΑΣΟΚ. Και μετά σιωπή), βλ. Εδώ."

Ενδεικτικές είναι και οι παρακάτω αναφορές:

- Μόνο ένα λεπτό πήγε στην Αίτή από κάθε δολάριο βοήθειας για τους σεισμοπαθείς", βλ. Εδώ
- Το 90% της ξένης βοήθειας στο Αφγανιστάν πηγαίνει στους δυτικούς των ξένων αποστολών
οι οποίοι διάγουν βασιλική ζωή σε σπίτια με μηνιαίο ενοίκιο 15000 USD απαιτώντας ιδιαίτερο μπάνιο για κάθε δωμάτιο του σπιτιού
(μολονότι 77% των Αφγανών δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό), κυκλοφορώντας με αυτοκίνητα των 60000 USD και αμειβόμενοι με 250,000 έως 500,000 USD το χρόνο, βλ. Εδώ

(3) Όπως αναφέρεται σε άρθρο του γνωστού δημοσιογράφου Thierry Meyssan στο ανεξάρτητο δίκτυο Voltaire, βλ. Εδώ:

"Ή υπόθεση της επίθεσης του Λόκερμπι (21 Δεκέμβρη 1988, 270 θάνατοι): οι ερευνητές προσδιόρισαν τον ιδιοκτήτη της βαλίτσας που περιείχε τη βόμβα και το μηχανισμό πυροδότησης μέσω της μαρτυρίας ενός Μαλτέζου εμπόρου που είχε πουλήσει το παντελόνι που βρισκόταν στην βαλίτσα-παγίδα.
Η σκοτσέζικη δικαιοσύνη κατηγόρησε τότε δύο πράκτορες της Λιβύης, τον Abdelbaset Ali Mohmed Al Megrahi και τον Al Amin Khalifa Fhimah. Το Συμβούλιο Ασφαλείας επέβαλε κυρώσεις κατά της Λιβύης.
Τελικά, για να αρθούν οι κυρώσεις, η Λιβύη συμφώνησε να εκδώσει τους δύο πράκτορες (ο πρώτος καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, ο δεύτερος αθωώθηκε) και να πληρώσει αποζημίωση 2,7 δισ. δολάρια, ενώ συνέχιζε να διακηρύσσει τη πλήρη αθωότητά της.

Tελικά, τον Αύγουστο του 2005,
ένας από τους προϊσταμένους της σκωτσέζικης έρευνας δήλωσε ότι το κύριο αποδεικτικό στοιχείο, τον πυροκροτητή, τον είχε τοποθετήσει στον τόπο του ατυχήματος ένας πράκτορας της CIA.
Στη συνέχεια, ο εμπειρογνώμονας ο οποίος είχε αναλύσει το πυροκροτητή για λογαριασμό του δικαστηρίου παραδέχτηκε ότι ο ίδιος τον είχε κατασκευάσει πριν να τον τοποθετήσει η CIA στην περιοχή.
Τέλος, ο Μαλτέζος καταστηματάρχης παραδέχθηκε ότι έλαβε 2 εκατομμύρια δολάρια για την ψευδομαρτυρία.
Οι αρχές της Σκωτίας αποφάσισαν να επαναλάβουν την δίκη, αλλά η υγεία του Abdelbaset Ali Mohmed Al Megrahi δεν το επέτρεπε.

Η Διάλυση της Λιβύης και η Ελληνική Συνενοχή

2011-11-25T01:19:00.010+02:00

Σημαίες στο Δικαστικό Μέγαρο της Βεγγάζης:

Επάνω η σημαία της Αλ Κάιντα και κάτω της "επανάστασης"

Αμερικανοί και σύμμαχοι ομολογούν κυνικά ότι Αφγανιστάν και Ιράκ

είναι απλώς μαθήματα για να οργανώσουν καλά τις ένοπλες δυνάμεις τους

Κατά το δόγμα, οι Αμερικανοί και οι σύμμαχοί τους πρέπει να αναλάβουν

προληπτική στρατιωτική δράση να εξουδετερώνουν κάθε πιθανή απειλή.

Θα καταλαμβάνουν «εχθρικές προς την παγκοσμιοποίηση» χώρες,

θα τις αφοπλίζουν και θα εγκαθιδρύουν καθεστώς κατοχής,

Βλ." Όποιος δεν υποτάσσεται σε μας θα χτυπιέται"

Ελευθεροτυπία, 13।12।2003 Αυτήκοος μάρτυρας η ΚΥΡΑ ΑΔΑΜ

Δεν είχα πρόθεση να αναφερθώ ξανά στο θέμα της Λιβύης, μολονότι είχα αφήσει ημιτελή μια ανάρτηση για τη στάση και το ρόλο των λεγόμενων μορφωμένων κύκλων στο δράμα της χώρας αυτής.

Αυτές τις ημέρες, όμως, ένας ακόμη Καντάφι φαίνεται να ακολουθεί την τύχη του πατέρα του.
Γνωρίζω ότι χιλιάδες άλλοι Λίβυοι έχουν βρει την ίδια τύχη. Και χιλιάδες άλλοι στο λεγόμενο τρίτο κόσμο.
Δεν είναι επειδή κινδυνεύει ένας ακόμη γιος του Καντάφι που επανέρχομαι στο θέμα.
Είναι γιατί παιζεται πάλι σε παγκόσμια τηλεθέαση μια ακόμη συνέχεια της σύγχρονης φαρσοκωμωδίας του κόσμου μας.

Πριν συνεχίσω την ημιτελή ανάρτηση θα παραθέσω πρόσθετα στοιχεία για το τι έχει συμβεί στη χώρα αυτή και γιατί η Ελλάδα δεν είναι αμέτοχη ευθύνης.

Η Διάλυση της Λιβύης

Ίσως σήμερα να μην ξενίζει και τόσο ο τίτλος: Διάλυση της Λιβύης.

Ίσως κάποιοι να άρχισαν να υποψιάζονται την κατάληξη αυτή του πολέμου για την «δημοκρατία» μετά τις αποτρόπαιες εικόνες που προβλήθηκαν στις Τιβί σε παγκόσμια τηλεθέαση πριν ένα μήνα.

Για όσους είχαμε παρακολουθήσει από κοντά τα γεγονότα η κατάληξη αυτή ήταν περίπου γνωστή από την αρχή.
Γνωρίζαμε ότι ο πόλεμος αυτός είχε αναγγελθεί από το 2001 και ότι όλες οι φάσεις του είχαν προσχεδιαστεί από παλιά ακριβώς όπως υλοποιήθηκαν, βλ. Εδώ και Εδώ.

Για όσους αμφιβάλλουν παραθέτουμε νεώτερα στοιχεία τα οποία δεν έγιναν γνωστά από τα κανάλια και τις εφημερίδες.

Η Σημαία της Αλ Κάιντα σε δημόσια κτίρια στη Βεγγάζη και σε διαδηλώσεις στην «Απελευθερωμένη» Λιβύη

Ξέραμε ότι η σημαία των Νατοϊκών επαναστατών ήταν η παλιά σημαία της Λιβύης επί της βασιλείας του ξενόδουλου βασιλιά Ιντρις στη διάρκεια της οποίας η χώρα ήταν η πιο φτωχή του κόσμου και σε πλήρη αποικιακή εξάρτηση
και ότι ο βασιλιάς και η οικογένειά του ήταν θερμοί και ενεργοί υποστηρικτές της «επανάστασης».
Για κάποιους και μόνον αυτό μας προβλημάτιζε για τη φύση και τις σκοπιμότητες της «επανάστασης».
Περιέργως, αυτός ο προβληματισμός δεν φαινόταν να απασχολεί ευρύτερα.

Μια άλλη σημαία, όμως, άρχισε να εμφανίζεται τελευταία στην «απελευθερωμένη» Λιβύη: η σημαία της Αλ Κάιντα.
Πρωτοεμφανίστηκε στην πολιορκία της Σύρτης.
Πριν ένα μήνα η σημαία αυτή άρχισε να κυματίζει σε δημόσια κτίρια της χώρας,
βλ. US Congressman Dennis Kucinich on Al-Qaeda flag over Benghazi Courthouse
και Benghazi: A Sea of Al-Qaeda Flags
Είναι η πάνω σημαία στην εικόνα στον υπότιτλο της ανάρτησης.
Κυματίζει στο κτίριο του δικαστηρίου στη Βεγγάζη, το ορμητήριο της «επανάστασης».

Την ίδια σημαία κρατούν οι Λίβυοι «επαναστάτες» εδώ και μέρες στις πορείες τους που κάνουν για την επαναθέσπιση της πολυγαμίας και την υιοθέτηση της Σαρία, όπως φαίνεται στο παρακάτω (2λεπτο) βίντεο και τη φωτογραφία.

Al-Qaeda Flags Raised at Rally in Libya – BREAKING

(Σημειωτέον ότι τα ειδησεογραφικά δίκτυα που παραθέτουν φωτογραφίες σαν την παραπάνω σχολιάζουν το αίτημα των διαδηλωτών, αλλά δεν κάνουν την παραμικρή νύξη για το ποια είναι η σημαία που κρατούν, βλ. Hinting at an End to a Curb on Polygamy, Interim Libyan Leader Stirs Anger )

Η Αλ Κάιντα των ΜΜΕ και η Άλλη Αλ Κάιντα

Από την αρχή των γεγονότων ο Καντάφι έλεγε ότι μέλη της Αλ Κάιντα πρωταγωνιστούν στους εξεγερμένους.
Για τις δηλώσεις του αυτές είχε καταστεί περίγελως στη Δύση.
Πως ήταν δυνατόν οι Δυτικοί να εμφανίζουν μέλη της Αλ Κάιντα ως ειρηνικούς διαδηλωτές και να βομβαρδίζουν για χάρη τους;
Ήταν τόσο σίγουροι ότι ήταν αποκύημα της φαντασίας ενός παράφρονα.

Τόσα χρόνια οι Αμερικανοί την Αλ Κάιντα δεν πολεμούν στο Αφγανιστάν;
Την Αλ Κάιντα δεν έχουν στο κατόπιν και ξεκληρίζουν καθημερινά ανυποψίαστους πολίτες σε όλο τον λεγόμενο τρίτο κόσμο με τα επανδρωμένα και μη μαραφέτια τους;
Έτσι δεν λένε στα κανάλια και τις εφημερίδες;

Μόνον που εκτός από την Αλ Κάιντα των ΜΜΕ υπάρχει και μια άλλη Αλ Κάιντα.
Για αυτήν την Αλ Κάιντα μαθαίνει κανείς διαβάζοντας τις ανταποκρίσεις ανεξάρτητων δημοσιογράφων αλλά και τα ψιλά γράμματα ξένων εφημερίδων, κάποιες ειδήσεις θαμμένες σε μακροσκελή άρθρα κάτω από άσχετους τίτλους.

Παραθέτουμε κάποιες ενδεικτικές αναφορές:

Επιτροπή του κοινοβουλίου στο Ιράκ διαπίστωσε ότι Αμερικανικές δυνάμεις ήταν πίσω από την επιχείριση δραπέτευσης δώδεκα μελών της Αλ Kάιντα, βλ. 'US Helped al-Qaeda Jailbreak in Basra'

Εκτελεστής της Αλ Κάιντα ο οποίος βομβάρδισε χριστιανικές εκκλησίες και πολυτελές ξενοδοχείο εργαζόταν για τις Βρετανικές μυστικές υπηρεσίες, βλ. 'Al Qaeda Bomber Worked For UK Intelligence'

Ο επικεφαλής της CIA Leon Panetta παραδέχθηκε ότι η Αλ Κάιντα δεν είναι απειλή. Τα μέλη της είναι λιγότερα από πενήντα, βλ.Βόμβα ομάδας προβληματισμού (Think Tank) του Λονδίνου Η Αλ Κάιντα δεν είναι απειλή ! (Αυτούς τους πενήντα τους πολεμούν χρόνια τώρα εκατόν είκοσι χιλιάδες αμερικανοί στρατιώτες).

Καρτζάι, πρόεδρος του Αφγανιστάν, στο αμερικανικό δίκτυο Αbc News: «Κάνω έκκληση στους αμερικανούς φορολογούμενους να μην επιτρέψουν τα χρήματά τους που απέκτησαν με μόχθο να σπαταλούνται σε ομάδες τύπου μαφίας που όχι μόνο προκαλούν πολλή δυστυχία στον αφγανικό λαό, αλλά χρηματοδοτούν και τρομοκράτες", βλ. U.S. Taxpayer-Funded Private Contractors Engaging In Terrorist, Mafia-Like Activity

Για όποιον ενδιαφέρεται θα μπορούσε με απλή googleαναζήτηση να εντοπίσει πλήθος τέτοιων στοιχείων αλλά και αναλύσεων ανεξάρτητων δημοσιογράφων που παραπέμπουν σε μιαν Αλ Κάιντα δημιούργημα και όργανο των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ

Οι δυνάμεις των Δυτικών και Καταριανών που Αλωνίζουν στη χώρα – "Αυτοί που Εξαφανίζονται" και "Αυτοί που τους Εξαφανίζουν"

Για την κατάσταση ακυβερνησίας και ανομίας στη μεταπολεμική Λιβύη υπάρχουν πάρα πολλές αναφορές.
Όπως αναφέρει σε ανταπόκρισή του από τη Βεγγάζη στο CounterPunch ο γνωστός δημοσιογράφος Franklin Lamb, σε άρθρο του με τίτλο: Τρόμος και εκδίκηση καταποντίζει τη Λιβύη του ΝΑΤΟ, βλ. Terror and Revenge Engulf NATO’s Libya :

«Η «νέα Λιβύη» έχει βυθιστεί στον δικό της «τρόμο» ο οποίος εξαπλώνεται αμείλικτα, με τη βοήθεια του ΝΑΤΟ συμπεριλαμβανομένων των αμερικανικών, Γαλλικών και Βρετανικών μονάδων SAS γνωστών στους ντόπιους ως τα "τάγματα εξαφάνισης».

"Οι λέξεις που ακούει κανείς συχνά στη Λιβύη αυτό τον καιρό είναι «έχει εξαφανιστεί» το οποίο είναι συχνά καλή είδηση, σημαίνει ότι κάποιος κρύβεται ή έχει εγκαταλείψει τη χώρα ή «τον εξαφάνισαν» που σημαίνει ότι το νέο καθεστώς συνέλαβε κάποιον και χάθηκε, το πιο πιθανόν για πάντα, χωρίς κάποιο ίχνος για να τον αναζητήσουν οι δικοί του".

Την περασμένη Παρασκευή ο απεσταλμένος της Λιβύης στον ΟΗΕ ανέφερε στο Reuter ότι το Κατάρ εξακολουθεί να παρέχει χρήματα και όπλα σε Λίβυους Ισλαμιστές και να παρεμβαίνει στα θέματα της Λιβύης και ζήτησε την απεμπλοκή του.

(Το Κατάρ, ο σημαντικότερος εξαγωγέας παγκοσμίως υγροποιημένου φυσικού αερίου και χρηματοδότης του τηλεοπτικού δικτύου Al Jazeera, βοήθησε πολλαπλώς τη Νατοϊκή επιχείρηση.
Εκτός από τη συμμετοχή του στους βομβαρδισμούς και την προπαγάνδα μέσω του Al Jazeera χρηματοδοτούσε και εξόπλιζε τους αντάρτες και είχε σημαντική δύναμη Καταρινών που μάχονταν στο έδαφος της Λιβύης, παραβιάζοντας κατάφωρα το ψήφισμα του Συμβουλίου ασφαλείας που απαγόρευε ρητά την εμπλοκή αυτή.
Τη δράση των Καταρινών στο έδαφος της Λιβύης στη διάρκεια των επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ την ανακοίνωσε επίσημα το ίδιο το Κατάρ, βλ. Εδώ).

Όπως αναφέρεται σε άρθρο με τίτλο: Western Mercenaries and Corporations Pouring Into Libya,
αμερικανοευρωπαϊκές δυνάμεις ασφαλείας, στην πραγματικότητα μισθοφόροι ιδιωτικών πολεμικών αναδόχων, όπως της διαβόητης Blackwater που έδρασαν στο Ιράκ και δρουν τώρα στη Λιβύη, έχουν αναλάβει την ασφάλεια απεσταλμένων αμερικανοευρωπαΙκών εταιρικών κολοσσών που καταφθάνουν καθημερινά στη Λιβύη να συνάψουν τα υποσχεμένα συμβόλαια με το νέο καθεστώς της χώρας.
Ο συφερτός των παραγόντων αυτών είναι τέτοιος που, όπως αναφέρεται στο άρθρο, μια διαδρομή από το αεροδρόμιο της Τρίπολης στα ξενοδοχεία του κέντρου της πόλης που παλιά στοίχιζε $5 τώρα στοιχίζει $800.

Η Απόρρητη Έκθεση του ΟΗΕ που Διέρρευσε - Η ανεξέλεγκτη δράση ένοπλων παρακρατικών και οι ιδιωτικές φυλακές-βασανιστήρια

Ενδεικτική είναι και η έκθεση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ η οποία κρατήθηκε απόρρητη αλλά διέρρευσε σήμερα στον Ιndepent σε άρθρο του με τίτλο: Έκθεση του ΟΗΕ αποκαλύπτει βασανιστήρια, λυντσαρίσματα και κακομεταχείριση στην μετα τον Καντάφι Λιβύη, βλ. Leaked UN report reveals torture, lynchings and abuse in post-Gaddafi Libya
Όπως αναφέρεται στο άρθρο:

«Χιλιάδες άνθρωποι, ανάμεσά τους γυναίκες και παιδιά κρατούνται παράνομα από ένοπλες ομάδες ανταρτών στη Λιβύη, σύμφωνα με έκθεση του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών. Πολλοί από τους κρατούμενους υφίστανται βασανιστήρια και συστηματική κακομεταχείριση, ενώ κρατούνται σε ιδιωτικές φυλακές οι οποίες είναι έξω από τον έλεγχο της νέας κυβέρνησης της χώρας»

«Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις ατόμων που είναι στο στόχαστρο απλά λόγω του χρώματος του δέρματός τους. "

«Ο Ban Ki-moon παρουσιάζει επίσης ένα ζοφερό σενάριο της αυξανόμενης εξουσίας των ενόπλων πολιτοφυλακών που ελέγχουν τους δρόμους πολλών πόλεων, συμπεριλαμβανομένης και της Τρίπολης, και την εγκατάσταση φέουδων των εξεγερμένων στα οποίοι αλληλοσκοτώνονται και αλληλοτραυματίζονται.

Η ανομία έχει συνέπεια η συντριπτική πλειοψηφία των αστυνομικών δυνάμεων να μην είναι σε θέση να επιστρέψουν στην εργασία τους. Στα λίγα μέρη που έχουν επιστρέψει στην υπηρεσία τους, όπως στην Τρίπολη, ο ρόλος τους έχει περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό στη ρύθμιση της κυκλοφορίας»

«Μεγάλος αριθμός μαύρων Αφρικανών κατακρεουργήθηκαν με τον ισχυρισμό ότι είχαν προσληφθεί ως μισθοφόροι από το καθεστώς Καντάφι, ισχυρισμός ο οποίος συχνά ήταν ψευδής».

"Η πόλη Τawerga, της οποίας οι περισσότεροι κάτοικοι ήταν από χώρες της υποσαχάριας Αφρικής καταστράφηκε από αντάρτες μαχητές από τη γειτονική Misrata. Το λιμάνι της πόλης είχε αντισταθεί σε παρατεταμένη και σκληρή πολιορκία και, όπως υποστηρίζεται, οι μαχητές από τηνTawerga ήταν ιδιαίτερα επιθετικοί και βίαιοι.

Κάτοικοι της Tawergas έχουν απαχθεί από ένοπλους άντρες από τα σπίτια τους, από τα σημεία ελέγχου και τα νοσοκομεία, έχουν βασανιστεί και έχουν εκτελεστεί ενόσο εκρατούντο»

Η Ελληνική Συνενοχή

Στις μέχρι τώρα αναρτήσεις για το θέμα της Λιβύης έχουμε αναφερθεί στη συμμετοχή της Ελλάδας στο πολεμικό σκέλος των επιχειρήσεων.

Η Ελλάδα πέραν από την παραχώρηση των βάσεων για να εφορμούν και να ανεφοδιάζονται τα νατοϊκά βομβαρδιστικά συμμετείχε στον πόλεμο και με δύο αεροσκάφη και ένα πλοίο.
Ήδη το όνομα του προηγούμενου υπουργού άμυνας συμπεριλαμβάνεται σε κατηγορητήριο που έχει συνταχθεί για τα Νατοϊκά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στη Λιβύη,.βλ. The law case of the century: Indictment against NATO military and political leaders (1)

Ο επικεφαλής του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης έχει δηλώσει ότι εξετάζει το ενδεχόμενο να επεκταθεί η έρευνα για εγκλήματα πολέμου στη Λιβύη και σε αυτά του ΝΑΤΟ και των «επαναστατών», βλ. Libya: Nato to be Investigated by ICC for War Crimes

Η Ελλάδα, όμως, πέραν από τη συμμετοχή της στις πολεμικές επιχειρήσεις ενέχεται και με τη συμετοχή της στο έωλο αίτημα για την επέμβαση του συμβουλίου ασφαλείας η οποία εξελίχθηκε σε καθόλα παράνομο πόλεμο.

Πρόεδρος ελληνικής ΜΚΟ συνυπέγραψε το αίτημα προς το Συμβούλιο Ασφαλείας για επέμβαση στη Λιβύη, επιβεβαιώνοντας αστήρικτες, μη δυνάμενες να επιβεβαιωθούν κατηγορίες για την προηγούμενη νόμιμη κυβέρνηση της Λιβύης οι οποίες εκ των υστέρων δεν επαληθεύτηκαν.

Για το θέμα αυτό θα συνεχίσουμε στην επόμενη ανάρτηση.

.Βλ. και
- Η πόλη που την έκαναν την πιο ήσυχη του κόσμου
- Η Δημοκρατία στη Δύση και η "Δημοκρατία" στη Λιβύη
__________________________________________________
(1) Οι κατηγορούμενοι είναι οι παρακάτω:

Anders Fogh Rasmussen (Denmark) NATO Secretary-General; Charles Bouchard (Canada), Commander of Operations; Nicolas Sarkozy, Édouard Guillaud (France); Rinaldo Veri, Commander Allied Maritime Command (Italy); David Cameron, Sir Stuart Peach (UK); Barack Obama, Carter Ham, Sam Locklear (USA); Harald Sunde (Norway), Abdullah II (Jordan); Hamad bin Khalifa al Thani (Qatar), Khalifa bin Zayed al Nahyan (UAE); Sverker Goranson (Sweden) and the Defence Ministers Pieter de Crem (Belgium), Anuy Angelov (Bulgaria), Gitte Lillelund Bech (Denmark); Panos Beglitis (Greece); Hans Hillen (Netherlands); Gabriel Oprea (Romania);Carme Chacón Piqueras (Spain); Ismet Yilmaz (Turkey), Liam Fox (UK), Ignazio La Russa (Italy), Gérard Longuet (France).

William Hague (UK), Hillary Clinton (USA) Italian Foreign Minister Franco Frattini

Ετικέτες: Λιβύη

Τα Προσωπεία

2011-11-23T12:53:00.005+02:00

Καθόταν σε ένα πεζούλι στη διασταύρωση δύο κεντρικών δρόμων, Ακαδημίας και Θεμιστοκλέους γωνία, κοντά στο σηματοδότη.
Έπαιζε ακορντεόν. Μπροστά του ένα χαρτόκουτο.
Ήταν γέροντας, ογδόντα και πάνω.
Φτωχικά ντυμένος και ταλαιπωρημένος.

Ήταν σούρουπο, τα μαγαζιά έκλειναν και η κίνηση στους δρόμους ήταν αυξημένη.
Το ακορντεόν μόλις που ακουγόταν.
Ήταν κι αυτό φτωχικό και ταλαιπωρημένο.

Ο γέροντας δεν ήταν απ΄αυτούς που συναντά κανείς στην πόλη.
Η φιγούρα του έμοιαζε να έρχεται από έναν κόσμο που έχει παρέλθει.
Ο άνθρωπος αυτός είχε κάτι ιδιαίτερο.
Το πρόσωπό του δεν ήταν όπως τα πρόσωπα των περαστικών.

Κόσμος πολύς πέρναγε από μπροστά του. Δεν σταματούσε κανείς.

Ο γέροντας σιωπηλός έπαιζε το ακορντεόν.
Δεν έμοιαζε να ήταν δεινός μουσικός.
Δεν ήταν η μουσική του που έκανε αίσθηση στον άνθρωπο αυτό.
Ήταν κάτι άλλο που δεν το συναντούσες πια συχνά.

Ο γέροντας αυτός, αν και σιωπηλός, μιλούσε.
Εξιστορούσε μιαν ολόκληρη ιστορία, την ιστορία της ζωής του.
Δεν μπορούσες να ξέρεις ποια ακριβώς ήταν η ιστορία αυτή, αλλά έννοιωθες ότι δεν ήταν ρηχή όπως των περισσότερων ανθρώπων.
Το μαρτυρούσε το πρόσωπο του.

Έκπληκτος, απορημένος, κοίταζε τους περαστικούς.
Κάτι φαινόταν να τον ξενίζει με τον ανέκφραστο κόσμο που έβλεπε μπροστά του.

Κόσμος πολύς πέρναγε από μπροστά του. Δεν σταματούσε κανείς.

Οι περαστικοί βιαστικοί δεν φαίνονταν να αντιλαμβάνονταν καν την παρουσία του.
Λες και ήταν αόρατος γι αυτούς.

Ήταν ωχρός, κατάκοπος, απογοητευμένος, εμφανώς στερημένος πολλά στην παρούσα φάση της ζωής του.
Αλλά διαισθανόσουν την πνοή πίσω από το φθαρμένο του κορμί.
Ο άνθρωπος αυτός είχε ουσία. Ήταν άνθρωπος ζωντανός.

Ήταν απ΄αυτούς που ζήσανε πραγματικά τη ζωή και δεν τους έζησε αυτή.
Ήταν από τους ανθρώπους που μιλάνε και μόνον με την υπόστασή τους.
Απ΄αυτούς που έχουν πρόσωπο και όχι προσωπείο.

Οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν πέραση σήμερα.
Άλλοι είναι αυτοί που θεωρούνται σημαντικοί.

Τα προσωπεία έχουν την τιμητική τους.
Όσο πιο φανταχτερά τόσο πιο σημαντικοί οι φορείς τους.

Ένας άνθρωπος χωρίς προσωπείο δεν είναι πια ορατός στον κόσμο αυτό.

Κόσμος πολύς πέρναγε από μπροστά του. Δεν σταματούσε κανείς.

Βλ. και
- O Ιός που Κατατρέχει την Κοινωνία: Χρήμα, Νούμερα και Απώλεια Νοήματος

Άλλοι άνθρωποι

2011-10-29T12:59:00.004+03:00

Μια μεσήλικη γυναίκα καθόταν σε ένα παγκάκι σε έναν πεζόδρομο έξω από μια εκκλησία.
Δίπλα της ήταν ακουμπισμένες μερικές μπλε σακκούλες με τα υπάρχοντά της.
Προφανώς η γυναίκα αυτή ήταν άστεγη.

Δεν έβλεπε το πρόσωπό της, μόνον την πλάτη της. Το παγκάκι έβλεπε στην εκκλησία.
Είχε βγει μια βόλτα στην πόλη και επέστρεφε από τον πεζόδρομο αυτό.

Πλησίασε τη γυναίκα και έτεινε το χέρι του να της δώσει κάποια χρήματα.
«Μου επιτρέπετε να σας κεράσω κάτι» της είπε.

Η γυναίκα γύρισε προς το μέρος του.
«Δεν χρειάζεται. Σας ευχαριστώ πολύ» του είπε.

Έσκυψε το κεφάλι κάτω, έβαλε τα λεφτά στη τσέπη και έφυγε.
Έννοιωθε περίεργα.
Το βλέμμα αυτής της γυναίκας τον συνώδευε σε όλη τη διαδρομή μέχρι το σπίτι.
Και μετά που έφτασε στο σπίτι. Και μετά που έπεσε για ύπνο.

Ήθελε να κλάψει, αλλά δεν έκλαιγε.
Ήταν σαν να έκλαιγε μέσα του και δεν ήξερε γιατί.
Σίγουρα δεν έκλαιγε για τη γυναίκα αυτή.

Όταν είχε νοιώσει άβολα και είχε σκύψει το κεφάλι κάτω είχε προσέξει ότι η φούστα που φορούσε ήταν ταλαιπωρημένη και λεκιασμένη.
Το ίδιο και τα πάνινα παπούτσια της.

Το βλέμμα της, όμως, ήταν τόσο καθάριο, ούτε ίχνος από κακομοιριά.
Είχε συναντήσει έναν άνθρωπο που δεν είχε τίποτα και δεν ήθελε τίποτα.
Η ευγένειά της μαρτυρούσε ότι δεν έννοιωθε να την είχε αδικήσει κανείς.

Η άρνησή της να δεχτεί τα λίγα χρήματα τον είχε κάνει να νοιώσει άβολα.
Η ευγένειά της, όμως, τον είχε κάνει να μην νοιώσει ντροπή.

Πριν κάμποσο καιρό, είχε δεί έναν ηλικιωμένο να ψάχνει σε έναν κάδο σκουπιδιών.
Τον είχε πλησιάσει και του είχε τείνει το χέρι να του δώσει λίγα λεφτά να τον κεράσει έναν καφέ.
Το βλέμμα του ηλικιωμένου καθώς κοίταξε το χέρι του και στη συνέχεια ξαναστράφηκε στον κάδο χωρίς να πει λέξη τον είχε κάνει να νοιώσει ντροπή.
Ήταν ένα βλέμμα που του έλεγε πολλά.

Η γυναίκα αυτή δεν του μετέφερε την αίσθηση αυτή.
Την ευγνωμονούσε γιαυτό.

Σκεφτόταν να περάσει από κείνο το δρομάκι ξανά να δει εκείνη την πλάτη
και να λειτουργηθεί έξω από την εκκλησιά.

Ετικέτες: Ιστορίες